Ανυποχώρητοι στον αγώνα για την υγεία τους

Γονείς, παιδιά και δάσκαλοι στο Γ’ Δημοτικό Σχολείο Ιδαλίου βρίσκονται σε απόγνωση.  Δασκάλα του σχολείου περιγράφει με λεπτομέρειες την κατάσταση μια μέρα στο σχολείο.  Στο λογαριασμό της στο Facebook περιγράφει τις συνθήκες που βιώνουν καθημερινά στο σχολείο.  Κάνει έκκληση σ’ όλους τους αρμοδίους να δράσουν άμεσα, κυρίως για τα παιδιά.

Κραυγή αγωνίας για την υγεία των παιδιών.

Για πέντε χρόνια η πολιτεία περί άλλων τυρβάζει.  Πολλοί γονείς και κάτοικοι της περιοχής αναρωτιούνται: «Μα τι περιμένουν για να δράσουν;»

 

Τα παιδιά στον αγώνα, με «όπλο» τις ζωγραφιές τους.

Εδώ και μήνες έχουν εντείνει ένα συντονισμένο και καλά οργανωμένο αγώνα για την προστασία της υγείας τους.  Με ποικίλες δράσεις και προσεκτικά βήματα απευθύνονται προς όλες τις αρμόδιες αρχές.  Συνεργάζονται με την «Κίνηση για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής» στην περιοχή.  Καταφέρνουν, σε πρώτο στάδιο, να γνωστοποιήσουν το πρόβλημα της ρύπανσης της περιοχής τους.  Εκδίδουν ανακοινώσεις.  Δίνουν συνεντεύξεις για να δημοσιοποιήσουν το πρόβλημα της ρύπανσης της περιοχής.  Φτιάχνουν πανό για να ευαισθητοποιήσουν την κοινωνία και τις αρμόδιες αρχές.

Στην προσπάθειά τους καταφέρνουν, σε ένα δεύτερο στάδιο, να βρουν συμπαραστάτες τους δασκάλους των παιδιών τους.  Μαζί τους και η ηγεσία της ΠΟΕΔ. Φροντίζουν να κινητοποιήσουν τη Δημοτική αρχή.  Στις συγκεντρώσεις τους δίνουν το παρόν η Επίτροπος Περιβάλλοντος και εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων.  Συμπαραστάτες οι Δήμαρχοι Ιδαλίου και Γερίου με τα Δημοτικά Συμβούλια. 

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Γονέων κ. Κυριάκος Κυριάκου τονίζει ότι αναγκάστηκαν να βγάλουν τα παιδιά έξω από το σχολείο.  Αντιμετωπίζουν εδώ και χρόνια το πρόβλημα.  Περικυκλωμένοι από πέντε βιομηχανικές ζώνες.  Οι δυο μάλιστα οχληρές.  Προκαλούν το αποπνικτικό φαινόμενο με τα καυσαέρια.  Ζητούν όπως το κράτος αναλάβει τις ευθύνες του.  Θέλουν να προστατέψουν τα παιδιά τους.  Απαιτούν από την κυβέρνηση την απομάκρυνση των επικίνδυνων βιομηχανιών από την οικιστική περιοχή.

Τα παιδιά βιώνουν την αποπνικτική ατμόσφαιρα καθημερινά.  Θέλουν καθαρό αέρα.  Μυρίζω το καυσαέριο και έχω ήδη αρρωστήσει, όπως λέει χαρακτηριστικά ένα παιδί.  Αναγκάζονται να φορούν μάσκες.  Δεν μπορούν να βγουν διάλειμμα.  Δεν μπορούν να κάνουν τις αθλητικές τους δραστηριότητες.

Ο Πρόεδρος της «Επιτροπής για τη βελτίωση της Ποιότητας ζωής» κ. Γιώργος Ολυμπίου επισημαίνει τον πεντάχρονο αγώνα τους.  Οι ελπίδες τους είναι στην διϋπουργική επιτροπή.  Κάνει έκκληση και στη σύνεση των υπεύθυνων των βιομηχανιών.  Να βρεθεί χώρος μετακίνησης μετά από αποζημίωση.  Αν δεν βρεθεί λύση, τονίζει, οι συνέπειες για την υγεία των κατοίκων θα είναι απρόβλεπτες.

