Σαν να κέρδισαν οι τυχεροί ένα στημένο κρατικό λαχείο

 

Άριστος Μιχαηλίδης

5 Απριλίου 2024

Να ήταν μόνο η περίπτωση με τις Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, να πεις ότι έγινε κάποιο λάθος, κάποιο από εκείνα που μόνο στο κυπριακό κράτος δεν φαίνονται εξωφρενικά. Ότι το κράτος ενοικιάζει σε ιδιώτη δική του ακίνητη περιουσία προς €6.000 το χρόνο και ο ιδιώτης, αφού φυσικά κάνει κάποια έξοδα που δεν(!) μπορούσε να κάνει το κράτος, την υπενοικιάζει πίσω στο κράτος προς €135.000 το χρόνο.

Δεν είναι, όμως, μοναδική περίπτωση. Και, μάλιστα, επί χρόνια καταγράφεται το φαινόμενο στις εκθέσεις της Ελεγκτικής Υπηρεσίας. Πριν από ενάμιση χρόνο ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης έστειλε στο υπουργείο Εμπορίου επιστολή και χαρακτηρίζει σκανδαλώδες το ότι το κράτος παραχωρεί γη με χαμηλό ενοίκιο με στόχο την ανάπτυξη της βιομηχανίας και οι ιδιώτες την υπενοικιάζουν στο κράτος με πολλαπλάσιο ενοίκιο.

Δεν χρειαζόταν η επιστολή του Οδυσσέα, φυσικά, μόνο με την κοινή λογική να το σκεφτείς, είναι κραυγαλέα σκανδαλώδες. Ένα γελοίο φαινόμενο που δεν μπορεί να σε κάνει να γελάσεις. Διότι, σε κάνει να αισθάνεσαι ότι είμαστε για κλάματα. Ρεζιλίκια κανονικά. Και μην πει κανένας ότι φταίνε οι δημοσιογράφοι που δεν τα γράφουν και περιμέναμε τις πλημμύρες στις αποθήκες φαρμάκων για να τα μάθουμε. Διότι, γράψαμε άπειρες φορές (και σε αυτή τη στήλη και αλλού) για αυτό το γελοίο φαινόμενο, αλλά δεν ίδρωσε το αυτί κανενός.

Ούτε των βουλευτών, που ό,τι θυμούνται χαίρονται. Παρένθεση αυτό, διότι θυμήθηκαν τώρα οι βουλευτές του ΔΗΣΥ, το φιλανθρωπικό ταμείο στο οποίο προεδρεύει η Φιλίππα Καρσερά Χριστοδουλίδη, και θέλουν να δίνονται στη δημοσιότητα όσοι κάνουν εισφορές, ενώ όταν επί δέκα χρόνια προήδρευε η Άντρη Αναστασιάδη δεν χρειαζόταν να δοθεί τίποτα στη δημοσιότητα. Ούτε που τους έκοφτε, ας πούμε, όταν στα καλά καθούμενα ένας Μαλαισιανός εισέφερε €300 χιλιάδες στην Αρχιεπισκοπή όταν πήρε κυπριακό διαβατήριο. Άλλες ιστορίες αυτές…

Εκτός από τις Φαρμακευτικές Αποθήκες, λοιπόν, άλλος ιδιώτης, στη Λάρνακα, ενοικιάζει γη από το κράτος προς €1.517 το χρόνο, κτίζει μέσα κάποια υποστατικά και τα υπενοικιάζει στο Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών του κράτους, προς €57.600. Και μιλάμε τώρα για συμφωνίες 33 χρόνων. Ένας άλλος, επίσης στη Λάρνακα, ενοικιάζει από το κράτος προς €2.751 και υπενοικιάζει στο Τμήμα Δημοσίων Έργων προς €29.400. Ένας άλλος, στη Λεμεσό, ενοικιάζει δυο οικόπεδα προς €1.870 και €1.007 και τα υπενοικιάζει στο Τμήμα Κρατικών Αγορών και Προμηθειών προς €66.000. Κι αυτές είναι μόνο ενδεικτικές περιπτώσεις, υπάρχουν κι άλλες.

Επαναλαμβάνω, στα δικά του ακίνητα το κυπριακό κράτος, δεν μπορούσε να κτίσει αποθήκες να του κοστίσουν μερικές χιλιάδες -ούτε καν τα Δημόσια Έργα που είναι δουλειά στο χέρι τους- και πληρώνει δεκάδες χιλιάδες σε ιδιώτες οι οποίοι ως να κέρδισαν ένα στημένο κρατικό λαχείο. Αυτές οι συμφωνίες ισχύουν από το 2003 – 2005. Σκέψου πόσα εισέπραξαν τόσα χρόνια αυτοί οι ιδιώτες με αυτές τις συμφωνίες.

Για παράδειγμα, από το 2004, οι  Φαρμακευτικές Υπηρεσίες πλήρωσαν στον ιδιώτη ενοίκια ύψους €1,7 εκατομμύρια περίπου, για τις αποθήκες που πλημμύρισαν, και ο ιδιώτης πλήρωσε στο κράτος για τη γη που του έδωσε €80.000. Σχεδόν ένα εκατομμύριο κέρδος. Και δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος, ένας υπουργός, μια κυβέρνηση, να πει ότι αυτό που συμβαίνει είναι πέρα από κάθε λογική. Αντίθετα. Το θεωρούν πολύ… έντιμο. Γι΄ αυτό και όταν η μίσθωση της γης έληγε το 2012 την ανανέωσαν για άλλα 33 χρόνια και θα ισχύει μέχρι το 2045. Βρε, μα πόσα λαμόγια να αντέξει ο τόπος;

Υ.Γ. Μάλλον πρόκειται για νοοτροπία που αποκτά κάποιος αυτόματα, με μαγικό τρόπο, μόλις αναλάβει πόστο αξιωματούχου. Αποκτούν μια άνεση να μιλούν για το δημόσιο χρήμα σαν να μιλούν για στραγάλια. Έτσι και ο νέος υπουργός Υγείας, Μιχάλης Δαμιανός, που μιλούσε χτες στο Σίγμα για την καταστροφή των φαρμάκων κι έλεγε ότι δεν πρόκειται για τεράστια ποσά. Τελικά, με πρώτη εκτίμηση, επηρεάστηκαν τα αποθέματα για 149 φάρμακα και καταστράφηκαν 105.941 συσκευασίες φαρμάκων, με κόστος €879.908. Μόνο! Διότι, για να ανησυχήσουν οι αξιωματούχοι μας πρέπει να είναι οι ζημιές από το εκατομμύριο και πάνω.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1455868/san-na-kerdisan-i-ticheri-ena-stimeno-kratiko-lachio/

Πλαφόν στα σκάνδαλα μπορεί να τεθεί;

 

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

5 Απριλίου 2024

Στάλθηκε στη Βουλή και επρόκειτο να εξετασθεί με προτεραιότητα, νομοσχέδιο με το οποίο ο υπουργός Εμπορίου θα έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα με τα οποία θα καθορίζει ανώτατες τιμές λιανικής πώλησης του εμφιαλωμένου νερού για τις συσκευασίες των 500 ml και 750 ml. Στόχος του νομοσχεδίου και έγνοια της κυβέρνησης είναι να βάλει φρένο στην αισχροκέρδεια και να προστατεύσει τους πολίτες (ιθαγενείς και τουρίστες).

Κι ενώ θεωρεί τα λίγα επιπλέον σεντ σε κάθε μπουκάλα νερού αισχροκέρδεια (και είναι), αφήνει να την κλέβουν (και εμάς τους πολίτες κατ’ επέκταση) εκατοντάδες χιλιάδες, ενίοτε και δισεκατομμύρια.

Μετά από την καταιγίδα της Καθαράς Δευτέρας μάθαμε πως εδώ και χρόνια το υπουργείο Ενέργειας νοικιάζει αποθήκη που διαθέτει σε ιδιώτη προς €6.600 τον χρόνο. Κι ο ιδιώτης υπενοικιάζει την εν λόγω αποθήκη στο υπουργείο Υγείας προς €135.000 τον χρόνο, για να αποθηκεύει τις προμήθειες φαρμάκων!!!! Χρειάζεται λίγη προσπάθεια να κατανοήσει ο κοινός νους τη μανούβρα και το πως μπορεί κάποιος να κερδίζει 128,400 χωρίς κανένα κόπο, ενοικιάζοντας μια ιδιοκτησία που δεν είναι δική του. Το καλύτερο μάλιστα είναι ότι την ενοικιάζει πίσω στον ίδιο τον ιδιοκτήτη της ο οποίος προφανώς «ξέχασε» πως είναι δική του. This is Cyprus, όπως είπε κάποιος που γνωρίζει καλύτερα πως γίνονται οι δουλειές.

Κι ευτυχώς που ο καλός Θεός δεν μας εγκατέλειψε ακόμα και μας έστειλε μια ανοιξιάτικη καταιγίδα για να μάθουμε οι αδαείς που πάνε οι φόροι που πληρώνουμε (όχι πως τους πληρώνουμε όλοι, αφού το κράτος έχει να παίρνει γύρω στα 2,5 δις).

Ναι μεν η καταιγίδα προκάλεσε ζημιά πέραν του ενός εκατομμυρίου σε φάρμακα και οικοδομή, αλλά αν μη τι άλλο θα μπει ένα τέλος στη μανούβρα που γινόταν για χρόνια και ίσως τύχουν και τα φάρμακα καλύτερης διαχείρισης πριν πεθάνουμε από χαλασμένα φάρμακα (όχι πως θα το μάθουμε ποτέ).

Κατά τ’ άλλα, για να επανέλθουμε στο φλέγον θέμα, το οποίο είναι φυσικά το πλαφόν στο εμφιαλωμένο νερό, το νομοσχέδιο προβλέπει την επιβολή προστίμου μέχρι και €10.000 στις επιχειρήσεις που δεν θα συμμορφώνονται. Τόσο αυστηροί είναι οι κυβερνώντες αλλά ήξεραν από χρόνια πως τα φαρμακευτικά σκευάσματα για τα νοσοκομεία (και για όλους μετά το ΓΕΣΥ) στεγάζονταν σε ένα κτήριο που ούτε άδεια είχε, ούτε τηρούσε τις ελάχιστες προδιαγραφές για τον σκοπό που λειτουργούσε. Συν η μανούβρα του ενοικίου. Και τώρα που η θεομηνία τα αποκάλυψε όλα αυτά, το υπουργείο Υγείας λέει προτεραιότητα έχει «να διασφαλίσουμε τα φάρμακα». Για τα υπόλοιπα ούτε κουβέντα. Και καλά ο υπουργός είναι καινούργιος και δεν γνωρίζει, η γενική διευθύντρια που είναι διαχρονικά στο υπουργείο Υγείας δεν έχει κάτι να πει να μας διαφωτίσει;

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1455817/plafon-sta-skandala-bori-na-tethi/

Η παγίδα της ρουτίνας

 

Του Αλέξη Παπαχελά

kathimerini@kathimerini.gr

04 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

Ισως να μην καταλαβαίνουμε το πόσο όλα γύρω μας χαλαρώνουν και φθηναίνουν. Και μακάρι να μην το καταλάβουμε απότομα από κάποιο «ατύχημα». Η ανομία είναι ένα γενικευμένο φαινόμενο και, το χειρότερο, κανείς δεν έχει καμία απάντηση για το πώς την αντιμετωπίζεις. Τη συναντά κάποιος από τα πεζοδρόμια μέχρι το Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη και τίποτα δεν μας κάνει εντύπωση. Ακόμη και η απαγόρευση του καπνίσματος, που ήταν μια εντυπωσιακή κατάκτησή μας για λίγο, έχει καταργηθεί στην πράξη τις νύχτες. Ολα επιτρέπονται και εκεί όπου απαγορεύονται. Από τα περιώνυμα «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» καταλαβαίνει πάλι και ο κάθε ανίδεος ότι εκτός από την Ελλάδα που νομίζουμε ότι ξέρουμε, υπάρχει και μια άλλη, σκοτεινή Ελλάδα που δρα κάτω από το ραντάρ του νόμου, με κανόνες μαφίας και με τεράστια συμφέροντα να διακυβεύονται.

