Η ζωή δεν είναι καρτ ποστάλ

 

Του Σταύρου Χριστοδούλου

04 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2024

«Μια μεγαλοπρεπής τελετή που έσπασε όλους τους κώδικες». Ας ξεκινήσουμε από αυτό τον τίτλο της Libération για να καταλάβουμε τι ακριβώς παρακολουθήσαμε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού. Γιατί αν το δούμε μόνο ως τηλεοπτικό προϊόν ή ακόμα χειρότερα μόνο ως θέαμα, θα προκύψουν μάλλον πολλές εύλογες ενστάσεις. Λίγο τα σκηνοθετικά λάθη, λίγο η καταρρακτώδης βροχή και λίγο η μακρόσυρτη πλεύση των πλοιαρίων με τους αθλητές, δημιούργησαν χάσματα. Αν πάλι τα προσπεράσουμε αυτά και εστιάσουμε στην ουσία της τελετής, τότε ενδεχομένως να κατανοήσουμε και τη σπουδαιότητά της.

Ο Τομά Ζολί κατέθεσε μια πρόταση αμιγώς πολιτική, της οποίας η «ανάγνωση» αποτελεί απάντηση στα ζητούμενα του καιρού μας. Μια τελετή που υπερέβαινε το καλλιτεχνικό ζητούμενο για να αντιπαρατεθεί στην άνοδο της Ακροδεξιάς και την έξαρση του συντηρητισμού όχι μόνο στη Γαλλία αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Ήταν σαν να έβγαλε ο Ζολί τη γλώσσα στην τοξική ιδεολογία της Λεπέν, αποθεώνοντας τη διαφορετικότητα και τη συμπεριληπτικότητα. Το εύκολο θα ήταν να ανακυκλώσει τα γνωστά στερεότυπα – τη γαλλική φινέτσα και κομψότητα, το αρχιτεκτονικό μεγαλείο, την ομορφιά σε όλες τις εκφάνσεις της. Το δύσκολο ήταν να παντρέψει την όπερα με το χέβι μέταλ, να παρουσιάσει τη Μαρία Αντουανέτα με κομμένο κεφάλι και τη μεταλλική φιγούρα της Ζαν Ντ’ Αρκ καβάλα σε ένα άλογο πάνω στα νερά του Σηκουάνα, να αλιεύσει εικαστικά διαμάντια και να τα φωτίσει διαφορετικά, να δώσει φωνή στην ειρήνη με το φλεγόμενο «Imagine», να συμπεριλάβει την queer κοινότητα και να βάλει στο κάδρο τους μετανάστες. «Ήθελα να αποτυπώσω τη Γαλλία σε όλη της την ποικιλομορφία» δήλωσε ο Τομά Ζολί, όταν άρχισε να δέχεται πυρά από παντού. Από το ίδιο βράδυ κιόλας είχε ξεσπάσει το μεγάλο κύμα οργής από τους οπαδούς του «Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια» για τη βεβήλωση του Μυστικού Δείπνου κι ας προσπάθησαν μάταια να εξηγήσουν κάποιες ψύχραιμες φωνές ότι δεν παρακολουθήσαμε μια παρωδία του πίνακα του Ντα Βίντσι αλλά μια διονυσιακή γιορτή («Η γιορτή των θεών», Jan Harmensz van Bijlert). Η πιο σοφή ήταν η δήλωση του «Μπλε Διόνυσου» («Δεν θα ήταν διασκεδαστικό, αν δεν υπήρχαν αντιπαραθέσεις. Δεν θα ήταν βαρετό, αν όλοι συμφωνούσαν σε αυτόν τον πλανήτη;») αλλά ποιος τον ακούει. Με αυτό το σκεπτικό, καλοδεχούμενη είναι η κριτική από προσωπικότητες όπως ο ακαδημαϊκός Αλέν Φινκιελκρό ο οποίος χαρακτήρισε την τελετή «γκροτέσκο θέαμα» δηλώνοντας στη Figaro: «Η γαλλική διάνοια έλαμψε διά της απουσίας της».

Ένα από τα ζητούμενα άλλωστε του Ζολί ήταν να προκαλέσει μια πολιτική συζήτηση για όλα όσα συμβαίνουν εκεί έξω και μας αφορούν. Η ζωή δεν είναι καρτ ποστάλ για να την αναπαριστούμε με ελαφρότητες. Η ζωή έτσι κι αλλιώς είναι πολύ πιο σύνθετη από τα στερεοτυπικά ενσταντανέ με τις μαρινιέρες, τα μπερέ και τα ακορντεόν στα στενά της Μονμάρτης. Δεν πάει ούτε μήνας που οι Γάλλοι ένιωσαν την καυτή ανάσα των Λεπενιστών στον σβέρκο τους. Επέδειξαν καλά πολιτικά αντανακλαστικά και αντέδρασαν, όμως οι τοξικές πηγές είναι ακόμα εκεί και αναβλύζουν μίσος. Κι όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και στην Ιταλία της Μελόνι και στην Ουγγαρία του Όρμπαν και στην Αμερική του Τραμπ.

Η δεξιά συντήρηση άλλο που δεν ήθελε για να θυμηθεί τη woke culture και τα αναθέματα στους «δικαιωματιστές». Είναι κι αυτό εξάλλου μέρος του παιχνιδιού που παίζεται στην αρένα των social media. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Παρισιού αποδείχτηκαν μια καλή ευκαιρία για να σταλεί ένα ηχηρό μήνυμα στον νέο ολοκληρωτισμό που απειλεί να μας πνίξει με την μπόχα του. Ο Τομά Ζολί το είπε πολύ απλά, αλλά βαθιά πολιτικά: «Στη Γαλλία έχουμε το δικαίωμα να αγαπάμε ο ένας τον άλλον όπως θέλουμε, με όποιον θέλουμε, στη Γαλλία έχουμε το δικαίωμα να πιστεύουμε και να μην πιστεύουμε. […] Εργαστήκαμε δύο χρόνια για να πούμε πως είμαστε όλοι διαφορετικοί, αλλά είμαστε όλοι μαζί, ένα τεράστιο “εμείς”». Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Πηγή:     https://www.kathimerini.com.cy/gr/apopseis/arthrografia/stayros-xristodoyloy/1-i-zoi-den-einai-kart-postal

Είσαι θυμωμένος; Υπομονή, θα σου περάσει

 Του ΧΑΡΙΔΗΜΟΥ Κ. ΤΣΟΥΚΑ

15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2024

Η ομιλία του αριστούχου αποφοίτου του Πανεπιστημίου Κύπρου Λάμπρου Διονυσίου, στην τελετή αποφοίτησης της Σχολής του (19/6/24), εξέπληξε με το έλλογο πάθος και το αντισυμβατικό περιεχόμενό της. Ήταν η έναρθρη κραυγή ενός νέου για τα κακώς κείμενα του τόπου μας – την αναξιοκρατία, τη ρουσφετολογία, τη διαφθορά, τη διάβρωση των θεσμών από ιδιοτελή συμφέροντα. Ο Λάμπρος μίλησε ως πολίτης που τον απο-γοητεύει η «πόλις» του.

Ενδιαφέρον, όμως, δεν είχε μόνον η ομιλία του Λάμπρου, αλλά και η αντίστιξή της με τα σχόλια της προέδρου της Βουλής κας Αννίτας Δημητρίου, η οποία τον διαδέχθηκε στο βήμα. Στη δική της ομιλία, η κα Δημητρίου δεν μπορούσε να προσποιηθεί ότι δεν άκουσε τίποτα, γι’ αυτό ξεκίνησε σχολιάζοντας εμμέσως, εκτός κειμένου, την ομιλία τού αντισυμβατικού προλαλήσαντα. Η αντίθεση ήταν αποκαλυπτική: αυτοδικαιωτικός αμυντισμός έναντι αυθεντικής αγωνίας. «Καταλαβαίνω την απογοήτευση και τον θυμό» είπε αρχίζοντας η κα Δημητρίου. Η συνέχεια του σχολίου της επιβεβαίωσε, δυστυχώς, το αντίθετο – ουδόλως κατάλαβε την έναρθρη κραυγή του Λάμπρου. Έδειξε την έλλειψη αυθεντικής κατανόησης, όταν συνέχισε αυτοεγκωμιαστικά, αναφερόμενη στη δική της επιτυχία να εκλεγεί πρόεδρος της Βουλής («αν μου έλεγε κάποιος ότι θα βρισκόμουν σε αυτή τη θέση δεν θα τον πίστευα») και προτρέποντας εμμέσως τον αιρετικό προλαλήσαντα να μην «ισοπεδώνει». Με άλλα (δικά μου) λόγια: τα πράγματα δεν είναι τόσο μαύρα όσο τα εμφανίζεις, καλό μου παιδί. Μην τα ισοπεδώνεις. Κοίταξε εμένα: μια νέα, συνηθισμένη γυναίκα κατάφερα να αναρριχηθώ στο δεύτερο τη τάξει πολιτειακό αξίωμα της χώρας.

Ας το δούμε λίγο πιο γενικά. Καταλαβαίνω την απογοήτευση και το θυμό σου, σημαίνει ότι κατανοώ τους λόγους για τους οποίους βιώνεις τα αρνητικά συναισθήματά σου. Διαπιστώνω ότι αυτά δεν εκφράζουν απλώς μια συγκινησιακή φόρτιση, αλλά δηλώνουν μια εύλογη γνωστική κατάσταση (π.χ. τη συνειδητοποίηση ότι σου συμπεριφέρονται ταπεινωτικά ή άδικα) – υπάρχουν, δηλαδή, παραδεκτοί λόγοι για τους οποίους είσαι θυμωμένος. Αν μια εργαζόμενη π.χ. θυμώσει με τη σεξιστική συμπεριφορά του προϊσταμένου της, ο θυμός της είναι η συναισθηματική έκφραση των διακρίσεων που βιώνει λόγω του φύλου της – έχει λόγους να είναι θυμωμένη. Κατάλαβε η κα Δημητρίου τους λόγους για τους οποίους ο Λάμπρος ήταν «απογοητευμένος» και «θυμωμένος»; Δεν νομίζω. Θα έδειχνε ότι κατάλαβε, αν μιλούσε διαφορετικά. Συμφωνούμε, υποθέτω, πρώτον, ότι η πρόεδρος της Βουλής εκπροσωπεί το πολιτικό σύστημα της χώρας και, δεύτερον, ότι η θεσμική κριτική του Λάμπρου στόχευσε πρωτίστως το πολιτικό σύστημα («οι θεσμοί καταρρέουν, οι πολίτες αγανακτούν και η διαφθορά θεριεύει»). Η πρόεδρος της Βουλής θα έδειχνε ότι όντως κατανοεί την απογοήτευση του Λάμπρου (και της γενιάς του) αν μιλούσε με τρόπο που δείχνει ότι αναγνωρίζει τον εύλογο χαρακτήρα των λόγων που υποτείνουν την απογοήτευση και τον θυμό του. Αν, δηλαδή, αναδεχόταν, για λογαριασμό του πολιτικού συστήματος, την ευθύνη για τη θεσμική παρακμή της χώρας – την ευθύνη για την αναξιοκρατία, το ρουσφέτι και τη διαφθορά. Ο άνθρωπος που αναδέχεται αυθεντικά την ευθύνη αποδεικνύει ποιότητα χαρακτήρα, καθότι μας επιτρέπει να ελπίζουμε ότι η αναδοχή του θα οδηγήσει στη μεταμέλεια και, συνεπώς, σε νέα συμπεριφορά.

