Ποιος θα κλείσει ένα μπαλκόνι, άντε μια βεράντα μερικών τετραγωνικών, ωρέ θεομπαίχτες; Αυτός που έχει χίλια ή χίλια πεντακόσια τετραγωνικά σπίτι; Ίσως. Αλλά θα είναι ένας στους χίλιους. Οι άλλοι, οι «παράνομοι», που πρέπει να βυζαχτούν απ' αυτά που δεν έχουν οι τσέπες τους, είναι εκείνοι που τους λείπουν πέντε τετραγωνικά ζωτικός χώρος να χωρέσουν είτε τη γιαγιά, είτε τα δύο απ' τα τέσσερα και πέντε παιδιά.
Μεροκαματιάρηδες, ριγμένοι στην ταξική Οδύσσεια της ζωής, πνιγμένοι στα δάνεια και την ανασφάλεια, σε τριάρια, άντε και τεσσάρια για φαμίλιες πολυπληθείς ή με ανάγκες που δεν τις βάζει ανθρώπου νους, είναι η μάζα που θα συνεισφέρει τώρα στα κέρδη των ελαχίστων. Με τρομοκράτηση και ψευδείς καλές προθέσεις, με πετσοκομμένα εργασιακά δικαιώματα και ανασφάλεια και ανεργία στον ορίζοντα, θα πληρώσουν χρυσή την κρεβατοκάμαρα βεράντα ή το τρίτο δωμάτιο που πούλησε ο εργολάβος, αν και έχτισε με άδειες από κάθε κρατική υπηρεσία. Αυτοί οι πολλοί και μικροί στην τσέπη είναι οι μεγάλοι «αυθαίρετοι». Θα ξηλωθούν για να νοικιάσουν την παρανομία τους για 40 χρόνια!!! Δηλαδή, θα πληρώνουν νοίκι στο δωμάτιο, που ίσως στέγασαν τον πατέρα με τα κατεστραμμένα πλεμόνια απ' τη δουλειά, τη μάνα με την τσακισμένη μέση, ίσως και το παιδί με ειδικές ανάγκες, ένα απ' τα χιλιάδες που δεν έχουν καμία κρατική φροντίδα και το χέρι που τα σώζει είναι του γονιού κι όχι του Θεού. Θεομπαίχτες καπιταλιστές με το σύνδρομο στέρησης κερδών σε ντελίριο εισπρακτικής διαρκούς και ειδεχθούς φορομπηχτικής και προστιματικής πολιτικής.
Σ' αυτήν τη χώρα, σ' αυτόν τον υπέροχο τόπο που αλωνίζουν τα μεγάλα πορτοφόλια και οι κυνικοί, στυγνοί εκμεταλλευτές της εργατικής τάξης, το Αιγαίο, που είναι το αίμα στις φλέβες του τόπου, η περιουσία του λαού, με το ίδιο σκεπτικό της αυθαίρετης βεράντας, πωλείται, παραχωρείται, μαζί με τα νησιά του και τους ανθρώπους του, έναντι πινακίου spread φακής. Οι ίδιοι που δανείζουν λεφτά, που ανεβοκατεβάζουν επιτόκια, που ληστεύουν είναι τα αφεντικά του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, της Τουρκίας, του G20! Και θέλουν το Αιγαίο γκρίζο αρχικά κι ύστερα με τη βούλα δικό τους. Απ' τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά, δηλαδή τη γραμμή που διχοτομεί τη Μυτιλήνη και την Κρήτη και περνάει ανοιχτά της Μυκόνου, η βεράντα Αιγαίο θα ανήκει στο μεγάλο ναυτιλιακό, ενεργειακό και στρατιωτικό κεφάλαιο. Χρυσός δίαυλος και βάση διεκδίκησης ζωτικού χώρου προς ανατολάς της εκφυλισμένης Δύσης, σε εποχές που τα ...διόδια όποιος τα ελέγχει κερδίζει και σε περίοδο κρίσης.
Ζούμε μέρες άθλιας αστικής προπαγάνδας. Χειρότερης κι απ' τη χιτλερική, λίγο πριν την εισβολή στην Τσεχοσλοβακία. Γιατί το πόπολο πρέπει να πειστεί ότι είναι πατριωτικό να υπερασπίζεσαι τ' αφεντικά σου «νομιμοποιώντας» με λεφτά την αυθαίρετη βεράντα σου. Και προδοτικό να μη θες να δώσεις το Αιγαίο σ' αυτούς που το επιβουλεύονται αιώνες τώρα, τζάμπα και με τη γνωστή ΝΑΤΟική «εντιμότητα». Αυτήν που κατάπιε τη μισή Κύπρο, έκανε κράτος το Κόσσοβο και ρήμαξε μια Γιουγκοσλαβία στριμώχνοντας τη Σερβία στα μεγέθη του ακίνδυνου.
Αν το μισό Αιγαίο δοθεί στο ΝΑΤΟ μέσα στην απόλυτη σιωπή της τρομοκρατημένης μικροαστικής ιδιοτέλειας, τότε να δείτε πώς θα πέσουν τα spread κι οι πατριώτες βορά στα σκυλόψαρα. Γρηγορείτε! Αυτή η αυθαιρεσία δε νομιμοποιείται.
Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 11-4-2010
Δευτέρα 12 Απριλίου 2010
Σάββατο 10 Απριλίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 171
kuro siwo (Πούσι)
Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το Νότο,
δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και μαλάρια.
Είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια
και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε με το πρώτο.
Πέρ' απ' τη γέφυρα του Αδάμ, στη Νότιο Κίνα,
χιλιάδες παραλάβαινες τσουβάλια σόγια.
Μα ούτε στιγμή δεν ελησμόνησες τα λόγια
που σου 'πανε μια κούφια ώρα στην Αθήνα
Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ' ανάβει,
χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει,
κι ο λόγος της μες' το μυαλό σου να σφυρίζει,
"ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι; "
Νωρίς μπατάρισε ο καιρός κ' έχει χαλάσει.
Σκατζάρισες, μα σε κρατά λύπη μεγάλη.
Απόψε ψόφησαν οι δυο μου παπαγάλοι
κι ο πίθηκος που 'χα με κούραση γυμνάσει.
Η λαμαρίνα! ...η λαμαρίνα όλα τα σβήνει.
Μας έσφιξε το kuro siwo σαν μια ζώνη
κ' συ κοιτάς ακόμη πάνω απ΄το τιμόνι,
πως παίζει ο μπούσουλας καρτίνι με καρτίνι.
Νίκος Καββαδίας
Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το Νότο,
δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και μαλάρια.
Είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια
και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε με το πρώτο.
Πέρ' απ' τη γέφυρα του Αδάμ, στη Νότιο Κίνα,
χιλιάδες παραλάβαινες τσουβάλια σόγια.
Μα ούτε στιγμή δεν ελησμόνησες τα λόγια
που σου 'πανε μια κούφια ώρα στην Αθήνα
Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ' ανάβει,
χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει,
κι ο λόγος της μες' το μυαλό σου να σφυρίζει,
"ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι; "
Νωρίς μπατάρισε ο καιρός κ' έχει χαλάσει.
Σκατζάρισες, μα σε κρατά λύπη μεγάλη.
Απόψε ψόφησαν οι δυο μου παπαγάλοι
κι ο πίθηκος που 'χα με κούραση γυμνάσει.
Η λαμαρίνα! ...η λαμαρίνα όλα τα σβήνει.
Μας έσφιξε το kuro siwo σαν μια ζώνη
κ' συ κοιτάς ακόμη πάνω απ΄το τιμόνι,
πως παίζει ο μπούσουλας καρτίνι με καρτίνι.
Νίκος Καββαδίας
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
Υπογράψτε ενάντια στα γενετικά τροποποιημένα
The EC has just allowed GM crops into Europe, ignoring the concerns of the public. I've signed a petition for independent research and a moratorium on GM crop development. With 1 million citizens' signatures, we can make an official legal request to the European Commission. Sign below and let's get to 1 million:
http://www.avaaz.org/en/eu_health_and_biodiversity/96.php?CLICK_TF_TRACK
Thanks!
http://www.avaaz.org/en/eu_health_and_biodiversity/96.php?CLICK_TF_TRACK
Thanks!
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
Καλή Ανάσταση συνειδήσεων
Εύχομαι από καρδιάς σε όλους αυτό που λείπει στην εποχή μας: Καλή Ανάσταση συνειδήσεων.
Ποίημα της εβδομάδας 170
Γραμματείς και πρεσβύτεροι αιώνες
Ιδού η μικροτάτη Παρασκευή πάλι
σε βαφή Μεγάλης βουτηγμένη.
---
Μέτωπο αιμάτινο σου πλέκουν τ' ακανθώδη
έθιμα
και επί τον ιματισμόν σου έβαλαν κλήρο
η νηστεία ο Μπαχ τα βαρελότα και η μέθοδος
να φτάνει με καρφιά στα άκρα του ο πόνος.
---
Τι κι αν εσχίσθη το καταπέτασμα των χαμομηλιών
τι κι αν χρωμάτων στρατιαί εξεπλήττοντο
---
σταύρωσον σταύρωσον αλαλάζουν
τα κρεοπωλεία οι ψησταριές κι οι φούρνοι.
---
Δε μ' άκουσες.
Αφησες ανύμφευτη την κόμη της Μαγδαληνής
και σπατάλησες το σπάνιο Νυμφίο άρωμά σου
για να κάνεις τεστ αληθείας στην αγάπη, στον πλησίον.
Σου φώναζα να τους αφήσεις όπως είναι
---
όπως τους παραλάβαμε από την υπαρξιακή παράδοση
όπως περιγράφτηκαν από στόμα σε στόμα
από πικρό ποτήριον σε πικρότερο. Δε γλίτωσε
σταυρώθηκε όποιος διανοήθηκε να τους επαληθεύσει.
---
Προσκυνώ το οικείον προσφιλές μου σφάλμα σου.
Εν συντριβή περιστρέφω τη σούβλα
αδημονώντας σε αμνέ μας.
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ
Παρασκευή 2 Απριλίου 2010
Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου
Διαβάστε το μήνυμα της IBBY και δείτε την αφίσα που ετοίμασε το ισπανικό τμήμα για τη φετινή χρονιά.
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
ΜΕΓΑ ΤΟ ΤΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ ΚΡΑΤΟΣ!
Αναδημοσίευση από το blog συναδέλφου φίλου από την Ελλάδα.
