Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011

«Δίνουν» 65 δισ. ευρώ, αρπάζουν 79 δισ. ευρώ!



To αισχρό παραμύθι με την 6η δόση συνεχίζεται.
Πρωταγωνιστές του αίσχους δεν είναι άλλοι από αυτούς που έκοψαν τους μισθούς, από αυτούς που έκοψαν τις συντάξεις.
Όλοι αυτοί οι σεσημασμένοι της βαρβαρότητας, εμφανίζονται τώρα ενώπιον εργαζομένων, συνταξιούχων και ανέργων και χωρίς τσίπα, χωρίς φιλότιμο παριστάνουν ότι τους τρώει η έγνοια για το «πώς θα καταβληθούν οι μισθοί και οι συντάξεις»!
*
Αλλά για ποιους μισθούς, για ποιες συντάξεις μιλούν;
Μα για τους μισθούς και τις συντάξεις που αυτοί ισοπέδωσαν! Που αυτοί εξανέμισαν! Που αυτοί αφάνισαν!
Φυσικά, για τούτη την «πατριωτική» πράξη τους δε μιλούν.
Την προσπερνούν και με τον αέρα του ταγού της «εθνικής σωτηρίας», καθώς παρελαύνουν από τα κανάλια και τα μικρόφωνα, φορούν τη μάσκα του φτηνού θεατρίνου τρίτης διαλογής και αρχίζουν να βγάζουν σπαραξικάρδιες κορόνες ότι αδημονούν για την εκταμίευση της 6ης δόσης διότι - όπως εξηγούν οι «φιλεύσπλαχνοι» - αγωνιούν για την ...πληρωμή μισθών και συντάξεων.
*
Πρόκειται για ελεεινούς ψεύτες!
*
Κατ' αρχάς - και δε θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε - αυτοί που καμώνονται ότι «νοιάζονται» για την πληρωμή μισθών και συντάξεων, είναι σαν τους κροκόδειλους που δακρύζουν ακριβώς την ώρα που καταβροχθίζουν τα θύματά τους.
Οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ, η κυρία Μπακογιάννη «κλαίνε» για εκείνους τους μισθούς και εκείνες τις συντάξεις που οι ίδιοι πετσόκοψαν!
«Κλαίνε» για την καταβολή εκείνων των δώρων Χριστουγέννων που οι ίδιοι κατάργησαν!
*
Η τιποτένια δημαγωγία τους ξεπερνάει κάθε όριο μαυρογιαλουρισμού.
*
Δεύτερον, η τρομοκρατία περί την 6η δόση ουδεμία σχέση έχει με την καταβολή των (εναπομεινάντων) μισθών και των (εναπομεινασών) συντάξεων.
*
Ολα τα ποσά της 6ης δόσης, όπως συνέβη με την 5η, την 4η, την 3η δόση κ.ο.κ., όπως θα συμβεί με την 7η, την 8η, την 9η δόση κ.ο.κ., δεν πάνε σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, δεν πάνε για μισθούς και συντάξεις.
Πάνε στους τοκογλύφους!
Πάνε στους κερδοσκόπους!
Πάνε στους κατόχους των ομολόγων του ελληνικού δημόσιου χρέους!
Οι δόσεις, μέσω των τραπεζών, πάνε σε εκείνα τα συνδεδεμένα και διαπλεκόμενα με χίλια νήματα με τους τραπεζίτες μονοπώλια, πάνε στους βιομήχανους, στους εφοπλιστές και στους κεφαλαιοκράτες.
Οι δόσεις τους, δηλαδή, πάνε στα ταμεία της πλουτοκρατίας, για να συνεχίσουν να παραγεμίζουν τα θησαυροφυλάκια εκείνης της τάξης που προκάλεσε το χρέος και που τώρα το πληρώνει ο λαός!
***
Οσο κι αν η άθλια προπαγάνδα τους έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας,
η αλήθεια είναι συγκεκριμένη και είναι η εξής:
*
1) Με την μέχρι σήμερα πολιτική του μνημονίου,
από τις 5 δόσεις που έχουν εκταμιευτεί προς την Ελλάδα,
το συνολικό ποσό της εκταμίευσης ισούται
με 65 δισεκατομμύρια ευρώ.
