Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2023

Ευτυχώς, η επιστήμη!

 

Η δημοσιογραφική μου ιεροτελεστία ξεκινά κάθε μέρα ανοίγοντας το sansimera.gr, και το This Day in History. Προχθές, σκαλίζοντας τα ιστορικά αρχεία του BBC έπεσα επάνω σε αυτό: Στις 16 Δεκεμβρίου του 1917 γεννήθηκε ο Άγγλος συγγραφέας, μελλοντολόγος και εφευρέτης, Άρθουρ Σ. Κλαρκ (1917-2008). Και δίπλα, υπήρχε ένα βιντεάκι, στο οποίο ο Κλαρκ έλεγε τα ακόλουθα. Έμεινα με ανοικτό το στόμα. Και μετέφρασα τα λεγόμενά του για να τα μοιραστώ μαζί σας. Γιατί, ευτυχώς, υπάρχουν πάντοτε άνθρωποι πολύ πιο μπροστά από την εποχή τους:

Το μόνο πράγμα για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το μέλλον είναι ότι θα είναι απολύτως καταπληκτικό. Έτσι, αν αυτό που λέω τώρα σας ακούγεται πολύ λογικό, σίγουρα θα έχω αποτύχει εντελώς. Αν όμως όσα λέω σας φαίνονται εντελώς απίστευτα, τότε ναι, έχουμε πιθανότητες να οραματιστούμε το μέλλον όπως πραγματικά θα συμβεί.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν κοιτάζοντας την πόλη του μέλλοντος. Η εικόνα που βλέπετε δείχνει τη μακέτα μιας πόλης με πολλούς ουρανοξύστες, (σ.σ: σαν αυτούς που σήμερα δεν μας κάνουν καμιά εντύπωση πια). Αν αυτή η αυριανή πόλη μας εντυπωσιάζει, ας επεκτείνουμε πιο πολύ τη ματιά και τη σκέψη μας για να δούμε την πόλη του «μεθαύριο». Ας πούμε του έτους 2000. Νομίζω ότι θα είναι τελείως διαφορετικό. Στην πραγματικότητα, μπορεί να μην υπάρχει καν. Ω, δεν σκέφτομαι την ατομική βόμβα και την επόμενη Λίθινη Εποχή. Σκέφτομαι την απίστευτη ανακάλυψη που έγινε δυνατή από τις εξελίξεις στις επικοινωνίες. Ιδιαίτερα το τρανζίστορ και κυρίως οι δορυφόροι επικοινωνιών.

Αυτά τα πράγματα θα κάνουν εφικτό έναν κόσμο στον οποίο θα μπορούμε να είμαστε σε άμεση επαφή μεταξύ μας, όπου κι αν βρισκόμαστε. Να επικοινωνούμε με τους φίλους μας οπουδήποτε στον κόσμο, ακόμα κι αν δεν γνωρίζουμε την πραγματική φυσική τοποθεσία τους. Θα μπορεί κάποιος, ίσως και σε λιγότερα από 50 χρόνια από τώρα, να κάνει τις δουλειές του στην Ταϊτή ή στο Μπαλί, όσο καλά μπορεί να τις κάνει από το Λονδίνο, και χωρίς να χρειαστεί να βρίσκεται εκεί.

Πράγματι εάν αποδειχθεί ότι αξίζει τον κόπο, κάθε εκτελεστική ή και φυσική ικανότητα μπορεί να εφαρμοστεί ανεξάρτητα από την απόσταση. Μιλάω πολύ σοβαρά όταν ισχυρίζομαι ότι μια μέρα μπορεί να δούμε γιατρούς χειρουργούς στο Εδιμβούργο και κάνουν επέμβαση στον εγκέφαλο ασθενούς που θα βρίσκεται στη Νέα Ζηλανδία.

Όταν έρθει αυτή η στιγμή, οι αποστάσεις στον κόσμο, χάρη στην τεχνολογία, θα είναι πλέον μηδαμινές. Κι ο παραδοσιακός ρόλος των μεγάλων πόλεων, να είναι κέντρα συνάντησης για ιατρικούς, επιχειρηματικούς και άλλους σκοπούς, θα έχει σχεδόν καταργηθεί. Επίσης, θα έρθει η στιγμή που οι άνθρωποι δεν θα χρειαστεί να ταξιδεύουν τόσο πολύ για δουλειές. Θα επικοινωνούν από απόσταση και δεν θα χάνουν χρόνο και χρήμα.

Οι πιο υψηλής νοημοσύνης κάτοικοι αυτού το μέλλοντος δεν θα είναι ούτε άνθρωποι ούτε πίθηκοι, αλλά μηχανές. Αυτές θα είναι οι εξ αποστάσεως απόγονοι των σημερινών κομπιούτερς.

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές του σήμερα και του αύριο θα είναι τελείως ανόητοι, σε σχέση με αυτούς που θα έρθουν και θα έχουν μια δική τους νοημοσύνη. Θα αρχίσουν να σκέφτονται και τελικά θα ξεπεράσουν εντελώς τους δημιουργούς τους. Είναι αυτό καταθλιπτικό; Δεν καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε να είναι.

Υποψιάζομαι ότι η οργανική ή βιολογική εξέλιξη έφτασε στο τέλος της, και τώρα είμαστε στην αρχή της ανόργανης ή μηχανικής εξέλιξης, η οποία θα είναι χιλιάδες φορές ταχύτερη. Και όμως, ξέρετε, τα ανθρώπινα όντα είναι σχεδόν απείρως προσαρμοστικά. Κοιτάξτε τις απίστευτες αλλαγές που έχουμε βιώσει και επιβιώσει από την εποχή του λίθου μέχρι σήμερα. Κι όμως, ακόμα μεγαλύτερες αλλαγές έρχονται. Γιατί το μέλλον δεν είναι απλώς μια προέκταση του παρόντος με μεγαλύτερες και καλύτερες μηχανές και πόλεις και gadget. Θα είναι ουσιαστικά διαφορετικό. Και πολλά από τα πράγματα που θεωρούμε δεδομένα, μια μέρα, θα περάσουν τελείως όπως οι περιστρεφόμενοι τροχοί και οι αναδιπλούμενες καρέκλες και οι λάμπες λαδιού. Και αυτός είναι ο λόγος που το μέλλον είναι τόσο ατελείωτα συναρπαστικό γιατί, όσο μπορούμε, δεν θα το παρακάμψουμε ποτέ!

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1419917/eftichos-i-epistimi/


Η Κύπρος που θέλουμε

 

Την Τρίτη επιδόθηκαν από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας τα βραβεία της Κυπριακής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών. Βραβευθέντες, με Αριστείο ο Κυριάκος Αθανασίου (επιστήμονας) και με οίκοθεν βραβείο οι Χρήστος Χατζηχριστοδούλου (επιστήμονας), Βαλεντίνος Χαραλάμπους (κεραμίστας), Ιωάννα Αβραάμ (μπαλαρίνα). Εκτός από τον Βαλεντίνο, τον οποίο η Κύπρος αναγνώρισε μετά από 7 περίπου δεκαετίες δημιουργίας και αναγνώρισης σε άλλες χώρες, τα ονόματα των άλλων τριών οι πλείστοι πρώτη φορά τα ακούμε. Στις ειδήσεις παρελαύνουν τα ίδια ονόματα, ανθρώπων που δεν έχουν να επιδείξουν προσφορά αλλά άγονο λόγο.

Ο Κυριάκος Αθανασίου, Μηχανολόγος Μηχανικός με εξειδίκευση στη Βιοϊατρική Μηχανική, έχει ένα ιδιαίτερα πλούσιο βιογραφικό, με πολυάριθμα βραβεία και διακρίσεις. Ξεκινώντας την καριέρα του ως καθηγητής σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, προσανατολίστηκε στην έρευνα με εξειδίκευση στους χόνδρους του μυοσκελετικού συστήματος. Ερευνητική ομάδα υπό την επίβλεψη του και εταιρείες που ίδρυσε, ασχολήθηκαν εκτενώς, παρουσιάζοντας σημαντικά επιτεύγματα, για αποκατάσταση και θεραπεία προβλημάτων των παθήσεων του χόνδρου, συμπεριλαμβανομένου του τραύματος και της οστεοαρθρίτιδας.

