Όταν κοπεί η κλωστή τρέχουν να τη δέσουν, αλλά δένεται η κλωστή;

Άριστος Μιχαηλίδης

9 Απριλίου 2024

Όλα κρέμονται από μια κλωστή. Όσο πάει γίνεται πιο σίγουρο ότι αυτή είναι η έκφραση που μας χαρακτηρίζει. Η Κύπρος κρέμεται από μια κλωστή.

Όπως ίσχυε πάντα για την οικονομία, η οποία κρεμόταν μόνο από τον τουρισμό κι όποτε υπήρχε μια «φασαρία» γύρω μας -ένας πόλεμος στη γειτονιά, μια κρίση στις χώρες προέλευσης- τρέχαμε να επιβιώσουμε. Το βλέπουμε τώρα και με τους μετανάστες. Από τότε που ανέλαβε αυτή η κυβέρνηση όλο κι ακούγαμε πανηγυρισμούς για τη μείωση των ροών και την αύξηση των επιστροφών. Ξαφνικά ήρθαν συγκυρίες έξω από μας, καλοκαίριασε κιόλας, και μέσα σε μια βδομάδα ήρθαν εδώ τα πάνω κάτω.

Ξεχειλίσαμε (δεχόμαστε επίθεση από σαπιοκάραβα, έλεγε ο υπ. Εσωτερικών) κι άρχισαν όλοι να φωνάζουν για το άλυτο πρόβλημα και για τον κίνδυνο να γίνουμε οι Ελληνοκύπριοι μειονότητα στη χώρα μας. Στην περίοδο της νηνεμίας δεν φροντίσαμε την άμυνά μας, νομίζαμε ίσως πως λύθηκε το πρόβλημα, και τώρα που δεχόμαστε επίθεση τρέχουμε στον Λίβανο και στην ΕΕ να ανακόψουν την επίθεση.

Σε όλα, όμως, ίδια νοοτροπία. Της κλωστής. Αν κοπεί εκόπηκεν! Όπως η περιπέτεια με το τερματικό στο βασιλικό για την εισαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή. Έδωσαν τη δουλειά των €500 εκατομμυρίων σε μια κοινοπραξία κινεζικών, ελληνικών και νορβηγικών συμφερόντων, τα συμβόλαια υπογράφτηκαν το 2019, το έργο έπρεπε να παραδοθεί το Σεπτέμβρη του 2022 αλλά ακόμα δεν βρίσκεται ούτε στα μισά. Απανωτές καθυστερήσεις και απανωτές αυξήσεις στο κόστος, που πληρώνουν οι πολίτες, διότι δεν βρέθηκε ένας στην κυβέρνηση να εφαρμόσει το συμβόλαιο και να αρχίσει να βάζει πρόστιμα για τις καθυστερήσεις. Κόπηκε η κλωστή και τρέχουν να την δέσουν.

Τα ίδια και στο λιμάνι και στη μαρίνα της Λάρνακας. Δουλειά, €1,2 δισεκατομμυρίων, η μεγαλύτερη επένδυση που έγινε ποτέ, λένε. Δυο χρόνια τώρα η εταιρεία που ανέλαβε ακόμα δεν ξεκίνησε τα έργα, αλλά διαχειρίζεται το λιμάνι και τη μαρίνα, εισπράττει εκατομμύρια αντί να επενδύει, και τώρα ξαφνικά μας λένε ότι υπάρχει μια διαφορά με την κυβέρνηση και πρέπει να διαπραγματευτούν ξανά. Αλλά, όταν διαμαρτύρονταν οι ιδιοκτήτες σκαφών διότι το μόνο που έβλεπαν εκεί ήταν ότι τους έβαζαν αυξήσεις ελλιμενισμού, τη μία μετά την άλλη, ο Αλέξης Βαφεάδης τους έλεγε να πάνε σε άλλες μαρίνες αν δεν τους συμφέρει. Οι περισσότεροι ξένοι υπάκουσαν και πήγαν αλλού. Πού; Στα κατεχόμενα! Τι τους νοιάζει τους φωστήρες μας, όμως;

Έτσι τα είδε και ο μητροπολίτης Κωνσταντίας και Αμμοχώστου και ξεκίνησε να κτίζει μοναστήρι σε προστατευόμενη περιοχή. Αυθαίρετα. Σου λέει, εδώ η αυθαιρεσία είναι επιστήμη, κοτζάμ μητρόπολη να παριστάνει την αγία; Κτίζει εδώ και καιρό, έφτασε στις στέγες, κι αν δεν τον κάρφωναν κάποιοι ευσυνείδητοι στον Φιλελεύθερο, τα περισσότερα κτίσματα θα ήταν τελειωμένα. Μπορεί να ξεκινούσαν και τα θαύματα και οι εισφορές.

Τώρα, λέει, αν χάσω στα δικαστήρια θα τα κατεδαφίσω. Μα, το θέμα ήταν να μην κτίσεις παράνομα, δέσποτα. Εκτός, φυσικά, κι αν τα συμφώνησε και ο θρονικός επίτροπος, δήμαρχος Αγίας Νάπας, που έχει την ευθύνη! Ο οποίος θα έπρεπε να σταματήσει τις εργασίες όταν ξεκινούσαν. Ποιος θα δώσει εξηγήσεις; Εδώ μπαίνουν με τις μπουλντόζες στις παραλίες και φέρνουν τη θάλασσα έξω από τις επαύλεις και δεν δίνουν εξηγήσεις και θα δώσουν για το μοναστήρι; Αμαρτία.

Άκου προστατευόμενη περιοχή Νατούρα κι απαγορεύονται τα κτίσματα! Τις επαύλεις πάνω από τις θαλασσινές σπηλιές της προστατευόμενης φώκιας στην Πέγεια, που κτίστηκαν με την υπογραφή ενός υπουργού Εσωτερικών, τις κατεδάφισαν και θα κατεδαφίσουν το μοναστήρι;

Κι όταν ανακοινώνει ο Δήμος Λευκωσίας και το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας ότι θα τοποθετήσουν 150.000 έξυπνους υδρομετρητές νερού, δεν μπορεί παρά να θυμηθείς την περιπέτεια της ΑΗΚ, που προσπαθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια να τοποθετήσει 400.000 έξυπνους μετρητές κι όλο πάει να ξεκινήσει κι όλο κόβεται η κλωστή…

Πηγή:     https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1457240/otan-kopi-i-klosti-trechoun-na-ti-desoun-alla-denete-i-klosti/

Νικαράγουα εναντίον Γερμανίας στη Χάγη για διευκόλυνση γενοκτονίας στη Γάζα

 

09/04/2024

του Ανδρέα Κοσιάρη

Η ακρόαση των κατηγοριών που κατέθεσε η Νικαράγουα κατά της Γερμανίας ξεκίνησε τη Δευτέρα 8 Απριλίου ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου, διευρύνοντας τη νομική μάχη κατά της γενοκτονίας που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα.

Η Νικαράγουα κατηγορεί τη Γερμανία ότι διευκολύνει τη διάπραξη γενοκτονίας στη Γάζα και πως παραβιάζει τις υποχρεώσεις της βάσει των Συνθηκών και των Πρωτοκόλλων της Γενεύης παρέχοντας οπλισμό και οικονομική βοήθεια στο Ισραήλ.

Όπλα και μέτρα

Η Γερμανία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος πωλητής όπλων στο Ισραήλ μετά τις ΗΠΑ, με τις πωλήσεις το 2023 να αντιστοιχούν περίπου στο 30% των εισαγωγών όπλων του ισραηλινού κράτους. Οι πωλήσεις γερμανικών όπλων στο Ισραήλ δεκαπλασιάστηκαν το ’23 σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Περισσότεροι από 33.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά όπλα στη Γάζα, η πλειοψηφία γυναίκες και παιδιά.

Οι κατηγορίες της Λατινοαμερικανικής χώρας, που παραδοσιακά διατηρεί καλές σχέσεις με την Παλαιστίνη, βασίζονται πάνω στην αντίστοιχη υπόθεση που έφερε ενώπιον του Δικαστηρίου η Νότια Αφρική εναντίον του Ισραήλ και στην απόφαση προσωρινών μέτρων που εξέδωσε.

Τον Ιανουάριο το Δικαστήριο είχε κρίνει πως υπάρχει εύλογη υπόθεση εναντίον του Ισραήλ για την πιθανότητα διάπραξης γενοκτονίας, αναλαμβάνοντας να κρίνει σε βάθος την υπόθεση και διατάσσοντας ορισμένα προσωρινά μέτρα. Το Ισραήλ έχει αγνοήσει πλήρως αυτή τη διαταγή — το ίδιο έχουν πράξει οι σύμμαχοί του και όσοι συνεχίζουν να του πουλούν όπλα.

Η Νικαράγουα, λοιπόν, ισχυρίζεται πως η Γερμανία συνεχίζει να πουλά όπλα στο Ισραήλ εν γνώσει των κρίσεων και αποφάσεων του Δικαστηρίου και παραβιάζει με τη σειρά της τις υποχρεώσεις της για πρόληψη και αποτροπή του εγκλήματος της γενοκτονίας. «Δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία πως η Γερμανία (…) γνώριζε πολύ καλά, και γνωρίζει πολύ καλά, τουλάχιστον τον σοβαρό κίνδυνο ότι διαπράττεται γενοκτονία» στη Γάζα, είπε ο νομικός και πρέσβης της Νικαράγουας στην Ολλανδία Κάρλος Αργέγιο Γκόμεζ, ανοίγοντας τη Δευτέρα την επιχειρηματολογία της χώρας του ενώπιον του Δικαστηρίου.

Για να στοιχειοθετηθεί το έγκλημα, είπε ο Γκόμεζ, δεν είναι ανάγκη να αποδειχτεί πως ένα γερμανικό όπλο χρησιμοποιήθηκε από το Ισραήλ για τη διάπραξη εγκλήματος γενοκτονίας. «Δεν έχει σημασία», είπε, «αν ένα βλήμα πυροβολικού παραδοθεί απευθείας από τη Γερμανία σε ένα ισραηλινό τανκ που βομβαρδίζει ένα νοσοκομείο ή ένα πανεπιστήμιο, ή αν το βλήμα αυτό πηγαίνει για να αναπληρώσει τα αποθέματα του Ισραήλ για χρήση σε κάποια μεταγενέστερη ημερομηνία».