*
Όμως,
2) κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου
- της περιόδου που υποτίθεται ότι «οι Έλληνες ζουν με τα δανεικά από την τρόικα» (!!) -
η Ελλάδα, δηλαδή ο ελληνικός λαός, έχει πληρώσει για τόκους και χρεολύσια προς τους εγχώριους και ξένους τοκογλύφους και κάθε λογής κατόχους ελληνικών ομολόγων
το ποσό των 79 δισεκατομμυρίων ευρώ!
*
Με άλλα λόγια:
Τα 65 δισ. ευρώ των δόσεων όχι μόνο δεν πήγαν σε μισθούς και συντάξεις, αλλά, αντίθετα, από τους ρημαγμένους μισθούς και τις λεηλατημένες συντάξεις αφαιρέθηκαν κι άλλα 14 δισ. ευρώ,
κι όλα αυτά μαζί, τα 65 δισ. των δόσεων συν τα 14 δισ. της αρπαγής,
σύνολο 79 δισ. ευρώ,
επέστρεψαν στους «πιστωτές» μας! Ξαναγύρισαν (με τόκο!) στους «δανειστές» μας! Τα έφαγαν οι ντόπιοι και ξένοι «σωτήρες» μας!
*
Μας «δίνουν», δηλαδή, λεφτά για να μη χάνουν οι ίδιοι τα τοκογλυφικά τους,
μας «δίνουν» λεφτά για να διατηρείται «βιώσιμο το χρέος μας» απέναντί τους που σημαίνει να μας ξεζουμίζουν μια ολόκληρη ζωή,
μας «δίνουν» λεφτά για να μας κρατάνε αιωνίως χρεωμένους,
μας «δίνουν» λεφτά με το ένα χέρι για να τα παίρνουν με το άλλο χέρι στο πολλαπλάσιο,
και πάνω σ' αυτά τα νέα δάνεια - που επιστρέφουν στους ίδιους - προσθέτουν νέα, μεγαλύτερα, ακόμα πιο δυσβάσταχτα τοκογλυφικά!
*
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την περίφημη 6η δόση.
Οι τόκοι και τα χρεολύσια για τους μήνες Νοέμβρη - Δεκέμβρη ανέρχονται σε 15,5 δισ. ευρώ!
Όπως, λοιπόν, θα 'ρθουν τα 8 δισ. ευρώ της 6ης δόσης, έτσι ακριβώς και θα φύγουν, αφού, όμως, πρώτα προστεθούν δίπλα σε αυτά κι άλλα 7,5 δισ. ευρώ που θα έχουν αφαιρεθεί από το αίμα του ελληνικού λαού, έτσι ώστε να εξοφληθούν οι τοκογλύφοι!
*
Να, επομένως, πού θα πάει (και) η 6η δόση: Σε τόκους και χρεολύσια!
Να τι θα «εισπράξουν» οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι: Νέους τόκους, για μια δόση που θα φέρει νέες δόσεις, που με τη σειρά τους θα φέρουν νέους τόκους κ.ο.κ.!
*
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την πολιτική που έχει καθοριστεί από τις «ιστορικές» αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη.
Συμπέρασμα:
Κάθε τους «δόση» ισούται με νέα δυσβάσταχτα μέτρα, με νέες περικοπές των μισθών και των συντάξεων (για την... πληρωμή των οποίων «αγωνιούν» οι πρασινο-γαλαζό-μαυροι κυβερνώντες)
ώστε δίπλα στα λεφτά της εκάστοτε δόσης να προστίθενται τα κλεμμένα από τα νέα χαράτσια, τα κλεμμένα από τους νέους φόρους, τα κλεμμένα από τη νέα βαρβαρότητα εναντίον μισθωτών και συνταξιούχων,
και όλα αυτά μαζί,
οι δόσεις από τη μια, τα χαράτσια, οι φόροι, οι περικοπές, από την άλλη,
να ενώνονται, να προστίθενται και να επιστρέφουν (με τόκο!) στους εγχώριους «πατριώτες» και στους ξένους «εταίρους» και «φίλους» μας.
*
Αυτόν τον φαύλο κύκλο τον βαφτίζουν «σωτηρία».
Αυτή την στυγνή ταξική πολιτική υπέρ του κεφαλαίου την αποκαλούν «πατριωτισμό».
Δεν πάει άλλο!