Ο Γενικός Γραμματέας της ΠΟΕΔ κ. Χάρης Χαραλάμπους τονίζει ότι η Οργάνωση συμμετέχει στη διαμαρτυρία.  Θα συμμετέχει σε κάθε παρόμοια ενέργεια.  Είναι μέλη μας που ζουν και εργάζονται στην περιοχή.  Η ατμόσφαιρα έχει δυσοσμία.  Πρέπει να γίνει κάτι τώρα.

Ο Δήμαρχος Ιδαλίου κ. Λεόντιος Κάλλενος επισημαίνει τη σοβαρότητα του προβλήματος που ανάγκασε τόσο κόσμο να διαμαρτύρεται.  Το Υπουργικό Συμβούλιο όρισε επιτροπή με σαφή εντολή τη διαπραγμάτευση με τους βιομήχανους για αποζημίωση και μετακίνηση.  Καλεί τον κόσμο να συμμετέχει στις κινητοποιήσεις.  Δεν έχει περιθώρια να αποτύχει στην αποστολή της η διϋπουργική επιτροπή, λέει χαρακτηριστικά.

Το αίτημά τους είναι απόλυτα δίκαιο και σωστό, αναγνωρίζει ο Αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος κ. Παναγιώτης Σεντώνας.  Επηρεάζει τη ζωή των κατοίκων.  Οι κάτοικοι όμως δεν μένουν ικανοποιημένοι από τα λόγια που ακούν επί πέντε χρόνια.  Είναι έτοιμοι για πιο δυναμικές κινητοποιήσεις, αν δεν λυθεί το πρόβλημα.

    

Αγώνας ενημέρωσης έξω από το σχολείο.

 

   

https://www.youtube.com/watch?v=_zyAzU4Hqo8

https://www.youtube.com/watch?time_continue=21&v=dRlmhhsmvMs&feature=emb_logo

https://www.youtube.com/watch?v=xN_V8JxOmd8

https://www.youtube.com/watch?v=aCEib3hp-TM

Στο σχολείο το χρονικό των κινητοποιήσεών τους ξεκίνησε φέτος την Τρίτη, 19 του Νοέμβρη.  Πραγματοποίησαν την πρώτη εκδήλωση διαμαρτυρίας για το περιβαλλοντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή.  Βρίσκονται περικυκλωμένοι από ρυπογόνες βιομηχανικές μονάδες.  Αναπνέουν μολυσμένο αέρα, με ότι συνεπάγεται αυτό για την υγεία τους.  Η εκδήλωση έτυχε αρκετής δημοσιότητας από τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. 

  

Η προστασία των παιδιών προτεραιότητα του αγώνα τους.

Οι γονείς, οι δάσκαλοι, τα παιδιά και οι κάτοικοι της περιοχής έχουν εντείνει τις δράσεις τους.  Ολοήμερη αποχή των παιδιών από τα μαθήματά τους, στις 15 του Δεκέμβρη.  Διαμαρτυρία στο Προεδρικό Μέγαρο, από αντιπροσωπεία τους.  Στις 30 Νοεμβρίου, πραγματοποιούν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην περιοχή «Χαλεπιανές».  Εκεί όπου βρίσκεται μια από τις ρυπογόνες βιομηχανίες.

 

Σε επόμενο στάδιο, καταφέρνουν να δεσμευτεί η κυβέρνηση στον ορισμό διυπουργικής επιτροπής.  Να εξετάσει την απομάκρυνση των ρυπογόνων βιομηχανιών, μετά από αποζημίωση.  Επιμένει στις συνεντεύξεις του ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Γονέων του Σχολείου, αλλά και ο Δήμαρχος Ιδαλίου.  Αναμένουν από την κυβέρνηση να προχωρήσει τάχιστα.  Να συζητήσει με τις επηρεαζόμενες ρυπογόνες βιομηχανίες, ώστε να υπάρξει η επιθυμητή λύση, το συντομότερο.