«Δεν έχει σημασία αν τα αεροπλάνα που χρησιμοποιήθηκαν για να ρίξουν βόμβες ενός τόνου [στον πληθυσμό της Γάζας] κατασκευάστηκαν εξ ολοκλήρου στη Γερμανία, ή αν έγινε προμήθεια μόνο ανταλλακτικών και συντήρησης. Είναι γεγονός πως η διασφάλιση των προμηθειών και η αντικατάσταση των εξοπλισμών είναι ζωτικής σημασίας για την επιδίωξη του Ισραήλ να συνεχίσει τις επιθέσεις στη Γάζα», συμπλήρωσε ο Γκόμεζ. Η Γερμανία διευκολύνει άμεσα αυτή την επιδίωξη, εν γνώσει του κινδύνου γενοκτονίας, κι έτσι αγνοεί τις υποχρεώσεις της.

Η Νικαράγουα ζητά από το Δικαστήριο να αποφασίσει προσωρινά μέτρα κατά της Γερμανίας, διατάσσοντας να πάψουν οι πωλήσεις όπλων και άλλη στρατιωτική βοήθεια της Γερμανίας προς το Ισραήλ, αλλά και να επανεκκινήσει η γερμανική χρηματοδότηση προς την UNRWA, που έχει διακοπεί λόγω των αβάσιμων ισραηλινών κατηγοριών κάνοντας πιθανότερη την απειλή λιμού στη Γάζα.

Η διαδικασία θα είναι η ίδια με την έτερη υπόθεση της Νότιας Αφρικής εναντίον του Ισραήλ. Τη Δευτέρα το Δικαστήριο άκουσε την πλευρά της Νικαράγουας και σήμερα άκουσε αυτή της Γερμανίας, με την απόφαση περί προσωρινών μέτρων που ζήτησε η Νικαράγουα να αναμένεται εντός λίγων εβδομάδων. Η κύρια απόφαση του Δικαστηρίου, αν αποδεχτεί πως εύλογα η υπόθεση ήρθε ενώπιόν του, θα πάρει όπως συνήθως αρκετά χρόνια.

Κενά λόγια

Η Γερμανία φυσικά αρνείται τις κατηγορίες που βρίσκονται ενώπιόν της, με την επικεφαλής της νομικής της ομάδας, Τάνια βον Ούσλαρ-Γκλάιχεν, να λέει ενώπιον του Δικαστηρίου πως όσα παρουσίασε η λατινοαμερικανική χώρα ήταν «μονομερή», «δεν βασίζονταν στον νόμο ή τα γεγονότα», ήταν βιαστικά, βασισμένα σε σαθρά στοιχεία και η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας.

Οι Γερμανοί εξέφρασαν τις ενστάσεις τους διότι το Ισραήλ δεν εκπροσωπήθηκε στο Δικαστήριο και δεν ήταν αντικείμενο των κατηγοριών της Νικαράγουας, λέγοντας πως δεν υπάρχουν έτσι τα εχέγγυα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου επί της υπόθεσης. Η τοποθέτηση δείχνει να προσποιείται άγνοια της έτερης υπόθεσης που έχει κατατεθεί από τη Νότια Αφρική εναντίον του Ισραήλ, και την οποία υποστήριξε επίσημα η Νικαράγουα καταθέτοντας αίτηση συμμετοχής στην κατηγορία.

Στο πλαίσιο του Δικαστηρίου, από τη στιγμή που οι κατηγορίες κατά του Ισραήλ έχουν αναληφθεί ως υπόθεση, δεν υπάρχει νόημα για τη Νικαράγουα να κινηθεί σε αυτή την ξεχωριστή υπόθεση εναντίον του Ισραήλ. Για τα εγκλήματα του Ισραήλ το Δικαστήριο έχει αποφανθεί προσωρινά και θα αποφανθεί οριστικά στο μέλλον. Το ζήτημα εδώ είναι η βοήθεια που του παρέχεται για να διαπράττει αυτά τα εγκλήματα.

Η γερμανική νομική ομάδα κατέθεσε και παραδείγματα της, κατά την ίδια, προχειρότητας και σαθρότητας των στοιχείων που παρουσίασε η Νικαράγουα, λέγοντας για παράδειγμα πως η επανέναρξη της χρηματοδότησης της UNRWA, που η λατινοαμερικανική χώρα ζητά ως προσωρινό μέτρο, έχει ήδη συμβεί.

Αυτό που δεν είπαν οι εκπρόσωποι της Γερμανίας είναι πως η χώρα τους ναι μεν ανακοίνωσε νέα χρηματοδότηση 45 εκ. ευρώ για την UNRWA στα τέλη Μαρτίου, όμως η χρηματοδότηση αυτή παρέχεται αποκλειστικά για τις δραστηριότητες της Υπηρεσίας του ΟΗΕ στην Ιορδανία, τον Λίβανο, τη Συρία και τη Δυτική Όχθη — όχι στη Γάζα. Για τη Γάζα η Γερμανία λέει πως θα περιμένει τα αποτελέσματα της έρευνας του ΟΗΕ, με την οποία το Ισραήλ δεν συνεργάζεται αρνούμενο να καταθέσει τα όποια στοιχεία του.

«Η Γερμανία δεν έχει παραβιάσει ούτε τη Σύμβαση της Γενεύης, ούτε το διεθνές δίκαιο, είτε άμεσα είτε έμμεσα», είπε η Ούσλαρ-Γκλάιχεν. «Υποστηρίζουμε το δικαίωμα του Ισραήλ στην ασφάλεια και την αυτοάμυνα, επιμένοντας όμως να γίνονται σχολαστικά σεβαστά τα όριά τους», πρόσθεσε η Γερμανίδα νομικός. «Έχουμε κάνει ό,τι μπορούμε για να χρησιμοποιήσουμε την πολιτική μας επιρροή για να διασφαλίσουμε τον σεβασμό του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Συνεχίζουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σεβαστούμε τις δικές μας υποχρεώσεις που απορρέουν από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία», τόνισε στην κατακλείδα της.

Τα λόγια της Ούσλαρ-Γκλάιχεν αγνοούν, βέβαια, τον ελέφαντα στο δωμάτιο — τα ισραηλινά εγκλήματα. Ήδη υπάρχει νομικά η εύλογη πιθανότητα να συμβαίνει αυτή τη στιγμή μια γενοκτονία, αλλά παράλληλα υπάρχουν οι περισσότεροι από 33.000 νεκροί σε έξι μήνες, τα γυναικόπαιδα, τα ισοπεδωμένα νοσοκομεία και όλες οι υπόλοιπες υποδομές, οι εκτελέσεις αμάχων, πεινασμένων, ακόμα κι αυτών που κρατούσαν λευκή σημαία, ακόμα και των ίδιων των Ισραηλινών ομήρων, οι δολοφονημένοι δημοσιογράφοι, οι περίπου 200 δολοφονημένοι ανθρωπιστικοί εργαζόμενοι… Δεν έχει νόημα να φτάσουμε στο τέλος της λίστας.

Αυτό που έχει νόημα είναι πως όλα τα παραπάνω τα έχουμε δει με τα μάτια μας και τα έχει δει και η Γερμανία. Όταν, λοιπόν, η εκπρόσωπός της λέει «έχουμε κάνει ό,τι μπορούμε για χρησιμοποιήσουμε την πολιτική μας επιρροή για να διασφαλίσουμε τον σεβασμό του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου» και «για να σεβαστούμε τις δικές μας υποχρεώσεις», σημαίνει πως λέει ψέματα. Διότι είτε αυτή η επιρροή δεν έχει χρησιμοποιηθεί, είτε έχει χρησιμοποιηθεί και δεν άλλαξε τίποτα — πάντως οι υποχρεώσεις της Γερμανίας, που αντιμέτωπη με το θέαμα και τη γνώση των εγκλημάτων δεν κάνει τίποτα για να τα σταματήσει, αλλά στον αντίποδα τα διευκολύνει ενεργά, δεν γίνονται σεβαστές.

Πηγή:    https://info-war.gr/nikaragoya-enantion-germanias-sti-cha/

Το (πολιτικό) πρόβλημα των τριών σωμάτων

 

08/04/2024

 

Άρης Χατζηστεφάνου | Η Εφημερίδα των Συντακτών 06/04/2024

Η νέα δημοφιλής σειρά του Netflix για την επερχόμενη εισβολή εξωγήινων προκαλεί οργισμένες αντιδράσεις στην Κίνα που κατηγορεί τους Αμερικανούς παραγωγούς για επίδειξη «πολιτισμικής ηγεμονίας». Τα σχετικά επιχειρήματα πέφτουν επί δικαίους και αδίκους, αποτελούν όμως αφορμή για ενδιαφέρουσες πολιτικές και επιστημονικές αναλύσεις.

Σημείωση: Το κείμενο αποκαλύπτει ορισμένες πληροφορίες από τα πρώτα λεπτά του πρώτου επεισοδίου της σειράς

«Φτιάξατε μια ολόκληρη πιατέλα με dumplings για να φέρετε λίγο ξίδι». Με αυτή τη γνωστή (σύμφωνα τουλάχιστον με το CNN) κινεζική παροιμία, που σημαίνει ότι πίσω από κάποιες πράξεις υπάρχουν κακόβουλα σχέδια, αντέδρασαν πολλοί Κινέζοι στην κυκλοφορία της νέας σειράς του Netflix «Το πρόβλημα των τριών σωμάτων», το οποίο στηρίζεται στο ομότιτλο best seller του Κινέζου συγγραφέα Λιου Σιξίν.

Αρκετά πιο επιθετική στις θέσεις της η ιστοσελίδα China Military Daily, επίσημο όργανο των κινεζικών Ενόπλων Δυνάμεων, χαρακτήρισε τη σειρά σαν ένα τυπικό παράδειγμα αμερικανικής «πολιτισμικής ηγεμονίας».

Οι αντιδράσεις ήταν τουλάχιστον αναμενόμενες αφού η σειρά ξεκινά στα χρόνια της Πολιτιστικής Επανάστασης με τη δημόσια εκτέλεση από ερυθροφρουρούς ενός επιστήμονα ο οποίος δίδασκε τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν και τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης για τη δημιουργία του Σύμπαντος. Καθώς όμως στο πρωτότυπο βιβλίο του Λιου Σιξίν η συγκεκριμένη σκηνή δεν βρίσκεται στην αρχή, αλλά στη μέση του βιβλίου, αρκετοί υπέθεσαν ότι οι Αμερικανοί παραγωγοί αποφάσισαν να προτάξουν όλα τα αρνητικά στοιχεία για την Κίνα.