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 24-11-2011

Β(δ)ΙΑΔΡΟΜΟΣ αφύπνισης

Στα πλαίσια των 16ήμερων εκδηλώσεων του
Συνδέσμου Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Βίας στην Οικογένεια

Οδός Λήδρας:
Β(δ)ΙΑΔΡΟΜΟΣ αφύπνισης

Προώθηση μηνυμάτων
Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Βίας στην Οικογένεια

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011
10:30 - 12:30: Βιωματικό εργαστήριο Θεάτρου των Καταπιεσμένων
12:30-14:30: Παρουσίαση στην Οδό Λήδρας

Το Θέατρο των Καταπιεσμένων δημιουργήθηκε από τον Augusto Boal. Στόχος του κοινωνικού αυτού θεάτρου είναι να στήσει μια έμπρακτη δοκιμή «εξέγερσης» ενάντια σε κάθε είδους καταπίεση. Ο θεατής (Spectator) δε μένει παθητικός απέναντι σε αυτά που διαδραματίζονται θεατρικά μα καλείται να λάβει ενεργά μέρος στη σκηνή μεταμορφώνοντάς τον έτσι σε Θεατή-Δράστη (Spect-actor). Αυτή η συμμετοχή οδηγεί στην κοινωνική χειραφέτηση.

Στη δική μας δραστηριότητα, μέσα από μια αλυσίδα σκηνών που εξελίσσονται αστραπιαία στο δημόσιο χώρο της Οδού Λήδρας από μεγάλη ομάδα συμμετεχόντων, εκεί που κανείς στο κοινό δεν το περιμένει, προκαλούμε την έκπληξη, το ταρακούνημα σε κάθε θεατή που αγνοεί τα περιστατικά βίας στην κυπριακή κοινωνία. Στη συνέχεια, καλούμε τον καθένα από τους θεατές να λάβει ενεργό ρόλο στη θετική εξέλιξη/ διαμόρφωση της εκάστοτε κατάστασης.

Θεατρόφιλοι ή μη, με θεατρική εμπειρία ή όχι, οποιασδήποτε ηλικίας μπορείτε να συμμετέχετε στη δραστηριότητα.

Τολμήστε το!

Ο χώρος για το βιωματικό εργαστήρι θα ανακοινωθεί προσεχώς.

Για πληροφορίες και συμμετοχή:
Mohammed Awwad 99 55 26 54
Δήμητρα Σωκράτους 99 54 25 56 (Ομάδα Αντάμωσις)

Ποίημα της εβδομάδας 256


Η βρύση του πουλιού

Κάνε με αηδόνι Θεέ μου, πάρε μου όλες
τις λέξεις κι άφησέ μου τη φωτιά,
τη λαχτάρα, το πάθος, την αγάπη,
να τραγουδώ έτσι απλά, όπως τραγουδούσαν
οι γρύλοι μια φορά κι αντιλαλούσε
η Πλούμιτσα τη νύχτα. Όπως η βρύση
του Πουλιού μες στη φτέρη. Να γιομίζω
με το μουμούρισμά μου τη μεγάλη
κυψέλη τ᾿ ουρανού. Να θησαυρίζω
τα νερά των βροχών και τις ανταύγειες
απ᾿ το θαύμα του κόσμου. Να μ᾿ απλώνουν
τις φούχτες τους οι άνθρωποι κι ένας ένας
να προσπερνούν. Κι αδιάκοπα να ρέω
τη ζωή, την ελπίδα, τη λάμψη του ήλιου,
του ηλιογέρματος το γαρουφαλένιο
ψιχάλισμα στα όρη, τη χαρά,
τα χρώματα να ρέω του ουράνιου τόξου
και τη βροχούλα της αστροφεγγιάς.
Ώ τι καλά πού ῾ναι σ᾿ αυτόν τον κόσμο!

Νικηφόρος Βρεττάκος

Με σάρκα και οστά



Έκλεισε μια δεκαετία και μπήκαμε στη δεύτερη του 21ου αιώνα. Η τεχνολογία που εξαφάνισε τις αποστάσεις και σμίκρυνε τα χάσματα πληροφόρησης, προχώρησε με ιλιγγιώδεις ρυθμούς στο μισό πληθυσμό της Γης, ο οποίος κατέχει τη χρηστική τεχνογνωσία των μέσων αλλά όχι και τα μέσα αυτά καθαυτά. Ο σύγχρονος καπιταλισμός, ειδικά στις πρωτοποριακές επιστημονικώς και τεχνολογικά εξελιγμένες χώρες της Δύσης και της Ανατολής, απ' τις ΗΠΑ ως την Ιαπωνία και την Ταϊβάν, φούσκωσε τα κέρδη του «αφύσικα», υπερτιμολογώντας και κεφαλαιοποιώντας άυλες αξίες όπως ο κίνδυνος, το προσδόκιμο ζωής, η ασφάλιση κερδών, η μακροχρόνια σπέκουλα επιπτώσεων φυσικών καταστροφών, οι καταναλωτικές τάσεις των μαζών με βάση προγράμματα δημιουργίας τους κι άλλα τέτοια... Η οικονομία, θεμέλιο κι εργαλείο πολιτικής εξελίχθηκε σε ένα προνομιακό πεδίο εκπαίδευσης και δράσης ενός προσεκτικά επιλεγμένου ιερατείου, μιας αυλικής του κεφαλαίου, κυρίως του χρηματοπιστωτικού, ασφυκτικά ολιγάριθμης μειοψηφίας, μιας δημιουργικής, ως προς τη διαχείριση, δράκας επαϊόντων, που διαμορφώνει, θεσμοθετεί, δρα κι εντέλει ασκεί πολιτική.