Με όποιον άνθρωπο μιλήσεις τούτες τις μέρες είτε βρίσκεται στο μετερίζι του αγώνα είτε του έχουν περάσει μέσα του την ήττα, δεν θα συναντήσεις τίποτε άλλο από τη βαθιά του αγανάκτηση για τα πρωτοφανέρωτα και βάρβαρα μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Εξ αντανακλάσεως βλέπουμε και όλη αυτή την τιτάνια προσπάθεια των χειραγωγών του συστήματος, μεγαλοκαναλάρχες, κρατική τηλεόραση, εφημερίδες , περιοδικά , «γκαλοπολόγους», εξαγορασμένη διανόηση να αναλώνουν χιλιάδες ώρες για να μας πείσουν ότι εμείς φταίμε, ότι εμείς φάγαμε τα λεφτά, ότι εμείς υπερκαταναλώνουμε, ότι εμείς δημιουργήσαμε τα ελλείμματα, ότι εμείς με λίγα λόγια είμαστε λαός ανάδελφος, απολωλός πρόβατο στη μεγάλη καπιταλιστική οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια, καλοπληρωμένες πένες του συστήματος αναπαράγουν κάθε ηλιθιότητα ενταγμένη στην κυρίαρχη προπαγάνδα ακόμα και αν είναι αναπόδεικτη , ανιστόρητη ακόμα και παράλογη.
Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν οι απόψεις που διαβάσαμε στην «Αλήθεια» (11/03/2010 στήλη Αληθινά) του Αντ. Πανούτσου ως αναδημοσίευση από τη “Sport Day”.
Ο άνθρωπος βέβαια παπαγαλίζει γνωστές σαπουνόφουσκες που λείαν προσφάτως μεγαλοκαθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας αναμασούσε στην τηλεόραση της ΝΕΤ, ως αιτίες της κρίσης και συγκεκριμένα, τις απέδιδε στο σοβιετικό μοντέλο ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια. (!)
Θέλοντας να αποσείσουν τις ευθύνες της τάξης που ευλαβικά υπηρετούν, συνειδητά στρεβλώνουν και παραποιούν την κρατικομονοπωλιακή ρύθμιση της οικονομίας που εντατικά εφαρμόστηκε μετά την καπιταλιστική κρίση του 1929-30, γνωστό ως μοντέλο του Κέυνς και που προέβλεπε την ένταση της αστικής κρατικής παρέμβασης σε όλα τα επίπεδα και στην οικονομία και στην πολιτική και στην κοινωνική ασφάλιση-«κράτος πρόνοιας»- ώστε να αποσοβηθούν στο μέλλον οι κρίσεις του συστήματος, με το ρόλο του σοσιαλιστικού κράτους και ιδιαίτερα του κράτους στη Σοβιετική Ένωση.
Θέλουν να απαλλάξουν το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος- μικρό ή μεγάλο δεν έχει καμία σημασία- από το γεγονός ότι είναι το κράτος των αστών, ότι είναι το κράτος των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των επιχειρηματιών, των χρηματιστών, το κράτος που δημιούργησε την «Ψωροκώσταινα», που μας οδήγησε στη Δικτατορία, που είχε τα λεφτά των ταμείων άτοκα στις τράπεζες για να καταληστεύονται, που έδινε τα δανεικά κι αγύριστα , που δημιουργούσε και δημιουργεί τα νέα τζάκια , τα υπερκέρδη και τα παράσιτα της αστικής τάξης με τα αμύθητα πλούτη τους. Ποιούν τη νύσσα όλα αυτά τα παπαγαλάκια για στοιχεία όπως:
• Την αύξηση, μέσα σε μια δεκαετία, κατά 350 δισ. ευρώ (!) του Ενεργητικού των τραπεζών, που από τα 233 δισ. το 2000 και τα 275 δισ. το 2004, εκτινάχτηκε το 2009 στα 579 δισ. ευρώ!
* Το γεγονός ότι οι ελληνικών συμφερόντων «οφ σορ» εταιρείες υπερβαίνουν τις 10.000 (!) και διακινούν ετησίως περί τα 500 δισ. Ευρώ
* Ότι οι καταθέσεις προθεσμίας των επιχειρήσεων και των ιδιωτών στις τράπεζες από 36 δισ. ευρώ το 2004 έφτασαν στα 136 δισ. ευρώ το Νοέμβρη του 2009. Εκείνες οι καταθέσεις δηλαδή που κατά τεκμήριο αφορούν σε μορφή κατάθεσης των πλουσιότερων κοινωνικά στρωμάτων, αυξήθηκαν σε μια πενταετία κατά 100 δισ. ευρώ (ποσοστό αύξησης 278%).
* Ότι η κυβέρνηση ανακοινώνει τη χρηματοδότηση με 10 δισ. ευρώ των μεγαλοεπιχειρηματιών μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δισ. ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δισ. ευρώ μέσω των περιβόητων «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», με άλλα 4 δισ. ευρώ που χαρίζονται για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλουν οι εργοδότες.
* Αποκρύπτουν ότι το επίσημο Ενεργητικό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στη χώρα έχει φτάσει στα 700 δισ. ευρώ.