Στα πανεπιστήμια παίζεται το έργο «κλέφτες και αστυνόμοι», χωρίς όμως να πιστεύει κανείς ότι το έργο θα κατέβει έπειτα από μονότονες παραστάσεις πενήντα ετών. Συνηθίσαμε και αυτή τη μοναδική «ελληνική εξαίρεση». Εκτός από την ανομία, έχουμε και την έλλειψη επαγγελματισμού και σχεδιασμού. Τα παραδείγματα είναι πολλά και εκτείνονται από τα πιο μικρά έως τα πιο μεγάλα. Αγγίζουν ακόμη και τον ζωτικό πυρήνα του κράτους, όπως είδαμε από την ασύλληπτη καταστροφή που επέφερε μια θεομηνία το περασμένο καλοκαίρι σε μια σημαντική μονάδα του Ελληνικού Στρατού. Πάρα πολλά πράγματα που μας αφορούν γίνονται στην τύχη, στο περίπου ή καθόλου.

Από ποιον να περιμένουμε να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Η πλειονότητα των ανθρώπων που έχουν ως αρμοδιότητα την αντιμετώπισή τους είναι φοβισμένοι ή και δειλοί. Ο πρύτανης φοβάται για τη φυσική του ακεραιότητα, ο επικεφαλής μιας κρίσιμης υπηρεσίας εξομολογείται πως «για να τα βγάλω πέρα με την οργανωμένη βρώμα πρέπει να βρω είκοσι άτομα που να μη νοιάζονται για το χρήμα και να είναι έτοιμα να θυσιαστούν». Υπάρχουν, βέβαια, οι εξαιρέσεις και για αυτό η χώρα στέκεται ακόμη όρθια. Οι περισσότεροι πολιτικοί μας είναι απελπιστικά απορροφημένοι από το TikTok και τη μανία της επικοινωνίας. Το βλέμμα είναι στραμμένο στην εικόνα και στον σταυρό στις επόμενες εκλογές. Μπορεί να τρελαθεί κανείς όταν συγκρίνει τη βαρύτητα των προβλημάτων με την ελαφρότητα ενός μεγάλου κομματιού του πολιτικού προσωπικού.

Οι πολίτες νιώθουν ανασφάλεια και, το χειρότερο, έναν κλιμακούμενο κυνισμό. Δεν θέλουν να ακούν ειδήσεις, δεν πιστεύουν ότι κάτι θα αλλάξει και πηγαίνουν είτε στην αποχή είτε στην παλαβομάρα. Ακόμη και ένας πρωθυπουργός πρέπει να νιώθει θυμωμένος όταν συνειδητοποιεί ότι δεν είναι πολλά αυτά που μπορεί να αλλάξει άμεσα, ακόμη και αν έχει δίπλα του μια dream team που δύσκολα βρίσκεται στα δημόσια πράγματα στις μέρες μας. Η εύκολη λύση είναι να επαναλάβουμε όλοι μας εκείνο το «αυτή είναι η Ελλάδα» και να συνεχίσουμε τη ρουτίνα μας. Η δύσκολη λύση είναι να συνειδητοποιήσουμε, σε πρώτη φάση, πως αυτή η ρουτίνα στην οποία έχουμε εθιστεί δεν είναι… κανονική.

Πηγή:    https://www.kathimerini.com.cy/gr/apopseis/arthrografia/alexis-papaxelas/i-pagida-tis-roytinas

Έρευνα / Επιδείνωση της ποιότητας ζωής, απογοήτευση και θυμός στην Ελλάδα

4 Απριλίου 2024

Ποια συναισθήματα κυριαρχούν σήμερα; Ποια είναι η αντίληψη για την ποιότητα ζωής; Επαρκεί το διαθέσιμο εισόδημα; Πόσο «ακριβή» είναι η στέγη και η ενέργεια; Πώς αξιολογούνται η εκπαίδευση και η υγεία; Πώς αποτιμώνται τα μέτρα κυβερνητικής στήριξης; Είναι εφικτή η αποταμίευση και πόσοι καταφεύγουν στο δανεισμό για τα «βασικά έξοδα»; Υπάρχει η δυνατότητα για διακοπές; 

Με αυτά τα ερωτήματα-βασικούς πυλώνες το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ επιχειρεί να συλλέξει πρωτογενές υλικό που αποτυπώνει τάσεις και η ερμηνεία του αναδεικνύει φαινόμενα που χαρακτηρίζουν τις συνθήκες ζωής στην Ελλάδα σήμερα, επιτρέποντας και τη σύγκριση με προγενέστερες χρονικές περιόδους. Στο πλαίσιο αυτό, τo ΕΝΑ, σε συνεργασία με την εταιρεία Prorata, διεξήγαγε μεγάλη ετήσια πανελλαδική κοινωνική έρευνα, συνεχίζοντας ένα ερευνητικό εγχείρημα που εγκαινίασε στα τέλη του 2022, ώστε να δημιουργηθούν και οι χρονοσειρές που θα επιτρέπουν τη συγκριτική απεικόνιση των ευρημάτων και την εξέλιξή τους στο χρόνο. Στις αφετηριακές επισημάνσεις που τονίζουν την αναγκαιότητα διενέργειας της συγκεκριμένης έρευνας, περιλαμβάνεται η διερεύνηση στάσεων και αντιλήψεων των πολιτών που αφορούν την καθημερινότητά τους και την ποιότητά ζωής τους. «Καθημερινά» ερωτήματα που απασχολούν οικογένειες, εργαζόμενους και γενικότερα όλη την κοινωνία, μετουσιώθηκαν σε ερευνητικά ερωτήματα και αποτελούν ένα από τα πολλά εργαλεία του Ινστιτούτου για την ολοκληρωμένη προσέγγιση που υιοθετεί για την εκπόνηση στοχευμένων προτάσεων εφαρμόσιμων πολιτικών.

Συναισθήματα

Πιο συγκεκριμένα, όπως αναδεικνύουν και τα σχετικά ευρήματα, στα συναισθήματα κυριαρχούν τα αρνητικά: απογοήτευση (50%)  και θυμός (38%), ενώ μόλις τέταρτη και έκτη επιλογή είναι η αισιοδοξία (15%) και η ελπίδα (13%) αντίστοιχα.

Σε σύγκριση με την αντίστοιχη έρευνα που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2022, είναι σημαντικό ότι το αίσθημα απογοήτευσης εμφανίζεται αυξημένο, δηλαδή επιδεινωμένο, σήμερα κατά 9 μονάδες (41% τότε), ενώ το αίσθημα ελπίδας μειωμένο κατά 4 μονάδες (τότε).

Σε γενικές γραμμές, η έρευνα δείχνει ότι για το 2024 οι ερωτώμενοι απάντησαν ότι βρίσκονται ακόμη πιο μακριά από μια «καταπληκτική ποιότητα ζωής» -για να θυμηθούμε μια έκφραση που είχε λάβει κεντρική θέση στον δημόσιο διάλογο πριν από δύο περίπου χρόνια-, και μάλλον πιο κοντά σε μια συνολικότερη υποβάθμιση. Αν κάνει κανείς μια παράλληλη ανάγνωση των ευρημάτων της έρευνας του ΕΝΑ με την Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας για το 2024, θα διαπιστώσει ότι χρειάζονται συλλογικές ενέργειες και συστηματικές πολιτικές για την αλλαγή του κλίματος. Η εν λόγω έκθεση μετράει, με βάση τις υποκειμενικές αξιολογήσεις των συμμετεχόντων και συμμετεχουσών σε αυτή, το πόσο ευτυχισμένοι είναι οι Έλληνες. Η Ελλάδα είναι 64η μεταξύ 140 χωρών.

Ποιότητα ζωής και σημαντικότερα προβλήματα σήμερα

Η ποιότητα ζωής, λοιπόν, κρίνεται ως υποβαθμισμένη (43%) και ασφυκτική/πιεστική (30%) και μάλιστα σε σύγκριση με την προηγούμενη έρευνα παρουσιάζει ενδιαφέρον ότι μια νέα κατηγορία που προστέθηκε στην τρέχουσα έρευνα, η απάντηση «υποβαθμισμένη» υπερκερνά με μεγάλη διαφορά τη δεύτερη απάντηση «ασφυκτική/πιεστική» που ήταν η κυρίαρχη τότε.

Το σημαντικότερο πρόβλημα στη χώρα φαίνεται να είναι η ακρίβεια (70%), οι χαμηλοί μισθοί/συνθήκες εργασίας (29%), η υγεία/συνθήκες περίθαλψης εκτός COVID-19 (29%).

Σε έναν χρόνο από σήμερα, εκτιμάται ότι η κατάσταση της χώρας θα έχει χειροτερεύσει (55%), θα είναι η ίδια (28%), θα έχει βελτιωθεί (15%).

Η έρευνα επιχειρεί να αποτυπώσει και ένα αίσθημα δυσφορίας που συχνά αναφέρεται και στη δημόσια συζήτηση ως διαπίστωση ότι η «κατάσταση χειροτερεύει». Το 60% των ερωτηθέντων νιώθει ότι η δική του γενιά περνά πιο δύσκολα από εκείνη των γονιών του.

Εργασιακές συνθήκες

Το κλίμα δυσαρέσκειας και «ασφυξίας» συνεχίζεται και στον εργασιακό τομέα, Το 1/3 (33%) έχει σκεφθεί να παραιτηθεί από την εργασία του τουλάχιστον μία φορά εντός του 2024.

Γιατί; Γιατί δεν είναι ικανοποιημένο σε σχέση με όσα προσφέρει (42%) ή σε σχέση με τα προσόντα του (36%), από τις συνθήκες εργασίας (20%), γιατί δεν υπάρχουν προοπτικές ανέλιξης (15%). 

Το 54% δηλώνει δυσαρεστημένο και πολύ δυσαρεστημένο από τις αποδοχές του και μόλις το 15% ικανοποιημένο και πολύ ικανοποιημένο, ποσοστά που βρίσκονται στα ίδια επίπεδα με τα αντίστοιχα της προηγούμενης έρευνας, κάτι που δείχνει ότι δεν υπάρχει αίσθηση βελτίωσης, παρά τις ονομαστικές αυξήσεις αποδοχών που καταγράφονται στις επίσημες στατιστικές μετρήσεις.

Μέτρα κυβερνητικής στήριξης

Το 77% πιστεύει ότι οι επιδοματικές ενισχύσεις που δόθηκαν το 2023 δεν ικανοποιούν τις ανάγκες του πληθυσμού και το 72% ότι δεν έχει βοηθηθεί από αυτές σε σχέση με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα και μάλιστα τη στιγμή που η ακρίβεια αποτελεί το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει.

Σε σύγκριση με την έρευνα της προηγούμενης χρονιάς, στην οποία οι ερωτώμενοι κλήθηκαν να απαντήσουν αν οι επιδοματικές ενισχύσεις εκείνης της περιόδου (για την ενέργεια) είχαν βοηθήσει την οικονομική κατάστασή τους, στη φετινή έρευνα, οι αρνητικές εκτιμήσεις έχουν αυξηθεί (71% τότε).

Κόστος ζωής και επάρκεια εισοδημάτων

Άλλη μία αρνητική καταγραφή που συνεχίζεται από την προηγούμενη έρευνα είναι μεταξύ του κόστους ζωής και της επάρκειας των εισοδημάτων. Συγκεκριμένα, το 73% δεν αποταμιεύει, επίπεδο αντίστοιχο του περυσινού.

Μεταξύ όσων πληρώνουν ενοίκιο, το 80% κρίνει ότι το μίσθωμα είναι υψηλό σε σχέση με το εισόδημά του και μάλιστα καταγράφεται αύξηση 10 μονάδων σε σχέση με την αντίστοιχη ερώτηση στην περυσινή έρευνα δεδομένο που παραπέμπει στην ανάγκη υλοποίησης πρόσθετων παρεμβάσεων.

Επιπλέον, από το γεγονός ότι το 92% θεωρεί ακριβό το κόστος ενέργειας σε σχέση με το μηνιαίο καθαρό εισόδημά του και το 75% θεωρεί την πολιτική της κυβέρνησης (σ.σ. χρωματιστά τιμολόγια) ως μη επαρκή για την αντιμετώπιση των αποτελεσμάτων της ενεργειακής κρίσης το ενεργειακό κόστος εμφανίζεται μάλλον «δυσβάσταχτο» σε σχέση με το μηνιαίο εισόδημα για την πλειοψηφία.