 

Να φύγει το αποπνικτικό νέφος από τα σπίτια τους.

Συνεχίζουν μέχρι την τελική τους δικαίωση.  Με νέα κινητοποίηση δείχνουν έτοιμοι να κλιμακώσουν τα μέτρα.  Την Τρίτη, 28 του Γενάρη, τα παιδιά απέχουν από τα μαθήματά τους την πρώτη περίοδο. Συγχρόνως πραγματοποιούν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη βιομηχανική περιοχή του Ιδαλίου.  Έξω από μια από τις ρυπογόνες βιομηχανίες της περιοχής.  Πριν λίγες μέρες, κατά την περίοδο των εγγραφών για την επόμενη σχολική χρονιά, αναλαμβάνουν δράση και πάλι.  Ζητούν ενυπόγραφα την μετεγγραφή των παιδιών τους σε άλλα σχολεία.  Ανυποχώρητοι, αν δεν λυθεί το πρόβλημα μέχρι το Σεπτέμβρη.

Λιγότερη δημοσιότητα δίνεται σε μια άλλη πλευρά των γεγονότων.  Κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στα σχολεία μας.  Οι δάσκαλοι του σχολείου κατεβαίνουν σε απεργία.  Συμπαραστέκονται στον αγώνα των γονιών και των παιδιών.  Με τη στήριξη της ΠΟΕΔ δίνουν το ζωντανό παράδειγμα στα παιδιά.  Γεγονός πρωτοποριακό, ελπιδοφόρο και πρωτόγνωρο για τα εκπαιδευτικά πράγματα στην Κύπρο.   

Ο Σύνδεσμος Γονέων παίρνει την πρωτοβουλία να έχουν συμπαραστάτες και συναγωνιστές τους δασκάλους των παιδιών τους.  Οι δάσκαλοι ανταποκρίνονται ομόφωνα με προθυμία. Με τη στάση τους δίνουν το καλύτερο μάθημα στα παιδιά.  Μπαίνουν στην πρώτη γραμμή του αγώνα.  Δίνουν δείγματα ουσιαστικής συνεργασίας γονιών και δασκάλων.

Δασκάλα του σχολείου θεωρεί καθήκον των δασκάλων να διδάξουν με το παράδειγμά τους.  Να δείξουν πώς να διεκδικούν για τη ζωή και την υγεία τους.  Κάτι που όπως υποστηρίζει δεν έκανε η δική της γενιά.  Ίσως να είναι η αιτία για τη σημερινή κατάσταση, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει.

Τα τελευταία χρόνια δοκιμάζονται οι σχέσεις γονιών και δασκάλων στην εκπαίδευση.  Αρκετές φορές, κυρίως σε επίπεδο ηγεσιών, είχαμε έντονες διαφωνίες. Γονείς και δάσκαλοι, στο Γ’ Δημοτικό Ιδαλίου, αντιμετωπίζουν από άλλο πρίσμα το θέμα.  Οικοδομούν μια στενή και ουσιαστική συνεργασία για το περιβαλλοντικό πρόβλημα της περιοχής.  Τι θα κάνουν τώρα οι ηγεσίες από εδώ και πέρα;  Θα καταφέρουν να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο;  Θα μπορέσουν να οικοδομήσουν τις σχέσεις εκείνες που μπορούν να φέρουν αποτελέσματα;  Για την ποιότητα της εκπαίδευσης και της ζωής τους;

Στο παρελθόν υπήρχαν φωνές που προσπαθούσαν να πείσουν την ηγεσία της ΠΟΕΔ για αγώνες.  Να αγωνιστεί πιο δυναμικά και αποφασιστικά στο πλευρό αγωνιζόμενων, εργαζόμενων γονιών.  Να επιδιώξει ώστε οι δάσκαλοι να δώσουν έμπρακτα τη στήριξή τους στους εργαζόμενους γονείς.  Αρκετοί βίωναν και βιώνουν απελπιστικές εργασιακές και άλλες συνθήκες.  Δυστυχώς ελάχιστα έχουν γίνει σ’ αυτή την κατεύθυνση.  Πολλοί τώρα ελπίζουν στη συνέχεια αυτής της συνεργασίας.  Για τον κοινό αγώνα γονιών, παιδιών και δασκάλων.