Η κα Δημητρίου όχι μόνο δεν αναδέχθηκε ευθύνες εξ ονόματος του πολιτικού συστήματος, αλλά υπέδειξε, μάλλον άκομψα, τη σταδιοδρομική επιτυχία της στην πολιτική ως υπόδειγμα αξιοκρατικής λειτουργίας του δημόσιου βίου! Το αυτοεγκωμιαστικό παράδειγμά της δείχνει, μεταξύ άλλων, σύγχυση εννοιών. Θυμόμαστε πώς αναδείχθηκε η κα Δημητρίου στην προεδρία της Βουλής: μέσα από κομματικές εύνοιες, διαπραγματεύσεις και καραμπόλες. Από πότε αυτού του είδους η επιτυχία συνιστά ένδειξη αξιοκρατίας; Υπέβαλε το βιογραφικό της για να κριθεί αμερόληπτα για τα προσόντα της;

Δεν ήταν μόνο η πρόεδρος της Βουλής που αντιμετώπισε αμυντικά τον Λάμπρο. Αξιωματούχος δημοσίου πανεπιστημίου ανέφερε σε συνομιλητές του ότι ο Λάμπρος ήταν υπερβολικός. «Μπήκε αξιοκρατικά στο πανεπιστήμιο, αποφοίτησε αξιοκρατικά από το πανεπιστήμιο, θα βρει αμέσως δουλειά. Γιατί τα ισοπεδώνει;». Ούτε αυτός ο αξιωματούχος επέτρεψε στον εαυτό του να ακούσει την έναρθρη κραυγή του αριστούχου απόφοιτου.

Όταν κάποιος εκφράζει αγωνία και θυμό, αναγκαστικά απλοποιεί γιατί, πρωτίστως, θέλει να καταδείξει (όχι να αναλύσει) κάτι που θεωρεί προβληματικό. Η όποια ρητορική υπερβολή του, καταδεικνύει την ένταση του συναισθήματος. Απαιτείται ερμηνευτική-συναισθηματική δεκτικότητα για να τον κατανοήσεις. Οι γυναίκες λ.χ. που διαμαρτύρονται έντονα για τις γυναικοκτονίες, δεν πασχίζουν να αναλύσουν αλλά να ταρακουνήσουν. Η ρητορική υπερβολή των διαμαρτυρόμενων ταρακουνά, διαπερνά, και συγ-κινεί, θέλοντας να καταδείξει την ανάγκη για ανάληψη δράσης.

Αυτό έκανε ο Λάμπρος. Δεν ήθελε να μας πει ότι η Κύπρος είναι κάτι σαν τη Λιβύη ή την Αλβανία, αλλά ότι η ευρωπαϊκή Κύπρος, όπως τη βιώνουμε στον δημόσιο βίο, όπως λειτουργεί με ευθύνη των παλαιότερων γενεών, υπολείπεται οδυνηρά των προσδοκιών της νέας γενιάς. Δεν εξέφρασε ιδιωτικό παράπονο, ούτε μίλησε απολιτικά ως άλλος Φειδίας. Εξέφρασε ως ενεργός πολίτης το κοινό αίσθημα. Εγκάλεσε, εμμέσως, εμάς τους υποτίθεται ωριμότερους, για το συμβιβασμό μας με το «This is Cyprus». Τολμά η πολιτική-θεσμική ελίτ να τον ακούσει ή αναζητά προσχήματα να τον παρακάμψει;

Ο κ. Χαρίδημος Τσούκας είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και αντεπιστέλλον μέλος της Κυπριακής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών.

Πηγή:     https://www.kathimerini.com.cy/gr/apopseis/prosopikotites-stin-k/1-eisai-thymomenos-ypomoni-tha-soy-perasei

Διαφθορά από… μετάξι στην Κύπρο

 ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΙΔΗΣ   03/08/2024

Το σκάνδαλο στο Βασιλικό ξεσκεπάζει τη διαφθορά στα ανώτατα δώματα εξουσίας επί της 10ετίας Αναστασιάδη, κατά τη διάρκεια της οποίας ξεπέρασε κάθε προηγούμενο

Η έρευνα της Ευρωπαϊκής Γενικής Εισαγγελίας EPPO στο έργο κατασκευής τερματικού υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG στο Βασιλικό σπάει το σύστημα διαφθοράς στην Κύπρο και αλλάζει τους κανόνες. Πώς βρέθηκε κινεζική εταιρεία με φωτογραφικές διαδικασίες διαγωνισμού να αναλαμβάνει τέτοιο ζωτικής σημασίας ενεργειακό έργο για την Κύπρο, μισού δισ. ευρώ (542 εκατ. ευρώ);

Ελεγκτής και Εισαγγελείς

Τόσους μήνες, ο Γενικός Ελεγκτής Οδυσσέας Μιχαηλίδης, που διενήργησε τη δική του έρευνα στην οποία βασίστηκε η EPPO, ήταν σχεδόν μόνος. Ελάχιστες φωνές στήριξης είχε στη Βουλή όταν κατέκρινε τις διαδικασίες ανάθεσης στους Κινέζους που εξόφθαλμα καταδεικνύουν φωτογραφική ανάθεση και διαφθορά.

Τα επιπρόσθετα στοιχεία που βγαίνουν τώρα στο φως δείχνουν το μέγεθος της διαφθοράς και της συγκάλυψής της. Ο δε κατ' εξοχήν εμπλεκόμενος, ως ο τότε επικεφαλής της κυβέρνησης, τέως Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, είναι …εξαφανισμένος.

Όμως, το σκάνδαλο με τους Κινέζους ξέφυγε πλέον από το εγχώριο σύστημα δικαιοσύνης και ελέγχεται από την ΕΕ. Γιατί, όμως, η EPPO έκανε έρευνα και έλαβε μέτρα για να προστατεύσει το δημόσιο (ευρωπαϊκό) συμφέρον, ενώ οι Αρχές της Κύπρου δεν συγκινήθηκαν;

Ο Γενικός Εισαγγελέας Γιώργος Σαββίδης και ο Βοηθός του, Σάββας Αγγελίδης είχαν έγκαιρα τις εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή για το Βασιλικό. Ήξεραν ότι όλα πήγαιναν στραβά, αλλά και πάλι, ουδέν έπραξαν. Κατά σύμπτωση ίσως, στον ζωτικό αυτό χρόνο, οι δύο Εισαγγελείς αποφάσισαν να κινήσουν τις διαδικασίες στο Ανώτατο Δικαστήριο για αποπομπή του Οδυσσέα Μιχαηλίδη για …ανάρμοστη συμπεριφορά.

Ανώτατα δώματα

Το σκάνδαλο στο Βασιλικό ξεσκεπάζει τη διαφθορά στα ανώτατα δώματα εξουσίας επί της 10ετίας Αναστασιάδη, κατά τη διάρκεια της οποίας ξεπέρασε κάθε προηγούμενο: «χρυσά» διαβατήρια, pandora papers, τράπεζες, Συνεργατισμός, τώρα το Βασιλικό. Αυτά μεταφέρονται στην παρούσα κυβέρνηση Χριστοδουλίδη γιατί όλα μαζί καταδεικνύουν τη μεθόδευση και την υποταγή στο σύστημα που έστησε ο προκάτοχός του.

Οι επιπτώσεις σε βάρος των πολιτών είναι πρόδηλες. Με βάση την έρευνα της EPPO που διεξάγεται από τον Μάρτιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακύρωσε τη δική της συγχρηματοδότηση στο έργο, με 101 εκατ. ευρώ, και ζητά να της επιστραφούν τα 69 εκατ. ευρώ των Ευρωπαίων φορολογουμένων που έχει ήδη εκταμιεύσει. Μύρια έπονται για τους Κυπρίους φορολογούμενους.

Εκτροχιασμός

Η ανάθεση του έργου στην κινεζική CPP-METRON CONSORTIUM LTD (CMC) από την Εταιρεία Υποδοµών Φυσικού Αερίου (ΕΤΥΦΑ) έγινε επί Αναστασιάδη τον Δεκέμβριο 2019 και ακολούθησε η πληρωμή επιπρόσθετων απαιτήσεων προς τους Κινέζους με 25 εκατ. ευρώ. To έργο φάνηκε να εκτροχιάζεται από τους πρώτους μήνες. Μέχρι το 2022 ξέφυγε εντελώς από τα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης. Το 2023 έμεινε «καυτή πατάτα» στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Η κατασκευή διακόπηκε και οι Κινέζοι προσέφυγαν σε Διαιτητικό Δικαστήριο στο Λονδίνο, διεκδικώντας, μάλιστα, τεράστιες αποζημιώσεις (200 εκατ. ευρώ).

Πολιτική καθοδήγηση

Στο μικροσκόπιο μπαίνει το πολιτικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο κτίστηκε η διαφθορά. Ο κατ’ επίφαση διαγωνισμός ευνόησε οικονομικά συμφέροντα της Κίνας και την πολιτική διείσδυση και επιρροή της στην Ευρώπη, σε κράτος μέλος της ΕΕ. Το έργο ήταν μέρος του «νέου δρόμου του μεταξιού», όπως τον αποκαλεί το Πεκίνο ('Belt and Road Initiative'). Πίσω από αυτό, τα τοπικά συμφέροντα εργολάβων και των δικηγόρων τους που διευκολύνει κάθε τέτοια «φωτογραφική» ανάθεση: εργολάβοι «κράτος εν κράτει», είχε πει ο Γενικός Ελεγκτής στη Βουλή.

H κατακύρωση της προσφοράς από την ΕΤΥΦΑ στους Κινέζους δεν μπορεί παρά να έγινε με σαφή πολιτική κατεύθυνση από το Προεδρικό. Αυτό συμβαίνει σε όλα τα στρατηγικής σημασίας έργα, αφού επηρεάζουν ευθέως κρατικό προϋπολογισμό με εκατομμύρια ευρώ. Η διαδικασία διεκπεραιώθηκε απλώς από την ΕΤΥΦΑ με τα διορισμένα μέλη από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ελεγχόμενα και υπόλογά του.

Ο εκτροχιασμός του έργου, οι διαφωνίες ΕΤΥΦΑ - CMC για το περιεχόμενο της σύμβασης, οι επιπρόσθετες απαιτήσεις, όλα δείχνουν καθαρά τι συμβαίνει σε τέτοιες διάτρητες υποθέσεις. Ήταν ανεπαρκείς να εποπτεύσουν αποτελεσματικά τη CMC και να φέρουν σε πέρας το έργο. Η τελευταία ανακοίνωση της ΕΤΥΦΑ φέρει ημερομηνία 16 Νοεμβρίου του 2021!

Φλερτ με την Κίνα

Η ανάθεση στην κινεζική CMC το 2019 ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την τότε συγκυρία στο Κυπριακό. Ο Πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης ήθελε εξυπηρέτηση από τους Κινέζους στο Συμβούλιο Ασφαλείας μετά το Κραν Μοντάνα το 2017 για να μετριάσει τις ευθύνες του. Το ίδιο έκανε και προηγουμένως επί σειρά ετών με τη Ρωσία. Έδωσε προνομιακή μεταχείριση με αντάλλαγμα τα «χρυσά» διαβατήρια. Οι συνθήκες, όμως, ιδίως μετά το 2018, άλλαξαν. Η Ρωσία στράφηκε πιο κοντά προς την Τουρκία. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ πίεζαν αφόρητα τον Αναστασιάδη για εξοβελισμό ρωσικών εταιρειών «κέλυφος» από την Κύπρο. Ελλείψει στήριξης από τη Ρωσία, ο Αναστασιάδης βρήκε πρόθυμη αντικαταστάτρια την Κίνα.