To 64% πιστεύει ότι η ενεργειακή μετάβαση θα αυξήσει το κόστος ενέργειας στο μέλλον. 

 

Αξιολόγηση δημόσιων πολιτικών

Την πιο αρνητική αξιολόγηση -λίγο/καθόλου αποτελεσματικές- λαμβάνουν οι πολιτικές στην παιδεία (88%), στην υγεία (87%), στην ασφάλεια (85%), στην κοινωνική πρόνοια (83%), στην οικονομία και στο περιβάλλον (από 76%). Την πιο θετική αξιολόγηση -λίγο/πολύ αποτελεσματικές- έχουν ο τουρισμός (55%) και η  εξωτερική πολιτική (41%).

Η εμπιστοσύνη στο ΕΣΥ είναι μία ακόμη ανησυχητική ένδειξη, καθώς το 51% δεν έχει εμπιστοσύνη στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Το 66% δηλώνει δυσαρεστημένο και πολύ δυσαρεστημένο από το ΕΣΥ και μόλις το 10% ικανοποιημένο και πολύ ικανοποιημένο.

To 77% θεωρεί -σίγουρα ναι και μάλλον ναι- υψηλό το κόστος που καταβάλλει για την υγεία στην Ελλάδα σε σχέση με το καθαρό μηνιαίο εισόδημά του.

Το 58% είναι μη ικανοποιημένο -δυσαρεστημένο και πολύ δυσαρεστημένο- από το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα (δημόσια/ιδιωτική εκπαίδευση και ΑΕΙ). 

Μεταξύ όσων έχουν παιδιά, το 84% θεωρεί -μάλλον ναι και σίγουρα ναι- υψηλό το κόστος που καταβάλλει για τηn εκπαίδευση στην Ελλάδα. 

Το 49% διαφωνεί και το 45% συμφωνεί με τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα για τη φοίτηση στα οποία θα καταβάλλονται δίδακτρα.

Ελεύθερος χρόνος και διακοπές

To 48% δεν πήγε διακοπές το καλοκαίρι του 2023, ποσοστό ελαφρώς μειωμένο, βελτιωμένο δηλαδή, σε σχέση με το αντίστοιχο της περυσινής έρευνας, αλλά και πάλι με τον έναν στους δύο ερωτώμενους να δηλώνει αδυναμία πραγματοποίησης καλοκαιρινών διακοπών

Καταληκτικά σχόλια

Από τα παραπάνω προκύπτει η κυριαρχία απογοήτευσης για τους υλικούς όρους και την ποιότητα ζωής στην Ελλάδα σήμερα και μια κατά βάση αρνητική αξιολόγηση των ασκούμενων δημόσιων πολιτικών. Παράλληλα αναδεικνύεται μη ικανοποίηση για βασικούς πυλώνες της κοινωνικής ζωής και οργάνωσης, όπως το ΕΣΥ και η δημόσια εκπαίδευση, για τους οποίους οι ερωτώμενοι απαντούν ότι οι υπηρεσίες που απολαμβάνουν δεν είναι ικανοποιητικές την ώρα που ήδη αισθάνονται ότι καταβάλλουν δυσανάλογα με το εισόδημά τους κόστη για αυτές. Αυτές οι συνθήκες που αποτυπώνονται στην συγκεκριμένη έρευνα, αν διαβαστούν από κοινού και με άλλες που έχουν πραγματοποιήσει το ΕΝΑ και η Prorata τα προηγούμενα χρόνια αλλά και σχετικά πρόσφατα, αντανακλούν μια ευρύτερη τάση αποσυνοχής που εδράζεται σε υλικούς όρους και μετουσιώνεται σε κρίση ευρύτερη κρίση εμπιστοσύνης της κοινωνίας προς τους θεσμούς της.

• H έρευνα διενεργήθηκε από το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ σε συνεργασία με την εταιρεία Prorata.
•  Πηγή:   https://tvxs.gr/news/ellada/ereyna-epideinosi-tis-poiotitas-zois-apogoiteysi-kai-thymos-stin-ellada/
• 
  

Η μόλυνση του περιβάλλοντος είναι ταξική: 57 εταιρείες ευθύνονται για το 80% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου παγκοσμίως

 ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Πέμπτη 4 Απριλίου 2024

Μια μελέτη αποκάλυψε ότι μόλις 57 εταιρείες παραγωγής πετρελαίου, φυσικού αερίου, άνθρακα και τσιμέντου συνδέονται άμεσα με το 80% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου παγκοσμίως από τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα του 2016.

Σε δημοσίευμά του ο Guardian αναφέρει πως η βάση δεδομένων Carbon Majors, η οποία συντάσσεται από διεθνώς αναγνωρισμένους ερευνητές αναδεικνύει την συντριπτική ευθύνη αυτών των ισχυρών βιομηχανιών για την εκπομπή της πλειονότητας των αερίων που προκαλούν την κλιματική κρίση.

Παρόλο που το 2016 οι κυβερνήσεις δεσμεύτηκαν στο Παρίσι να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η μελέτη αποκαλύπτει ότι οι περισσότεροι μεγαλοπαραγωγοί αύξησαν την παραγωγή ορυκτών καυσίμων και τις σχετικές εκπομπές αερίων κατά την επταετία μετά τη συμφωνία για το κλίμα, σε σύγκριση με την προηγούμενη επταετία.

Στη βάση δεδομένων που περιλαμβάνει τους 122 από τους ιστορικά μεγαλύτερους ρυπαντές του κλίματος στον κόσμο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 65% των κρατικών φορέων και το 55% των ιδιωτικών εταιρειών έχουν αυξήσει την παραγωγή τους.

Συγκεκριμένα, την τελευταία επταετία, η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρία που συνέβαλε στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ήταν η ExxonMobil των Ηνωμένων Πολιτειών (3,6 γιγατόνοι διοξειδίου του άνθρακα ή 1,4% του παγκόσμιου συνόλου). Πιο πίσω ήταν οι Shell, BP, Chevron και TotalEnergies, καθεμία από τις οποίες συνδέθηκε με τουλάχιστον το 1% των παγκόσμιων εκπομπών.

Ωστόσο, η πιο αξιοσημείωτη τάση ήταν η ραγδαία αύξηση των εκπομπών αερίων που σχετίζονται με κρατικούς και δημόσιους φορείς παραγωγής, ιδιαίτερα στον τομέα του άνθρακα στην Ασία.

Αυτή η επέκταση, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα, έρχεται σε αντίθεση με μια ξεκάθαρη προειδοποίηση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας ότι δεν μπορούν να ανοίξουν νέα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, εάν ο κόσμος θέλει να παραμείνει εντός ασφαλών ορίων της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Οι επιστήμονες του κλίματος υποστηρίζουν ότι οι παγκόσμιες θερμοκρασίες πλησιάζουν γρήγορα τον χαμηλότερο στόχο του Παρισιού, που είναι 1,5 βαθμός Κελσίου πάνω από την προβιομηχανική εποχή, με δυνητικά ολέθριες συνέπειες για τους ανθρώπους και την υπόλοιπη φύση.

Ο επιστήμονας και ιδρυτής της βάσης δεδομένων Carbon Majors, Ρίτσαρντ Χίντι, επισήμανε ότι «είναι ηθικά καταδικαστέο για τις εταιρείες να συνεχίσουν να επεκτείνουν την εξερεύνηση και την παραγωγή καυσίμων άνθρακα ενόψει της γνώσης ότι τα προϊόντα τους είναι επιβλαβή». Και πρόσθεσε: «Μην κατηγορείτε τους καταναλωτές που αναγκάστηκαν να εξαρτώνται από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο λόγω της κρατικής δέσμευσης από εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου».

Η έρευνα της Carbon Majors βοήθησε να αλλάξει το αφήγημα σχετικά με την ευθύνη για την κλιματική κρίση. Η έρευνα εστιάζει στην κατανομή των εκπομπών αερίων στις οντότητες που ωφελούνται από την εξόρυξη ορυκτών καυσίμων, αντί να εστιάζει στα άτομα που τα καίνε αργότερα και παράγουν εκπομπές αερίων.

Η βάση δεδομένων Carbon Majors ενημερώθηκε πρόσφατα και κυκλοφόρησε εκ νέου την Πέμπτη σε έναν ειδικό ιστότοπο δημόσιας πρόσβασης, ο οποίος φιλοξενείται από την InfluenceMap. Ο ιστότοπος περιλαμβάνει μια ενδιαφέρουσα σύγκριση μεταξύ των μακροπρόθεσμων τάσεων εκπομπών αερίων από το 1854 και των πιο πρόσφατων εξελίξεων από τη συμφωνία του Παρισιού το 2016 και έπειτα. Το ιστορικό αρχείο περιλαμβάνει 122 οντότητες που συνδέονται με το 72% όλων των εκπομπών CO2 από ορυκτά καύσιμα και τσιμέντο από την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης, οι οποίες ανέρχονται σε 1.421 γιγατόνους.

Σύμφωνα με αυτή την μακροπρόθεσμη ανάλυση, η παραγωγή άνθρακα από την Κίνα αντιπροσωπεύει το 14%, υπερδιπλάσιου ποσοστού της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, που βρίσκεται στη δεύτερη θέση, και υπετριπλάσιο από αυτό της Saudi Aramco, που βρίσκεται στην τρίτη θέση.

Στη συνέχεια έρχονται οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες – Chevron (3%) και ExxonMobil (2,8%), ακολουθούμενες από τη ρωσική Gazprom και την Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου του Ιράν. Μετά έρχονται δύο ιδιωτικές ευρωπαϊκές εταιρείες: η BP και η Shell (με πάνω από 2% η καθεμία) και στη συνέχεια η Coal India.

Η άνοδος της Ασίας τον 21ο αιώνα γίνεται εμφανής όταν συγκρίνονται τα ιστορικά αρχεία με τα δεδομένα από το 2016-2022. Σε αυτή τη πρόσφατη περίοδο, το μερίδιο του άνθρακα της Κίνας εκτινάσσεται σε περισσότερο από το ένα τέταρτο του συνόλου των εκπομπών CO2, ενώ η Saudi Aramco αυξάνεται σχεδόν στο 5%. Η κορυφαία δεκάδα σε αυτή τη σύγχρονη εποχή κυριαρχείται από κινεζικές και ρωσικές κρατικές οντότητες και συμπληρώνεται από αυτές της Ινδίας και του Ιράν.

Πηγή:    https://www.imerodromos.gr/h-molunsh-tou-perivallontos-einai-taxikh-57-etaireies-euthunontai-gia-to-80-ton-ekpompon-aerion-tou-thermokhpiou-pagkosmios/

«Γρηγόρη μου, τις μυρουδιές να μην τις εσκορπίσεις…»

 ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Τετάρτη 3 Απριλίου 2024

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης γεννήθηκε σαν σήμερα 3 Απριλίου 1912. Έζησε μέχρι τις 27 Μαϊου 1963. Χαροπάλευε από τη νύχτα της 22ης του Μάη, όταν δέχτηκε τη δολοφονική επίθεση των οργάνων του παρακράτους στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη και στην οποία ήταν ο κεντρικός ομιλητής. 

Λίγες μέρες αργότερα η κηδεία του Λαμπράκη μετατρέπεται σε ένα παλλαϊκό συλλαλητήριο με συμμετοχή χιλιάδων κόσμου, που καταδίκασαν τη δολοφονία του αγωνιστή της Αριστεράς και της Ειρήνης, απαιτώντας την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Συγκινητικές σκηνές έλαβαν χώρα καθ όλη τη διάρκεια της πομπής ως το νεκροταφείο.

Στο τεύχος 101 του εξαιρετικού περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης», που κυκλοφόρησε το Μάιο του 1963, υπήρχε ένα εκτενές αφιέρωμα στον βουλευτή της ΕΔΑ, τη ζωή και τη δράση του, αλλά και τη μεγάλη λαϊκή συγκίνηση που προκάλεσε η δολοφονία του.

