Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2020

«Καρχαρίες» χρωστάνε εκατομμύρια και το κράτος κυνηγά μαρίδες


Επιστολές σε νομικά και φυσικά πρόσωπα με μεγάλες οφειλές στον ΦΠΑ, στους οποίους περιλαμβάνονται και 100 φορολογούμενοι που οφείλουν ποσό που ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ευρώ, έκαστος, άρχισε να αποστέλλει την περασμένη εβδομάδα το Τμήμα Φορολογίας, ζητώντας τους να διευθετήσουν εντός 30 ημερών τις οφειλές τους. Είναι από τις περιπτώσεις, που διαβάζεις τέτοιες ειδήσεις και ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι σου. Από τις, δυστυχώς, πάμπολλες εκείνες περιπτώσεις κατά τις οποίες αναλογίζεσαι σε τι σόι κράτος ζούμε. Και κυρίως, τι είδους ισονομία και δικαιοσύνη εφαρμόζεται.
 
Πώς να μην αγανακτείς; Εκατό φορολογούμενοι χρωστάνε ο καθένας τους ποσό που ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ευρώ! Εύλογα ο καθείς μπορεί να αντιληφθεί ότι οι εν λόγω χρεώστες δεν είναι ούτε ο ψιλικατζής της γειτονιάς ούτε ο κουρέας κάποιας συνοικίας, αλλά ούτε και ο μικρομαγαζάτορας της περιοχής. Μιλάμε, σαφώς, για κάποιους μεγαλοκαρχαρίες, που έχουν κύκλους εργασιών μερικών εκατομμυρίων. Και οι Αρχές τους αντιμετωπίζουν με το γάντι. Δεν τους έχουν ακόμη μπαγλαρώσει. Ανακοινώνουν, απλώς, ότι εντός του 2020 θα προχωρήσουν σε εκστρατείες για είσπραξη φορολογικών οφειλών και στα πλαίσια αυτά, τους αποστέλλουν επιστολές. Τους καλούν να επισκεφθούν το Τμήμα Φορολογίας για να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους. Τους κάνατε να τρέμουν τώρα. Και αν είναι ακατάδεκτοι οι τύποι και δεν θελήσουν να σας… επισκεφθούν;


Βεβαίως, αν το θέμα αφορούσε μόνο τον ΦΠΑ και μόνο τους συγκεκριμένους 100 «καρχαρίες» που χρωστάνε 100 εκατ. η αγανάκτηση δεν θα ήταν τόσο μεγάλη. Έλα, όμως, που το φαινόμενο είναι κανόνας σε αυτό τον τόπο. Έλα που το φαινόμενο δεν είναι μόνο σημερινό, δεν είναι καν φαινόμενο στη μετά την κρίση εποχή, αλλά διαχρονικό. Έλα που καθίσταται άκρως εξοργιστικό επειδή διαχρονικά οδηγεί σε καθεστώς πολιτών δύο κατηγοριών.


Οι αριθμοί προκαλούν ζάλη. Γύρω στο 1,8 δισ. ευρώ ανέρχονται οι καθυστερημένοι φόροι του κράτους. Μαζί με τους τόκους εκτοξεύονται στα 2,5 δισ. Από αυτά, το 74% αφορά άμεσους φόρους (φόρος εισοδήματος, κοινωνικές ασφαλίσεις κ.α.) και το 26% ΦΠΑ. Στους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα γίνεται αποκοπή φόρου κάθε μήνα ενώ το ίδιο συμβαίνει και με την πλειονότητα υπαλλήλων στον ιδιωτικό τομέα. Ως εκ τούτου, γίνεται αντιληπτό ότι στους μεγάλους χρεώστες περιλαμβάνονται πολλοί «καρχαρίες». Άλλωστε, κατά καιρούς φτάνουν κοντά μας πληροφορίες για περιπτώσεις ανάλογες, που αδυνατούμε να δημοσιοποιήσουμε. Βλέπετε, πλέον, έχει προκύψει και ο περιβόητος νόμος περί προσωπικών δεδομένων, που λειτουργεί άψογα σαν ασπίδα αυτών των περιπτώσεων.

