Σάββατο 18 Μαΐου 2013
Σχολικές εμπειρίες από σχολείο στο Kranj της Σλοβενίας
Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013
Ποίημα της εβδομάδας 320
Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012
Ποίημα της εβδομάδας 302
Ακροβάτες ονείρων
Χαμόγελα αληθινά, ψεύτικα.
Μια ζωή που ψάχνεται για μια ευθεία άσπρη γραμμή.
Μια ζωή που βλέπει ή ονειρεύεται. Όνειρα που αρχίζουν, όνειρα που σταματούν. Ή και συνεχίζουν.
Η θάλασσα φωνάζει, το ποτάμι μιλά, ο άνεμος τραγουδά.
Η καταιγίδα γίνεται μαέστρος και ο ήλιος καβαλιέρος σ'ένα χορό με ντάμα τη θάλασσα..
Λουλούδια αγκαλιάζονται, η γιαγιά χαμογελά, ζώα σου φωνάζουν στη ψυχή...
Εσύ ακούς; Εσύ βλέπεις; προσπαθείς;
Μια ζωή είναι αρκετή;
Μικρά που φαίνονται μεγάλα,
επικάλυμμα χωρίς ουσία. Πικρός καφές.
Μια ζωή είναι αρκετή για να κοιτάξεις λίγο έξω από το παράθυρο;
Να δεις ότι οδηγείς με άτροχο αυτοκίνητο;
Προσπαθώ...το βρίσκω, χάνομαι, ψάχνω, ψάχνομαι, με ψάχνει, ψάχνω κάτι.
Τί είναι αλήθεια αυτό;
Μια ζωή είναι αρκετή;
"ΝΕΦΕΛΗ"
Κυριακή 10 Ιουνίου 2012
Κραυγή απόγνωσης μιας δασκάλας λόγω εξωσχολικών
Ονομάζομαι ……………………. είμαι εκπαιδευτικός και εργάζομαι στο …………………….. Λεμεσού. Η μεγάλη απογοήτευση που νιώθω για το επάγγελμα του δασκάλου με υποκίνησε να επικοινωνήσω μαζί σας. Τις τελευταίες μέρες όλα τα δημοτικά σχολεία δέχονται «επισκέψεις» από μαθητές γειτονικών γυμνασίων κυρίως, οι οποίοι είτε έχουν τελειώσει την εξέταση ή βαριούνται να διαβάσουν και έρχονται με σκοπό να ενοχλήσουν. Μερικές ενέργειες, στις οποίες καταφεύγουν είναι: μπαίνουν στις τάξεις και ειρωνεύονται δασκάλους και μαθητές, πετούν πέτρες και νερά την ώρα που κάνεις μάθημα, φέρνουν τα κατοικίδιά τους στην αυλή του σχολείου, με θράσος μπαίνουν στην αίθουσα και σου λένε «θα παρακολουθήσω μάθημα, ενοχλώ;».
Το τραγικό της υπόθεσης είναι να τολμήσεις να τους πεις ότι ενοχλούν. Τότε ξεκινά το προσωπικό σου δράμα: ξεκινούν οι κάθε είδους βρισιές, οι ειρωνείες, η θρασύτητα στο όλο της μεγαλείο και ο φόβος του τι θα σου κάνουν οι ίδιοι ή οι γονείς τους.
Το δικό μου ερώτημα είναι: οι εκπαιδευτικοί έχουν δικαιώματα στο χώρο εργασίας, του τύπου δικαίωμα νομικής προστασίας, αξιοπρέπειας, προσωπικής ασφάλειας και το δικαίωμα για την προστασία των δικαιωμάτων τους ή έχουν μόνο υποχρεώσεις και είναι ανυπεράσπιστοι μπροστά στον οποιονδήποτε, που τους καταπατεί το δικαίωμα να εργαστούν με αξιοπρέπεια; Πώς μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε;
Πιστεύω ότι είναι καιρός οι αρμόδιοι να κοιτάξουν και χαμηλά στην πρώτη γραμμή, στους μάχιμους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι ξεκίνησαν με όνειρα και όρεξη, πριν το όνειρο γίνει εφιάλτης και οι εκπαιδευτικοί ψυχολόγοι επωμιστούν με το βάρος ενός ακόμη καθήκοντος, του καθήκοντος της διαχείρισης του πένθους γιατί τα μακριά κοντά έγιναν.