Η ηγεσία της ΠΟΕΔ αυτή τη φορά δείχνει ποιο πρέπει να είναι το μέλλον της συνεργασίας με τους γονείς.  Οι δάσκαλοι του σχολείου ζητούν κλιμάκωση των μέτρων.  Απευθύνουν επιστολή στην ηγεσία τους.  Ζητούν την ανάδειξη του θέματος με πιο έντονο τρόπο.  Ανησυχούν για τις επιπτώσεις στην υγεία τους.  Η ηγεσία της ΠΟΕΔ, λένε, πρέπει να προστατέψει τα μέλη της.  Ο αγώνας πρέπει να είναι μέχρι την τελική δικαίωση. 

Τις τελευταίες δεκαετίες από τις ηγεσίες των οργανωμένων γονιών πέρασαν πολλά λαμπρά παραδείγματα προσφοράς.  Δυστυχώς όμως πέρασαν και πολλοί που προτιμούσαν κάποια ψίχουλα προσωπικής δημοσιότητας ή εξυπηρέτησης. Οι νέες ηγεσίες των γονιών θα παραδειγματιστούν από το Σύνδεσμο Γονέων του Γ’ Ιδαλίου;  Θα βρεθούν στο ίδιο μέτωπο με τους δασκάλους των παιδιών;  Θα σταματήσουν να σπαταλούν το χρόνο τους στους διαδρόμους της οποιασδήποτε εξουσίας;  Θα κοιτάξουν κατάματα τα πραγματικά προβλήματα που ταλαιπωρούν τους γονείς και τα παιδιά τους;  Θα αγωνιστούν, μαζί με τους δασκάλους, για την επίλυσή τους;

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο αναδεικνύεται από τη συγκεκριμένη κινητοποίηση: Η ουσιαστική βίωση των παιδιών της σημασίας της αγωνιστικής δράσης.  Για τα καθημερινά προβλήματα που συναντούν στη ζωή τους.  Οι δάσκαλοι και τα παιδιά δεν περιορίζονται στην θεωρητική και αποστεωμένη ενασχόληση με την «Περιβαλλοντική Αγωγή».  Παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και απαιτούν από την πολιτεία να κάνει τα αυτονόητα: να προστατέψει την υγεία των πολιτών.  Δεν περιορίζονται στην τυπική διδασκαλία της «Περιβαλλοντικής Αγωγής».   Δεν κλείνονται μέσα στους τέσσερις τοίχους των τάξεων.  Η δασκάλα του σχολείου επισημαίνει την χαρά των παιδιών για τον κοινό αγώνα με τους δασκάλους τους.  Τα παιδιά τους βλέπουν ως πρότυπα.  Οι δάσκαλοι έχουν συναίσθηση ότι τους δείχνουν, με το παράδειγμά τους, τον δρόμο που πρέπει να βαδίσουν. 

 

Για την ουσία του περιβαλλοντικού προβλήματος που ανέδειξαν οι γονείς του Γ’ Δημοτικού Σχολείου Ιδαλίου:  Ελπίζουμε η πολιτεία να δράσει άμεσα και αποφασιστικά. Για να μη βρεθεί μπροστά σε μια νέα υπόθεση «ASTRASOL».  Για να μη χρειαστεί να πληρώσει σοβαρές αποζημιώσεις.  Κυρίως όμως να μη χρειαστεί να πληρώσουν τα παιδιά και οι κάτοικοι της περιοχής με την υγεία τους ή τη ζωή τους.

