Σάββατο 31 Μαρτίου 2012

Ποίημα της εβδομάδας 274


Μες τη διαφάνεια του πρωινού

Μες τη διαφάνεια του πρωινού άνοιξα τα παράθυρά μου
και σ' είδ' απ’ όλα τα σημεία χαρούμενη να κατεβαίνεις,
πλαγιά-πλαγιά τους ουρανούς, πλαγιά-πλαγιά τους λόφους,
σα νάρχεσαι από την αρχή κι άπ' την πηγή του κόσμου.
Κουδούνια και χαμόγελα το φόρεμά σου
που το φιλούν, και το γυρίζουν οι αύρες στο γαλάζιο
κι είσαι παντού με μι' αγκαλιά τριαντάφυλλα που φέγγουν τις
πέτρες χρωματίζοντας γύρω μου όταν βραδιάζει.
Μα όταν νυχτώνει, κλείνοντας τα τέσσερα παράθυρά μου,
ενώ στο σκούρο θαλασσί παίρνουν ν' ανθίζουν τ' άστρα,
σμίγω έξω με του σύμπαντος το μέγα φως, το φως σου,
λιώνοντας την εικόνα σου σ' άχνινα συννεφάκια.
Κι ενώ κάτω άπ' τη στέγη μου γέρνω το μέτωπό μου
κι ακούω σκυμμένος του δικού μου κόσμου τις καμπάνες,
απ' έξω υπάρχεις εσύ: φως, στερέωμα, ουρανός.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Κυριακή 25 Μαρτίου 2012

Ποίημα της εβδομάδας 273


Ενός λεπτού σιγή

Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,
ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,

κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
έστω και μια φορά;
είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή
για τους απεγνωσμένους;

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012

Δικό τους το κράτος, δική τους και η βρωμιά του!




Πριν από ένα χρόνο ήταν οι ιστορίες με τα φάρμακα που τα βρίσκανε κρυμμένα σε κάτι γκρεμούς και μέσα σε πηγάδια.

Τώρα έχουμε την ιστορία με το ΙΚΑ της Καλλιθέας, ή την άλλη με τα επιδόματα σε «τυφλούς» - μαϊμού.

Πιο πριν ήταν τα καταγγελλόμενα για λαδώματα στην υπηρεσία Ανταγωνισμού.

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, δε, έρχονται και επανέρχονται... αποκαλύψεις γύρω από τη φοροδιαφυγή, τις ατασθαλίες στην τάδε ή τη δείνα υπηρεσία, για τις «αρπαχτές» εδώ κι εκεί, για προνοιακά επιδόματα και κοινωνικές παροχές που κάποιοι εισέπρατταν παράνομα κ.ο.κ.

*

Σαν να σπάει κάθε φορά ο διάολος το ποδάρι του, πότε λέτε ότι οι κυβερνήσεις εντοπίζουν και... εξιχνιάζουν τέτοιες καταστάσεις και πότε τα ΜΜΕ τις παρουσιάζουν με το δικό τους αξιολάτρευτο ζήλο;

Ολως τυχαίως:

    Τα θέματα περί «διαφθοράς στο Δημόσιο» κατακλύζουν την επικαιρότητα τη στιγμή ακριβώς που επίκεινται 150.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.
    Τα θέματα περί «μαϊμού» δικαιούχων έρχονται τη στιγμή των επικείμενων αποφάσεων για περικοπές των προνοιακών επιδομάτων.
    Τα θέματα για τις παράνομες συντάξεις εμφανίζονται στο προσκήνιο όποτε επίκεινται περικοπές των συντάξεων.
    Τα φάρμακα στα πηγάδια εντοπίζονται όποτε πρόκειται να χτυπηθεί κάποια επαγγελματική κατηγορία (π.χ. φαρμακοποιοί).
    Οι γκλαμουράτοι της φοροδιαφυγής, όπως και ο κακός υδραυλικός που δεν κόβει απόδειξη, κατακλύζουν τα δελτία ειδήσεων όποτε έρχονται τα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα και χαράτσια, τα οποία ο λαός «πρέπει» να τα υποστεί μιας και οι διεφθαρμένοι δεν πληρώνουν τους δικούς τους φόρους, κ.ο.κ.

*

Μόνιμη επωδός σε αυτό το ατελείωτο σίριαλ είναι ότι,

πρώτον, η διαφθορά είναι... κακό πράγμα και,

δεύτερον, ότι η καλή κυβέρνηση, με τους καλούς υπουργούς, ως ταπεινός υπηρέτης του λαού, βάζει «χέρι» στους επίορκους για να απαλλάξει την κοινωνία από το μίασμά τους...