Οι κατηγορίες που διατυπώθηκαν περιλαμβάνουν ένα παράδοξο και μια μικρή αδικία. Το παράδοξο είναι ότι οι Κινέζοι θεωρητικά δεν μπορούν να δουν Netflix (όχι μόνο λόγω της λογοκρισίας αλλά και επιχειρηματικών αποφάσεων της πλατφόρμας) παρά μόνο αν χρησιμοποιήσουν εφαρμογές VPN. Η αδικία έγκειται στο ότι ο Λιου Σιξίν ήθελε πραγματικά να ξεκινήσει με την εκτέλεση του καθηγητή, αλλά ο εκδότης προτίμησε να τη «θάψει» στο εσωτερικό του βιβλίου για να μην τραβήξει την προσοχή των Κινέζων λογοκριτών.

Ακόμη όμως και αν υποθέσουμε ότι οι παραγωγοί της σειράς είχαν τις καλύτερες προθέσεις, η προσπάθειά τους να εκδυτικοποιήσουν ορισμένα μόνο στοιχεία του βιβλίου οδήγησε σε μια ακόμη οριενταλιστική και αντικομμουνιστική αφήγηση. Συγκεκριμένα στη σειρά του Netflix δυτικοί επιστήμονες (έστω και με διαφορετική εθνική και φυλετική καταγωγή) προσπαθούν να σώσουν την ανθρωπότητα από ένα πρόβλημα που προέκυψε σε ένα κινεζικό, αντιδραστικό και αντι-επιστημονικό καθεστώς. Αυτή είναι άλλωστε και η θέση που κυριαρχεί στις περισσότερες αναλύσεις και κριτικές αμερικανικών μέσων ενημέρωσης για τη σειρά.

Ομολογουμένως στα χρόνια της Πολιτιστικής Επανάστασης το κινεζικό καθεστώς αμφισβήτησε με δογματισμό ορισμένα από τα επιτεύγματα της σύγχρονης επιστήμης, όπως τη θεωρία της σχετικότητας (για τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης η συζήτηση είναι πολύ πιο σύνθετη, αφού — όπως αναφέρεται και στη σειρά — η άποψη ότι ο χρόνος ξεκινά με το Big Bang ανοίγει πραγματικά την πόρτα και σε θρησκευτικού τύπου κοσμογονικές ερμηνείες).

Εξίσου βάσιμη είναι και η κριτική για τις απαγορεύσεις που επιβλήθηκαν στα χρόνια του Πολιτιστικής Επανάστασης σε έργα επιστημονικής φαντασίας καθώς οι λογοκριτές πίστευαν, μεταξύ άλλων, ότι θα μετατρέπονταν σε όχημα για τη μεταφορά συγκαλυμμένων αντικαθεστωτικών μηνυμάτων. Η επιστημονική φαντασία υπήρχε μεν στα πρώτα χρόνια του Μάο σαν ένα μέσο που εκθείαζε την τεχνολογική εξέλιξη στα πρότυπα του σοβιετικού ρεαλισμού, αλλά έπρεπε να περιμένει το άνοιγμα του Ντενγκ Σιαοπίνγκ στις δυνάμεις της αγοράς για να επιστρέψει δειλά δειλά στην κινεζική λογοτεχνία.

Είτε όμως θεωρήσουμε την κριτική προς το κινεζικό καθεστώς της δεκαετίας του ’60 σαν δίκαιη η άδικη θα πρέπει να την αναλύσουμε με τα δεδομένα εκείνης της περιόδου και όχι με τα σημερινά. Μπορεί λόγου χάρη στην Κίνα του Μάο να αμφισβητούσαν ορισμένες από τις θεωρίες του Αϊνστάιν, αλλά στις ΗΠΑ αμφισβητούσαν… τον ίδιο τον Αϊνστάιν.

Όπως είχαμε εξηγήσει και παλαιότερα (Αϊνστάιν ο αναρχοκομμουνιστής 18/4/2015) διαβαθμισμένα έγγραφα του FBI που ήρθαν στο φως πριν από χρόνια παρουσιάζουν τον μεγάλο επιστήμονα σαν «κομμουνιστή» και «πράκτορα της Κομμουνιστικής Διεθνούς» που επιδιώκει «τη διάλυση του κράτους» εμπνεόμενος από «κείμενα του Λένιν και του Στάλιν». Σε άλλα έγγραφα διαβάζουμε ότι είχε κατασκευάσει ένα ρομπότ που μπορούσε να διαβάσει τη σκέψη (παρεμπιπτόντως αυτό δεν μπορούν να το κάνουν ούτε οι εξωγήινοι στη σειρά του Netflix) και ότι συναντήθηκε «με δέκα πρώην συμβούλους των ναζί για να μελετήσουν ένα νέο υπερόπλο με ακτίνες φωτός».

Πληροφοριοδότες και στελέχη του FBI έφταναν στο σημείο να αμφισβητούν και τη θεωρία της σχετικότητας υποστηρίζοντας ότι «ακόμη και αν είναι αληθινή δεν έχει μεγαλύτερη πρακτική σημασία από την απάντηση στην παλιά σοφιστεία που λέει: “Πόσοι άγγελοι χωράνε στην άκρη μιας καρφίτσας, αν οι άγγελοι δεν έχουν μάζα και δεν καταλαμβάνουν χώρο”».

Προς τιμήν του ο Αϊνστάιν κατάφερνε να εξοργίζει ταυτόχρονα αρκετά ακόμη αυταρχικά καθεστώτα με τις επιστημονικές και κυρίως τις πολιτικές του θέσεις — από τη ναζιστική Γερμανία μέχρι την Ελλάδα του Ελευθέριου Βενιζέλου, στον οποίο ο μεγάλος επιστήμονας άσκησε δριμεία κριτική για το ιδιώνυμο και τις διώξεις φοιτητών και αγροτών.

Αν ήθελαν λοιπόν οι δημιουργοί της σειράς να εκδυτικοποίησουν πλήρως το βιβλίο του Λιου Σιξίν θα μπορούσαν να ξεκινούν με μια σκηνή από το «κυνήγι μαγισσών» στα χρόνια του ΜακΚάρθι, αφήνοντας την κριτική της Πολιτιστικής Επανάστασης σε κάποιον ελαφρώς πιο αναμάρτητο.

Πηγή:     https://info-war.gr/to-politiko-provlima-ton-trion-somato/

Η γοητεία της συνωμοσιολογίας

 Του ΧΑΡΙΔΗΜΟΥ Κ. ΤΣΟΥΚΑ

08 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

To μακρινό 1989, σε ατμόσφαιρα σκανδάλων, ο Κορνήλιος Καστοριάδης περιέγραψε, σε συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία», την πολιτική κατάσταση της Ελλάδας ως «προ-πολιτική». «Δεν υπάρχει πολιτική στην Ελλάδα», είπε. «Υπάρχει προσωπολογία, κουτσομπολιό, όπως ακριβώς στις οικογενειακές υποθέσεις της γειτονιάς». Ελάχιστα άλλαξαν έκτοτε. Θα πρόσθετα: κυριαρχεί η ακατάσχετη τοξικότητα, καρυκευμένη με αέναη συνωμοσιολογία.

Η σύγκρουση των κομματικών αντιπάλων δεν γνωρίζει όρια: το ανοίκειο ύφος, η προσβλητική γλώσσα και η ξεδιάντροπη μεροληψία όχι μόνο δεν έχουν απαλυνθεί, αλλά, τουναντίον, στην εποχή της συνεχούς και άμεσης επικοινωνίας, έχουν επιδεινωθεί. Αν δεν προσβάλλεις, δεν ακούγεσαι. Αν δεν χυδαιολογήσεις, περνάς απαρατήρητος. Οι αξιότιμοι βουλευτές Πολάκης, Γεωργιάδης και Κωνσταντοπούλου θα μπορούσαν να μας διαφωτίσουν περαιτέρω.

Η συνωμοσιολογία είναι εγγενές στοιχείο της τοξικότητας. Για να εντυπωσιάσει, η κραυγαλέα καταγγελία πρέπει να κατασκευάσει τον εχθρό. Ο εχθρός θεωρείται ισχυρός όταν συνδέεται με ανέλεγκτη πολιτική ισχύ, επιδραστικό ιδιωτικό πλούτο, και/ή αλλοδαπά κέντρα αποφάσεων –δυνάμεις που, στο συλλογικό φαντασιακό, προκαλούν καχυποψία. Ο εχθρός είναι απειλητικός όταν ραδιουργεί αθέατος –όσο τον φανταζόμαστε να κινεί τις μαριονέτες στη σκηνή.

Η κατασκευή του εχθρού, για να έχει απήχηση, πρέπει να εμπεριέχει στοιχεία αληθοφάνειας, τα οποία, συνδεόμενα με εικασίες, φαντασιώσεις ή ψεύδη, συνθέτουν μια συνωμοσιολογική αφήγηση: επιδιώκουν να (μας) κάνουν κακό, οφείλουμε να αντισταθούμε. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κατήγγειλε την «οικονομική ολιγαρχία» που «βυσσοδομούσε» κατά της κυβέρνησής του. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κατηγορούσε για υπονόμευση τα «διαπλεκόμενα», και ο Κώστας Καραμανλής τους «νταβατζήδες». Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στα «παράκεντρα» που αξιώνουν να «συγκυβερνούν». Οι κκ. Κασσελάκης και Ανδρουλάκης θεωρούν το «Μαξίμου» ως τον «πυρήνα» που καθοδηγεί τη «συγκάλυψη» του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών.  

Είναι αξιοπρόσεκτο ότι, καθότι η συνωμοσιολογία, ειδικά μετά την πανδημία, θεωρείται χονδροειδής ρητορική, οι πλείστοι την αποποιούνται, αποδίδοντάς την αποκλειστικά στον ιδιοτελή αντίπαλο, ενώ, συγχρόνως, την ασκούν οι ίδιοι! Ο πρωθυπουργός επικρίνει τις «θεωρίες συνωμοσίας του Βελόπουλου», αποδίδοντας τις πρακτικές του σε όσους υπέγραψαν την πρόταση δυσπιστίας, αλλά καταγγέλλει συνωμοσίες «παράκεντρων» ο ίδιος.

Η συνωμοσιολογία εντείνεται σε περιόδους κρίσεων, ιδιαίτερα όταν η εκάστοτε κυβέρνηση στριμώχνεται. Σε μελέτη της («Επιστήμη και Κοινωνία», 2018), η κοινωνιολόγος Αθηνά Σκουλαρίκη ανέλυσε τις θεωρίες συνωμοσίες για τις φονικές πυρκαγιές του 2007 στην Ηλεία (67 νεκροί) και τη φημολογούμενη απόπειρα δολοφονίας του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή από αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες το 2008.