Να μιλήσουμε όμως και για τη χλιδή τους;
* Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
* Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ., ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
Αφού λοιπόν οι παχυλές αυτές πένες έχουν θάψει όλα τα παραπάνω, ανερυθρίαστα εγκαλούν τους Έλληνες στον πρώτο πληθυντικό. Κοροϊδέψαμε, γράφουν, τους Ευρωπαίους , αλλά τώρα ήρθε η ώρα να τους πληρώσουμε ξανά αυτά που χρόνια μας «παρέχουν», ενώ σε όλες τις περιπτώσεις δικά μας είναι τα λεφτά. Και των πλαισίων στήριξης και των ΕΣΠΑ για τον απλούστατο λόγο ότι είναι τα κέρδη των ευρωπαίων καπιταλιστών από τον ελληνικό λαό που επανεπενδύονται για νέα κέρδη και νέα βάρη στις πλάτες του λαού μας. Τους έχουμε πληρώσει με το ξεχαρβάλωμα των αγροτών μας, με το ξεχαρβάλωμα της ντόπιας παραγωγής, με την απορρόφηση των προϊόντων τους.
Δυστυχώς όμως η «παπαρολογία» έχει διαδεχθεί τη δημοσιογραφία κι αυτό δε γίνεται ούτε από την αμορφωσιά κάποιων δημοσιογράφων ούτε από την άγνοια. Γίνεται στοχοπροσηλωμένα και εσκεμμένα! Νομίζουν ότι βρισκόμαστε στο 1989 που διατείνονταν το τέλος της ιστορίας και τη νίκη του καπιταλισμού!
Δυστυχώς γι αυτούς βρισκόμαστε στο 2010, το καπιταλιστικό «αμπαλάζ» έχει πλέον φθαρεί ανεπανόρθωτα και το ιστορικό αύριο αρχίζει να συσσωρεύει δυνάμεις για νέες ιστορικές γέννες. Οι «Πανούτσοι», οι κυβερνήσεις τους και τα αφεντικά τους, από τώρα έχουν καταταχθεί μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι στην όχθη της τροχοπέδης, καλό θα είναι να προσέξουν κάποιοι φίλοι των τοπικών μέσων να διαλέξουν και να διαλέγουν σωστά, πριν μιλήσουν για «βαθιές» αναλύσεις, αν μη τι άλλο για τη δική τους εύφημο ιστορική μνεία, ειδικώς και γενικώς.
ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ
Με όποιον άνθρωπο μιλήσεις τούτες τις μέρες είτε βρίσκεται στο μετερίζι του αγώνα είτε του έχουν περάσει μέσα του την ήττα, δεν θα συναντήσεις τίποτε άλλο από τη βαθιά του αγανάκτηση για τα πρωτοφανέρωτα και βάρβαρα μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Εξ αντανακλάσεως βλέπουμε και όλη αυτή την τιτάνια προσπάθεια των χειραγωγών του συστήματος, μεγαλοκαναλάρχες, κρατική τηλεόραση, εφημερίδες , περιοδικά , «γκαλοπολόγους», εξαγορασμένη διανόηση να αναλώνουν χιλιάδες ώρες για να μας πείσουν ότι εμείς φταίμε, ότι εμείς φάγαμε τα λεφτά, ότι εμείς υπερκαταναλώνουμε, ότι εμείς δημιουργήσαμε τα ελλείμματα, ότι εμείς με λίγα λόγια είμαστε λαός ανάδελφος, απολωλός πρόβατο στη μεγάλη καπιταλιστική οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια, καλοπληρωμένες πένες του συστήματος αναπαράγουν κάθε ηλιθιότητα ενταγμένη στην κυρίαρχη προπαγάνδα ακόμα και αν είναι αναπόδεικτη , ανιστόρητη ακόμα και παράλογη.
Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν οι απόψεις που διαβάσαμε στην «Αλήθεια» (11/03/2010 στήλη Αληθινά) του Αντ. Πανούτσου ως αναδημοσίευση από τη “Sport Day”.
Ο άνθρωπος βέβαια παπαγαλίζει γνωστές σαπουνόφουσκες που λείαν προσφάτως μεγαλοκαθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας αναμασούσε στην τηλεόραση της ΝΕΤ, ως αιτίες της κρίσης και συγκεκριμένα, τις απέδιδε στο σοβιετικό μοντέλο ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια. (!)
Θέλοντας να αποσείσουν τις ευθύνες της τάξης που ευλαβικά υπηρετούν, συνειδητά στρεβλώνουν και παραποιούν την κρατικομονοπωλιακή ρύθμιση της οικονομίας που εντατικά εφαρμόστηκε μετά την καπιταλιστική κρίση του 1929-30, γνωστό ως μοντέλο του Κέυνς και που προέβλεπε την ένταση της αστικής κρατικής παρέμβασης σε όλα τα επίπεδα και στην οικονομία και στην πολιτική και στην κοινωνική ασφάλιση-«κράτος πρόνοιας»- ώστε να αποσοβηθούν στο μέλλον οι κρίσεις του συστήματος, με το ρόλο του σοσιαλιστικού κράτους και ιδιαίτερα του κράτους στη Σοβιετική Ένωση.