Οι Κινέζοι για πρώτη φορά μπήκαν μπροστά στο Συμβούλιο Ασφαλείας για το Κυπριακό. Συνήθως τηρούσαν σιωπή, ή ήταν πολύ φειδωλοί, ακολουθώντας τη Μόσχα. Τον Απρίλιο του 2019, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ταξίδεψε στο Πεκίνο όπου έλαβε μέρος στη διάσκεψη «Belt and Road».

Οι διαβουλεύσεις για να μπει η CMC στην προσφορά του Βασιλικού είχαν διεξαχθεί σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο. Με την ανάθεση της σύμβασης για το Βασιλικό, έγινε ένα ακόμα πολιτικό βήμα: η εξαγγελία δήθεν στρατηγικής συνεργασίας Κίνας – Κύπρου - κοινή ανακοίνωση του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Πρόεδρο της Κίνας Xi Jinping (30/11/2021).

«Καυτή πατάτα»

Με την έναρξη υλοποίησης του έργου στο Βασιλικό, η κυβέρνηση άρχισε να αντιλαμβάνεται για πρώτη φορά τον τρόπο που οι Κινέζοι κάνουν…business μαζί της. Ο εταίρος στο έργο ήταν στην ουσία ο…πρεσβευτής της Κίνας στη Λευκωσία. Μέσω αυτού, η CMC έκανε τις απαιτήσεις της και με έναν ασυνήθιστα ψυχρό και κυνικό τρόπο.

Με την ανάληψη της εξουσίας, ο Πρόεδρος Ν. Χριστοδουλίδης διαχειρίζεται τα πολλαπλά αδιέξοδα της πολιτικής του προκατόχου του Ν. Αναστασιάδη, τον οποίο όμως και ο ίδιος υπηρέτησε σε πλήρη ταύτιση με τις επιλογές του. Ως υπουργός Εξωτερικών εφάρμοσε τη «στροφή» προς την Κίνα. Ήταν ο ίδιος που χειριζόταν τα αιτήματα προς το Πεκίνο για το Συμβούλιο Ασφαλείας.

Όταν αποκαλύφθηκε η έρευνα της EPPO, ο Χριστοδουλίδης παραδέχθηκε ότι δεν έπρεπε εξαρχής να πάρει το έργο η κινεζική εταιρεία, αλλά αποποιήθηκε κάθε ευθύνης: «η απόφαση για αδειοδότηση δεν πέρασε από το Υπουργικό Συμβούλιο και δεν διαχειριζόταν το έργο», υποστήριξε (26/7).

Τώρα, όμως, διαχειρίζεται μια πολύ δύσκολη κατάσταση και έχει ενώπιόν του μια κοινή γνώμη που εξαντλεί τα όρια ανοχής της.

*Το άρθρο δημοσιεύεται και στην Εφημερίδα των Συντακτών (Αθήνα) 

Πηγή:     https://politis.com.cy/premium/intelligence/820623/diafthora-apo-metaxi-stin-kypro

Σε νοσοκομείο της Ιταλίας ακινητοποίησαν σπασμένο πόδι με χάρτινο κουτί γιατί είχε τελειώσει ο γύψος!

 ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ   Σάββατο 3 Αυγούστου 2024

Τα επίχειρα των πολιτικών εμπορευματοποίησης του δημόσιου συστήματος υγείας και στην Ιταλία αναδεικνύει η ιστορία ενός 30χρονου νέου, ο οποίος μετέβη στο νοσοκομείο του Πάτι, κοντά στην πόλη Μεσίνα της Σικελίας, με κάταγμα στο πόδι.

Αφού περίμενε πέντε ώρες για να γίνει ακτινογραφία και η διάγνωση του κατάγματος στην περόνη στη 1.00 η ώρα τη νύχτα, ο γιατρός του ανακοίνωσε ότι δεν υπήρχαν τα αναγκαία υλικά για να μπορέσει να μπει το πόδι στο γύψο. Κατά συνέπεια, επέλεξε να πορευθεί με ό,τι είχε στη διάθεσή του: ακινητοποίησε το πόδι του νέου, δένοντάς το μέσα σε χάρτινο κουτί.

Ο πατέρας του τριαντάχρονου έβγαλε φωτογραφία την οποία και ανήρτησε στο διαδίκτυο γράφοντας ως σχόλιο: «Πώς μπορεί να είναι δυνατόν να βγαίνει κανείς από την υπηρεσία πρώτων βοηθειών σε αυτή την κατάσταση;». Το θέμα, φυσικά, έλαβε αμέσως μεγάλες διαστάσεις.

«Φυσικά, δεν τα βάζω με τους γιατρούς, αλλά με όσους δεν επιτρέπουν στο σύστημα υγείας μας να λειτουργεί αποτελεσματικά», δήλωσε ο πατέρας του νέου. Ο 30χρονος, τελικά, απευθύνθηκε σε ιδιωτική κλινική της Μεσίνα καταβάλλοντας διακόσια ευρώ, για να μπορέσει να συνεχίσει την όλη θεραπεία του.

Τα επίχειρα της εμπορευματοποίησης του δημόσιου συστήματος υγείας στην Ιταλία, με κυριαρχούσα την υποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση του δημόσιου συστήματος, με αφορμή και το συγκεκριμένο περιστατικό, αποτελούν καθρέφτη και απάντηση στους θιασώτες των αντίστοιχων εφαρμοζόμενων πολιτικών εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης του δημόσιου συστήματος υγείας και στην χώρας μας με τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό, υποδομές και εξοπλισμό στις δημόσιες μονάδες υγείας. Αποτελούν όχι καμπανάκι αλλά καμπάνα για το που οδηγούν τα πράγματα από τις πολιτικές εμπορευματοποίησης της δημόσιας υγείας που υλοποιούν και στην χώρα μας, η σημερινή αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, στο πλαίσιο των αντιλαϊκών κατευθύνσεων της ΕΕ.

(Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ).

Πηγή:     https://www.imerodromos.gr/se-nosokomeio-ths-italias-akinhtopoihsan-spasmeno-podi-me-chartino-kouti-giati-eiche-teleiosei-o-gupsos/

Iδού ο «θρίαμβος» της «ελεύθερης αγοράς»: Στην Ελλάδα 7.500 μισθωτοί απολύονται κάθε μέρα!

 ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ    Πεμπτη 1 Αυγουστου 2024

Από τον Ριζοσπάστη – Στο φουλ δουλεύει η κρεατομηχανή των απολύσεων στην αγορά εργασίας και καταγράφει νέα ρεκόρ, όπως δείχνουν τα επίσημα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη» για τις ροές απασχόλησης τον Ιούνη του τρέχοντος έτους. Σύμφωνα με αυτά, το πρώτο εξάμηνο του 2024 οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα έπιασαν ταβάνι και έφτασαν τις 1.374.981, αυξημένες κατά 42.931 σε σχέση με το ίδιο διάστημα του 2023, που ανήλθαν σε 1.332.050. Αυτά όταν ο συνολικός αριθμός των μισθωτών με σχέση ιδιωτικού δικαίου στη χώρα μας είναι περίπου 2,3 εκατομμύρια άτομα.

Γίνεται λοιπόν φανερό ότι οι εργοδότες, αποθρασυμένοι και εξοπλισμένοι με το αντιδραστικό αντεργατικό οπλοστάσιο, που τους εξασφάλισαν όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις, ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια, ανακυκλώνουν μαζικά τους εργαζόμενους, απολύουν κατά το δοκούν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.

Ετσι, φτάσαμε κατά το πρώτο εξάμηνο του 2024, κάθε μέρα 7.754 μισθωτοί να παίρνουν στα χέρια το χαρτί της απόλυσης και να αναγκάζονται σε αναζήτηση νέας εργασίας, την ώρα μάλιστα που οι εργοδότες βγάζουν κραυγές ότι δεν βρίσκουν εργατικά χέρια.

Η τεράστια «ευελιξία» στην αγορά εργασίας και η απουσία οποιασδήποτε προστασίας ακόμα και των πιο στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων επιβεβαιώνονται και από το είδος των νέων συμβάσεων που συνάπτονται. Ετσι τον περασμένο Ιούνη, στις νέες προσλήψεις μόλις οι μισές ήταν πλήρους απασχόλησης (50,65%), το 39,83% ήταν μερικής απασχόλησης και το 9,52% ήταν εκ περιτροπής εργασία.

Σημειώνεται ότι ένα μέρος ακόμα και των συμβάσεων με πλήρες ωράριο ήταν συμβάσεις ορισμένου χρόνου, δηλαδή είχαν ημερομηνία λήξης. Τον ίδιο μήνα έγιναν 340.736 προσλήψεις και 316.775 απολύσεις και παρόλο που το ισοζύγιο ήταν θετικό κατά 23.961 θέσεις εργασίας, εντούτοις ήταν μικρότερο από τον ίδιο μήνα πέρυσι (+28.761).

Οπως αναμενόταν, το θετικό ισοζύγιο βασίστηκε εξολοκλήρου στους κλάδους που σχετίζονται με τον τουρισμό καθώς οι υπηρεσίες εστίασης είχαν θετικό ισοζύγιο κατά 33.890 θέσεις και τα καταλύματα κατά 25.780 θέσεις εργασίας. Στον αντίποδα, στον κλάδο της Εκπαίδευσης – όπως κάθε χρόνο – έγινε η «σφαγή των αμνών» με 76.841 εκπαιδευτικούς να χάνουν την εργασία τους και συνολικά το ισοζύγιο προσλήψεων/απολύσεων να είναι αρνητικό κατά 63.678 θέσεις εργασίας.

Παράλληλα, συνεχίστηκε και αυτόν τον μήνα η καθήλωση των μισθών. Σύμφωνα με την «Εργάνη», τον Ιούνη υπογράφτηκαν 8 επιχειρησιακές συμβάσεις που αφορούσαν 12.424 εργαζόμενους χωρίς να δίνεται ούτε ένα ευρώ αύξηση, ενώ ακόμα 9 επιχειρησιακές συμβάσεις, που αφορούσαν 6.731 εργαζόμενους, προβλέπουν αύξηση του μισθού τους κατά 5,56%.

Και ενώ αυτό το μακελειό αναδεικνύεται μέσα από τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη», η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε χτες την έρευνα του εργατικού δυναμικού για τον μήνα Ιούνη, που εκτιμά την ανεργία στο 9,6%, από 10,3% τον περασμένο μήνα και 11,4% τον αντίστοιχο μήνα του 2023.

Πηγή:     https://www.imerodromos.gr/idou-o-thriamvos-ths-eleutherhs-agoras-sthn-ellada-7-500-misthotoi-apoluontai-kathe-mera/

Οι εκκρεμότητες του ποδοσφαίρου και ο χορός των εκατομμυρίων

 

Ανδρέας Πιμπίσιης

2 Αυγούστου 2024

Σωματεία και οργανισμοί οφείλουν στο δημόσιο εκατομμύρια, το δημόσιο προσφέρει αφειδώλευτα εκατομμύρια. Και αντί νοικοκυρέματος ο καθένας προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από ύβρεις. Νεοφανείς πολιτικοί ή εμπλεκόμενοι στην πολιτική προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το νεαρό της ηλικίας τους και ενοχλούνται με την κριτική.