Μανόλης Σόβολος

Χωρίς ροζ και γαλάζιους ρόλους

 Η Φινλανδία, ως γνωστόν έχει την πιο νεαρή Πρωθυπουργό. 34 χρονών. Ο κυβερνητικός συνασπισμός αποτελείται από πέντε κόμματα των οποίων οι πρόεδροι είναι γυναίκες, οι περισσότερες κάτω των 40. Επίσης, 12 από τα 19 μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου είναι γένους θηλυκού. Στη χώρα αυτή που κυβερνάται από γυναίκες, χωρίς να αποτελεί για τους ίδιους κάτι το ιδιαίτερο (είναι απλά μια κανονικότητα), αποφασίσθηκε όπως οι άντρες απολαμβάνουν άδεια πατρότητας όση και οι γυναίκες. Εφτά μήνες. 

Από τη στιγμή λοιπόν που ένα παιδί έρχεται στον κόσμο βλέπει και τους δύο του γονιούς να ασχολούνται εξίσου μαζί του. Και οι δύο θα του αλλάξουν πάνες και οι δύο θα το πάνε βόλτα και οι δύο θα παίξουν μαζί του και οι δύο θα θυσιάσουν από την καριέρα και τον ελεύθερό τους χρόνο. Και οι δυο θα κουραστούν και οι δυο θα χαρούν με το μεγάλωμα ενός παιδιού. Δεν υπάρχουν γυναικείες και αντρικές δουλειές. Αυτό θα το αντιληφθεί το παιδί πριν ακόμα πει την πρώτη του λέξη. Δεν θα χρειαστεί να το διδαχτεί σε κάποιο σχολείο. Αυτό είναι το πιο καλό μάθημα για την ισότητα των φύλων. 

«Η Φινλανδία δεν θα χτιστεί σε 4 χρόνια, αλλά μπορεί να βελτιωθεί», είχε δηλώσει η νέα Πρωθυπουργός, Σάνα Μάριν. «Θέλω να χτίσω μια κυβέρνηση όπου κάθε παιδί θα μπορεί να γίνει οτιδήποτε θέλει και κάθε άνθρωπος θα μπορεί να ζήσει και να μεγαλώσει με αξιοπρέπεια». Η ίδια μεγάλωσε σε μια οικογένεια με δύο γυναίκες για γονείς. Κι αποδείχτηκε πως το περίεργο για τη δική μας κοινωνία μοντέλο οικογένειας δούλεψε μια χαρά στην περίπτωσή της. Δεν έγινε το τέρας που θα περιέγραφαν όσοι πιστεύουν πως καλύτερα ακατάλληλοι γονείς (πατέρας - μητέρα) παρά άλλο μοντέλο οικογένειας που θα έχει γονείς του ιδίου φύλου. 

Η ίδια ωστόσο επέλεξε, γιατί αυτή ήταν η φύση της, το στερεότυπο μοντέλο και ήδη έχει αποκτήσει ένα παιδί. Η ανατροφή του οποίου δεν την εμπόδισε στην εξέλιξή της. Προφανώς γιατί κι ο πατέρας του παιδιού είναι ικανός να κάτσει μαζί του όταν έχει πυρετό και να τα βγάλει πέρα χωρίς να χρειάζεται να επιστρατεύσει τη γιαγιά. Και το παιδί μεγαλώνοντας θα επαναλάβει το ίδιο μοτίβο σε όλα τα επίπεδα, μαθαίνοντας να τα βγάζει πέρα σε ό,τι χρειαστεί, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Χωρίς ροζ και γαλάζιους ρόλους. Εκπαιδεύοντας τον πατέρα.
Ενδεχομένως το μέτρο αυτό να είναι ό,τι πιο αποδοτικό για την ωρίμανση μιας κοινωνίας.

  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου   

«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» 06 Φεβρουαρίου 2020 

«Καρχαρίες» χρωστάνε εκατομμύρια και το κράτος κυνηγά μαρίδες

Επιστολές σε νομικά και φυσικά πρόσωπα με μεγάλες οφειλές στον ΦΠΑ, στους οποίους περιλαμβάνονται και 100 φορολογούμενοι που οφείλουν ποσό που ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ευρώ, έκαστος, άρχισε να αποστέλλει την περασμένη εβδομάδα το Τμήμα Φορολογίας, ζητώντας τους να διευθετήσουν εντός 30 ημερών τις οφειλές τους. Είναι από τις περιπτώσεις, που διαβάζεις τέτοιες ειδήσεις και ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι σου. Από τις, δυστυχώς, πάμπολλες εκείνες περιπτώσεις κατά τις οποίες αναλογίζεσαι σε τι σόι κράτος ζούμε. Και κυρίως, τι είδους ισονομία και δικαιοσύνη εφαρμόζεται.