Ο Βαλεντίνος Χαραλάμπους 94 χρόνων, έχει εκθέσει σε πολλές χώρες, εργάστηκε και δίδαξε στο πανεπιστήμιο της Βαγδάτης για 30 σχεδόν χρόνια, έργα του βρίσκονται σε πολλά μουσεία του κόσμου, το Διεθνές Βιογραφικό Κέντρο του Κέμπριτζ τον περιέλαβε στον τόμο «Great Minds of the 21st Century» αξιολογώντας τον ως ένα από τους 100 κορυφαίους καλλιτέχνες και η Παγκόσμια Ακαδημία Γραμμάτων των ΗΠΑ του απένειμε (το 2002) τιμητική διάκριση για τη συμβολή του στην παγκόσμια κεραμική. Μετά από όλα αυτά, με καθυστέρηση δεκαετιών κέρδισε και την αναγνώριση στην πατρίδα του.

Ο Χρήστος Χατζηχριστοδούλου, καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, διαπρέπει κυρίως στην Ελλάδα με διεθνώς αναγνωρισμένο έργο. Έβαλε τις βάσεις για να γίνει το Εργαστήριο Υγιεινής και Επιδημιολογίας στη Θεσσαλία και το Τμήμα Μοριακής Επιδημιολογίας, το οποίο συνεργάζεται με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Υπήρξε επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος υγειονομικής επιτήρησης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και στην περίοδο της πανδημίας συμμετείχε στην ομάδα αντιμετώπισης του Covid. Πρόσφατα, διορίστηκε στην Ελλάδα πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ). Διαθέτει πλούσιο ερευνητικό έργο για την πρόληψη των λοιμωδών νοσημάτων και την επιδημιολογική επιτήρηση.

Η Ιωάννα Αβραάμ ανήκει, από το 2008, στο δυναμικό των Κρατικών Μπαλέτων της Βιέννης κι αφού ανέβηκε όλες τις βαθμίδες, εδώ και ένα χρόνο, έγινε κεντρική χορεύτρια του Μπαλέτου ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους. Η πορεία της άρχισε από την Κύπρο μέχρι που στα 17 της κέρδισε σε διαγωνισμό χορού στη Λοζάνη, υποτροφία για την ακαδημία χορού του Μονάχου από όπου μεταπήδησε στη Βιέννη. Κι από εκεί ονειρεύεται πως κάποτε θα αποκτήσει και η Κύπρος Κρατικό Μπαλέτο, ενώ στα δελτία ειδήσεων εκτός από το αθλητικό δελτίο θα υπάρξει κάποτε και πολιτιστικό. «Δεν είναι δύσκολο. Όραμα και βούληση μονάχα χρειάζεται από τους αρμόδιους φορείς, για να προωθήσουμε την πνευματική και αισθητική διαπαιδαγώγηση του κόσμου, αν φυσικά θεωρούμε ότι έχουμε ανάγκη αυτήν την καλλιέργεια». Αυτά τα πρότυπα χρειάζεται ο τόπος.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1418588/i-kipros-pou-theloume/


Κάτι γίνεται στην πόλη

 

Αυτές τις μέρες η Λευκωσία (πιθανόν και οι άλλες πόλεις) μοιάζει με πόλη. Οι δρόμοι της είναι γεμάτοι με ανθρώπους που περπατούν, οι καφετέριες είναι επίσης γεμάτες, οι ήχοι που ακούγονται δεν είναι μόνο από τροχοφόρα αλλά ήχοι ανθρώπινοι, κουβέντες, μουσική, τραγούδια, παιδιά που τρέχουν… Χιλιάδες άνθρωποι διακινούνται σε Μακαρίου, Στασικράτους, στις παρόδους, διασχίζουν –επιτέλους την πλατεία- και κατεβαίνουν στην παλιά πόλη όπου αναμειγνύονται με τους ξένους οι οποίοι κρατούν (με το δικό τους τρόπο) την πόλη ζωντανή τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.

Που ζουν και που κυκλοφορούν τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Κι ύστερα; Όταν οι γιορτές θα περάσουν και τα εορταστικά φώτα θα σβήσουν, θα χαθούν και πάλι; Οι δρόμοι θα παραδοθούν ξανά στα αυτοκίνητα; Πολύ πιθανόν. Ίσως όμως, αν οι άνθρωποι έχουν λόγο να κατέβουν στο κέντρο της πόλης, να δούνε κάτι, να πάνε κάπου, να φάνε, να ψωνίσουν, να περπατήσουν, να αφήσουν τα παιδιά ελεύθερα… ίσως κρατήσουν την πόλη ζωντανή.

Ίσως, κάποτε, η Λευκωσία καταφέρει να αγαπηθεί από τους δημότες της όπως θα της άξιζε. Ίσως καταφέρει να προσελκύσει και τους δημότες άλλων περιοχών. Για να επισκεφθούν κάτι, να δουν μια σημαντική έκθεση, να επισκεφθούν ένα μουσείο, να παραστούν σε ένα συμβάν, να απολαύσουν απλές, καθημερινές, στιγμές με μια βόλτα, ένα φτηνό φαγητό και ποτό (όπως τώρα στα διάφορα περίπτερα), μία λογική τιμή για παρκάρισμα ή και δωρεάν αν θέλουν οι δημοτικές αρχές να ανταγωνιστούν τα εμπορικά κέντρα και να προσελκύσουν κόσμο που δεν θα τρέμει τους τροχονόμους.

Ίσως, όλοι αυτοί που περπατάνε σήμερα στους δρόμους της Λευκωσίας και στα δρομάκια του ιστορικού κέντρου να ανακαλύψουν πως η πόλη είναι όμορφη. Θα μπορούσε να είναι όμορφη. Δεν έχει παραλίες, αλλά έχει άλλες χάρες, έχει άλλα βιώματα να προσφέρει, υπάρχουν άλλοι λόγοι να την επισκεφθεί κάποιος. Λόγοι που πρέπει να αναδειχτούν και να ενισχυθούν από τις δημοτικές αρχές, αλλά και από ιδιωτικές πρωτοβουλίες. Η Στασικράτους, για παράδειγμα, είναι όμορφη τούτες τις μέρες χάρη σε πρωτοβουλία των καταστηματαρχών της. Η Λαϊκή Γειτονιά είναι ξανά επισκέψιμη γιατί της δόθηκε ένας ρόλος, μία ταυτότητα. Προσωρινή όμως, επετειακή. Θα μπορούσε να αποκτήσει μία μόνιμη ταυτότητα (όχι φολκλόρ όπως παλιά, αυτό απέτυχε). Το ιστορικό κέντρο, το οποίο αποτελεί ένα εν δυνάμει θησαυρό για την πρωτεύουσα, δεν εκτιμήθηκε ποτέ όπως του άξιζε.

Όσοι φιλοδοξούν να χριστούν άρχοντες της πόλης, θα πρέπει να πιάσουν τούτες τις μέρες τους κραδασμούς της και να σκεφτούν πως μπορούν την κάνουν μία κανονική πόλη. Μία πόλη με ζωή.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1419586/kati-ginete-stin-poli/


Η συμμορία των 11 σε κυπριακή εκδοχή

 

Πόσες παρανομίες μπορούν να γίνουν ταυτόχρονα σε μια μόνο πράξη; Αν μιλάμε για την Κύπρο, πολλές: 1. Οικειοποίηση κρατικής γης για ιδιωτικά συμφέροντα. 2. Εκτροπή ποταμού (ο οποίος ποταμός είναι ιδιαίτερα σημαντικός για ολόκληρο το νησί, ακόμα και για την κατάσβεση τυχόν πυρκαγιών στη δασώδη περιοχή την οποία διασχίζει). 3. Παράνομη ανέγερση υποστατικών (ιχθυοκαλλιέργειας, κέντρου αναψυχής και χώρων διαμονής επισκεπτών). 4. Λειτουργία των υποστατικών χωρίς άδεια. 5. Επιδότηση παράνομης επιχείρησης. 6. Καταστροφή περιβάλλοντος.

Πόσες υπηρεσίες μπορούν να ανεχτούν τόσο εξόφθαλμες παραβιάσεις νόμων και κανονισμών χωρίς καμιά να ευαισθητοποιηθεί και να βάλει βέτο; Αν μιλάμε για την Κύπρο, 11 (Όπως λέμε η Συμμορία των 11, με τη διαφορά πως εκείνη η συμμορία απαρτίζεται από τους Τζορτζ Κλούνι, Μπρατ Πιτ, Ματ Ντέιμον, Τζούλια Ρόμπερτς και άλλους, οι οποίοι ναι μεν κέρδισαν εκατομμύρια αλλά δεν τσιμέντωσαν κάποιο ποταμό κι ούτε έβαλαν χέρι σε δημόσια περιουσία).