Σε κάθε περίπτωση όμως είτε αρέσουν είτε δεν αρέσουν αυτά που γράφονται και αυτά που διαβάζουν τα δεδομένα είναι εκεί, είναι πολύ συγκεκριμένα και επ’ αυτών θα πρέπει να απαντήσουν όλοι ανεξαιρέτως. Είτε είναι ποδοσφαιρικές εταιρείες οι οποίες έχουν στοιβάξει εκατομμύρια ευρώ σε οφειλές προς το κράτος από την 1^η Ιουλίου 2007, είτε είναι επιχειρήσεις που προσπαθούν μέσω «προσφερόμενων υπηρεσιών» να εξασφαλίσουν ένα ικανοποιητικό εισόδημα από τα κρατικά ταμεία.

Όλοι αυτοί βεβαίως κάνουν πάρτι πάνω στις πλάτες των φορολογούμενων και όσων κινούνται εντός της νομιμότητας. Το αστείο είναι πως οι διάφοροι φόροι ονομάζονται οφειλές προς το κράτος! Αλλά φαίνεται πως μόνο συγκεκριμένες κατηγορίες πρέπει να πληρώνουν τις οφειλές τους, οι άλλοι μπορούν να μην πληρώσουν γιατί δεν τους κάνει κανένας τίποτε. Κι αν τους πει κάποιος καμιά κουβέντα τότε υπάρχει η εύκολη λύση… αμολάς τα σκυλιά τα οποία αρχίζουν να γαυγίζουν προκειμένου να εκφοβίσουν.

Πιστεύουν ότι με τον θόρυβο θα δημιουργήσουν ένα ασφαλές παραπέτασμα για την ομάδα ή την εταιρεία τους. Κάτι ανάλογο είχαμε και βιώσει και στο παρελθόν με το παραπέτασμα πίσω από το οποίο επιχειρούσαν κάποιοι να κρύψουν τα λάθη, τις παραλείψεις και τις ατασθαλίες στα τραπεζικά ιδρύματα. Ως γνωστό, όμως, το τίμημα δεν το πλήρωσαν μόνο οι τραπεζίτες και οι τράπεζες, αλλά το πλήρωσε ο τόπος ολόκληρος και περισσότερο εκείνοι οι πολίτες που ήταν σωστοί και στις οφειλές και στις καταθέσεις τους.

Είτε αρέσει είτε όχι σε κάποιους η πραγματικότητα είναι εκεί. Το κράτος έχει να παίρνει από τα ποδοσφαιρικά σωματεία ΦΠΑ και Φόρο ένα ποσό της τάξης των 4,8 εκατομμυρίων ευρώ. Από τα 21 σωματεία μόνο 4 εμφανίζονται να μην έχουν εκκρεμότητες. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών το ποσό που οφείλει – έως τις 3.7.2024 – ένα έκαστο σωματείο προς το κράτος (με αλφαβητική σειρά) είναι το εξής: ΑΕΚ Λάρνακας 0,00, ΑΕΛ 960.111,76, Ερμής 41.269,36, ΑΠΟΕΛ 1.344.013,17, Ανόρθωση 374.721,17, Απόλλων 1.023.544,31, Δόξα 500,00, Εθνικός Άχνας 141.769,79, Νέα Σαλαμίνα 9,46, Ομόνοια Λευκωσίας 24.181,14, Ένωση Νέων Παραλιμνίου 300,00, Καρμιώτισσα 393,82, Pafos FC 775.881,79, Ολυμπιακός Λευκωσίας 0,00, Άρης 500,00, ΠΑΕΕΚ Κερύνειας 2.874,29, Ακρίτας Χλώρακας 0,00, Οθέλλος Αθηναίου 83.898,56, ΑΕΖ Ζακακίου 0,00, Ομόνοια Αραδίππου 27.914.41 και Ομόνοια 29^ης Μαΐου 0,00. Σύνολο: 4.801.883, 43 ευρώ.

Αυτές είναι οι τρέχουσες οφειλές που θα πρέπει να πληρώσουν τα σωματεία ως οφειλές προς ΦΠΑ και Φόρο. Το τι πρέπει να γίνει που είναι και υποχρέωση τους έναντι του νόμου ο καθένας το γνωρίζει. Ας αναλογιστεί ο καθένας που πληρώνει ή είναι υποχρεωμένος να πληρώσει φόρο ή ΦΠΑ τι θα του τύχει εάν έχει οφειλές όχι μερικές δεκάδες ευρώ αλλά εκατοντάδες χιλιάδες ή ένα εκατομμύριο. Είναι οφειλές τις οποίες σύμφωνα με τη νομοθεσία η κάθε εταιρεία υποχρεούται να πληρώσει. Και η νομοθεσία έχει συγκεκριμένες πρόνοιες για όσους δεν πληρώνουν. Όπως υπάρχουν και συγκεκριμένες ενέργειες που ακολουθούνται από το κράτος σε περίπτωση που οι οφειλέτες φόρων δεν πληρώσουν. Είναι νόμοι που ο καθένας έχει την υποχρέωση να τηρεί και να εφαρμόζει. Και δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί επί της γενικής αρχής. Όμως υπάρχει και κάτι άλλο που όλοι συμφωνούν… στο «γιατί ο άλλος έτσι, και ο άλλος εκείνο». Γιατί γράφετε για την Α ομάδα και δεν γράφεται και για τη Β. Γιατί γράφετε για τη Γ αφού είναι η Δ που χρωστά περισσότερα. Και ο καθένας προσπαθεί να μετακυλήσει την όποια δική του ευθύνη πιο κάτω.

Και στον Συνεργατισμό κάποτε έτσι λειτουργούσαν. Και ξέρουμε σήμερα που βρίσκεται! Εάν λοιπόν δεν ξεπληρώσουν τα χρέη τους τα σωματεία, ενδεχομένως στο τέλος να πληρώσει το σύνολο, το ίδιο το ποδόσφαιρο. Το κράτος οφείλει να κινηθεί αποτελεσματικά και να εφαρμόσει τη δική του νομοθεσία. Οφείλει να λάβει τα μέτρα του έναντι του συνόλου των πολιτών και όχι έναντι μιας μερίδας ατόμων. Όσο για εκείνους που φωνάζουν και βρίζουν, καλύτερη υπηρεσία στον εαυτό τους και την ομάδα τους θα πρόσφεραν εάν πίεζαν τα σωματεία να πληρώσουν τα χρέη τους, για να τα έχουν και αύριο και μεθαύριο.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1496298/i-ekkremotites-tou-podosferou-ke-o-choros-ton-ekatommirion/

«Οι ισχυρισμοί του Γενικού Ελεγκτή δεν τεκμηριώνονται». Βρε, παραμύθια που μας έλεγαν!

 

Άριστος Μιχαηλίδης

2 Αυγούστου 2024

«Οι ισχυρισμοί που έγιναν από τον Γενικό Ελεγκτή δεν τεκμηριώνονται ούτε από άλλους ανεξάρτητους φορείς όπως μας λέχθηκε σήμερα, ούτε από τη Νομική Υπηρεσία, ούτε από το Γενικό Λογιστήριο, ούτε από τη ΔΕΦΑ όσον αφορά αυτά που λέει ότι δεν τήρησε η Κυπριακή Δημοκρατία», έλεγε η αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ, Σάββια Ορφανίδου, πριν ξεσπάσει το μέγα σκάνδαλο του τερματικού για το οποίο όλοι τώρα ζητούν εξηγήσεις.

Ήταν όταν μελετούσαν στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής την έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας με θέμα: Έλεγχος του έργου του τερματικού εισαγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Κύπρο. Τους λέχθηκε, μίσιη, και ήταν σίγουροι ότι ο Γενικός Ελεγκτής έλεγε ψέματα. Αλλά, κατά τα άλλα συνεδρίαζαν στην επιτροπή τους για να κάνουν έλεγχο, όχι για να κάνουν σόου.

Για να λέμε αλήθειες, μόνο η Ειρήνη Χαραλαμπίδου φώναζε τότε ότι πρόκειται για «ένα σκάνδαλο ολκής σε βάρος του δημοσίου, σε βάρος των συμφερόντων του Κύπριου πολίτη». Γι΄ αυτό δικαιούται να φωνάζει και σήμερα και καλά κάνει που φωνάζει. Οι άλλοι, όμως; Που έρχονται τώρα να ζητούν εξηγήσεις και να παριστάνουν τους θυμωμένους για το σκάνδαλο; Είχαν στα χέρια τους μια έκθεση 142 σελίδων, ένα δριμύ κατηγορώ, με στοιχεία, απολύτως τεκμηριωμένα, εναντίον της προηγούμενης κυβέρνησης, της ΔΕΦΑ και της ΕΤΥΦΑ, ότι ευνοούσαν κατ΄ επανάληψη τον συγκεκριμένο εργολάβο κι έβγαιναν να λένε στον κόσμο ανοησίες.

Η αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ, μάλιστα, πρόβαλλε και το ότι η ΔΕΦΑ (η οποία ήταν κατηγορούμενη) θεωρούσε ότι η έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας μπορεί να αποτελέσει όπλο στα χέρια του εργολάβου, στη δικαστική διαμάχη. Δημοσίως τα έλεγε. Για να εκθέτει και να πριονίζει τον έλεγχο του Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Εννοούσαν, δηλαδή, ότι θα έπρεπε να κάνει εκθέσεις η Ελεγκτική και να σκεπάζει τις βρομιές τους για να μην κινδυνεύουν. Αλλά, δεν περνά από το μυαλό τους ότι αν έδιναν εξ αρχής σημασία σε αυτά που έδειχνε ο έλεγχος και να έκαναν τη δουλειά νομότυπα, χωρίς ύποπτες πολιτικο-οικονομικές συναλλαγές, δεν θα υπήρχε κίνδυνος. Ούτε να μας σέρνουν οι Κινέζοι στο Διαιτητικό Δικαστήριο, ούτε να ζητά πίσω τα εκατομμύρια που έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Τέτοιο έλεγχο έκαναν και αποφάσιζαν ότι οι ισχυρισμοί του Οδυσσέα «δεν τεκμηριώνονται ούτε από άλλους ανεξάρτητους φορείς»! Ωστόσο, χτες ο Χρύσανθος Μανώλη αποκάλυψε ότι η Γενική Λογίστρια της Δημοκρατίας με επιστολή της (15.11.2019), είχε αναφέρει στην ΕΤΥΦΑ ότι κατά τη διαδικασία αξιολόγησης είχαν ακολουθηθεί πρακτικές που καθόλου δεν συνάδουν με το πλαίσιο που διέπει κανονιστικά τις δημόσιες συμβάσεις και πόρρω απέχουν από βέλτιστες πρακτικές και ότι «επί της ουσίας, η Έκθεση Αξιολόγησης βρίθει θεμάτων που απαιτούν εξηγήσεις και τεκμηρίωση, προκειμένου να μπορούν να σταθούν στη βάσανο της κριτικής ανάγνωσης». Και επισήμανε η Γενική Λογίστρια στην ΕΤΥΦΑ, ότι «δεν είχε επιδείξει την επιμέλεια που ενδεικνυόταν για ένα Έργο τέτοιας εμβέλειας ώστε τα αποτελέσματα, με πλήρη διαφάνεια, να είναι αδιαμφισβήτητα».