Στην πρώτη περίπτωση, η «συνωμοσία» περιλάμβανε «ξένους πράκτορες» (κυρίως Τούρκους), ενώ στη δεύτερη, το «σχέδιο δολοφονίας» του Καραμανλή αποσκοπούσε στην αποτροπή των θεωρούμενων φιλορωσικών ανοιγμάτων τού τότε πρωθυπουργού. Και τα δύο έμειναν στη σφαίρα της μπουρδολογίας, αλλά το ενδιαφέρον, παρατηρεί η Σκουλαρίκη, είναι ότι η συνωμοσιολογία δεν διαδόθηκε από περιθωριακά έντυπα ή ιστοσελίδες, αλλά προβλήθηκε από μεγάλα ΜΜΕ και υιοθετήθηκε από υπουργούς (π.χ. Πολύδωρα και Ρουσσόπουλο).

Τα πολιτικά οφέλη είναι προφανή: η προσοχή της κοινής γνώμης στρέφεται αλλού, συνήθως σε γνωστούς εχθρούς (Τουρκία) ή συνωμότες (CIA), ανακουφίζοντας πολιτικά την κυβέρνηση. Στηλιτεύοντας πρόσφατα τα «παράκεντρα» ισχύος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ρητορικά επινοεί συνωμότες, στους οποίους πρέπει να αντιπαρατεθεί χάριν του κοινού καλού. Η συλλογιστική αντιστρέφεται από την επίσης συνωμοσιολογούσα αντιπολίτευση: οι συνωμοσίες εξυφαίνονται στα νόμιμα κέντρα εξουσίας (το μυθικό Μαξίμου), υπονομεύοντας το κοινό καλό. «Κέντρα» και «παράκεντρα» εναλλάσσονται στη συνωμοσιολογική φαντασία.

Γιατί είναι τόσο εύκολη η προσφυγή στη συνωμοσιολογία, στην Ελλάδα; Γνωρίζουμε από μελέτες ότι η συνωμοσιολογία εντείνεται σε χώρες που χρονίως υπάρχει, ή συγκυριακά έχει δημιουργηθεί, υψηλή θεσμική δυσπιστία. Η τελευταία ανθεί σε περιβάλλον κρίσεων και εθνικολαϊκισμού. Όσο οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τις επίσημες Αρχές και τα κύρια ΜΜΕ, τόσο αναζητούν «εναλλακτικές» πληροφορίες και ερμηνείες, οι οποίες συνήθως επιβεβαιώνουν τις διαμορφωμένες προ-καταλήψεις τους.

Σήμερα λ.χ., κυριαρχεί η αντίληψη ότι η κυβέρνηση προστατεύει από ενδεχόμενη ποινική δίωξη τον πρώην υπουργό Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή. Γιατί ασπάζεται αυτή την αντίληψη η κοινή γνώμη; Διότι είναι καχύποπτη: το πολιτικό σύστημα τείνει να προστατεύει τους πολιτικούς από ενδεχομένως αξιόποινες πράξεις. Το 2005-2006, η επιτροπή για το Πόθεν Έσχες δεν βρήκε κάτι μεμπτό στις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης του Τσοχατζόπουλου, παρά τις υποδειχθείσες παρατυπίες. Το 2009, η προανακριτική για τη διερεύνηση της πιθανής εμπλοκής του πρώην υπουργού Παυλίδη σε σκάνδαλο διαφθοράς εξέδωσε πέντε πορίσματα (!), πλειοψηφούντος, φυσικά, του απαλλακτικού! Την ίδια χρονιά, η Βουλή έκλεισε πρόωρα, επιφέροντας την παραγραφή συζητούμενων πιθανών σκανδάλων, την περίοδο 2004-2007. Κοκ.

Θεωρώ απίθανο να καταλογιστούν ποινικές ευθύνες στον κ. Καραμανλή για το δυστύχημα των Τεμπών. Η πολιτική κρίση ενός υπουργού πολύ σπάνια συνδέεται αιτιωδώς με συγκεκριμένο δυστύχημα (εξαίρεση ήταν η περίπτωση του προέδρου Χριστόφια στο Μαρί, το 2011). Σε μια θεσμικά ώριμη χώρα, όμως, η πολιτική σταδιοδρομία του κ. Καραμανλή θα είχε τελειώσει –οι κυρώσεις θα ήταν πολιτικές, όχι ποινικές. Όσο οι πολιτικοί δίνουν λόγους να μην τους εμπιστεύονται οι πολίτες, τόσο οι πολίτες θα στρέφονται σε «εναλλακτικά γεγονότα» και θεωρίες συνωμοσίας. Και αντιστρόφως: όσο οι πολίτες ρέπουν γνωστικά στη συνωμοσιολογία, τόσο οι πολιτικοί θα τη χρησιμοποιούν νομιμοποιητικά για να αποφεύγουν τη λογοδοσία.

Ο κ. Χαρίδημος Τσούκας είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και αντεπιστέλλον μέλος της Κυπριακής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών. Το βιβλίο του «Leadership as Masterpiece Creation: What Business Leaders Can Learn from the Humanities about Moral Risk-Taking» (με τους C. Spinosa και M. Hancocks), κυκλοφορεί από το MIT Press.

Πηγή:     https://www.kathimerini.com.cy/gr/apopseis/prosopikotites-stin-k/1-i-goiteia-tis-synomosiologias

Στο κράτος της ανευθυνότητας…

 

Χριστάκης Ευσταθίου

8 Απριλίου 2024

Αν στρέψει κάποιος τον χρόνο πίσω – έστω τα τελευταία χρόνια – και ανατρέξει σε αρχειακό υλικό, δεν θα δυσκολευθεί καθόλου να συμπεράνει ότι το κατ’ εξοχήν είδος «φρούτου» που ευδοκιμεί σ’ αυτό τον τόπο – υπάρχει φαίνεται το ιδανικό κλίμα που το ευνοεί – είναι η ύπαρξη σκανδάλων, ακόμα και εκεί που δεν θα μπορούσε κάποιος να υποψιαστεί. Αν έμπαινε μάλιστα στον κόπο να τα απαριθμήσει και συνάμα να τα κατονομάσει, το σίγουρο είναι ότι θα χανόταν σε ατέρμονους καταλόγους, σε σημείο που ο «λαβύρινθος» ωχριά ως προς την αποτύπωση της πραγματικότητας.

Είναι επίσης γεγονός ότι η συχνότητα με την οποία έρχονται στην επιφάνεια και μιλάμε για καραμπινάτες περιπτώσεις, είναι τέτοια που χάνει και τη σημασία της η λέξη «σκάνδαλο», η οποία μάλιστα τείνει να μετατρέπεται σε βασικό μέρος της κανονικότητας και της καθημερινότητάς μας. Το να γίνεται επομένως λόγος γι’ αποκάλυψη οποιουδήποτε νέου σκανδάλου καταντά κι αυτό ως κάτι το κανονικό αν όχι και φυσιολογικό. Εμπεδώνεται μάλιστα και η αντίληψη ότι πρόκειται περί μαγκιάς να μπορείς να ρημάζεις και ν’ αρπάζεις σ’ αυτό τον τόπο. Όπως κι αν το πάρει κανείς είναι μια ικανότητα, και ας τρίζουν τα κόκκαλα των παιδιών μας στα Φυλακισμένα Μνήματα. Μόνο την τελευταία βδομάδα συμπλήρωσαν το πάνελ άλλες τρεις-τέσσερις περιπτώσεις, για τις οποίες το στου «κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα», βρίσκει την υποδειγματική εφαρμογή του.

Επειδή το πράγμα όχι μόνο γίνεται αλλά παραγίνεται, είναι καιρός ν’ αντικρύσουμε κατάματα πραγματικότητες. Μια απ’ αυτές είναι η απάντηση στο τόσο βασανιστικό ερώτημα, με δόσεις όμως αλήθειας και ειλικρίνειας, γιατί όσο εύκολα ξεσκεπάζονται τα λογής σκάνδαλα άλλο τόσο εύκολα σκεπάζονται ή και καταχωνιάζονται. Και ακόμα πιο πέρα, όσο μεγαλύτερος κουρνιαχτός ξεσηκώνεται με την αποκάλυψή τους, άλλο τόσο δίνεται η αίσθηση ότι πέφτουν στα μαλακά. Και, βέβαια, η ζωή συνεχίζεται στην κατά τα άλλα «μακαρία» αυτή νήσο.

Το δύσκολο κεφάλαιο, όσο και αν σπεύδουν κάποιοι να δώσουν την εκτίμησή τους, π.χ. περί ατιμωρησίας κ.α. που ούτως ή άλλως πρόκειται περί βαρβάτης πραγματικότητας, αφορά σε βαθύτερα αίτια και αιτιατά. Εκτός από το ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα της Παιδείας, η οποία τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται αποψιλωμένη από το ανθρωπιστικό και παιδαγωγικό στοιχείο, είναι και άλλα που δυστυχώς παραλείπουμε να αναδείξουμε. Κλείνοντας, περιορίζομαι ν’ αναφέρω μόνο ένα, κατά τη γνώμη μου σημαντικό. Έγινε του συρμού τα περί ανάληψης ευθυνών – που ούτως ή άλλως και αυτή η λέξη κάπου απώλεσε την πραγματική της έννοια – αλλά όλοι εμείς, οι «κοινοί θνητοί», που παρακολουθούμε εμβρόντητοι όλα αυτά τα καταπλακώματα που τελειωμό δεν έχουν, πότε αναλάβαμε πραγματικές ευθύνες; Με την σκανδαλώδη παθητικότητα που τα ανεχόμαστε. Επιπλέον με ποια ευθύνη εκλέγουμε την εκάστοτε ηγεσία μας; Δεν είναι σίγουρα ρητορικά τα ερωτήματα.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1456717/sto-kratos-tis-anefthinotitas/

Ο πυρήνας της ασυδοσίας

 

Της Μαρίνας Οικονομίδου

07 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

Μία κακοκαιρία των τελευταίων ημερών στάθηκε η αφορμή για να ξεσκεπαστεί μία ομολογουμένως σκανδαλώδης συμφωνία του κράτους με ιδιώτη. Το υπουργείο Ενέργειας ενοικίαζε αποθήκη του, σε ιδιώτη προς €6.600 τον χρόνο και ο ιδιώτης με τη σειρά του την υπενοικίαζε στο υπουργείο Υγείας προς €135.000 τον χρόνο. Οι αρμόδιοι φορείς, μάλιστα, φρόντισαν να ανανεώσουν το συμβόλαιο της ιδιοκτησίας τους για άλλα 33 χρόνια, χωρίς να επανεξετάσουν τα προφανή: Είναι άραγε κατάλληλος ο χώρος για την αποθήκευση φαρμάκων; Εξυπηρετεί ή όχι το δημόσιο συμφέρον η συμφωνία; Γιατί, αν επανεξέταζαν τι συμφέρει στο κράτος και κυρίως αν λάμβαναν υπόψη τις προειδοποιήσεις των φαρμακευτικών υπηρεσιών, τότε δεν θα καταστρέφονταν φάρμακα, δεν θα υπήρχαν αμφιβολίες για την ποιότητα των φαρμάκων που βρίσκονταν σε έναν ακατάλληλο χώρο και βεβαίως ο πολίτης δεν θα καλείτο να πληρώσει το κόστος όλης αυτής της προχειρότητας.

