Αναδημοσίευση από το blog συναδέλφου φίλου από την Ελλάδα.
Με όποιον άνθρωπο μιλήσεις τούτες τις μέρες είτε βρίσκεται στο μετερίζι του αγώνα είτε του έχουν περάσει μέσα του την ήττα, δεν θα συναντήσεις τίποτε άλλο από τη βαθιά του αγανάκτηση για τα πρωτοφανέρωτα και βάρβαρα μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Εξ αντανακλάσεως βλέπουμε και όλη αυτή την τιτάνια προσπάθεια των χειραγωγών του συστήματος, μεγαλοκαναλάρχες, κρατική τηλεόραση, εφημερίδες , περιοδικά , «γκαλοπολόγους», εξαγορασμένη διανόηση να αναλώνουν χιλιάδες ώρες για να μας πείσουν ότι εμείς φταίμε, ότι εμείς φάγαμε τα λεφτά, ότι εμείς υπερκαταναλώνουμε, ότι εμείς δημιουργήσαμε τα ελλείμματα, ότι εμείς με λίγα λόγια είμαστε λαός ανάδελφος, απολωλός πρόβατο στη μεγάλη καπιταλιστική οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια, καλοπληρωμένες πένες του συστήματος αναπαράγουν κάθε ηλιθιότητα ενταγμένη στην κυρίαρχη προπαγάνδα ακόμα και αν είναι αναπόδεικτη , ανιστόρητη ακόμα και παράλογη.
Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν οι απόψεις που διαβάσαμε στην «Αλήθεια» (11/03/2010 στήλη Αληθινά) του Αντ. Πανούτσου ως αναδημοσίευση από τη “Sport Day”.
Ο άνθρωπος βέβαια παπαγαλίζει γνωστές σαπουνόφουσκες που λείαν προσφάτως μεγαλοκαθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας αναμασούσε στην τηλεόραση της ΝΕΤ, ως αιτίες της κρίσης και συγκεκριμένα, τις απέδιδε στο σοβιετικό μοντέλο ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια. (!)
Θέλοντας να αποσείσουν τις ευθύνες της τάξης που ευλαβικά υπηρετούν, συνειδητά στρεβλώνουν και παραποιούν την κρατικομονοπωλιακή ρύθμιση της οικονομίας που εντατικά εφαρμόστηκε μετά την καπιταλιστική κρίση του 1929-30, γνωστό ως μοντέλο του Κέυνς και που προέβλεπε την ένταση της αστικής κρατικής παρέμβασης σε όλα τα επίπεδα και στην οικονομία και στην πολιτική και στην κοινωνική ασφάλιση-«κράτος πρόνοιας»- ώστε να αποσοβηθούν στο μέλλον οι κρίσεις του συστήματος, με το ρόλο του σοσιαλιστικού κράτους και ιδιαίτερα του κράτους στη Σοβιετική Ένωση.
Θέλουν να απαλλάξουν το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος- μικρό ή μεγάλο δεν έχει καμία σημασία- από το γεγονός ότι είναι το κράτος των αστών, ότι είναι το κράτος των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των επιχειρηματιών, των χρηματιστών, το κράτος που δημιούργησε την «Ψωροκώσταινα», που μας οδήγησε στη Δικτατορία, που είχε τα λεφτά των ταμείων άτοκα στις τράπεζες για να καταληστεύονται, που έδινε τα δανεικά κι αγύριστα , που δημιουργούσε και δημιουργεί τα νέα τζάκια , τα υπερκέρδη και τα παράσιτα της αστικής τάξης με τα αμύθητα πλούτη τους. Ποιούν τη νύσσα όλα αυτά τα παπαγαλάκια για στοιχεία όπως:
• Την αύξηση, μέσα σε μια δεκαετία, κατά 350 δισ. ευρώ (!) του Ενεργητικού των τραπεζών, που από τα 233 δισ. το 2000 και τα 275 δισ. το 2004, εκτινάχτηκε το 2009 στα 579 δισ. ευρώ!
* Το γεγονός ότι οι ελληνικών συμφερόντων «οφ σορ» εταιρείες υπερβαίνουν τις 10.000 (!) και διακινούν ετησίως περί τα 500 δισ. Ευρώ
* Ότι οι καταθέσεις προθεσμίας των επιχειρήσεων και των ιδιωτών στις τράπεζες από 36 δισ. ευρώ το 2004 έφτασαν στα 136 δισ. ευρώ το Νοέμβρη του 2009. Εκείνες οι καταθέσεις δηλαδή που κατά τεκμήριο αφορούν σε μορφή κατάθεσης των πλουσιότερων κοινωνικά στρωμάτων, αυξήθηκαν σε μια πενταετία κατά 100 δισ. ευρώ (ποσοστό αύξησης 278%).
* Ότι η κυβέρνηση ανακοινώνει τη χρηματοδότηση με 10 δισ. ευρώ των μεγαλοεπιχειρηματιών μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δισ. ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δισ. ευρώ μέσω των περιβόητων «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», με άλλα 4 δισ. ευρώ που χαρίζονται για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλουν οι εργοδότες.
* Αποκρύπτουν ότι το επίσημο Ενεργητικό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στη χώρα έχει φτάσει στα 700 δισ. ευρώ.
Να μιλήσουμε όμως και για τη χλιδή τους;
* Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
* Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ., ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
Αφού λοιπόν οι παχυλές αυτές πένες έχουν θάψει όλα τα παραπάνω, ανερυθρίαστα εγκαλούν τους Έλληνες στον πρώτο πληθυντικό. Κοροϊδέψαμε, γράφουν, τους Ευρωπαίους , αλλά τώρα ήρθε η ώρα να τους πληρώσουμε ξανά αυτά που χρόνια μας «παρέχουν», ενώ σε όλες τις περιπτώσεις δικά μας είναι τα λεφτά. Και των πλαισίων στήριξης και των ΕΣΠΑ για τον απλούστατο λόγο ότι είναι τα κέρδη των ευρωπαίων καπιταλιστών από τον ελληνικό λαό που επανεπενδύονται για νέα κέρδη και νέα βάρη στις πλάτες του λαού μας. Τους έχουμε πληρώσει με το ξεχαρβάλωμα των αγροτών μας, με το ξεχαρβάλωμα της ντόπιας παραγωγής, με την απορρόφηση των προϊόντων τους.
Δυστυχώς όμως η «παπαρολογία» έχει διαδεχθεί τη δημοσιογραφία κι αυτό δε γίνεται ούτε από την αμορφωσιά κάποιων δημοσιογράφων ούτε από την άγνοια. Γίνεται στοχοπροσηλωμένα και εσκεμμένα! Νομίζουν ότι βρισκόμαστε στο 1989 που διατείνονταν το τέλος της ιστορίας και τη νίκη του καπιταλισμού!
Δυστυχώς γι αυτούς βρισκόμαστε στο 2010, το καπιταλιστικό «αμπαλάζ» έχει πλέον φθαρεί ανεπανόρθωτα και το ιστορικό αύριο αρχίζει να συσσωρεύει δυνάμεις για νέες ιστορικές γέννες. Οι «Πανούτσοι», οι κυβερνήσεις τους και τα αφεντικά τους, από τώρα έχουν καταταχθεί μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι στην όχθη της τροχοπέδης, καλό θα είναι να προσέξουν κάποιοι φίλοι των τοπικών μέσων να διαλέξουν και να διαλέγουν σωστά, πριν μιλήσουν για «βαθιές» αναλύσεις, αν μη τι άλλο για τη δική τους εύφημο ιστορική μνεία, ειδικώς και γενικώς.
ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
Κυριακή 28 Μαρτίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 169
Σταυρός του Νότου (Πούσι)
Έβραζε το κύμα του γαρμπή.
Είμαστε σκυφτοί κι οι δυο στο χάρτη
γύρισες και μου 'πες πως το Μάρτη
σ’ άλλους παραλλήλους θα 'χεις μπει.
Κούλικο στο στήθος σου τατού,
που όσο κι αν το καις δεν λέει να σβήσει.
Είπαν πως την είχες αγαπήσει
σε μια κρίση μαύρου πυρετού.
Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό
κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια.
Κομπολόι κρατάς από κοράλλια
κι άκοπο μασάς κάθε πικρό.
Το Άλφα του Κενταύρου μια νυχτιά
με το παλιονώριο πήρα κάτου.
Μου 'πες με φωνή ετοιμοθανάτου :
"Να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά".
Άλλοτε απ΄ τον ίδιον ουρανό
έπαιρνες, τρεις μήνες στην αράδα,
με του καπετάνιου τη μιγάδα,
μάθημα πορείας νυχτερινό.
Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be
πήρες το μαχαίρι, δυο σελίνια,
μέρα μεσημέρι απά στη λίνια
ξάστραψε σα φάρου αναλαμπή.
Κάτου στις αχτές της Αφρικής
πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι.
Τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι
και τ' ωραίο γλυκό της Κυριακής.
Νίκος Καββαδίας
Έβραζε το κύμα του γαρμπή.
Είμαστε σκυφτοί κι οι δυο στο χάρτη
γύρισες και μου 'πες πως το Μάρτη
σ’ άλλους παραλλήλους θα 'χεις μπει.
Κούλικο στο στήθος σου τατού,
που όσο κι αν το καις δεν λέει να σβήσει.
Είπαν πως την είχες αγαπήσει
σε μια κρίση μαύρου πυρετού.
Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό
κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια.
Κομπολόι κρατάς από κοράλλια
κι άκοπο μασάς κάθε πικρό.
Το Άλφα του Κενταύρου μια νυχτιά
με το παλιονώριο πήρα κάτου.
Μου 'πες με φωνή ετοιμοθανάτου :
"Να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά".
Άλλοτε απ΄ τον ίδιον ουρανό
έπαιρνες, τρεις μήνες στην αράδα,
με του καπετάνιου τη μιγάδα,
μάθημα πορείας νυχτερινό.
Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be
πήρες το μαχαίρι, δυο σελίνια,
μέρα μεσημέρι απά στη λίνια
ξάστραψε σα φάρου αναλαμπή.
Κάτου στις αχτές της Αφρικής
πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι.
Τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι
και τ' ωραίο γλυκό της Κυριακής.
Νίκος Καββαδίας
Σάββατο 20 Μαρτίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 168
Το χώμα του Ουρανού
Γεννάω παρελθόν
Ηχείο το στόμα μου
Σβησμένες φωνές
Φράσεις ραμμένες στα χείλια
Κουρέλια σκοτάδια ντύνω το φως
Κάποιες κλωστές θα ριζώσουν
Οι άλλοι θα τις κοιτάν εκστατικά
Σαν ποιηματάκια που ξεκόλλησαν από παλιά ημερολόγια
Σαν ορφανά χωριά που βούλιαξαν στον χάρτη
Μόνον εγώ πια κλαίω το παιχνίδι τους
Μια φορά απλώσαν τους χαρταετούς τους
Κι έμειναν για πάντα κάτω ψηλά
Στο χώμα του ουρανού
εκεί που γλεντούν αξημέρωτα
Τζιτζίκια αγέννητα
Οι ιστορίες της γιαγιάς μου.
Γιάννης Μαρκάκης
αφιερωμένο στον Σ. Πελασγό
Γεννάω παρελθόν
Ηχείο το στόμα μου
Σβησμένες φωνές
Φράσεις ραμμένες στα χείλια
Κουρέλια σκοτάδια ντύνω το φως
Κάποιες κλωστές θα ριζώσουν
Οι άλλοι θα τις κοιτάν εκστατικά
Σαν ποιηματάκια που ξεκόλλησαν από παλιά ημερολόγια
Σαν ορφανά χωριά που βούλιαξαν στον χάρτη
Μόνον εγώ πια κλαίω το παιχνίδι τους
Μια φορά απλώσαν τους χαρταετούς τους
Κι έμειναν για πάντα κάτω ψηλά
Στο χώμα του ουρανού
εκεί που γλεντούν αξημέρωτα
Τζιτζίκια αγέννητα
Οι ιστορίες της γιαγιάς μου.
Γιάννης Μαρκάκης
αφιερωμένο στον Σ. Πελασγό
Τρίτη 16 Μαρτίου 2010
Σεισάχθεια εδώ και τώρα!
Άντε, μέρες που είναι, να με πιάσει κι εμένα σύντροφοι το πολιτισμικώς πατριωτικό μου αίσθημα. Να θυμηθώ τη γλώσσα ως ιστορική και ζώσα συνάμα μαρτυρία. Σεισάχθεια, λοιπόν. Που σημαίνει απόσειση βαρών (σείω + άχθος). Αυτός ήταν ο τίτλος που έδωσαν οι Αθηναίοι στα πρωτοποριακά μέτρα κοινωνικής πολιτικής και μείωσης του χάσματος πλουσίων και φτωχών που είχε φέρει σε αδιέξοδο την Αθηναϊκή Πολιτεία, επί Σόλωνος (Αριστοτέλους, Αθηναίων Πολιτεία, 6).
Ο Σόλων απαγόρευσε με τη σεισάχθεια το δανεισμό «επί σώμασι» και προχώρησε στη διαγραφή δημοσίων και ιδιωτικών χρεών. Σήμερα, ο πατριώτης Ευρω-υπάλληλος επαναφέρει την προσωποκράτηση για χρέη έναντι του Δημοσίου. Πρόοδος!
Η σεισάχθεια περιλάμβανε επιπλέον μετριασμό των τόκων και υπερτίμηση του χρήματος (η μνα είχε 73 και την πήγε στις 100 δραχμές, ο Σόλων που δεν ήταν απόφοιτος του Χάρβαρντ ή του Λόντον Σκουλ οφ Οικονόμικς).
Στόχος του ήταν να πληρώνονται με μικρότερα ποσά μεγαλύτερα χρέη! Σήμερα η αστική δικτατορική ελίτ της πλουτοκρατίας δανείζεται με 1%, δανείζει με 4-19 κράτος και ιδιώτες και μαυραγορίτες με το «ακριβό ευρώ». Πρόοδος!
Επειδή όμως η ουσία της οικονομικής πολιτικής είναι η πολιτική γης, ο Σόλων με τη σεισάχθεια κατάργησε όλα τα συμβόλαια και τις υποθηκεύσεις γης, αφαιρώντας μάλιστα στήλες και όρους γραμμένους σ' αυτές από τα ενυπόθηκα κτήματα. Σήμερα πλειστηριασμοί! Πρόοδος!
Με χρήματα του Δήμου Αθηναίων, ο Σόλων αγόρασε την ελευθερία όλων όσοι είχαν πωληθεί ως δούλοι έναντι χρεών εντός Αθηνών, αλλά και σε άλλα κράτη... Σήμερα, ο συμπατριώτης και ταξικός αδελφός των ευρωατλαντικών πλουτοκρατών μιλάει ανερυθρίαστα για μείωση της εθνικής κυριαρχίας, δηλαδή μαζική υποδούλωση, στο όνομα των συμφερόντων του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου! Πρόοδος!
Τέλος, ο Σόλων, στα πλαίσια της σεισάχθειας, όρισε ανώτατο όριο ιδιωτικής κτηματικής περιουσίας και δήμευσε όλη την πέραν αυτού γη υπέρ φτωχών ακτημόνων... Σήμερα αυτοί που μοιράζονται «κοινές αξίες» με ΕΕ και ΗΠΑ, ξεπουλάνε βουνά, θάλασσες, δρόμους, διόδια, φως, νερό, επικοινωνίες, συχνότητες, λιακάδα στους ιδιώτες. Για να σωθεί η πατρίδα, δίνουμε γη και ύδωρ και το μισό Αιγαίο και τη Σούδα και τον Αστακό και τον αέρα που θα εισπνεύσουν οι επόμενες γενιές με νοίκι! Πρόοδος!
Πέρασαν χιλιάδες χρόνια από τότε. Όταν στο αδιέξοδο του τότε κράτους, στην τότε επικράτηση και κρίση, του τότε καπιταλισμού, η λύση ήταν η Σεισάχθεια.
Με την τεχνολογία σε απόγειο, με τις αποστάσεις μηδαμινές, με τον άνθρωπο να έχει νικήσει το ναζιστικό κτήνος, με την ανθρώπινη και πολιτική γνώση του αριστοτελικού «πολιτικού ζώου» να έχει εκτιναχθεί με το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» στα ύψη του συλλογικού νου και έργου, σήμερα υπάρχει άλλος πατριωτισμός, ταξικά εφικτός απ' την επιβεβλημένη εκ των κάτω σεισάχθεια; Όχι. Ο Σόλων, κι αυτή είναι η πρόοδος του 21ου αιώνα, διδάσκει αλλά περισσεύει. Γιατί τη θέση του μόνο η επαναστατική εργατική τάξη μπορεί να πάρει, να επιβάλει και να υλοποιήσει.
Τα άλλα είναι για να τρομάζουν οι πολλοί από τους λίγους που κρατάνε ως και την ιστορία για πάρτη τους...
Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 14-3-2010
Ο Σόλων απαγόρευσε με τη σεισάχθεια το δανεισμό «επί σώμασι» και προχώρησε στη διαγραφή δημοσίων και ιδιωτικών χρεών. Σήμερα, ο πατριώτης Ευρω-υπάλληλος επαναφέρει την προσωποκράτηση για χρέη έναντι του Δημοσίου. Πρόοδος!
Η σεισάχθεια περιλάμβανε επιπλέον μετριασμό των τόκων και υπερτίμηση του χρήματος (η μνα είχε 73 και την πήγε στις 100 δραχμές, ο Σόλων που δεν ήταν απόφοιτος του Χάρβαρντ ή του Λόντον Σκουλ οφ Οικονόμικς).
Στόχος του ήταν να πληρώνονται με μικρότερα ποσά μεγαλύτερα χρέη! Σήμερα η αστική δικτατορική ελίτ της πλουτοκρατίας δανείζεται με 1%, δανείζει με 4-19 κράτος και ιδιώτες και μαυραγορίτες με το «ακριβό ευρώ». Πρόοδος!
Επειδή όμως η ουσία της οικονομικής πολιτικής είναι η πολιτική γης, ο Σόλων με τη σεισάχθεια κατάργησε όλα τα συμβόλαια και τις υποθηκεύσεις γης, αφαιρώντας μάλιστα στήλες και όρους γραμμένους σ' αυτές από τα ενυπόθηκα κτήματα. Σήμερα πλειστηριασμοί! Πρόοδος!
Με χρήματα του Δήμου Αθηναίων, ο Σόλων αγόρασε την ελευθερία όλων όσοι είχαν πωληθεί ως δούλοι έναντι χρεών εντός Αθηνών, αλλά και σε άλλα κράτη... Σήμερα, ο συμπατριώτης και ταξικός αδελφός των ευρωατλαντικών πλουτοκρατών μιλάει ανερυθρίαστα για μείωση της εθνικής κυριαρχίας, δηλαδή μαζική υποδούλωση, στο όνομα των συμφερόντων του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου! Πρόοδος!
Τέλος, ο Σόλων, στα πλαίσια της σεισάχθειας, όρισε ανώτατο όριο ιδιωτικής κτηματικής περιουσίας και δήμευσε όλη την πέραν αυτού γη υπέρ φτωχών ακτημόνων... Σήμερα αυτοί που μοιράζονται «κοινές αξίες» με ΕΕ και ΗΠΑ, ξεπουλάνε βουνά, θάλασσες, δρόμους, διόδια, φως, νερό, επικοινωνίες, συχνότητες, λιακάδα στους ιδιώτες. Για να σωθεί η πατρίδα, δίνουμε γη και ύδωρ και το μισό Αιγαίο και τη Σούδα και τον Αστακό και τον αέρα που θα εισπνεύσουν οι επόμενες γενιές με νοίκι! Πρόοδος!
Πέρασαν χιλιάδες χρόνια από τότε. Όταν στο αδιέξοδο του τότε κράτους, στην τότε επικράτηση και κρίση, του τότε καπιταλισμού, η λύση ήταν η Σεισάχθεια.
Με την τεχνολογία σε απόγειο, με τις αποστάσεις μηδαμινές, με τον άνθρωπο να έχει νικήσει το ναζιστικό κτήνος, με την ανθρώπινη και πολιτική γνώση του αριστοτελικού «πολιτικού ζώου» να έχει εκτιναχθεί με το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» στα ύψη του συλλογικού νου και έργου, σήμερα υπάρχει άλλος πατριωτισμός, ταξικά εφικτός απ' την επιβεβλημένη εκ των κάτω σεισάχθεια; Όχι. Ο Σόλων, κι αυτή είναι η πρόοδος του 21ου αιώνα, διδάσκει αλλά περισσεύει. Γιατί τη θέση του μόνο η επαναστατική εργατική τάξη μπορεί να πάρει, να επιβάλει και να υλοποιήσει.
Τα άλλα είναι για να τρομάζουν οι πολλοί από τους λίγους που κρατάνε ως και την ιστορία για πάρτη τους...
Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 14-3-2010
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 167
Ρόδου Mοσκοβόλημα
Eφέτος άγρια μ' έδειρεν η βαρυχειμωνιά
που μ' έπιασε χωρίς φωτιά και μ' ηύρε χωρίς νιάτα,
κι ώρα την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά
στη χιονισμένη στράτα.
Μα χτες καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Mαρτιού
και τράβηξα να ξαναβρώ τ' αρχαία τα μονοπάτια,
στο πρώτο μοσκοβόλημα ενός ρόδου μακρινού
μού δάκρυσαν τα μάτια.
Kωστής Παλαμάς
Eφέτος άγρια μ' έδειρεν η βαρυχειμωνιά
που μ' έπιασε χωρίς φωτιά και μ' ηύρε χωρίς νιάτα,
κι ώρα την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά
στη χιονισμένη στράτα.
Μα χτες καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Mαρτιού
και τράβηξα να ξαναβρώ τ' αρχαία τα μονοπάτια,
στο πρώτο μοσκοβόλημα ενός ρόδου μακρινού
μού δάκρυσαν τα μάτια.
Kωστής Παλαμάς
Κυριακή 7 Μαρτίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 166
Ο Άνεμος κι η Άνοιξη
O άνεμος ρέει μέσα στην καρδιά μας
Σαν ουρανός που έχασε το δρόμο
Δέντρα προσπαθούν να του δέσουν τα χέρια
Αλλά μάταια κοπιάζουν
O άνεμος αναπνέει μέσα στην καρδιά μας
Σαν στρατός που ορμάει στον αγώνα
Τον καλωσορίζει η άνοιξη στην κοιλάδα
Τον χαιρετάνε τ' αρώματα της γης
H άνοιξη είναι μια παρθένα που δεν την ξέραμε
Και όλους μάς φίλησε με θάρρος προτού το ζητήσουμε
Τώρα αγκαλιάζει τον άνεμο και κάνει σαν τρελή
Κι αναγκάζει κι εμάς να τον αγαπήσουμε
Σαραντάρης Γιώργος
(από το Σαν Πνοή του Αέρα, Ερμής 1999)
O άνεμος ρέει μέσα στην καρδιά μας
Σαν ουρανός που έχασε το δρόμο
Δέντρα προσπαθούν να του δέσουν τα χέρια
Αλλά μάταια κοπιάζουν
O άνεμος αναπνέει μέσα στην καρδιά μας
Σαν στρατός που ορμάει στον αγώνα
Τον καλωσορίζει η άνοιξη στην κοιλάδα
Τον χαιρετάνε τ' αρώματα της γης
H άνοιξη είναι μια παρθένα που δεν την ξέραμε
Και όλους μάς φίλησε με θάρρος προτού το ζητήσουμε
Τώρα αγκαλιάζει τον άνεμο και κάνει σαν τρελή
Κι αναγκάζει κι εμάς να τον αγαπήσουμε
Σαραντάρης Γιώργος
(από το Σαν Πνοή του Αέρα, Ερμής 1999)
Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010
«Τρελάθηκαν» στα λεφτά!
Ιδού - με τα ίδια τους τα στοιχεία - πώς γεννιέται το δημόσιο χρέος, αν «υπάρχουν λεφτά», ποιοι τα λυμαίνονται και σε ποιους ανήκουν!
