Ποίημα της εβδομάδας 377

Δύσκολη ισορροπία

Υπάρχουν εκείνοι που στα γράμματά τους

δεν έχω ακόμα απαντήσει

κι εκείνοι που δεν περιμένουν από μένα

καμιά λύση.

Υπάρχουνε κι άλλοι, που σαν τις αράχνες

παραμονεύουνε στα σκοτεινά

πότε το εντομάκι της χαράς μου θα φανεί

για να το θανατώσουν

κι εκείνοι που επίτηδες αργοπορούν

να ‘ρθουν κοντά μου

για να με αποκαρδιώσουν.

Ανάμεσά τους πρέπει, Θέ μου, για να ζήσω

στου ξυραφιού την κόψη τους το μίσος

με την αγάπη να ισορροπήσω.

Μ’ εγκαρδιώνει η ελπίδα μου

να το τολμήσω

κι εγώ, όσο κι αν φαίνεται τρελό

όσο κι αν είμαι τρομαγμένη προσπαθώ

δε θέλω να παραδοθώ

δίχως να πολεμήσω.

Λένα Παππά

Από ποιον να εμπνευστεί κανείς;

ΚΑΘΕ φορά που βλέπω βουλευτές να μοστράρουν στα κανάλια (σχεδόν πάντα τα ίδια πρόσωπα) και ενδεδυμένοι τον μανδύα του πολιτικού να έχουν άποψη επί παντός επιστητού (ενώ είναι παντελώς άσχετοι) και μάλιστα με το έτσι θέλω να πασχίζουν να επιβάλουν αυτή την άποψη ως την πιο ορθή, «μου ανάβουν τα λαμπάκια» ή «τα παίρνω στο κρανίο», για να χρησιμοποιήσω κάποιες προσφιλείς φράσεις της σημερινής, αγανακτισμένης -και όχι άδικα- νεολαίας μας.

«Εμείς», «το κόμμα μας», «η παράταξή μας», οι φράσεις-κλισέ των πλείστων βουλευτών οι οποίοι σε κάθε εμφάνισή τους, με το ύφος και τα λεγόμενά τους, επιβεβαιώνουν κάθε φορά την ανεπάρκειά τους, την ακαταλληλότητά τους για το πόστο του βουλευτή, του εκπροσώπου του λαού στη θέση την οποία κατέχουν.

Καλούνται να εκφράσουν απόψεις και θέσεις, να προτείνουν τρόπους (συγκεκριμένους και εφαρμόσιμους) για να απαλλαγεί ο κόσμος από τα αδιέξοδά του στα οποία τον οδήγησαν οι πολιτικές των κομμάτων τους, και αντ' αυτού, περιφέρονται από κανάλι σε κανάλι και παπαγαλίζουν, πιπιλίζουν την ίδια πάντα καραμέλα η οποία κατάντησε όσο ποτέ άλλοτε ξινή. Και βέβαια το μόνο που εκπέμπουν, το μόνο που αφήνουν να εισπράξει ο κόσμος, είναι… η ενισχυμένη απέχθεια, η διευρυμένη αποστασιοποίηση, όχι από την πολιτική αλλά από αυτούς που αρέσκονται να αποκαλούν εαυτούς πολιτικούς.

Ο κόσμος έχει πλέον αντιληφθεί, το διαπιστώνει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ, ότι οι πολιτικοί έχουν εκλείψει. Κάποτε υπήρχαν και ενέπνεαν τον λαό, τους αναγνώριζε αυτή την ιδιότητα ο κόσμος, ανεξάρτητα αν συμφωνούσε ή διαφωνούσε μαζί τους. Σήμερα όμως ποιος από αυτούς μπορεί εμπνεύσει τον κόσμο; Ποιος να επενδύσει σε αυτούς τους «πολιτικούς»; Και μάλιστα ξέροντας πώς οι βουλευτές μας, σκαρφάλωσαν στις θέσεις που κατέχουν… Με βάση τις προσωπικές γνωριμίες, τα προεκλογικά τραπεζώματα, τη «λάμψη» στην επαγγελματική τους δραστηριότητα και σίγουρα όχι λόγω ακαδημαϊκών γνώσεων και άλλων ικανοτήτων.

Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Ελάχιστες που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού, αλλά υπάρχουν. Όμως ο κανόνας, δυστυχώς, είναι αυτός που κυριαρχεί.

Χρήστος Χαραλάμπους
«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»  17-3-2014

Ποίημα της εβδομάδας 376

Αυτό που νιώσαμε

Αυτό που νιώσαμε και όχι
αυτό που ζήσαμε
που επιδιώξαμε και γράψαμε
με γράμματα χρυσά επάνω στις ταμπέλες μας
μονάχα αυτό που νιώσαμε θυμόμαστε
και νοσταλγούμε και φοβόμαστε.
Αυτό μονάχα
είναι η αλουργίδα μας, ο πλούτος μας
το παραμύθι και η παραμυθία
η ευτυχία μας και η δικαίωση
σ’ αυτόν τον κόσμο.

Λένα Παππά

Βλέπουμε απέναντι, κι όχι δίπλα μας

ΤΕΛΙΚΑ, είναι πιο εύκολο να κοιτάς μακριά, σε πράγματα που δεν έχεις την απόλυτη ευθύνη για την καταστροφή τους. Που ό,τι κι αν γίνει, μπορείς να νίψεις τας χείρας και να δακτυλοδείξεις άλλους.

Η εικόνα του φαγωμένου από τις λατομεύσεις Πενταδάκτυλου προκαλεί θλίψη, θυμό, πόνο. Ειδικά σε όσους σκαρφάλωσαν κάποτε το βουνό, σε όσους έζησαν κάτω από τη σκιά του. Η καταστροφή που έχει γίνει είναι μη αναστρέψιμη. Πέρα από την ευθύνη εμάς των Ελληνοκυπρίων, γιατί οι καλύτεροι πελάτες των υλικών από τον Πενταδάκτυλο είμαστε εμείς, η άλλη μας υποκρισία είναι η κινητοποίηση για να καταγγείλουμε την καταστροφή και να ζητήσουμε (από άλλους) μέτρα προστασίας για ό,τι απέμεινε. Κι αυτό συμβαίνει, την ίδια στιγμή που λίγο πέρα από τη μύτη μας, με δική μας απόλυτα ευθύνη γίνονται παρόμοιες καταστροφές.

Στο φράγμα του Κούρη στην Άλασσα δόθηκε άδεια για την κατασκευή πολιτείας με 1.010 διαμερίσματα, γραφεία, καταστήματα, εστιατόρια, υπεραγορά. Για να μπορέσει να δοθεί η άδεια άλλαξαν με υπουργική απόφαση οι ζώνες ανάπτυξης, ενώ το Τμήμα Υδάτων είχε σοβαρές αντιρρήσεις, αφού εμπεριέχονται διάφοροι κίνδυνοι για το φράγμα που αποτελεί την κύρια πηγή ύδρευσης του νησιού.

Το Υπουργικό Συμβούλιο, το δικό μας όχι το κατοχικό, έδωσε άδεια για να κατασκευαστεί στο Κάβο Γκρέκο, σε προστατευομένη περιοχή, γήπεδο γκολφ. Κι οι Αρχές της περιοχές εκφράζουν την ευχαρίστησή τους.

Ο υπουργός Γεωργίας δηλώνει πως στον Ακάμα μπορούν να γίνουν αναπτύξεις εντός της περιοχής Natura, αφού υπάρχουν και περιοχές που η οικολογική αξία είναι φτωχή. Μιλά για αναπτύξεις ήπιας μορφής. Όπως ήπιας μορφής ξεκίνησε και στις γειτονικές περιοχές, Νέο Χωριό και Λατσί και φτάσαμε σήμερα να μην διαφέρει και πολύ από την Αγία Νάπα. Λίγο πιο πέρα, στην Τσάδα, σε επίσης περιοχή Natura, κτίζεται κι εκεί μια πολιτεία με γήπεδα γκολφ. Λίγο πιο κάτω, στην πόλη της Πάφου κτίστηκε πάνω σε αρχαιότητες ένα mall.