Τέτοιου είδους συμφωνία κράτους-ιδιώτη δεν είναι η πρώτη. Το κράτος να παραχωρεί γη έναντι χαμηλού ενοικίου σε ιδιώτες –που συνήθως δεν είναι τυχαίοι– και οι ιδιώτες με τη σειρά τους την υπενοικιάζουν ως αποθηκευτικούς χώρους σε κυβερνητικά τμήματα και υπηρεσίες, εισπράττοντας πολλαπλάσιο ενοίκιο από αυτό που οι ίδιοι καταβάλλουν στο κράτος. Μόνο που το σκάνδαλο των φαρμακευτικών αποθηκών είναι κραυγαλέο για μια σειρά λόγων που ξεπερνούν τη διασπάθιση κρατικού χρήματος. Κραυγαλέο, γιατί καθρεφτίζει την παθογένεια του συστήματος. Ένα σύστημα που προκλητικά αποδέχεται την κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος και θεσμούς που δεν ελέγχουν αποτελεσματικά, ούτως ώστε να αποφεύγεται η διασπάθισή του. Μία συμφωνία που ανέδειξε την προχειρότητα και που θέτει εν αμφιβόλω τελικά και την ασφάλεια των πολιτών.

Όμως την ίδια στιγμή εμπέδωσε και την κουλτούρα της έλλειψης λογοδοσίας. Ενδεικτική της κατάστασης, η στάση που τήρησε ο υπουργός Υγείας Μιχάλης Δαμιανός, ο οποίος ατυχώς μας ανακοίνωσε πως δεν χάθηκαν τεράστια ποσά από την καταστροφή. Δουλειά του, ωστόσο, δεν ήταν να υποβαθμίσει τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, κανονικοποιώντας την κατάσταση. Υποχρέωσή του ήταν να διαβεβαιώσει πως θα λάβει μέτρα, θα ερευνήσει ο ίδιος προσωπικά τους λόγους που αποσιωπήθηκαν οι προειδοποιήσεις λειτουργών για την καταλληλότητα των φαρμακευτικών αποθηκών και κυρίως πως θα διαφυλάξει την ποιότητα των φαρμάκων που παρέχονται στους πολίτες. Ένα κράτος που δεν απολογείται λοιπόν, αλλά εμπεδώνει στη συνείδηση των πολιτών ότι η μικροδιαπλοκή μπορεί να αποτελέσει την κανονικότητα. Που εφαρμόζει με ευκολία την πολιτική του «θα τα βρούμε στην πορεία» και διερωτάται με θράσος «και τι έγινε», όταν η κοινωνία ζητάει απαντήσεις. Νομιμοποιώντας στο υποσυνείδητο των πολιτών – κατ’ επέκταση– τη διαπλοκή και καλλιεργώντας την κουλτούρα της ασυδοσίας.

Σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον, όπου οι θεσμοί δεν ασκούν αποτελεσματικό έλεγχο, σε ένα κράτος που πάντα αποσιωπώνται τα μεγαλύτερα σκάνδαλα, έχει εμπεδωθεί η έλλειψη λογοδοσίας. Μητροπολίτες, λοιπόν, έχουν το ελεύθερο να αναλαμβάνουν τον ρόλο των διωκτικών και δικαστικών Αρχών και η Εκκλησία να συλλέγει υπογραφές για την ανέγερση παράνομης μονής στο Κάβο Γκρέκο. Έχοντας βεβαίως στο πλευρό τους την πολιτική ελίτ να σιγοντάρει τις παρανομίες τους.

Έτσι λοιπόν θεσμοί που όφειλαν να ελέγχουν την εξουσία, να διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον, παρουσιάζονται μέρος του προβλήματος. Και συνεχιστές ενός συστήματος που κατά τα άλλα θα έπρεπε να βρίσκονται απέναντί του. Σε αυτό το περιβάλλον συνεπώς ποιος μπορεί να ελέγξει μέχρι τέλους τον τέως πρόεδρο της Δημοκρατίας; Ποιος μπορεί να εμπνεύσει μία κοινωνία που –βάσει όσων προηγήθηκαν– είναι καχύποπτη για την απονομή της δικαιοσύνης;

Η Γενική Εισαγγελία έχει αυτό τον ρόλο. Μόνο που ο Γιώργος Σαββίδης φρόντισε να αναμασήσει αμήχανα πως θα βρεθεί τρόπος να ξεπεραστούν οι συγκρούσεις, υπογραμμίζοντας εκ νέου τη στενή φιλία που τον συνδέει με τον Νίκο Αναστασιάδη. Μία φιλία που όχι απλώς δεν έκρυψε αλλά πρόβαλε προκλητικά όλο αυτό το διάστημα. Σε μία ευνομούμενη Πολιτεία στην οποία οι θεσμοί λειτουργούν κανονικά, οι πολίτες δεν αναμένουν από τους θεσμούς να πολεμούν σε αντίθετα στρατόπεδα. Αναμένουν να τηρούν τα προσχήματα. Να σέβονται τον θεσμό που υπηρετούν ώστε να δίνουν τουλάχιστον την εντύπωση πως θα υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον. Η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος θα έπρεπε λοιπόν να απεικονίζεται στο πρόσωπο του Γιώργου Σαββίδη, σε κάθε πράξη, λέξη και συμπεριφορά του. Αντ’ αυτού, ο ίδιος όλο αυτό το διάστημα φρόντισε να διασύρει τον θεσμό που εκπροσωπεί. Και ενώ θα έπρεπε στο πρόσωπό του να απεικονίζεται η λογοδοσία, τείνει μέρα με τη μέρα να αντικατοπτρίζει ό,τι ακριβώς υπονομεύει το κράτος δικαίου.

Πηγή:     https://www.kathimerini.com.cy/gr/apopseis/arthrografia/marina-oikonomidoy/1-o-pyrinas-tis-asydosias

Τι θεωρία της εξέλιξης μας επουλήσαν σιόρ;

 ΓΙΑΝΝΑ ΛΑΖΑΡΟΥ  8 Απριλίου 2024

Εν κανεί που δεν αναπνέουμε που την σκόνη έκαψέν μας τζιαι καούρτισέν μας που τα τωρά. Υποτίθεται πως η εξέλιξη της ζωής δεν σταματά ποττέ της κατά τα λεγόμενα του Δαρβίνου και λοιπών επιστημόνων. Όμως τόσα τζαι τόσα χρόνια που ζούμε σαν τους σκορπιούς στην έρημο εν έπρεπε αντί πνεύμονες να είχαμεν ήδη φκάλει φίλτρα; Τι στα διάλα θεωρία της εξέλιξης μας επουλήσαν σιόρ. Ως τζιαι τούτην έν' με το μέσον που την αποκτάς; Πιλέ μου ας γίνουμεν κάχτοι κυριολεκτικά και όχι μόνο κατ’ όνομα. Εν θα θέλουμεν με πότισμαν αφού ούτε βροσιές εν θωρούμεν πιον παρά μόνο με τα κιάλια. Ενώ άμαν τελικά πει τζαι βρέξει πιερώνουμεν τον κούκον αηδόνι που τες ζημιές που καταφέρνουμε να κατασκευάζουμεν. Εξίκκον σου για «ευεργετικές».

Οι τελευταίες δε βροσιές, μας εκόστισαν κάτι εκατομμύρια πάνω-κάτω. Εκτός που τα φυσιολογικά συνακόλουθα μιας αναπάντεχης καταιγίδας είχαμε λέει φυλάμενα φάρμακα σε κάτι αποθήκες που μάλλον χτίστηκαν για να θκιανέφκουνται μέσα κατσόσιοιροι τζαι αλιζαύρες σε οίστρο, σίουρα όμως όι για τη δουλειά που μάλιστα χρυσοπληρώνουμεν για να κάμνουν. Τη φύλαξη ευαίσθητων και αρκετών μάλιστα πανάκριβων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Εκτός φυσικά τζιαι αν θεωρούμεν το χαλάζι ως μια οικολογική τζαι πράσινη εναλλακτική πηγή ενέργειας αντί των ενεργοβόρων κλιματιστικών τζαι των ψυγείων. Μας έχω ικανούς να το επατεντάραμεν τζιόλας το όλον εγχείρημαν. Εννοείται πως εγίναν ούλλα άχρηστα τζαι όποιος έβρει ποιος θα πλερώσει πάλε τες ζημιές κερδίζει θκυο κόακολες τζαι μιαν κούπαν. Άτε τζαι ένα μαχαλεπίν που λόου μου διότι είμαι λαρτζ. Τι έν' ένα μαχαλεπίν μπροστά στα τόσα που διούμεν είτε για πρόστιμα είτε για ζημιές είτε για μίζες. Χαλάλιν ολάν να πάει πάσα κακόν.

Το τραγικό φυσικά της υπόθεσης τούτης έν' το γεγονός πως επροσπαθήσαν οι κουτοπόνηροι να περάσει το θέμα στα μουλωχτά λες τζαι εν θα εβρέθετουν ένας να το πει παραέξω. Δεν εννοώ πως το τραγικό έν' η προσπάθεια αποσιώπησης της καταστροφής. Τούτον έν' σύνηθες φαινόμενο. Το τραγικόν έν' ότι επιστέφκαν πως υπήρχεν περίπτωση να μεν μιλήσει κανένας. Αφού οι πατάτες εζητήσαν επειγόντως επαναληπτικό τεστ IQ για να πάρουν το γαίμαν τους πίσω. Έν' πόξω που το Προεδρικό με τα πανό τζαι διαμαρτύρουνται για ρατσιστικές συμπεριφορές προς το μέρος τους καθότι η σύγκριση «έσιεις IQ πατάτας» είναι αδόκιμη και ποσώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Φυσικά όι μόνο δεν αποσιωπήθηκε το όλο συμβάν, έχουμε τζαι οπτικόν υλικόν το οποίο μας κάμνει πραγματικά να διερωτούμαστεν αν όντως έν' κατά λάθος που ακόμα επιβιώνουμεν σε τούτον τον ρότσον. Στο δε σιέριν μας κρατούμεν πάντοτε το μανιουάλ με τες οδηγίες για το πώς να αναπνέουμεν διότι ποτέ δεν ξέρεις τι δεν ξέρεις.