Η  δικιά μας συμμορία δεν είναι τόσο γοητευτική όσο οι χολιγουντιανοί αστέρες. Είναι όμως υπάκουοι σε άνωθεν οδηγίες. Γιατί, είναι δύσκολο να πιστέψει κάποιος πως άνθρωποι εντός 11 δημόσιων υπηρεσιών είχαν προσωπικό συμφέρον να κάνουν τα στραβά μάτια: Γενική διεύθυνση των υπουργείων Γεωργίας και Εσωτερικών, Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, Τμήματα Γεωργίας, Αναπτύξεως Υδάτων και Αλιείας, Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού, Τμήματα Πολεοδομίας και Κτηματολογίου, υφυπουργείο Τουρισμού και Κυπριακός Οργανισμός Αγροτικών Πληρωμών (ΚΟΑΠ).

Πόσα χρόνια μπορούν να περάσουν μέχρι να εντοπιστεί ένα σκάνδαλο; Μπορεί και ποτέ, αν μιλάμε για την Κύπρο. Στην περίπτωση της εκτροπής του Κούρη και τη δημιουργία ιχθυοτροφείου και άλλων εγκαταστάσεων στην Τριμίκλινη, χρειάστηκαν 14 χρόνια και ένας πολίτης που είχε το κουράγιο να καταγράψει το θέμα και το θάρρος να το καταγγείλει, επώνυμα, προς κάθε κατεύθυνση, δίνοντας το έναυσμα για να αρχίσει πλέον έρευνα από το Γενικό Ελεγκτή ο οποίος εντόπισε σωρεία παραβάσεων.

Σε ποια άλλη χώρα μπορεί ένας ιδιώτης να εκτρέπει το νερό ποταμού και να το μεταφέρει όπου θέλει; Που αλλού μπορεί να τσιμεντώνει τις όχθες του ποταμού, να κτίζει χωρίς άδεια και οι πολίτες να εντυπωσιάζονται από την επιχείρηση που έστησε για να παράγει τάχα χαβιάρι; Στην Κύπρο συμβαίνει κι αυτό. Η διαφθορά δεν ευδοκιμεί τυχαία. Σαν σήψη έχει προχωρήσει και έχει διαβρώσει σχεδόν τα πάντα, με αποτέλεσμα σήμερα κάποιοι να κλαίνε πως θα καταστραφεί η επιχείρηση του ανθρώπου, θα μείνουν άνεργοι οι υπάλληλοι του (και θα στερηθούν –ίσως- και κάποιοι το κυπριακό χαβιάρι). Ας μην έχουν έγνοια όμως. Ποτέ κανένα πόρισμα δεν οδήγησε σε κάθαρση. Για την Κύπρο μιλάμε.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1418337/i-simmoria-ton-11-se-kipriaki-ekdochi/


Να, γιατί δεν χρειάζονται τη δημοσιογραφία στα ΜΜΕ

 μμε νδ συριζα συγκυβέρνηση ΕΣΗΕΑ παπαχριστούδη

Πηγή: MediaTvNews

Σε μεγάλη δημοφιλή ιστοσελίδα στην οποία πρόσφατα αναρτήθηκε ένα από τα σημαντικά «ρεπορτάζ», σταλμένο από το Μέγαρο Μαξίμου, οι επικεφαλής τόλμησαν να αλλάξουν τον τίτλο. Το περιεχόμενο δεν πειράχτηκε, ήταν απόλυτα ίδιο με όσα αναρτήθηκαν την ίδια ώρα σε εκατοντάδες άλλες ιστοσελίδες. Κι όμως, η πηγή διανομής ενοχλήθηκε και, όπως μάθαμε, απαίτησε να μπει ο ίδιος ακριβώς τίτλος με τον οποίο το θέμα εστάλη. Όπερ και εγένετο.

Η διανομή και δημοσίευση, στη συντριπτική πλειονότητα των μίντια, των στημένων ειδήσεων του Μαξίμου και συγκεκριμένων υπουργείων στο πολιτικό, οικονομικό, αστυνομικό ρεπορτάζ είναι αναγνωρίσιμη. Αποτελεί μια πραγματικότητα στον χώρο της ενημέρωσης και όχι μόνο για τα ίδια τα Μέσα και τους ανθρώπους τους. Η προπαγάνδα «κατασκευάζεται» με τη μορφή ειδησεογραφίας-ενημέρωσης εκτός της παραγωγικής διαδικασίας των ΜΜΕ. Για αυτό και τα μίντια δεν χρειάζονται τη δημοσιογραφία, την έρευνα, τις αποκαλύψεις, τη λογοδοσία. Γι’ αυτό οι δημοσιογράφοι στα περισσότερα αστικά ΜΜΕ είναι από τους πλέον χαμηλά αμειβόμενους, σε καθεστώς πλήρους εντατικοποίησης. Γι’ αυτό και τα ίδια τα συνδικαλιστικά όργανα του κλάδου, που διοικούνται από τη συμμαχία ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, αδιαφορούν για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας αλλά καλύπτουν πλήρως όσους απασχολούνται σε γραφεία Τύπου.

Η χειραγώγηση των ΜΜΕ κατέστη αχρείαστη μετά το 2019, καθώς αυξήθηκαν και στελεχώθηκαν με εκατοντάδες δημοσιογράφους και συμβούλους οι επικοινωνιακοί μηχανισμοί του κράτους, με αποκλειστικό έργο την παραγωγή ειδήσεων και ρεπορτάζ για όλα τα ελεγχόμενα μίντια. Το πόσοι ακριβώς απασχολούνται σε αυτούς τους μηχανισμούς παραμένει άγνωστο. Γνωστό είναι μόνο πόσοι απασχολούνται στα κρατικά ΜΜΕ — περίπου 600 δημοσιογράφοι στην ΕΡΤ, περί τους 500 στη Γενική Γραμματεία, περίπου 400 στο Αθηναϊκό Πρακτορείο. Άγνωστος παραμένει και ο αριθμός των συμβασιούχων τόσο στα κρατικά Μέσα όσο και στους διάφορους μηχανισμούς επικοινωνίας του Μαξίμου και των γραφείων Τύπου.

Ένας αριθμός που προκαλεί εντύπωση είναι αυτός που αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού για το 2024. Στον τομέα «επικοινωνία και ενημέρωση» της προεδρίας της κυβέρνησης αναγράφεται ο αριθμός 2.249 ατόμων, χωρίς άλλες λεπτομέρειες…

 Πηγή:   https://info-war.gr/na-giati-den-chreiazontai-ti-dimosiogr/


11 κρατικές υπηρεσίες σ’ ένα σκάνδαλο – «Είναι πολλά τα λεφτά Άρη»

 

Ντροπή! Κι άλλη ντροπή για την ακρίβεια. Τι άλλο μπορεί να νιώσει όποιος διαβάσει την έκθεση καταπέλτη του Οδυσσέα Μιχαηλίδη αναφορικά με το σκάνδαλο της σωρείας παρανομιών με το ιχθυοτροφείο στην Τριμίκλινη; Έντεκα υπηρεσίες και τμήματα του κράτους από τρία υπουργεία στραβώθηκαν ή έκαναν τα στραβά μάτια και δεν είδαν ένα σωρό παρανομίες, που οδήγησαν στην εκτροπή νερού από τον ποταμό Κούρη, στην ανέγερση παράνομων εγκαταστάσεων ιχθυοκαλλιέργειας, στη λειτουργία παράνομου κέντρου αναψυχής και χώρων διαμονής επισκεπτών και στην παράνομη επέμβαση σε κρατική γη και ποταμό.

Καλά διαβάζετε. Έντεκα κρατικές υπηρεσίες! Ανάμεσά τους εμπλέκονται και υψηλά ιστάμενοι σύμφωνα με την έκθεση. Η Ελεγκτική Υπηρεσία εισηγείται στους υπουργούς Γεωργίας και Εσωτερικών και στον υφυπουργό Τουρισμού να διερευνηθούν πειθαρχικά οι ενέργειες οικείων τμημάτων.

Ποιες είναι οι ελεγχόμενες υπηρεσίες; Θαυμάστε τες: Από το υπουργείο Γεωργίας, η γενική διεύθυνση, οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες και τα Τμήματα Γεωργίας, Αναπτύξεως Υδάτων και Αλιείας. Από το υπουργείο Εσωτερικών, η γενική διεύθυνση, η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού και τα Τμήματα Πολεοδομίας και Κτηματολογίου. Επιπλέον, ελέγχονται το υφυπουργείο Τουρισμού και ο Κυπριακός Οργανισμός Αγροτικών Πληρωμών (ΚΟΑΠ).