***

Δεν ξέρουμε αν οι σκηνοθέτες του εν λόγω εξοργιστικά γελοίου θεάματος είναι περισσότερο γελοίοι, ή περισσότερο εξοργιστικοί.

Ξέρουμε, όμως, τα εξής:

*

1) Αυτή η εικόνα διαφθοράς με την οποία προσπαθούν να λερώσουν - ως συνυπεύθυνη - ολόκληρη την κοινωνία, είναι η εικόνα του καθρέφτη τους. Το κράτος των τρωκτικών, της αναξιοκρατίας, του κομματικού ρουσφετιού, των πελατειακών συμπεριφορών και της «μαύρης» συναλλαγής έχει χτιστεί και λειτουργεί κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση εκείνης της πολιτικής που κατέστησε λαϊκή ρήση ότι «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι».

*

2) Αυτοί και οι φίλοι τους που το παίζουν διώκτες της διαφθοράς, είναι οι σεσημασμένοι της άφατης υποκρισίας που έχουν οικοδομήσει ένα πολιτικό σύστημα το οποίο έχει για προμετωπίδα του εκείνο το πάλαι ποτέ απίθανο πρωθυπουργικό απόφθεγμα «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του» και που έχει για έμβλημά του τη «Ζήμενς» και τα Βατοπέδια.

*

3) Η πολιτική και οι πολιτικοί αυτού του κράτους ήταν που έκαναν ομιλίες για τον «περιορισμό» (σ.σ.: προσέξτε: όχι για την κατάργηση, αλλά για τον «περιορισμό»!) του «γρηγορόσημου» στο δημόσιο τομέα. Πρόκειται για τον δικό τους, τον κρατικομονοπωλιακό και δήθεν «δημόσιο» τομέα, τον φτιαγμένο με τα υλικά του «έχω μέσο», «έχω δόντι», «έχω βύσμα», «έχω και μπάρμπα στην Κορώνη».

*

4) Είναι αυτοί οι θρασύτατοι που με φόντο τις αθλιότητες στο ΙΚΑ παριστάνουν τους απηνείς «Ιαβέρηδες», αυτοί που καμώνονται τους εξαγνισμένους και στήνουν προσωπικές παραστάσεις περί την εξάρθρωση των κυκλωμάτων παροχής «μαϊμού» συντάξεων, οι οποίοι - ως πολιτικώς τρισάθλιοι - επόπτευαν και εποπτεύουν το «κύκλωμα» της πολιτικής που ρήμαξε το ΙΚΑ και όλα τα Ταμεία μέσα από το «ριφιφί» του Χρηματιστηρίου (σ.σ.: πάνω από 3 δισ. έχασαν τότε τα Ταμεία από το χρηματιστηριακό τζόγο), που επόπτευαν και εποπτεύουν την πολιτική η οποία έχει λεηλατήσει εδώ και μισό αιώνα, συνεχώς, πάνω από 60 δισ. ευρώ από τους ασφαλισμένους!

*

5) Είναι το δικό τους πολιτικό καθεστώς, το καθεστώς της μίζας και της αρπαχτής, των «κουμπάρων» και των «αναψυκτηρίων», των υποβρυχίων που «γέρνουν» και των στενών δεσμών με τους Χριστοφοράκους, πάνω στο οποίο μεγαλουργεί το «φακελάκι» και το «τσάκω ρε μάγκα τόσα και προχώρα».

*

Αυτό το κράτος, που

α) πριν από μια βδομάδα κουκούλωσε δικομματικά το σκάνδαλο της «Ζήμενς»,

που

β) μόλις προχτές προσέφερε στην Εκκλησία με (ν)τροπολογία της νύχτας χιλιάδες «διαφιλονικούμενα» (δηλαδή διεκδικούμενα από την Εκκλησία) στρέμματα στην Πεντέλη για να κάνει η Ιεραρχία τα... φωτοβολταϊκά της,

που

γ) οι ταγοί του - οι οποίοι ομιλούν περί... φοροδιαφυγής - σουλατσάρουν στα «κότερα» των προυχόντων οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει μηδενικούς φορολογικούς συντελεστές για τα κέρδη τους, την ώρα που ο χιλιοχαρατσωμένος εργαζόμενος των 1.000 ευρώ φορολογείται με συντελεστή 35% (!),