Τα δε κουτσομπολιά του διαδικτύου φκάλουν τζαι διαφορά άλλα στη φόρα. Όπως για παράδειγμα την υποενοικίαση του εν λόγω χαλαμάντουρου από ιδιώτη στο εν λόγω υπουργείο ενώ το ενοικίαζεν για τα μισά λεφτά ο ίδιος που άλλον υπουργείο. Το ότι η υπεύθυνη για τον έλεγχο τέθκοιων υποστατικών έθελεν πρόσκληση για να πάει να ελέγξει ενώ η νομοθεσία λέει πως ό,τι ώρα θέλει πάει τζιαι κανέναν δεν πρέπει να ρωτά. Το γεγονός ότι κάποιοι ενσυνείδητοι υπάλληλοι είχαν εδώ τζαι χρόνια καταγγείλει την κατάσταση που επικρατούσε αλλά τους επαραγκώνησαν κακήν-κακώς. Μέχρι τζαι οι ελεγκτικές υπηρεσίες του «κράτους» είχαν κάμει θέμα για την ακαταλληλότητα του χώρου αλλά για κάποιο λόγο εγραφτήκαν τζαι τούτοι όπου τζαι οι υπόλοιποι. Στα ποτέθκια των εν λόγω υπηρεσιών. Τζαι διερωτάται ο αδαής «φορολογούμενος» ιθαγενής γιατί να πλερώνει τα μαλιοτζέφαλά του σε υπουργούς τζαι λειτουργούς τη στιγμή που μιαν μάντραν για αγελάδες να εμίσθωναν τους ίδιους τσίγγους θα είχαν για κάλυψη με το ελάχιστο δυνατό ενοίκιο. Τούτοι ούλλοι οι χρυσοπληρωμένοι τι το διαφορετικόν εκάμαν δηλαδή. Εκνίθουνταν καλύττερα που τες κατσέλλες;

Δεν κατανοώ το γιατί δεν έχουμε συνείδηση για το οτιδήποτε εμπίπτει στο Δημόσιο. Είτε είναι κτήρια, δάση, παραλίες, δρόμοι, εκτυπωτές, υπολογιστές, πέννες, καλάθοι, πινακίδες, πέτρες, χρήματα, τα πάντα. Πολλά λίοι νιώθουν ότι έν' δικά τους τζαι άρα χρήζουν της ίδιας φροντίδας τζαι εξοικονόμησης επίσης. Τέθκοια χτηνά είμαστεν. Δεν καλλιεργείται σχεδόν που κανέναν τούτη η συνείδηση τζαι άμαν πεις τζαι τίποτε θωρούν σε λες τζαι μόλις εβλαστήσαν πάνω σου τρια σιέρκα, πέντε τζιέρατα τζαι έξι μάθκια. Άμαν ακούσουν όμως το κόστος ολόισια να κλαφτούν. Ώς τζιαμαί όμως. Τίποτε επί της ουσίας. Ε πλερώνετε καλό ώσπου να σβήσει ο ήλιος. Αν επιβιώσουμεν ώς τότε προφανώς.

Πηγή:     https://politis.com.cy/apopseis/770829/ti-theoria-tis-exelixis-mas-epoylisan-sior

Κι ύστερα αναρωτιόμαστε αν είναι κράτος μαφία

 

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

7 Απριλίου 2024

Σε ένα πανέμορφο τοπίο, από αυτά που κάποτε ενέπνεαν ποιητές, ξεφύτρωσε μία ακαλαίσθητη κατασκευή, κάτι σαν αποθήκη. Δεν είναι όμως η αισθητική το θέμα, είναι ότι η κατασκευή βρίσκεται σε προστατευόμενη περιοχή όπου δεν επιτρέπονται ανεγέρσεις. Την κατασκευή δεν την κάνει κάποιος αμπάλατος πολίτης ο οποίος δεν σέβεται τους νόμους. Τους κάνει μία Ιερά Μητρόπολη. Η οποία ήξερε ευθύς εξαρχής ότι παρανομούσε, αλλά δεν την ενδιαφέρει. Εξάλλου οι νόμοι είναι για να εφαρμόζονται μόνο από τους φιλήσυχους πολίτες.

Η οικοδομή, η οποία προορίζεται για Μονή, ολοκληρώθηκε κατά το ήμισυ χωρίς καμία αρχή να αντιδράσει. Όπως έγινε και με την κατασκευή κόλπου στην περιοχή του Άμμου του Καμπούρη. Κόπηκαν βράχοι με βαρέα οχήματα για να κατασκευαστεί ο κολπίσκος μπροστά στην έπαυλη του Τζο Λο, ο οποίος προηγουμένως είχε εισφέρει 300,000 στην Εκκλησία (καθώς και μπροστά σε επαύλεις άλλων διαβατηριούχων), αλλά δεν πήρε κανείς είδηση. 

Για την ανέγερση της παράνομης κατασκευής γινόταν και παράνομος έρανος. Δέκα ευρώ ο ένας ο λαχνός, με κίνητρο (εκτός από την ευχή του δεσπότη και ίσως κάποια ευνοϊκή μεταχείριση στη μετέπειτα ζωή), ένα χρυσό μενταγιόν του Αγίου Χριστοφόρου αξίας 1500 ευρώ για το μεγάλο τυχερό κι άλλα πλούσια δώρα. Λαδάκια ίσως, ζώνες, εικονίτσες, φυλακτά για να μην ξεφεύγουμε από την ιερότητα.

Σε ένα παράλληλο σύμπαν, η κυβέρνηση ενοικιάζει σε κάποιον ιδιώτη ένα κομμάτι γης προς 6,000 τον χρόνο. Ο ιδιώτης ανεγείρει στο τεμάχιο υποστατικό για να το χρησιμοποιεί ως εργοστάσιο. Κάποια στιγμή, αφού διακόπτει τις εργασίες του εργοστασίου, ο ιδιώτης υπενοικιάζει το υποστατικό του στην κυβέρνηση (στην οποία ανήκει η γη) προς 135,000 για να χρησιμοποιείται ως αποθήκη των Φαρμακευτικών Υπηρεσιών. Κι ενώ στο πέρασμα των χρόνων το υποστατικό κρίνεται ακατάλληλο για την αποθήκευση φαρμάκων, το συμβόλαιο ανανεώνεται έως το 2045. Μέχρι που ο καλός Θεός, μας λυπάται και ρίχνει αστροπελέκι μπας και ξυπνήσουμε. Κι όταν ξυπνάμε και αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει γύρω μας, οι προύχοντες μας λένε «προτεραιότητα έχει η ασφάλεια των φαρμάκων, μην ρωτάτε για τα υπόλοιπα». Αφού τους ένοιαζε τόσο πολύ η ασφάλεια των φαρμάκων γιατί τόσο χρόνια πλήρωναν για να είναι εκτεθειμένα σε ζέστη και βροχή;  Ακόμα και τώρα που καταστράφηκαν μας λένε «δεν ήταν μεγάλη η ζημιά, μόνο 880,000».

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά που αποδεικνύουν περίτρανα πως ζούμε σε κράτος μαφία (κι όχι απλά μπανανία όπως νομίζαμε), χρειάστηκαν 9 ώρες κατάθεσης από τον Μακάριο Δροσιώτη για να αποδείξει στην ερευνητική επιτροπή πως ζούμε σε κράτος μαφία όπως τιτλοφόρησε το βιβλίο του.

Πηγή:     https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1456177/ki-istera-anarotiomaste-an-ine-kratos-mafia/

Οι ευνοημένοι δωρητές πολυεκατομμυριούχοι

Φάνης Μακρίδης

6 Απριλίου 2024

Σ΄ αυτό τον τόπο έχουμε μια ακατανίκητη τάση να περιπλέκουμε τα πράματα ακόμα κι όταν είναι τόσο απλά. Γυρίζουμε την πλάτη στον ορθολογισμό και γενικότερα στην απλή κοινή λογική.

Το βιώσαμε και στη συζήτηση που έγινε την περασμένη Τετάρτη στην κοινοβουλευτική επιτροπή Θεσμών, κατά τη διάρκεια της οποίας είχαμε ανταλλαγή θέσεων για την κατατεθείσα πρόταση Νόμου προκειμένου να ενισχυθεί η λογοδοσία και η διαφάνεια σε σχέση με τον Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Στήριξης. Κι αντί να μείνουμε στην ουσία, αρχίσαμε να ασχολούμαστε με κομματικά παίγνια και να αναπτύσσουμε θεωρίες συνωμοσίας…

Ο Φορέας στηρίζει οικονομικά συμπολίτες μας που θέλουν να σπουδάσουν και αντιμετωπίζουν εξαιρετικά δύσκολες περιστάσεις. Ευγενής ο σκοπός του. Ένα από τα θέματα, όμως, που τίθεται έχει να κάνει με το γεγονός ότι στην διαχειριστική επιτροπή των οικονομικών πόρων του Φορέα, προεδρεύει η σύζυγος του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας. Την ίδια στιγμή, υπάρχει κενό στη νομοθεσία για τις δωρεές των επιχειρηματιών-δωρητών που φοροαπαλλάσσονται.

Αυτό το σημείο από μόνο του προκαλεί σκιές. Και για να τις διαλύσουμε, καταπολεμώντας ταυτόχρονα και αυτή τη ρημάδα την προκατάληψη που μας κατατρώει και ξεσηκώνει αντιδράσεις ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχει τίποτα επιλήψιμο, το θέμα χρήζει ρύθμισης.

Υπάρχουν απτά παραδείγματα, τα οποία είναι αρκούντως ενδεικτικά του πόσο μπορεί να στραβώσει το πράμα. Επιχειρηματίες στο παρελθόν έκαναν δωρεά στον Φορέα και βρέθηκαν να αναπτύσσουν σχέσεις με τον πρώτο πολίτη και συνάμα ευνοήθηκαν από κάποιες αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας.

