Λεφτά υπάρχουν ...

Ένα ενδιαφέρον βίντεο σε δύσκολους καιρούς της συσκότισης και της διαστρέβλωσης.

Ποίημα της εβδομάδας 212

Το χρυσάφι

Κάποτε

θα σταματήσουμε

σα μια γαλάζια άμαξα

μέσα στο χρυσάφι

δε θα μετρήσουμε τα μαύρα

άλογα

δε θά έχουμε τίποτα να αθροίσουμε

δε θά έχουμε πια τίποτα

για να μοιράσουμε

κρατώντας

ένα ξύλο

θα περάσουμε

μέσα από τη μαύρη τρύπα

του ήλιου

που θα καίει

Μίλτος Σαχτούρης

Ποίημα της εβδομάδας 211

Ρωγμές

Πάλι στους δρόμους οπού ζήσαμε την προσωπίδα

κόκκινη με σταλαγματιές χρυσού

τέτοια περιπέτεια τέτοια ωραία ελπίδα

μέσ’ στις συνέχειες των ονείρων έχω τον αμνό

δεν πιστεύω στα ποτάμια ολοένα τρέχουν

δεν πιστεύω στα φύλλα ολοένα πέφτουν

είναι θεία ένδον αιθάλη π’ αλλάζει τις οράσεις

κι ο θάνατος βαθαίνει την τέφρα.

Νίκος Καρούζος

Δεν πληρώνουν από τα δάνεια τους μισθούς, από τους μισθούς πληρώνουν τα δάνεια!

«Αν δεν εφαρμόσουμε το μνημόνιο δεν θα μας δανείζουν και δεν θα έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις».

Το ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός στη διακαναλική. Η ίδια φράση επαναλαμβάνεται αυτούσια διακόσιες φορές τη μέρα από τους «παπαγάλους» του.

Κι όμως, η αλήθεια είναι η ακριβώς αντίθετη. Δεν είναι τα δάνεια που πληρώνουν τους μισθούς και τις συντάξεις. Είναι οι (κομμένοι) μισθοί και οι (κομμένες) συντάξεις που πληρώνουν για τα δάνεια!

Αντί άλλης απόδειξης, ας καταφύγουμε για μια ακόμα φορά στη γλώσσα των αριθμών. Των δικών τους αριθμών.

2010

Σε ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών στις 20/5/2010 διαβάζουμε:

«Για το εννεάμηνο Απριλίου - Δεκεμβρίου 2010 που διανύουμε, οι υποχρεώσεις του Ελληνικού Δημοσίου για τοκοχρεολύσια εκτιμώνται σε 39,7 δισ. ευρώ».

Το Ελληνικό Δημόσιο, λοιπόν, πρέπει μέχρι το τέλος του χρόνου να καταβάλει στις καπιταλιστικές αγορές, στους κάθε λογής ομολογιούχους και στους «τοκογλύφους» περί τα 40 δισ. ευρώ.

*

Ας δούμε τώρα τις εισπράξεις από δάνεια που έχει «πετύχει» η κυβέρνηση με το μνημόνιο:

-- Δάνειο 20 δισ. ευρώ το Μάη.

-- Δάνειο 9 δισ. ευρώ μέσα στο Σεπτέμβρη.

-- Δάνειο 9 δισ. ευρώ που θα εισπραχθεί μέχρι το Δεκέμβρη, εφόσον η τρόικα εγκρίνει το αποτέλεσμα των εκλογών και θεωρήσει ότι το ...«πετσόκομμα» του ελληνικού λαού συνεχίζεται με «ικανοποιητικούς ρυθμούς».

Αθροισμα: 38 δισ. ευρώ.

*

Συμπέρασμα:

Από τα «σωτήρια» δάνεια, με τους νέους δυσβάσταχτους όρους για τον ελληνικό λαό,

ούτε πεντάρα τσακιστή δεν πάει για (τους περικομμένους) μισθούς και συντάξεις!