Αυτή η πολιτική, καθόλου αφορούσα πολίτες, διατυμπανίζεται ως αλληλεπιδραστικά παγκόσμια, υπεράνω των γνωστών και δοκιμασμένων ιδεολογικών, κομματικών ή και εθνοκρατικών σχημάτων και δομών. Οι αγορές, θεοκρατικώς μεγεθυμένες, έχουν περιβληθεί το μεταφυσικό ένδυμα της παντοδυναμίας, της ανωνυμίας, της γιγαντιαίας ικανότητας ενός Γκιούλιβερ να καταστρέφει ή να σώζει κατά το δοκούν αναρίθμητους λιλιπούτειους πρώην πολίτες του σύγχρονου κόσμου. Οι λαοί έγιναν target group, δηλαδή ομάδες - στόχοι, επί των οποίων ασκείται η καπιταλιστική «υπερπολιτική» ωσάν αποκεφαλιστικό σερφάρισμα στο διαδίκτυο. Οι πραγματικές ανάγκες των πραγματικών μαζών, των πραγματικών ανθρώπων, μετατρέπονται άμεσα σε λάφυρα όπως ζήσαμε πρόσφατα με την «αραβική άνοιξη» και τον ευρωπαϊκό «χειμώνα». Ετσι κρύφτηκαν κι ως ένα βαθμό αποκρύβονται και μασκάρονται σύγχρονες γενοκτονίες, εξοντώσεις πληθυσμών και πολιτισμών απενοχοποιούνται και ιστοριογράφονται κατά τα συμφέροντα των αγορών. Πανάρχαιος ιμπεριαλισμός με σύγχρονα μέσα. Ο τρόμος ως όπλο επιβολής έχει στόχο το λαό. Ως πραγματικό άθροισμα υποκειμένων με σάρκα και οστά αλλά και ως ιστορικό συλλογικό υποκείμενο όταν δρα προς κάλυψη των βασικών του αναγκών, που όμως, ούτε στις πιο βάρβαρες εποχές δεν περιορίστηκαν στο «μαμ, κακά και νάνι».

Ετσι, η συζήτηση για την κρίση την καπιταλιστική στη Δύση και τον κόσμο, στην Ευρώπη, ήδη παίρνει το χαρακτήρα της παραχώρησης από την πλειοψηφία των εργαζομένων στη μειοψηφία των κλειδοκρατόρων των αγορών, του δικαιώματος του λαού να σκέφτεται, να οργανώνεται και να δρα ως λαός. Οι χώρες μετατρέπονται σε χώρο, με τις αγορές να διαφεντεύουν και να τιμολογούν και τη σάρκα και τα οστά των κατά τα άλλα res - αντικειμένων δούλων και όχι πολιτών. Η καταστολή θα ενταθεί. Η ...μετα-δημοκρατία θα βασίζεται σε κοινωνικά υποσύνολα ή ακόμη και προεπιλεγμένα άτομα που θα προαποφασίζουν και θα εκτελούν προγράμματα παραγωγής συλλογής κι εκμετάλλευσης του πλούτου, ταυτίζοντας το ταξικό με το δημόσιο, το εθνικό, το...γενικό καλό των δούλων. Η κάθε λογής κάλπη θα στήνεται σε χρόνο, τόπο και με ερωτήματα που θα εξασφαλίζουν το επιθυμητό αποτέλεσμα για την κυρίαρχη τάξη εξουσίας. Η λαϊκίστικη μιντιακή προπαγάνδα των τελευταίων δύο δεκαετιών θα πάρει την παραλυτική μορφή του δήθεν πολιτικού διαλόγου, του οποίου όμως το περιεχόμενο ήδη προκαθορίζεται από την ελίτ των ιδεολογικών μεταπρατών του ευρωνατοϊκού συνονθυλεύματος κι όχι απ' τις ανάγκες των λαών. Αλλωστε, δεν μπήγεις το μαχαίρι στο κόκαλο τόσο εύκολα και συχνά παρά μόνον αν δεν είναι το δικό σου...

Θέλει προσοχή αυτή η διαλεκτική καταιγίδα. Μπορεί να πείσει κοινωνικά στρώματα όσο πείθει ένα παυσίπονο σε ώρα παρατεταμένου πόνου. Κι έτσι κανείς δε θα διανοηθεί να ανοίξει μια συζήτηση, γιατί φέτος τα μαύρα σκυλιά δεν κατέστρεψαν το...Πολυτεχνείο... Μαντρωμένα στην ισχυρή συναίνεση, γάβγισαν απλώς περί όγκου του ΠΑΜΕ και τέρμα. Οποιος θαρρεί ότι η αντίσταση είναι για το μουσείο κέρινων ομοιωμάτων κλείνει απλώς ραντεβού με το λαό στο γραφείο του. Κι εκεί οι λαοί δε χωράνε...