Ελπίζω η ηλεκτρονική επιστολή μου, να διαβαστεί από κάποιον και να μεταφέρει τους προβληματισμούς μου σε κάποιον αρμόδιο και να μη διαγραφεί απλώς».
Δημοσιευμένο στο www.paideia-news.com 10-6-2012
Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012
Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012
Ομάδα Δραματοποιημένης Αφήγησης ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ στην Πάφο
Theatro Transcendental – Υπερβατικό Θέατρο
Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012
Το Θεατρικό σχήμα «Εξ Ευωνύμων»
Πρόκειται για μια τοπική παραγωγή από το νέο θεατρικό σχήμα της Πάφου «Εξ Ευωνύμων».
στις 22 και 23 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:30.
Συντελεστές:
Χορογραφία: Κούλα Λάντα, Νεκταρία Παπαονησιφόρου
Μουσική: Μαρίνα Συμεωνίδου
Σκηνικά: Σκηνοτεχνική
Κοστούμια: Κωνσταντίνα Ανδρέου
Θεατρικό Μακιγιάζ: Ήβη Φλεβοτομά
Ηθοποιοί: Παυλίνα Φλεβοτομά, Φιλονίλα Αμαλία Χριστοφόρου
Χορεύτριες: Μαρίνα Κλεάνθους, Χριστιάνα Γεωργίου, Νατάσα Φυλακτού, Ζήνα
Κυπριανού
Πληροφορίες στα τηλέφωνα: 99 54 25 56 και 99 81 87 43
Facebook: Χοροθέατρο ''Αγαμέμνων ή η Αφορμή'' από την Ομάδα Εξ ευωνύμων
Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012
Ομάδα Δραματοποιημένης Αφήγησης ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ
Σας προσκαλούμε στην παράσταση:
"Να σου πω ένα παραμύθι"
Σάββατο 21/1/2012, 6:00 μ.μ.
3 Ιστορίες και παραμύθια από διάφορες χώρες παρουσιάζονται από τη νέα ομάδα δραματοποιημένης αφήγησης "Πλαστελίνη".
Οι ηθοποιοί είναι ταυτόχρονα οι ήρωες, οι αφηγητές και τα αντικείμενα της ιστορίας.
Ελάτε για 1 ώρα γεμάτη φαντασία, όνειρο, γέλιο, αγωνία, συγκίνηση και ταξιδέψετε μαζί μας στον κόσμο των παραμυθιών.
Παραμύθια: Ο Βασιλιάς με τα αυτιά αλόγου
Ο εργοστασιάρχης
Το μαγικό μπεντίρ και τα αυτοκίνητα
Παίζουν: Άντρη Ευθυμίου, Δήμητρα Σωκράτους, Φυτούλα Πολυδώρου, Μάχη Κυριάκου, Μύρια Κύρου, Αννα Ηλία, Έλενα Μούρεττου και Ζωή Καβαλτζή.
Τόπος: Πολιτιστικό Εργαστήρι Αγίων Ομολογητών (Λευκωσία)
Είσοδος: 5 ευρώ
Για πληροφορίες και προκρατήσεις επικοινωνήστε με
99130916
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011
Ποίημα της εβδομάδας 257
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011
Β(δ)ΙΑΔΡΟΜΟΣ αφύπνισης
Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011
Βιωματικά Εργαστήρια Θεατρικού Παιχνιδιού

![]() |
Κυριακή Κυριακή 10 Απριλίου 2011
"Μουσικές Διαδρομές" στην Πάφο
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Η ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ έχει τη μεγάλη χαρά και τιμή να σας προσκαλεί στο ΑΡΧΑΙΟ ΩΔΕΙΟ ΠΑΦΟΥ
όπου θα πραγματοποιηθεί μια εξαιρετική μουσική εκδήλωση!