 

Πώς να μην αγανακτείς; Εκατό φορολογούμενοι χρωστάνε ο καθένας τους ποσό που ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ευρώ! Εύλογα ο καθείς μπορεί να αντιληφθεί ότι οι εν λόγω χρεώστες δεν είναι ούτε ο ψιλικατζής της γειτονιάς ούτε ο κουρέας κάποιας συνοικίας, αλλά ούτε και ο μικρομαγαζάτορας της περιοχής. Μιλάμε, σαφώς, για κάποιους μεγαλοκαρχαρίες, που έχουν κύκλους εργασιών μερικών εκατομμυρίων. Και οι Αρχές τους αντιμετωπίζουν με το γάντι. Δεν τους έχουν ακόμη μπαγλαρώσει. Ανακοινώνουν, απλώς, ότι εντός του 2020 θα προχωρήσουν σε εκστρατείες για είσπραξη φορολογικών οφειλών και στα πλαίσια αυτά, τους αποστέλλουν επιστολές. Τους καλούν να επισκεφθούν το Τμήμα Φορολογίας για να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους. Τους κάνατε να τρέμουν τώρα. Και αν είναι ακατάδεκτοι οι τύποι και δεν θελήσουν να σας… επισκεφθούν;

Βεβαίως, αν το θέμα αφορούσε μόνο τον ΦΠΑ και μόνο τους συγκεκριμένους 100 «καρχαρίες» που χρωστάνε 100 εκατ. η αγανάκτηση δεν θα ήταν τόσο μεγάλη. Έλα, όμως, που το φαινόμενο είναι κανόνας σε αυτό τον τόπο. Έλα που το φαινόμενο δεν είναι μόνο σημερινό, δεν είναι καν φαινόμενο στη μετά την κρίση εποχή, αλλά διαχρονικό. Έλα που καθίσταται άκρως εξοργιστικό επειδή διαχρονικά οδηγεί σε καθεστώς πολιτών δύο κατηγοριών.

Οι αριθμοί προκαλούν ζάλη. Γύρω στο 1,8 δισ. ευρώ ανέρχονται οι καθυστερημένοι φόροι του κράτους. Μαζί με τους τόκους εκτοξεύονται στα 2,5 δισ. Από αυτά, το 74% αφορά άμεσους φόρους (φόρος εισοδήματος, κοινωνικές ασφαλίσεις κ.α.) και το 26% ΦΠΑ. Στους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα γίνεται αποκοπή φόρου κάθε μήνα ενώ το ίδιο συμβαίνει και με την πλειονότητα υπαλλήλων στον ιδιωτικό τομέα. Ως εκ τούτου, γίνεται αντιληπτό ότι στους μεγάλους χρεώστες περιλαμβάνονται πολλοί «καρχαρίες». Άλλωστε, κατά καιρούς φτάνουν κοντά μας πληροφορίες για περιπτώσεις ανάλογες, που αδυνατούμε να δημοσιοποιήσουμε. Βλέπετε, πλέον, έχει προκύψει και ο περιβόητος νόμος περί προσωπικών δεδομένων, που λειτουργεί άψογα σαν ασπίδα αυτών των περιπτώσεων.