Ολα τα νέα δάνεια (38 δισ.) της φετινής χρονιάς

πάνε για να καλυφθούν τα χρέη από τα προηγούμενα δάνεια (40 δισ.), όλα τα δάνεια γυρίζουν πίσω στους δανειστές. Το μόνο που μένει στον ελληνικό λαό είναι οι νέοι κι ακόμα μεγαλύτεροι τόκοι!

2011

Σύμφωνα με τα κυβερνητικά στοιχεία (σ.σ.: μάρτυς μας, εκτός από το Θεό, και το «Βήμα» της 10/10/2010)

για το έτος 2011 η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώσει σε τόκους το ποσό των 12,5 δισ. ευρώ και για χρεολύσια το ποσό των 34,7 δισ. ευρώ.

Αθροισμα: 47,3 δισ. ευρώ!

Με άλλα λόγια: Από τα 40 δισ. ευρώ της «σωτηρίας» που βάσει του μνημονίου θα «εισρεύσουν» στην Ελλάδα το επόμενο έτος,

ούτε δεκάρα δε θα πάει για μισθούς και συντάξεις.

Ολα (μα όλα!) θα επιστρέψουν στους «καλούς» δανειστές μας, προς τους οποίους θα μείνουμε και με ένα επιπλέον χρέος ύψους 7,3 δισ. ευρώ!

2012

Οπως και πάλι τα κυβερνητικά στοιχεία ομολογούν, το έτος 2012, οπότε θα έχουμε την εκταμίευση των υπόλοιπων 40 δισ. ευρώ από το «μηχανισμό στήριξης», η Ελλάδα θα πρέπει να καταβάλει στους δανειστές της τόκους ύψους 11,1 δισ. ευρώ και χρεολύσια ύψους 31,7 δισ. ευρώ.

Αθροισμα: 42,8 δισ. ευρώ!

Φράγκο, δηλαδή, για μισθούς και συντάξεις. Οπως θα «έρθει» η... «βοήθεια» έτσι θα γυρίσει στους δανειστές. Μάλιστα, γι' αυτό το «πήγαινε - έλα», θα μας έχουν φεσώσει και με 2,8 δισ. ευρώ - επιπλέον - τόκους...

***

Τι αποδεικνύεται, λοιπόν, περίτρανα;

Από τα περιβόητα δάνεια που κυβέρνηση - ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ «εξασφάλισαν» για το λαό,

από τα δάνεια που αν στους «φίλους» μας δεν αρέσει (!) το αποτέλεσμα των εκλογών τότε δε θα τα εκταμιεύσουν, και τότε - σύμφωνα με τους «πατριώτες» - θα επέλθει χρεοκοπία και στάση πληρωμών σε μισθούς και συντάξεις,

ούτε ένα ευρώ (αριθμός: 1) δεν πάει σε μισθούς και συντάξεις!

*

Ολα τα δάνεια

- μα όλα! -

είτε ως τόκοι, είτε ως χρεολύσια, είτε ως επιδοτήσεις, είτε ως επιχορηγήσεις, είτε ως φορολογικές απαλλαγές, επιστρέφουν κατευθείαν (!) και με το αζημίωτο (!) στους εγχώριους και τους διεθνείς νταβατζήδες της χρηματιστικής ολιγαρχίας.

Στον ελληνικό λαό, το μόνο που απομένει είναι ο ασφαλιστικός Καιάδας, ο εργασιακός Μεσαίωνας, οι ακόμα μικρότεροι μισθοί και οι ακόμα μικρότερες συντάξεις, για να αποπληρώνει τους ακόμα μεγαλύτερους τόκους, τα ακόμα περισσότερα χρεολύσια!

*

Τελικά, δηλαδή, ένα μόνο απομένει στον ελληνικό λαό:

Να πάρει την απόφαση να τους ανατρέψει. Να τους στείλει από κει που ήρθανε. Για να γίνει ο ίδιος ιδιοκτήτης του πλούτου που αυτός και μόνο αυτός παράγει.