Τόσο πολλοί, σε τόσο πολλές υπηρεσίες, σε τόσο πολλά υπουργεία, για τόσο πολλές παρανομίες. Τα διαβάζεις και σου κόβεται η ανάσα. Και αναπόφευκτα ακούς στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα τη θρυλική ατάκα του Σπύρου Καλογήρου προς τον Νίκο Κούρκουλο στην ταινία «Λόλα», «είναι πολλά τα λεφτά Άρη»!

Όποιος διαθέτει αντοχή ας τολμήσει να διαβάσει τη σωρεία των παρανομιών: Το 2009 η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού εξέδωσε άδεια οικοδομής. Ωστόσο, η δεξαμενή κατασκευάστηκε κατά παράβαση των όρων της άδειας, σε λάθος θέση, σχήμα και μέγεθος. Το 2011 το Τμήμα Αλιείας εξέδωσε άδεια λειτουργίας ιχθυοτροφείου χωρίς πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής.

Το 2012 ο ΚΟΑΠ επιδότησε με €420.000, την ανάπτυξη υδατοδεξαμενής, με τρόπο που ενέχει πιθανότητα διάπραξης απάτης, αφού χρησιμοποιήθηκε ως ιχθυοτροφείο. Την ίδια χρονιά, οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες χορήγησαν έγκριση για τη λειτουργία εργαστηρίου αλιευτικών προϊόντων και κτηνιατρική άδεια λειτουργίας παραγωγής προϊόντων υδατοκαλλιέργειας, στη βάση της παράνομης άδειας λειτουργίας ιχθυοτροφείου. Το 2013 το Τμήμα Αλιείας τροποποίησε την άδεια, χωρίς να προηγηθεί εκτίμηση επιπτώσεων στο περιβάλλον.

Το Τμήμα Πολεοδομίας εξέδωσε το 2020 πολεοδομική άδεια βασιζόμενο σε παράνομες ενέργειες του Τμήματος Αλιείας. Την ίδια χρονιά, η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού έκδωσε άδεια οικοδομής. Το 2022, οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες χορήγησαν τελική έγκριση στη βάση της παράνομης άδειας λειτουργίας ιχθυοτροφείου.

Προκλήθηκε μεγάλης κλίμακας επέμβαση εντός της Ζώνης Προστασίας του ποταμού Κούρη, μειώνοντας σημαντικά την παροχετευτικότητά του. Η παράνομη ανάπτυξη επεμβαίνει σε τεμάχια κρατικής γης, ενώ άλλα χρησιμοποιούνται για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους που αναφέρονται στη συμφωνία εκμίσθωσης. Υπουργείο Εσωτερικών και Τμήμα Κτηματολογίου δεν έχουν λάβει ακόμα μέτρα για άρση της παρανομίας.

Επίσης, το υφυπουργείο Τουρισμού δεν είχε προβεί σε καμία ενέργεια για τερματισμό της λειτουργίας του παράνομου κέντρου αναψυχής και των χώρων διαμονής επισκεπτών που λειτουργούν στον χώρο του παράνομου ιχθυοτροφείου. Το έπραξε μετά την έναρξη ελέγχου από την Ελεγκτική Υπηρεσία.

Το 2016, υποβλήθηκε αίτηση για άδεια έργου συγκράτησης νερού ανάντη του φράγματος της Τριμίκλινης για κάλυψη αναγκών παράνομου ιχθυοτροφείου. Το Επαρχιακό Γραφείο Υδάτων Λεμεσού απέρριψε την έγκριση της άδειας. Ακολούθησε ιεραρχική προσφυγή προς τον υπουργό Γεωργίας. Ο Νίκος Κουγιάλης, το 2017, ενέκρινε, στο πλαίσιο εξέτασης ιεραρχικής προσφυγής, την παραχώρηση άδειας υδροληψίας, χωρίς να τεκμηριώσει τους λόγους της απόφασής του. Ακολούθως, στη βάση της πιο πάνω έγκρισης, το ΤΑΥ ενέκρινε, παράνομα, την ανάπτυξη πρόχειρης κατασκευής έργου εκτροπής από τον ποταμό.

Έχετε ακόμη τις αισθήσεις σας; Ένα κράτος βουτηγμένο στο βούρκο ή που μαστίζεται από απέραντη αδιαφορία και ανικανότητα; Όποιο από τα δυο και αν ισχύει ή και τα δυο μαζί, η ουσία μια είναι. Οι εκ των έσω εχθροί είναι επικινδυνότεροι των εξωτερικών εχθρών. Διότι τους εξωτερικούς εχθρούς τους βλέπουμε. Τους γνωρίζουμε. Μπορούμε, τουλάχιστον, να παρακολουθούμε τις κινήσεις τους. Μπορεί μερικές από αυτές να τις αντιμετωπίσουμε.

Τους εσωτερικούς εχθρούς όμως, ούτε τους γνωρίζουμε, ούτε μπορούμε να τους παρακολουθήσουμε, ούτε και δυνάμεθα να επιμετρήσουμε τον πραγματικό αριθμό τους. Δρουν στα μουλωχτά. Και διαχρονικά κατασπαράζουν τα σωθικά αυτού του δύσμοιρου τόπου.

Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης καλεί τα εμπλεκόμενα υπουργεία να εξετάσουν πειθαρχικές ευθύνες. Διαφωνούμε. Ήσσονος σημασίας. Θα κάνει καταγγελία στην Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) της ΕΕ για ενδεχόμενη απάτη αφού το παράνομο έργο είχε επιδοτηθεί με €420.000. Ορθώς! Τέλος, θα διαβιβάσει την υπόθεση στην Ανεξάρτητη Αρχή κατά της Διαφθοράς για να εξετάσει κατά πόσο υπήρξε κατάχρηση εξουσίας ή άλλα αδικήματα διαφθοράς από οποιονδήποτε. Ορθώς!

Για να δούμε; Θα βρεθεί κάποιος να φορέσει χειροπέδες σε υπουργούς και άλλους εμπλεκόμενους; Αυτό δεν θα είχε ήδη γίνει σε κάποιο φυσιολογικό κράτος; Εδώ, μάλλον, θα μείνουμε ξανά με την τάτσα και την ντροπή!

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1418023/11-kratikes-ipiresies-s-ena-skandalo-ine-polla-ta-lefta-ari/


Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2023

Η πρόληψη κατά της βίας είναι το κλειδί

 

ΣΤΗΝ Κύπρο, διαφαίνεται καθημερινά ολοένα και περισσότερο η επιτακτική ανάγκη για δράση κατά της έμφυλης βίας. Κι αυτό προκύπτει και από το τα στατιστικά στοιχεία αλλά και επειδή η πρόληψη είναι πολύ σημαντική. Το έχουμε πολλές φορές αναφέρει πως τέτοια φαινόμενα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με κάθε τρόπο, πρωτίστως μέσα από μια επιστημονική και κοινωνική δράση. Αυτό γίνεται ήδη και σε μεγάλο βαθμό αποδίδει εξ ου και υπάρχουν αποτελέσματα. Υπάρχει, ωστόσο, μεγάλος δρόμος να διανυθεί, γιατί η βία είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, που δεν αντιμετωπίζεται μόνο διακηρυκτικά.

ΣΥΜΦΩΝΑ με τα στατιστικά στοιχεία που εξέδωσε ο Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια- ΣΠΑΒΟ, το έτος 2022 όλες οι υπηρεσίες του χειρίστηκαν 3.122 περιστατικά οικογενειακής/ συντροφικής βίας. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που εξέδωσε η Αστυνομία Κύπρου, φαίνεται πως το 2022 σημειώθηκαν 3082 αναφερόμενα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, εκ των οποίων τα περισσότερα περιστατικά αφορούσαν σωματική βία.  Ο Σύνδεσμος ΣΠΑΒΟ, όπως και το υπουργείο Δικαιοσύνης, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και συμβάλουν στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Όπως και το Γραφείο Γραφείου του Επιτρόπου Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο παρεμβαίνει, διαχρονικά, με στόχο  την  πρόληψη και την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.

Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ με τίτλο «Σπάσε τη σιωπή», η οποία ενθάρρυνε τις γυναίκες να καταγγέλλουν περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης ήταν μια από τις δράσεις. Παρά το γεγονός ότι πολλά από τα θύματα έχουν σπάσει τη σιωπή τους και προβαίνουν σε καταγγελίες  τούτο δεν είναι αρκετό. Επίσης, παρά το γεγονός ότι οι ποινές είναι αυξημένες, οι συμπεριφορές αυτές εξακολουθούν να υπάρχουν. Και είναι προφανώς περισσότερες καθώς δεν καταγγέλλονται όλες.