που

δ) αρνείται, την ώρα που κόβει τις λαϊκές συντάξεις - και παρά τις επανειλημμένες τοποθετήσεις του ΚΚΕ - να παραιτηθεί από τα συνταξιοδοτικά προνόμια των πολιτικών του υπηρετών στη Βουλή,

που

ε) ουδέποτε διανοήθηκε να ψελλίσει «κιχ» για τις διαβόητες λίστες με τα «μαύρα» προς τα δημοσιογραφικά του παπαγαλάκια, τις ΜΚΟ και εκείνα τα «ενσωματωμένα» δίκτυα επικοινωνίας που αναλαμβάνουν να μας εμφανίσουν από το ΝΑΤΟ μέχρι το ΔΝΤ ως τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου,

*

αυτό το κράτος και αυτή η πολιτική,

που εξαγοράζουν ψήφους και εκμαυλίζουν όχι μόνο μέσω των μαϊμού - επιδομάτων, αλλά τέτοια είναι η σαπίλα που έφτασαν - πάνω στα καμμένα - να βγάζουν στη διατίμηση την λαϊκή ψήφο έναντι εκείνου του ιταμού τριχίλιαρου,

που λεηλατούν το ίδιο δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, αγρότες και ναυτεργάτες, άνεργους και «απασχολήσιμους»,

με όλο το «ήθος» και όλο το «έθος» της λαμογιάς και της βρωμιάς τους,

της βρωμιάς που αναβλύζει και στα ιδιωτικά και στα κρατικά του μονοπώλια, και στα ΙΚΑ του, και στις εφορίες του, και στις πολεοδομίες του και παντού,

είναι το δικό τους κράτος και η δική τους πολιτική.

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 21-3-2012

Σάββατο 17 Μαρτίου 2012

Ποίημα της εβδομάδας 272


Επιστροφή στο βουνό

Δε θα ξανάρθω πια κοντά σου
να μην ακούσεις το ποτάμι
που μες στο στήθος μου κυλά.
Αν δεις τον ήλιο να σου γνέφει
τον έσπερο να σε ρωτά,
βάλε τα σπάρτα τα μαλλιά σου
τις μυγδαλιές στην αγκαλιά σου
κι' έβγα νυφούλα στα βουνά

Έβγα νυφούλα στα βουνά.
κι' αν σε ρωτήσουνε τ' αλάφια,
αν σε ρωτήσουν τα πουλιά,
πες τους: θα βγω με το φεγγάρι,
με τρεις αγγέλους συντροφιά!
Διπλό γαρύφαλλο στ' αφτί μου,
η μάνα μου και τ' άλογό μου,
ο Ιησούς Χριστός κ' εφτά παιδιά!

Νικηφόρος Βρεττάκος

Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

Ποίημα της εβδομάδας 271


Δίχως εσέ

Δίχως εσέ δεν θα ‘βρισκαν
νερό τα περιστέρια
δίχως εσέ δε θ’ άναβε
το φως ο Θεός στις βρύσες του

Μηλιά σπέρνει στον άνεμο
τ' άνθη της, στην ποδιά σου
φέρνεις νερό απ' τον ουρανό,
φώτα σταχυών κι απάνω σου
φεγγάρι από σπουργίτες.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους




ΔΕΝ πιστεύουμε σε θεωρίες συνωμοσίας, ωστόσο οι τεχνικές που περιγράφονται στο πιο κάτω κείμενο, δεν είναι άσχετες με τα όσα ζούμε (το κείμενο αν και αποδίδεται στον Νόαμ Τσόμσκι, στην πραγματικότητα πρόκειται για μια συρραφή). Οι τεχνικές αυτές περιγράφουν πώς μπορείς να κάνεις έναν αναίμακτο πόλεμο και να υποδουλώσεις τους ανθρώπους. Μπορεί φυσικά να μην προΰπήρξαν βάσει σχεδίου, αλλά να αναλύονται εκ των υστέρων. Αλλά αποτελούν αντικείμενο προβληματισμού:
·        Η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στον αποπροσανατολισμό του κοινού διά ενός καταιγισμού ασήμαντων λεπτομερειών, ώστε να κρατηθεί μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία. ?Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων και στη συνέχεια παροχής των λύσεων. Για παράδειγμα, αφήνεται να κλιμακωθεί η αστική βία, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του.
·        Η τεχνική της υποβάθμισης. Για να αποδεκτεί κάποιος ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά. Με αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως (ανεργία, αβεβαιότητα, μισθοί που δεν διασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα).
·        Η στρατηγική του μακροπρόθεσμου ώστε το κοινό να συνηθίσει μια ιδέα και να αποδεχτεί μοιρολατρικά την εφαρμογή της. Για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση παρουσιάζεται ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας τη συναίνεση του κοινού στο παρόν, για εφαρμογή της στο μέλλον. Κι επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει ότι «αύριο όλα θα πάνε καλύτερα», δέχεται.
·        Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα παρά στη λογική ώστε να καλλιεργούνται φόβοι, επιθυμίες, παρορμήσεις και να βραχυκυκλώνεται η ορθολογιστική ανάλυση.
·        Η τεχνική της άγνοιας. Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε το χάσμα που χωρίζει τις κατώτερες από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτό από τις κατώτερες.
·        Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα.
·        Η τεχνική της ενοχοποίησης ώστε το άτομο να πιστεύει ότι είναι υπεύθυνο για τη συμφορά του, να απαξιώνει τον εαυτό του και να απέχει από οποιαδήποτε δράση.