Αναφερόταν και στις εγγυητικές των €70 εκατομμυρίων, που σήμερα δεν μπορούν να τις πάρουν διότι έχουν ένσταση οι Κινέζοι, ότι «οι υποβληθείσες εγγυήσεις συμμετοχής δεν συνάδουν με τους όρους των εγγράφων του διαγωνισμού». Τα ίδια έλεγε και η έκθεση του Ελεγκτή. Ότι η κοινοπραξία τροποποίησε το λεκτικό της εγγυητικής επιστολής, ούτως ώστε να μην διέπεται από το κυπριακό δίκαιο και ότι δεν έπρεπε να το δεχτούν.

Με επιστολή του (31.10.2019), ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης τόνιζε στην ΕΤΥΦΑ ότι «οι όροι που αφορούν στην υποβολή ορθής ή/και έγκυρης εγγύησης συμμετοχής θεωρούνται ουσιώδεις» και «η απόκλιση ή παρέκκλιση από ουσιώδη όρο (…)  κανονικά οδηγεί σε αποκλεισμό του ενδιαφερομένου». Αλλά, η ΕΤΥΦΑ του απαντούσε ότι «αποφάσισε πως οι συγκεκριμένες τροποποιήσεις στο λεκτικό της εγγυητικής επιστολής δεν ήταν ουσιώδεις και πως ήταν στη διακριτική της ευχέρεια να αποδεχθεί αυτές τις αποκλίσεις και να συνεχίσει τη διαδικασία»…

Το δέχτηκαν κι αυτό και ένα σωρό άλλες… αποκλίσεις και σήμερα τρέχει ο καημένος ο Γιώργος Παπαναστασίου να βρει λύσεις ακόμα και για τις εγγυητικές.

Υ.Γ. Απολογούμαι σε όσους κουράζω με όλες αυτές τις λεπτομέρειες, αλλά μόνο έτσι φαίνεται το μέγεθος του σκανδάλου, της διαπλοκής και της ανευθυνότητας. Ε, να μην μας κοροϊδεύουν κι από πάνω!

Πηγή:      https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1496176/i-ischirismi-tou-genikou-elegkti-den-tekmiriononte-vre-paramithia-pou-mas-elegan/

Όταν ονομάζεις τους ανθρώπους παράνομους…

 

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

2 Αυγούστου 2024

Στην πρώτη ανάγνωση της είδησης του θανάτου του βρέφους ένοχοι είναι οι γονείς. Ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, το παιδί δεν τρεφόταν σωστά, ακόμα και τα πανάκια του δεν αλλάζονταν με αποτέλεσμα να λειώσει το κορμάκι του. Κι όταν ο θάνατος του έφερε στην επιφάνεια τις συνθήκες της τρίμηνης ζωής του, προκλήθηκε στην τοπική κοινωνία συγκλονισμός κι ανάθεμα στους γονείς. Ο πατέρας συνελήφθηκε, ενώ η μητέρα -που δεν βρισκόταν παράνομα στην Κύπρο- κατάφερε να φύγει. 

Ο πατέρας είναι 23 χρόνων, από το Πακιστάν και ήρθε παράνομα στην Κύπρο. Ως παράνομος ζούσε στις σκιές. Εργαζόταν ευκαιριακά και παράνομα, συγκατοικούσε με άλλους που μπορούσαν να ενοικιάσουν σπίτι νόμιμα, με το ζόρι μπορούσε να συντηρεί τον εαυτό του. Ωστόσο, ακόμα κι οι παράνομοι ερωτεύονται, έχουν ανάγκη συντροφιάς, εκπληρούν ανθρώπινες λειτουργίες ανάμεσα στις οποίες είναι και το σεξ το οποίο ενίοτε οδηγεί σε εγκυμοσύνη.

Η σύντροφος, ενδεχομένως να ήταν κι αυτή άτομο, που για οποιοδήποτε λόγο, κινείτο στις σκιές. Κάτω από αυτές τις συνθήκες πως να κάνεις έκτρωση, πως να γεννήσεις, πως να δηλώσεις τη γέννηση του παιδιού, πως να ζητήσεις βοήθεια; Το παιδί λοιπόν καταδικάστηκε σε θάνατο. Θα ήταν θαύμα αν τα κατάφερνε να ζήσει. Οι υπόλοιποι ένοικοι του σπιτιού κοιτούσαν τη δουλειά τους, δεν μπορούσαν να παρέμβουν για να μην βρουν τον μπελά τους, ποτέ δεν ξέρεις κιόλας τι μπορεί να γίνει άμα μπουκάρουν οι αρχές σε ένα χώρο όπου ζουν ομαδικά άνθρωποι με ποικίλες βιογραφίες.

Όταν πλέον ήταν αργά, ο πατέρας έκανε αυτό που φοβόταν. Βγήκε από την σκιά και κάλεσε βοήθεια. Και συνελήφθη, όχι πλέον ως παράνομος, αλλά ως δολοφόνος.

Θα μπορούσε να αποφευχθεί ο θάνατος του παιδιού; Ίσως ναι. Ο ερχομός του στον κόσμο προφανώς και δεν ήταν μια συνειδητή επιλογή, ούτε οι άνθρωποι που το έφεραν στον κόσμο μπορούσαν να αναλάβουν την ευθύνη της ανατροφής του. Στο πλαίσιο όμως στο οποίο ήταν καταδικασμένοι να κινούνται δεν μπορούσαν να αναλάβουν ούτε καν την επιβίωση του παιδιού. Αν ο πατέρας δεν φοβόταν την απέλαση του ίσως η έλευση του παιδιού στον κόσμο δηλωνόταν και ίσως οι κρατικές υπηρεσίες παρέμβαιναν για να βοηθήσουν. Ίσως οι υπόλοιποι ένοικοι της κατοικίας εξέπεμπαν σήμα κινδύνου όσο υπήρχε ελπίδα. Ο πατέρας θα δικαστεί για πρόκληση θανάτου «λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης και της έκθεσης παιδιού και παράλειψης καθήκοντος αρχηγού οικογένειας». Ένας παράνομος όμως, ένα άτομο που ζει ως ανεπιθύμητο σε μια χώρα προσπαθώντας να είναι αθέατο μπορεί να συμπεριφέρεται ως αρχηγός οικογένειας; Μήπως για τον θάνατο του βρέφους και την καταδίκη άλλων παιδιών να ζουν στις σκιές, δεν φταίνε μόνο οι γονείς;

Πηγή:     https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1496261/otan-onomazis-tous-anthropous-paranomous/

Σοβαρά τώρα; Να έρθουν όλα στο φως, κυρία Αννίτα; Και ποιος θα τα φέρει;

 

Άριστος Μιχαηλίδης

1 Αυγούστου 2024

Με μια γραπτή δήλωση, κάτι σαν σύντομο μανιφέστο περί διαφθοράς και διαφάνειας, η Πρόεδρος της Βουλής και του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου, ασχολήθηκε χθες με το σκάνδαλο του τερματικού φυσικού αερίου.

«Είμαι έτοιμη να συγκρουστώ με κάθε συμφέρον. Πρέπει να γυρίσουμε σελίδα», κατέληγε, αφού προηγουμένως σημείωνε μια σειρά από νουθεσίες: «Να σεβαστούμε κάθε ευρώ από τους φόρους του ταλαιπωρημένου πολίτη. Να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία της χώρας μας που έχει τραυματιστεί. Να έρθουν όλα στο φως». Κι άλλα τέτοια.

Ο ΔΗΣΥ, από την άλλη, τις τελευταίες μέρες έκανε μια σειρά από ανακοινώσεις για το ίδιο θέμα. Όλες καλώντας την κυβέρνηση να προβεί στους σωστούς χειρισμούς, να δώσει εξηγήσεις, να μην προβαίνει σε αντιφατικές δηλώσεις…

Δεν θα επαναλάβω ότι όλα αυτά που έρχονται σήμερα στο φως είναι προϊόντα, κατάλοιπα μάλλον, της δικής τους κυβέρνησης, των δικών τους υπουργών, των δικών τους αποφάσεων. Κι αν δεν μιλούμε για κάποιο καινούργιο κόμμα, αλλά για τη συνέχεια του ίδιου κόμματος, είναι αστείο να ζητούν εξηγήσεις από άλλους όταν έπρεπε οι ίδιοι να δίνουν εξηγήσεις. Εκτός κι αν αποκήρυξαν και διέγραψαν τον Νίκο Αναστασιάδη ή τον Χάρη Γεωργιάδη ή την Νατάσα Πηλείδου (ας μην πω για τον Γιώργο Λακκοτρύπη, δεν ήταν του κόμματος) ή εκείνους που διόριζαν στα συμβούλια και χειρίζονταν αυτό το τεράστιο ζήτημα.

Αλλά, αυτά δεν συνηθίζονται στην πολιτική ζωή μας. Να δίνουν εξηγήσεις για τα έργα τους. Ας πούμε ότι αυτή την ανευθυνότητα την έχουμε χωνέψει, είναι θεσμός πλέον. Αλλά, πώς να χωνέψουμε το γεγονός ότι τον περασμένο Φεβρουάριο στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής, όπου σε κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση συζητήθηκε η μεγάλη καθυστέρηση στην υλοποίηση του έργου, τα στελέχη του ΔΗΣΥ, δεν έβλεπαν πουθενά πρόβλημα, δεν ζητούσαν εξηγήσεις και δεν ήταν έτοιμα να συγκρουστούν με κάθε συμφέρον, όπως σήμερα δηλώνει η πρόεδρος τους. Ήθελαν να συγκρουστούν μόνο με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Υπερβάλλω; Κι όμως, ιδού:

Η βουλευτίνα και αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ, Σάββια Ορφανίδου, έλεγε ότι δεν πρέπει να ασχολούνται με όσα τους υποδείκνυε ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, και να κοιμηθούν όλοι ήσυχοι διότι «το εν λόγω έργο και οι υποδομές του έχουν ως ένα μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί». Το επιβεβαιώνουν όλοι, έλεγε, εκτός από τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Διαβάστε να φρίξετε:

«Κανένας άλλος θεσμός δεν συμμερίζεται την άποψη του Γενικού Ελεγκτή ότι ήταν παράνομη η κατακύρωση στον συγκεκριμένο εργολάβο. Καμία άλλη αρχή δεν επιβεβαιώνει τις αναφορές ότι δεν είχε ο εργολάβος την τεχνική επάρκεια για να φέρει εις πέρας το συγκεκριμένο έργο. Καμία υπηρεσία δεν ανέφερε ότι υπήρξε αντιθεσμική ή πολιτική παρέμβαση από τον οποιοδήποτε και ότι ακολουθήθηκαν όλες οι νόμιμες διαδικασίες που διέπει η νομοθεσία για τις δημόσιες συμβάσεις. Κανένας άλλος δεν θεωρεί ως λανθασμένες και παράνομες τις επιπρόσθετες πληρωμές που εγκρίθηκαν νόμιμα μέσα από τη σωστή διαδικασία».

