Ποίημα της εβδομάδας 365

Ε, ΑΔΡΩΠΕ

Ε άδρωπε  πού μασ  εσαι ν αρπάξεις, να στοιβάσεις,  

την γην να κάμεις μάλιν σου, τον κόσμον ν αγκαλιάσεις.

Σάν έρκεσαι, χαρρεύκεσαι τόν κόσμον εννά φάεις,       

μμά πάλε πίσω νηστικός, σάν ηρτες, εννά πάεις

Τρεις εν οι μέρες σου που ζιείς στη γην τζιαί βασιλεύκεις            

τη μια μωρόν, στες δκυό σαι νιος, στες τρεις γερνάς τζιαί φεύκεις.

Με βασιλιάς κρατίζει σε στη γη με δκιακονίτης,

σήμερον είσαι ζωντανός, αύριο μακαρίτης.

Γιατί τά θέλεις τά πολλά τζιαί τυραννιέσαι κόμα,    

αφου ννά μείνουν γέρημα τζ΄εσού μνιά φούχτα χώμα 

τζ΄αί τυραννιέσαι τζ΄έν έσ εις με νεπαμόν με πνάσμαν;  

Ο άδρωπος έν τρώ την γην, η γη τρώει το πλάσμαν!

Τζ΄όσα τζ΄άν κάμεις, άδρωπε, στην γην τζ΄όσα κερτίσεις,

μιτά σου έντζ΄ε παίρνεις τα, δαπάνω ννα τα φήσεις,

να λιούν, να στάσσουν, να σκορπούν μές στου βορκά το ρέμαν,

γιατ΄έντζ΄έν άλλον τίποτε, παρά φκιασμένον ψέμαν.

Ψέμαν τζ΄εσού πά ΄σ τούντην γη τζ΄αί ψέμαν τζ οι δουλειές σου,

σαν τα φτερά στον άνεμον, μαθκιούν, σκορπούν τζ αι ρέσσουν.

Έτσι να πεις, ως πον πορνόν, μεν μείνεις να νυχτ'ωσει,

γιατ ύστερα ν΄άδύνατον για σέν να ξημερώσει.

Εν που την ώραν πόρκεσαι, ώς τόν τζ αιρόν που φεύκεις.

θωρείς που πεθανίσκουσιν τζ αι πάλ εσόν πιστεύκεις;

Τζ αί μάσ εσαι, σκοτώννεσαι, τζ εί χάλασε, δά χτίσε,         

μα στάθης τζ αί καμνιάν φοράν τζ εσκέφτηκες πκοιός είσαι;

Σάν έναν φύλλον τού δεντρού που σσ ειέται όπως πρέπει

τζ άξυπα ππέφτει πά στην γην τζ αι λλίον λλίον σέπει,

έτσι τζ εσέν το ίδιον η ψεύτιτζ η η ζωή σου,                 

 έρκεσαι, φεύκεις, χάννεσαι τζ ούτε στην γην πώς ήσουν.

Κυριάκος Καρνέρας

Ποίημα της εβδομάδας 364

Τα σχολεία χτίστε

           

Με τη φλόγα που ψαίνει και που πλάθει,

με της καρδιάς τη φλόγα, με του Λόγου

τη δύναμη, ξεσκέπαστα, καθάρια,

και με τα χέρια, και με τα μαχαίρια,

τον τόπο πάρτε.

Κάτου σημάδια που έμπηξε το ψέμα!

Τα ταξίματα φέρτε στης Αλήθειας

της ιερής το βωμό και τα σφαχτάρια.

Στον τόπο απάνου όχι πολέμων κάστρα•

τα σκολειά χτίστε!

Λιτά χτίστε τα, απλόχωρα, μεγάλα,

γερά θεμελιωμένα, από της χώρας

ακάθαρτης, πoλύβοης, αρρωστιάρας

μακριά μακριά τ' ανήλιαγα σοκάκια,

τα σκολειά χτίστε!

Και τα πορτοπαράθυρα των τοίχων

περίσσια ανοίχτε, νάρχεται ο κυρ Ήλιος,

διαφεντευτής, να χύνεται, να φεύγει,

ονειρεμένο πίσω του αργοσέρνοντας

το φεγγάρι.

Γιομίζοντάς τα να τα ζωντανεύουν

μαϊστράλια και βοριάδες και μελτέμια

με τους κελαϊδισμούς και με τους μόσκους•

κι ο δάσκαλος, ποιητής και τα βιβλία

να είναι σαν κρίνα.

Του τραγουδιού τη γλώσσα αντιλαλώντας,

και τα βιβλία σαν τα τραγούδια να είναι!

Στη γη της ομορφιάς, αρματωμένη

την Επιστήμη, η Ομορφιά, χαρά της!

αρχή σοφίας!

Τα σκολειά χτίστε, υψώστε τα πλατάνια

για το δροσό στης ρεματιάς τη χάρη,

για τον καρπό σπάρτε τα αμπέλια, ας είναι

τ' αγαθά τους αγνά κρασιά, και ας είναι

γούρμα σταφύλια,

λογής, κεχριμπαρένια, άλικα, μαύρα.

Όπου απλωσιά, όπου ψήλωμα, όπου υγεία,

στα πέλαα ν' αγναντεύουν τα καράβια

και τους αϊτούς να λαχταράν και τ' άστρα

στα ουράνια πλάτια.

Και βαθιούς τράφους γύρω γύρω σκάφτε

και πύργους πολεμόχαρους υψώστε

και βαρδιατόρους βάλτε να κρατάνε

μακριά μακριά τον ψεύτη και τον πλάνο

της Ρωμιοσύνης.