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 20-11-2011

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011

ΠΟΕΔ προς Συνομοσπονδία Γονέων

Η Π.Ο.Ε.Δ. απαντά στην ανακοίνωση της Συνομοσπονδίας Γονέων.  Διαβάστε την ανακοίνωση.


Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

Βιωματικά Εργαστήρια Θεατρικού Παιχνιδιού


Βιωματικά Εργαστήρια Θεατρικού Παιχνιδιού
‘Αντάμωσις’

Αφιερωμένα στην αντάμωση του παιδιού με τον πατέρα/ μητέρα/ κηδεμόνα του
για να γιορτάσουν μαζί την
Παγκόσμια Ημέρα για το Θέατρο στην Εκπαίδευση



Α. Το δέντρο που Έδινε
               του Σελ Σίλβερσταϊν
Σάββατο
26 Νοεμβρίου 2011
16:00 – 17:30 Γονέας με παιδί 8-12 ετών  
Συμμετοχή: 15 ευρώ
και οι δυο 


Β. Ο μαγικός κόσμος των ζώων



 
Κυριακή
27 Νοεμβρίου 2011
11:00 – 12:00 Γονέας
με παιδί 3-6 ετών
Συμμετοχή: 10 ευρώ
και οι δυο



Τα παιδιά και οι γονείς τους:
·       Ανταμώνουν δημιουργικά στον κόσμο του παραμυθιού μέσα από το παιχνίδι, τη φαντασία, το γέλιο και τις θεατρικές συμβάσεις
·       Αλληλεπιδρούν, συνεργάζονται κι επικοινωνούν αποτελεσματικά
·       Εκφράζονται λεκτικά και μη λεκτικά μέσα από την υπόδυση ρόλου
·       Αναστοχάζονται στη σχέση τους και κατανοούν ο ένας τον άλλο
·       Αναπτύσσουν τις προσωπικές και κοινωνικές τους δεξιότητες στο πλαίσιο της ομάδας

Εμψυχώτρια η Δήμητρα Σωκράτους
(MA in Drama & Theatre in Education)

Χώρος: Μεγάλη αίθουσα του Καφέ Πολιτεία, Τηλ. 26 22 22 88
Τα παιδιά μπορούν να απολαύσουν το παιδικό μενού σε ειδική τιμή.

Πληροφορίες και συμμετοχή: 99 54 25 56
Περιορισμένος αριθμός θέσεων

Μια δημιουργική συνεργασία του Καφέ Πολιτεία και της ‘Αντάμωσις’

Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

Ποίημα της εβδομάδας 255


Ο άνθρωπος, ο κόσμος και η ποίηση

Ανάσκαψα όλη τη γη να σε βρω.
Κοσκίνισα μες την καρδιά μου την έρημο· ήξερα
πως δίχως τον άνθρωπο δεν είναι πλήρες
του ήλιου το φως. Ενώ, τώρα, κοιτάζοντας
μες από τόση διαύγεια τον κόσμο,
μες από σένα - πλησιάζουν τα πράγματα,
γίνονται ευδιάκριτα, γίνονται διάφανα -
τώρα μπορώ
ν᾿ αρθρώσω την τάξη του σ᾿ ένα μου ποίημα.
Παίρνοντας μία σελίδα θα βάλω
σ᾿ ευθείες το φως.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Ο καιρός της περιφρόνησης



1. Η μοναδική ενοχή που πρέπει να μας διακατέχει είναι γιατί δεν βάλαμε ακόμη το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της Ευρώπης.

2. Ο τηλεμαραθώνιος τρομοκρατίας των ημερών λόγω, υποτίθεται, της απόφασης του γνωστού κρετίνου για δημοψήφισμα είχε το χαρακτήρα εξετάσεων από την πλευρά των ΜΜΕ με κριτή την Τρόικα. Η Ελλάδα χανόταν αυτές τις μέρες σε μια αφηρημένη κατάσταση μακριά από το κέντρο που αποφάσιζε για τη μοίρα της, ως ένα εξάρτημα άσχετο, παρανοϊκό και επιβλαβές για τη λειτουργία της Ευρώπης. Οι γνωστοί δημοσιογράφοι, ξεπερνώντας ο ένας τον άλλο σε κυνισμό, διασκέδαζαν με τον τρόμο μας δίνοντας το περίγραμμα της κατάρρευσής μας και προσπαθώντας να ρυθμίσουν τη συμπεριφορά μας μπροστά στις θυσίες στις οποίες πρέπει να υποβληθούμε αν θέλουμε να πάμε παρακάτω. Και δεν σταματούσαν οι «αστέρες» των Μίντια το θαυμαστό έργο τους μέχρι να βεβαιωθούν πως το χαμόγελο της Μέρκελ θα επανερχόταν στη θέση του.