ΤΟ κράτος έχει πολλά να κάνει ακόμη για να αντιμετωπίσει αυτά τα απαράδεκτα φαινόμενα. Το κράτος έχει υποχρέωση να λειτουργεί αποτελεσματικά, αλλά και να έχει μηχανισμούς διαχείρισης μετά τις καταγγελίες. Αυτή η προσπάθεια είναι συνεχής, κι αυτό δεν μπορούμε να το ξεχνάμε.

ΕΚΕΙΝΟ που προέχει, μεταξύ όλων των άλλων, είναι η συστηματική ενημέρωση των πολιτών. Είναι προφανές πως όλα ξεκινούν με την αναγνώριση του προβλήματος. Γιατί, θα το επαναλάβουμε για μια ακόμη φορά για να το συνειδητοποιήσουν όλοι, πως είναι ένα υπαρκτό ζήτημα, το οποίο δεν αντιμετωπίζεται διά μαγικής συνταγής.  Ένα εδραιωμένο πρόβλημα στην κοινωνία, όπως είναι αυτό, πρέπει να «ξεριζωθεί». Αυτή είναι η μόνη οδός. Θα πρέπει, όμως, τούτο να γίνει μεθοδικά και συστηματικά.

Πηγή:   https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1413593/i-prolipsi-kata-tis-vias-ine-to-klidi/


Σε μια προοδευτική κοινωνία…

 

Το περιεχόμενο έκθεσης που αφορά την κακοποίηση, παραμέληση, οικονομική εκμετάλλευση και τον ηλικιακό ρατσισμό που δέχονται ηλικιωμένοι, δεν μπορεί παρά να αποτελεί ένα μελανό σημείο, όχι μόνο ως προς τις νοοτροπίες που κουβαλούμε σ’ αυτό τον τόπο, αλλά και για τα επίπεδα του ίδιου του πολιτισμού μας.

Κατά τα άλλα δεν παραλείπουμε να υπερηφανευόμαστε για το ότι έχουμε δήθεν εισέλθει σε τροχιές ενός προοδευτικού κράτους και ο εκσυγχρονισμός, τουλάχιστον ως στόχος, βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη του βίου μας.

Τρομάρα μας, βέβαια, όταν τα ίδια τα στοιχεία, που αποτελούν αδιάψευστη μαρτυρία, βοούν τόσο εκκωφαντικά. Καταγράφεται, λοιπόν, σημαντική αύξηση την τελευταία δεκαετία στις περιπτώσεις κακοποίησης ηλικιωμένων στα σπίτια τους από οικιακές βοηθούς, στους οίκους ευγηρίας από φροντιστές, ακόμη και σε δημόσια και ιδιωτικά νοσηλευτήρια από μερίδα ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού, ενώ ο ηλικιακός ρατσισμός είναι εμφανής σε όλες τις μορφές και επίπεδα. Μόλις την περασμένη Παρασκευή παρουσιάστηκε η σχετική έκθεση του Παρατηρίου Τρίτης Ηλικίας Κύπρου και ένα από τα πιο σημαντικά των όσων λέχθηκαν είναι ότι τα θύματα της πονεμένης αυτής ιστορίας, δηλαδή οι ηλικιωμένοι που υφίστανται αυτή την κακοποίηση, φοβούνται να λύσουν τη σιωπή τους και να προχωρήσουν σε επίσημη καταγγελία στην Αστυνομία, αφού ανησυχούν για τις συνέπειες κυρίως για το υπόλοιπο της παραμονής τους σε οίκους ευγηρίας. Υπό το καθεστώς του φόβου αυτού πολύ φοβούμαστε με τη σειρά μας ότι ίσως οι διαστάσεις του προβλήματος να είναι πολύ μεγαλύτερες και καθυστερημένα ηχεί ο κώδωνας του κινδύνου.

Είναι πράγματι συγκλονιστικές οι μαρτυρίες και δεν θα ήταν υπερβολή να λεχθεί στην περίπτωση ότι ντρέπεται και η ντροπή. Ο Πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Τρίτης Ηλικίας Κύπρου, Δήμος Αντωνίου, ανέφερε ότι ποσοστό 91% των τηλεφωνημάτων (200 στον αριθμό) αφορούν σε καταγγελίες για σωματική και συναισθηματική κακοποίηση, ηλικιακό ρατσισμό, παραμέληση και οικονομική εκμετάλλευση ηλικιωμένων, ενώ το 9% (20 στον αριθμό) αφορούν στην κακοποίηση και παραμέληση ηλικιωμένων σε ιδρύματα και νοσηλευτήρια. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι όσα περιστατικά έχουν καταγγελθεί επίσημα διερευνώνται αυτή τη στιγμή με τη συνεργασία του Γραφείου Ευημερίας και της Επιτρόπου Διοικήσεως.

Την ίδια στιγμή πάντως που κομπτόμαστε να περάσουμε, είτε νομοθετικά είτε άλλως πως, ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες για να φαντάζουμε ως προς τη βιτρίνα μας  ένα σύγχρονο και προοδευτικό κράτος, συνιστά μέγιστη υποκρισία να συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγελαφικά και χειρότερα ακόμα στην Κύπρο του 2023 και ν’ ανακοινώνονται επίσημα λίγα 24ωρα πριν εκπνεύσει και αυτός ο χρόνος.

Όσο για την ευαισθητοποίησή μας, αρκούν μόνο κάποιες μέρες για να είναι όλα περασμένα και ξεχασμένα… Θα έχουμε τόσα άλλα για να ασχοληθούμε σοβαρά…  

Πηγή:  https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1414308/se-mia-proodeftiki-kinonia/


Όταν λίγοι άνθρωποι θέτουν τις βάσεις για το καλό

«Η μουσική είναι αόρατη για αυτό χωράει παντού». Με αυτό το σκεπτικό, πριν μισό αιώνα, ένας άντρας στη Βενεζουέλα –ο Jose Antonio Abreu- άρχισε να παραδίδει μαθήματα μουσικής σε παιδιά που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα, ζούσαν στο δρόμο και ήταν ευάλωτα προς ένταξη σε εγκληματικές ομάδες ή κινδύνευαν να αποτελέσουν θύματα εμπορίας παιδιών. Στόχος του, καθώς και των ανθρώπων που ενώθηκαν μαζί του, ήταν να σωθούν όσο περισσότερα παιδιά είναι δυνατόν από τη φτώχεια, τους δρόμους και την εγκληματικότητα. «Φτώχεια δεν είναι μόνο η έλλειψη τροφής και στέγης. Φτώχεια είναι να αισθάνεσαι ΚΑΝΕΝΑΣ, να στερείσαι ταυτότητας», εξηγούσε ο Abreu. «Η μουσική, να είσαι πρωταγωνιστής σε μια ορχήστρα, να παίζεις, να τραγουδάς, δημιουργεί στο παιδί μια αυτοεκτίμηση, μια υγιή περηφάνια που το βγάζει από τη φτώχεια. Το παιδί με το που παίρνει το μουσικό του όργανο, παύει να είναι φτωχό. Ένα παιδί με ένα βιολί δεν είναι φτωχό! Γιατί το βιολί το οδηγεί σε ένα δρόμο αυξανόμενου πνευματικού πλούτου».

Πριν πέντε χρόνια, τέτοια εποχή, είχα βρεθεί στο τέρμα της Λήδρας σε ένα υποστατικό του Δήμου για να γνωρίσω (δημοσιογραφικά) τη δουλειά του El Sistema. Του προγράμματος που είχε δημιουργήσει ο Abreu και το οποίο έγινε παγκόσμιο φτάνοντας κάποια στιγμή και στην Κύπρο. Αρχικά, με πρωτοβουλία δασκάλων του Δημοτικού σχολείου της Φανερωμένης, όπου τα πλείστα παιδιά που φοιτούσαν εκεί χαρακτηρίζονταν με αυτό που λέμε μεταναστευτική καταγωγή. Ελλείψει μουσικών οργάνων, οι πρώτες απόπειρες παραγωγής ήχου γίνονταν με κουβάδες καθώς και τα ίδια τα όργανα του σώματος. Το 2018, στην ορχήστρα αριθμούσαν 50 παιδιά.