Η Επαρχιακή Ορχήστρα Σχολείων Λευκωσίας παρουσιάζει το πρόγραμμά της ''ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ'',
την ΚΥΡΙΑΚH 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011 στις 11:30 πρωί, με μαέστρους τον κ.Ευαγόρα Καραγιώργη και τον κ.Νίκο Κοιλιαρή.
Η είσοδος είναι ΔΩΡΕΑΝ.
Οι μαθητές με το εξαίρετο ταλέντο τους μας κάνουν τη μέγιστη τιμή να κοπιάσουν στην πόλη μας, Πάφο,
κάνοντας ένα σταθμό, για να μοιραστούν μαζί μας το πρόγραμμα των Μουσικών Διαδρομών τους.
Ας τους τιμήσουμε κι εμείς με την παρουσία μας, ως ένδειξη εκτίμησης προς το έργο τους και στήριξης της παρουσίας τους στην Πάφο!
Αυτό αποτελεί το ελάχιστο 'ευχαριστώ' προς αυτούς και τους υπευθύνους τους που έβαλαν την Πάφο στο πρόγραμμά τους!
Η Κινούμενη Πολιτεία στηρίζει την εκδήλωση με στόχο να δώσουμε όλοι ζωή στο Αρχαίο Ωδείο Πάφου από τώρα την άνοιξη... προσδοκώντας
να φτάσει και το καλοκαίρι με το υπόλοιπο πολιτιστικό του πρόγραμμα!
Η ομάδα της ΚΙΝΟΥΜΕΝΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ θα σας περιμένει εκεί! Κοπιάστε με τα παιδιά σας, τους γονείς σας, τους μαθητές σας ... παρέα με όλους τους μουσικόφιλους και λάτρεις της ΜΟΥΣΙΚΗΣ!
Αγάπη να έχετε... πάντα σε διαδρομές μουσικές!
Καλώς ν' ανταμώσουμε!
Με εκτίμηση,
Δήμητρα Σωκράτους
εκ μέρους της ΚΙΝΟΥΜΕΝΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Dear friends,
The cultural group ''KINUMENH POLITIA'' would like to invite you to the Nicosia Schools Orchestra concert at Pafos Ancient Odeon on Sunday, 17th April 2011 at 11:30 am. Maestros of these talented students are Mr. Evagoras Karageorgis and Mr. Nikos Kiliaris. Entrance is free.
It's a great honor for our city, Pafos, to be included in the music tour of Nicosia Schools Orchestra. It's also an excellent opportunity to bring life to Pafos Ancient Odeon in Spring, looking forward for the summer cultural program.
Our group, Kinumeni Politia, supports this event, really looking forward to meet everybody at the Ancient Odeon, creating the best Pafos audience in favor of these talented students! Bring your children, parents, students and every person who loves music!
Best wishes to all,
Demetra Socratous
KINUMENH POLITIA
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
ΜΕΓΑ ΤΟ ΤΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ ΚΡΑΤΟΣ!
Με όποιον άνθρωπο μιλήσεις τούτες τις μέρες είτε βρίσκεται στο μετερίζι του αγώνα είτε του έχουν περάσει μέσα του την ήττα, δεν θα συναντήσεις τίποτε άλλο από τη βαθιά του αγανάκτηση για τα πρωτοφανέρωτα και βάρβαρα μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Εξ αντανακλάσεως βλέπουμε και όλη αυτή την τιτάνια προσπάθεια των χειραγωγών του συστήματος, μεγαλοκαναλάρχες, κρατική τηλεόραση, εφημερίδες , περιοδικά , «γκαλοπολόγους», εξαγορασμένη διανόηση να αναλώνουν χιλιάδες ώρες για να μας πείσουν ότι εμείς φταίμε, ότι εμείς φάγαμε τα λεφτά, ότι εμείς υπερκαταναλώνουμε, ότι εμείς δημιουργήσαμε τα ελλείμματα, ότι εμείς με λίγα λόγια είμαστε λαός ανάδελφος, απολωλός πρόβατο στη μεγάλη καπιταλιστική οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια, καλοπληρωμένες πένες του συστήματος αναπαράγουν κάθε ηλιθιότητα ενταγμένη στην κυρίαρχη προπαγάνδα ακόμα και αν είναι αναπόδεικτη , ανιστόρητη ακόμα και παράλογη.
Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν οι απόψεις που διαβάσαμε στην «Αλήθεια» (11/03/2010 στήλη Αληθινά) του Αντ. Πανούτσου ως αναδημοσίευση από τη “Sport Day”.
Ο άνθρωπος βέβαια παπαγαλίζει γνωστές σαπουνόφουσκες που λείαν προσφάτως μεγαλοκαθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας αναμασούσε στην τηλεόραση της ΝΕΤ, ως αιτίες της κρίσης και συγκεκριμένα, τις απέδιδε στο σοβιετικό μοντέλο ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια. (!)
Θέλοντας να αποσείσουν τις ευθύνες της τάξης που ευλαβικά υπηρετούν, συνειδητά στρεβλώνουν και παραποιούν την κρατικομονοπωλιακή ρύθμιση της οικονομίας που εντατικά εφαρμόστηκε μετά την καπιταλιστική κρίση του 1929-30, γνωστό ως μοντέλο του Κέυνς και που προέβλεπε την ένταση της αστικής κρατικής παρέμβασης σε όλα τα επίπεδα και στην οικονομία και στην πολιτική και στην κοινωνική ασφάλιση-«κράτος πρόνοιας»- ώστε να αποσοβηθούν στο μέλλον οι κρίσεις του συστήματος, με το ρόλο του σοσιαλιστικού κράτους και ιδιαίτερα του κράτους στη Σοβιετική Ένωση.
Θέλουν να απαλλάξουν το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος- μικρό ή μεγάλο δεν έχει καμία σημασία- από το γεγονός ότι είναι το κράτος των αστών, ότι είναι το κράτος των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των επιχειρηματιών, των χρηματιστών, το κράτος που δημιούργησε την «Ψωροκώσταινα», που μας οδήγησε στη Δικτατορία, που είχε τα λεφτά των ταμείων άτοκα στις τράπεζες για να καταληστεύονται, που έδινε τα δανεικά κι αγύριστα , που δημιουργούσε και δημιουργεί τα νέα τζάκια , τα υπερκέρδη και τα παράσιτα της αστικής τάξης με τα αμύθητα πλούτη τους. Ποιούν τη νύσσα όλα αυτά τα παπαγαλάκια για στοιχεία όπως:
• Την αύξηση, μέσα σε μια δεκαετία, κατά 350 δισ. ευρώ (!) του Ενεργητικού των τραπεζών, που από τα 233 δισ. το 2000 και τα 275 δισ. το 2004, εκτινάχτηκε το 2009 στα 579 δισ. ευρώ!
* Το γεγονός ότι οι ελληνικών συμφερόντων «οφ σορ» εταιρείες υπερβαίνουν τις 10.000 (!) και διακινούν ετησίως περί τα 500 δισ. Ευρώ
* Ότι οι καταθέσεις προθεσμίας των επιχειρήσεων και των ιδιωτών στις τράπεζες από 36 δισ. ευρώ το 2004 έφτασαν στα 136 δισ. ευρώ το Νοέμβρη του 2009. Εκείνες οι καταθέσεις δηλαδή που κατά τεκμήριο αφορούν σε μορφή κατάθεσης των πλουσιότερων κοινωνικά στρωμάτων, αυξήθηκαν σε μια πενταετία κατά 100 δισ. ευρώ (ποσοστό αύξησης 278%).
* Ότι η κυβέρνηση ανακοινώνει τη χρηματοδότηση με 10 δισ. ευρώ των μεγαλοεπιχειρηματιών μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δισ. ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δισ. ευρώ μέσω των περιβόητων «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», με άλλα 4 δισ. ευρώ που χαρίζονται για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλουν οι εργοδότες.
* Αποκρύπτουν ότι το επίσημο Ενεργητικό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στη χώρα έχει φτάσει στα 700 δισ. ευρώ.