Το εξοργιστικό της υπόθεσης έγκειται στην αντιμετώπιση την οποία τυγχάνουν οι μεγαλοκαρχαρίες έναντι των πολιτών που ανήκουν στις μικρομεσαίες εισοδηματικές τάξεις. Ένα σωρό μεροκαματιάρηδες σύρονται στα δικαστήρια και αρκετοί κατέληξαν στη φυλακή για χρέη στις κοινωνικές ασφαλίσεις. Δεν ακούσαμε, όμως, ποτέ να έχει ανάλογη κατάληξη κάποιος μεγαλοκαρχαρίας. Και ας χρωστάει εκατομμύρια στο κράτος. Αυτούς είτε δεν τους βρίσκουν για να πληρώσουν είτε αν τους βρουν, τους μεταχειρίζονται με το γάντι.

Όπως, ακριβώς, γίνεται και με την υπόθεση των κόκκινων δανείων των τραπεζών. Βρίσκονται ακόμη γύρω στα 10 δισ. Από αυτά, το πρώτο εξάμηνο του 2019, το 1,1 δισ. αφορούν τον κατασκευαστικό τομέα και 550 εκατ. τον τομέα των ακινήτων. Ποσά τα οποία τα προηγούμενα χρόνια ήταν πολλαπλάσια. Δεν τους κυνήγησαν όμως. Αντιθέτως, το κράτος επέλεξε να διασυρθεί διεθνώς ανοίγοντας το κεφάλαιο των «χρυσών» διαβατηρίων σε καταζητούμενους για απάτες και σε δικτατορίσκους, ώστε να μπορέσουν πολλοί να μειώσουν τα κόκκινα δάνειά τους. Τους μικρομεσαίους, όμως, τους πάτησαν στο λαιμό…

Δεν θα υπάρξει ποτέ αξιόπιστο κράτος αν συνεχιστεί αυτή η λογική. Στο αρχείο μου εντόπισα μια ανακοίνωση την οποία είχε εκδώσει στο παρελθόν η ΣΕΚ με την οποία υπέβαλλε μια πρόταση προς αντιμετώπιση της γάγγραινας αυτής: «Η ΣΕΚ καλεί την Πολιτεία στο σύνολό της (εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία) να συνεργαστούν και να εκπονήσουν συγκεκριμένο οδικό χάρτη με αυστηρά υλοποιήσιμα χρονοδιαγράμματα με πολιτικές δράσεις που θα ενισχύουν ακόμα περισσότερο την εισπραξιμότητα του κράτους, θα τιθασεύουν το θηρίο της φοροδιαφυγής, θα περιορίζουν τα ανεκτέλεστα ποινικά εντάλματα τα οποία σε κάποια στιγμή έφθασαν τα €268 εκατ. (με το μεγαλύτερο ποσοστό να αφορά τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις) και θα υποχρεώνουν «δια πυρός και σιδήρου» τους μεγαλοϊδιοκτήτες ακίνητης περιούσιας και όλους τους επώνυμους και ανώνυμους φοροφυγάδες να καταβάλλουν έγκαιρα τις φορολογίες τους».

Άκρως σωστή πρόταση. Ικανή να επιλύσει το πρόβλημα. Πλην, όμως, αναζητείται ποιος θα την υλοποιήσει. Διότι διαχρονικά καμιά Κυβέρνηση και κανένα κυβερνών κόμμα δεν έδωσε τέτοια δείγματα γραφής. Επομένως, κάποιοι πρέπει να υποχρεώσουν την Πολιτεία να λειτουργήσει με αυτό τον τρόπο. Ας αναλάβουν δράση λοιπόν οι συντεχνίες, ενωμένες να πιέσουν την Πολιτεία. Όχι με φιλολογίες. Με δυναμικά μέτρα. Οργανώνοντας για μια έστω φορά το λαό σε μια δυναμική αντίδραση διεκδίκησης ισονομίας. Όπως πράττουν οι συντεχνίες σε άλλες χώρες του κόσμου. Διαφορετικά ας σιγήσουν όλοι και ας επαναπαυθούν για την απόλυτη δικαίωση του αποφθέγματος του αρχιεπισκόπου του Σαν Σαλβαδόρ, Όσκαρ Αρνούλδο Ρομέρο: «Η δικαιοσύνη είναι σαν τα φίδια. Δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους».

 Γιώργος Καλλινίκου

«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»     12 Ιανουαρίου 2020