Ξόβεργα και καρφιά κρατά και πάει

και πιάνει και καρφώνει και σκοτώνει•

του φτερωτού πιο απ' όλα κυνηγάρης,

αρχίζοντας από τις πεταλούδες,

φτάνει στη Σκέψη.

Κωστής Παλαμάς

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Έλεγχος ιδιότητας μέλους ΠΟΕΔ. Εγγραφή νέων μέλων-Δικαίωμα ψήφου στις επόμενες εκλογές της ΠΟΕΔ μέχρι 31/12/2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:  Έλεγχος ιδιότητας μέλους ΠΟΕΔ. Εγγραφή νέων μέλων-Δικαίωμα ψήφου στις επόμενες εκλογές της ΠΟΕΔ μέχρι 31/12/2013

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Με τη λήξη της παρούσας τριετίας, σας πληροφορούμε ότι, σύμφωνα και με τις σχετικές διατάξεις του Καταστατικού, ενόψει των Εκλογών της ΠΟΕΔ του ερχόμενου Μάη, δικαίωμα ψήφου, όπως και δικαίωμα υποβολής υποψηφιότητας έχουν, μόνο, όλα τα τακτικά μέλη που εγγράφηκαν ή θα εγγραφούν ως τις 31/12/2013.

Για το λόγο αυτοί, καλείστε να ελέγξετε από τις πρόσφατες καταστάσεις μισθού σας (του Σεπτέμβρη μέχρι Δεκέμβρη του 2013) κατά πόσο σας αποκόπτεται συνδρομή προς την ΠΟΕΔ, δεδομένου ότι δικαίωμα ψήφου έχουν μόνο τα τακτικά μέλη που έχουν τακτοποιημένες τις συνδρομές τους προς την Οργάνωση.

Συνάδελφοι που είναι εγγεγραμμένα μέλη και διαπιστώνουν πως δεν τους αποκόπτεται συνδρομή, παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με την Οργάνωση, πριν από την πιο πάνω ημερομηνία, για ρύθμιση του θέματος, εκτός αν αυτοί δεν είχαν μισθό, για τη συγκεκριμένη περίοδο, οπότε και απαλλάσσονται της καταβολής συνδρομών για το αντίστοιχο διάστημα (π.χ. άδειες μητρότητας, άδειες απουσίας χωρίς απολαβές, διακοπή αντικατάστασης κλπ.).

Συνάδελφοι που δεν είναι μέλη και ενδιαφέρονται να εγγραφούν στην Οργάνωση, παρακαλούνται να συμπληρώσουν τη σχετική αίτηση εγγραφής, που δημοσιεύεται και στην Ιστοσελίδα ΠΟΕΔ (www.poed.com.cy). Δικαίωμα εγγραφής έχουν όσοι βρίσκονται στην υπηρεσία στο διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου 2013.

Αίτηση Εγγραφής νέου μέλους σε pdf

Αίτηση Εγγραφής νέου μέλους σε word

Ταμείο Αποθνησκόντων

• Πληροφορίες
• Αίτηση

ΟΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΕΔ υπογραμμένες ταχυδρομικώς, με ΦΑΞ ή με κάποιο στέλεχος της ΠΟΕΔ.

Πληροφορίες για εγγραφή νέων μελών ΠΟΕΔ

Σύμφωνα με το Καταστατικό της ΠΟΕΔ, η εγγραφή μελών γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται προς τη Γραμματεία της Οργάνωσης. Παρακαλούμε, γι' αυτό, όπως συμπληρώσετε και αποστείλετε στα Κεντρικά Γραφεία ΠΟΕΔ το συνημμένο τύπο αίτησης εγγραφής όπως και τον τύπο για μηχανογράφηση των υπηρεσιών της Οργάνωσης, που εσωκλείονται. Για διευκόλυνση της διαδικασίας αποκοπής συνδρομών, οι αιτητές πρέπει να υποβάλλουν, μαζί, γραπτή δήλωση - εξουσιοδότησή τους, σχετικός τύπος για την οποία εσωκλείεται επίσης, ώστε η συνδρομή να αποκόπτεται από το μισθό μέσω του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας. Το ύψος της συνδρομής ανέρχεται σε 0,5% του μισθού.

Τα Κεντρικά Γραφεία της Οργάνωσής μας βρίσκονται στη Λευκωσία, στη Λεωφ. Μακαρίου Γ’ 18, στον τρίτο όροφο του κτιρίου του Διδασκαλικού Ταμιευτηρίου. Το τηλέφωνο είναι 22 - 817585. Τα Γραφεία λειτουργούν με το σύστημα της πενθήμερης εβδομάδας εργασίας και παραμένουν ανοικτά καθημερινά από τις 7:30 π.μ. μέχρι τις 5:00 μ.μ., εκτός της Τετάρτης που κλείνουν στις 2:30.
Μπορείτε να απευθύνεστε σ’ αυτά, γραπτά ή τηλεφωνικά, για κάθε πληροφορία που σας ενδιαφέρει.

ΟΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΕΔ υπογραμμένες ταχυδρομικώς, με ΦΑΞ ή με κάποιο στέλεχος της ΠΟΕΔ.

Στην ΠΟΕΔ λειτουργούν διάφορα ταμεία. Ένα από αυτά, το σημαντικότερο, είναι το Ταμείο Αλληλοβοήθειας Δασκάλων (Ταμείο Αποθνησκόντων). Το Ταμείο αυτό δημιουργήθηκε για να καλύπτει την οικογένεια συναδέλφου σε περίπτωση θανάτου του πριν από το 61ο έτος της ηλικίας του. Φυσικά, καλύπτει μόνο όσους είναι μέλη του.