Χθες φέραμε στην επιφάνεια την περίπτωση Ρώσου δισεκατομμυριούχου, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 2016 εισέφερε ποσό στον Φορέα και τον ίδιο μήνα παραχωρήθηκαν τρεις άδειες οπλοφορίας για Ελληνοκύπριους ιδιώτες φύλακές του, υπό αξιοπερίεργες συνθήκες.  Ο Νόμος λέει ότι οι ιδιώτες φύλακες δεν μπορούν να οπλοφορούν…

Η άλλη χαρακτηριστική περίπτωση, την οποία ανέδειξε η Ελεγκτική Υπηρεσία και επανέλαβε την περασμένη Τετάρτη ο επικεφαλής της Οδυσσέας Μιχαηλίδης, έχει να κάνει με τον γνωστό Σαουδάραβα φίλο του Νίκου Αναστασιάδη.

Λίγο μετά τις πολιτογραφήσεις του ίδιου και μελών της οικογένειάς του που καλυπτόταν υπό σκανδαλώδεις συνθήκες, είχε κάνει εισφορά ύψους 500.000 ευρώ στον Φορέα, του οποίου τότε προΐστατο η Άντρη Αναστασιάδου, σύζυγος του τέως Πρόεδρου. Εξήγησε ο κ. Μιχαηλίδης ότι ο Abdul-rahman Khalid Salen bin Mahfouz που είχε διαθέσει ιδιωτικό του τζετ στον Αναστασιάδη, «στις 7/4/2016, λίγους μήνες μετά που πολιτογραφήθηκε αυτός, πέντε αδέρφια του και 36 συγγενείς του, μεταξύ των οποίων και –παράνομα- η δεύτερη σύζυγός του, που συνιστά ποινικό αδίκημα, εισέφερε 500.000 ευρώ στον Φορέα Στήριξης ως Κύπριος πολίτης».

Κάποιοι χρέωσαν μικροπολιτικά κίνητρα στους βουλευτές Νίκο Γεωργίου και Κυριάκο Χατζηγιάννη, οι οποίοι υπογράφουν την παρούσα πρόταση Νόμου, λέγοντας ότι έπρεπε να κάνουν παλιότερα αυτή την κίνηση επί προεδρίας Αναστασιάδη.

Αλλά οι συνωμοσιολόγοι ξέχασαν και το πιο απλό. Το οποίο έγκειται στο εξής: Ότι ακόμα κι αν δεχθούμε χάριν της κουβέντας ότι οι βουλευτές έχουν αλλότρια κίνητρα, στην προκειμένη αυτοπαγιδεύονται. Γιατί όπως ζητούν λογοδοσία και διαφάνεια για το ταμείο της πρώτης κυρίας, θα είναι υποχρεωμένοι να ταχθούν υπέρ της λογοδοσίας και διαφάνειας στη δική τους περίπτωση. Αναφερόμαστε στη δήλωση των περιουσιακών τους στοιχείων και τη σχετική νομοθεσία που είναι υπό συζήτηση στη Βουλή.

Είναι ενδεικτικό ότι κι εμείς όταν στις 29/3 δημοσιεύσαμε την πρόταση Νόμου των βουλευτών για το ταμείο του Φορέα, τονίζαμε σε επώνυμο σχόλιό μας (ακριβώς την ίδια ημέρα), ότι είμαστε υπέρ της φιλοσοφίας της πρότασης τους, σπεύδοντας όμως να τονίσουμε ότι περιμένουμε από τους ίδιους να προωθήσουν τη διαφάνεια και στο Νόμο του Πόθεν Έσχες που τους αφορά άμεσα.

Μην χάνουμε, λοιπόν, την ουσία. Ας συζητήσουν εποικοδομητικά οι βουλευτές κι ας δουν πώς μπορεί να βγει ο τόπος κερδισμένος.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1456440/i-evnoimeni-doritespoliekatommiriouchi/

Ακόμα κι η χαρά γίνεται ενοχή όταν είσαι γυναίκα

 

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

6 Απριλίου 2024

Μία κοπέλα δολοφονήθηκε το βράδυ της Δευτέρας, από τον πρώην σύντροφο της, έξω από αστυνομικό τμήμα στην Αθήνα, αποτελώντας το πέμπτο θύμα γυναικοκτονίας για την χρονιά. Κι αν επαναληφθεί το μοτίβο των προηγούμενων ετών, άλλες 20 περίπου γυναίκες στην Ελλάδα θα χάσουν τη ζωή τους από συντροφικό χέρι. 

Το έγκλημα της γυναικοκτονίας δεν είναι ξεκομμένο από το τι συμβαίνει γενικότερα σε μια κοινωνία. Αυτό αποδεικνύεται και από το τι προηγήθηκε της δολοφονίας και το τι ακολούθησε. Το τι προηγήθηκε, είναι η αδιαφορία των αστυνομικών (αντρών και γυναικών) από τους οποίους το θύμα ζήτησε βοήθεια με αποκορύφωμα την ατάκα «το 100 δεν είναι ταξί».

Στη συνέχεια, άρχισε ο διάλογος για το τις πταίει. Για πολλούς, φταίει το θύμα. Ένας τύπος, που υπήρξε επί κεφαλής της υπηρεσίας ηλεκτρονικού εγκλήματος και παρουσιάζεται ως δημόσιο πρόσωπο, διατείνεται πως οι αναρτήσεις της κοπέλας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου εμφανίζεται χαρούμενη, προκαλούσαν τον πρώην που δεν μπορούσε να ξεπεράσει το χωρισμό. «Και 100 άτομα να είχε το αστυνομικό τμήμα, θα την εκτελούσε. Η αστυνομία, ναι μεν έπρεπε να έχει 5-10 άτομα μέσα, όμως όσα και να είχε, σύμφωνα με την εκτίμησή μου, θα ήταν αναπόφευκτο. Δυστυχώς, έβγαζε προς τα έξω αυτό που ένιωθε».

Ένας άλλος αστυνομικός, όταν ο πιλότος Μπάμπης Αναγνωστόπουλος σκότωσε την 20χρόνη σύζυγο του καθώς αυτή κοιμόταν και στη συνέχεια τοποθέτησε δίπλα της το βρέφος τους για να σκηνοθετήσει τη δολοφονία, τον χαρακτήρισε βλάκα γιατί δεν χρειαζόταν να στήσει σκηνικό. Θα έπρεπε απλά να τηλεφωνήσει στην αστυνομία και να επικαλεστεί ότι το έκανε εν βρασμώ ψυχής. «Είναι βλάκας», είχε πει, «διότι εκείνη τη στιγμή που σκότωσε τη γυναίκα του εάν ήταν ατυχές γεγονός μέσα στο θυμό του και μέσα στο ότι τα έχασε και τρελάθηκε, εάν έπαιρνε την αστυνομία δεν θα έτρωγε ούτε 4 χρόνια φυλακή».

Οι απόψεις των δύο μελών των αρχών ασφαλείας, ναι μεν είναι προσωπικές τοποθετήσεις, αλλά δεν είναι μεμονωμένες. Εκφράζουν μια γενικότερη αντίληψη ότι με κάποιο τρόπο φταίει το θύμα. Για τον τρόπο που ντύνεται, για το ότι θέλει να φύγει από μια κακοποιητική σχέση, για τις αναρτήσεις που κάνει (μαθαίνουμε τώρα), για τον τρόπο που μιλά (ένας μητροπολίτης με αφορμή άλλη γυναικοκτονία είχε πει πως οι γυναίκες μιλάνε πολύ). Οι αντιλήψεις αυτές βρίσκουν εύφορο έδαφος σε ένα ακραίο ακροατήριο, βγαλμένο από τον μεσαίωνα, που όλο και αυξάνεται. Ο κάθε εν δυνάμει δολοφόνος, βιαστής, κακοποιητής, βρίσκει τη δικαιολογία που θα ήθελε. Κι οι γυναικοκτονίες αυξάνονται.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1456169/akoma-ki-i-chara-ginete-enochi-otan-ise-gineka/

Η επένδυση των €1,2 δισ. είναι ένα πάρκινγκ κι ένα τραμπολίνο

 

Άριστος Μιχαηλίδης

6 Απριλίου 2024

Άκου τώρα το άλλο. Για να μην νομίζουμε ότι τα είδαμε όλα με αυτή την ιστορία με τα ακίνητα του κράτους που τα ενοικιάζει σε ιδιώτες και οι ιδιώτες τα υπενοικιάζουν πίσω στο κράτος με πολλαπλάσιο ενοίκιο.

Την Πρωταπριλιά του 2022, δώσαμε σε μια ιδιωτική εταιρεία, την Kition Ocean Holdings, τα κλειδιά του λιμανιού και της μαρίνας Λάρνακας (που είναι και σημεία εισόδου στη χώρα, δεν είναι παίξε – γέλασε) για να κάνει εκεί τη μεγαλύτερη επένδυση που έγινε ποτέ: €1,2 δισεκατομμύρια!

Ξέρετε ποια επένδυση έγινε μέχρι τώρα που πέρασε και η Πρωταπριλιά του 2024; Ένα εστιατόριο, ένας παιδότοπος και ένας χώρος στάθμευσης. Η μεγαλύτερη επένδυση που έγινε ποτέ πάει να αποδειχθεί πρωταπριλιάτικο αστείο. Το μόνο που μας απασχόλησε αυτή τη διετία ήταν οι ακτοπλόοι που έκλεισαν με σκάφη την είσοδο του λιμανιού, διαμαρτυρόμενοι για την καθυστέρηση των έργων και οι κινητοποιήσεις των ιδιοκτητών σκαφών αναψυχής στη μαρίνα, οι οποίοι διαμαρτύρονταν διότι η εταιρεία τους έβαλε αυξήσεις στα τέλη ελλιμενισμού δύο φορές.

Αυτά τα δύο χρόνια η εταιρεία εισπράττει αντί να επενδύει. Ακόμα και από το χώρο στάθμευσης. Τα χοντρά λεφτά, όμως, από το λιμάνι. Απασχολεί κανέναν αυτή η κατάσταση; Πολύ! Πέρσι τον Απρίλη, για παράδειγμα, όταν διαμαρτύρονταν οι ιδιοκτήτες σκαφών, ο υπουργός Μεταφορών Αλέξης Βαφεάδης, δήλωνε ότι ο ανάδοχος «έχει το δικαίωμα, αν το επιλέξει, να προχωρήσει με οποιαδήποτε χρέωση». Διότι, θα πέσουν πολλά εκατομμύρια και θα γίνει εκεί ένα θαύμα το οποίο, όπως έλεγε, «θα αλλάξει όχι μόνο τη Λάρνακα αλλά και ολόκληρη την Κύπρο». Αυτό τους απασχολεί, το θαύμα. Το ότι πέρασαν δύο χρόνια και αυτό που έγινε εκεί που θα γίνει το θαύμα, είναι ο παιδότοπος και το πάρκινγκ, είναι μάλλον ακόμα ένα κυπριακό ανέκδοτο.