Στη Γεροσκήπου εξαγγέλλεται τεράστια ανάπτυξη σε όλο το παραλιακό μέτωπο απ' άκρη σ' άκρη.

Για όλα αυτά η Επίτροπος Περιβάλλοντος και οι υπόλοιποι με οικολογικές ευαισθησίες δεν έχουν τίποτα να πουν; Δεν κινδυνεύει η πανίδα, η χλωρίδα, οι άνθρωποι, η φυσιογνωμία του τόπου; Δεν τους προκαλεί θλίψη, πόνο, ανησυχία όταν βλέπουν τον τόπο όπου ζουν να καταστρέφεται χάριν της ανάπτυξης; Μόνο απέναντι κοιτάνε; Το οπτικό πεδίο είναι θολό στα κοντινά;

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» 11-3-2014

Ποίημα της εβδομάδας 375

Αφιερωμένο σε όλες τις συναδέλφισσες δασκάλες με την ευκαιρία της  "Ημέρας της γυναίκας".  (Μου το έστειλε συναδέλφισσα και την ευχαριστώ ιδιαίτερα) 

Η προσευχή της δασκάλας

Κύριε! Εσύ που δίδαξες, συγχώρα με που διδάσκω·
που φέρω το όνομα της δασκάλας,
που Εσύ έφερες όταν ήσουν στη Γη. Δώσε μου την μοναδική αγάπη για το σχολειό μου·
που ούτε το κάψιμο της ομορφιάς να είναι ικανό
να κλέψει την τρυφεράδα μου απ” όλες τις στιγμές. Δάσκαλε, κάνε ακατάπαυστο τον ενθουσιασμό μου
και περαστική την απογοήτευση.
Βγάλε από μέσα μου αυτό τον ακάθαρτο πόθο
για δικαιοσύνη που εξακολουθεί να με ταράζει,
το γελοίο απομεινάρι της διαμαρτυρίας
που βγαίνει από μέσα μου όταν με πληγώνουν.
Να μην πονάει η αγνόηση και να μην θλίβομαι
για την λήθη αυτών που μας δίδαξαν. Κάνε με να είμαι πιο μάνα από τις μάνες,
για να μπορέσω ν” αγαπήσω
και να υπερασπίσω όπως αυτές,
αυτό που δεν είναι σάρκα της σάρκας μου.
Βόηθά με να πετύχω να κάνω για καθένα
απ” τα παιδιά μου τον στίχο μου τέλειο
και να σου αφήσω αυτή την άφωνη,
την πιο δυνατή μου μελωδία,
για όταν τα χείλη μου δεν θα τραγουδούν πια. Δείξε μου τη δύναμη του Ευαγγελίου σου έγκαιρα,
για να μην εγκαταλείψω τη μάχη της κάθε μέρας
και της κάθε ώρας γι αυτό. Βάλε στο δημοκρατικό σχολειό μου,
τη λάμψη που σκορπίζεται
από το τρέξιμο των ξυπόλυτων παιδιών. Κάνε με δυνατή,
ακόμα και στη γυναικεία αδυναμία μου
και στη γυναικεία φτώχεια μου·
κάνε με αδιάφορη για ότι μπορεί
να μην είναι αγνό,
για κάθε πίεση που δεν είναι
της θερμής θέλησής σου στη ζωή μου. Φίλε, συντρόφεψέ με! Στήριξέ με!
Πολλές φορές δεν θα έχω άλλο
από Σένα στο πλευρό μου.
Όταν το δίδαγμά μου θα είναι πιο αγνό
και πιο θερμή η αλήθεια μου,
θα παραμείνω χωρίς τα εγκόσμια·
αλλά Εσύ τότε θα με κυβερνήσεις
ενάντια στην καρδιά σου,
που γνώρισε αρκετά
τη μοναξιά και την αδυναμία.
Δεν θ” αναζητήσω παρά
στη ματιά σου τη γλυκύτητα της αποδοχής. Δώσε μου απλότητα και βάθος·
λύτρωσέ με απ” το να είμαι
περίπλοκη ή κοινότυπη στο καθημερινό μου μάθημα. Δώσε μου δύναμη να υψώσω τα μάτια
πάνω από το στήθος μου με τις πληγές,
μπαίνοντας κάθε πρωί στο σχολειό μου.
Να μη φέρνω στην έδρα μου τις υλικές μου ανησυχίες,
τις καθημερινές μικροαστικές θλίψεις μου. Ελάφρυνε το χέρι μου στην τιμωρία
κι απάλυνέ το, ακόμα πιο πολύ στο χάδι.
Να μαλώνω με πόνο,
να ξέρω ότι έχω διορθώσει αγαπώντας!