Όπως καταλαβαίνετε, το Ταμείο αυτό είναι η έκφραση της αλληλεγγύης του διδασκαλικού κόσμου. Γι’ αυτό και σε Καταστατική Παγκύπρια Συνδιάσκεψη της Οργάνωσης έχει εγκριθεί πρόνοια όπως κάθε νεοεισερχόμενο μέλος της ΠΟΕΔ εγγράφεται ταυτόχρονα και μέλος σ’ αυτό το Ταμείο. Στα πλαίσια του Ταμείου αυτού, λειτουργεί και σύστημα παροχής βοήθειας σε αναξιοπαθούντες συναδέλφους που υποβάλλουν σχετική αίτηση προς τη Διαχειριστική Επιτροπή, με πόρους που προέρχονται από τους τόκους του πάγιου ενεργητικού του Ταμείου.

Πιο κάτω/πάνω θα βρείτε τύπο αίτησης για εγγραφή σας, τον οποίο και παρακαλούμε να συμπληρώσετε και επιστρέψετε στην ΠΟΕΔ μαζί με την αίτηση για εγγραφή σας ως μέλους της Οργάνωσης, ώστε τα βιβλία του Ταμείου να ενημερωθούν κατάλληλα.

Υπενθυμίζουμε επίσης ότι, για να γίνετε μέλος του Ταμιευτηρίου μας, του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Δασκάλων, πρέπει να υποβάλετε, επίσης, σχετική αίτηση, την οποία μπορείτε να προμηθευτείτε από τα κατά τόπους καταστήματα του Ταμιευτηρίου.

Αίτηση Εγγραφής νέου μέλους στην ΠΟΕΔ  σε pdf

Αίτηση Εγγραφής νέου μέλους στην ΠΟΕΔ σε word

Ταμείο Αποθνησκόντων

• Πληροφορίες
• Αίτηση

ΟΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΕΔ υπογραμμένες ταχυδρομικώς, με ΦΑΞ ή με κάποιο στέλεχος της ΠΟΕΔ.

Ποίημα της εβδομάδας 363

Γέρασε ανάμεσα στη φωτιά της Τροίας
και στα λατομεία της Σικελίας.

Του άρεσαν οι σπηλιές στην αμμουδιά
κι οι ζωγραφιές της θάλασσας.
Είδε τις φλέβες των ανθρώπων
σαν ένα δίχτυ των θεών,
όπου μας πιάνουν σαν τ' αγρίμια,
προσπάθησε να το τρυπήσει.
Ήταν στρυφνός, οι φίλοι του ήταν λίγοι,
ήρθε καιρός και τον σπαράξαν τα σκυλιά.

Γιώργος Σεφέρης, Ευριπίδης Αθηναίος
από το Ημερολόγιο καταστρώματος Γ

Εκστρατείες για τα αυτονόητα

Οι συντεχνίες ΣΕΚ, ΠΕΟ και ΔΕΟΚ σε συνεργασία με τις εργοδοτικές οργανώσεις ΚΕΒΕ και ΟΕΒ ενώνουν τις δυνάμεις τους με το υπουργείο Εργασίας σε μια εκστρατεία με στόχο, «κανείς εργαζόμενος να μείνει απλήρωτος τις μέρες των γιορτών», όπως εξήγγειλε η υπουργός Εργασίας, Ζέτα Αιμιλιανίδου. Δηλαδή οι εργαζόμενοι για να παίρνουν πλέον τους μισθούς τους, θα πρέπει να διοργανώνονται εκστρατείες υπό την υψηλή αιγίδα της αρμόδιας υπουργού; Το να εργάζεται κάποιος και να μην πληρώνεται δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα και αυτός που το διαπράττει δεν πρέπει να παραπέμπετε στη δικαιοσύνη; Η δωρεάν εργασία δεν μεταφράζεται σε δουλεία; Δεν καταργήθηκε πριν χρόνια πολλά η δουλεία; Η αμοιβή της εργασίας δεν είναι πλέον αυτονόητη, δεν θεσμοθετήθηκαν, νομοθετήθηκαν και λύθηκαν αυτά τα ζητήματα; Κι αυτή η εκστρατεία πρακτικά πως θα γίνεται; Θα παίρνει τηλέφωνο κάποιος εκπρόσωπος της κυρίας υπουργού και θα παρακαλεί τον κύριο τάδε να καταβάλει τον κουτσουρεμένο μισθό του Γιάννη, του Κώστα της Μαρίας; Θα δημιουργηθεί κάποιος μηχανισμός ανάλογος με τον μηχανισμό που έστησαν οι τράπεζες και προσπαθούν να τα βρουν με τους δανειολήπτες ώστε να μην τους ξεπουλήσουν τις περιουσίες τους; Κι επαφίεται στην καλή θέληση, την κατανόηση και τις ευαισθησίες του κάθε εργοδότη η έκβαση της εκστρατείας.