Το εξοργιστικό της υπόθεσης έγκειται στην αντιμετώπιση την οποία τυγχάνουν οι μεγαλοκαρχαρίες έναντι των πολιτών που ανήκουν στις μικρομεσαίες εισοδηματικές τάξεις. Ένα σωρό μεροκαματιάρηδες σύρονται στα δικαστήρια και αρκετοί κατέληξαν στη φυλακή για χρέη στις κοινωνικές ασφαλίσεις. Δεν ακούσαμε, όμως, ποτέ να έχει ανάλογη κατάληξη κάποιος μεγαλοκαρχαρίας. Και ας χρωστάει εκατομμύρια στο κράτος. Αυτούς είτε δεν τους βρίσκουν για να πληρώσουν είτε αν τους βρουν, τους μεταχειρίζονται με το γάντι.


Όπως, ακριβώς, γίνεται και με την υπόθεση των κόκκινων δανείων των τραπεζών. Βρίσκονται ακόμη γύρω στα 10 δισ. Από αυτά, το πρώτο εξάμηνο του 2019, το 1,1 δισ. αφορούν τον κατασκευαστικό τομέα και 550 εκατ. τον τομέα των ακινήτων. Ποσά τα οποία τα προηγούμενα χρόνια ήταν πολλαπλάσια. Δεν τους κυνήγησαν όμως. Αντιθέτως, το κράτος επέλεξε να διασυρθεί διεθνώς ανοίγοντας το κεφάλαιο των «χρυσών» διαβατηρίων σε καταζητούμενους για απάτες και σε δικτατορίσκους, ώστε να μπορέσουν πολλοί να μειώσουν τα κόκκινα δάνειά τους. Τους μικρομεσαίους, όμως, τους πάτησαν στο λαιμό…

Δεν θα υπάρξει ποτέ αξιόπιστο κράτος αν συνεχιστεί αυτή η λογική. Στο αρχείο μου εντόπισα μια ανακοίνωση την οποία είχε εκδώσει στο παρελθόν η ΣΕΚ με την οποία υπέβαλλε μια πρόταση προς αντιμετώπιση της γάγγραινας αυτής: «Η ΣΕΚ καλεί την Πολιτεία στο σύνολό της (εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία) να συνεργαστούν και να εκπονήσουν συγκεκριμένο οδικό χάρτη με αυστηρά υλοποιήσιμα χρονοδιαγράμματα με πολιτικές δράσεις που θα ενισχύουν ακόμα περισσότερο την εισπραξιμότητα του κράτους, θα τιθασεύουν το θηρίο της φοροδιαφυγής, θα περιορίζουν τα ανεκτέλεστα ποινικά εντάλματα τα οποία σε κάποια στιγμή έφθασαν τα €268 εκατ. (με το μεγαλύτερο ποσοστό να αφορά τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις) και θα υποχρεώνουν «δια πυρός και σιδήρου» τους μεγαλοϊδιοκτήτες ακίνητης περιούσιας και όλους τους επώνυμους και ανώνυμους φοροφυγάδες να καταβάλλουν έγκαιρα τις φορολογίες τους».


Άκρως σωστή πρόταση. Ικανή να επιλύσει το πρόβλημα. Πλην, όμως, αναζητείται ποιος θα την υλοποιήσει. Διότι διαχρονικά καμιά Κυβέρνηση και κανένα κυβερνών κόμμα δεν έδωσε τέτοια δείγματα γραφής. Επομένως, κάποιοι πρέπει να υποχρεώσουν την Πολιτεία να λειτουργήσει με αυτό τον τρόπο. Ας αναλάβουν δράση λοιπόν οι συντεχνίες, ενωμένες να πιέσουν την Πολιτεία. Όχι με φιλολογίες. Με δυναμικά μέτρα. Οργανώνοντας για μια έστω φορά το λαό σε μια δυναμική αντίδραση διεκδίκησης ισονομίας. Όπως πράττουν οι συντεχνίες σε άλλες χώρες του κόσμου. Διαφορετικά ας σιγήσουν όλοι και ας επαναπαυθούν για την απόλυτη δικαίωση του αποφθέγματος του αρχιεπισκόπου του Σαν Σαλβαδόρ, Όσκαρ Αρνούλδο Ρομέρο: «Η δικαιοσύνη είναι σαν τα φίδια. Δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους».


 Γιώργος Καλλινίκου

«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»     12 Ιανουαρίου 2020

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2019

Ένα μικρό αφιέρωμα στο Θάνο Μικρούτσικο

Ένα μικρό αφιέρωμα στο Θάνο Μικρούτσικο, που μας άφησε στα γήινα ...




Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2019

Γιαγιά ζητεί οικογένεια


Ευτυχισμένες οικογένειες γύρω από ένα τραπέζι με όλα τα καλά, χαρούμενα παιδιά, γονείς, παππούδες, γιαγιάδες να ανοίγουν πακέτα με δώρα, να στολίζουν δέντρα μες στην τρελή χαρά… συνιστούν το πνεύμα των γιορτών όπως έχει καταγραφεί στο μυαλό μας μέσα από ταινίες. Τα πράγματα όμως δεν είναι στα αλήθεια έτσι. Όχι για όλους. Όχι για πολλούς.
 
Μία γυναίκα στην Αμερική θέλησε να γίνει μέρος του σκηνικού αυτού. Και δημοσιοποίησε μία αγγελία η οποία έλεγε: «Μήπως χρειάζεται κανείς μία γιαγιά για τα Χριστούγεννα; Μπορώ να φέρω φαγητό και δώρα για τα παιδιά! Δεν έχω κανένα και πονάει πολύ αυτό».

Ποια μπορεί να είναι η αντίδραση σε μια τέτοια αγγελία; Να την καλέσεις σπίτι σου κάνοντας την επιθυμία της πραγματικότητα. Τι στοιχίζει ένα ακόμα πιάτο φαγητό και λίγος από τον χρόνο σου; Να αδιαφορήσεις, σκεπτόμενος «που να μπλέκω τώρα σε καταστάσεις που δεν ξέρω πώς θα εξελιχθούν». 

Η πλειοψηφία όσων αντέδρασαν δεν συγκαταλέγεται σε καμία από τις δύο κατηγορίες. Κάποιοι την αποκάλεσαν παράσιτο που θέλει να εκμεταλλευτεί τη γενναιοδωρία κάποιας καλής οικογένειας. Άλλοι την είπαν αποτυχημένη και μίζερη επιρρίπτοντας της ευθύνες για τη μοναξιά της. Ένας μάλιστα της πρότεινε να αυτοκτονήσει. Το αποτέλεσμα ήταν να τρομάξει από την τόση κακία και να κατεβάσει την αγγελία. «Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς άνθρωποι που δεν γνώριζα μπορούσαν να εκφράζουν τόσο μίσος εναντίον μου. Με συνέτριψε», είπε αργότερα.  Κάποιος νεαρός, πρόλαβε και αντέγραψε την αγγελία αναδημοσιεύοντάς την στο δικό του λογαριασμό θίγοντας τη μοναξιά και την κοινωνική απομόνωση που βιώνουν πολλοί άνθρωποι τις γιορτές. Και το θαύμα λειτούργησε. Το κλίμα ανατράπηκε και πολλοί έσπευσαν να δηλώσουν την προθυμία τους να υιοθετήσουν τη γιαγιά. Η οποία όπως αποκαλύφθηκε, αν και είχε κόρη για κάποιο λόγο είχαν χαλάσει οι σχέσεις τους και είχε αποξενωθεί δίνοντας μόνη της μάχη με τον καρκίνο. Πράγμα το οποίο άντεχε, αλλά δεν άντεχε τη μοναξιά των γιορτών. 

Μέσα από την ιστορία που δημοσιεύτηκε στους New York Times βλέπουμε, πέρα από τη μοναξιά, την πάλη του καλού με το κακό. Με το καλό, χωρίς να είναι αμερικάνικη ταινία με happy end να νικά και πολλοί να σπεύδουν να προσφέρουν μια ζεστή αγκαλιά στη γυναίκα. Είναι όμως εκπληκτικό πόση κακία μπορεί να εκδηλωθεί από άγνωστους προς άγνωστους. Χωρίς ουσιαστικό λόγο ή κίνητρο. Έτσι απλά, για να πεις κάτι. Κι αυτό το κάτι να είναι επίθεση. Προφανώς πάντοτε έτσι ήμασταν οι άνθρωποι, αλλά πλέον υπάρχει μια ευκολία να το εκφράζουμε χωρίς καν να αποκαλυπτόμαστε. 

  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου
  «Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» 25 Δεκεμβρίου 2019

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2019

Καλωσόρισες. Εμείς μάθαμε να «φυσάμε και το γιαούρτι».