Κάνε να γεμίσει με πνεύμα
το χτισμένο με τούβλα σχολειό μου.
Να τυλιχτεί με τη λάμψη του ενθουσιασμού μου
η φτωχή του αυλή, η γυμνή του αίθουσα.
Η καρδιά μου να είναι η κολώνα του
και η αγνή μου θέληση πιο δυνατή
από τις κολώνες και το χρυσάφι
των πλούσιων σχολείων.
Και, τέλος, θύμιζέ μου
από την ωχρότητα του καμβά του Velazquez,
ότι το να διδάσκεις
και ν” αγαπάς παράφορα στη Γη
είναι να φτάνεις με τη λόγχη του Λογγίνου
στην καυτή πλευρά του έρωτα.
Gabriela Mistral
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Ποίημα της εβδομάδας 374

Γραφή μου πένθιμη

Λυμφατική

Κενοτάφιο

Μιας παιδικής ηλικίας

Λησμονημένης

Απ' όπου ανασύρονται

Λάμψεις καταχωνιασμένες

Γραφή μου κατακερματισμένη

Οστεοφυλάκιο ενός αλφαβήτου

Που κάθε γράμμα του

Ψιθυρίζει

Το άρρητο

Τάκης Βαρβιτσιώτης, Υδατόσημα, 2010

Το savoir vivre των διαδηλώσεων

ΠΡΟΕΔΡΟΣ και υπουργός Δικαιοσύνης διέταξαν έρευνα και ζητούν να μάθουν γιατί η αστυνόμευση της Βουλής προχθές που θα κατέρχονταν σε διαμαρτυρία οι εργαζόμενοι στην ΑΗΚ, ενώ θα εσυζητείτο το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, ήταν χαλαρή.

Η αστυνόμευση ήταν χαλαρή, γιατί κανένας (ούτε ο Πρόεδρος, ούτε ο υπουργός) δεν περίμενε πως θα δημιουργηθούν επεισόδια. Εδώ πήραν τα λεφτά μας από τις τράπεζες και δεν υπήρξε καμία αντίδραση. Εδώ, όπως είχε πει κι ο ποιητής χρόνια πριν, «είχε στείλει ο Ονήσιλλος δέκα χιλιάδες μέλισσες κι όλες ψοφήσανε απάνω στο παχύ μας δέρμα χωρίς τίποτα να νιώσουμε». Γιατί να ανέμενε η Αστυνομία πως οι εργαζόμενοι στην ΑΗΚ θα προκαλούσαν επεισόδια; Τόσες και τόσες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έγιναν έξω από τη Βουλή κι όλοι εν τέλει αποχώρησαν φρόνιμα. Γιατί προχθές να ήταν διαφορετικά τα πράγματα; Μια αστυνόμευση ρουτίνας προβλεπόταν να είναι.