Στο αφιέρωμα αυτό περιεχόταν ένα λαϊκό μοιρολόι που αυτοσχεδίασε η εβδομηντάχρονη Σταυρούλα Ζυγούρη, από την Καλαμάτα, πάνω από φέρετρο του Λαμπράκη. Το μοιρολόι αυτό αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίου του Τάκη Αδάμου με τίτλο «Το λαϊκό τραγούδι της Αντίστασης» που πρωτοεκδόθηκε το 1964 στο Βουκουρέστι.

«Γρηγόρη, σε φορτώσανε, βαριά είσαι φoρτωμένος. Γρηγόρη μου, τις μυρουδιές να μην τις εσκορπίσεις, να τις βαστάς στην Κάτω Γης, στους νιούς να τις δωρίσεις, να βάλουνε στα πέτα τους να βγούνε στο σεργιάνι. Γρηγόρη μου, η Κάτω Γης έχει αναστατώσει, τι έμαθε η λεβεντιά πως κάποιος κατεβαίνει. Τρέχουνε για συνάντηση, να σε προϋπαντήσουν, τρέχουν στις βρύσες για νερό, στους κηπουρούς για φρούτα, και στις καλές νοικοκυρές γι’ αφράτο παξιμάδι. Τραπέζι σού τοιμάζουνε, Γρηγόρη, να δειπνήσεις και το κρεβάτι στρώνουνε να πέσεις να πλαγιάσεις».

Τι άλλο να πει κανείς;

Μόνο ότι η Σταυρούλα Ζυγούρη ήταν μάνα του πολιτικού κρατούμενου Νίκου Ζυγούρη και είχε χάσει τα τέσσερα άλλα παιδιά της, που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς.

Πηγή:    https://www.imerodromos.gr/grhgorh-mou-tis-muroudies-na-mhn-tis-eskorpiseis/

10 Έλληνες έχουν περιουσία 26,9 δισ. δολάρια (!) την ώρα που 2,6 εκατομμύρια κινδυνεύουν με φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό

 ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Τετάρτη 3 Απριλίου 2024

Την ώρα που ο πληθωρισμός συνεχίζει να εκτινάσσεται και η φτώχεια να διευρύνεται, τα στοιχεία είναι αμείλικτα για το ποιους ευνοούν οι πολιτικές της κυβέρνησης, καθώς στη λίστα Forbes βρίσκονται 10 Έλληνες δισεκατομμυριούχοι με συνολική περιουσία που αγγίζει το εξωφρενικό ποσό των 26,9 δισ. δολαρίων.

Για να πάρουμε μια εικόνα του τι σημαίνει αυτό το νούμερο, αναφέρουμε ότι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας για το 2023 εκτιμάται στα 23.173 δολάρια σε ονομαστική αξία, ενώ το συνολικό ΑΕΠ της χώρας για το 2023 αντιστοιχεί σε 194,5 δισ. ευρώ (209,82 δισ. δολάρια), που σημαίνει ότι 10 άνθρωποι κατέχουν το 12,82% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας!

Την ίδια στιγμή βέβαια που αυτοί οι 10 δισεκατομμυριούχοι έχουν αυτά τα ασύλληπτα ποσά, την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ο δείκτης τιμών καταναλωτή (πληθωρισμός) στη χώρα μας κινήθηκε τον Μάρτιο με ρυθμό 3,4% ετησίως μετά το 3,2% ένα μήνα πριν, ενώ σε μηνιαίο επίπεδο στη σύγκριση Μαρτίου – Φεβρουαρίου παρουσίασε ισχυρή αύξηση 1,8%. Με αυτόν τον τρόπο εξανεμίζεται ακόμη περισσότερο το ήδη πενιχρό εισόδημα των εργαζομένων. 

Ταυτόχρονα, όμως, οι επιτυχίες της κυβέρνησης, δεν σταματούν εδώ. Θυμίζουμε μεταξύ άλλων:

— την “κατάκτηση” της δεύτερης θέσης από τέλος (!) στις χώρες της ΕΕ στο επίπεδο της αγοραστικής δύναμης (πρώτη από τέλος είναι η Βουλγαρία) και, φυσικά, 

— ότι το 2023 περισσότερα από 2,5 εκ. άνθρωποι που κατοικούν σε αυτή τη χώρα κινδύνευαν από φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό…

Συνοψίζοντας: 

Την ώρα που 10 μεγιστάνες του πλούτου κατέχουν το 12,8% του ΑΕΠ της χώρας, η κυβέρνηση με τους «άριστους» χειρισμούς της, φροντίζει όχι μόνο να διασφαλίσει την περαιτέρω ακρίβεια, αλλά και ότι όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού (περίπου 1 στους 5) να βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. 

Πρόκειται, πραγματικά, για ένα ακόμη θεσπέσιο αποτέλεσμα του επιτελικού κυβερνητικού κράτους.

Πηγή:    https://www.imerodromos.gr/10-ellhnes-echoun-periousia-269-dis-dolaria-thn-ora-pou-26-ekatommuria-kinduneuoun-me-ftocheia-kai-koinoniko-apokleismo/

Σατανάς, υποκρισία και χάσμα αρετής

 Του ΧΑΡΙΔΗΜΟΥ Κ. ΤΣΟΥΚΑ

01 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

Η Εκκλησία ως οργανισμός έχει μια μοναδικότητα: αφενός αναφέρεται στο άκτιστο, το μεταφυσικό και το ά-λογο, αφετέρου είναι ένας οργανισμός όπως όλοι οι άλλοι –με σκοπό, δομή, κανόνες, οικονομικές ανάγκες, και ορθολογική διαχείριση. Η διττή φύση της Εκκλησίας τής δίνει τη δυνατότητα να κινείται σε δύο επίπεδα –το μεταφυσικό-αποστολικό και το θεσμικό-οργανωσιακό.

Η διττότητα αυτή διευκολύνει, υπό όρους, την αγυρτεία, την υποκρισία, και τη μη λογοδοσία. «Ο ηγούμενος Νεκτάριος είπε ότι είδε μέσα στο Άγιο Ποτήριο ένα κομμάτι κρέας [Σώμα Χριστού]» (από τη συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου στην «Καθημερινή», 24/3/24)! Μπορεί να κρύψει κανείς τις πομπές του, παραπέμποντας στους πειρασμούς του σατανά. Να μεταμφιέσει την άσκηση ανέλεγκτης εξουσίας σε ποιμαντική ευθύνη. Να επενδύσει την αξίωση υποταγής με την ανάγκη της ταπείνωσης. Εν ολίγοις, η μεταφυσική μπορεί να γίνει το άλλοθι του απατεώνα, του άπληστου και του εξουσιομανούς.

Κάθε αποστολικός οργανισμός υποφέρει εγγενώς από ένα χάσμα αρετής: διακηρύσσει ιδεώδη τα οποία είναι αδύνατο να υλοποιήσει. Να ζεις χριστιανικά σημαίνει να ζεις αυτο-ανατρεπτικά –να μην εφησυχάζεις, να καταπολεμάς το εγώ σου, να ανταποκρίνεσαι μονίμως στην έκ-κληση της αγάπης. Ο Χριστός απαιτεί εξουθενωτική αφοσίωση. Να ακολουθείς τον Ιησού σημαίνει να συναναστρέφεσαι αυτούς που ο ίδιος προτιμάει: τους αδύναμους, τους αποκλεισμένους, τους περιφρονημένους. Πολύ δύσκολα πράγματα.

Ο αποστολικός οργανισμός, όμως, ζει στον κόσμο όπως τον γνωρίζουμε: οι πόροι είναι πεπερασμένοι, τα ανθρώπινα πάθη ανεξάλειπτα, η επιδίωξη της ισχύος ακατάσχετη. Η Εκκλησία λ.χ. διαχειρίζεται μια τεράστια περιουσία. Διαχειρίζεται επίσης την ανάγκη των πιστών για νόημα και παρηγοριά στο παράλογο του κόσμου. Στις καλές της στιγμές, γίνεται δύναμη νοήματος και ελπίδας. Πολλοί έχουμε εμπειρία από φωτισμένους ιερείς και μοναχούς που μας βοήθησαν να εμβαθύνουμε στην υπαρξιακή ανάγκη για νόημα ζωής. Στις κακές της στιγμές, μετατρέπεται σε εξουσιαστικό εργαλείο. Δείτε λ.χ. πως η Εκκλησία της Ρωσίας παρέχει πνευματική στήριξη στην κλεπτοκρατία και τον ιμπεριαλισμό του Πούτιν.

Το χάσμα αρετής παράγεται από την ανεξάλειπτη απόσταση μεταφυσικών ιδεωδών και «φυσικής» πραγματικότητας. Υπάρχουν δύο τρόποι γεφύρωσης του χάσματος. Ο πρώτος, ο λιγότερο χρησιμοποιούμενος, είναι η απάρνηση των εγκοσμίων για την ολοκληρωτική αφοσίωση στον Θεό. Το συναντούμε, κατ’ αρχήν, σε συγκεκριμένα τάγματα μοναχών και μεμονωμένους ασκητές. Ο δεύτερος τρόπος, ο πλέον συχνά χρησιμοποιούμενος, είναι η υποκρισία. Πράξεις αποκλίνουσες από τα ιδεώδη εκλογικεύονται. Η απόκρυψη κυριαρχεί: οι πιστοί αποκρύπτουν από τον εαυτό τους και τους άλλους τις ιδιοτελείς ανάγκες και επιδιώξεις τους, εντείνοντας τη μεταφυσική ρητορική και/ή τυπολατρία. Ο Ιησούς στηλίτευσε έντονα αυτό το φαινόμενο.

Ο μητροπολίτης Ταμασσού λ.χ., αναφερόμενος στο σκάνδαλο της Μονής Οσίου Αββακούμ, αντί να ομολογήσει, με ταπεινοφροσύνη, την αποτυχία του ως εκκλησιαστικός ηγέτης, δεδομένου ότι αυτός επέλεξε τον ηγούμενο της Μονής, ο οποίος μάλιστα διετέλεσε και προσωπικός γραμματέας του, εκλογικεύει το συγκεκριμένο σκάνδαλο ως αναπόφευκτο: «Η Εκκλησία ανέκαθεν γνώρισε και θα γνωρίζει σκάνδαλα, γιατί αποτελείται και από ανθρώπους με αδυναμίες, που υπόκεινται και στις επιβουλές του πονηρού δαίμονα». Βιώνει το σκάνδαλο ως «δοκιμασία», μας λέει, και επιζητεί, προσευχόμενος, «το έλεος και τη συγγνώμη από τον Κύριο, όσο και από εσάς», αλλά, σε τελική ανάλυση, δεν φέρει και τόση ευθύνη, εφόσον «άθελά [του] επισυμβαίνουν» τα σκανδαλιστικά συμβάντα. Μιλά «εν ειλικρινεία», διατείνεται, για να καλύψει την απουσία ειλικρίνειας ως προς στην αναδοχή των ηγετικών ευθυνών του. Ως εκκλησιαστικός ηγέτης μιλάει ψευδο-μεταφυσικά, για να αποφύγει να μιλήσει θεσμικά, δηλαδή λογοδοτικά.

Επικουρείται σε αυτή τη στάση από τον Αρχιεπίσκοπο. «Δεν θα κατηγορήσουμε τον μητροπολίτη Ταμασσού», είπε ο Μακαριότατος («Καθημερινή», 24/3/24), «για κάτι που έφερε ο ίδιος στη δημοσιότητα». Αναφερόμενος σε ευθύνες του συγκεκριμένου μητροπολίτη, αλλά και της Ιεράς Συνόδου, ο Αρχιεπίσκοπος μετριάζει τους ισχυρισμούς του με τη συχνή επίκληση του «ίσως»: «ίσως ευθύνονται αυτοί που είχαν την ευθύνη της επιστασίας [των φυσικών αυτουργών των αδικημάτων]. Ίσως και όλοι εμείς που δεν δείξαμε περισσότερη αυστηρότητα», «θα μπορούσε ίσως η Ιερά Σύνοδος να δράσει νωρίτερα». Με άλλα λόγια οι δράστες ευθύνονται. Εμείς που έχουμε την ευθύνη για τους δράστες ίσως ευθυνόμαστε!