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" 10-10-2010

Ποίημα της εβδομάδας 210

Της ειρήνης το περιστέρι

Τραυματισμένο είναι το περιστέρι

Ύπουλα βόλια το΄ χουνε πληγώσει

και τα φτερά του δεν μπορεί ν΄ απλώσει

το μήνυμα ειρήνης να μας φέρει.

Εδώ κι εκεί του στήνουνε καρτέρι

και το χτυπούν και το' χουν κυκλώσει.

Μπροστά του, φίλοι, μα ειν' οι οχτροί του, τόσοι

που, με ποιόνε είναι ποιος, δεν ξέρει.

Όλη η οικουμένη έχει πια ματώσει.

Μια νύχτ' αφέγγαρη, χωρίς αστέρι.

Λιγάκι φως και να μας το δώσει;

Στο ίδιο, το δικό μας είναι χέρι

Και του περιστεριού η πληγή να γειάνει

Κι όλον τον κόσμο μια φωλιά να κάνει

Αντώνης Γ. Βαζιντάρης

Τράπεζες: Αστρονομικά κέρδη και «παιχνίδια κυριαρχίας»...

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΜΕΣΑ ΣΕ 2 ΧΡΟΝΙΑ καταβρόχθισαν δεκάδες τρισεκατομμύρια δολάρια, φέτος παρουσιάζουν τα δεύτερα μεγαλύτερα έσοδα στην ιστορία τους και συνεχίζουν να καταβροχθίζουν...

Ο λόγος, φυσικά, για τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου, που βγαίνουν από την κρίση αλώβητες και απίστευτα ενισχυμένες.

ΤΗΝ 1η ΔΕΚΕΜΒΡΗ αποκαλύφθηκαν τα ποσά που πήραν από το πακέτο «σωτηρίας» της ομοσπονδιακής τράπεζας των ΗΠΑ (Fed). Σύμφωνα με τα στοιχεία της Fed, στη διάρκεια της κρίσης, τα περισσότερα από το πακέτο «σωτηρίας» πήγαν στη Citigroup (2.2 τρισ.), ενώ ακολουθούν Merrill Lynch (2.1 τρισ.), Morgan Stanley (2 τρισ.), Bank of America (1.1 τρισ.), Bear Stearns (960 δισ.), Goldman Sachs (620 δισ.), J. P. Morgan Chase (260 δισ.) και Wells Fargo (150 δισ.).

ΕΝΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ της «Γουόλ Στριτ Τζιόρναλ», πριν από μια βδομάδα, αποκάλυπτε μιαν ακόμη πτυχή των δραστηριοτήτων αυτών των «ευαγών ιδρυμάτων» του καπιταλισμού. Συγκεκριμένα, αναφερόταν ότι οι δέκα μεγάλες τράπεζες (αμερικανικές, γερμανικές, ελβετικές, βρετανικές), που πρωταγωνιστούν στη διεθνή αγορά συναλλάγματος, προσανατολίζονται στη δημιουργία δικής τους πλατφόρμας συναλλαγών. Δηλαδή, επιδιώκουν να ελέγξουν το σύνολο της αγοράς συναλλάγματος και των παραγώγων!

Πρωταγωνίστριες και πάλι είναι η Barclays, η Citigroup, η Credit Suisse Deutsche Bank, η Goldman Sachs, η HSBC, η J. P. Morgan Chase, η Morgan Stanley, η RBS, η UBS.

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος μιας τέτοιας επιχείρησης, αρκεί να αναφέρουμε πως ο ημερήσιος διεθνής τζίρος μόνο των αγορών συναλλάγματος φτάνει τα 4 τρισ. δολάρια, υπερβαίνοντας έτσι κατά 20 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ!

ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ από μια τέτοια κίνηση μεταφράζονται σε πακτωλούς δισεκατομμυρίων, καθώς θα μπορούν να ελέγχουν προς όφελός τους το spread των τιμών αγοράς και πώλησης, δημιουργώντας έτσι το μεγαλύτερο ηλεκτρονικό καρτέλ στον κόσμο! Παράλληλα, θα μπορούν να εξοικονομούν για τον εαυτό τους τις σχετικές προμήθειες, αλλά και να τις εισπράττουν από τους άλλους χρήστες του συστήματος!