Είναι αντιληπτό πως πολλές εταιρείες αντιμετωπίζουν προβλήματα, όπως αντιληπτό είναι και το ότι για άλλους η κρίση αποτελεί το τέλειο άλλοθι. Ήδη πολλές επιχειρήσεις έχουν προβεί σε ρυθμίσεις με τους εργαζομένους, στις πλείστες περιπτώσεις αναίμακτα και χωρίς την εμπλοκή των συντεχνιών. Οι εργαζόμενοι έχουν αποδεχτεί αποκοπές και παραχώρηση παροχών. Ωστόσο συνεχίζουν να εργάζονται, παράγοντας και προσφέροντας υπηρεσίες. Δεν μπορεί ακόμα και αυτό τον κουτσουρεμένο μισθό να μην τον παίρνουν γιατί τάχα η εταιρεία δεν μπορεί. Μια επιχείρηση που δεν μπορεί να πληρώσει τους μισθούς των εργαζομένων, ένα μήνα, δυο μήνες, έξι, θα καταλήξει κάποια στιγμή σαν την υπεραγορά Ορφανίδης που δεν πλήρωνε τους προμηθευτές. Όσο συσσωρεύονται τα χρωστούμενα τόσο πιο δύσκολο είναι να πληρωθούν. Αυτά τα θέματα δεν λύνονται ούτε με εκκλήσεις, ούτε με εκστρατείες. Για αυτά τα θέματα υπάρχουν νόμοι. Οι εκστρατείες απλά δίνουν άλλοθι στην ασυδοσία. Το υπουργείο Εργασίας δεν μπορεί να είναι ο Ερυθρός Σταυρός που οργανώνει εκστρατείες με στόχο «κανένα παιδί χωρίς φαγητό στις μέρες των γιορτών».

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»  12-12-2013

Ποίημα της εβδομάδας 362

O καημός του θανάτου τόσο με πυρπόλησε, που η λάμψη

μου επέστρεψε στον ήλιο.
Kείνος με πέμπει τώρα μέσα στην τέλεια σύνταξη της

πέτρας και του αιθέρος,

Λοιπόν, αυτός που γύρευα, ε ί μ α ι.

Ω λινό καλοκαίρι, συνετό φθινόπωρο,

Xειμώνα ελάχιστε,

H ζωή καταβάλλει τον οβολό του φύλλου της ελιάς
Kαι στη νύχτα μέσα των αφρόνων μ' ένα μικρό τριζόνι

κατακυρώνει πάλι το νόμιμο του Aνέλπιστου.

Ελύτης Oδυσσέας, Λακωνικόν

Δίωξη της εκπαιδευτικού Παπαδοπούλου Ελισάβετ για αναξιοπρεπή συμπεριφορά, με θύελλα αντιδράσεων...

05/12/2013

Μετά την απαράδεκτη δίωξη της Προέδρου του Συλλόγου μας, κας Παπαδοπούλου Ελισάβετ, με την ασαφή και γενικόλογη κατηγορία της αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εντός ή εκτός υπηρεσίας, το ΔΣ του Συλλόγου Εκπ/κων Α/θμιας Εκπαίδευσης Γ. Ρίτσος θέτει ορισμένα ερωτήματα:

•  Είναι άραγε αναξιοπρεπής συμπεριφορά η Πρόεδρός μας αλλά και Αιρετή εκπρόσωπος των Εκπαιδευτικών στο Π.Υ.Σ.Π.Ε. Λακωνίας να ασχολείται καθημερινά και να προσπαθεί να αναδείξει αλλά και να  επιλύσει τα προβλήματα που ανακύπτουν με γνώμονα πάντα το συμφέρον μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών;

•  Είναι άραγε αναξιοπρεπής συμπεριφορά η αντίδραση στην υποβάθμισης της Παιδείας και τη στέρηση κάθε κοινωνικού αγαθού από τους  πολίτες;

•  Μήπως εντάσσεται στη γενικευμένη προσπάθεια συκοφάντησης, τρομοκράτησης  και φίμωσης της συνδικαλιστικής δράσης;

•  Μήπως μέσω της συνδικαλιστικής δίωξης επιχειρείται η τρομοκράτηση, ο εκβιασμός και η υποταγή των εκπαιδευτικών σε μια πολιτική που επιδιώκει την ακύρωση εργασιακών κατακτήσεων και δικαιωμάτων;

•  Μήπως όλα αυτά εντάσσονται στην  προσπάθεια να στρέψουν την προσοχή μας σε θέματα καθημερινής τριβής με σκοπό να αποπροσανατολίζουν την εκπαιδευτική κοινότητα απʼ τα πραγματικά προβλήματα;.

Σε κάθε περίπτωση δηλώνουμε πως δε θα επιτρέψουμε κάτι τέτοιο και σύσσωμος ο κόσμος της εργασίας θα βρεθεί απέναντι σε τέτοιες μεθοδεύσεις.

Καλούμε τη Δ.Ο.Ε. και τη νομική σύμβουλο της να παρέμβει και να σταματήσει η ΕΔΕ.

Καλούμε τους συλλόγους εκπαιδευτικών,τις επιτροπές αγώνα,τους συλλόγους γονέων,και φορείς να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους.

Σύντομα θα ορίσουμε ημέρα Πανελλαδικής κινητοποίησης έξω από τη Διεύθυνση Π.Ε. Λακωνίας,προκειμένου να διαμαρτυρηθούμε για την εντολή που έχει δώσει ο διευθυντής Π.Ε. εκπαίδευσης  να διενεργηθεί Ένορκη Διοικητική Εξέταση για την Πρόεδρο του συλλόγου μας και Αιρετή εκπρόσωπο των εκπαιδευτικών στο Π.Υ.Σ.Π.Ε. Λακωνίας, κα.Παπαδοπούλου Ελισάβετ.

Εκ του Δ.Σ.

Δημοσίευση στο www.apela.gr  και αλλού.