Καλωσόρισες.  Σε «βλέπω» ήδη να κρυφογελάς χαιρέκακα.  Τι μεγαλεία!  Τι μεγάλο Υπουργείο!  Ήδη ο προκάτοχός σου φρόντισε να κάνει τα τρία … πέντε (Τα γράμματα των αρχικών: από ΥΠΠ σε ΥΠΠΑΝ).  Ίσως και να σκέφτεσαι: «Πόσο χειρότερα μπορεί να γίνουν – ή να τα κάνεις – τα πράγματα από όλους τους προκατόχους σου;».  Ρώτα μας και μας.  Κάποτε μπορεί κι εμείς να πιστεύαμε πώς είχαμε «πιάσει» πάτο και δεν είχε παρακάτω.  Κι ερχόταν ο ένας μετά τον άλλο και … λες και είχαν σκοπό να αποδείξουν ότι μπορούν να σκάψουν και πιο κάτω από τον πάτο.  «Κατάφερναν» σε χρόνο ρεκόρ να επιθυμούμε τον προηγούμενο.

Ίσως και να σκέφτεσαι: «Και τίποτα να μην κάνω, μια χαρά θα την περάσω, όλοι θα είναι ευχαριστημένοι».  Για άλλες εποχές μπορεί να είχες και δίκιο.  Όμως, επέτρεψέ μου να σου πω μερικές αλήθειες, όπως εγώ τις νιώθω.  Δεν πρόκειται να στις πει καμιά παρακοιμώμενη «εκπαιδευτική αλογόμυγα» από εκείνες που προσκολλώνται στην εκάστοτε εξουσία. 

Το «καράβι» που ανέβηκες, εδώ και χρόνια, δεν πλέει απλώς σε φουρτουνιασμένη θάλασσα.  Βρίσκεται και πάνω σε ενεργό «ηφαίστειο».  Δεν ξέρεις πια στιγμή θα τιναχτεί στον αέρα.  Ακόμα κι ο «εκπαιδευτικός Ηρακλής» να ήσουν δεν θα καταφέρεις μόνος σου τίποτα.  Ακόμα κι αν βρεις, όπως ο προκάτοχός σου, μερικούς «πρόθυμους» στις ηγεσίες των γονιών να σιγοντάρουν διάφορα «έπεα πτερόεντα» και να σου κάνουν πλάτες σε διάφορες ασυναρτησίες, δεν είναι πια διατεθειμένοι όλοι οι γονείς να ανεχθούν τέτοια καμώματα.  Πάλιωσε το παιχνίδι …

Θα μου πεις: «Σιγά να μην ξυπνήσουν οι γονείς και βγουν στους δρόμους, απαιτώντας αυτά που δικαιούνται τα παιδιά τους… Αυτά δεν γίνονται στην Κύπρο».  Μην ξεγελιέσαι.  Και ο προκάτοχός σου δεν πίστευε πως οι εκπαιδευτικοί θα βγουν μαζικά στους δρόμους.  Σου το είπα ήδη: κάθεσαι σε ηφαίστειο.  Μην ξαφνιαστείς αν δεις καμιά μέρα χιλιάδες γονείς στους δρόμους.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Το ξέρεις φαντάζομαι.  Δεν στο λέω πρώτος εγώ: Στην εκπαιδευτική και κοινωνική «πιάτσα» δεν πιστεύουν ότι μπορείς να καταφέρεις οτιδήποτε καλύτερο από τους προκατόχους σου.  Ούτε ακόμα κι εκείνοι που πρόσκεινται στην κυβέρνηση, ευελπιστούσαν και πάλευαν για την αποπομπή του προκατόχου σου, δεν το πιστεύουν.  Απλά δεν θέλουν να επωμιστούν άλλο εκλογικό κόστος.  Πολλές «εκπαιδευτικές αλογόμυγες» σε καρτερούν να σε «φωτίσουν» με τις εισηγήσεις τους.  Ήδη ακούς στα αυτιά σου το «βούισμά» τους.  Έχουν στο ρεπερτόριό τους παλιούς και νέους νεολογισμούς (… είσαι κι εσύ λίγο επιρρεπής σ’ αυτά) για θεραπεία κάθε «νόσου και κάθε …»: «Μεταρρυθμίσεις, Στρατηγικούς σχεδιασμούς, Διαλόγους για την Παιδεία, Εκσυγχρονισμούς, Καινοτομίες, Αναθεωρήσεις και … του πουλιού το γάλα».  Αν αρχίσεις εκείνα τα βαρύγδουπα: «… θα εφαρμόσουμε το πρόγραμμα της κυβέρνησης για την εκπαίδευση …», το βλέπω το «καράβι» να ανατινάζεται.