Όλα αυτά, που κανένας άλλος δεν συμμεριζόταν, είναι αυτά που μας κυνηγούν σήμερα. Τώρα βγάζει τρομερές ανακοινώσεις ο ΔΗΣΥ, «αναμένουμε πειστικές απαντήσεις» από την κυβέρνηση (29/7) και «αντί να προβαίνει σε αντιφατικές δηλώσεις» οφείλει «να επιτύχει την έλευση του φυσικού αερίου στον τόπο μας» (26/7). Μα, είναι η αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ, που διαβεβαίωνε τους πάντες ότι το έργο και οι υποδομές του έχουν ως ένα μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί, και ο μόνος που διαφωνούσε ήταν ο Οδυσσέας κι έπρεπε να πάει φυλακή για να μην εμποδίζει τα εγκλήματά τους.

Διότι, όπως επίσης δήλωνε, όλοι πρέπει «να στηρίζουμε και όχι να υπονομεύουμε την προσπάθεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και της κυβέρνησης». Δηλαδή, ο Οδυσσέας υπονόμευε την προσπάθεια, αφού κανένας άλλος θεσμός, καμία άλλη αρχή, καμία υπηρεσία, κανένας άλλος δεν συμμεριζόταν όσα έλεγε. Τώρα, που έχουμε στις πλάτες το αποτέλεσμα τι να υποθέσουμε; Ότι όλοι οι άλλοι έπρεπε να δικάζονται για «ανάρμοστη συμπεριφορά»;

Υ.Γ. Στον Φιλελεύθερο, πάντως, μετά από εκείνη τη συνεδρίαση είχαμε κύριο πρωτοσέλιδο θέμα (16/2/24): «ΝΙΠΤΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ LNG – Όλα έγιναν “σωστά και νομότυπα” αλλά αέριο… ούτε με κιάλια – Πέντε χρόνια δεν έγινε ούτε το μισό έργο του τερματικού στο Βασιλικό».

Αλλά, ποιοι είμαστε εμείς να κρίνουμε, έχουμε τόσους φωστήρες!

Πηγή:     https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1495866/sobara-tora-na-erthoun-ola-sto-fos-kuria-annita-poios-tha-ta-ferei/

Πιο πολύ φυτεύονται φωτοβολταϊκά παρά οτιδήποτε άλλο

 

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

1 Αυγούστου 2024

Ακόμα και οι πιο κακόπιστοι ενδεχομένως να έχουν πια πειστεί πως αυτό που ζούμε δεν είναι καύσωνας. Είναι η νέα μας πραγματικότητα. Θερμοκρασίες άνω των 40^ο για όλο σχεδόν το καλοκαίρι, πλημμύρες το χειμώνα, διάβρωση των παράκτιων περιοχών, πυρκαγιές καταστροφές. Η κατάσταση μπορεί να μην είναι καν αναστρέψιμη, μπορεί ωστόσο να γίνει προσπάθεια να περιοριστεί η καταστροφή της φύσης, που είναι η αιτία της κλιματικής αλλαγής. Η κάθε χώρα, η κάθε πόλη, η κάθε κοινότητα, ο κάθε άνθρωπος στα πλαίσια των δυνατοτήτων του. Ειδικοί λένε πως η ενίσχυση της φύσης και η προστασία της τοπικής βιοποικιλότητας, είναι σημαντικές παρεμβάσεις στην προσπάθεια δημιουργίας πιο βιώσιμων και ανθεκτικών πόλεων, καθώς ένα υγιές, φυσικό οικοσύστημα μπορεί να μετριάσει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δεσμεύοντας άνθρακα, παρέχοντας σκιά, αιχμαλωτίζοντας τα ύδατα απορροής και προστατεύοντας τις ακτές από τη διάβρωση.

Στοχεύοντας σε αυτή την κατεύθυνση, δήμαρχοι από 31 πόλεις, όπως το Λος Άντζελες, η Βομβάη, το Παρίσι, η Στοκχόλμη, το Σίδνεϊ, υπέγραψαν κοινή δήλωση (Urban Nature Declaration), υποσχόμενοι ότι το 30-40% της συνολικής δομημένης επιφάνειας των πόλεων τους θα αποτελείται από πράσινους χώρους έως το 2030 και το 70% των κατοίκων θα έχει πρόσβαση σε πράσινους ή μπλε (υδάτινους) δημόσιους χώρους, σε απόσταση 15’ με τα πόδια ή με ποδήλατο.

Τι γίνεται στην Κύπρο; Τα δέντρα, στο μυαλό κάποιων, εμποδίζουν την «ανάπτυξη». Με τη μεγαλύτερη ευκολία κόβονται δέντρα για να γίνουν πιο φαρδιοί δρόμοι, για να κτιστούν πύργοι ή άλλα οικιστικά συγκροτήματα, για να τοποθετηθούν πιο πολλές ξαπλώστρες στις παραλίες, για να γίνουν φωτοβολταϊκά πάρκα… Μεγάλες εκτάσεις στρώνονται με φωτοβολταϊκά πλαίσια τα οποία ναι μεν συλλέγουν ηλιακή ενέργεια, αλλά ταυτόχρονα εκπέμπουν θερμότητα. Για την τοποθέτηση τους δε, χρησιμοποιούνται τόνοι μπετόν και μέταλλο τα οποία ενισχύουν τις ψηλές θερμοκρασίες. Και εκεί που παλιά φύτρωνε και κανένα χορταράκι στην άγονη ή γόνιμη γη, πλέον δεν φυτρώνει τίποτα. Αγροτικές εκτάσεις μετατρέπονται σε «πάρκα», αφού ως γνωστόν παρά να καλλιεργείς καλύτερα να εισάγεις από την Ολλανδία, την Κίνα, την Αργεντινή… Κι ενώ όταν ακούς για πάρκο φαντάζεσαι δέντρα λουλούδια, λίμνες, μονοπάτια, έντομα, ο όρος ξαφνικά παραπέμπει σε ξηρασία.

Όπως αποκάλυψε ο συνάδελφος Άγγελος Νικολάου, εταιρεία αιτείται να δημιουργήσει ένα τέτοιο «πάρκο» αποκόπτοντας 1400 πεύκα στην περιοχή Λυθροδόντα – Μαθιάτη. Το Τμήμα Περιβάλλοντος διευκρινίζει πως απλά εξετάζεται η αίτηση χωρίς να σημαίνει πως θα δοθεί άδεια. Ωστόσο δεν είναι η μόνη περίπτωση. Πλέον πιο πολύ φυτεύονται φωτοβολταϊκά παρά οτιδήποτε άλλο. Και την ίδια ώρα πολίτες αναμένουν να εγκριθούν οι αιτήσεις του για λίγα πλαίσια στην οροφή του σπιτιού.

Πηγή:    https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1495992/pio-poli-fitevonte-fotovoltaika-para-otidipote-allo/

Παρίσι 2024: Το Χρυσό των Ολυμπιακών Αγώνων στην καταστροφή φυσικών πόρων και την καταστολή

 

Φρουροί ασφαλείας περιπολούν κατά την ανατολή του ηλίου δίπλα στους Ολυμπιακούς δακτυλίους που έχουν εγκατασταθεί στην Esplanade du Trocadero κοντά στον πύργο του Άιφελ μετά την υποψηφιότητα του Παρισιού ως οικοδεσπότη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024, στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 στο Παρίσι. (Photo credit: LUDOVIC MARIN/AFP/Getty Images)

01/08/2024

Πηγή: mediatvnews.gr
 

Πίσω από το θέαμα των αθλητικών ικανοτήτων βασιλεύει μια βάρβαρη πολιτική και μια βάναυση οικονομία.

«Οικολογικοί Ολυμπιακοί Αγώνες», «Κινητήρες για την οικολογική μετάβαση» και με «θετική συμβολή στο κλίμα». Αυτές είναι οι φιλόδοξες περιβαλλοντικές υποσχέσεις του Παρισιού 2024. Σε αυτό το πλαίσιο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) υιοθέτησε μια στρατηγική για το κλίμα με πολλαπλούς στόχους: μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 50% σε σύγκριση με τo 2010, υποστηρίζοντας θετικά έργα για το κλίμα, τα οποία είναι: η μαζική σκυροδέτηση, η ιδιωτικοποίηση και η καταστροφή φυσικών χώρων όπως το Parc de la Courneuve, το Bois de Taverny, οι εργατικοί κήποι του Aubervilliers, τα κοράλλια του Teahupoo στην Ταϊτή.

Και αυτό χωρίς να αναφέρουμε την κατασκευή ενός αυτοκινητόδρομου που θα διπλασιάσει την ατμοσφαιρική και την ηχορύπανση στο Saint-Denis, ακριβώς πάνω από ένα σχολείο, ενώ το χωριό των αθλητών ακριβώς απέναντι θα επωφεληθεί από τους «ήχους». Η πραγματικότητα είναι ότι η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων οδηγεί σε μαζική σκυροδέτηση των φυσικών και αστικών χώρων, θυσιάζοντας τη βιοποικιλότητα και την ευημερία των κατοίκων.

Προφανώς δεν αντιμετωπίζονται όλα με τον ίδιο τρόπο, ενώ τα έργα είναι κυρίως εφήμερες και αφαιρούμενες εγκαταστάσεις, ολόκληρες γειτονιές αναδιαμορφώνονται και σκυροδετούνται, κυρίως στο διαμέρισμα 93, για να φιλοξενήσουν Ολυμπιακές υποδομές, προωθώντας το gentrification. Αυτή η μεταμόρφωση διώχνει τους κατοίκους χαμηλού εισοδήματος από τις γειτονιές τους, αυξάνοντας τις κοινωνικές ανισότητες.

Οι αγώνες μια γιορτή αλλά όχι για όλους! Κοινωνική κάθαρση και κατάληψη του Παρισιού και των προαστίων του

Ενώ οι Ολυμπιακοί Αγώνες, λένε «είναι μια γιορτή ενότητας και αλληλεγγύης», πάρα πολλοί άνθρωποι αποκλείονται και πληρώνουν υψηλό τίμημα. Για να προετοιμαστούμε για το πάρτι, γινόμαστε μάρτυρες ενός πραγματικού πολέμου ενάντια στις γειτονιές, μιας άθλιας κοινωνικής κάθαρσης.

Οι οικοδομικές εργασίες και τα έργα αστικής ανάπλασης έχουν ήδη οδηγήσει σε αναγκαστικές εξώσεις πολλών οικογενειών, συχνά χωρίς επαρκή πρόβλεψη μετεγκατάστασης. Οι συνοικίες του Σεν Ντενί, όπου σχεδιάζονται πολλές ολυμπιακές υποδομές, αποτελούν θλιβερό παράδειγμα. Οι κάτοικοι εκτοπίζονται για να ανοίξουν χώρο για κατασκευές που θα ωφελήσουν μόνο μια πλούσια μειοψηφία, οδηγώντας σε αύξηση των ενοικίων και στον εξευγενισμό αυτών των περιοχών.

Ο Jade Lingaard, δημοσιογράφος στο Médiapart, υπολογίζει ότι τουλάχιστον 1.500 άνθρωποι εκτοπίστηκαν από το Παρίσι.

Για να διασφαλιστεί ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι γιορτή, η αστυνομία επιβάλει πραγματικούς Ολυμπιακούς Αγώνες καταστολής: η αύξηση της αστυνομικής βίας είναι ένα ανησυχητικό φαινόμενο.

Η επιβολή του νόμου αναπτύσσεται σε μεγάλους αριθμούς για να εξασφαλίσει εργοτάξια και μελλοντικές Ολυμπιακές ζώνες, συχνά εις βάρος των δικαιωμάτων των κατοίκων της περιοχής. Οι έλεγχοι και οι δυναμικές παρεμβάσεις αυξήθηκαν, δημιουργώντας κλίμα φόβου και ανασφάλειας στους ευάλωτους πληθυσμούς.