Αισθάνομαι περήφανος που υπηρέτησα, για 11 χρόνια, σ' αυτό το σύλλογο που επανέρχεται και συνεχίζει στις αγωνιστικές παραδόσεις που δημιούργησαν πολλοί δάσκαλοι που δίδαξαν σ' αυτό τον τόπο μέσα σε δύσκολες συνθήκες.  Ξεσηκωμός του λαού να σταματήσει ο αυταρχισμός και η τρομοκρατία. (Μανόλης Σόβολος)

 

Δεκέμβρης '44

Συμπληρώθηκαν 69 χρόνια από κείνη τη «Ματωμένη Κυριακή» της 3ης του Δεκέμβρη 1944. Δεν είχαν περάσει ούτε δυο μήνες από την απελευθέρωση της πρωτεύουσας από τους Γερμανούς και ο λαός της Αθήνας αιματοκυλίστηκε από το νέο κατακτητή. Δυο μέρες νωρίτερα είχε προηγηθεί το ιταμό τελεσίγραφο του στρατηγού Σκόμπι και της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου για το μονομερή αφοπλισμό του ΕΛΑΣ. Όσα έγιναν τον Δεκέμβρη είχαν προσχεδιαστεί από εκείνους που εμφανίζονταν σαν «απελευθερωτές». Ηδη από τις 22/9/1944, ο Γεώργιος Παπανδρέου, τηλεγραφούσε στον Τσόρτσιλ τα εξής: «Δεν γνωρίζω τους λόγους διά την απουσία της Βρετανίας. Μόνον η άμεσος παρουσία εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και ως τας τουρκικάς ακτάς θα ήτο δυνατό να μεταβάλει την κατάστασιν». Η κατάσταση που ήθελαν να «μεταβληθεί» ήταν να κλείσει ο δρόμος που είχε ανοίξει με το μεγαλειώδες ΕΑΜικό κίνημα προς μια Ελλάδα της λαικής αναδημιουργίας. Πώς θα γινόταν αυτό: «Την 21ην Αυγούστου 1944 συνηντήθην εις την Ρώμην με τον Βρετανόν Πρωθυπουργόν. Και όταν μου έθεσε το ερώ­τημα, ποια είναι η πολιτική μου, απήντησα: "Εξοπλισμός του Κράτους. Αφοπλισμός του ΕΑΜ" (από την επιστολή του Γεωργίου Παπανδρέου που δημοσιεύτηκε στην εφημε­ρίδα «Η Καθημερινή» στις 2 Μάρτη 1948).


Όσο μεγαλειώδης ήταν η ΕΑΜική αντίσταση, τόσο μεγάλο έπρεπε να είναι και το έγκλημα που διαπράχτηκε εναντίον της. Αποφάσισαν να χτυπήσουν απροκάλυπτα. Η ειρηνική διαδήλωση της Αθήνας, αφού πρώτα απαγορεύτηκε, το συλλαλητήριο που τα αιτήματά του δεν ήταν παρά η ομαλότητα, η κατοχύρωση των λαϊκών ελευθεριών μέσω άμεσης διεξαγωγής δημοψηφίσματος και η προετοιμασία διενέργειας ελεύθερων εκλογών, πνίγηκε στο αίμα: 24 νεκροί, 160 τραυματίες. Οι Εγγλέζοι με 60.000 στρατό και σε συνεργασία με τους δοσίλογους της Κατοχής, ο Τσόρτσιλ μαζί με τους χωροφυλάκους και με το ανδρείκελό του, τον Γεώργιο Παπανδρέου, έστρεψαν  τα τανκς εναντίον των εκατοντάδων χιλιάδων αμάχων που διαδήλωναν στο Σύνταγμα.

Την επόμενη μέρα, στις 4 Δεκέμβρη, στο ίδιο σημείο που την προηγούμενη είχαν διαπραχθεί οι δολοφονίες, χιλιάδες λαού συγκεντρώθηκαν ψάλλοντας το «Πένθιμο Εμβατήριο» και συνοδεύοντας τους νεκρούς τους. Το πανό που ξεδιπλώθηκε υπενθύμιζε τη δοκιμασμένη από την ζωντανή περίοδο της Κατοχής αλήθεια: «Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα -- ΕΑΜ». Τα εγγλέζικα βόλια, σε συνεργασία με τους χτεσινούς συνεργάτες των Γερμανών, ξαναχτυπούν. Νέοι νεκροί…

Μέχρι εκείνες τις μέρες οι δολοφόνοι εμφανίζονταν σαν «δημοκράτες», σαν «απελευθερωτές». Στις 3 και 4 Δεκέμβρη του ’44 οι μάσκες έπεσαν. Οι δολοφόνοι, οι Εγγλέζοι «σύμμαχοι» και οι εγχώριοι πραιτοριανοί τους, δήλωσαν με τον πιο εγκληματικό τρόπο την απόφασή τους να περάσουν νέες αλυσίδες στον λαό, να συντρίψουν το ΕΑΜικό κίνημα, να ναρκοθετήσουν την παλλαϊκή απαίτηση για δημοκρατική αναδημιουργία της Ελλάδας. Έτσι ξεκίνησε το νέο μεγαλειώδες κεφάλαιο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, με το λαό να διαλέγει τα όπλα κόντρα στις αλυσίδες, σε μια πάλη άνιση και ηρωική, που κράτησε 33 μέρες απέναντι σε μια «πολιτισμένη» αυτοκρατορία που βομβάρδιζε από εδάφους και αέρος πυκνοκατοικημένες περιοχές, ανεξάρτητα από υλικές ζημιές ή θανάτους αμάχων.