Η αστυνόμευση ήταν χαλαρή γιατί ο αστυνομικός που είχε καθήκον να προσέχει για την ασφάλεια των βουλευτών, έχει άνεργη γυναίκα, παιδιά που σπουδάζουν, χρωστά το σπίτι του και δεν ξέρει πώς θα το αποπληρώσει. Ο άλλος αστυνομικός έχει γείτονα που είναι άνεργος για δύο χρόνια και έχει πέσει σε κατάθλιψη, μη μπορώντας να συντηρήσει την οικογένεια του. Ο άλλος έχει αδελφή που δούλευε τριάντα χρόνια στην Αφρική κι όταν αποφάσισε να συνταξιοδοτηθεί έστειλε όλες της τις οικονομίες στην Κύπρο και της τις κούρεψαν. Ο άλλος αστυνομικός είχε κάποιες οικονομίες για να σπουδάσει τα παιδιά του και του πρότειναν να μετατρέψει τις οικονομίες του σε αξιόγραφα για να παίρνει πιο ψηλό επιτόκιο και τώρα τα έχασε όλα. Όλοι αυτοί οι αστυνομικοί λοιπόν, έβλεπαν απέναντι τους ανθρώπους που είχαν παρόμοιες ιστορίες. Μπορούσαν να κατανοήσουν την οργή μιας τάξης ανθρώπων, έστω κι αν ήταν υπερβολική για τα κυπριακά δεδομένα. Έστω κι αν αυτή η τάξη εθεωρείτο μέχρι σήμερα προνομιούχα.

Τι θα δείξει η έρευνα; Ότι οι αστυνομικοί δεν χρησιμοποίησαν επαρκώς τα γκλομπ τους; Ότι έπρεπε να σπάσουν στο ξύλο τους διαμαρτυρόμενους; Ότι έπρεπε να τους ραντίσουν με νερό, να τους ψεκάσουν με σπρέι; Κι έπειτα; Έπειτα θα καταδικάζαμε την Αστυνομία για χρήση υπερβολικής βίας.

Για να μην έχουμε τέτοια διλήμματα, στην επόμενη διαμαρτυρία ας ακούσουμε τις υποδείξεις των κομμάτων. «Φρόνιμα. Να διαμαρτύρεστε, αλλά φρόνιμα». Μέχρι τότε, οι πολιτικοί ας αναλάβουν να γράψουν το savoir vivre των διαδηλώσεων.

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»  26-2-2014

Ποίημα της εβδομάδας 373

Σιχαίνομαι ν' ακολουθώ, σιχαίνομαι και να καθοδηγώ.
Να υπακούω; Όχι! Και να κυβερνώ; Ούτε και τούτο!
Όποιος δεν φοβάται τον εαυτό του, φόβο δεν προκαλεί.
Και μόνον όποιος φόβο προκαλεί, μπορεί να οδηγήσει άλλους.
Σιχαίνομαι ακόμα και να καθοδηγώ τον εαυτό μου!
Μ' αρέσει, όπως στα ζώα του δάσους και της θάλασσας, να χάνομαι για λίγο.
Να κάθομαι ανακούρκουδα σε μια ερημιά και να στοχάζομαι,
να ξαναφέρνω πάλι πίσω τον εαυτό μου από μακριά,
πλανεύοντάς τον για να γυρίσει ξανά σ' εμένα.

Φρειδερίκος Νίτσε – Ο Μοναχικός, μετάφραση: Αλέξανδρος Σ. Αλεξάνδρου

Ποίημα της εβδομάδας 372

Έχει μετέλθει πολλά επαγγέλματα.

Σε δύσκολες ώρες ιδιώτευσε

ως μεσίτης πόθων και ως προξενητής

ανεκπλήρωτων ονείρων. Επιδόθηκε

στην εκμάθηση ξένων γλωσσών : της σιωπής,

των χρωμάτων, της αφής, της μουσικής,

των ψιθύρων. Με ιδιαίτερη ευχέρεια

χειρίζεται τη διάλεκτο του μαύρου, ιδίως

όπως ομιλείται μεσουρανούντος του ήλιου.

Προσφάτως παρακολουθεί ιδίαις δαπάναις

μαθήματα αποχρώσεων και υπεκφυγών.

Στον ελεύθερο χρόνο του

προτιμά να διαβάζει ολιγοσέλιδα βιβλία

κυρίως για τα ίχνη αίματος

που αφήνουν στα δάχτυλα

καθώς τα ξεφυλλίζεις.

Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Εντευκτήριο, τεύχ. 78

Ποίημα της εβδομάδας 371

TO ΕΛΑΒΕΣ;

Σου ταχυδρόμησα ένα βότσαλο χτες.

Στην άμπωτη το βρήκα

τη σαρκοφάγο κάθε πλημμυρίδας.

Ολόιδιο με πετρωμένο πρόσωπο λυγμού

απροσδιορίστου ηλικίας

— άγνωστο πότε εισχώρησε στο στέρνο μας

αυτό το θορυβώδες φέρσιμο των δακρύων

ούτε ξεκαθάρισε ποτέ

αν ό λυγμός είναι προϊόν των γεγονότων

για ή κανονική ανάσα των ονείρων.

"Ίδιο με πρόσωπο λυγμού.

Στενότερος του δέοντος

ό δρόμος του μετώπου

λίγο φουρνέλο στα ζυγωματικά

το στόμα λιωμένο

— είθε από τ ασίγαστα φιλιά

πού του 'δινε το κύμα.

"Άθικτες οι κόγχες των ματιών.

Η μία μισάνοιχτη φρικιώσα

να περιγράφει τον διαρρήκτη

η άλλη κούφια ορθάνοιχτη

να τον καθιερώνει.

Μόλις το λάβεις

εσύ πού ξέρεις να πεταλώνεις χρώματα

και να δαμάζεις ποιαν απόχρωση

παίρνει το ακατόρθωτο όταν αφηνιάζει

ζωγράφισε μου σε παρακαλώ

αυτές τις άδειες κόγχες

με χρώμα βαρύ σιδερένιο κλειστό

διπλαμπαρωμένο

να μοιάζουνε απόρθητες

στη μία να φυλάσσονται τ' αμέτρητα

 τ' αμύθητα στην άλλη

να ξεγελιέμαι να μη βλέπω

να χάσκουν τόσο αδειανά

 λεηλατημένα

αυτά τα θησαυροφυλάκια όσων είδαν

και τι δεν είδανε τα μάτια μας.

Κική Δημουλά

ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ 8-2-14

Η μεγάλη ομάδα συνδικαλιστικών και κοινωνικών οργανώσεων που την απαρτίζουν οι πιο κάτω οργανώσεις και σύνολα, απευθύνει προς όλους τους συμπολίτες μας προσκλητήριο μαχητικής κοινωνικής ενεργοποίησης και κινητοποίησης με το ίδιο σταθερό μήνυμα «Η κοινωνία αντιδρά και διεκδικεί".

Με την ευκαιρία της εδώ παρουσίας των εκπροσώπων της Τρόικας για την αξιολόγηση της πορείας του κυπριακού μνημονίου και υπό το φόβο, όχι μόνο να συνεχίσουν τα απαράδεκτα μέτρα κατά του κυπριακού λαού, αλλά και να εφαρμοστούν επιπρόσθετα χειρότερα μέτρα, διοργανώνουμε νέα κοινωνική κινητοποίηση με δυναμική εκδήλωση διαμαρτυρίας.

Βιώνουμε όλοι τη σκληρή λιτότητα η οποία έχει επιβληθεί μέσα από το μνημόνιο, καθώς και την απουσία έγκαιρης και ουσιαστικής κοινωνικής διαβούλευσης, με αποτέλεσμα να συρρικνώνονται επικίνδυνα οι συνδικαλιστικές και κοινωνικές κατακτήσεις οι οποίες ήταν αποτέλεσμα αγώνων και κόπων  πολλών δεκαετιών. Οι τραγικές συνέπειες της εφαρμογής του Κυπριακού Μνημονίου όχι μόνο συνεχίζουν να ταλαιπωρούν το λαό μας, αλλά χειροτερεύουν καθημερινά τη θέση του, με πολύ δυσοίωνες τις προοπτικές για το μέλλον.

Η ανεργία καλπάζει, ένας στους δυο νέους δεν έχουν δουλειά ενώ οι  χρόνια άνεργοι αυξάνονται δραματικά.