3. Ολοι οι μικροαστοί μοιάζουν μεταξύ τους. Ούτε τώρα με συγκινεί το θέαμά τους. Τους παίρνουν αυτοκίνητα, σπίτια που έχουν αγοράσει με δόσεις και τους στέλνουν στη σκιά της πραγματικότητας. Πόσες φορές δεν διέδιδαν με θρασύτητα τα ψέματα του πρωθυπουργού που τώρα τους κρέμασε; Πόσες φορές δεν συμφώνησαν να κυκλοφορούν ελεύθερα όλα τα εγκληματικά διατάγματα που τώρα τους πνίγουν; Η αυξανόμενη εξαχρείωση των κύκλων τους είναι συνέπεια της ημιμάθειας και της εσκεμμένης απάτης την οποία θεωρούσαν, οι στενόμυαλοι, ως τη μόνη απάντηση στα δύσκολα της καθημερινότητας. Τώρα θα αρκεστούν σε μια οδυνηρή μετάβαση μέχρι να καταλήξουν στον πάγκο που τους αξίζει.

4. Ούτε ο Παπαδήμος δεν θα μπορέσει να αναχαιτίσει την κούραση και το θυμό των πολιτών. Θα εξακολουθήσει να εκπροσωπεί την κυριαρχία της Ευρώπης πάνω μας. Ως εκ τούτου θα αντιμετωπίζει καθημερινά την περιφρόνησή μας, η οποία θα λάβει το χαρακτήρα ύψιστου καθήκοντος.

5. Γνωρίζοντας πολύ καλά την ιστορία και τη μεθοδολογία της Ευρώπης, δεν πρέπει να μας απασχολεί που μας διασύρουν οι κυβερνήσεις των χωρών της. Αυτό που πρέπει να μας ενοχλεί είναι η φτηνή προσπάθεια των ΜΜΕ να καταπνίξουμε το φυσικό μας δικαίωμα στην ανταπόδοση της προσβολής.

Του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 13-11-2011

Σκοταδιστάν



1. Οσα ζούμε δεν είναι παρά μια σειρά σημείων που έγιναν τέρατα. Ωστόσο το ελπιδοφόρο μήνυμα των ημερών είναι η γενικευμένη διάλυση της Ευρώπης. Ο Παπανδρέου έλαβε το τέλος που του άξιζε. Θα τον θυμόμαστε σαν ένα στίγμα στην πολύχρονη Ιστορία μας, και τίποτε άλλο.

2. Η ωμότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε η εργατική τάξη από τον πρωθυπουργό τη βοήθησε να γεννήσει μια κοινή γλώσσα. Επρεπε να φτάσουμε στον πάτο, για ν' αρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας για ζητήματα επιβίωσης.

3. Οσους συνδυασμούς κι αν κάνουν οι τεχνικοί της εξουσίας, όσες βαρυσήμαντες δηλώσεις περί δικαίου κι αν εκπονήσουν οι παρακεντέδες, δεν μπορούν ν' αναχαιτίσουν τη μεγάλη προσβολή που έγινε σε βάρος μας. Δεν τους αποκαθαίρει τίποτα.

4. Στους ελάχιστους που πιστεύουν στην ιδέα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αφιερώνω τη σκέψη του Σοπενχάουερ: «Καμία παιδαγωγική τέχνη δεν μπορεί να μετατρέψει έναν γεννημένο ηλίθιο σε σκεπτόμενο άνθρωπο. Ποτέ! Αν έχει γεννηθεί ηλίθιος, πρέπει να πεθάνει ως τέτοιος».

5. Αυτό που βλέπουμε γύρω μας δεν είναι δυσαρέσκεια, αλλά απελπισία. Αυτό που καταστρέφει τη ζωή μας φωτίζει τα ελαττώματα και τις αδυναμίες μας, που μας οδήγησαν ως εδώ. Εχουμε ευθύνες μεγάλες και το γνωρίζουμε. Τελεία και παύλα.

6. Ο πρόεδρος της φαιδρής δημοκρατίας μας δεν είναι παρά μια μαραμένη μορφή κάτω από το βάρος της αλήθειας. Τα γηρατειά δεν τον κάνουν σοφότερο. Πίσω από την πλάτη του οι κόλακες γελούν, μπροστά του ο Παπανδρέου ζητά την υπογραφή του για όσες παρεκβάσεις και εκτροπές. Ο ίδιος ποζάρει μονίμως ως ταλαιπωρημένος. Θυμάται και συγκινείται για το γεγονός ότι ήταν αντάρτης στα δεκάξι του, αλλά έχει ξεχάσει εντελώς τι του συνέβη από τότε μέχρι σήμερα. Η ιστορία του θα περάσει σίγουρα στα χέρια του ψυχολόγων, που θα φωτίσουν τα χρόνια που ξέχασε, και διδάγματα θα βγάλουμε πολλά.