Οι άστεγοι, ειδικότερα, αντιμετωπίζουν συνεχείς πιέσεις να εγκαταλείψουν τους δημόσιους χώρους, συχνά χωρίς βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις.

Τέλος, οι συνθήκες εργασίας στα εργοτάξια των Ολυμπιακών Αγώνων είναι συχνά άθλιες.

Οι εργαζόμενοι, συχνά μετανάστες ή επισφαλείς εργαζόμενοι, υπόκεινται σε εξαντλητικά ωράρια, χαμηλούς μισθούς και ανεπαρκείς συνθήκες ασφάλειας.

Τα εργατικά ατυχήματα είναι συχνά και τα δικαιώματα των εργαζομένων παραβιάζονται τακτικά.

Η βιασύνη για την έγκαιρη ολοκλήρωση των υποδομών οδήγησε σε σοβαρή παραμέληση της ασφάλειας των εργαζομένων.

Ποτέ δεν ζητήθηκε η γνώμη Γάλλων πολιτών πριν παρουσιαστεί η υποψηφιότητα του Παρισιού για τους Αγώνες του 2024. Αυτή η απόφαση ελήφθη από μια μικρή αστική ελίτ, αποκομμένη από τις πραγματικές ανησυχίες και τις ανάγκες των πολιτών.

Αυτό δείχνει μια πλήρη περιφρόνηση για τη συμμετοχική δημοκρατία και για την κοινή γνώμη, η οποία βρίσκεται να πληρώνει τις συνέπειες μιας απόφασης που επιβλήθηκε από τα πάνω. Παράλληλα, να θυμίσουμε ότι μόνο το 25% του πληθυσμού ενδιαφέρεται για τους Αγώνες.

Επιπλέον, οι Αγώνες του Παρισιού 2024 απεικονίζουν μια αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση της επιβολής του νόμου και αυξημένη επιτήρηση, που παραβιάζουν τις ατομικές ελευθερίες.

Η μαζική ανάπτυξη οργάνων ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής επιτήρησης και της εντατικής χρήσης των ενόπλων δυνάμεων, μετατρέπει το Παρίσι σε πόλη υπό στρατιωτικό έλεγχο. Δημιουργείται έτσι ένα κλίμα καταστολής και καχυποψίας που βλάπτει σοβαρά την καθημερινότητα των πολιτών.

Ιδιωτικά κέρδη αλλά δημόσιες δαπάνες

Στο παρελθόν, οι αξιωματούχοι της ΔΟΕ έδιναν υποσχέσεις σχετικά με τα οφέλη που επέφεραν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στον τουρισμό, την απασχόληση και την οικονομική ανάπτυξη. Όμως, τα τελευταία χρόνια, αυτές οι υποσχέσεις έχουν καταρριφθεί: η ιστορία και η έρευνα έχουν καταρρίψει τον Ολυμπιακό μύθο.

Οι Αγώνες δημιουργούν μια σημαντική εισροή κεφαλαίων, αλλά όλα αυτά τα χρήματα ρέουν πάντα προς τα πάνω, σε όσους έχουν ήδη πολλά από αυτά. Είναι η πραγματική οικονομία του κεφαλαίου: τα χρήματα συγκεντρώνονται στις τσέπες εκείνων που έχουν ήδη πολλά από αυτά.

Συνοπτικά, το δημόσιο πληρώνει τα ιδιωτικά οφέλη και οι επιχειρήσεις πανηγυρίζουν. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες κινητοποιούν κολοσσιαία ποσά δημόσιου χρήματος, εις βάρος των κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτεραιοτήτων.

Ενώ δαπανώνται δισεκατομμύρια για την κατασκευή γηπέδων και πολυτελών υποδομών, τα κονδύλια που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση των βασικών κοινωνικών υπηρεσιών λείπουν σοβαρά.

Οι δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί για το Παρίσι 2024 ξεπερνούν ήδη τα 7 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που θα μπορούσε να είχε επενδυθεί σε βιώσιμα και χωρίς αποκλεισμούς έργα για το κοινωνικό σύνολο.

Αύξηση τιμών, gentrification, καταστολή

Για αρκετές εβδομάδες, η κυβέρνηση, η Νομαρχία του Παρισιού και η Πρόεδρος του Île-de-France, Valérie Pécresse, έχουν κάνει πολυάριθμες παρεμβάσεις σχετικά με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024, όπως μια σειρά από μεγάλης κλίμακας επιθέσεις εναντίον των πιο επισφαλών, μεταναστών και εργατικών γειτονιών. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Λονδίνο το 2012 και το Ρίο το 2016 είχαν τροχιές παρόμοιες με αυτές που αναδύονται για το Παρίσι το 2024: Αγώνες για την ευχαρίστηση των πλουσίων, σε βάρος των φτωχών.

Αύξηση των τιμών των μεταφορών, κερδοσκοπία ακινήτων, απελάσεις μεταναστών: είπατε «λαϊκό πανηγύρι»;

«Δημοφιλή παιχνίδια» και «προσβάσιμο σε όλους»: έτσι η κυβέρνηση, προσπάθησε να απεικονίσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024. Μια ψευδαίσθηση που εξατμίζεται γρήγορα ενόψει των τιμών των εισιτηρίων σε αρκετές εκατοντάδες ευρώ. Αλλά πέρα από το κόστος της πρόσβασης στα ίδια τα παιχνίδια, αυτή η λογική κατά των φτωχών θα γίνει αισθητή σε όλη την πόλη, πρώτα και κύρια από τη δραστική αύξηση των τιμών των μεταφορών στο Παρίσι.

Μεταξύ 20 Ιουλίου και 8 Σεπτεμβρίου 2024, τα εισιτήρια του μετρό θα διπλασιαστούν στα τέσσερα ευρώ (έναντι 2,15 ευρώ σήμερα), το εισιτήριο RER θα αυξηθεί στα έξι ευρώ και οι ημερήσιες και εβδομαδιαίες κάρτες θα κοστίζουν 16 και 70 ευρώ αντίστοιχα. Μια λογιστική λογική που θα πραγματοποιηθεί στις πλάτες εκατομμυρίων τουριστών, αλλά και εργαζομένων στο Ile-de-France.

Οι ιδιοκτήτες ξενοδοχείων και διαμερισμάτων στο Airbnb προβλέπουν επίσης μεγάλα ρεκόρ κερδών χάρη στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σύμφωνα με μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Le Parisien, η τιμή των ξενοδοχείων θα πρέπει να τετραπλασιαστεί μέχρι τον Αύγουστο του 2024. Η Mediapart προβλέπει ότι, χάρη στην κερδοσκοπία ακινήτων σε πλατφόρμες όπως η Airbnb, «κάθε οικοδεσπότης Ile-de-France που ανοίγει τις πόρτες του σε πλατφόρμα αυτού του τύπου θα μπορούσε να βάλει στην τσέπη σχεδόν… 2.000 ευρώ κατά τη διάρκεια των Αγώνων. Ή 220 ευρώ ανά διανυκτέρευση και ανά ενοικιαστή».

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση, χέρι-χέρι με το δημαρχείο του Παρισιού, ηγείται μιας επίθεσης κατά της πρόσβασης στη στέγαση για τους πιο επισφαλείς. Πολλοί φοιτητές θα αποβληθούν από το κατάλυμά τους CROUS με επιταγή 100 ευρώ. Ενώ 18.600 κατοικίες είναι κενές μόνο στο Παρίσι, το κράτος εκμεταλλεύεται τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να προσπαθήσει να απαλλάξει την περιοχή του Παρισιού από χιλιάδες άστεγους, χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της μείωσης του αριθμού των θέσεων για τη φιλοξενία τους.

Από την περασμένη άνοιξη, η κυβέρνηση έχει εκδιώξει πολλές χιλιάδες μετανάστες και άστεγους από τα ξενοδοχεία έκτακτης ανάγκης ή τις καταλήψεις χωρίς να τους προσφέρει μετεγκατάσταση ή στέλνοντάς τους σε περιοχές με ανάξιους όρους. Ένα πραγματικό κυνήγι κατά των φτωχών και κατά των μεταναστών στο όνομα ενός καλωσορίσματος τουρίστα για να αποκαταστήσει την εικόνα της Γαλλίας μεταξύ των υπερπλούσιων.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ανοίγουν την πόρτα στο γρήγορο gentrification του Seine-Saint-Denis

Από την πλευρά των εργοδοτών, οι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι είναι αυτοί που έχουν πετύχει το τζακ ποτ και αποκομίζουν τεράστια κέρδη με τις εργασίες που απαιτούνται για τις νέες υποδομές. Ο Vinci απέκτησε το μεγαλύτερο συμβόλαιο με ολόκληρο το χωριό αθλητών στο Pleyel. Επίσης, σε εργοτάξια που διαχειρίζονται ομάδες όπως οι Bouygues και Vinci, οι εργαζόμενοι χωρίς έγγραφα διακινδυνεύουν τη ζωή τους για μισθούς της φτώχειας.

Ενώ οι κατασκευές για τους Ολυμπιακούς Αγώνες εκτείνονται σε δεκάδες εκτάρια, αυτές οι εξελίξεις επιταχύνουν τον εξευγενισμό του Seine-Saint-Denis. Πίσω από την καταστροφή κτιρίων και κοινωνικών κατοικιών για την ανέγερση του μελλοντικού Ολυμπιακού Χωριού, εκατοντάδες οικογένειες μετακόμισαν όλο και πιο μακριά από το κέντρο του Παρισιού, ενώ οι νέες κατοικίες και οι νέες επιχειρήσεις θα εμφανίζουν απαγορευτικές τιμές για τα λαϊκά νοικοκυριά.

Όσοι δεν εκδιώχθηκαν άμεσα θα αναγκαστούν να μετακινηθούν λόγω της αύξησης των τιμών. Όπως εξηγεί η Marie-Hélène Bacqué, πολεοδόμος και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Nanterre του Παρισιού, «οι Ολυμπιακοί Αγώνες χρησιμοποιούν μια στρατηγική gentrification στο όνομα της κοινωνικής πολυμορφίας […]. Αλλά γινόμαστε μάρτυρες μιας εκ νέου ιεράρχησης των εδαφών: εξευγενισμού ορισμένων γειτονιών και φτωχοποίησης σε άλλες».

Το gentrification είναι μια από τις κοινές συνέπειες των Ολυμπιακών Αγώνων, που εφαρμόζεται από κράτη που επωφελούνται από τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να «καθαρίσουν» μεγάλες πόλεις όπως η Αθήνα το 2004 ή το Λονδίνο το 2012. Η δημοφιλής συνοικία Stratford, στο Λονδίνο, είναι ιδιαίτερα εμβληματική: αυτή η συνοικία του Ανατολικού Λονδίνου είναι εδώ και καιρό αγκάθι για αρκετούς δημάρχους που προσπάθησαν σε διάφορες περιπτώσεις να σπρώξουν τους κατοίκους της προς τα προάστια. Με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η συνοικία ορίστηκε να φιλοξενήσει το Ολυμπιακό στάδιο καθώς και σύγχρονες κατοικίες, χώρους πρασίνου και διάφορες αθλητικές υποδομές, όλα συνοδευόμενα από τη βελτίωση των δικτύων δημόσιων συγκοινωνιών.