Οι συνταξιούχοι υποφέρουν από την συρρίκνωση των εισοδημάτων τους, οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες όπως οι πολύτεκνοι, οι ανάπηροι, οι μονογονιοί, οι φοιτητές, οι μαθητές  κινδυνεύουν άμεσα με φτώχεια.   Το κοινωνικό κράτος της Κύπρου ξηλώνεται σταδιακά με πρόσχημα την επίτευξη δημοσιονομικών στόχων.

Η οικονομία συνεχίζει να υποχωρεί και να καταστρέφεται αφού το 2014 αναμένεται να είναι χειρότερο από το 2013.  Οι καταστηματάρχες, οι μικροβιοτέχνες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, βρίσκονται σε δεινή κατάσταση, ενώ οι αγρότες ολοένα και περισσότερο αδυνατούν να συνεχίσουν την καλλιέργεια της γης.

Η Δημόσια Παιδεία δέχεται συνεχή κτυπήματα, τα οποία αποδυναμώνουν την παρεχόμενη εκπαίδευση, πράγμα που υπονομεύει το μέλλον της νέας γενιάς.

Η Δημόσια Υγεία, λόγω των συνεχών περικοπών, ολοένα και δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στο ρόλο της απέναντι στον κύπριο πολίτη, παρά την επιβολή νοσηλίων, ακόμα και στις πλέον χαμηλόμισθες τάξεις του πληθυσμού.

Τα επισφαλή και μη εξυπηρετούμενα δάνεια συνεχώς πληθαίνουν αφού χιλιάδες άνθρωποι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις δόσεις τους και βρίσκονται αντιμέτωποι με την πιθανότητα να μείνουν άστεγοι.

Οι ένοχοι και υπαίτιοι που με την διαφθορά τους οδήγησαν το τόπο στην οικονομική τραγωδία κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι και ανενόχλητοι.

Η νέα κινητοποίηση μας στοχεύει να αναδείξει για ακόμη μια φορά την αντίδραση και την αντίσταση μας στις σκληρές και ανάλγητες πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται στην κυπριακή κοινωνία και στα αδιέξοδα που δημιουργούνται από την ύφεση, την ανεργία και την φτώχεια που αναπαράγονται ως φαύλος κύκλος.

Απορρίπτουμε το σταδιακό ξήλωμα του κοινωνικού κράτους και την άδικη κατανομή των βαρών και του κόστους της οικονομικής κρίσης.

Απορρίπτουμε την εκποίηση  δημόσιου πλούτου μέσα από διαδικασίες που όχι μόνο δεν υπηρετούν το κοινωνικό αίτημα για πραγματικό εκσυγχρονισμό των Ημικρατικών οργανισμών, αλλά οδηγούν σε ιδιωτικοποίηση που θυμίζει ξεπούλημα, με τραγικές συνέπειες για το Κύπριο καταναλωτή.

Διεκδικούμε πολιτική ανάπτυξης με την ενεργητική συμβολή του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες ανάκαμψης και δουλειές για τους ανέργους.

Διεκδικούμε Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και μια Ευρώπη των λαών όχι των αριθμών και οικονομικών δεικτών.

Καταγγέλλουμε τις πολιτικές της Τρόικας, οι οποίες επιβάλλονται εκβιαστικά αγνοώντας τις καταστροφικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις στους εργαζόμενους και στις κοινωνίες.

Οι πολιτικές αυτές αμφισβητούνται σήμερα ολοένα και περισσότερο για την αποτελεσματικότητα τους  και στοχοποιούνται ως οι αιτίες της αποδόμησης των κοινωνιών μέσα στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Η Τρόικα ως θεσμός, αμφισβητείται πλέον ανοικτά και από το ίδιο το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο σχετικά με τη δημοκρατική και θεσμική της  υπόσταση.

Είναι η πεποίθηση μας ότι η πλήρης ευθυγράμμιση με τις επιταγές της Τρόικας και η αξιοποίηση της παρουσίας της για την υιοθέτηση και εφαρμογή μονοδιάστατων και σκληρών  πολιτικών, δεν οδηγεί τον τόπο σε πορεία προόδου και ανάκαμψης αλλά δημιουργεί συνθήκες όξυνσης των αντιθέσεων και αναπαραγωγής των αδιεξόδων.