Βρετανός στρατιώτης πυροβολεί το λαό της Αθήνας από την… Ακρόπολη

Για δεκαετίες η απάντηση στην ερώτηση «τι έγινε το Δεκέμβρη;» υπήρξε  ασφαλής τρόπος για να χωρίζει η ήρα από το στάρι. Ανάλογα με τη «διήγηση» μπορούσες να διακρίνεις πότε μιλούσε η δουλοφροσύνη και πότε η αξιοπρέπεια. Ανάλογα με την απάντηση ερχόταν στην επιφάνεια το νήμα που συνέδεε τους μαυραγορίτες του χτες με τους μετέπειτα «κατσαπλιάδες»,  τους γερμανοτσολιάδες του τότε με τους κατοπινούς «αμερικανοτσολιάδες». Ο Δεκέμβρης σηματοδότησε την αρχή μιας ιστορικής περιόδου που περιλαμβάνει τα πάντα: Σελίδες τιμής, σελίδες χρέους, σελίδες τραγωδίας. Αποτελεί σημείο ορόσημο από το οποίο είναι αναγκασμένος να περάσει κανείς για να φτάσει στον Εμφύλιο, στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας και στις αμερικανικές βόμβες ναπάλμ του Βαν Φλιτ, στο ανθρώπινο μεγαλείο στα Μακρονήσια και στο «όχι» στις δηλώσεις μετανοίας, στον εξευτελισμό των στρατοδικών μέσα στα ίδια τους τα στρατοδικεία έως το «ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΠΟλυτεχνείο» των μεταπολιτευτικών χρόνων.

Οι μάχες του Δεκέμβρη έληξαν με νικητές και ηττημένους. Το έπαθλο των πρώτων η εξουσία. Το έπαθλο των δεύτερων οι φυλακές, οι εξορίες, οι εκτελέσεις, τα βασανιστήρια. Οι δεύτεροι, αυτοί που ηττήθηκαν στρατιωτικά, ισχυρίζονται ότι κατόρθωσαν κάτι περισσότερο από τους νικητές: Ότι υπέστησαν μια από τις «νικηφόρες» εκείνες ήττες που στην Ιστορία μόνο ένας ηττημένος που έχει το δίκιο με το μέρος του μπορεί να κατακτήσει. Νίκη όπως εκείνη των ηττημένων δημοκρατικών ταξιαρχιών της Ισπανίας, νίκη όπως εκείνη των ηττημένων της παρισινής κομμούνας: Νίκη ηθική, νίκη ιδεολογική έναντι των νικητών αντιπάλων τους! Συμφωνούμε…

Βρετανικό τανκ βομβαρδίζει τα γραφεία του ΕΑΜ στην οδό Κοραή

Ένα ερώτημα που συνήθιζε να επανέρχεται για δεκαετίες μετά τον Δεκέμβρη ήταν τούτο: Ναι αλλά «αν» τότε νικούσαν οι ηττημένοι και «αν» έχαναν οι νικητές, τι θα γινόταν; Που θα βρισκόταν σήμερα η Ελλάδα; Μερικές από τις πιο γνώριμες απαντήσεις είναι κι αυτές: «Αλβανία θα είχαμε γίνει», «θα πεινάγαμε», «δεν θα είχαμε ελευθερία», «θα είχαμε καταρρεύσει όπως οι άλλοι και οι γυναίκες μας θα είχαν γίνει πουτάνες»… Φυσικά η Ιστορία δεν γράφεται με «αν». Γι’ αυτό για εμάς δεν έχει σημασία να μπούμε στο φανταστικό σενάριο τι θα είχε γίνει «αν». Για εμάς έχει μεγάλη σημασία να σταθούμε στο πραγματικό σενάριο που γράφτηκε με βάση τα όσα πραγματικά έγιναν. Και αφότου νίκησαν αυτοί που νίκησαν εκείνο που – πραγματικά - έγινε ήταν ότι η Ελλάδα, που «το ΕΑΜ την έσωσε από την πείνα» μέσα στην Κατοχή, έφτασε να πεινάει μετά τον εμφύλιο και να στέλνει τα παιδιά της μετανάστες για ένα κομμάτι ψωμί. Εκείνο που πραγματικά έγινε ήταν ότι η Ελλάδα, από την πρωτόγνωρη λευτεριά και δημοκρατία του Βουνού, πέρασε στη βία, στη νοθεία και στις χούντες. Εκείνο που πραγματικά ακολούθησε ήταν ότι η Ελλάδα από έμβλημα της αντάρτισσας χειραφετημένης γυναίκας έγινε για δεκαετίες η «Τρούμπα» του αμερικάνικου στόλου.

Υστερόγραφο: Πολλοί θα πουν ότι τα παραπάνω συνιστούν την έκφραση μιας υποκειμενικής ιδεολογικής και πολιτικής θεώρησης της Ιστορίας. Έχουν δίκιο. Το ερώτημα είναι αν ο δικός τους υποκειμενισμός διαθέτει επιχειρήματα να την αντικρούσει…

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 
στο www.enikos.gr
 

Ποίημα της εβδομάδας 361

Παραλλαγές σε δύο θέματα V

Ποιός θ' απαντήσει στην κραυγή μας;

Ποιός έμεινε να μοιραστούμε τον ίλιγγο;

Μια-μια οι πόρτες κλείνουν.

Κι όμως στους δρυμούς του Βορρά

στις χαράδρες με τ' αλάθευτα ντουφέκια

στις γειτονιές που δε γονατίζουν

οι άνθρωποι μας περιμένουν

μ' ελπιδοφόρα πρόσωπα, μ' άγρυπνα μάτια.

Μ' αυτά τα πληγωμένα χέρια της σκλαβιάς

θ' αγγίξουμε τον ουρανό.

Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα, Ι, 1948-1954, 1978

Ο πάπας καταγγέλλει την «τυραννία της θεοποιημένης αγοράς»

Συγκλονιστικό είναι το κοινωνικό περιεχόμενο της «αποστολικής παραίνεσης» του πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος εξελέγη προκαθήμενος της καθολικής εκκλησίας φέτος στις 13 Μαρτίου. Έχοντας γεννηθεί το 1936 στην Αργεντινή από γονείς Ιταλούς μετανάστες, ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο (όπως είναι το όνομα του πάπα Φραγκίσκου) προκάλεσε τρομερή αμηχανία στην ευρωπαϊκή Δεξιά και τη συνεργαζόμενη μαζί της εκφυλισμένη Κεντροαριστερά με τον ριζοσπαστισμό των θέσεων που παρουσίασε στην εγκύκλιό του.

Δεν πρόκειται για κάποιο τυχαίο κείμενο. «Αυτό που θέλω να εκφράσω εδώ έχει προγραμματικό νόημα και σημαντικές συνέπειες» γράφει ο ίδιος ο Φραγκίσκος στο κείμενό του. Μάλιστα η εφημερίδα «Οσερβατόρε Ρομάνο», επίσημο όργανο του Βατικανού, χαρακτήρισε την «αποστολική παραίνεση» του Φραγκίσκου «Μάγκνα Κάρτα της σημερινής Εκκλησίας», υπογραμμίζοντας έτσι τον βαρυσήμαντο «συνταγματικό» χαρακτήρα του έργου αυτού. Ο πάπας Φραγκίσκος είναι όντως καταπέλτης στο κείμενό του, το οποίο έτυχε πανευρωπαϊκής προβολής. «Ο κόσμος ζει σε μια νέα τυραννία της θεοποιημένης αγοράς» γράφει προκαλώντας σάλο. «Δημιουργήσαμε νέα είδωλα. Η λατρεία του αρχαίου χρυσού μόσχου έχει βρει μια νέα και άσπλαχνη μορφή στον φετιχισμό του χρήματος και στη δικτατορία μιας οικονομίας χωρίς πρόσωπο και χωρίς πραγματικό ανθρώπινο σκοπό» προσθέτει. «Αυτή η οικονομία του αποκλεισμού και της ανισότητας σκοτώνει!» συνεχίζει ακάθεκτος ο πάπας Φραγκίσκος.

Η κριτική του καπιταλιστικού συστήματος από τον πάπα Φραγκίσκο είναι ανελέητη: «Σήμερα παίζονται τα πάντα με τον κανόνα του ισχυρότερου, όπου ο δυνατός εξοντώνει τον πιο αδύναμο» υπογραμμίζει και συνεχίζει: «Σε αυτό το σύστημα, το οποίο έχει την τάση να απορροφά τα πάντα για να αυξήσει το κέρδος, οποιοσδήποτε αδύναμος, όπως το περιβάλλον, βρίσκεται ανυπεράσπιστος απέναντι στα συμφέροντα της θεοποιημένης αγοράς, τα οποία έχουν αναγορευθεί στον απόλυτο κανόνα». Έχοντας ζήσει όλη τη ζωή του στην πολύπαθη Αργεντινή και προφανώς επηρεασμένος από τις ευαισθησίες της «θεολογίας της απελευθέρωσης» που άνθησε επί δεκαετίες στη Λατινική Αμερική, ο πάπας Φραγκίσκος αποδεικνύει με το γραπτό του ότι αφενός γνωρίζει τις αιτίες του κακού και αφετέρου -πράγμα πολύ σημαντικότερο από το πρώτο- ότι δεν διστάζει να καταγγείλει την κοινωνική αδικία. «Η οικονομία δεν μπορεί πια να υιοθετεί ως φάρμακα νέα δηλητήρια, όπως είναι η προσπάθεια αύξησης των κερδών μέσω της μείωσης του εργατικού δυναμικού, που πυκνώνει τις τάξεις των αποκλεισμένων» τονίζει.

Επιμένει στο θέμα αυτό: «Μερικοί εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι η ανάπτυξη βάσει των κανόνων της οικονομίας της αγοράς θα φέρει στον κόσμο περισσότερη δικαιοσύνη και λιγότερους αποκλεισμούς. Αυτή η άποψη, η οποία δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ από τα γεγονότα, εκφράζει μια χοντροκομμένη και αφελή εμπιστοσύνη στην καλοσύνη όσων έχουν οικονομική ισχύ και στον καθαγιασμό της λειτουργίας του ισχύοντος οικονομικού συστήματος. Στο μεταξύ, οι αποκλεισμένοι συνεχίζουν να περιμένουν» επισημαίνει με έμφαση. «Η ανισότητα είναι η ρίζα των κοινωνικών προβλημάτων» αποφαίνεται κατηγορηματικά ο πάπας Φραγκίσκος, θέτοντας το δάκτυλό του επί τον τύπον των ήλων. «Τα μέτρα κοινωνικής πρόνοιας που καλύπτουν άμεσες ανάγκες πρέπει να θεωρούνται προσωρινές απαντήσεις. Όσο τα προβλήματα των φτωχών δεν λύνονται ριζικά, όσο δεν απορρίπτεται η απόλυτη αυτονομία της αγοράς και του χρηματοπιστωτικού τζόγου και όσο δεν εξαπολύουμε επίθεση εναντίον των δομικών αιτιών της ανισότητας, λύση στα προβλήματα του κόσμου δεν θα βρεθεί!» αναλύει ο πάπας με εξαιρετική διαύγεια.