Αυτή η αστική ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε με το κόστος πολλών κατεδαφίσεων και μετεγκατάστασης έξω από το Λονδίνο. Σήμερα, όπως εξηγεί ένα άρθρο στην Tribune, το gentrification που προκλήθηκε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν βάναυσο: δίπλα στο στάδιο, η τιμή των ακινήτων αυξήθηκε κατά 64% σε τέσσερα χρόνια -παράλληλα με μια έκρηξη του πληθυσμού των αστέγων κατά 151% στην περιοχή του Στράτφορντ συνολικά. Ο πληθυσμός του Στράτφορντ έχει επομένως αλλάξει σημαντικά με τη μετεγκατάσταση επισφαλών οικογενειών -συχνά μεταναστών- στα προάστια, μερικές φορές μια ώρα από το Λονδίνο. Σήμερα, μόνο το 11% των «μέτριων» νοικοκυριών έχει πρόσβαση στις τιμές ενοικίασης διαμερισμάτων στο Στάνφορντ .

«Καθαρισμός παραβατικότητας»: Ο Νταρμανίν (υπουργός εσωτερικών) προετοιμάζει την ολυμπιακή καταστολή

Εκτός από το να διώχνει τους φτωχούς, η κυβέρνηση σκοπεύει επίσης να χρησιμοποιήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να συνεχίσει τη βάση ασφάλειας της στις εργατικές γειτονιές. Πίσω από το επιχείρημα της «διασφάλισης» των Ολυμπιακών Αγώνων, υπάρχει μια πραγματική ενίσχυση του αστυνομικού μηχανισμού που η Darmanin έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζει με το σχέδιο «μηδενικής παραβατικότητας» που προβλέπει περισσότερες από 5.000 επιχειρήσεις «αντιπαραβατικότητας» και την ενίσχυση της αστυνομικής παρουσίας στις συγκοινωνίες στο Παρίσι και τα προάστια του. Σε αυτό προστίθεται ο νόμος των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024 που επιτρέπει την καθιέρωση μαζικής αλγοριθμικής βιντεοεπιτήρησης, που κατασκευάζεται από κολοσσούς όπλων όπως η Thalès.

Η ίδια επιχείρηση ασφαλείας, σε εντελώς διαφορετικό βαθμό, ξεκίνησε από την κυβέρνηση της Βραζιλίας πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, οδηγώντας σε μια βίαιη επίθεση κατά των φαβέλων υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης της «παραβατικότητας», συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών επιχειρήσεων στις φαβέλες του Ρίο. Ως εκ τούτου, η περίοδος των Ολυμπιακών Αγώνων οδήγησε σε επιτάχυνση των δολοφονιών της αστυνομίας στις φαβέλες. Η καταστροφή με μπουλντόζες της φαβέλας Vila Autodromo λίγα μέτρα από το Ολυμπιακό Πάρκο, με τη βοήθεια βαριά οπλισμένων ειδικών δυνάμεων, ήταν το αποκορύφωμα αυτής της καταστολής. 600 οικογένειες εκδιώχθηκαν.

Ο Darmanin εμπνέυστηκε από αυτήν την ολυμπιακή μέθοδο που συνίσταται στο πρόσχημα της ασφάλειας για την εισαγωγή έκτακτων μέτρων στο κοινό δίκαιο. Αναφέρεται στα μέτρα ασφαλείας που υιοθετήθηκαν ως «κληρονομιά των Ολυμπιακών Αγώνων». Τελευταία έφτασαν στην Γαλλική πρωτεύουσα 1.800 μπάτσοι από όλον τον κόσμο (40 χώρες) για «ασφάλεια».

Εξασφάλιση δημόσιου χώρου, εξώσεις των πιο επισφαλών, gentrification. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2024 δεν θα είναι «λαϊκοί Ολυμπιακοί Αγώνες» αλλά μια επίθεση εναντίον των φτωχών. Μια πανηγυρική πανδαισία υπό το πρόσημο της «εθνικής ενότητας», ενώ ο Μακρόν και οι καπιταλιστές φίλοι του δεν φοβούνται τίποτα περισσότερο από την αναζωπύρωση της ταξικής πάλης που τους τρόμαξε τόσο πολύ στη μάχη για τις συντάξεις. Ωστόσο, η περίοδος των Ολυμπιακών Αγώνων θα είναι κόλαση για τους χρήστες στην περιοχή του Παρισιού και για τους εργαζόμενους στις μεταφορές, ανυπομονώντας να κατευνάσει οποιαδήποτε πιθανή διαμαρτυρία.

Φ.Μ.

Πηγή:     https://info-war.gr/parisi-2024-to-chryso-ton-olympiakon-agono/

Από τη μία τσέπη βγαίνουν και από την άλλη επιστρέφουν στους ομίλους

 ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΣΤΟ ΤΕΤΡΆΓΩΝΟ Η «ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΚΕΡΔΩΝ»

Πηγή: Eurokinissi

Από τη μια τσέπη μπαίνουν, από την άλλη βγαίνουν, και μάλιστα διπλά, οι επιδοτήσεις στα τιμολόγια Ενέργειας για λαϊκά νοικοκυριά, εργαζόμενους και αγρότες, παρά τις εξαγγελίες της κυβέρνησης με αφορμή τη τροπολογία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας που ψηφίστηκε στη Βουλή, με στόχο την ελάφρυνση του ενεργειακού κόστους των οικιακών καταναλωτών, καθώς και των αγροτών.

Η συγκεκριμένη τροπολογία προβλέπει επιβολή ειδικής εισφοράς 10 ευρώ ανά μεγαβατώρα στις μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για τον μήνα Αύγουστο (και μόνο σε αυτές που λειτουργούν με φυσικό αέριο), επιδοτώντας με 1,6 ευρώ ανά kWh τους λογαριασμούς στο ηλεκτρικό ρεύμα για τους οικιακούς καταναλωτές, για ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η κυβέρνηση επαναλαμβάνει δε το γνωστό παραμύθι ότι αυτά τα ελάχιστα αρκούν τάχα για να ανακουφίσουν την «υπερβολική» επιβάρυνση των οικιακών καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας, μέσω της αύξησης των τιμών του ρεύματος, λόγω της «δυσλειτουργίας της ευρωπαϊκής αγοράς ρεύματος στη Νοτιοανατολική Ευρώπη κατά τη διάρκεια του περασμένου Ιουλίου».

Ποια είναι η πραγματικότητα όμως που καλείται να βιώσει για ακόμη μια φορά ο λαός μας πίσω από «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα»;

Οτι είναι η «κανονικότητα» της «απελευθερωμένης» αγοράς Ενέργειας, που μαζί έχουν συνδιαμορφώσει ΕΕ και όλες διαδοχικά οι κυβερνήσεις, αυτή που «καίει» τον λαό και τον βυθίζει στην ενεργειακή φτώχεια για να αυγατίζουν τα κέρδη τους μια χούφτα όμιλοι, που μόνο το πρώτο τρίμηνο του έτους, σε «κανονική» δηλαδή περίοδο, εκτινάχτηκαν ξεπερνώντας τα 770 εκατομμύρια ευρώ!

Για του λόγου το αληθές, κυριολεκτικά ώρες μετά την ψήφιση της συγκεκριμένης τροπολογίας, «εντελώς τυχαία», ανακοινώθηκε από το ελληνικό Χρηματιστήριο Ενέργειας και η μέση Τιμή Εκκαθάρισης Αγοράς (ΤΕΑ), η οποία παρουσιάζει εκ νέου αύξηση περίπου 20 ευρώ! Η μέση ΤΕΑ, που αφορά την πλειοψηφία των καταναλωτών, που είναι ενταγμένοι στα «πράσινα» ειδικά τιμολόγια τα οποία «διαφήμιζε» η κυβέρνηση, αλλά και τα κυμαινόμενα «κίτρινα», ανέβηκε «αυτομάτως» στα 128,8 ευρώ ανά μεγαβατώρα έναντι 108,8 ευρώ πριν καν τελειώσει ο Ιούλης.

Πού καταλήγουμε λοιπόν; Πως όταν κάνει τη «σούμα» ο εργαζόμενος θα του μείνουν λιγότερα και από όσα είχε, γιατί για άλλη μια φορά ο ίδιος πληρώνει την επιδότηση που τάχα παίρνει, με την Ενέργεια συνεχώς να ακριβαίνει φέρνοντας αμύθητα κέρδη στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και λογαριασμούς - φωτιά στον λαό, την ίδια ώρα που ένα μεγάλο τμήμα του αναγκάζεται να κάνει διακοπές «αγκαλιά» με το κλιματιστικό του. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής «απελευθέρωσης» της Ενέργειας με τις κατευθύνσεις της ΕΕ και την εισαγωγή στο Χρηματιστήριο Ενέργειας που στήριξαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Είναι η πολιτική της «πράσινης μετάβασης» που οδήγησε στην απολιγνιτοποίηση χωρίς κεντρικό σχέδιο, ενώ ο λιγνίτης είναι ένα πάμφθηνο και σε αφθονία στην Ελλάδα ενεργειακό προϊόν, το οποίο η επιστήμη και η τεχνολογία το έχουν κάνει «καθαρότερο», αλλά η χρήση του έρχεται κόντρα στα συμφέροντα που προωθούν τις ΑΠΕ. Αυτός είναι ο δρόμος της καπιταλιστικής οικονομίας, της «ελεύθερης» αγοράς, που υπηρετούν και προωθούν κυβέρνηση ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και λοιποί υποστηρικτές της.

«Φωτιά» και στις τιμές

Την ίδια ώρα, η εκτίναξη των τιμών στο ρεύμα και η «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού φέρνουν και νέο κύμα ακρίβειας, με τα πρώτα στοιχεία της Eurostat για τον πληθωρισμό να δείχνουν άνοδο (σε ετήσια βάση) στο 3% τον Ιούλη, από 2,5% τον Ιούνη. Ενώ ο ετήσιος πληθωρισμός της ζώνης του ευρώ εκτιμάται στο 2,6%, από 2,5% τον Ιούνη.

Σε σχέση με τα «καύσιμα» κίνησης του πληθωρισμού της ζώνης του ευρώ, οι υπηρεσίες έχουν την υψηλότερη συνεισφορά, με τον ετήσιο ρυθμό τον Ιούλη στο 4,0%, έναντι 4,1% τον Ιούνη. Ακολουθούν τα τρόφιμα, το αλκοόλ και ο καπνός με 2,3%, έναντι 2,4% τον Ιούνη, η Ενέργεια με 1,3%, έναντι 0,2% τον Ιούνη και τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά με 0,8%, έναντι 0,7% τον Ιούνη.

Για την Ελλάδα οι ανατιμήσεις που καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ σε έναν χρόνο αφορούν Κρέατα γενικά (1,5%), Ψάρια νωπά (7,2%), Ελαιόλαδο (54,8%), Λαχανικά κατεψυγμένα (6,5%), Ζάχαρη - σοκολάτες - γλυκά - παγωτά (3,6%), Καφέ - κακάο - τσάι (1,7%), Μεταλλικό νερό - αναψυκτικά - χυμούς φρούτων (8,1%) και Αλκοολούχα ποτά - μη σερβιριζόμενα (3,9%).

(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)

Πηγή:     https://www.902.gr/eidisi/oikonomia/370864/apo-ti-mia-tsepi-vgainoyn-kai-apo-tin-alli-epistrefoyn-stoys-omiloys