Το βράδυ της Κυριακής, 160 παιδιά στήθηκαν στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου στη Λευκωσία και απέδειξαν πως η μουσική χωράει παντού. Πολλά από τα παιδιά ενδεχομένως να μην είχαν σκεφτεί ποτέ τη μουσική σαν ενασχόληση, μπορεί να μην είχαν αγγίζει μουσικό όργανο ούτε καν σε μορφή παιχνιδιού. Και, τα περισσότερα από αυτά, ίσως να μην ακολουθήσουν τους δρόμους της μουσικής (αν και στη Βενεζουέλα μουσικοί που ξεκίνησαν από την El Sistema στελεχώνουν την Ορχήστρα Νέων της χώρας, γνωστή ως Simon Bolivar (μια από τις 10 πιο σημαντικές ορχήστρες στον κόσμο). Ο απώτερος στόχος δεν είναι η δημιουργία μουσικών, αλλά η υγιής ενασχόληση, η κοινωνικοποίηση και απόκτηση ταυτότητας. Υπό της ήχους της μουσικής.

Η συναυλία της Κυριακής, όπως και κάθε συναυλία των παιδιών του El Sistema, αποδεικνύει τι μπορεί να κάνει η αποδοχή και ενσωμάτωση, το χειροκρότημα κι η αγάπη. Το αποτέλεσμα της μη αποδοχής παιδιών, ελπίζουμε να μην το δούμε.

 Πηγή:   https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1414710/otan-ligi-anthropi-thetoun-tis-vasis-gia-to-kalo/


«Πνιγμένοι» στο αίσθημα της φτώχειας και της υλικής στέρησης περισσότεροι από 250 χιλιάδες πολίτες

 

  • Έρευνα Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας: Η Κύπρος βρίσκεται στην 3η χειρότερη θέση με ποσοστό 28%, ενώ ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 18.5%.
  • Στα άτομα από τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα το ποσοστό είναι σχεδόν διπλάσιο, αφού φτάνει στο 41.4%.
  • Οι αυξήσεις στα επιτόκια και η ακρίβεια οδηγούν στην αύξηση της ανισότητας και την επιδείνωση των κοινωνικών δεικτών
  • Tο ποσοστό της υποκειµενικής φτώχειας στην Κύπρο ανέρχεται στο 28% και αντιστοιχεί σε περισσότερους από 250 χιλιάδες πολίτες

Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου

 

«Πνιγμένοι» στο αίσθημα της φτώχειας είναι περισσό­τεροι από 250 χιλιάδες πολί­τες στην Κύπρο, σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Στα­τιστικής Υπηρεσίας, η οποία μάλιστα κατατάσσει τη χώρα στην τρίτη χειρότερη θέση μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.

Τα στοιχεία βασίζονται σε δεδομένα του 2022 και αφορούν την «υποκειμενική φτώχεια», δηλαδή το ποσο­στό των πολιτών οι οποίοι αισθάνονται ότι βρίσκονται σε κατάσταση οικονομικής και υλικής στέρησης. Επίσης, όπως αναφέρεται στην έκθε­ση της Ευρωπαϊκής Υπηρε­σίας, τα στοιχεία βασίζονται στα αποτελέσματα από τις στατιστικές της ΕΕ για το ει­σόδημα και τις συνθήκες δι­αβίωσης.

Αναφέρεται επίσης ότι ο στόχος της έρευνας η οποία έχει πραγματοποιηθεί είναι η αξιολόγηση της αντίληψης των ερωτηθέντων σε σχέση με τις δυσκολίες τις οποίες αντιμετωπίζει το νοικοκυ­ριό τους. Ακόμη, αναφέρεται ότι για την αξιολόγηση των στοιχείων έχει ληφθεί υπό­ψη η κατάσταση της υλικής ευημερίας των νοικοκυριών, συμπεριλαμβανομένων των εσόδων, των δαπανών, του χρέους και του πλούτου.

Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας, το ποσοστό της υποκειμενικής φτώχειας στην Κύπρο ανέρ­χεται στο 28% και αντιστοι­χεί σε περισσότερους από 250 χιλιάδες πολίτες. Ση­μειώνεται μάλιστα ότι η Κύ­προς βρίσκεται στην τρίτη χειρότερη θέση μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ, όπου ο μέσος όρος είναι 18.5%. Στις πρώτες δύο θέσεις είναι η Ελλάδα με ποσοστό 68.2% και η Βουλγαρία με 40.2%. Από την άλλη πλευρά, οι χώ­ρες με τα πιο χαμηλά ποσο­στά υποκειμενικής φτώχειας είναι το Λουξεμβούργο με 5.2%, η Φινλανδία με 5.7% και η Σουηδία με 6.4%

Σημειώνεται ότι με βάση στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας Κύπρου -τα οποία επίσης βασίζονται σε δεδο­μένα του 2022- το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκε­ται σε κίνδυνο φτώχειας ή/και κοινωνικού αποκλεισμού ανέρχεται σε 16.7% και αντι­στοιχεί σε 150 χιλιάδες πρό­σωπα. Σημειώνεται επίσης ότι ποσοστό 2,7% του πληθυ­σμού (24 χιλιάδες πρόσωπα) βρίσκονται σε συνθήκες σο­βαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης.

Αύξηση ανισότητας και επιδείνωση κοινωνικών δεικτών

Επισημαίνεται ότι το Δη­μοσιονομικό Συμβούλιο στην τελευταία του έκθεση προει­δοποίησε για την αύξηση της ανισότητας και την επιδείνω­ση των κοινωνικών δεικτών.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, «η συνεχιζόμενη πίε­ση στην πιστωτική επέκταση επικεντρώνεται κατά βάση στις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις […] και προοιω­νίζει πιέσεις στην ανάπτυξη τους επόμενους μήνες». Ση­μειώνεται επίσης ότι «η πιο πάνω εικόνα ενισχύει και τις ανησυχίες για επιδείνωση των κοινωνικών δεικτών της Κύπρου στον επόμενο κύκλο αναθεώρησής τους, καθώς η πιστωτική επέκταση υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων ισοδυναμεί με μετατόπιση της παραγωγικής δυναμικής -και του πλούτου- από τη μεσαία προς την άνω οικονομική τάξη». Ακόμη, σημειώνεται ότι λόγω των πιο πάνω, «σε συν­δυασμό και με την αύξηση των κερδών σε βάρος των ιδιωτι­κών μισθολογίων, αναμένεται κάποια αύξηση της ανισότη­τας στη διανομή του πλούτου στην οικονομία».

Χειρότερη η κατάσταση στα μεσαία και χαμηλά στρώματα

Εν τω μεταξύ η έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας επι­σημαίνει ότι τόσο στην Κύπρο όσο και στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ το ποσοστό της υπο­κειμενικής φτώχειας είναι πιο ψηλό στα άτομα από το χα­μηλό και μεσαίο μορφωτικό επίπεδο (σ.σ.: μέχρι τη μετα­δευτεροβάθμια μη τριτοβάθμια εκπαίδευση), τα οποία συνή­θως απασχολούνται στις πιο χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Πιο συγκεκριμένα, στην Κύπρο ενώ το γενικό ποσοστό είναι 28%, στα άτομα από το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο (σ.σ.: προσχολική, πρωτοβάθ­μια και κατώτερη δευτεροβάθ­μια εκπαίδευση) είναι σχεδόν διπλάσιο, αφού φτάνει στο 41.4%. Σημειώνεται ότι στην υπό αναφορά ομάδα ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 28.5%. Επισημαίνεται επίσης ότι οι χώρες με τα υψηλότερα ποσο­στά είναι η Ελλάδα με 81.6%, η Βουλγαρία με 67.9% και η Σλοβακία με 53.3%, ενώ από την άλλη πλευρά οι χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά είναι η Φινλανδία με 7.3%, το Λου­ξεμβούργο με 10% και η Σου­ηδία με 11.3%.

Επίσης, στα άτομα από το μεσαίο μορφωτικό επίπεδο (σ.σ.: ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μεταδευτερο­βάθμια μη τριτοβάθμια εκπαί­δευση) το ποσοστό στην Κύπρο είναι 33.5%, ενώ ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 18%. Σημειώ­νεται μάλιστα ότι η Κύπρος βρίσκεται στην τρίτη χειρότε­ρη θέση πίσω από την Ελλάδα με 70.3% και τη Βουλγαρία με 39%, ενώ από την άλλη πλευ­ρά οι χώρες με τα πιο χαμη­λά ποσοστά είναι η Σουηδία με 5.8%, το Λουξεμβούργο με 6.7% και η Ολλανδία με 7.4%.