Θέλουν να απαλλάξουν το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος- μικρό ή μεγάλο δεν έχει καμία σημασία- από το γεγονός ότι είναι το κράτος των αστών, ότι είναι το κράτος των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των επιχειρηματιών, των χρηματιστών, το κράτος που δημιούργησε την «Ψωροκώσταινα», που μας οδήγησε στη Δικτατορία, που είχε τα λεφτά των ταμείων άτοκα στις τράπεζες για να καταληστεύονται, που έδινε τα δανεικά κι αγύριστα , που δημιουργούσε και δημιουργεί τα νέα τζάκια , τα υπερκέρδη και τα παράσιτα της αστικής τάξης με τα αμύθητα πλούτη τους. Ποιούν τη νύσσα όλα αυτά τα παπαγαλάκια για στοιχεία όπως:
• Την αύξηση, μέσα σε μια δεκαετία, κατά 350 δισ. ευρώ (!) του Ενεργητικού των τραπεζών, που από τα 233 δισ. το 2000 και τα 275 δισ. το 2004, εκτινάχτηκε το 2009 στα 579 δισ. ευρώ!
* Το γεγονός ότι οι ελληνικών συμφερόντων «οφ σορ» εταιρείες υπερβαίνουν τις 10.000 (!) και διακινούν ετησίως περί τα 500 δισ. Ευρώ
* Ότι οι καταθέσεις προθεσμίας των επιχειρήσεων και των ιδιωτών στις τράπεζες από 36 δισ. ευρώ το 2004 έφτασαν στα 136 δισ. ευρώ το Νοέμβρη του 2009. Εκείνες οι καταθέσεις δηλαδή που κατά τεκμήριο αφορούν σε μορφή κατάθεσης των πλουσιότερων κοινωνικά στρωμάτων, αυξήθηκαν σε μια πενταετία κατά 100 δισ. ευρώ (ποσοστό αύξησης 278%).
* Ότι η κυβέρνηση ανακοινώνει τη χρηματοδότηση με 10 δισ. ευρώ των μεγαλοεπιχειρηματιών μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δισ. ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δισ. ευρώ μέσω των περιβόητων «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», με άλλα 4 δισ. ευρώ που χαρίζονται για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλουν οι εργοδότες.
* Αποκρύπτουν ότι το επίσημο Ενεργητικό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στη χώρα έχει φτάσει στα 700 δισ. ευρώ.
Να μιλήσουμε όμως και για τη χλιδή τους;
* Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
* Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ., ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
Αφού λοιπόν οι παχυλές αυτές πένες έχουν θάψει όλα τα παραπάνω, ανερυθρίαστα εγκαλούν τους Έλληνες στον πρώτο πληθυντικό. Κοροϊδέψαμε, γράφουν, τους Ευρωπαίους , αλλά τώρα ήρθε η ώρα να τους πληρώσουμε ξανά αυτά που χρόνια μας «παρέχουν», ενώ σε όλες τις περιπτώσεις δικά μας είναι τα λεφτά. Και των πλαισίων στήριξης και των ΕΣΠΑ για τον απλούστατο λόγο ότι είναι τα κέρδη των ευρωπαίων καπιταλιστών από τον ελληνικό λαό που επανεπενδύονται για νέα κέρδη και νέα βάρη στις πλάτες του λαού μας. Τους έχουμε πληρώσει με το ξεχαρβάλωμα των αγροτών μας, με το ξεχαρβάλωμα της ντόπιας παραγωγής, με την απορρόφηση των προϊόντων τους.
Δυστυχώς όμως η «παπαρολογία» έχει διαδεχθεί τη δημοσιογραφία κι αυτό δε γίνεται ούτε από την αμορφωσιά κάποιων δημοσιογράφων ούτε από την άγνοια. Γίνεται στοχοπροσηλωμένα και εσκεμμένα! Νομίζουν ότι βρισκόμαστε στο 1989 που διατείνονταν το τέλος της ιστορίας και τη νίκη του καπιταλισμού!
Δυστυχώς γι αυτούς βρισκόμαστε στο 2010, το καπιταλιστικό «αμπαλάζ» έχει πλέον φθαρεί ανεπανόρθωτα και το ιστορικό αύριο αρχίζει να συσσωρεύει δυνάμεις για νέες ιστορικές γέννες. Οι «Πανούτσοι», οι κυβερνήσεις τους και τα αφεντικά τους, από τώρα έχουν καταταχθεί μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι στην όχθη της τροχοπέδης, καλό θα είναι να προσέξουν κάποιοι φίλοι των τοπικών μέσων να διαλέξουν και να διαλέγουν σωστά, πριν μιλήσουν για «βαθιές» αναλύσεις, αν μη τι άλλο για τη δική τους εύφημο ιστορική μνεία, ειδικώς και γενικώς.
ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ
Κυριακή 28 Μαρτίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 169
Σταυρός του Νότου (Πούσι)
Έβραζε το κύμα του γαρμπή.
Είμαστε σκυφτοί κι οι δυο στο χάρτη
γύρισες και μου 'πες πως το Μάρτη
σ’ άλλους παραλλήλους θα 'χεις μπει.
Κούλικο στο στήθος σου τατού,
που όσο κι αν το καις δεν λέει να σβήσει.
Είπαν πως την είχες αγαπήσει
σε μια κρίση μαύρου πυρετού.
Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό
κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια.
Κομπολόι κρατάς από κοράλλια
κι άκοπο μασάς κάθε πικρό.
Το Άλφα του Κενταύρου μια νυχτιά
με το παλιονώριο πήρα κάτου.
Μου 'πες με φωνή ετοιμοθανάτου :
"Να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά".