Οι οργανώσεις μας απευθύνουν κάλεσμα στους εργαζόμενους και την κοινωνία για μαζική παρουσία στην κινητοποίηση η οποία θα πραγματοποιηθεί την Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014, η ώρα 10:00 πμ, έξω από το Υπουργείο Οικονομικών και θα πάρει τον χαρακτήρα συμβολικής περικύκλωσης και αποκλεισμού του Υπουργείου Οικονομικών, του Υπουργείου Εργασίας, της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και του Σπιτιού της Ευρώπης ώστε να σταλούν με οργανωμένο τρόπο τα μηνύματα μας προς  όλες τις κατευθύνσεις, στο εσωτερικό στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.  Όσο θα συνεχίζονται αυτές οι πολιτικές, με συνέπεια οι εργαζόμενοι και οι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού να υποφέρουν, η κοινωνία θα αντιδρά και θα διεκδικεί την ποιότητα και το επίπεδο ζωής που αξίζει στους ανθρώπους της.

Οι οργανώσεις:

ΠΕΟ – ΔΕΟΚ – ΠΟΕΔ – ΠΟΑΣ – ΠΟΦΕΝ – ΠΟΒΕΚ – ΕΚΥΣΥ – ΠΟΠΟ – Κίνημα κατά των Ιδιωτικοποιήσεων – Κίνηση Πολιτισμού – Κίνημα κατά Εκποιήσεων – ΕΚΑ – Νέα Αγροτική – Συνομοσπονδία Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης – ΠΣΕΜ – ΣΥΤΕΠΑΚ – Ένωση Συντακτών Κύπρου – Παγκύπρια Οργάνωση Πολυτέκνων και η Παγκύπρια Ένωση Καταναλωτών και ποιότητας Ζωής.

Ποίημα της εβδομάδας 370

Δυσπνέεις. Κατανοητό.

Πνιγηρή του καθενός μας η δύση.

Κάνε όμως κάτι, σκαρφάλωσε

ή

χτύπα συνθηματικά τον τοίχο

του διπλανού τρόμου

ή

έστω θυμήσου λίγο παράθυρο

άσε κουφωτό ένα λάθος

να μπαίνει ελάχιστος άνθρωπος

ίσα να φέγγει να διακρίνεις

να μη χτυπάς επάνω στις κόγχες

της επίγνωσης.

Περιττό περιττό,

πότε το λίγο φως πού μπαίνει

από έναν κουφωτό άνθρωπο

κατανόησε το ορθάνοιχτο;

απαντάς κι αφήνοντας πίσω το νόημα

βρόντηξες με πάταγο το περιττό

ξεχνώντας πώς του οφείλεσαι

αποκλειστικά

εκείνο έπεισε

την ξεροκέφαλη ανυπαρξία

να επιτρέψει την ύπαρξη

μόνον αύτη θα σε κάνει, διάσημη

της είπε

αλλιώς θα παραμείνεις στην αφάνεια

μια αβλαβής εσαεί ανυπαρξία

κι εκείνο σε μετέφερε

από την εκεί σου έρημο στην εδώ

καβάλα στο πειθήνιο αναγκαίο

— ταλαίπωρο να γονατίζει 

πιο εξαντλημένο κι απ' την υπομονή.

Αλλά του περιττού ό βούρδουλας πέφτει ζωογόνος.

Το ξεχνάς

σα να μη σε δίδαξε ή τόση αντίφαση 

ότι χωρίς το περιττό

στιγμή δε ζει το απαραίτητο.

Σύμφωνοι, περιττός ό άνθρωπος

όμως για κάποιο λόγο αιώνια δες

τί απαραίτητος του είναι

του θανάτου.

Περιττός θάνατος

δεν είναι και ό έρωτας;

Ναι, αλλά του είναι απαραίτητο να ζήσει

την αναγκαία αθανασία του ονείρου.

Κική Δημουλά, "Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως"