Μεταθέσεις και διορισμοί νηπιαγωγών

Ανακοινώθηκαν σήμερα από την Ε.Ε.Υ. μεταθέσεις και διορισμοί με σύμβαση των νηπιαγωγών. Για να ενημερωθείτε πατήστε εδώ.

Ποίημα της εβδομάδας 132

ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΟΙ

Καλότυχοι είστε σεις, που ξενυχτάτε
με την αξέγνοιαστή σας πάντα νιότη
και για τρελά ταξίδια ξεκινάτε
με την αρματωσιά του Δον Κιχώτη.

Ποτέ μαράζι εντός σας δεν κρατάτε
κι ούτε έχετε μελλούμενη έγνοια για ό,τι
μας θλίβει τη ζωή κι ούτε ρωτάτε
στερνοί όπου πάτε αν φτάσετε για πρώτοι.

Αχ, απ’ την πρόωρη φρόνηση, που δένει
τον πόθο μας σε βάρκα γερασμένη
κι ανήμπορη να ξανοιχτεί στα μάκρη,

σοφότερη είναι η τρέλα, που με πλάστρα
σας σπρώχνει ορμή σε δρόμους δίχως άκρη,
να πάρετε της χίμαιρας τα κάστρα.

Λέων Κουκούλας

Προγράμματα συμφιλίωσης, συνεργασίας

Διεξάγονται εδώ και εννέα μήνες εντατικές διαπραγματεύσεις για την επανένωση του νησιού μας και του κυπριακού λαού. Όμως, είμαστε έτοιμοι για τη σημαντική αυτή στιγμή της επανένωσης; Πιστεύω όχι. Παρόλο ότι όλα αυτά τα χρόνια έχουν καταβληθεί αξιέπαινες προσπάθειες επαναπροσέγγισης από ορισμένες πολιτικές δυνάμεις του τόπου και από μεμονωμένες ομάδες της κοινωνίας των πολιτών, η μάζα του λαού μας και στις δύο κοινότητες δεν έχει κατάλληλα προετοιμαστεί. Ας μην ξεχνούμε ότι για 29 ολόκληρα χρόνια τα οδοφράγματα του διαχωρισμού ήταν ερμητικά σφραγισμένα από την κατοχική δύναμη, σε μια προσπάθεια εμπέδωσης των διχοτομικών τετελεσμένων. Μετά τον Απρίλιο του 2003 άνοιξαν τα πρώτα οδοφράγματα και έδωσαν μια ανάσα στις επαφές μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Από την άλλη, οι δύο κοινότητες έχουν συνηθίσει να ζουν χωριστά και η επανένωση του λαού αντικρίζεται με δέος, ανησυχία, ακόμα και αντίδραση από κάποιους συμπατριώτες μας. Η γενιά της συμβίωσης και της συνεργασίας σβήνει σιγά-σιγά και οι νέοι μας, που γεννήθηκαν μετά το 1974, δεν έχουν μνήμες της ειρηνικής συνύπαρξης, ενώ ελάχιστοι απέμειναν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι που μιλούν και τις δύο γλώσσες
Είναι γιΆ αυτό που πιστεύω ότι χρειάζεται, ιδιαίτερα σήμερα, να ακολουθήσουμε μια νέα προσέγγιση στις σχέσεις μας με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους, που να τεθεί σε μια πιο συστηματική και οργανωμένη βάση με συγκεκριμένους στόχους και προγράμματα. Αυτή η νέα προσέγγιση θα μπορούσε να διαδραματίσει το ρόλο της υποστήριξης του δύσκολου έργου που έχουν αναλάβει οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων προς την κατεύθυνση λύσης του ευρύτερου πολιτικού προβλήματος. Χρειάζεται δηλαδή μια κατάλληλη προετοιμασία των πολιτών και στις δύο κοινότητες για τη μελλοντική συμβίωση. Δεν είναι δυνατόν, μετά από 35 χρόνια διαχωρισμού και έλλειψης συνεργασίας, να επανέλθει σε μια νύκτα η συνεργασία σε βαθμό αποτελεσματικό που να διασφαλίζει τη λειτουργικότητα του κράτους, αλλά και την επανένωση του λαού, της κοινωνίας και της οικονομίας. Αυτό που χρειάζεται να γίνει τώρα, χωρίς δηλαδή να περιμένουμε τη λύση, είναι να τεθούν σε εφαρμογή προγράμματα προς αυτή την κατεύθυνση. Αναφέρω ενδεικτικά ορισμένα τέτοια προγράμματα που θα μπορούσαν να εξεταστούν:

1) Προώθηση ευρύτερης χρήσης της τουρκικής γλώσσας στη δημόσια υπηρεσία με τη μετάφραση όλων των εντύπων που χρησιμοποιούνται και από τους Τουρκοκύπριους και όλων των κυβερνητικών ιστοσελίδων στην τουρκική γλώσσα.
2) Υποβολή πρότασης από την κυπριακή κυβέρνηση για υιοθέτηση της τουρκικής ως επίσημης γλώσσας της ΕΕ, εφόσον είναι μία από τις δύο επίσημες γλώσσες της Κυπριακής Δημοκρατίας.
3) Εισαγωγή της Τουρκικής και της Ελληνικής ως υποχρεωτικής γλώσσας αντίστοιχα στα προγράμματα διδασκαλίας των σχολείων των δύο κοινοτήτων.
4) Δωρεάν διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας στη δημόσια υπηρεσία.
5) Οικονομική στήριξη σε ιδιωτικά φροντιστήρια που διδάσκουν την τουρκική και ελληνική γλώσσα για δωρεάν φοίτηση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
6) Επαφές μεταξύ των ε/κ και τ/κ συντεχνιών δασκάλων με στόχο κοινά προγράμματα και εκδηλώσεις με συμμετοχή δημοτικών σχολείων, γυμνασίων και λυκείων των δύο κοινοτήτων.
7) Διεξαγωγή κοινών αθλητικών αγώνων με τη συμμετοχή μαθητών από τις δύο κοινότητες επί ετήσιας βάσης και απονομή επάθλων στους άριστους αθλητές. Οι αγωνιζόμενες ομάδες να είναι μικτές, με τη συμμετοχή Ε/Κ και Τ/Κ μαθητών, ούτως ώστε να προάγεται η συνεργασία και να καλλιεργείται το αθλητικό πνεύμα.
8) Καθιέρωση ετήσιου διαγωνισμού μεταξύ σχολείων των δύο κοινοτήτων για τη συγγραφή έκθεσης ιδεών, ποίησης και ζωγραφικής, και απονομή βραβείων στους νικητές του διαγωνισμού. Η επιτροπή επιλογής να αποτελείται από διακεκριμένους συγγραφείς, ποιητές και καλλιτέχνες των δύο κοινοτήτων. Έκδοση όλων των έργων σε δίγλωσσο βιβλίο και έκθεση των έργων ζωγραφικής σε κοινές εκθέσεις και στις δύο κοινότητες.
9) Δημιουργία τρίτου τηλεοπτικού καναλιού στην τουρκική γλώσσα και προώθηση ενημερωτικών προγραμμάτων για την ιστορία και την κουλτούρα των δύο κοινοτήτων, καθώς και προγραμμάτων που θα προβάλλουν την ειρηνική συμβίωση.
10) Υποτιτλισμός στην ελληνική και τουρκική γλώσσα τηλεοπτικών συζητήσεων στις οποίες να καλούνται και Τουρκοκύπριοι ειδικοί, ούτως ώστε να μπορεί να στηριχθεί ένας δημόσιος δικοινοτικός διάλογος.
11) Συστηματικές επαφές μεταξύ Ε/Κ και Τ/Κ δημοσιογράφων και δημιουργία ενός Παν-δημοσιογραφικού Φόρουμ, στο πρότυπο του Παν-συνδικαλιστικού Φόρουμ.
12) Πιο τακτικές επαφές μεταξύ του ΚΕΒΕ και του Τουρκοκυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου. Διεξαγωγή κοινών σεμιναρίων και κοινών εκθέσεων διαφόρων προϊόντων που περιλαμβάνονται στον κανονισμό της Πράσινης Γραμμής.
13) Καθιέρωση μηνιαίων επαφών μεταξύ των ε/κ και τ/κ συντεχνιών, εργοδοτών και εργαζομένων, με βάση ένα κοινό πρόγραμμα συνεργασίας σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος που να στοχεύουν στην προετοιμασία του λαού και των θεσμών για τη συμβίωση.
14) Οικονομική στήριξη για τη διοργάνωση δημόσιων συζητήσεων πάνω σε θέματα που θα αφορούν την επανένωση, τη λειτουργία ομοσπονδιακών συστημάτων διακυβέρνησης κ.ά., στις οποίες θα προσκαλούνται και Τουρκοκύπριοι είτε ως ομιλητές, είτε ως συμμετέχοντες, και να υπάρχει πρόνοια για ταυτόχρονη μετάφραση.
15) Κοινές πολιτιστικές εκδηλώσεις και στις δύο κοινότητες, όπως φεστιβάλ λαϊκής μουσικής και λαϊκού χορού, με βραβεία στα καλύτερα συγκροτήματα της χρονιάς που να επιλέγονται από δικοινοτική επιτροπή.
16) Δημιουργία Επιτροπής Ε/Κ και Τ/Κ ιατρών και εξεύρεση τρόπων εξάσκησης του επαγγέλματος ανεμπόδιστα και στις δύο κοινότητες. Διεξαγωγή κοινών σεμιναρίων και διασκέψεων στην Κύπρο και συμμετοχή από κοινού σε διεθνή συνέδρια.
17) Δημιουργία μιας ευρείας δικοινοτικής Επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την υλοποίηση ενός προγράμματος συντήρησης και επιδιόρθωσης όλων των αρχαίων μνημείων, εκκλησιών και τζαμιών σε ολόκληρη την Κύπρο.
18) Επαφές μεταξύ των συγγενών αγνοουμένων των δύο κοινοτήτων σε μια προσπάθεια αλληλοϋποστήριξης και αλληλοκατανόησης.
Τα πιο πάνω δεν αποτελούν ουτοπία. Όχι μόνο μπορούν να εφαρμοστούν, αλλά και επιβάλλεται. Αυτό που χρειάζεται είναι όραμα και αποφασιστικότητα. Άλλες χώρες με πολύ σοβαρότερα προβλήματα το έχουν πετύχει, γιατί όχι εμείς;

της Ερατoύς Κοζάκου-Μαρκουλλή

ΠΟΛΙΤΗΣ - 11/07/2009

"Το παιχνίδι είναι στημένο κι από πριν ξεπουλημένο …"

Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες δημόσιων «έντονων αντεγκλήσεων» μεταξύ του Προέδρου της ΠΟΕΔ (στέλεχος της ΠΑΔΕΔ) και του Προέδρου της Επαρχιακής Επιτροπής ΠΟΕΔ Λευκωσίας (στέλεχος της ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ). Με αφορμή τους πρόσφατους διορισμούς δασκάλων ερίζουν «περί όνου σκιάς». Προσπαθούν έντεχνα να βρουν διαφωνίες σε λεπτομέρειες για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των δασκάλων, των γονιών και της κοινωνίας. Κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να μην τους πάρουν χαμπάρι ότι συμφωνούν στην πλειοψηφία των θεμάτων, στην τακτική και τη στρατηγική δράσης.

Ακόμα και στο θέμα που υποτίθεται διαφωνούν, ένας απλός προσεκτικός αναγνώστης θα αντιληφθεί ότι συμφωνούν απόλυτα. Ο πρώτος λέει ότι αυτή τη στιγμή οι διορισμοί είναι ελλιπείς και δεν καλύπτουν τις ανάγκες της εκπαίδευσης. Ο δεύτερος λέει ότι δεν τέλειωσε ακόμη η στελέχωση των σχολείων και … δεν πρέπει να βιάζεται ο πρώτος. Θα μπορούσε, λέει, να τα πει αργότερα αν τα πράγματα μείνουν όπως είναι τώρα…

Σκοπός μας βέβαια δεν είναι να «δούμε ποιος έχει δίκιο» σε ένα στημένο παιχνίδι εντυπώσεων. Κατά καιρούς και για επικοινωνιακούς λόγους οι συμβιβασμένες ηγεσίες των δασκαλικών κινήσεων εφευρίσκουν «διαφωνίες». Για δεκαετίες όμως, με διακινησιακή ομοφωνία στο Διοικητικό Συμβούλιο, αδρανοποιούν κάθε διεκδικητική αγωνιστική προσπάθεια, αφήνουν τους δασκάλους στο περιθώριο, αλλάζουν ρόλους στο «γλείψιμο» ανάλογα με το κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία, και γίνονται ζήτουλες για κάποια ψίχουλα σε κομματικούς και παραταξιακούς διαδρόμους.

Πρόσφατα στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη του Ιούνη, για άλλη μια φορά, διέλυσαν τις εργασίες της από το μεσημέρι (καταψηφίζοντας πρόταση της ΡΙ.ΑΚΙ. για συνέχιση της συζήτησης θεμάτων και το απόγευμα) και πήγαν για φαγητό. Αυτή ήταν η στάση ΟΛΩΝ των άλλων κινήσεων σε μια στιγμή που την παιδεία μας ταλανίζουν σοβαρά προβλήματα. Την ίδια στιγμή αρνούνταν ΟΜΟΦΩΝΑ να συζητήσουν την πρόταση της ΡΙ.Α.ΚΙ. για αλλαγή του καταστατικού που, μεταξύ άλλων, περιορίζει την αυθαιρεσία του Προέδρου, της Γραμματείας, του Διοικητικού Συμβουλίου και δίνει τη δύναμη στη βάση του κλάδου. Επίσης, ψήφιζαν ΟΛΟΙ τους γενικόλογα ψηφίσματα και αρνούνταν πάλι την πρόταση της ΡΙ.Α.ΚΙ. που πρόβλεπε:

«Το Διοικητικό Συμβούλιο να αρχίσει συνεργασία με τη Συνομοσπονδία Γονέων, ώστε να εφαρμοστούν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των μαθητών, γονιών και δασκάλων έξω από το Υπουργείο, καθημερινά μετά τις 14 του Σεπτέμβρη 2009, με βάση πρόγραμμα που να καθοριστεί από κοινού. Η εξαγγελία του μέτρου να γίνει μέσα από κοινές Διασκέψεις Τύπου, που να οργανωθούν προηγουμένως».

Εμείς, ως ΡΙ.ΑΚΙ., πιστεύουμε ότι αυτή η αγωνιστική στάση θα δώσει το μήνυμα ότι οι γονείς, οι μαθητές και οι δάσκαλοι είναι αποφασισμένοι να διεκδικήσουν δυναμικά ποιοτική εκπαίδευση για ΟΛΑ τα παιδιά. Θα διατρανώσει την απόφασή μας ότι θα συνεργαστούμε όλοι οι φορείς για την λύση των θεμάτων και δεν θα αναλωνόμαστε στην απλή συζήτησή τους, μετατρεπόμενοι σε ανάχωμα της οργής και της αγανάκτησης όσων υφίστανται και βιώνουν τριτοκοσμικές καταστάσεις στα σχολεία τους.

Μετέτρεψαν σε «φετίχ», ο καθένας απ’ την πλευρά του, τη συμμετοχή ή μη στο διάλογο για την «Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση». Αντί οι σκυφτοκέφαλες παραταξιακές ηγεσίες να ανασκουμπωθούν και να οργανώσουν μέτωπο παιδείας με όλους τους γονείς «κατσιαρίζουν» στα μέσα ενημέρωσης, τάχα διαφωνώντας, για να κερδίζουν πόντους στο επικοινωνιακό αλισβερίσι του κομματικο-παραταξιακού πατριωτισμού. Αποκρύβουν από τη βάση του κλάδου ότι επί δεκαετίες ο διάλογος για την παιδεία είναι προσχηματικός για να περνά η εκάστοτε εξουσία ανέξοδα τις επιλογές της. Η εικόνα της καθημερινότητας των δασκάλων και νηπιαγωγών στα σχολεία, χρόνο με το χρόνο, γίνεται καταθλιπτικότερη. Τα όποια «ψίχουλα» έφτασαν κατά καιρούς στο σχολικό περιβάλλον ήταν για να «σώσουν το γόητρο» των συμβιβασμένων ηγεσιών και να αμβλύνουν την αγανάκτηση των εκπαιδευτικών και των γονιών.

Όλοι αυτοί που αυτές τις μέρες φωνασκούν, και οι άλλοι που σιωπούν «εκκωφαντικά», έχουν «λερωμένη τη φωλιά τους». Μετέχουν σ’ ένα στημένο παιχνίδι που παίζουν εδώ και χρόνια, κάθε καλοκαίρι. Επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν εκπαιδευτικούς και γονείς από τα σοβαρά προβλήματα της παιδείας. Προσπαθούν να μας υποδείξουν ότι αν το Σεπτέμβρη οι δάσκαλοι και τα βιβλία είναι στα σχολεία, όλα είναι θαυμάσια. Επανερχόμαστε στο θέμα για το οποίο «διαφωνούν» τάχα τα στελέχη των παρατάξεων: Ας υποθέσουμε ότι γίνονται οι διορισμοί όλων των απαιτούμενων δασκάλων άμεσα (όπως θα ήθελε ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔ) ή σε λίγες ή περισσότερες μέρες (όπως προβλέπει ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔ Λευκωσίας).

Θα είναι άραγε όλα εντάξει; Τίθενται ορισμένα ερωτήματα;

• Πόσο έτοιμοι είναι οι πρωτοδιόριστοι εκπαιδευτικοί; Πότε θα αποφασίσουμε να διεκδικήσουμε μόρφωση ΟΛΩΝ των εκπαιδευτικών σε Πανεπιστημιακές Παιδαγωγικές Σχολές;
• Είναι αποδεκτό οι διορισμένοι εκπαιδευτικοί να μην έχουν καμιά ουσιαστική περιοδική επιμόρφωση από την ημέρα του διορισμού τους; Μας αρκεί να ανεχόμαστε να χρυσοπληρώνουν οι εκπαιδευτικοί τα δημόσια και ιδιωτικά Πανεπιστήμια;
• Θα συνεχίσουμε το μύθο του «πολυδύναμου δασκάλου» θυματοποιώντας και τους συναδέλφους που έχουν ειδικά προσόντα, γνώσεις, ταλέντο και όρεξη για εξειδίκευση; Θα αφήσουμε να ξεζουμίζονται επί χρόνια και μετά να είναι στη διακριτική ευχέρεια του διευθυντή αν θα τους αξιοποιήσει στην ειδικότητά τους;
• Τα σχολεία μας θα έχουν ΟΛΑ την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή;
• Τα βιβλία που θα βρίσκονται στα σχολεία θα είναι διδάξιμα, παιδαγωγικά κατάλληλα, προσαρμοσμένα στις δυνατότητες και τις ανάγκες των μαθητών ή θα συνεχίσουν να είναι, στην πλειοψηφία τους, πρόχειρα απότοκα για να απορροφηθούν χρηματοδοτήσεις της Ε.Ε.;
• Είμαστε ευχαριστημένοι με τους 4 περίπου μήνες άδεια μητρότητας για τις δασκάλες και νηπιαγωγούς (το 80% του κλάδου) και όλες τις εργαζόμενες μητέρες των παιδιών μας; Μόνο για «κούφια λόγια» σε σεμινάρια και ημερίδες θα είμαστε … για τη σπουδαιότητα της σχέσης παιδιού και μητέρας (και πατέρα) στα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης του παιδιού;
• Οι γονείς θα συνεχίσουν να πληρώνουν αδρά για τις εκπαιδευτικές επισκέψεις των παιδιών;
• Οι Η/Υ θα παραμείνουν απλά αντικείμενα για να βγαίνουν καλά δεδομένα μας στις στατιστικές και μέσο για άνοιγμα της εκπαιδευτικής αγοράς στις ιδιωτικές εταιρείες; Πότε θα δοθεί τεχνική υποστήριξη σε κάθε σχολική Εφορεία και ώρες για παιδαγωγική στήριξη σε κάθε σχολείο;
• Το Σεπτέμβρη οι εκπαιδευτικοί θα έχουν το ίδιο βαρυφορτωμένο διδακτικό ωράριο;
• Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς θα εκλείψει η αδιαφάνεια και ο εξευτελισμός σε προαγωγές, μεταθέσεις, μετακινήσεις, αποσπάσεις;
• Και πολλά άλλα…

Ας έρθουμε λίγο και στα της ΠΟΕΔ.
Μέχρι το Σεπτέμβρη θα αξιοποιήσετε το χρόνο για να οργανώσετε τον αγώνα με τους γονείς για διεκδίκηση όλων αυτών που δικαιούνται τα σχολεία και τα παιδιά μας ή θα υπονομεύετε την προοπτική δημιουργίας κοινού διεκδικητικού αγωνιστικού μετώπου παιδείας, σ’ ένα «παιχνίδι στημένο κι από πριν ξεπουλημένο …»;
Πάντως εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να παραμείνουμε θεατές στο ανούσιο και επικίνδυνο παιχνίδι σας.

Μεταθέσεις και διορισμοί δασκάλων

Δημοσιεύτηκαν χθες μεταθέσεις και διορισμοί δασκάλων. Πατήστε εδώ για να ενημερωθείτε. (Τις προηγούμενες μέρες δημοσιεύτηκαν μεταθέσεις και διορισμοί νηπιαγωγών και ειδικής εκπαίδευσης)

Επίσης πατήστε εδώ για να δείτε τους διορισμούς δασκάλων με σύμβαση.

Ποίημα της εβδομάδας 131

Όταν ο Φύλαξ είδε το Φως

Χειμώνα, καλοκαίρι κάθονταν στην στέγη
των Ατρειδών κ' έβλεπ' ο Φύλαξ. Τώρα λέγει
ευχάριστα. Μακρυά είδε φωτιά ν' ανάβη.
Και χαίρεται• κι' ο κόπος του επίσης παύει.
Είναι επίπονον και νύκτα και ημέρα,
στην ζέστη και στο κρύο να κυττάζης πέρα
το Αραχναίον για φωτιά. Τώρα εφάνη
το επιθυμητόν σημείον. Όταν φθάνει
η ευτυχία δίδει πιο μικρή χαρά
απ' ό,τι προσδοκά κανείς. Πλην καθαρά
τούτο κερδήθηκε: γλυτώσαμ' απ' ελπίδας
και προσδοκίας. Πράγματα εις τους Ατρείδας
πολλά θα γίνουνε. Χωρίς νάναι σοφός
κανείς εικάζει τούτο τώρα που το φως
είδεν ο φύλαξ. Όθεν μη υπερβολή.
Καλό το φως• κι' αυτοί που έρχονται καλοί•
τα λόγια και τα έργα των κι' αυτά καλά.
Και όλα ίσια να ευχόμεθα. Αλλά
το Άργος ειμπορεί χωρίς Ατρείδας να
κάμη. Τα σπίτια δεν είναι παντοτεινά.
Πολλοί βεβαίως θα μιλήσουνε πολλά.
Ημείς ν' ακούμε. Όμως δεν θα μας γελά
το Απαραίτητος, το Μόνος, το Μεγάλος.
Και απαραίτητος, και μόνος, και μεγάλος
αμέσως πάντα βρίσκεται κανένας άλλος.

Κωνσταντίνος Καβάφης

Ποίημα της εβδομάδας 130

Λήθη

Κλειστά εντός ανθοκομείου
υπό τα υελώματα τ' άνθη ξεχνούν
πώς είν' η λάμψις του ηλίου
και πώς φυσούν αι αύρ' αι δροσεραί όταν περνούν.

Κωνσταντίνος Καβάφης

Οι συγκλητικοί προκαλούν.

Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Κύπρου με τις τελευταίες της αποφάσεις έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις. Με την αλαζονεία πολιτικάντηδων αδιαφορούν για τα σοβαρά προβλήματα της παιδείας και ασχολούνται με τα προσωπικά βολέματα. Από τα πολλά που έχουν βγει στη φόρα, επιλέγω δυο χαρακτηριστικά άρθρα. (Εκείνο της κ. Χατζηδημητρίου είναι πριν δυο χρόνια). Κάποιοι φαίνεται την αυτονομία της σκέψης, της διακίνησης ιδεών, της αυτόνομης έρευνας στην υπηρεσία του ανθρώπου είναι έτοιμοι να την πετάξουν στα πόδια οποιασδήποτε πολυεθνικής, συμμορφούμενοι με τις ευρωενωσιακές εντολές. Εκεί δεν ενοχλούνται για την περίφημη αυτονομία που πάει περίπατο. Την αυτονομία την εκλαμβάνουν ως "κάνω ότι γουστάρω" καβαλικεύοντας το καλάμι ως τοπικοί πολιτικάντηδες. Αυτός ο λαός πολλές εξουσίες άντεξε στη ράχη του. Δεν έχει ανάγκη από μια ακόμα "πνευματική" εξουσία τέτοιου είδους.

Και ο πανεπιστημιακός θέλει τη τζάκουάρ του

ΕΦΗΜΕΡΑ

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

Καλά, δεν είναι πως πιστέψαμε πως ένα πανεπιστήμιο μπορεί να κάνει μια μεγάλη ανατροπή σε μια κοινωνία, αλλά από την άλλη, δεν πάψαμε ποτέ να αναρωτιόμαστε γιατί έστω και μια τόσο δα πινελιά αλλαγής, μια ελάχιστη παρέμβαση δεν κατάφερε να κάνει το Πανεπιστήμιο της Κύπρου τόσα χρόνια που λειτουργεί. Επικρίναμε πάντα τους φοιτητές που πήγαιναν να γραφτούν παρέα με τους γονείς τους όπως και στο Δημοτικό, όπως και στο Γυμνάσιο. Κριτικάραμε τους φοιτητές πως ενώ τους έκτισαν μια ωραιότατη φοιτητική εστία, πολύ λίγο ενδιαφέρον επέδειξαν και προτιμούσαν να μένουν με τους γονείς τους. Χαρακτηρίστηκε φαινόμενο το ποσοστό φοιτητών με ιδιωτικό αυτοκίνητο (αυτό φυσικά δικαιολογείται γιατί δεν υπάρχουν και πολλοί άλλοι τρόποι για να διακινηθεί κάποιος, αλλά υπάρχουν αυτοκίνητα κι αυτοκίνητα). Τώρα όμως που διαβάζουμε ότι μέχρι σήμερα πρυτάνεις και αντιπρυτάνεις είχαν τζάκουαρ, BMW και οδηγό -και μόλις τώρα αποφάσισαν πως είναι αχρείαστα όλα αυτά- βρίσκουμε μια κάποια εξήγηση. Πώς να γίνει κάποια ανατροπή όταν ένα πνευματικό ίδρυμα αντί να δείξει έναν άλλο τρόπο σκέψης, μια άλλη στάση ζωής, ακολουθεί την πεπατημένη; Από τους βουλευτές δεν αναμένεις πως θα αποποιηθούν των προνομίων τους, από τους υπουργούς το ίδιο, όσο κι αν το θέαμα υπουργού να πίνει καφέ στη Λήδρας με τους φίλους του, κι ο οδηγός να αναμένει στωικά να τον μεταφέρει όπου στο καλό αποφασίσει πως θέλει να πάει, σε ξενίζει. Από τους πανεπιστημιακούς όμως; Πώς να το ερμηνεύσεις; Πως είναι τόσο πολύτιμος ο χρόνος των πανεπιστημιακών που καλύτερα εκείνες τις ώρες των τεραααάστιων διαδρομών να τις αξιοποιούν γόνιμα, μελετώντας, αντί να τις σπαταλούν σε πεζές δραστηριότητες όπως το οδήγημα; Πως είναι τόσο αλλού, τόσο απορροφημένοι στις σκέψεις τους ως επιστήμονες, που δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στο οδήγημα και αποτελούν κίνδυνο τόσο για τους εαυτούς τους όσο και για τους υπόλοιπους; Ή πως θα πρέπει να έχουν -και να φαίνεται- ένα status που δεν θα πηγάζει από τη σοφία τους, που πολλές φορές δεν είναι και τόσο ορατή, αλλά με σύμβολα και προνόμια όπως και οι υπόλοιποι προύχοντες του μη πνευματικού κόσμου;

"Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ" Πριν δυο περίπου χρόνια με αφορμή την έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας της Δημοκρατίας.

Εμείς προειδοποιούσαμε από την αρχή της σχολικής χρονιάς ...

Από την αρχή της σχολικής χρονιάς, στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη των Γενικών Αντιπροσώπων της ΠΟΕΔ, η ΡΙ.Α.ΚΙ. προειδοποιούσε για την κατάσταση της παιδείας και την αγωνιστική πορεία που απαιτούσαν οι συνθήκες. Την ώρα που εμείς υψώναμε πανό με τα προβλήματα της παιδείας, κάποιοι προτιμούσαν να φορούν τις γραβάτες τους και να κάνουν δημόσιες σχέσεις, πιστεύοντας πως όσο πιο σκυφτοκέφαλοι είναι, μπορούσε να τους λυπηθεί η εξουσία και να τους πετάξει λίγα ψίχουλα με στόχο να ξεγελάσουν και τη βάση των δασκάλων. Οι δάσκαλοι όμως, όσο εκλωβισμένοι και αν είναι από τα ρουσφέτια και την αδιαφάνεια, άρχισαν να τους παίρνουν είδηση. Σύντομα δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν, όταν αποκαλυφθούν για τα καλά.

Ή στραβός είν' ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε ...

Στην ιστοσελίδα της "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ" διάβασα χθες και το εξής:

"Η πλειοψηφία των Γενικών αντιπροσώπων της ΠΟΕΔ, απέρριψε το αίτημα της Προοδευτικής Κίνησης Δασκάλων και Νηπιαγωγών, για να συζητηθεί η απόφαση της Επιτρόπου Διοικήσεως σχετικά με τις επισκέψεις Τ/Κ μαθητών και Εκπαιδευτικών στα σχολεία μας ...".

Άρχισα να αναρωτιέμαι αν ήμουν στη Συνδιάσκεψη ή όχι. Δυστυχώς για τους φίλους της "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ" και όλους τους δασκάλους τα γεγονότα είναι διαφορετικά. Οι Γενικοί αντιπρόσωποι δεν απέρριψαν ούτε ενέκριναν τίποτα, γιατί δεν τέθηκε ποτέ το θέμα σε ψηφοφορία. Το προεδρείο της Συνδιάσκεψης αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να θέσει το θέμα για συζήτηση εκτός ημερήσιας διάταξης. Το ίδιο έκανε και με την πρότασή μας (ΡΙ.Α.ΚΙ.) για παράταση των εργασιών και μετά το γεύμα. Εμείς, παίρνοντας το λόγο, ήμασταν οι μόνοι που τοποθετηθήκαμε ξεκάθαρα. Από θέση αρχής θέλουμε να συζητούνται όλα τα θέματα. Και αυτό που έθεσε η "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ" και όλα όσα είχαν εγγραφεί στην ημερήσια διάταξη.

Δυστυχώς όλες οι άλλες κινήσεις, και η "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ", αρνούνται να συνεχιστούν οι εργασίες το απόγευμα, μετά το γεύμα. Πώς θέλουν να συζητηθεί ένα θέμα το οποίο θέτουν στο προεδρείο στις 13:05 και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ αποφασίζουν ότι οι εργασίες θα λήξουν, με το "αποφασίζομεν και διατάσσομεν", στις 13:15; Ο λαϊκισμός και ο παραλογισμός περίσσεψε.

Έχουμε γίνει φορτικοί σε κάθε συνδιάσκεψη να θέτουμε θέμα για παράταση των εργασιών και μετά το γεύμα. ΟΛΕΣ οι κινήσεις το απορρίπτουν και ενοχλούνται όταν τους επισημαίνουμε την κατασπατάληση των χρημάτων των δασκάλων για οδοιπορικά και γεύματα, χωρίς να αξιοποιείται ο χρόνος για συζήτηση των θεμάτων και αποφάσεις. Το ποτήρι όμως έχει ξεχειλίσει. Στην τελευταία συνδιάσκεψη συναδέλφισσα ήρθε και μου είπε ότι "δεν ήξερε ότι εγώ αρνούμαι όλα τα χρόνια να πάρω οδοιπορικά και να μείνω στο γεύμα". Της απάντησα ότι "είναι αλήθεια. Για μένα ο συνδικαλισμός είναι προσφορά. Τις Συνδιασκέψεις τις αντιμετωπίζω ως πεδίο συζήτησης και λήψης αποφάσεων για το μέλλον της εκπαίδευσης και της παιδείας".

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Να το βάλουν καλά στο μυαλό τους. Κάποιοι φαίνεται βλέπουν τις Συνδιασκέψεις για 2-3 αργίες ακόμα το χρόνο με πληρωμένα οδοιπορικά και γεύμα. Τα ψέματα όμως τέλειωσαν. Σύντομα θα έρθει η ώρα που θα λογοδοτήσουν σε όλους τους δασκάλους και νηπιαγωγούς.

Και για να μη παρεξηγούμαστε. Ασφαλώς και δικαιούνται γεύμα οι αντιπρόσωποι αν έμεναν και εργάζονταν και το απόγευμα. Ακόμη και οδοιπορικά, για όσους έρχονται από τις μακρινές πόλεις, θα μπορούσαμε να δεχτούμε. Όχι όμως να εμπαίζουν τους δασκάλους με απροκάλυπτο τρόπο, σε αγαστή διαπαραταξιακή συμφωνία, να αρνούνται να συζητήσουν και να πάρουν αποφάσεις, να κρατούν τους πλείστους αντιπροσώπους ανενημέρωτους, να εγγράφουν ή να μην εγγράφουν θέματα, να συζητούν ή να μη συζητούν θέματα για παραταξιακές ή κομματικές σκοπιμότητες και να λαϊκίζουν ασύστολα.

Το ερώτημα για ΟΛΕΣ τις κινήσεις παραμένει αμείλικτο:

Για να μπορέσουν να συζητηθούν ΟΛΑ τα θέματα χρειάζεται οι Συνδιασκέψεις να είναι ολοήμερες, ώστε με άνεση χρόνου και σεβασμό στα χρήματα των συνδρομών των δασκάλων και νηπιαγωγών να παίρνουμε και να υλοποιούμε αποφάσεις.
ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ;
Η ΡΙ.Α.ΚΙ. το έχει απαντήσει με τη δράση της.

Εκκολαπτήριο φιδιών

Δύο Ρωμιοί στη Μανωλάδα βασάνισαν και έσυραν αλυσοδεμένους πίσω από τη μηχανή δυο δυστυχισμένους πρόσφυγες από το Μπαγκλαντές. Τιμωρία (!) αντίποινα (;) για κλοπή... Ελλάδα 2009. Εικόνα επαναλαμβανόμενη σε τρομοκρατημένες, πολιτισμικά υποβαθμισμένες, ταχέως εκφασιζόμενες κοινωνίες από τους αρχαίους χρόνους ως τα σήμερα.

Οχι, το πρόβλημα δεν είναι τα δύο, τρία, πέντε κτήνη. Είναι που υπάρχει κοινωνία - αρένα έτοιμη να συζητήσει το θέμα, να το αναλύσει, να το εξηγήσει, να το δικαιολογήσει. Και δεν υπάρχει στη θέση της εκείνη η ομάδα, όχι ο όχλος, που συμπτύσσεται σχεδόν αυτόματα και αντιδρά. Η ομάδα, το σύνολο, ικανή να εξεγερθεί ηθικά, να αισθανθεί δυνατή και αποφασιστική μπροστά και απέναντι στη μηχανή και τα κτήνη. Να σταματήσει το έγκλημα, να σπάσει τις αλυσίδες, να απαξιώσει όχι μόνο την πράξη αλλά και την ιδέα της. Αυτά δε γίνονται με τηλεφωνήματα. Στην Αστυνομία. Παίρνουν το δρόμο, όχι κακώς στη προκειμένη περίπτωση, του συνήθους (;) συμβάντος βίας.

Οχι. Δε μιλάω για νόμο του Λιντς. Το αντίθετο. Μιλάω για την προσδοκία, την απαίτηση να βρίσκονται αυτά τα κτήνη απέναντι στην άμεση κοινωνική καταδίκη. Τον ουσιαστικό εξανδραποδισμό τους από τους... πελάτες στους οποίους εμφανίζονται όταν πουλάνε, αγοράζουν κι εισπράττουν κέρδη από τους δούλους που κρατούν στην περιοχή τους για να δουλεύουν στους αγρούς, στις στάνες, στους δρόμους υπό συνθήκες χειρότερες κι από την εποχή του Σπάρτακου και του μπάρμπα Θωμά.

Μιλάω για κείνη την κοινωνία που δεν ανέχεται μήτε την ιδέα της δουλείας, μήτε την «εκτέλεση» του δούλου από τα «αφεντικά» της διπλανής πόρτας. Αυτός ο λαός της αντίστασης, της αντιχουντικής δράσης, ο λαός που έκρυβε Εβραίους, φυγάδευε διωγμένους, έδινε τη ζωή του για να μη σουλατσάρουν ανενόχλητοι οι χίτες κι οι δοσίλογοι είναι που δεν συμπτύσσεται άμεσα να βγει στους δρόμους να αποθαρρύνει τα κτήνη που είναι ίδια απέναντι σε μετανάστες και δικούς, φίδια του ίδιου πάντα μαύρου αβγού.

Δεν ήταν χορτασμένοι, μήτε βολεμένοι, μήτε ρομαντικοί εκείνοι οι συμπατριώτες μας που μας έμαθαν την ουσία του πατριωτισμού και το ήθος του όρθιου ανθρώπου. Δεν πέρασαν χιλιάδες χρόνια από τότε που τους έβλεπες να συνωθούνται σε δράσεις μαζικές ενάντια στην ντροπή του ανθρώπου που γίνεται κτήνος μπροστά στα μάτια τους.

Αυτοί οι μαύροι, οι σκατόψυχοι άνθρωποι υπήρχαν και τότε κι ίσως ήταν και περισσότεροι. Κι ήταν και τότε αντικομμουνιστές και ρατσιστές. Κι ό,τι απαξιώνει το σκεπτόμενο άνθρωπο.

Όμως ήταν πολλοί κι έμοιαζαν περισσότεροι αυτοί που όρθωναν ανάστημα. Που αντιστέκονταν στη θεσμοθετημένη δικαιολογία του κτήνους το οποίο δήθεν υπερασπίζεται τα ιερά και όσια, την περιουσία., την ιδιοκτησία, την πατρίδα της πάρτης τους.

Αυτή τη δειλία (;), την έλλειψη υποκειμενικής ευθύνης, που εκφράζεται με τέτοιες αυθόρμητες ταχύτητες ώστε γίνεται μάζα, όγκος, άθροισμα κοινωνικό και πολιτικό ικανό να ξεβράσει με μιας τα αποβράσματα, είναι που πρέπει να αναλύσουμε. Να δούμε και να χτυπήσουμε στη ρίζα ό,τι ανθρώπους του επισφαλούς μεροκάματου και της επιβίωσης τους κάνει μια μαλθακή μάζα που ψελλίζει αποδοκιμασίες, αποποιείται ευθύνες και βρίσκει τάχιστα «δημοκρατικές ευαισθησίες» να ξεφορτώνεται την ενοχή της. Στις μέρες μας πια ο στόχος δεν μπορεί να είναι τα φίδια. Το εκκολαπτήριο θέλει ξεθεμελίωμα.

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 21-6-2009

Ποίημα της εβδομάδας 129

Τελειωμένα

Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,
με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,
λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε
για ν' αποφύγουμε τον βέβαιο
τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.
Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν’ αυτός στον δρόμο•
ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα
(ή δεν τ' ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά).
Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,
εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,
και ανέτοιμους -πού πια καιρός- μας συνεπαίρνει.

Κωνσταντίνος Καβάφης