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» 8-2-2012

Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

Ποίημα της εβδομάδας 270


Γένεση

Αυτό το γαρύφαλλο, που κρατώντας το
ανάμεσα στα τρία μου δάχτυλα
το σηκώνω στο φως, μου μίλησε και
παρά τον κοινό νου μου το κατανόησα.
Μι' αλυσίδα από ατέλειωτους γαλαξίες συνεργάστηκαν,
διασταύρωσαν κάτω στη γη φωταψίες
- το σύμπαν ολόκληρο πήρε μέρος στη γέννηση
αυτού του γαρύφαλλου.

Κι' αυτό που ακούω είναι οι φωνές
των μαστόρων του μέσα του.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Καρνάβαλος (εκ του λατινικού carne=κρέας)




Σ' αυτόν τον ...υπέροχο ναό της αστικής δημοκρατίας, στα χρόνια του μεταπολεμικού καπιταλισμού της ψηφιακής εποχής, πολλή βρώμα πλάκωσε απ' τα σκαλιά ως το ιερό του κεφαλαίου. Σαράφηδες πουλάνε κι αγοράζουνε λαούς και κοινωνίες τυλιγμένες σε χαρτιά ανώνυμων τίτλων. Η τεράστια επιστημονική και τεχνολογική παγκόσμια περιουσία αλλάζει χέρια και συμπυκνώνεται σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα που τρέφουν λογαριασμούς, αφήνοντας νηστικούς τους ανθρώπους όπου Γης. Στο προαύλιο, τα παιδάκια μαθαίνουν να παίζουν μπάλα με ανθρώπινα κεφάλια κομμένα σύριζα στο πηγούνι, βαρβαρόπουλα μιας νέας εποχής που τα καμαρώνουν αποκτηνωμένοι γονείς. Η επιτυχία και η πρόοδος στις μέρες μετριέται με φόνους εξ ορισμού ανεξιχνίαστους και μαζικούς.

Το φραγγέλιο δεν το 'πιασε ακόμη ο λαός. Δεν αναποδογύρισε τους πάγκους των εμπόρων. Μπαινοβγαίνει και προσκυνάει τις αγορές, έχοντας προσαρμοστεί στην ιδέα «μια εταιρεία μια χώρα»... Κι έγιν' ο κόσμος μια χαψιά, άθροισμα εξαθλιωμένων χωριών που αγωνίζονται να γίνουν δορυφόροι των μεγάλων κάστρων του καπιταλισμού της οικονομικής νεοφεουδαρχίας. Σε μια γωνιά γεμάτη γαλανά νερά, βράχια ανθισμένα μέσα στη θάλασσα, με αμπέλια και ελιές, με ωραίους νεκρούς στα σπλάχνα της τέχνης της ζωής ικανούς να διδάξουν γενεές επί γενεών να σκέφτονται, στο παιχνίδι της ροής των κερδών μπήκε κι ο αιφνίδιος θάνατος της διαλεκτικής. Οι Ιησουίτες της πολιτικής αναζητούν έναν εκατομμυριούχο βουλευτή νόμιμο (!) που έβγαλε ανήθικα (!) τα λεφτά του έξω απ' το χωριό και τα πήγε στο κάστρο, στο οποίο του είπαν ότι ανήκει. Κι αυτό το βάφτισαν εξωτερικό. Και ψάχνει το πόπολο στα σκουπίδια να φάει, στα χαρτιά να μάθει τι έχασε απ' τα ματωμένα δικαιώματα που κέρδισε στα χωράφια, και τις φάμπρικες, και τα γραφεία, κι αλλάζει προτεραιότητα μυρίζοντας τον αέρα σα σκυλί, μην και τον βρει και τον ξεσκίσει στις βρισιές και τις μούντζες. Το χρήμα στη θέση του. Στο καταφύγιό του. Στην τραπεζούλα και την επενδυσούλα του. Γέμισε ο τόπος κολοκοτρωναίους που περπατάνε ξυπόλυτοι με περικεφαλαία, πυρπολώντας ως καρνάβαλο τη λογική και σφίγγοντας τη γραβάτα σε μίμηση θυσίας. Εχουν πέραση ετούτον τον καιρό οι εγχώριες τροίες, τα ξύλινα αλογάκια μα προπάντων οι Ιφιγένειες διάδοχοι των εξαθλιωμένων προτεκτοράτων. Μια χώρα των μακάρων παίζεται στα ζάρια της πραγματικότητας. Ιλιγγιώδες σπορ ο εθισμός στη ναυτία. Ν' ακούς την κυρίαρχη επικράτεια της τηλοψίας, την αγράμματη κι απολίτιστη νομενκλατούρα να πουλάει έκπληξη για το κακό που βρήκε τον κόσμο με χορηγό την ίδια.

Εβλεπα, τις προάλλες, τυχαία μια αστυνομική σειρά απ' αυτές που παράγει με τη σέσουλα το πραιτόριο των πανίσχυρων ηλιθίων της βιομηχανικής ιδέας περί το σύγχρονο κόσμο. Μια εταιρεία αγροτική στην Αμερική απειλείται με κλείσιμο απ' τους αγαθούς μπάτσους, επειδή χρησιμοποιώντας μεταλλαγμένους σπόρους και χωράφια δίπλα σε βουστάσια, ένα στα πεντακόσια γεύματα με προϊόντα της μπορεί να εμπεριέχει το βακτήριο της αλλαντίασης. Δυο νέα παιδιά πεθαίνουν. Τρώγοντας σαλάτα και οικολογικό χάμπουργκερ. Σε εστιατόριο του καστροχωριού, σαν τα χάνια του μεσαίωνα ένα πράμα. Οταν βρίσκεται η άκρη του νήματος στο έγκλημα της τροφικής αλυσίδας, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας λέει: «Αν έφτιαχνα τροφή με καθαρό τρόπο οι άνθρωποι θα πείναγαν. Ενας νεκρός στους πεντακόσιους είναι μικρό τίμημα για να φάνε οι υπόλοιποι». Κι ο καθαρόμπατσος του απαντά: «Ναι αλλά έχουν δικαίωμα να ξέρουν τι τρώνε». Και παίρνει την υπέροχη απάντηση αντάξια των μεγάλων τραγικών: «Δεν θέλουν να ξέρουν άνθρωπέ μου! Μόνο να τρώνε θέλουν!».

Την επομένη των 199 «ναι σε όλα», γέμισε ο τόπος μοιρολόγια για την πείνα. Ανακαλύφθηκαν νοικοκυριά με... «ολική ανεργία» που ζουν χρόνια τώρα χωρίς ηλεκτρικό. Ανακαλύφθηκε η ανομία στα πανεπιστήμια ως καινούργια ονομασία της αντίστασης στη μετατροπή τους σε σούπερ μάρκετ. Στη Χαλυβουργία κατέβηκαν ναζί για συμπαράσταση. Νερό, σκατά, λεφτά και αίμα. Μόνο να τρώνε ήθελαν, λένε οι ανθρωποφάγοι κι οι δυο Πακιστανοί, που βρέθηκαν τυλιγμένοι με μια κουβέρτα από τη μυρουδιά της σήψης, σ' ένα διαμέρισμα στον Αϊ-Παντελεήμονα... Κι όχι τίποτ' άλλο, αλλά πώς, τώρα, θα νοικιαστεί; Ε! όλο και κάποιος εκατομμυριούχος θα βρεθεί να θυσιαστεί παίζοντας τον ενοικιαστή. Καρνάβαλος.