Ακόμη, στα άτομα από το υψηλό μορφωτικό επίπεδο (σ.σ.: τριτοβάθμια εκπαίδευση σύντομου κύκλου, πτυχίο, με­ταπτυχιακό ή διδακτορικό, ή ισοδύναμο επίπεδο) το ποσο­στό στην Κύπρο είναι 14.8%, ενώ ο μέσος όρος στην ΕΕ 9.2%. Σημειώνεται μάλιστα ότι η Κύπρος βρίσκεται στην τρίτη χειρότερη θέση πίσω από την Ελλάδα με 48% και τη Βουλ­γαρία με 20.2%, ενώ από την άλλη πλευρά οι χώρες με τα πιο χαμηλά ποσοστά είναι το Λουξεμβούργο με 2.4%, η Φι­λανδία με 2.8% και η Γερμανία με 3.2%.

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία επισημαίνει στην έρευνά της ότι σε επίπεδο ΕΕ το ποσοστό της υποκειμενικής φτώχειας στα άτομα από το χαμηλό μορ­φωτικό επίπεδο (28.5%) είναι σχεδόν τριπλάσιο σε σχέση με τα άτομα από το υψηλό μορ­φωτικό επίπεδο. Σημειώνεται επίσης ότι σε 26 κράτη-μέλη της ΕΕ το ποσοστό της υπο­κειμενικής φτώχειας είναι πιο ψηλό στα άτομα από το χαμη­λό μορφωτικό επίπεδο σε σχέ­ση με τα άτομα από το μεσαίο και υψηλό μορφωτικό επίπε­δο. Μοναδική εξαίρεση είναι η Φινλανδία, όπου το ποσοστό είναι ελαφρώς πιο ψηλό στα άτομα από το μεσαίο μορφωτι­κό επίπεδο σε σχέση με τα άτο­μα από το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.

Αναφέρεται επίσης ότι στα περισσότερα κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν καταγραφεί σημα­ντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων του πληθυσμού με υψηλό και χαμηλό μορφωτικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, σε 12 κράτη-μέλη η διαφορά είναι τουλάχιστον 20 ποσοστιαίες μονάδες. Στην Κύπρο η διαφο­ρά είναι σχεδόν 27 ποσοστιαί­ες μονάδες (σ.σ.: 41% στα άτο­μα από το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο σε σχέση με 14.7% από το υψηλό μορφωτικό επί­πεδο).

Πηγή:   https://dialogos.com.cy/pnigmenoi-aisthima-tis-ftocheias-tis-ylikis-sterisis-perissoteroi-250-chiliades/


UNICEF: Ένα στα πέντε παιδιά ζει στη φτώχεια στις πλούσιες χώρες

6 Δεκεμβρίου

Μολονότι σημειώθηκε κάποια βελτίωση τα τελευταία χρόνια, πάνω από 69 εκατομμύρια παιδιά ζουν στη φτώχεια στις 40 πλουσιότερες χώρες του κόσμου, με άλλα λόγια η φτώχεια πλήττει πάνω από το ένα παιδί στα πέντε, σύμφωνα με τη UNICEF, που επισημαίνει κενά ιδιαίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Γαλλία.

Κατά τις περιόδους 2012-2014 και 2019-2021, ο αριθμός των παιδιών που ζουν στη φτώχεια μειώθηκε κατά περίπου 8% στις περίπου 40 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ που εξετάστηκαν. Ποσοστό που αντιπροσωπεύει «περίπου 6 εκατομμύρια παιδιά» τουλάχιστον από τα 291 εκατομμύρια παιδιά συνολικά, εξηγείται σε έκθεση που δημοσιοποιήθηκε την Τρίτη το βράδυ από την UNICEF Innocenti, το τμήμα έρευνας του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για την Παιδική Ηλικία.

Αλλά «απέμεναν ακόμη πάνω από 69 εκατομμύρια παιδιά στη φτώχεια» στα τέλη του 2021.

«Για τα περισσότερα παιδιά, αυτό σημαίνει πως αντιμετωπίζουν κίνδυνο να μεγαλώσουν με έλλειψη θρεπτικής τροφής, ρούχων, σχολικών ειδών και ζεστού σπιτιού», σχολίασε ο Μπο Βίκτορ Νίλουντ του UNICEF Innocenti, τονίζοντας τις δυνητικές επιπτώσεις για «τη σωματική και ψυχική τους υγεία».

Η UNICEF βασίζει τους υπολογισμούς της στη «σχετική» φτώχεια, επίπεδο εισοδήματος το οποίο αντιστοιχεί στο 60% του μέσου σε εθνική κλίμακα — πρόκειται για δείκτη που χρησιμοποιείται συχνά στις ανεπτυγμένες χώρες για να προσδιορίζεται το όριο της φτώχειας.

Η έκθεση επιμένει στην ανάγκη να δημιουργηθούν συγκεκριμένα εργαλεία κοινωνικής προστασίας για να εξασφαλιστεί η ευημερία των παιδιών και στην «πολιτική βούληση» στις υπό εξέταση χώρες, υπογραμμίζοντας ότι το να βγαίνουν τα παιδιά από τη φτώχεια δεν είναι κάτι που συμβαίνει αυτόματα όταν αυξάνεται ο πλούτος μιας χώρας.

Παρά τη γενική βελτίωση, οι διαφορές της τροχιάς μεταξύ κάποιων χωρών είναι εντυπωσιακές.

Από το 2012, η μεγαλύτερη επιδείνωση της κατάστασης καταγράφηκε σε κάποιες από τις πλουσιότερες χώρες της υφηλίου: στο Ηνωμένο Βασίλειο (+19,6% φτωχά παιδιά, ή αλλιώς μισό εκατομμύριο, σε μια χώρα όπου ήδη το ποσοστό της παιδικής φτώχειας υπερέβαινε το 20% το 2021), στην Ισλανδία (+11%) καθώς και στη Γαλλία (+10,4%).

Στις ΗΠΑ, ο αριθμός των φτωχών παιδιών μειώθηκε κατά 6,7%, όμως πάνω από το ένα παιδί στα τέσσερα εξακολουθούσε να ζει σε κατάσχεση «σχετικής» φτώχειας. Και ο δείκτης της παιδικής φτώχειας ήταν διπλάσιος από αυτόν στη Δανία, χώρα με συγκρίσιμο κατά κεφαλήν εισόδημα.

Η κατάσταση σε ό,τι αφορά την παιδική φτώχεια βελτιώθηκε περισσότερο στην Πολωνία (-37,6%), στη Σλοβενία (-31,4%), στη Λετονία (-31%) και στη Λιθουανία (-30,6%).

Υπογραμμίζοντας τη σύνδεση της παιδικής φτώχειας και των οικονομικών ανισοτήτων, η έκθεση στέκεται επίσης στον μεγαλύτερο κίνδυνο να μεγαλώσουν στη φτώχεια παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών ή οικογενειών που ανήκουν σε μειονότητες.

Στις ΗΠΑ για παράδειγμα, το 30% των παιδιών Αφροαμερικανών και το 29% των παιδιών αυτοχθόνων ζουν κάτω από το εθνικό όριο της φτώχειας, ενώ το ποσοστό αυτό δεν ξεπερνά το 10% για τα παιδιά των λευκών και των ισπανόφωνων.

Ταυτόχρονα στην ΕΕ, ένα παιδί που έχει γονείς με μη ευρωπαϊκή υπηκοότητα διατρέχει 2,4 φορές υψηλότερο κίνδυνο να ζει στη φτώχεια από κάποιο που έχει ευρωπαίους γονείς.

Πηγή:   https://dialogos.com.cy/unicef-sta-pente-paidia-zei-sti-ftocheia-stis-ploysies-chores/


Ποιον είπες δημοσιογράφο, ρε;

 lowkey δημοσιογραφία δημοσιογράφοι πληροφόρηση κωμικοί

Τα τελευταία χρόνια μια νέα γενιά καλλιτεχνών και κωμικών προσφέρει υψηλού επιπέδου ερευνητική δημοσιογραφία και σχολιασμό που θα ζήλευαν ορισμένα από τα σημαντικότερα ΜΜΕ του κόσμου ● Το ερώτημα είναι αν η αντικατάσταση των δημοσιογράφων από stand up κωμικούς είναι δείγμα ανανέωσης της ενημέρωσης ή ο επιθανάτιος ρόγχος της παραδοσιακής δημοσιογραφίας.