Να μιλήσουμε όμως και για τη χλιδή τους;
* Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
* Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ., ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
Αφού λοιπόν οι παχυλές αυτές πένες έχουν θάψει όλα τα παραπάνω, ανερυθρίαστα εγκαλούν τους Έλληνες στον πρώτο πληθυντικό. Κοροϊδέψαμε, γράφουν, τους Ευρωπαίους , αλλά τώρα ήρθε η ώρα να τους πληρώσουμε ξανά αυτά που χρόνια μας «παρέχουν», ενώ σε όλες τις περιπτώσεις δικά μας είναι τα λεφτά. Και των πλαισίων στήριξης και των ΕΣΠΑ για τον απλούστατο λόγο ότι είναι τα κέρδη των ευρωπαίων καπιταλιστών από τον ελληνικό λαό που επανεπενδύονται για νέα κέρδη και νέα βάρη στις πλάτες του λαού μας. Τους έχουμε πληρώσει με το ξεχαρβάλωμα των αγροτών μας, με το ξεχαρβάλωμα της ντόπιας παραγωγής, με την απορρόφηση των προϊόντων τους.
Δυστυχώς όμως η «παπαρολογία» έχει διαδεχθεί τη δημοσιογραφία κι αυτό δε γίνεται ούτε από την αμορφωσιά κάποιων δημοσιογράφων ούτε από την άγνοια. Γίνεται στοχοπροσηλωμένα και εσκεμμένα! Νομίζουν ότι βρισκόμαστε στο 1989 που διατείνονταν το τέλος της ιστορίας και τη νίκη του καπιταλισμού!
Δυστυχώς γι αυτούς βρισκόμαστε στο 2010, το καπιταλιστικό «αμπαλάζ» έχει πλέον φθαρεί ανεπανόρθωτα και το ιστορικό αύριο αρχίζει να συσσωρεύει δυνάμεις για νέες ιστορικές γέννες. Οι «Πανούτσοι», οι κυβερνήσεις τους και τα αφεντικά τους, από τώρα έχουν καταταχθεί μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι στην όχθη της τροχοπέδης, καλό θα είναι να προσέξουν κάποιοι φίλοι των τοπικών μέσων να διαλέξουν και να διαλέγουν σωστά, πριν μιλήσουν για «βαθιές» αναλύσεις, αν μη τι άλλο για τη δική τους εύφημο ιστορική μνεία, ειδικώς και γενικώς.
ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ
Τρίτη 28 Απριλίου 2009
Για τα GCE και το τι μας κρύβουν
Πέμπτη 23 Απριλίου 2009
Αγώνας για το φαγητό
Το Φεβρουάριο του 2006, στο 56ο Φεστιβάλ ταινιών του Βερολίνου, οι
δημιουργοί ταινιών κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε ένα διαγωνισμό ταινιών
μικρού μήκους με θέμα: "Φαγητό, Γεύση και Πείνα" (Food, Taste and
Hunger). Στο διαγωνισμό έλαβαν μέρος 3600 δημιουργοί από όλο τον
κόσμο. Από αυτούς, μόνο 32 επιλέχθηκαν να προβληθούν στο φεστιβάλ.
Αυτό το βίντεο που πρώτευσε ως το πιο δημοφιλές.
Λέγεται "Chicken a la Carte", o δημιουργός του είναι ο Ferdinand
Dimandura και είναι (δυστυχώς) αληθινή ιστορία.
Δείτε το μέχρι το τέλος. Συγκινητικό, σοκαριστικό, λίγο απ'ολα... Αλλά
όταν αυτοί που δείχνει ξεσηκωθούν και μας αλλάξουν τα φώτα όλων εμάς
των "ανεπτυγμένων" και "καλλιεργημένων", να ξέρουμε τουλάχιστον ότι
έχουν δίκιο.
Αυτός ο κόσμος έχει τα χάλια του...
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΗ!
Συναδέλφισσα μου έστειλε το παρακάτω σημείωμα. Δεν είναι η μόνη ούτε μόνη της.
Από τη μέρα που άκουσα ότι οι δέκα αστυνομικοί αθωώθηκαν, δεν μπορώ να ησυχάσω!
Αισθάνομαι τρομερό θυμό, απέραντη απογοήτευση και αηδία που ζω σε αυτό τον τόπο που τα πάντα έχουν ξεφτίσει.