Ομως, επειδή για τους καπιταλιστές τραπεζίτες ισχύει το «τρώγοντας ανοίγει η όρεξη», αποφάσισαν να βάλουν στο χέρι και τους μηχανισμούς που οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης δημιούργησαν για να «ελέγχουν» δήθεν τις δραστηριότητες του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ της «Νιου Γιορκ Τάιμς» στις 23 Δεκέμβρη, αναφέρεται ότι εννιά τράπεζες (Bank of America, Barclays, Credit Suisse, Deutsche Bank, Goldman Sachs, HSBC, J. P. Morgan Chase, Morgan Stanley, UBS), αξιοποιώντας τα παραθυράκια του νόμου της κυβέρνησης Ομπάμα για την «εποπτεία του τραπεζικού συστήματος», συμμετέχουν σε επιτροπή της εταιρείας εκκαθάρισης συναλλαγών ICE Trust. Ετσι, αποκτούν το δικαίωμα να αποκρύπτουν πληροφορίες για τιμές και προμήθειες στις υπόλοιπες ανταγωνιστικές τράπεζες, εξασφαλίζοντας τεράστιο πλεονέκτημα που μεταφράζεται σε μερικά δισ. δολάρια...

Κατόπιν αυτών, δεν είναι περίεργο ότι σύμφωνα με το πρακτορείο «Μπλούμπεργκ» αυτές οι τράπεζες θα παρουσιάσουν το 2010 τα δεύτερα μεγαλύτερα κέρδη στην ιστορία τους.

"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" 31/12/2010 - 2/1/2011

Τα χρέη (τους) είναι το πρόσχημα

Ο κύριος Παπακωνσταντίνου, παρουσία του Κοινοτικού επιτρόπου Ολι Ρεν κατά την επίσκεψη του τελευταίου στην Αθήνα, πρότεινε όταν γίνεται λόγος για «χρέος» να αναφερόμαστε πλέον στο συνολικό εξωτερικό χρέος μιας χώρας και όχι μόνο στο δημόσιο χρέος. Και τούτο, όπως παρατήρησε, λόγω της διεθνούς τάσης τα χρέη των ιδιωτών να τα αναλαμβάνουν τα κράτη και οι κυβερνήσεις.

Συμφωνούμε απόλυτα!

Και συμφωνούμε (για την ακρίβεια: «υπερθεματίζουμε»!) γιατί η αποτύπωση της κατάστασης του συνολικού εξωτερικού χρέους της Ελλάδας, τα χρέη δηλαδή προς τρίτες χώρες, όχι μόνο του δημόσιου αλλά και του ιδιωτικού τομέα (τράπεζες, επιχειρήσεις κλπ.), αποκαλύπτει από μια ακόμα πλευρά την πολιτική απάτη στην οποία επιδίδεται το ΠΑΣΟΚ.

Είναι, λοιπόν, το χρέος που δημιουργεί «ειδικές συνθήκες» στην Ελλάδα και που λόγω των «ειδικών συνθηκών» η κυβέρνηση «αναγκάζεται» να κόβει μισθούς και συντάξεις; Είναι το χρέος εκείνο το «ειδικό μέγεθος» που «υποχρεώνει» την κυβέρνηση να εγκαθιδρύει συνθήκες «Νταχάου» στις εργασιακές σχέσεις;

Αν ήταν έτσι, τότε οι μισοί λαοί του κόσμου θα έπρεπε να έχουν, ήδη, εκτελεστεί με την κατηγορία της «σπατάλης»!

Αν ήταν έτσι, τότε ο ελληνικός λαός θα έπρεπε να αποτελεί υπόδειγμα ανά τον πλανήτη, όχι «χαραμοφάη», όπως θέλουν οι ταγοί του να τον εμφανίζουν, αλλά «συνετού μέρμηγκα»!

Τα στοιχεία είναι δικά τους, προέρχονται από τους πλέον φιλικούς προς την κυβέρνηση οργανισμούς και υπηρεσίες και ομολογούν την αλήθεια.