«Βιάζεις και εσύ την κόρη σου όπως ο προφήτης Μωάμεθ;», ρώτησε ο Στιούαρτ Σέλντοβιτς έναν ιδιοκτήτη καντίνας αραβικής καταγωγής που συνάντησε στην καρδιά της Νέας Υόρκης. «Σκοτώσαμε 4.000 παιδιά (στη Γάζα) και ξέρεις κάτι… δεν ήταν αρκετά», πρόσθεσε ο ίδιος, ενώ εξακολουθούσε να παρενοχλεί τον πλανόδιο πωλητή λέγοντας ότι «θα βγάλουν τα νύχια του πατέρα του».

Το περιστατικό, που καταγράφηκε σε βίντεο, αποτέλεσε πρώτη είδηση στις ΗΠΑ καθώς ο Σέλντοβιτς είχε διατελέσει ανώτατο στέλεχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επί προεδρίας Μπους αλλά και σύμβουλος του Ομπάμα.

Η ζωή του Αμερικανού πρώην αξιωματούχου αποτελούσε ανοιχτό βιβλίο για κάθε δημοσιογράφο που θα ήθελε να σκιαγραφήσει το προφίλ του. Παρ’ όλα αυτά ίσως το πληρέστερο ρεπορτάζ που ακούσαμε τα τελευταία 24ωρα για τη σταδιοδρομία του ισλαμοφοβικού, ρατσιστή συμβούλου δεν προήλθε από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης αλλά από έναν Βρετανό ράπερ — τον Lowkey. Σε ένα πεντάλεπτο βίντεο που ανέβασε στην ανεξάρτητη πλατφόρμα Double Down News αναφέρθηκε στον κομβικό ρόλο που έπαιζε ο Σέλντοβιτς στη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ για την ευρύτερη Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα για το Ισραήλ, αλλά και τις σχέσεις του με την εταιρεία Gotham Government Relations που λειτουργεί σαν παράρτημα του ισραηλινού λόμπι στην Αμερική.

Αν παρακολουθήσει κανείς τις αναρτήσεις τού Lowkey για την ισραηλινή επιδρομή στη Γάζα θα συνειδητοποιήσει ότι προσφέρει αυτό που θα λέγαμε άμεση και έγκριτη ενημέρωση. Παρά το γεγονός ότι ο λόγος του είναι απόλυτα στρατευμένος στο πλευρό των Παλαιστινίων (όχι όμως περισσότερο από ότι είναι ο λόγος του BBC, των New York Times ή του Fox News στο πλευρό του Ισραήλ), φαίνεται ότι έχει υποπέσει σε πολύ λιγότερα λάθη σε σχέση με τα μεγαλύτερα ΜΜΕ του πλανήτη. Αντίθετα είναι από τους πρώτους που αποκαλύπτουν κάθε επιχείρηση παραπληροφόρησης λειτουργώντας ταυτόχρονα όχι μόνο σαν δημοσιογράφος αλλά και σαν media watch — ένα παρατηρητήριο των Μέσων Ενημέρωσης.

O Lowkey εντάσσεται πλέον σε μια μεγάλη κατηγορία καλλιτεχνών και κωμικών, οι οποίοι ασχολούνται με θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας ξεπερνώντας τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης όχι μόνο στην ταχύτητα, αλλά και στην ποιότητα της ερευνητικής δημοσιογραφίας που πραγματοποιούν. Το Double Down News που αναφέραμε δίνει τον λόγο σε δεκάδες ανάλογες φωνές που δημοσιογραφούν χωρίς να είναι δημοσιογράφοι, οι οποίοι μοιράζονται την ίδια πλατφόρμα με καταξιωμένους επαγγελματίες του χώρου όπως η Ναόμι Κλάιν και ο Τζορτζ Μόνπιο, αλλά και πολιτικούς όπως ο Τζέρεμι Κόρμπιν ή ο Γιάνης Βαρουφάκης.

Αριστερά, ο Στιούαρτ Σέλντοβιτς την ώρα που παρενοχλεί έναν Άραβα πλανόδιο μάγειρα, στο κέντρο η Φρανσέσκα Φιορεντίνι, κωμικός με αμιγώς δημοσιογραφικό λόγο και δεξιά ο πασίγνωστος Τζον Όλιβερ

Η τάση αντικατάστασης όμως των επαγγελματιών δημοσιογράφων από καλλιτέχνες και κωμικούς δεν αφορά μόνο τα εναλλακτικά ΜΜΕ. Στις ΗΠΑ ο Τζον Όλιβερ και η εκπομπή «Last Week Tonight» σαρώνουν κάθε χρόνο τα τηλεοπτικά βραβεία αλλά και τα ποσοστά τηλεθέασης προσφέροντας εξαιρετική ερευνητική δημοσιογραφία πασπαλισμένη με ισχυρές δόσεις σάτιρας. Με μια ομάδα τουλάχιστον δέκα ερευνητών, αρκετοί από τους οποίους έχουν πολυετή υπηρεσία σε ΜΜΕ όπως οι New York Times, το Al Jazeera και το περιοδικό ΤΙΜΕ, ο Τζον Όλιβερ τολμά να ασχοληθεί με θέματα τα οποία τα κυρίαρχα ΜΜΕ αποφεύγουν είτε γιατί τα θεωρούν πολύ βαριά για το κοινό (και τους διαφημιστές τους) είτε γιατί θίγουν τα συμφέροντα συγκεκριμένων εταιρειών.

Με εξαιρετικά λιγότερα μέσα στη διάθεσή της αλλά και με αισθητά πιο ριζοσπαστικό λόγο, η ιταλικής και κινεζικής καταγωγής Φρανσέσκα Φιορεντίνι συμμετέχει και αυτή στο νέο κύμα κωμικών που εκφέρουν αμιγώς δημοσιογραφικό λόγο.

Η Φιορεντίνι, η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή από τα μικρού μήκος βίντεο που ετοίμαζε για τα social media του Al Jazeera, σήμερα παρουσιάζει το podcast The Bitchuation Room από όπου παρελαύνουν αρκετοί κωμικοί ακόμη, ακτιβιστές και δημοσιογράφοι.

Η νέα γενιά «stand-up δημοσιογράφων» συνεχίζει μια παράδοση αιώνων, οι ρίζες της οποίας θα μπορούσαν να αναζητηθούν ακόμη και στον Αριστοφάνη. Στη Βρετανία για παράδειγμα το σατιρικό περιοδικό «Private Eye» (η αγγλική εκδοχή του «Ποντικιού») συμπληρώνει έξι δεκαετίες σοβαρής ερευνητικής δημοσιογραφίας — ακόμη και αν έχει κατηγορηθεί δικαίως για τη δεξιά, ενίοτε αντιδραστική και πάντα αντεργατική στάση του διευθυντή του, του βετεράνου κωμικού Ίαν Χίσλοπ.

Η Ελλάδα έχει φυσικά τους δικούς της «Τζον Όλιβερ» που συνδυάζουν τα χαρακτηριστικά μιας σατιρικής εκπομπής με σοβαρή έρευνα και πολιτική ανάλυση, όπως παραδείγματος χάριν ο Κωνσταντίνος Πουλής στο The Press Project και φυσικά ο Χριστόφορος Ζαραλίκος στο προσωπικό του κανάλι στο YouTube, το zaraleaks TV. Μπορεί οι διαβεβαιώσεις του Ζαραλίκου ότι διαθέτει ερευνητική ομάδα 1.500 ατόμων να ελέγχονται ως ανακριβείς, η εκπομπή του όμως προσφέρει πιο συμπυκνωμένη πληροφορία και ανάλυση από το σύνολο των «αληθινών» δελτίων ειδήσεων.

Θα πρέπει λοιπόν να γιορτάσουμε για τον αέρα ανανέωσης που πνέει στον τομέα της ενημέρωσης ή να θρηνήσουμε για το γεγονός ότι πολλοί ηθοποιοί και ράπερ πραγματοποιούν καλύτερη δημοσιογραφία από επαγγελματίες του χώρου; Ίσως να εξαρτάται από το αν βλέπουμε την κατάσταση ως κωμικοτραγική ή τραγικοκωμική.

Όταν πάντως έκανα το λάθος σε μια δημόσια συζήτηση να προσφωνήσω τον Ζαραλίκο ως έναν από τους καλύτερους «δημοσιογράφους» στην Ελλάδα, πήρα από τον ίδιο την απάντηση που μου άξιζε: «Έχε χάρη που είναι εδώ η μάνα σου και θα συγκρατηθώ».

Πηγή:   https://info-war.gr/poion-eipes-dimosiografo-re/