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 26-2-2012

Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012

Ομάδα Δραματοποιημένης Αφήγησης ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ στην Πάφο



ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΈΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ
Τρεις ιστορίες και παραμύθια από διάφορες χώρες παρουσιάζονται από τη νέα ομάδα δραματοποιημένης αφήγησης «Πλαστελίνη».
Οι ηθοποιοί είναι ταυτόχρονα οι ήρωες, οι αφηγητές και τα αντικείμενα της ιστορίας.
Ελάτε για 1 ώρα γεμάτη φαντασία, όνειρο, γέλιο, αγωνία, συγκίνηση και ταξιδέψτε μαζί μας στον κόσμο των παραμυθιών.
Παραμύθια-αφηγητές:

 «Ο βασιλιάς με τα αυτιά αλόγου»
 (Δήμητρα Σωκράτους, Φυτούλα Πολυδώρου, Άντρη Ευθυμίου)

 «Ο εργοστασιάρχης»
(Μύρια Κύρου, Δέσπω Σοφοκλέους)

«Το μαγικό μπεντίρ και τα αυτοκίνητα»
(Άννα Ηλία, Έλενα Μούρεττου, Ζωή Καβαλτζή)

και ο Mohammed Awwad

Είσοδος: 5 ευρώ
                              
Εκθεσιακός Χώρος Χαρουπόμυλος
(Λεωφ. Αποστόλου Παύλου 51, Κάτω Πάφος)

Πληροφορίες-προκρατήσεις:
Φυτούλα Πολυδώρου  97 665 665
Δήμητρα Σωκράτους 99 542 556

Theatro Transcendental – Υπερβατικό Θέατρο




«Jhiva- Μέσα σε Σώμα»

Για μια μόνο παράσταση στην Πάφο, την Κυριακή, 11 Μαρτίου 7 μ.μ. στον Εκθεσιακό Χώρο «Χαρουπόμυλος» (Λεωφόρος Απ. Παύλου 51, Κάτω Πάφος)

«Jhiva – Μέσα σε Σώμα»
Μια αντιπαράθεση μεταξύ λογικής και διαίσθησης ακολουθώντας την ψυχή του Γερμανού φιλοσόφου Φ. Νίτσε. Όσο περνάει η ζωή του, ο νους του (που παρουσιάζεται σαν οθόνη ενός κομπιούτερ) πολεμά και καταργεί την ελευθερία της ψυχής του. Ποιος όμως έχει δίκιο; Η ψυχή που αναζητά την ομορφιά; Ή ο νους που φροντίζει την επιβίωση;


Συντελεστές:
Σκηνοθεσία, Multimedia: Ελένη Κοσμά
Ερμηνεία, συγγραφή έργου: Κορίνα Κονταξάκη
Κινησιολογία, χορογραφίες: Έλσα Σουρουλλά
Σκηνικά: Νάταλι Κύρου
Ήχοι: Ελένη Αργυρού  
Ψαλμοί: Κώστας Κονταξάκης
Make up: Μάρα Κονταξάκη

Τηλ. 99 542 556, 99 312 710
Είσοδος: €15
Εισιτήρια προπωλούνται στο περίπτερο Time Out (Ακαμαντίδος 2, Πάφος, Τηλ. 26 949 522)

Υποστηρικτές: Haroupomylos Art Gallery, ANTAMOSIS, Πολιτιστικές Υπηρεσίες Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού  
Χορηγός επικοινωνίας: εφημερίδα Η ΡΗΞΗ, Local Echo Free Press, περιοδικό Prestige
Χορηγός: φώτοΛΑΡΚΟ


---------------------------------
Theatro Transcendental

Performance “The Jhiva of Nietzsche”

A ‘Reason vs Faith’ debate, tracing the ‘Jhiva’ (soul) of Nietzsche, as she journeys through his life. As Nietzsche grows, his mind (represented as a digital on-screen character) begins to challenge and doubt the ways of the soul.

Paphos: Sunday 11th March 7pm at “Haroupomylos Art Gallery” venue (St Paul Avenue, No 51, Kato Pafos).



Info/Bookings: 99 542 556, 99 312 710
Entrance: 15 Euros
Ticket selling: Time Out Kiosk (Akamantidos 2, Pafos, Tel: 26 949 522)

Director/Multimedia: Eleni Cosma
Playwright/Role of ‘Jhiva’: Korina Kontaxaki
Choreography/ Kinesiology: Elsa Souroulla
Set Design: Nathalie Kyrou
Sound Design: Heleniq Argyrou
Psalms: Kostas Kontaxakis
Makeup: Mara Kontaxaki


Supporters: Haroupomylos Art Gallery, ANTAMOSIS, Cultural Services of Ministry of Education and Culture
Media Sponsors: newspaper RIXI, Local Echo Free Press, Prestige magazine 
Sponsor: Foto Larko