Πρώτον: Το συνολικό εξωτερικό χρέος της Ελλάδας (πίνακας 1), ύψους 532 δισ. δολαρίων, τεράστιο μεν, αλλά εντούτοις δεν είναι παρά μια «κουτσουλιά» μπροστά στα κοντά 14 τρισεκατομμύρια του χρέους των ΗΠΑ ή στα περίπου 9 τρισεκατομμύρια του χρέους της Βρετανίας ή στα 4,7 τρισεκατομμύρια του χρέους της Γερμανίας της καγκελαρίου Μέρκελ!

Τα στοιχεία (τους) πιστοποιούν ότι τουλάχιστον 11 από τις 16 χώρες της Ευρωζώνης έχουν μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος από το ελληνικό!

Οτι ακόμα στην έδρα της ΕΕ, εκεί που συνεδριάζει η Κομισιόν, στο Βέλγιο, το εξωτερικό χρέος είναι περίπου δυόμισι φορές μεγαλύτερο από το χρέος της Ελλάδας!

Δεύτερον: Οσον αφορά το εξωτερικό χρέος συγκρινόμενο με το ΑΕΠ (πίνακας 2) επίσης επιβεβαιώνεται ότι το 167% της Ελλάδας απέχει παρασάγγας από το πάνω από 1.000% της Ιρλανδίας ή από το 470% της Ολλανδίας.

Σε κάθε περίπτωση, ο γαλλογερμανικός άξονας δεν είναι εκείνος που διαθέτει την έξωθεν καλή μαρτυρία, αφού η μεν Γαλλία έχει μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ της από εκείνο της Ελλάδας, η δε «αυστηρή» σε τέτοια θέματα Γερμανία μας ακολουθεί κατά πόδας

Τρίτον: Σύμφωνα με τα στοιχεία για το κατά κεφαλήν χρέος, η Ελλάδα (πίνακας 3) βρίσκεται σε πολύ καλύτερη θέση όχι μόνο από τις ΗΠΑ και μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες εκτός ΕΕ (Ελβετία, Νορβηγία), αλλά και από τις μισές σχεδόν χώρες της Ευρωζώνης.

Τα παραπάνω, αφ’ ενός αποδεικνύουν ότι το ζήτημα του χρέους δεν αποτελεί κάποιο ιδιαίτερο σύμπτωμα του «ελληνικού καπιταλισμού». Είναι προσδιοριστικό του παγκόσμιου καπιταλισμού, αφού, από συστάσεώς του, έτσι λειτουργεί το σύστημα της «ελεύθερης οικονομίας».

Πρόκειται για την οικονομία που «ελεύθερα» επιτρέπει στις πολυεθνικές, στα μονοπώλια και στις τράπεζες να κερδοσκοπούν και εξίσου «ελεύθερα» τα δικά τους ιδιωτικά χρέη, που διαμορφώνονται στο πλαίσιο των χρηματοπιστωτικών τους δραστηριοτήτων, έρχονται μέσω του καπιταλιστικού κράτους να τα φορτώνουν στο δημόσιο κρατικό ταμείο, δηλαδή στους λαούς.

Αφ’ ετέρου, τα στοιχεία επιβεβαιώνουν – και το επιβεβαιώνει διπλά η σύγκριση του ελληνικού εξωτερικού χρέους με τα ισχύοντα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο – ότι η «τρομοκρατία» περί το χρέος και τα ελλείμματα, στο εσωτερικό της Ελλάδας, δεν αποτελεί παρά μια προπαγανδιστική μηχανή.

Μια «μηχανή» που κατασκευάστηκε να επαναλαμβάνει ότι βρισκόμαστε στο «χείλος του γκρεμού» ώστε να βρεθεί «παραλυμένος» ο λαός τη στιγμή που οι εγκάθετοι της ολιγαρχίας τον σπρώξουν να κάνει ένα βήμα μπροστά, μέσα στον γκρεμό!