Λυπάμαι αφάνταστα και συμπάσχω στον πόνο αυτών των νεαρών παιδιών που χτυπήθηκαν τόσο απάνθρωπα από τα αστυνομικά "τέρατα", που κουρελιάστηκε η αξιοπρέπεια και τα όνειρά τους και έσβησε τόσο άγαρμπα η δίψα τους για ζωή. Έχει ζωγραφιστεί πλέον στα πρόσωπα τους μόνιμα ο φόβος και η απογοήτευση, δεν μπορούν να κοιμηθούν γαλήνια τις νύχτες και ο ένας από τους δύο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει για πάντα τούτο τον τόπο. Πού φτάσαμε; Πόσο ξεπουλήσαμε τους εαυτούς μας; Αυτός είναι ο κόσμος που υποσχόμαστε στη νέα γενιά;
Τρέμω. Τρέμω για το μέλλον και άλλων συνανθρώπων μου, άλλων παιδιών. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να έχουν παρόμοια τύχη με αυτά τα παιδιά. Η αθωωτική απόφαση των δικαστών υπέρ των αστυνομικών, παρόλα τα αδιάσειστα στοιχεία επικροτεί και άλλες παρόμοιες ενέργειες.
Συνάνθρωποι μου ξυπνάτε δεν πρέπει να αφήσουμε και αυτή την ιστορία να κλείσει έτσι. Αντιδράστε με όποιο τρόπο μπορείτε γιατί μην ξεχνάτε ότι όσο υπάρχουν πρόβατα θα υπάρχουν ΛΥΚΟΙ!!
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009
Μια διδακτική προσέγγιση και ένα μάθημα για όλους μας
Θέλει λίγη υπομονή αλλά θα ανταμειφτείτε.
Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2009
Έχεις δύο επιλογές...
Τι θα έκανες εσύ; Θα διάλεγες, σίγουρα..
Μην κοιτάξεις για κάτι αστείο σ' αυτό το κείμενο, δεν υπάρχει, μα διάβασέ το.
Η ερώτηση είναι: Θα έκανες την ίδια επιλογή ;
Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς απο όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.
Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.
"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.
Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"
Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.
Ο πατέρας συνέχισε.
"Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."
Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..
Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.
Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.
Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.
Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.
Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν απο το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα απο την εξέδρα.
Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.
Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω απο την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.
Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.
Για μεγάλη μου έκπληξη, ..τον άφησαν!
Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.
Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.
Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.
Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.
Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.
Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω απο το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω απο το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακρυά κι απο τους άλλους συμπαίκτες του.
Όλοι στις εξέδρες, και απο τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..."
Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα απο χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει...
Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε.."
Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.
Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.
Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, πρός τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης.
Ο Shay έτρεξε πρός την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του
έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.
Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"
Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "απο δώ, απο δώ Shay.."
Καθώς ο Shay πέρασε απο την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.."
Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.
Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και απο τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.
Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.
Και τώρα, ..κυρίες, ...κύριοι, ...ο επίλογος..
Υπάρχουν χιλιάδες ανέκδοτα που στέλνονται δια μέσου internet, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Μα όταν πρόκειται για ιστορίες που έχουν να κάνουν με επιλογές ζωής, οι άνθρωποι διστάζουν.
Το ακατέργαστο, το χυδαίο, και συχνά άσεμνο, περνάει ελεύθερα μέσω του κυβερνοχώρου, αλλά η δημόσια συζήτηση για την ευπρέπεια, πάρα πολύ συχνά καταστέλλεται, ακόμη και στα σχολεία η και τους εργασιακούς χώρους μας.
Εάν σκέφτεσαι να προωθήσεις αυτό το κείμενο, πιθανότατα θα κάνεις ίσως επιλογή, στα άτομα στα οποία θα το στείλεις.
Θεωρώ προσωπικά πως ανήκω στα άτομα, που πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή, να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων.
Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ανθρώπων, μας δίνουν μια επιλογή:
Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς;
ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιό κρύο;
Ένας σοφός είπε κάποτε, "κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιό αδύναμους ανάμεσά της"