Άλλοτε απ΄ τον ίδιον ουρανό
έπαιρνες, τρεις μήνες στην αράδα,
με του καπετάνιου τη μιγάδα,
μάθημα πορείας νυχτερινό.
Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be
πήρες το μαχαίρι, δυο σελίνια,
μέρα μεσημέρι απά στη λίνια
ξάστραψε σα φάρου αναλαμπή.
Κάτου στις αχτές της Αφρικής
πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι.
Τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι
και τ' ωραίο γλυκό της Κυριακής.
Νίκος Καββαδίας
Έβραζε το κύμα του γαρμπή.
Είμαστε σκυφτοί κι οι δυο στο χάρτη
γύρισες και μου 'πες πως το Μάρτη
σ’ άλλους παραλλήλους θα 'χεις μπει.
Κούλικο στο στήθος σου τατού,
που όσο κι αν το καις δεν λέει να σβήσει.
Είπαν πως την είχες αγαπήσει
σε μια κρίση μαύρου πυρετού.
Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό
κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια.
Κομπολόι κρατάς από κοράλλια
κι άκοπο μασάς κάθε πικρό.
Το Άλφα του Κενταύρου μια νυχτιά
με το παλιονώριο πήρα κάτου.
Μου 'πες με φωνή ετοιμοθανάτου :
"Να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά".
Άλλοτε απ΄ τον ίδιον ουρανό
έπαιρνες, τρεις μήνες στην αράδα,
με του καπετάνιου τη μιγάδα,
μάθημα πορείας νυχτερινό.
Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be
πήρες το μαχαίρι, δυο σελίνια,
μέρα μεσημέρι απά στη λίνια
ξάστραψε σα φάρου αναλαμπή.
Κάτου στις αχτές της Αφρικής
πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι.
Τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι
και τ' ωραίο γλυκό της Κυριακής.
Νίκος Καββαδίας
Σάββατο 20 Μαρτίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 168
Το χώμα του Ουρανού
Γεννάω παρελθόν
Ηχείο το στόμα μου
Σβησμένες φωνές
Φράσεις ραμμένες στα χείλια
Κουρέλια σκοτάδια ντύνω το φως
Κάποιες κλωστές θα ριζώσουν
Οι άλλοι θα τις κοιτάν εκστατικά
Σαν ποιηματάκια που ξεκόλλησαν από παλιά ημερολόγια
Σαν ορφανά χωριά που βούλιαξαν στον χάρτη
Μόνον εγώ πια κλαίω το παιχνίδι τους
Μια φορά απλώσαν τους χαρταετούς τους
Κι έμειναν για πάντα κάτω ψηλά
Στο χώμα του ουρανού
εκεί που γλεντούν αξημέρωτα
Τζιτζίκια αγέννητα
Οι ιστορίες της γιαγιάς μου.
Γιάννης Μαρκάκης
αφιερωμένο στον Σ. Πελασγό
Γεννάω παρελθόν
Ηχείο το στόμα μου
Σβησμένες φωνές
Φράσεις ραμμένες στα χείλια
Κουρέλια σκοτάδια ντύνω το φως
Κάποιες κλωστές θα ριζώσουν
Οι άλλοι θα τις κοιτάν εκστατικά
Σαν ποιηματάκια που ξεκόλλησαν από παλιά ημερολόγια
Σαν ορφανά χωριά που βούλιαξαν στον χάρτη
Μόνον εγώ πια κλαίω το παιχνίδι τους
Μια φορά απλώσαν τους χαρταετούς τους
Κι έμειναν για πάντα κάτω ψηλά
Στο χώμα του ουρανού
εκεί που γλεντούν αξημέρωτα
Τζιτζίκια αγέννητα
Οι ιστορίες της γιαγιάς μου.
Γιάννης Μαρκάκης
αφιερωμένο στον Σ. Πελασγό
Τρίτη 16 Μαρτίου 2010
Σεισάχθεια εδώ και τώρα!
Άντε, μέρες που είναι, να με πιάσει κι εμένα σύντροφοι το πολιτισμικώς πατριωτικό μου αίσθημα. Να θυμηθώ τη γλώσσα ως ιστορική και ζώσα συνάμα μαρτυρία. Σεισάχθεια, λοιπόν. Που σημαίνει απόσειση βαρών (σείω + άχθος). Αυτός ήταν ο τίτλος που έδωσαν οι Αθηναίοι στα πρωτοποριακά μέτρα κοινωνικής πολιτικής και μείωσης του χάσματος πλουσίων και φτωχών που είχε φέρει σε αδιέξοδο την Αθηναϊκή Πολιτεία, επί Σόλωνος (Αριστοτέλους, Αθηναίων Πολιτεία, 6).
Ο Σόλων απαγόρευσε με τη σεισάχθεια το δανεισμό «επί σώμασι» και προχώρησε στη διαγραφή δημοσίων και ιδιωτικών χρεών. Σήμερα, ο πατριώτης Ευρω-υπάλληλος επαναφέρει την προσωποκράτηση για χρέη έναντι του Δημοσίου. Πρόοδος!
Η σεισάχθεια περιλάμβανε επιπλέον μετριασμό των τόκων και υπερτίμηση του χρήματος (η μνα είχε 73 και την πήγε στις 100 δραχμές, ο Σόλων που δεν ήταν απόφοιτος του Χάρβαρντ ή του Λόντον Σκουλ οφ Οικονόμικς).