Η υποκριτική χρήση της μεταφυσικής γλώσσας για θέματα που αφορούν θεσμική λογοδοσία συνιστά μηχανισμό απόκρυψης. Ένας γνωστό, για τη φαιδρότητα των δηλώσεών του μητροπολίτης μίλησε για «επίθεση δαιμονικών δυνάμεων», που ευθύνονται για το σκάνδαλο της Μονής Αββακούμ. Ερωτώμενος συναφώς ο Αρχιεπίσκοπος δεν το απέκλεισε: «η ύπαρξη του σατανά είναι δεδομένη, οι πειρασμοί θα υπάρχουν και στην αντιμετώπισή τους θα φανεί η αξία και ο αγώνας μας» (Φιλελεύθερος, 23/3/24). Θεολογικά έχει δίκιο, αλλά, όταν μιλά ο Αρχιεπίσκοπος σε ΜΜΕ μιλά, κυρίως, ως θεσμικός ηγέτης, ή, τουλάχιστον οι όποιες θεολογικές αναφορές του πρέπει να διαχωρίζονται ξεκάθαρα από τις θεσμικές. Η έννοια του σατανά είναι τόσο σχετική για την εμφάνιση του σκανδάλου της Μονής Αββακούμ όσο είναι η ένταση της πίστης για τη δυνατότητα τεκνοποιίας ή αποφυγής της μόλυνσης απο τον κορωνοϊό!

Και κάτι τελευταίο. Είναι ενδιαφέρον ότι ο όρος «ηθικά παραπτώματα» για τους κατηγορούμενους μοναχούς αναφέρεται σε σεξουαλικής φύσεως θέματα και μόνον. Τα οικονομικά και θεσμικά παραπτώματα στερούνται ηθικής διάστασης; Η εξαπάτηση πιστών δεν συνιστά ηθικό παράπτωμα; Η ηθική σχετίζεται μόνο με το σεξ;

Ο κ. Χαρίδημος Τσούκας είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και αντεπιστέλλον μέλος της Κυπριακής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών. Το βιβλίο του «Leadership as Masterpiece Creation: What Business Leaders Can Learn from the Humanities about Moral Risk-Taking» (με τους C. Spinosa και M. Hancocks), κυκλοφορεί από το MIT Press.

Πηγή:    https://www.kathimerini.com.cy/gr/apopseis/prosopikotites-stin-k/1-satanas-ypokrisia-kai-xasma-aretis

Ο φόβος μιας γυναίκας, πόσο είναι πιστευτός;

 

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

3 Απριλίου 2024

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, δύο γυναίκες το μήνα σκοτώνονται από κάποιο οικείο τους πρόσωπο, συνήθως σύζυγο ή σύντροφο. Τελευταίο θύμα μία 28χρόνη, η δολοφονία της οποίας έχει μία ιδιαιτερότητα: Μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από τον 39χρόνο πρώην σύντροφο της, έξω από αστυνομικό τμήμα, στην παρουσία αστυνομικού που έβγαζε σκοπιά έξω από το τμήμα. Κι αυτό δείχνει πόσο απροστάτευτη είναι μια γυναίκα, παρά τα όσα λέγονται για ευαισθητοποίηση και μηχανισμούς δράσης.    

Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως περιγράφονται από ελλαδικά μέσα, η κοπέλα είχε χωρίσει με τον δολοφόνο της το 2020 καταγγέλλοντας τον στις αστυνομικές αρχές για κακοποίηση και βιασμό, χωρίς όμως η καταγγελία της να έχει κάποιο αποτέλεσμα. Τελευταία, τον είχε δει να καραδοκεί έξω από το σπίτι της, όπως και το μοιραίο βράδυ. Επιστρέφοντας στο σπίτι τον εντόπισε εκεί, οπόταν έκανε μεταβολή και έσπευσε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, κάνοντας καταγγελία και ζητώντας συνοδεία για να επιστρέψει στο σπίτι. Εκεί την ενημέρωσαν πως δεν υπάρχει περιπολικό και θα πρέπει να καλέσει την άμεση δράση. Και ενώ βρισκόταν στην αστυνομία, βγήκε έξω για να καλέσει την αστυνομία. Άλλο τμήμα το ένα, κι άλλο το άλλο. Δεν μπορεί να μπλέκεται το ένα στα καθήκοντα του άλλου. Και καθώς καλούσε την άμεση δράση, δίπλα από τον σκοπό, δολοφονήθηκε σε ανοικτή ακρόαση με την άμεση δράση.

Και τώρα διατάχθηκε έρευνα. Πριν ολοκληρωθεί όμως, η αστυνομία τοποθετήθηκε: πρότειναν στην κοπέλα να περιμένει μέσα, αλλά αυτή θέλησε να βγει έξω για να καλέσει την άλλη αστυνομία. «Επιπλέον, αναφέρει ανακοίνωση της αστυνομίας, από το 2023 τα θύματα έχουν πρόσβαση και στην ειδική εφαρμογή άμεσης και έγκαιρης ειδοποίησης της Αστυνομίας με δυνατότητα γεωεντοπισμού (Panic Button)». Αν δηλαδή η κοπέλα πατούσε το κουμπί πανικού θα ήταν πιο άμεση η αντίδραση από το να είναι εκεί μέσα στο αστυνομικό τμήμα, μπροστά από κάποιο αστυνομικό και να περιγράφει τρέμοντας από τον φόβο της την κατάσταση;

Η νέα γυναικοκτονία, αλλά και η αντίδραση της αστυνομίας, δείχνει πόσο απροστάτευτη είναι μία γυναίκα που καταγγέλλει βία. Μπορεί να κάνει όλα τα διαβήματα που της λένε να κάνει, αλλά πάλι φταίει γιατί υπήρχε και κάτι άλλο που δεν έκανε: δεν πήγε στο σωστό τμήμα, δεν πάτησε το σωστό κουμπί… Προφανώς, παρά τις τόσες γυναικοκτονίες, δεν γίνεται εύκολα πιστευτή. Ο κίνδυνος δεν είναι αντιληπτός από ανθρώπους που δεν βίωσαν παρόμοιες εμπειρίες, δεν βρέθηκαν στην θέση μίας γυναίκας που φοβάται ακόμα και να πάει στο σπίτι της.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1455235/o-fovos-mias-ginekas-poso-ine-pisteftos/

Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, ευχόμαστε -αν μη τι άλλο- να γίνουμε πιο σοφοί.

Κύριε Μάκη, οι μισθοί πετούν στη… Δανία, το πρόσεξες;

 

Άριστος Μιχαηλίδης

3 Απριλίου 2024

Να, που ήρθαν προχτές τα στοιχεία της Eurostat γιατί μας είχε προβληματίσει ομαδικά ο Μάκης Κεραυνός, όταν ανακοίνωνε την κατάργηση της επιδότησης του φόρου στα καύσιμα. «Στην Κύπρο», έλεγε, «έχουμε ακόμη την πιο χαμηλή τιμή βενζίνης από όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Μα, από όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση; Και δεν ντρεπόμαστε καθόλου να κάνουμε παράπονα ότι δήθεν δεν τα βγάζουμε πέρα και θέλουμε να μας χαρίζει τον φόρο; Σχολιάσαμε, φυσικά, ότι στην Ευρώπη, επειδή υπάρχουν δημόσιες συγκοινωνίες, το ιδιωτικό όχημα μπορεί να μην είναι «είδος πρώτης ανάγκης», όπως είναι στην Κύπρο, αλλά τι σημασία έχει! Πήγε πάνω η βενζίνη, θα πάει κι άλλο πάνω, αλλά εμείς πρέπει να ξέρουμε ότι «έχουμε ακόμη την πιο χαμηλή τιμή βενζίνης από όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση». Α, και στα κατεχόμενα, κύριε Μάκη, έχουν ακόμα πιο χαμηλή τιμή, θα σας το πουν κι εκεί στο οδόφραγμα Αγίου Δομετίου αν θέλετε να μάθετε.

Ήρθε, λοιπόν, ακάλεστη και η Eurostat, να ρίξει αλάτι στην πληγή. Το 2023, λέει, στην Κύπρο, το μέσο ωρομίσθιο ήταν 20,1 ευρώ. Στην Ευρωζώνη, όπου είναι και η Κύπρος, ήταν 35,6 ευρώ. Και σε ολόκληρη την οικονομία της ΕΕ εκτιμήθηκε σε 31,8 ευρώ. Μεγάλη διαφορά, ε; Όμως, εμείς έχουμε φτηνότερη βενζίνη, τι να το κάνουμε το μεροκάματο.

Φαντάσου, όμως να μας συγκρίνει ο υπουργός Οικονομικών με το Λουξεμβούργο, ας πούμε. Που έχει ωρομίσθιο 53,9 ευρώ. Ή, έστω με τη Δανία που έχει €48,1 ή με το Βέλγιο που έχει €47,1. Μάλλον, όμως, τις συγκρίσει τις κάνει με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία που έχουν χαμηλότερο… Στο κάτω – κάτω, ποιος είπε να συγκρινόμαστε με τους καλύτερούς μας; Με τους χειρότερους πρέπει για να νομίζουμε ότι πάμε καλά.

Διότι, όπως μάθαμε τότε που μας πλάκωσε η οικονομική κρίση και δεν ξέραμε από πού μας ήρθε, στην οικονομία παίζει μεγάλο ρόλο η ψυχολογία. Αν πιστέψεις ότι «έχουμε ακόμη την πιο χαμηλή τιμή βενζίνης από όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση», θα τρέχεις να σπαταλάς βενζίνη για την πλάκα σου, θα ανεβαίνουν και οι εισπράξεις πεντέξι εταιρειών, θα ανεβαίνουν και οι φόροι που θα εισπράττει το κράτος και θα κινείται το χρήμα. Όπως τα ιδιωτικά αυτοκίνητα. Μην μένουν στάσιμα όλα και κολλήσουν τα λάδια τους.

Άλλωστε, μας έδωσαν και την ΑΤΑ, όπως είπε ο κ. Κεραυνός, η οποία ΑΤΑ «ενίσχυσε τα εισοδήματα των εργαζομένων». Ε, είναι λίγο αυτό; Φυσικά, την ΑΤΑ την παίρνουν καμιά εβδομηνταριά χιλιάδες υπάλληλοι του δημόσιου και ημιδημόσιου τομέα, ενώ από το μισό εκατομμύριο εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, ελάχιστοι παίρνουν ΑΤΑ, όλοι οι άλλοι παίρνουν κάτι που είναι απρεπές να πούμε. Αλλά και πάλι! Σημασία έχει η ψυχολογία. Όταν το λέει συνέχεια η κυβέρνηση ότι ρύθμισε την ΑΤΑ και ενίσχυσε τα εισοδήματα των εργαζομένων, ψυχολογικά θα νιώθουν ενισχυμένοι και οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα.

Να θυμίσουμε μόνο ότι πριν από μια δεκαετία, το 2013, πάθαμε ένα σοκ μοναδικό στην Ευρώπη. Από εκείνο το σοκ, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η αξία του καθαρού πλούτου των νοικοκυριών είχε μειωθεί στο άψε σβήσε κατά 40% και το ακάθαρτο εισόδημα τους μειώθηκε κατά 34,2%. Αυτό, μαζί με τους μισθούς οι οποίοι μέχρι σήμερα είναι στον πάτο της Ευρώπης ή λίγο πιο πάνω από τον πάτο, δείχνουν ότι η όποια σύγκριση με τις άλλες χώρες της ΕΕ, είναι τουλάχιστον απάτη. Διότι, η ποιότητα της ζωής των Κυπρίων πήγε δεκαετίες πίσω και έμεινε εκεί.

Σε ποιο σημείο μείναμε, είναι ενδεικτική μια άλλη έκθεση της Eurostat, η οποία έδειχνε ότι το 2019, το 48% των ανθρώπων στην Κύπρο, δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν απροσδόκητα οικονομικά έξοδα. Δηλαδή, μια χειρουργική επέμβαση, μια αντικατάσταση του πλυντηρίου τους, του αυτοκινήτου τους ή ακόμα και τα έξοδα της κηδείας τους. Ναι, υπήρχε κι αυτό. Τα έξοδα της κηδείας!