Η «χρεο-τρομοκρατία» είναι ένα πρόσχημα (από τα διάφορα που χρησιμοποιούνται σε όλες τις χώρες, αφού παντού, ανεξαρτήτως χρεών και ελλειμμάτων, οι λαοί υφίστανται την ανελέητη λιτότητα) για την επιβολή του προαποφασισμένου κοινωνικού βανδαλισμού και του πρωτοφανούς εργοδοτικού κανιβαλισμού, που δεν έχει στόχο το «νοικοκύρεμα» των οικονομικών του ελληνικού κράτους.

Ο στόχος των εμπνευστών της είναι άλλος και είναι διπλός:

Από τη μια επιδιώκουν τη συναίνεση του λαού, που καλείται να αναπτύξει την ψυχολογία του «συνενόχου» και του «συνυπεύθυνου» για τα χρέη που οι εκμεταλλευτές του δημιουργούν, αλλά εκείνος πρέπει να τα πληρώνει.

Από την άλλη, η θεωρία του χρέους γίνεται το προπέτασμα καπνού που στο όνομα του «κοινού μας σπιτιού που καίγεται», προσπαθεί να αφοπλίσει τις λαϊκές αντιστάσεις απέναντι στην πολιτική που διασφαλίζει στην πλουτοκρατία «εργασιακούς κανόνες» τύπου «Αουσβιτς».

«Κανόνες» απόλυτης εργασιακής βαρβαρότητας, που θα επιτρέψουν στους κεφαλαιοκράτες την άνευ όρων εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και τη διασφάλιση μετά την κρίση μιας νέας κερδοφορίας (και ακόμα μεγαλύτερων χρεών), που θα επιτευχθεί πάνω στα νεκροταφεία των εργατών και στις ερεβώδεις στέπες της κοινωνικής εξαθλίωσης.

Νίκος Μπογιόπουλος
"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" 14-12-2010

Όχι μόνο ευχές

"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" 31/12/2010 - 2/1/2011

Το μέλι της μελαγχολίας

1. Ο νέος χρόνος αναδύεται μπροστά μας μελαγχολικός. Φρόντισαν γι' αυτό οι τοκογλύφοι παντός καιρού και οι πιστοί υπηρέτες τους.

Ας αντλήσουμε το μέλι από τη μελαγχολία - είναι κι αυτή μια επαναστατική πράξη. Ας γίνει αφορμή να ψηλαφίσουμε την αλήθεια μας, να δούμε καθαρά τις αιτίες που προκαλούν τη μελαγχολία και πώς αυτές καθορίζουν το είναι μας. Η αποκάλυψη αυτή είναι το μέλι που χρωστάμε στον εαυτό μας. Από εκείνη τη στιγμή κανείς δεν είναι ίδιος.

2. Η μελαγχολία είναι η μάνα του ρομαντισμού. Γεννιέται μέσα από έναν αναστεναγμό που κανείς δεν μπορεί ν' αναχαιτίσει. Από τη γέννα αυτή θα ξεπηδήσει μια χειρονομία που θα χτυπήσει στην καρδιά την τοκογλυφία. Ας πιστεύουν ό,τι θέλουν οι κυβερνώντες, ας γαβγίζουν όσο θέλουν οι τεχνικοί της εξουσίας. Ο ρομαντισμός είναι εδώ κόσμημα και σήμα μας. Λόγω αυτού, ο πολίτης της γενικευμένης απάθειας γίνεται πάλι άνθρωπος της δράσης, κολυμπάει ξανά κόντρα στο ρεύμα του ποταμού.

3. Ο ρομαντισμός έσπρωξε τον Καντ να γράψει: «Πράττε έτσι ώστε να χρησιμοποιείς την ανθρωπότητα, τόσο στο πρόσωπό σου όσο και στο πρόσωπο κάθε άλλου, πάντα και ως σκοπό και ποτέ μόνο ως μέσο».