Στόχος του ήταν να πληρώνονται με μικρότερα ποσά μεγαλύτερα χρέη! Σήμερα η αστική δικτατορική ελίτ της πλουτοκρατίας δανείζεται με 1%, δανείζει με 4-19 κράτος και ιδιώτες και μαυραγορίτες με το «ακριβό ευρώ». Πρόοδος!
Επειδή όμως η ουσία της οικονομικής πολιτικής είναι η πολιτική γης, ο Σόλων με τη σεισάχθεια κατάργησε όλα τα συμβόλαια και τις υποθηκεύσεις γης, αφαιρώντας μάλιστα στήλες και όρους γραμμένους σ' αυτές από τα ενυπόθηκα κτήματα. Σήμερα πλειστηριασμοί! Πρόοδος!
Με χρήματα του Δήμου Αθηναίων, ο Σόλων αγόρασε την ελευθερία όλων όσοι είχαν πωληθεί ως δούλοι έναντι χρεών εντός Αθηνών, αλλά και σε άλλα κράτη... Σήμερα, ο συμπατριώτης και ταξικός αδελφός των ευρωατλαντικών πλουτοκρατών μιλάει ανερυθρίαστα για μείωση της εθνικής κυριαρχίας, δηλαδή μαζική υποδούλωση, στο όνομα των συμφερόντων του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου! Πρόοδος!
Τέλος, ο Σόλων, στα πλαίσια της σεισάχθειας, όρισε ανώτατο όριο ιδιωτικής κτηματικής περιουσίας και δήμευσε όλη την πέραν αυτού γη υπέρ φτωχών ακτημόνων... Σήμερα αυτοί που μοιράζονται «κοινές αξίες» με ΕΕ και ΗΠΑ, ξεπουλάνε βουνά, θάλασσες, δρόμους, διόδια, φως, νερό, επικοινωνίες, συχνότητες, λιακάδα στους ιδιώτες. Για να σωθεί η πατρίδα, δίνουμε γη και ύδωρ και το μισό Αιγαίο και τη Σούδα και τον Αστακό και τον αέρα που θα εισπνεύσουν οι επόμενες γενιές με νοίκι! Πρόοδος!
Πέρασαν χιλιάδες χρόνια από τότε. Όταν στο αδιέξοδο του τότε κράτους, στην τότε επικράτηση και κρίση, του τότε καπιταλισμού, η λύση ήταν η Σεισάχθεια.
Με την τεχνολογία σε απόγειο, με τις αποστάσεις μηδαμινές, με τον άνθρωπο να έχει νικήσει το ναζιστικό κτήνος, με την ανθρώπινη και πολιτική γνώση του αριστοτελικού «πολιτικού ζώου» να έχει εκτιναχθεί με το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» στα ύψη του συλλογικού νου και έργου, σήμερα υπάρχει άλλος πατριωτισμός, ταξικά εφικτός απ' την επιβεβλημένη εκ των κάτω σεισάχθεια; Όχι. Ο Σόλων, κι αυτή είναι η πρόοδος του 21ου αιώνα, διδάσκει αλλά περισσεύει. Γιατί τη θέση του μόνο η επαναστατική εργατική τάξη μπορεί να πάρει, να επιβάλει και να υλοποιήσει.
Τα άλλα είναι για να τρομάζουν οι πολλοί από τους λίγους που κρατάνε ως και την ιστορία για πάρτη τους...
Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 14-3-2010
Ο Σόλων απαγόρευσε με τη σεισάχθεια το δανεισμό «επί σώμασι» και προχώρησε στη διαγραφή δημοσίων και ιδιωτικών χρεών. Σήμερα, ο πατριώτης Ευρω-υπάλληλος επαναφέρει την προσωποκράτηση για χρέη έναντι του Δημοσίου. Πρόοδος!
Η σεισάχθεια περιλάμβανε επιπλέον μετριασμό των τόκων και υπερτίμηση του χρήματος (η μνα είχε 73 και την πήγε στις 100 δραχμές, ο Σόλων που δεν ήταν απόφοιτος του Χάρβαρντ ή του Λόντον Σκουλ οφ Οικονόμικς).
Στόχος του ήταν να πληρώνονται με μικρότερα ποσά μεγαλύτερα χρέη! Σήμερα η αστική δικτατορική ελίτ της πλουτοκρατίας δανείζεται με 1%, δανείζει με 4-19 κράτος και ιδιώτες και μαυραγορίτες με το «ακριβό ευρώ». Πρόοδος!
Επειδή όμως η ουσία της οικονομικής πολιτικής είναι η πολιτική γης, ο Σόλων με τη σεισάχθεια κατάργησε όλα τα συμβόλαια και τις υποθηκεύσεις γης, αφαιρώντας μάλιστα στήλες και όρους γραμμένους σ' αυτές από τα ενυπόθηκα κτήματα. Σήμερα πλειστηριασμοί! Πρόοδος!
Με χρήματα του Δήμου Αθηναίων, ο Σόλων αγόρασε την ελευθερία όλων όσοι είχαν πωληθεί ως δούλοι έναντι χρεών εντός Αθηνών, αλλά και σε άλλα κράτη... Σήμερα, ο συμπατριώτης και ταξικός αδελφός των ευρωατλαντικών πλουτοκρατών μιλάει ανερυθρίαστα για μείωση της εθνικής κυριαρχίας, δηλαδή μαζική υποδούλωση, στο όνομα των συμφερόντων του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου! Πρόοδος!