Δείχνει βαθύτατα οργισμένος με αυτά που βλέπει γύρω του: «Είναι απίστευτο να μην προκαλεί αίσθηση όταν πεθαίνει από το κρύο ένας άνθρωπος που έχει υποχρεωθεί να ζει στον δρόμο, ενώ μια πτώση του χρηματιστηρίου κατά δύο μονάδες να προκαλεί τίτλους. Αυτός είναι ο αποκλεισμός» γράφει. Επικεφαλίδες τμημάτων της «αποστολικής παραίνεσης» του πάπα Φραγκίσκου, όπως τις αναφέρει η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» δίνουν αποκαλυπτικά τη δική του προσέγγιση: «Όχι σε μια οικονομία του αποκλεισμού και της ανισότητας των εισοδημάτων», «Όχι στη θεοποίηση του χρήματος», «Όχι στο χρήμα που κυβερνά αντί να υπηρετεί» και «Όχι στην κοινωνική ανισότητα που προκαλεί βία». Πρόκειται όντως για ένα ανατρεπτικό κείμενο με βαρύνουσα πολιτική σημασία.

Γιώργος Δελαστίκ

«ΕΘΝΟΣ»  29-11-2013

Ποίημα της εβδομάδας 360

Ήταν κι η επανάσταση

πέρα από κάθε κίνητρο

μια ιδεώδης διέξοδος.

Τόσες ζητωκραυγές

τόσα όνειρα

τόσες αστραπές

πού να χωρέσουν.

Ύστερα από την καταστολή

οι θλιβεροί επιζώντες

είκοσι χρόνια περιφέρουν

τα λείψανα της πυρκαγιάς.

Κι αναλογίζονται με κάποιο φθόνο

τις αναλλοίωτες μορφές Εκείνων

που έπεσαν σε μιαν ακμή.

Κλείτος Κύρου, Κιβωτός του Νώε

μια selfie εποχή

Η λέξη της χρονιάς σύμφωνα με το λεξικό της Οξφόρδης είναι η λέξη «selfie», η οποία έχει σαν βάση τη λέξη self (εαυτός). Η απόφαση βασίστηκε στο ότι αυξήθηκε κατά 17.000% η χρήση της σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Η λέξη «selfie», χρησιμοποιείται για να περιγράψει το αυτοπορτρέτο, μια φωτογραφία του εαυτού του που τραβά ο ίδιος ο χρήστης, συνήθως μέσω κινητού τηλεφώνου ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου. Ωστόσο η λέξη, θα μπορούσε να περιγράψει ολόκληρη την εποχή μας κι όχι μόνο μια συγκεκριμένη δραστηριότητα της εποχής. Χάρη στην τεχνολογία, που έχει μετατρέψει την υφήλιο σε ένα παγκόσμιο χωριό κι ο καθένας έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει, ανά πάσα στιγμή, τι κάνει κάποιος στην άλλη άκρη της γης, εν τέλει έχουμε βάλει ο καθένας τον εαυτό μας στον πυρήνα του σύμπαντος, σκηνοθετώντας τη ζωή μας όπως θέλουμε να προβάλλεται στα facebook και τα υπόλοιπα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι πάντες μοιάζουν να είναι μόνιμα σε διακοπές, μόνιμα χαρούμενοι, μόνιμα σε δράση. Στην  πραγματικότητα όμως, μπορεί κάποιος να είναι μόνος στο σπίτι και να πλήττει θανάσιμα, να έχει να δει άνθρωπο –με σάρκα και οστά, όχι εικονικό, όχι μέσω skype, viber κι όλα αυτά-, για μέρες. Βάζει όμως το κινητό του απέναντι από το πρόσωπο του, σκάει το πιο πλατύ χαμόγελο και αναρτά τη φωτογραφία σε κοινή θέα παριστάνοντας πως είναι σε πάρτι, πως περνάει θαυμάσια. Φωτογραφίες μιας χρήσης, που έχουν ως σκοπό όχι την καταγραφή της στιγμής, όχι τη διατήρηση της μνήμης, αλλά την επίδειξη μιας πραγματικής ή μιας σκηνοθετημένης στιγμής. Η αυτοικανοποίηση στις μέρες μας, έχει μεταφρθεί σ’ όλα τα επίπεδα. Ο άλλος περπατά στο δρόμο, οδηγεί, κάθεται σε μια καφετέρια γεμάτη κόσμο αλλά δεν βλέπει τίποτα γύρω του. Πέραν από τον εαυτό του δεν υπάρχει κανείς άλλος. Ο άλλος βρίσκεται μακριά, σε ένα ανάλογο ίσως περιβάλλον και λένε τα δικά τους, προσπαθούν να λύσουν ζητήματα, συμφωνούν, διαφωνούν εξ αποστάσεως. Αλληλογραφούν με κωδικούς που χρειάζεται πολλή υπομονή για να κατανοήσει κάποιος το νόημα, στέλνουν τις ίδιες στερεότυπες ευχές σε φίλους και γνωστούς, καταγράφουν τις απόψεις τους με ψευδώνυμα, εκτονώνονται εκ του ασφαλούς, νομίζουν πως αντιδρούν στο κατεστημένο και αυτοφωτογραφίζονται χαμογελώντας στο είδωλο τους. Νομίζουμε πως ζούμε σε ένα παγκόσμιο χωριό αλλά όλα είναι selfie. Ο όρος που θα χαρακτηρίσει την χρονιά που φεύγει. Από την οικουμενικότητα, στην ατομικότητα.

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

« Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»  20-11-13