4. Ο ρομαντικός εδώ και τώρα δε συγχωρεί την αναλγησία της οικογένειας που πιστεύει πως μας κυβερνά, τα ψέματά της, το ουδέτερο ύφος της, την κοροϊδία της και την πληθωρική επίδειξη υποταγής στους πάσης φύσεως Δυτικούς. Η χώρα καταρρέει και οι Ευρωπαίοι φορτώνουν τον Γιωργάκη με μετάλλια και παράσημα ως απαραίτητα εφόδια για την εποχή που θα κυκλοφορεί μονίμως εκτός Ελλάδος. Θα τον θυμούνται κάποτε τα εγγόνια των νεκρόφιλων δημοσιογράφων που, χάρη στα πληκτικά ρεπορτάζ τους, πίστεψαν ότι μπορούσαν να σκεπάσουν το σκάνδαλο στο οποίο βουλιάξαμε.

5. Ο ρομαντικός είναι ιστορικά μνησίκακος. Θυμάται κάθε ταπείνωση που έχει υποστεί, κάθε κακεντρέχεια και εκδίκηση που ανθίζουν στους κήπους του κράτους. Το πάθος του ωριμάζει με τους άλλους στο πεζοδρόμιο, εκεί που η αισθητική είναι ιδιαιτέρως υψηλή. Συχνά επαναλαμβάνει τη φράση του Μάιστερ Εκχαρτ: «Προτιμώ να είμαι στην κόλαση με τον Ιησού παρά μοναχός στον Παράδεισο».

6. Εύχομαι ο νέος χρόνος ν' αντλήσει όσο μέλι υπάρχει σε κάθε πίκρα μας.

Του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 31/12/10 – 2/1/11

Οι σύγχρονοι "μάγοι"

"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" 24-26/12/2010

Οι «τεμπέληδες»

Πάνω στο μύθο περί «τεμπέληδων Ελλήνων» στηρίχθηκε η αστική προπαγάνδα των τελευταίων χρόνων για να δικαιολογηθούν όλα τα αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα. Με τον ίδιο μύθο η σημερινή κυβέρνηση και όσοι υποστηρίζουν με τον έναν ή άλλο τρόπο το «μνημόνιο» επιχειρεί να περάσει όλα τα πρωτοφανή σε σκληρότητα μέτρα.

Ο μύθος αυτός καταρρίπτεται με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη Δευτέρα. Οπως προκύπτει, οι Ελληνες εργαζόμενοι δουλεύουν 2.120 ώρες το χρόνο και καταλαμβάνουν την πρώτη θέση στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ οι Γερμανοί έρχονται προτελευταίοι με 1.432 ώρες και οι Ολλανδοί τελευταίοι με 1.389 ώρες. Δεύτεροι μετά τους Ελληνες, έρχονται οι Τσέχοι (1.992 ώρες) και ακολουθούν οι Ούγγροι (1.998 ώρες) και οι Πολωνοί (1.969 ώρες).

Μια άλλη αξιοσημείωτη παρατήρηση αφορά στην έκταση της μερικής απασχόλησης στις χώρες μέλη της ΕΕ. Στη Γερμανία, παραδείγματος χάριν, το 26,3% του εργατικού δυναμικού δουλεύει υπό καθεστώς μερικής εργασίας, ενώ στην Ολλανδία το αντίστοιχο ποσοστό φθάνει το 48,2% του εργατικού δυναμικού. Στην Ελλάδα το ποσοστό των εργαζομένων σε καθεστώς μερικής εργασίας είναι 6%.

Από τα παραπάνω ποσοστά μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί η Γερμανία και η Ολλανδία εμφανίζουν χαμηλά ποσοστά ανεργίας αφού ένας μερικά εργαζόμενος (με μία ώρα δουλειά τη βδομάδα) βγαίνει από τον κατάλογο των ανέργων ενώ επί της ουσίας είναι άνεργος.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δόθηκε στη δημοσιότητα προκειμένου να αρχίσει η «διαβούλευση» για τις διάφορες «εναλλακτικές λύσεις όσον αφορά την επανεξέταση των κανόνων για το χρόνο εργασίας».

"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" 24-26/12/2010

Ευχές

Σας ευχόμαστε Καλή και Αγωνιστική χρονιά. Δεν μπορεί να είναι καλή αν δεν είναι αγωνιστική.