Τέλος, ο Σόλων, στα πλαίσια της σεισάχθειας, όρισε ανώτατο όριο ιδιωτικής κτηματικής περιουσίας και δήμευσε όλη την πέραν αυτού γη υπέρ φτωχών ακτημόνων... Σήμερα αυτοί που μοιράζονται «κοινές αξίες» με ΕΕ και ΗΠΑ, ξεπουλάνε βουνά, θάλασσες, δρόμους, διόδια, φως, νερό, επικοινωνίες, συχνότητες, λιακάδα στους ιδιώτες. Για να σωθεί η πατρίδα, δίνουμε γη και ύδωρ και το μισό Αιγαίο και τη Σούδα και τον Αστακό και τον αέρα που θα εισπνεύσουν οι επόμενες γενιές με νοίκι! Πρόοδος!
Πέρασαν χιλιάδες χρόνια από τότε. Όταν στο αδιέξοδο του τότε κράτους, στην τότε επικράτηση και κρίση, του τότε καπιταλισμού, η λύση ήταν η Σεισάχθεια.
Με την τεχνολογία σε απόγειο, με τις αποστάσεις μηδαμινές, με τον άνθρωπο να έχει νικήσει το ναζιστικό κτήνος, με την ανθρώπινη και πολιτική γνώση του αριστοτελικού «πολιτικού ζώου» να έχει εκτιναχθεί με το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» στα ύψη του συλλογικού νου και έργου, σήμερα υπάρχει άλλος πατριωτισμός, ταξικά εφικτός απ' την επιβεβλημένη εκ των κάτω σεισάχθεια; Όχι. Ο Σόλων, κι αυτή είναι η πρόοδος του 21ου αιώνα, διδάσκει αλλά περισσεύει. Γιατί τη θέση του μόνο η επαναστατική εργατική τάξη μπορεί να πάρει, να επιβάλει και να υλοποιήσει.
Τα άλλα είναι για να τρομάζουν οι πολλοί από τους λίγους που κρατάνε ως και την ιστορία για πάρτη τους...
Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 14-3-2010
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 167
Ρόδου Mοσκοβόλημα
Eφέτος άγρια μ' έδειρεν η βαρυχειμωνιά
που μ' έπιασε χωρίς φωτιά και μ' ηύρε χωρίς νιάτα,
κι ώρα την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά
στη χιονισμένη στράτα.
Μα χτες καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Mαρτιού
και τράβηξα να ξαναβρώ τ' αρχαία τα μονοπάτια,
στο πρώτο μοσκοβόλημα ενός ρόδου μακρινού
μού δάκρυσαν τα μάτια.
Kωστής Παλαμάς
Eφέτος άγρια μ' έδειρεν η βαρυχειμωνιά
που μ' έπιασε χωρίς φωτιά και μ' ηύρε χωρίς νιάτα,
κι ώρα την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά
στη χιονισμένη στράτα.
Μα χτες καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Mαρτιού
και τράβηξα να ξαναβρώ τ' αρχαία τα μονοπάτια,
στο πρώτο μοσκοβόλημα ενός ρόδου μακρινού
μού δάκρυσαν τα μάτια.
Kωστής Παλαμάς
Κυριακή 7 Μαρτίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 166
Ο Άνεμος κι η Άνοιξη
O άνεμος ρέει μέσα στην καρδιά μας
Σαν ουρανός που έχασε το δρόμο
Δέντρα προσπαθούν να του δέσουν τα χέρια
Αλλά μάταια κοπιάζουν
O άνεμος αναπνέει μέσα στην καρδιά μας
Σαν στρατός που ορμάει στον αγώνα
Τον καλωσορίζει η άνοιξη στην κοιλάδα
Τον χαιρετάνε τ' αρώματα της γης
H άνοιξη είναι μια παρθένα που δεν την ξέραμε
Και όλους μάς φίλησε με θάρρος προτού το ζητήσουμε
Τώρα αγκαλιάζει τον άνεμο και κάνει σαν τρελή
Κι αναγκάζει κι εμάς να τον αγαπήσουμε
Σαραντάρης Γιώργος
(από το Σαν Πνοή του Αέρα, Ερμής 1999)
O άνεμος ρέει μέσα στην καρδιά μας
Σαν ουρανός που έχασε το δρόμο
Δέντρα προσπαθούν να του δέσουν τα χέρια
Αλλά μάταια κοπιάζουν
O άνεμος αναπνέει μέσα στην καρδιά μας
Σαν στρατός που ορμάει στον αγώνα
Τον καλωσορίζει η άνοιξη στην κοιλάδα
Τον χαιρετάνε τ' αρώματα της γης
H άνοιξη είναι μια παρθένα που δεν την ξέραμε
Και όλους μάς φίλησε με θάρρος προτού το ζητήσουμε
Τώρα αγκαλιάζει τον άνεμο και κάνει σαν τρελή
Κι αναγκάζει κι εμάς να τον αγαπήσουμε
Σαραντάρης Γιώργος
(από το Σαν Πνοή του Αέρα, Ερμής 1999)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)