Από το 2019 δεν νομίζω να άλλαξε τίποτα. Γι΄ αυτό όταν μας λένε ότι πετά η οικονομία μας και ότι μπορούμε να πληρώνουμε τους φόρους, ας συγκρατηθούν και λίγο, μην παίζουν με τα νεύρα του κόσμου.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1455086/kirie-maki-i-misthi-petoun-sti-dania-to-prosexes/

«Γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα» / Όταν ένα τσούρμο μαθητές «καθαρίζουν» για όλους μας

 

31 Μαρ. 2024 

Αλεξάνδρα Χριστακάκη

Σάββατο πρωί και η πόρτα του Καλλιτεχνικού Σχολείου Κερατσινίου είναι ανοιχτή, με την κ. Μάγδα Φύσσα να είναι στην κεντρική είσοδο περιστοιχισμένη με μαθητές και δασκάλους από την Κύπρο -το Λύκειο Αραδίππου «Τάσος Μητσόπουλος»– και το Κερατσίνι -το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο/Λύκειο Κερατσινίου-Δραπετσώνας»- που την αγκαλιάζουν και με δάκρυα στα μάτια την ρωτούν «εμείς μπορούμε να σας αποκαλούμε….μάνα;».

Η κ. Μάγδα,το κεντρικό πρόσωπο μιας πολύωρης εκδήλωσης που μετατράπηκε σε «Κιβωτό του Νώε της ανθρωπιάς» όπως την αποτύπωσε πολύ ανάγλυφα η στιχουργός Λίνα Νικοκαλοπούλου, που ήταν παρούσα στο αμφιθέατρο του σχολείου. Εκεί και η Φωτεινή Βελεσιώτου, η Αναστασία Μουτσάτσου, οι αδελφές « Σκιαδαρέσες», ο διασώστης Ιάσονας Αποστολόπουλος, ο Δήμαρχος της πόλης και δεκάδες μαθητές και γονείς που έγιναν συνοδοιπόροι σε ένα ταξίδι αλληλεγγύης, που στήνει οδοφράγματα στον φασισμό.

Και η «Κιβωτός του Νώε» μετέφερε την περασμένη βδομάδα από την Κύπρο στο Κερατσίνι, έντεκα μαθητές της Γ’ Λυκείου από το ομώνυμο Λύκειο της Αραδίππου, δύο απόφοιτους με Παλαιστινιακή καταγωγή, τον Φαϊσάλ και τη Σάρα», 4 Κύπριους καθηγητές και την «ψυχή» της πρωτοβουλίας την φιλόλογό τους Στεφανία Πάρπα, οι οποίοι ταξίδεψαν με δικά τους έξοδα από την Κύπρο για να συμπαρασταθούν στον αγώνα της Μάγδας Φύσσα, να γνωρίσουν τη «μάνα» που έγινε σύμβολο γιατί «ορφάνεψε από το ένα της παιδί» και να συνδράμουν οικονομικά στον δικαστικό αγώνα που δίνεται ακόμη στο Εφετείο ενάντια στην εγκληματική οργάνωση της «Χρυσής Αυγής».

«Το ελάχιστο που μπορούσαμε να κάνουμε είναι η οικονομική ενίσχυση, θα είμαστε δίπλα σας πάντα από δω και πέρα» η ομόθυμη υπόσχεση των παιδιών αυτών που -στην πλειοψηφία τους- μέχρι πριν ένα χρόνο δεν ήξεραν τίποτε για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Αντάμωσαν δύο χώρες (Ελλάδα και Κύπρος), αντάμωσαν δύο σχολικές κοινότητες (Αραδίππου και Κερατσινίου) με όχημα δύο ημερολόγια που δημιούργησαν οι ίδιοι οι μαθητές, αφιερωμένα στο παιδί. «Γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα» είναι ο τίτλος του άχρονου ημερολογίου των Κυπρίων μαθητών, όπου στις 365 σελίδες του (όσες και οι ημέρες ενός έτους) φιλοξενούνται κείμενα 365 προσωπικοτήτων από την Ελλάδα και την Κύπρο, αφιερωμένα στο απροστάτευτο παιδί: το προσφυγάκι, το κακοποιημένο, το παραμελημένο.

Όλα ξεκίνησαν μέσα στην πανδημία το 2021. Η ακινησία έγινε δράση για το αδύναμο παιδί. Τότε τα έσοδα από τη διακίνηση του ημερολογίου δόθηκαν στον Οργανισμό Hope for Children, που φροντίζει στις δομές του ασυνόδευτα προσφυγόπουλα.

«Στηρίζουμε οικονομικά τον δικαστικό αγώνα της οικογένειας Φύσσα»

Από πέρσι η απόφαση των μαθητών που συμμετέχουν στη δράση, ήταν να στηρίξουν δύο μάνες που έχασαν τα παιδιά τους: Την Ελληνίδα Μάγδα Φύσσα, που το 2013 οι «Χρυσαυγίτες» δολοφόνησαν τον Παύλο της γιατί ήταν αντιφασίστας μουσικός και την Κύπρια Ανδριάνα Νικολάου, που το 2005 βρήκε νεκρό τον 26χρονο γιο της Θανάση, στη γέφυρα της Άλασσας στη Λεμεσσό και δεν αποδέχεται την ετυμηγορία της αυτοκτονίας, συνεχίζοντας τον δικαστικό αγώνα ενάντια στην κυβερνητική συγκάλυψη.

Η απόφαση των μαθητών ήταν να στηρίξουν οικονομικά τον δικαστικό αγώνα αυτών των δύο γυναικών. «Για να μην υπάρξει άλλη μάνα να θρηνήσει το παιδί της. Η υπόθεση της κ. Μάγδας είναι πιο πολιτικοποιημένη, της κ. Ανδριάνας είναι κυβερνητική συγκάλυψη. Θέλαμε να ευαισθητοποιηθούν οι πολίτες, να μάθουν όσοι δεν γνωρίζουν, όσοι είναι αδιάφοροι. Οι περισσότεροι, δυστυχώς, έχουν άγνοια» μάς λέει η Κύπρια μαθήτρια Μαρία Ανδρέου. «Σήμερα υποστηρίζουμε τη μάνα που έχασε το παιδί της. Αυτός ο σκοπός θέλει αφοσίωση αλλά αξίζει τον κόπο.

«Αξίζει το “όλοι μαζί”. Μόνο έτσι μπορεί να γυρίσει ο κόσμος, να αλλάξει πορεία, να αρχίσει να αχνοφαίνεται το φως που εμείς αναζητάμε.. Ο δεσμός μεταξύ μας είναι τόσο ισχυρός, που χθες προετοιμάζοντας την εκδήλωση αρχίσαμε όλοι να κλαίμε. Ισχυρός δεσμός ανάμεσα σε καθαρές ψυχές, που αρνούνται να βάλουν την ανθρωπιά τους υποθήκη και προτιμούν να αναζητούν αυτά που τους ενώνουν και όχι αυτά που τους χωρίζουν. ´Ετσι και εμείς, ένα τσούρμο μαθητές, βαδίζουμε χέρι –χέρι, με διαφορετικές ιστορίες αλλά με κοινό προορισμό: μια κοινωνία που έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο» τα συγκλονιστικά λόγια της Σάρας Ελ Αλουάνι, που δηλώνει Κύπρια –Παλαιστίνια- Λιβανέζα.

Οι μαθητές της Κύπρου φέτος διακίνησαν με επιμονή το ημερολόγιό τους στο Φεστιβάλ Βιβλίου της Λευκωσίας, της Λεμεσού και στο εμπορικό κέντρο της Λάρνακας». «Τρέχαμε με το λεωφορείο, με δικά μας έξοδα, να πάμε στο Φεστιβάλ βιβλίου, για το δικό μας ημερολόγιο. ´Ηταν το μήνυμα που θέλαμε να διαδώσουμε και έτσι δεν λογαριάζαμε ούτε χρόνο ούτε έξοδα» λέει ο Κύπριος Χρίστος Μάρκου (Γ’ Λυκείου).

Όμως δεν έβρισκαν πάντα «ανοιχτά αυτιά» όταν τους ενημέρωναν για τον σκοπό. ´Αγνοια, αδιαφορία, καχυποψία, άρνηση; «Στη Λάρνακα υπήρχε αδιαφορία, μας αγνοούσαν, όμως εμείς επιμείναμε και πετύχαμε τη διάδοση του βιβλίου μας», μάς λέει η Μύρια Γρηγορίου (Γ’Λυκείου).

«Ο Κύπριοι μαθητές δεν γνώριζαν την δολοφονία του Παύλου»

Οι περισσότεροι μαθητές δεν ήξεραν τη δράση της ναζιστικής οργάνωσης στην Ελλάδα, όμως πείσμωσαν όταν τη γνώρισαν. Ο μαθητής Δημήτρης Μελάς είναι ειλικρινής. «Δεν ήξερα την ιστορία του Παύλου, την έμαθα με αφορμή το ημερολόγιό μας. ´Οσο μάθαινα λεπτομέρειες για τη συμπεριφορά των δολοφόνων του Φύσσα, πείσμωνα περισσότερο. Να πουλήσω περισσότερα βιβλία, να ´ρθούμε στην Ελλάδα, να δώσω συγχαρητήρια στην κ. Φύσσα για τη δύναμη που έχει να συνεχίζει να αγωνίζεται. Θέλω να μου πει για τη ζωή του Παύλου από τότε που ήταν παιδί, ποια ήταν η ζωή του».

«Και ´γώ. Τώρα έμαθα την ιστορία του Παύλου Φύσσα.. Πεισμώσαμε, θέλαμε να γνωρίσουμε αυτήν την μάνα, να μας πει πώς είναι μια μάνα που χάνει το παιδί της, λυπητερό, ανατριχιαστικό, υπάρχει πολλή δύναμη σε αυτήν την γυναίκα. Την θαυμάζω..» η εξομολόγηση της Μύριας Γρηγορίου.

Ο Νικόλας Κάππελος (Γ’Λυκείου) δηλώνει τυχερός που βρέθηκε στην Αθήνα. «Δεν ήξερα για τη δολοφονία του Παύλου, όσο περισσότερο μαθαίνω θέλω δικαίωση και τιμωρία των ενόχων. Εγώ τώρα αρχίζω να κατανοώ προβλήματα που έχει ο κόσμος και τι σημαίνει φασισμός».

Άλλη μια απόδειξη ότι η γνώση θέλει κάποιον για τη «σπορά». Και εδώ ο ρόλος αυτός ανήκει επάξια στην καθηγήτριά τους, τη Στεφανία Πάρπα, που πίστεψε στην ιδέα και τη συνεχίζει εδώ και τρία χρόνια. Μόνο δύο Κύπριοι μαθητές γνώριζαν την ιστορία της δολοφονίας του Παύλου. Ο ένας είναι ο Σωτήρης Ξενοφώντος, που ως μέλος της ΕΔΟΝ (νεολαία του ΑΚΕΛ) και της Παγκύπριας Μαθητικής ´Ενωσης ήξερε από την πρώτη μέρα τι είχε συμβεί, είχε κάνει έρευνα για την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, στην Κύπρο και στη δράση της «Χρυσής Αυγής» στην Ελλάδα, τις επιθέσεις σε μετανάστες και την δολοφονική επίθεση εδώ στο Κερατσίνι που βρισκόμαστε.

«Ακροδεξιά υπάρχει και στην Κύπρο και μάλιστα αυξάνεται η δράση της τα τελευταία χρόνια ραγδαία. Βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε όσους διαφωνούν με την ιδεολογία τους, σε αλλοεθνείς και αλλόθρησκους. Στο Λύκειο Αραδίππου έχει «χτιστεί» μια κοινωνία που αγκαλιάζει τους ελάχιστους αλλοδαπούς συμμαθητές μας και περιορίζει τις ρατσιστικές συμπεριφορές ώστε να μην εκφράζονται. Μπορεί να υπάρχει λεκτικός εκφοβισμός, όμως μακριά από τα δικά μας μάτια. Και σίγουρα όχι βία. Το κατακτήσαμε. Θα ήθελα να μιλήσω ώρες με την κ. Φύσσα και να της πω «Μπορεί να έχετε χάσει τον γιο σας κ. Μάγδα, αλλά με αυτόν τον αγώνα σας είμαστε όλοι μας παιδιά σας (δάκρυσε ο μαθητής). Αυτό το ταξίδι στην Αθήνα είναι πνευματικός φάρος για τη ζωή μας. ´Ολοι οι άνθρωποι που γνωρίσαμε εδώ είναι για μας κληρονομιά» τα ώριμα λόγια του τελειόφοιτου μαθητή Σωτήρη Ξενοφώντος.

Η δεύτερη μαθήτρια που δεν ήταν ανυποψίαστη, είναι η Μύρια Ξιούρουππα, η οποία μάς είπε πως ο δρόμος που την έφερε στη δράση αυτή ήταν η οικογενειακή της ιστορία: «Έχουμε στην οικογένειά μας αγνοούμενο πολέμου από την περιοχή της Αγιάς Βαρβάρας της Λευκωσίας, όπου σήμερα δίπλα υπάρχει παλιό ναρκοπέδιο και υψωμένη τουρκική σημαία. ´Εχω ακούσει ιστορίες της προσφυγιάς από τη γιαγιά μου και βλέπω τώρα παιδιά πρόσφυγες να έρχονται στην Κύπρο. Αυτό θα έπρεπε να τους συγκινεί όλους, για λόγους ανθρωπιάς. Είναι η ίδια εικόνα της προσφυγιάς, των παππούδων μας και των σημερινών προσφύγων. Χωρίς πατρίδα, χωρίς σπίτι, χωρίς οικογένεια. Πώς να νοιώθει κάποιος όταν ξέρει ότι δεν θα επιστρέψει στην πατρίδα του και στο σπίτι του;

Στη φετινή δράση συμμετείχα πιο συνειδητά γιατί προέρχομαι από πολιτικοποιημένη οικογένεια. Είχα ακούσει από πολύ νωρίς για τον Παύλο και τη Μάγδα. Σκέφτομαι πώς μπορεί ένα κράτος να μην δώσει δικαιοσύνη σε αυτήν την μάνα; Το ίδιο σκέφτομαι και για τη μάνα του Θανάση. Τα ίδια παντού. Φοβάμαι ότι μπορεί και ´μείς να βρεθούμε στην ίδια θέση όταν είμαστε σε πορείες και συγκεντρώσεις. Χρειάζεται ενότητα και το «μαζί». Μεγάλη μου τιμή να γνωρίσω την κ. Φύσσα, που είναι ηρωίδα. Πώς μπορούν να της μιλούν τόσο άσχημα, να την λοιδωρούν μέσα στο δικαστήριο, όταν έχει τόσο πόνο.

Τα χρήματα που δώσαμε είναι το ελάχιστο, ό,τι άλλο μπορούμε να το κάνουμε από δω και πέρα θα το κάνουμε. Η ακροδεξιά στην Κύπρο αυξάνεται και εκδηλώνεται με βία. Θυμόσαστε τα γεγονότα στην Πάφο, την επίθεση στο μαγαζί της προσφύγισσας από τη Συρία. Θα είμαστε πάντα δίπλα σε αυτούς που διεκδικούν το δίκιο τους. Το μήνυμα είναι ενωμένοι να διεκδικούμε αυτά που μας αξίζουν, πιο δίκαιη κοινωνία που να αποδέχεται όλους με την άποψή τους». Αυτά είναι τα λόγια μιας 17χρονης μαθήτριας από την Κύπρο.

Ο Παλαιστίνιος φοιτητής Φαϊσάλ Αλαϊντί, απόφοιτος του Λυκείου Αραδίππου, έγραψε ένα ποίημα για τα παιδιά της Γάζας και το αφιέρωσε στην κ. Φύσσα, λέγοντας πως αυτά που ένοιωσε εκείνη την ημέρα συζητώντας με τη μητέρα του Φύσσα ήταν ό,τι σπουδαιότερο έχει ζήσει μέχρι σήμερα. «Θα επιστρέψουμε. Θα επιστρέψουμε, μου είπε η μαμά. Και σήμερα, μετά από πάνω από 100 μέρες γενοκτονίας στη λωρίδα της Γάζας, με μια μεγάλη λύπη στην καρδιά αναρωτιέμαι πού και με ποιους . Ποτέ…. Αναγνώστη σιωπούμε όταν τα παιδιά κοιμούνται, όχι όταν σκοτώνονται.» Χειροκροτήματα και αγκαλιές με την κ. Φύσσα.

«Μακάρι», ευχήθηκε η Ευγενία Περδικομάτη, μαθήτρια της Α’ Λυκείου του Καλλιτεχνικού Σχολείου Κερατσινίου, «να βρεθούν μιμητές και από άλλα σχολεία της Ελλάδας για ανάλογες συνέργειες και δράσεις, γιατί «μόνο αν χτίζουμε τέτοιες γέφυρες υπάρχει μέλλον και για μας, μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο».

Οι μαθητές της Κύπρου διάβασαν αποσπάσματα από τις δηλώσεις των Ελλήνων καλλιτεχνών που συμπεριλαμβάνονται στο ημερολόγιό τους, τραγούδησαν κυπριακά και ελληνικά τραγούδια, απηύθυναν λόγια συμπαράστασης στη Μάγδα Φύσσα.

Οι μαθητές του Καλλιτεχνικού Σχολείου Κερατσινίου με χορογραφίες, θεατρικά δρώμενα και τραγούδια έστειλαν το δικό τους μήνυμα αλληλεγγύης. Το δικό τους ημερολόγιο με ζωγραφιές των ίδιων των μαθητών, είναι αφιερωμένο στο «Χαμόγελο του Παιδιού».

«Αυτονόητη η συμμετοχή μας σε εκδηλώσεις αλληλεγγύης που βάζουν φρένο στον ρατσισμό και τον φασισμό»

«Aν επικρατήσει το μίσος αυτό δεν έχει τέλος. Σήμερα το θύμα του ρατσισμού είναι ο πρόσφυγας, αύριο εμείς. Ας τον σταματήσουμε» η προτροπή του διασώστη Ιάσoνα Αποστολόπουλο, ο οποίος έκανε εκτενή αναφορά στα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, στο ναυάγιο της Πύλου, στο τείχος της ανθρωπιάς που πρέπει να χτίσουμε.

«Αυτονόητη η συμμετοχή μου σε μια εκδήλωση για τα παιδιά, που είναι το μέλλον», είπε η Αναστασία Μουτσάτσου. ´Ομως η κοινωνία μας, ως καπιταλιστική που είναι, ασχολείται μόνο με το κέρδος, τις αγορές και την εκμετάλλευση, όχι με το μέλλον των παιδιών, απαξιώνει τον άνθρωπο στο σύνολό του. Οι άνθρωποι στην Κύπρο, επειδή έχουν βιώσει τον πόλεμο και την προσφυγιά, ίσως μάς δείχνουν τον δρόμο της αλληλεγγύης και της ενσυναίσθησης. Εύχομαι να μην χρειαστεί στην Ελλάδα να έχουμε αντίστοιχη εμπειρία για να ευαισθητοποιηθούμε».

Η Φωτεινή Βελεσιώτου ένοιωσε χαρά συμμετέχοντας στην εκδήλωση γιατί, όπως μας είπε «ως δασκάλα 24 χρόνια, η ευαισθησία μου είναι ακόμη μεγαλύτερη. Στο ημερολόγιο των παιδιών της Κύπρου έγραψα και εγώ ένα κείμενο. Η εκδήλωση ορθώνει ασπίδα στον φασισμό, τον οποίο τον νοιώθουμε καθημερινά στο πετσί μας».

Η Νίκη και η ´Ολγα Σκιαδαρέση, που τραγούδησαν στην εκδήλωση, δήλωσαν μαχήτριες «γι’ αυτό ενισχύουμε τη μάχη που δίνουν από τόσο μικρά και τόσο νωρίς αυτά τα παιδιά. Αυτή η αντίληψη δεν υπάρχει σε όλα τα σχολεία και έχει την αξία του, γιατί είναι παιδιά ενός Καλλιτεχνικού σχολείου. Η ιστορία έχει δείξει ότι το μαχητικό πνεύμα αλλοτριώνεται με τα χρόνια, εμείς προσπαθούμε να πάμε κόντρα σε αυτό, να πείσουμε ότι μπορούμε να διατηρήσουμε το παιδί μέσα μας, που είναι μαχητικό, που πάει ενάντια στην κακία, που δεν αποδέχεται την αδικία, που δεν λέει να κοιτάξω τον εαυτό μου, γιατί έτσι επιβιώνω καλύτερα. Αυτό το μήνυμα θέλουμε να στείλουμε, ότι υπάρχουν και αυτοί που όταν μεγαλώσουν διατηρούν το παιδί μέσα τους και δεν αλλοτριώνονται, αντιστέκονται σε κάθε αντιδραστικό, δεν ασχολούνται μόνο με τον εαυτό τους. Και εμείς μέσα από τη μουσική μας, προσπαθούμε να περάσουμε τέτοια μηνύματα. Συγκινητικό όταν βλέπεις ότι υπάρχουν θεσμοί που κάνουν αντίστοιχες δράσεις που στηρίζουν και τις δικές μας αξίες. Το ελάχιστο που μπορείς να κάνεις είναι η συμμετοχή σε τέτοια δράση. Οριακά είναι υποχρέωσή μας».

«Το μήνυμα που θέλαμε να διαδώσουμε δεν είναι μόνο η στήριξη αυτών των δύο μανάδων, αλλά να μην υπάρχει άδικο στην κοινωνία. ´Ενοχο για την αδικία είναι το κράτος. Δεν υπάρχει ανθρωπιά. Όμως υπάρχουν έστω και λίγοι που μπορούν να προωθήσουν αυτό το μήνυμα,» είπε ο Κύπριος μαθητής Χρίστος Μάρκου κι εμείς προσυπογράφουμε ότι δεν πρέπει να περιμένουμε να γίνουμε πλειοψηφία για να αντιδράσουμε..

Μάγδα Φύσσα: «Ο σπόρος θα βγάλει το πιο όμορφο λουλούδι»

«Χαίρομαι πολύ που είμαστε σήμερα εδώ μαζί, που κάνατε αυτό το ταξίδι για να συναντηθούμε.
Όσο γυρίζω τον χρόνο πίσω, διαπιστώνω ότι όλες οι γενιές που βρισκόμαστε σήμερα εδώ, έχουν ευχηθεί να γλιτώσει το παιδί, για να υπάρξει ελπίδα. Και αν το σκεφτεί κανείς, δεν υπάρχει τίποτα πιο απλό και ταυτόχρονα πιο δύσκολο από την ελπίδα.

Ελπίδα ότι κάθε παιδί θα πάει στο σχολείο, θα έχει καθαρό νερό και φαγητό, δεν θα κρυώνει, δεν θα φοβάται, θα κοιμάται χωρίς εφιάλτες. Ελπίδα ότι κάθε παιδί θα έχει δικαίωμα να μεγαλώσει.

Όλα αυτά τα χρόνια έχω βρεθεί σε εκδηλώσεις, σε παρέες, σε συγκεντρώσεις με χιλιάδες ανθρώπους και νιώθω ευγνώμων για την αγάπη που μου δίνουν. Θέλω όμως να μοιραστώ σήμερα εδώ, ότι πουθενά δεν νιώθω πιο αληθινά και τρυφερά από παρέες σαν τη σημερινή, ανάμεσα σε παιδιά. Γιατί στα μάτια σας βλέπω έναν κόσμο που μπορώ να αντέξω, παίρνω δύναμη, μαθαίνω ξανά όσα η βαρβαρότητα των ημερών μας, μας κάνει να ξεχνάμε.