Το θέμα σου δεν είναι μόνο παιδείας ή έστω εκπαιδευτικό.  Αν ήταν έτσι θα είχες εύκολη δουλειά.  Το θέμα είναι ευρύτερα κοινωνικό.  Κι εσύ, ως πολιτεία, είσαι «γυμνός» από δομές στήριξης, βοήθειας και ανακούφισης της οικογένειας.  Τα τελευταία περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας θα μοιάζουν με πυγολαμπίδες, αν δεν προλάβεις και εκραγεί το «ηφαίστειο».  Αν έχεις όραμα γι αυτό τον τόπο, η δουλειά σου είναι να πείσεις τον Πρόεδρο, τον Υπουργό Οικονομικών και όλους τους συναδέλφους σου να αφήσουν τις λιμουζίνες, τα μέγαρα και τα παλάτια.  Κατεπειγόντως να οργανώσετε δομές και στηρίξετε, με πολλαπλούς τρόπους, τις οικογένειες για να « … σώσετε οτιδήποτε … αν σώζεται».

Οργανώστε εκπαιδευτικές δομές που κάθε παιδί να μπορεί να βρει τον εαυτό του και να αναπτυχθεί σύμφωνα με τις δυνάμεις του.  Την προηγούμενη εβδομάδα συνάντησα γονείς, που έχουν παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, και αναρωτιόνταν: «Είναι δυνατό, στο όνομα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, να στοιβάζουμε τα παιδιά 3 χρόνια στο Γυμνάσιο σε ένα ανελαστικό πρόγραμμα, το οποίο δεν έχει κανένα νόημα γι αυτά; Να τα οδηγούμε συνεχώς στη βίωση της αποτυχίας; Γιατί να μην υπάρχουν κι άλλες παράλληλες δομές τεχνικής κατεύθυνσης από το Γυμνάσιο;».  Τις απαντήσεις εσύ θα τις δώσεις.  Δες τα προγράμματα των άλλων χωρών, στα οποία τα περισσότερα μαθήματα στο Ενιαίο Σχολείο τους είναι πρακτικής κατεύθυνσης.  Και πολλά άλλα …

Όσο για μένα θα σε υποδεχτώ όπως και τον προκάτοχό σου από το φιλόξενο www.paideia-news.com με τα ίδια λόγια:

«Κάηκα στο χυλό κι έμαθα να φυσάω και το γιαούρτι».

Μην το παίρνεις προσωπικά.  Πληρώνεις την επιφυλακτικότητα λόγω της όποιας αστοχίας των προκατόχων σου.  Εμείς όμως εκεί ... αμετανόητα αισιόδοξοι.  Θα πάρουμε άλλη μια φορά το «μικρό μας καλάθι» και ευελπιστούμε ότι θα το γεμίσουμε με τα φρούτα της «εκπαιδευτικής άνοιξης», χωρίς εισαγωγικά.  Σου εύχομαι να καταφέρεις να μας βοηθήσεις να διώξουμε την «εκπαιδευτική βαρυχειμωνιά» που μας βασανίζει για δεκαετίες.  Καλώς όρισες, καλή δύναμη, υγεία, υπομονή και καλή επιτυχία.

Επίσης για βοήθειά σου, επισυνάπτω το έντυπο με όλα τα έγγραφα των εισηγήσεων που έδωσα στον προκάτοχό σου.  Σε συνέδριο Διευθυντών τον Ιούνη μου είπε ότι τα έχει στο γραφείο του (…κοντά δυο χρόνια).  Επειδή φεύγοντας μπορεί να έγινε καλή καθαριότητα και να χάθηκαν στα ξαναστέλνω.  Ποιος ξέρει καμιά φορά.  Μπορεί να μας εκπλήξεις…


Μανόλης Σόβολος
Γονιός  (... και πρώην Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου)

Δημοσιεύτηκε και στο www.paideia-news.com