7. Τα αγαπημένα παιδιά της καλής κοινωνίας είναι οι διανοούμενοι, οι οποίοι το μόνο που κάνουν με τις νευρώσεις πολυτελείας τους είναι να αλλάζουν πλευρό όταν κοιμούνται. Από τη στιγμή που δεν τους ανήκει η πνευματική τους ζωή, πώς να τολμήσουν να μιλήσουν για τη δική μας; Τους αξίζει ο λόγος του Σαμφόρ: «Η κοινωνία, οι λέσχες, τα σαλόνια, αυτό που αποκαλείται καλή κοινωνία είναι ένα άθλιο θεατρικό έργο, μια κακή χωρίς ενδιαφέρον όπερα, η οποία δεν έχει να προσφέρει τίποτε άλλο από τις μηχανές σκηνής, τα κοστούμια και το διάκοσμο».

Του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 6-11-2011

Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ


Ως κατάθεση τιμής στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ
ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ!

 
Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι
Είναι φορές που τα πολλά λόγια είναι περιττά. Για το λόγο αυτό, παραθέτουμε αυτούσιο το Ψήφισμα-κάλεσμα της Συνέλευσης των χαλυβουργών της Ελληνικής Χαλυβουργίας:

«Συνάδελφοι, ακούστε τη φωνή των χαλυβουργών!
Εμείς οι 400 εργάτες της ελληνικής χαλυβουργίας απεργούμε σαν μια γροθιά για 16η μέρα και συνεχίζουμε. Πίσω δεν κάνουμε, διαλέξαμε τον δρόμο της τιμής και της αξιοπρέπειας, υπερασπίζουμε το ψωμί και το μέλλον των παιδιών μας.
Δεν γυρνάμε για δουλειά μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Απαιτούμε να επιστρέψουν στη δουλειά οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας. Ο αγώνας μας, αφορά όλους τους εργαζόμενους. Η εργοδοσία της Ελληνικής Χαλυβουργίας λειτουργεί σαν λαγός των βιομηχάνων. Είναι η πρώτη βιομηχανία στην Αττική που με εκβιασμό τις θέσεις εργασίας επιχειρεί να εφαρμόσει το 5ωρο, ελαστικές σχέσεις εργασίας, το ωρομίσθιο, απλήρωτες υπερωρίες, κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Οι απολύσεις έγιναν για τρομοκρατία, επειδή ομόφωνα η Γενική μας Συνέλευση απέρριψε την απαίτηση της εργοδοσίας να δουλεύουμε 5ωρο με 40% μείωση των αποδοχών.
Η παραγωγή με τη σκληρή δουλειά μας, τα καθημερινά εργατικά ατυχήματα, με νεκρό συνάδελφό μας πέρυσι, από 196.000 τόνους έφτασε στους 266.000 τόνους. Τα κέρδη του Βιομήχανου Μάνεση είναι αμύθητα, ο οποίος συνεχίζει να εκβιάζει ότι αν δεν δεχθούμε να δουλέψουμε σκλάβοι, θα απολύσει 180 ακόμη εργαζόμενους.
Οι χαλυβουργοί του δώσαμε την απάντηση που πρέπει. Νικήσαμε το φόβο, τους εκβιασμούς, την απειλή της πείνας. Κατεβήκαμε σε απεργία. Είμαστε όρθιοι, είμαστε ήδη νικητές, δεν μπορεί κανείς να μας λυγίσει.
Οι βιομήχανοι στα γύρω εργοστάσια περίμεναν να έχουμε κουραστεί, να έχουμε πάει για δουλειά με σκυμμένο το κεφάλι, να έχουμε υπογράψει 5ωρο. Ο βιομήχανος Μάνεσης ομολόγησε ότι δεν περίμενε τέτοιο αγώνα!   Αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουν αστείρευτη δύναμη.
16 μέρες όλο το 24ωρο με βάρδιες περιφρουρούμε την απεργία μας.
 Ένιωσαν τη δύναμή μας, και εμείς μάθαμε περισσότερα. Ξεχωρίζουμε τους φίλους από τους εχθρούς. Στηριζόμαστε στην δύναμη της αλληλεγγύης. Δεκάδες σωματεία μας στηρίζουν από την πρώτη μέρα. Το ΠΑΜΕ είναι δίπλα μας. Ενισχύστε τον αγώνα των χαλυβουργών με κάθε τρόπο.
Για τον χαλυβουργό δεν έχει γυρισμό! Χάνοντας εμείς, ανοίγει η πόρτα για το 5ωρο και την εργασιακή ζούγκλα και στις υπόλοιπες βιομηχανικές μονάδες, οι βιομήχανοι περιμένουν στην γωνία. Η νίκη των χαλυβουργών θα είναι μια μεγάλη νίκη για όλη την εργατική τάξη. Για αυτό σας θέλουμε στο πλευρό μας, κοντά μας.
Ως εδώ! Η τρομοκρατία, ο εκβιασμός, η επίθεση στην ζωή μας δεν θα περάσει.
Στηρίξτε τους απεργούς χαλυβουργούς με κάθε τρόπο: Ψηφίσματα και αποφάσεις από τα συνδικάτα, φορείς της γειτονιάς, συλλόγους νεολαίας, γυναικών, παντού, την φυσική σας παρουσία έξω από την πύλη, την συγκέντρωση χρημάτων για ενίσχυση των οικογενειών των χαλυβουργών, συγκέντρωση τροφίμων.
Καταγγέλλουμε σε όλους τους εργαζόμενους την πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Μετάλλου και του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας που εδώ και 16 ημέρες όχι μόνο δεν συνεδρίασαν για να συζητήσουν την οργάνωση της αλληλεγγύης, αλλά μας  «συμβουλεύουν» να υποταχθούμε, μας συκοφαντούν, προσπαθούν να μας  διαιρέσουν. Καλούμε τους εργαζόμενους να τους προσπεράσουν και να οργανωθούν σε κάθε χώρο δουλειάς.
Η νίκη θα είναι δύσκολη μα θα είναι δική μας!
ΟΙ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΙ ΔΕΝ ΣΚΥΒΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ

Η γενική συνέλευση των εργαζόμενων στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ 
ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ 15 ΝΟΕΜΒΡΗ 2011»

Οι εργάτες συνεχίζουν την απεργία!
Η Πανελλαδική Γραμματεία των Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ:

·        Καλεί τα ΔΣ και τις Γενικές Συνελεύσεις των εκπαιδευτικών να εκδώσουν ψηφίσματα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στον αγώνα των χαλυβουργών.
·        Καλεί επειγόντως να δοθεί οικονομική ενίσχυση στους απεργούς και στις οικογένειές τους. O αγώνας τους πρέπει να κρατήσει για να τσακίσουν τον βιομήχανο.
·        Καλεί κάθε εκπαιδευτικό, με την οικογένειά του, τους μαθητές του να περάσει από το χώρο του εργοστασίου.

Σε αυτή την κατεύθυνση, αντιπροσωπεία των Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ στην Αττική, επισκέφτηκε τους εργάτες στο εργοστάσιο στις 16/11/2011, εκφράζοντας την αλληλεγγύη και προσφέροντας οικονομική ενίσχυση.




Η νίκη των χαλυβουργών είναι νίκη
όλου του εργατικού κινήματος!

H πλειοψηφία του σωματείου (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) στο άλλο εργοστάσιο του ομίλου («Ελληνική Χαλυβουργία») στο Βόλο, συμφώνησε με τις αντεργατικές προτάσεις του βιομήχανου Μάνεση…
Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να βγάλουν τα συμπεράσματα τους.

Μετά από όλα αυτά έχουμε να πούμε:
«Μάθημα μας κάνουν οι χαλυβουργοί και όχι ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, οι κυβερνητικοί»
Αθήνα, 17/11/2011

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

Ποίημα της εβδομάδας 254


Ο αγρός των λέξεων

Όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο
λουλούδι, όμοια κ᾿ εγώ. Τριγυρίζω
διαρκώς γύρω απ᾿ τη λέξη.
Ευχαριστώ τις μακριές σειρές
των προγόνων, που δούλεψαν τη φωνή,
την τεμαχίσαν σε κρίκους, την κάμαν
νοήματα, τη σφυρηλάτησαν όπως
το χρυσάφι οι μεταλλουργοί κ᾿ έγινε
Όμηροι, Αισχύλοι, Ευαγγέλια
κι άλλα κοσμήματα.
Με το νήμα
των λέξεων, αυτόν το χρυσό
του χρυσού, που βγαίνει απ᾿ τα βάθη
της καρδιάς μου, συνδέομαι· συμμετέχω
στον κόσμο.
Σκεφτείτε:
Είπα και έγραψα, «Αγαπώ».

Νικηφόρος Βρεττάκος

Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011

Ποίημα της εβδομάδας 253

Οι μουσικοί αριθμοί

Χωρίς τη μαθηματική τάξη, δεν στέκει
τίποτε: Ούτε ουρανός έναστρος,
ούτε ρόδο. Προπαντός ένα ποίημα.
Κι ευτυχώς ότι μ᾿ έκανε η μοίρα μου
γνώστη των μουσικών αριθμών,
ότι κρέμασε μίαν αχτίνα επί πλέον
το άστρο της ημέρας στην όρασή μου
και κάνοντας τα γόνατά μου τραπέζι
εργάζομαι, ως να ῾ταν να φτιάξω
έναν έναστρο ουρανό, ή ένα ρόδο.

Νικηφόρος Βρεττάκος