Είμαι μάνα και ταυτόχρονα ορφανή από ένα παιδί, τα τελευταία δέκα χρόνια χρειάστηκε να καταλάβω πως η μεγαλύτερη ευτυχία μπορεί να γίνει η μεγαλύτερη δυστυχία. Και δεν θέλω ξανά καμία μάνα και κανένας πατέρας να περάσει αυτό που περνάω εγώ. Γι’ αυτό είμαι και σήμερα εδώ. Γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντιμετωπίσουμε το σκοτάδι του φασισμού, παρά να μιλάμε για τις δικές μας αξίες. Να βρίσκουμε τις πιο απλές λέξεις, να εξηγούμε στα παιδιά ότι η ζωή αξίζει για όλους το ίδιο, ανεξαρτήτως πατρίδας, θρησκείας, χρώματος.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της εκπαίδευσης. Οι δάσκαλοι και οι δασκάλες που βρίσκονται σήμερα εδώ, είναι κομμάτι του κόσμου που ονειρευόμαστε. Και αυτό πρέπει να είναι όλοι οι δάσκαλοι που μπροστά τους έχουν ανθρώπους που μόλις ξεκινάνε τη ζωή τους. Έχουν χρέος να μιλήσουν για όσα τα βιβλία σκόπιμα δεν λένε, να ακούσουν το παιδί που κλαίει γιατί το εκφοβίσουν, να πλησιάσουν εκείνο που μελαγχολεί μόνο του στο διάλειμμα. Οι δάσκαλοι και οι δασκάλες είναι οι πρώτοι που πρέπει να μάθουν τα παιδιά ότι η ζωή αξίζει να τη ζούμε μαζί με τις διαφορές μας και ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει τον σεβασμό που του αναλογεί.

Να μάθουν για τους ήρωες τους 1821, να μάθουν για τη φρίκη του 1940, όμως να μάθουν κι ότι ένα παιδί δολοφονήθηκε μια νύχτα στα Εξάρχεια από σφαίρα αστυνομικού, ότι ένα παιδί δολοφονήθηκε πάνω στο ποδήλατο του όταν πήγαινε ξημερώματα να εργαστεί, ότι ένα παιδί μαχαιρώθηκε στο Κερατσίνι από φασίστες, ότι ένα παιδί χτυπήθηκε μέχρι θανάτου στο Βόλο και πόσα άλλα παιδιά; Πόσα άλλα παιδιά; Φτάνει!

Αυτά τα παιδιά κι άλλα πολλά, δολοφονήθηκαν γιατί μέχρι και σήμερα αρνούμαστε να μιλήσουμε για τους λόγους που μας έφτασαν εδώ.

Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να μεγαλώσετε όμορφα, να γίνεται οι άνθρωποι που ονειρεύεστε. Σας ευχαριστώ που στο βλέμμα σας καθρεφτίζεται το φως, που ακόμη μπορώ να πιστέψω ότι δεν πάνε όλα χαμένα, ότι ο σπόρος θα βγάλει το πιο όμορφο λουλούδι.

Ευχαριστώ τους ανθρώπους που βοήθησαν για την εκδήλωση αυτή, γιατί ξέρω ότι δυστυχώς αυτές οι πρωτοβουλίες δεν αποτελούν για τη σημερινή κοινωνία προτεραιότητα και σίγουρα δεν είναι ο εύκολος δρόμος.

Το εύκολο είναι να είμαστε εγωιστές, να κοιτάμε τη δουλειά μας, να μας φταίει ο διπλανός μας για όσα εμείς δεν διεκδικήσαμε.

Ας περπατήσουμε τον δύσκολο δρόμο. Έχει κόπο το γνωρίζω. Θα είμαστε όμως μαζί και για εμένα είστε η καλύτερη παρέα. Να είστε καλά!»

Πηγή:    https://tvxs.gr/life-plus/paideia/giati-an-glitosei-to-paidi-yparchei-elpida-otan-ena-tsoyrmo-mathites-katharizoyn-gia-oloys-mas/

Το glamping μας εμάρανε!

 

Άννα Μαραγκού

31 Μαρτίου 2024

Διάβασα τις δηλώσεις του υφυπουργού τουρισμού για νέο φρούτο! «Κατασκηνώσεις πολυτελείας», λέγεται. Αυτό θα πει «μπαϊράμι με το νου σου», ν’ απέχεις από την πραγματικότητα ενός νησιού που βουλιάζει στην ασχήμια και την ακαταστασία του κτιστού περιβάλλοντος, στην αρπαχτή των παραθαλάσσιων κέντρων αναψυχής με πλαστικούς καταλόγους, πλαστικές καρέκλες και, πάνω από όλα, από τρανταχτή απουσία καλαισθησίας. Αυτά δεν ελκύουν, προ πολλού, ούτε τον τουρίστα που θέλει μόνο θάλασσα, σεξ και ήλιο.

 «Οι αναπτύξεις αυτού του είδους θα γίνονται ορθά στη βάση της φιλοσοφίας που τις χαρακτηρίζει, που είναι η απόλαυση των μοναδικών τοπίων στη φύση μαζί με δόσεις πολυτέλειας!», φρόντισε να μας διευκρινίσει ο υφυπουργός. Με το κερασάκι στην τούρτα: «Οι συγκεκριμένες αναπτύξεις απευθύνονται κυρίως σε ταξιδιώτες με οικολογικές ευαισθησίες».

Ας πάει ο κύριος υφυπουργός σε ένα ελληνικό νησί, όχι στη Μύκονο, οποιοδήποτε άλλο, να πάει Πελοπόννησο, Μακεδονία, Θράκη, Κρήτη να παραγγείλει μια χωριάτικη σαλάτα! Δε χρειάζεται τίποτα άλλο για να καταλάβει ότι ούτε μια σαλάτα δεν μας περνά να φτιάξουμε, όχι glamping. Ας πάει μετά και στις χώρες που ευδοκιμεί το συγκεκριμένο είδος για να εμπεδώσει ότι όσοι αποτολμούν το εγχείρημα, ακριβοπληρώνουν μελέτες που ερευνούν όλους τους παράγοντες πριν το εφαρμόσουν: οικονομικούς, κοινωνικούς, περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Για να πουλήσουν glamping επιστρατεύουν στρατιές από έμπειρους οργανωτές για να προετοιμάσουν την ευαίσθητη «ιδιαιτερότητα» του συνδυασμού φύση και πολυτέλεια. Σεφ περιωπής για να φτιάξουν δείπνα, σομελιέ για την οινοποσία… τοπιοτέχνηση,  καθαριότητα, ευθύνη και σεβασμός στον περιβάλλοντα χώρο! Χρειάζεται αισθητική, γνώση, σεβασμός του πελάτη… Και, ασφαλώς, το glamping δεν είναι μούχτι. 

Στη Νήσο των Αγίων η διαδικασία μάλλον θα ήταν η ακόλουθη: Θα ισιώναμε πάσα πάσα με το ντίγκερ του γείτονα ένα χωράφι (όπως γίνεται τώρα όταν θέλουμε να βάλουμε φωτοβολταϊκά, το καινούργιο φυτό της Κύπρου)! Το χωράφι μάλλον θα ανήκει σε κουμπάρο εχούμενον– ή σε μικρό μοναστήρι, κανονίζουν τα, ξέρουν τζιείνοι, χωρίς μπελάες, άδειες ιμίς, τζιαι για να μοιραζούμαστεν άνενιας τα έσοδα. Από τις αγορές της Ασίας θα προμηθεύονταν τις πιο φτηνές τέντες και ρούχινα κάμπετ! Από το Jumbo, τα διακοσμητικά: φωτούθκια, γλαστρούες με ψεύτικα λουλούδια, φορμάικα τραπέζια που διπλώνουν τζαι καρεκλούες, φτηνά πιάτα τζαι ποτήρια.

Στην κάθε τέντα θ’ ανήκει σκεπασμένο πάρκιγκ (ακατάχνωτα στο σιός το αυτοκίνητο), χημικό αποχωρητήριο, και τόπος για σούβλες (η φουκού και τα κάρβουνα δωρεάν, ευγενική προσφορά του ΚΟΤ), μια φουντάνα για να πληνίσκουνται οι μίλλες που τα κρέατα, και μαύροι πλαστικοί κάλαθοι. Θα ζώναμε το χωράφι του κουμπάρου/ή άλλου -που έγινε glamping – με ττέλια (όπως εκείνα του Νουρή) και βέβαια θα στήναμε μια θεόρατη φωτισμένη διαφημιστική πινακίδα  για να φαίνεται από τον αυτοκινητόδρομο…

Ως μαύρο χιούμορ τα διαλαμβάνω όλα αυτάλ κύριε υφυπουργέ του τουρισμού!

Πρώτα- πρώτα, να μου επιτρέψετε να διευκρινίσω ότι συνήθως οι ταξιδιώτες με οικολογικές ευαισθησίες ξέρουν τι θέλουν. Θέλουν πάνω απ’ όλα μια Κύπρο καθαρή από πλαστικά, κατάσπαρτα σήμερα στις κοιλάδες και στις ακτές! Θέλουν θάλασσες ελεύθερες και αναζητούν με μανία παραλίες που δεν έχουν ξαπλώστρες. Ψάχνουν για απλά, όμορφα, καλαίσθητα μικρά εστιατόρια που σερβίρουν πιάτα του τόπου, φτιαγμένα με γνήσια προϊόντα.

Πολλοί έρχονται να μελετήσουν τα πετεινά του ουρανού, άλλοι να μετρήσουν πόσα είδη ορχιδεών υπάρχουν, άλλοι θέλουν να κάνουν τον γύρο του νησιού με ποδήλατο! Οι περισσότεροι αρέσκονται να επισκέπτονται χωριά ανθρωπινά, όχι φτιασιδωμένα από τρίτους που εμπνέονται από περιοδικά τουρισμού. Δε θέλουν πολλά οι ταξιδιώτες με οικολογικές ευαισθησίες. Όμως απαιτούν απόλυτο σεβασμό στη φύση και τους κατοίκους της, είτε αυτοί είναι δίποδα ή τετράποδα.

Μένει εμείς να ξέρουμε τι θέλουμε να αποκομίσει ο επισκέπτης ως εμπειρία. Αυτό να είναι το κύριο μέλημά σας. Να δείτε την Κύπρο συγκριτικά με το τι υπάρχει γύρω, να διερωτηθείτε γιατί έρχονται σε μας και όχι αλλού που είναι πιο φτηνά! Αντλήστε σωστά, εφαρμόσιμα συμπεράσματα, όχι κουτουρού ή σύμφωνα με ότι σας έκανε εντύπωση στο τελευταίο επαγγελματικό σας ταξίδι! Ζητάτε τη συνδρομή από αυτούς που ξέρουν, δεν είναι ντροπή! Διορθώστε τα λάθη του παρελθόντος παρά να μπείτε σε νέες περιπέτειες που θα έχουν αρνητικές επιπτώσεις και στα ελάχιστα μέρη που άφησε απάτητα ο τουρισμός.   

Αν θέλετε ποιοτικό τουρισμό που αφήνει περισσότερα λεφτά, αναβαθμίστε την προσφερόμενη ποιότητα που πάσχει. Αποτρέψετε επιπρόσθετες ασχήμιες στο άναρχο κτιστό περιβάλλον πόλεων και χωριών, προστατέψετε σωστά την παραδοσιακή αρχιτεκτονική (όχι άλλες λαϊκές γειτονιές), καλυτερέψετε την αισθητική και μιλήστε στους εστιάτορες για αυθεντική κουζίνα, βάλτε φραγμό στην εισαγωγή προϊόντων από χώρες της Άπω Ανατολής που έμαθαν να κάμνουν λευκαρίτικα τζιαι φιθκιώτικά! Προτείνετε πεζόδρομους, ποδηλατόδρομους με ασφάλεια – όχι ζωγραφισμένη μπλε διακεκομμένη γραμμή στην άκρη της επικίνδυνης ασφάλτου – διαφημίστε τα υπέροχα μονοπάτια της φύσης, τις λαϊκές αγορές, πρωτοστατήστε για να είναι τα μνημεία και τα μουσεία προσβάσιμα σε ώρες μη κυβερνητικές.

Στη μισή Κύπρο εκτός από τον Ακάμα και τα βουνά του Τροόδους, δεν μας έχει απομείνει φύση παρθένα. Δεν μπορούν όλα, μα όλα, να θυσιάζονται στο πιάτο του ππαρά.

*Το έργο που συνοδεύει το κείμενο είναι πίνακας της φίλης Μαρίας Ανδρέου, με τίτλο «Σαλώμη», από την πρόσφατη έκθεση «Φανερώματα» και την ευχαριστώ. Το ερώτημα  είναι ποιανού το κεφάλι/ο τόπος είναι σήμερα στο πιάτο;

Ελεύθερα, 31.3.2024

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1453969/to-glamping-mas-emarane/