«Κύριοι Βαφεάδη και Βύρα πόσα άρθρα πρέπει ακόμη να γραφτούν για να αρχίσετε να υποψιάζεστε ότι κάτι δεν πάει καλά με την υπόθεση», γράφει ένας άνθρωπος που η μαρίνα είναι το δεύτερο σπίτι του εδώ και δεκαετίες. «Η μισή μαρίνα μετατράπηκε σε πάρκινγκ αυτοκινήτων για να εισπράττει €3 από κάθε αυτοκίνητο η εταιρία ΚΙΤΙΟΝ. Όπου έμεινε λίγος χώρος έβαλαν και 4 – 5 ξύλινα περίπτερα να πουλάνε σάντουιτς και παγωτά».

Κατάλαβες, κορόιδο; Η επένδυση των €1,2 δισεκατομμυρίων, είναι για πάρκινγκ και παγωτά. Α, και παιδότοπους: «Πρέπει επίσης να αναφέρουμε τους παιδότοπους δίπλα στο νερό καθώς και το τραμπολίνο και το τραινάκι που κάνει βόλτα τα παιδιά μέσα στην μαρίνα. Τελευταία προσθήκη η εμφάνιση ενός τεράστιου πλαστικού τσαντιριού δίπλα από τα σκάφη ώστε σε περίπτωση που έχουμε ξανά εκδήλωση πυρκαγιάς σε σκάφη να πάρει μπουρλότο όλη η μαρίνα».

Τα λένε παραστατικότατα αυτοί που τα ζουν από πρώτο χέρι, αλλά δεν τους ακούει κανένας. Τους ακούσαμε εμείς και τα μεταφέρουμε όπως ακριβώς τα λένε, δεν θα μπορούσαν να ειπωθούν καλύτερα:

Η παλιά αποβάθρα μετά από δυο χρόνια είναι ακόμα κλειστή για το κοινό και οι μόνες εργασίες που έγιναν είναι το ότι μπογιατίστηκαν τα σίδερα της και ο τοίχος.

Η εταιρεία μετά που έκλεισε τα δυο εστιατόρια, που υπήρχαν εκεί, άνοιξε ένα (Posh) εστιατόριο (χωρίς αποχωρητήρια) το οποίο τελευταία τις Κυριακές το μεσημέρι (για να σπάζει τελειωτικά τα νεύρα του κόσμου εκεί), διοργανώνει και –μπουζούκι time– ζωντανή μουσική στη διαπασών. Κάποιος διερωτάται ποιος έδωσε τέτοια άδεια; Στη διπλανή πόρτα βρίσκονται τα γραφεία της Λιμενικής Αστυνομίας και το Τμήμα Αλλοδαπών και ακούνε τον σαματά.

Στο λιμάνι κάθε λίγο και λιγάκι γίνονται απεργίες από το προσωπικό, στη μαρίνα μετά τις αυξήσεις που επέβαλε η ΚΙΤΙΟΝ με το καλημέρα που ανάλαβε, οι ξένοι ιδιοκτήτες σκαφών φεύγουν, κυρίως για τη μαρίνα στο κατεχόμενο Καρπάσι, και οι Κύπριοι ιδιοκτήτες (αυτοί που τους σηκώνει η τσέπη τους) πάνε στη μαρίνα της Άγια Νάπας ή της  Λεμεσού.

Ας ληφθεί υπόψη ότι αυτή η εταιρεία εισπράττει κατά μέσο όρο από το λιμάνι και τη μαρίνα πέριξ τα €25 εκατομμύρια τον χρόνο, για δύο  χρόνια τώρα. Κάντε τον πολλαπλασιασμό παρακαλώ. Ακόμη και να τους κατάσχουν τα €35 εκατομμύρια της εγγύησης πάλι φεύγουν κερδισμένοι.

Αγαπητοί κύριοι (και τωρινοί και προηγούμενοι) δυστυχώς πάει να μας μείνει ακόμα μια τάτσα.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1456311/i-ependisi-ton-e12-dis-ine-ena-parkingk-ki-ena-trampolino/

Ψηφιακή υπηκοότητα: μια πύλη προς το μέλλον

 Του ΙΑΚΩΒΟΥ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗ

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2024

Στην εποχή της τεχνολογικής επανάστασης και της παγκοσμιοποίησης, η ιδέα της ψηφιακής υπηκοότητας αναδεικνύεται ως ένας οραματικός καταλύτης για την ανασύνθεση της έννοιας της κρατικότητας και της πολιτικής ταυτότητας. Στην Ελλάδα, χώρα με πλούσια ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά, η εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής για ψηφιακή υπηκοότητα δεν είναι απλώς μια καινοτομία· είναι μια αναγκαιότητα.

Η ψηφιακή υπηκοότητα αντιπροσωπεύει την παροχή μιας ψηφιακής ταυτότητας από ένα κράτος σε άτομα, προσφέροντας πρόσβαση σε κυβερνητικές υπηρεσίες και τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στην οικονομία και στην κοινωνία, ανεξάρτητα από τη γεωγραφική τους θέση (δεν περιλαμβάνει όμως το δικαίωμα ψήφου). Η επιτυχία της e-Residency στην Εσθονία παρέχει ένα λαμπρό παράδειγμα των δυνατοτήτων που ανοίγονται μέσω της ψηφιακής πολιτογράφησης. Αυτό το πρόγραμμα επιτρέπει στους ανθρώπους από όλο τον κόσμο να γίνονται ψηφιακοί κάτοικοι της Εσθονίας, παρέχοντάς τους πρόσβαση σε κυβερνητικές υπηρεσίες, καθώς και τη δυνατότητα να ανοίξουν επιχειρήσεις στη χώρα, ενισχύοντας την οικονομική της ανάπτυξη.

Η Ελλάδα, με την πλούσια, καλά μορφωμένη, δραστήρια και επιδραστική παγκόσμια διασπορά της, θα ωφελείτο πάρα πολύ από την εφαρμογή ενός τέτοιου προγράμματος ψηφιακής υπηκοότητας. Με εκατομμύρια απανταχού Ελληνες και φιλέλληνες, η δημιουργία μιας ψηφιακής ελληνικής ταυτότητας θα επέτρεπε σε αυτούς τους ανθρώπους να διατηρήσουν στενότερους δεσμούς με την πατρίδα και να συμβάλουν ενεργά στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας. Αυτό θα ενίσχυε την παγκόσμια επιρροή της Ελλάδας και θα προωθούσε περαιτέρω τη διάδοση του πλούσιου πολιτισμού και των παραδόσεών της.

Μια τέτοια πρωτοβουλία ψηφιακής υπηκοότητας αντικατοπτρίζει τη μεταβαλλόμενη φύση της ισχύος στην ψηφιακή εποχή. Μια χώρα 10 εκατομμυρίων ανθρώπων μπορεί εν μια νυκτί να «διπλασιάσει» τον πληθυσμό της σε 20 εκατομμύρια με επιπλέον ψηφιακούς πολίτες. Οταν μια χώρα έχει μια μεγάλη και επιδραστική κοινότητα ψηφιακών πολιτών σε όλο τον κόσμο, αποκτά επίσης σημαντική θωράκιση εναντίον υβριδικών απειλών. Οι ψηφιακοί αυτοί πρεσβευτές διαδίδουν την επιρροή και τις αξίες της χώρας μέσω των ψηφιακών τους δραστηριοτήτων και δικτύων. Δημιουργούν οικονομικές ευκαιρίες και λειτουργούν ως ζωντανοί δεσμοί πολιτισμού. Σε μια εποχή όπου η ψηφιακή παρουσία είναι εξίσου σημαντική με τη φυσική, μια τέτοια ψηφιακή διασπορά πολιτών μπορεί να αποτελέσει ισχυρό εργαλείο ήπιας ισχύος και παγκόσμιας επιρροής για οποιαδήποτε χώρα.

Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον μιας ευκαιρίας να αξιοποιήσει αυτή την καινοτομία για να αντιμετωπίσει σύγχρονες προκλήσεις και να χαράξει μια νέα πορεία προς το μέλλον. Αντιμετωπίζοντας, π.χ., το δημογραφικό πρόβλημα μέσω της ψηφιακής υπηκοότητας, η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να προσελκύσει νέους ανθρώπους και επίδοξους επιχειρηματίες, προσφέροντάς τους ευκαιρίες για εργασία, επιχειρηματικότητα και ένταξη στην ψηφιακή οικονομία. Με την εφαρμογή μιας τέτοιας πρωτοβουλίας, η Ελλάδα μπορεί να αντιστρέψει την τάση της πληθυσμιακής γήρανσης και να δημιουργήσει ένα περιβάλλον φιλικό προς τη νεολαία και την καινοτομία. Ακόμη πιο σημαντικό, η ψηφιακή υπηκοότητα αποσκοπεί στο να εμπνεύσει μια νέα γενιά ανθρώπων που, αν και δεν είναι ελληνικής καταγωγής, επιθυμούν να συνδεθούν με την ελληνική κουλτούρα και παράδοση. Η πλατφόρμα προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για την Ελλάδα να επεκτείνει την επιρροή της και να προσελκύσει ένα παγκόσμιο ακροατήριο, προάγοντας ταυτόχρονα τα εθνικά της συμφέροντα.

Μέσω της ψηφιακής υπηκοότητας, η Ελλάδα δεν θα ανταποκρίνεται μόνο στις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, αλλά και θα ανοίγει τον δρόμο για μια νέα εποχή ψηφιακής διακυβέρνησης και πολιτιστικής διπλωματίας. Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί μια επένδυση στο μέλλον, δείχνοντας τον δρόμο προς μια πιο συνδεδεμένη και διαδραστική παγκόσμια κοινότητα, όπου η Ελλάδα διαδραματίζει έναν κεντρικό και καινοτόμο ρόλο.

Ο δρ Ιάκωβος Σωτηριάδης είναι καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Πληροφοριών της Ουάσιγκτον, διευθυντής του Ερευνητικού Κέντρου Σπουδών του Μέλλοντος και σύμβουλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Πηγή:    https://www.kathimerini.com.cy/gr/apopseis/prosopikotites-stin-k/1-psifiaki-ypikootita-mia-pyli-pros-to-mellon