Επί μήνες επιδίδονται σε μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση λοβοτομής του ελληνικού λαού, που καλείται να φάει το παραμύθι ότι «δεν υπάρχει σάλιο» και ότι η «ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας» περνάει μέσα από τον πλήρη εξανδραποδισμό του εργάτη, του άνεργου, του βιοπαλαιστή!
Αλλά «πού πήγαν τα λεφτά», εκείνα δηλαδή τα λεφτά που τα... έψαχνε ο Παπανδρέου προεκλογικά;
Ιδού!
Ιδού πώς, μαζί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, τα ξαφρίσανε από τον ελληνικό λαό και τώρα στήνουν εξεταστική, για να συμψηφίσουν και να κουκουλώσουν τα «έργα» τους.
Να για ποιους κηφήνες και σφετεριστές καλείται ο ελληνικός λαός, μετά τους κόπους του, να «καταθέσει» ακόμα και το αίμα του!
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, το Ενεργητικό του τραπεζικού τομέα στην Ελλάδα ανερχόταν στα τέλη του 2000 στα 233 δισ. ευρώ.
Προσέξτε:
Μετά από μια θητεία του ΠΑΣΟΚ κι άλλη μία της ΝΔ, στα τέλη του 2009, το σύνολο του Ενεργητικού του τραπεζικού τομέα, δηλαδή ο συνολικός πλούτος που έχουν ενθυλακώσει οι τράπεζες, υπερδιπλασιάστηκε και εκτοξεύτηκε στο αστρονομικό ποσό των 579 δισεκατομμυρίων ευρώ!
Αυξήθηκε, δηλαδή, κατά 148% έναντι του 2000 και κατά 110% έναντι του 2004, όταν το Ενεργητικό των τραπεζών αποτιμήθηκε στα 275 δισ. ευρώ.
Με άλλα λόγια:
Όση ακριβώς είναι η εκτίναξη του δημόσιου χρέους, κοντά στα 300 δισ., τόση (και ακόμα παραπάνω!) είναι η αύξηση του αμύθητου πλούτου που ομολογούν ότι απέσπασαν οι τράπεζες μέσα στην αντίστοιχη δεκαετία!
Σύμφωνα δε με τα στοιχεία του Σεπτέμβρη του 2009, από αυτά τα 579 δισ., τα 400 (!) έχουν καταληστευθεί (σ.σ.: «νόμιμα και ηθικά») από επτά μόνο τράπεζες, τις Εθνική, Eurobank, Alpha, Πειραιώς, ΑΤΕ, Εμπορική, Marfin!
Γιατί, επομένως, «ψάχνουν» να βρουν, τάχα, πώς προέκυψε το δημόσιο χρέος; Νάτο, εδώ μπροστά τους είναι που ορθώνεται «ολοζώντανο» και «ακέραιο» το δημόσιο χρέος της Ελλάδας! Τα λεφτά που «βούτηξε» πριν και μετά την κρίση η χρηματιστική ολιγαρχία (δηλαδή, η σύμφυση τραπεζικού και βιομηχανικού κεφαλαίου που συνθέτουν το χρηματιστικό κεφάλαιο) ανέρχονται στα 346 δισ. ευρώ (!) από το 2000 και στα 304 δισ. ευρώ από το 2004!
Το δημόσιο χρέος, δεν είναι παρά τα λύτρα μιας πολιτικής ομηρίας που υπέστη ο ελληνικός λαός, λύτρα τα οποία μετατράπηκαν σε ιδιωτικό πλούτο για μια «παρέα» χρυσοκάνθαρων με ξεχειλισμένα σεντούκια και παραγεμισμένες θυρίδες!
Να, λοιπόν, ποιοι τα «έφαγαν»! Να ποιοι τα κατέχουν! Έχουν ονοματεπώνυμα, έχουν διευθύνσεις!
Να από ποιους να πάνε να τα ζητήσουν!
Να πού βρίσκονται όσα δημιούργησαν οι εργαζόμενοι, να ποιοι καρπώθηκαν τον πλούτο που γέννησε η δουλειά του λαού.
Και να ποιοι είναι αυτοί που πρέπει να πληρώσουν, αλλά που ο «σοσιαλιστής» κ. Παπανδρέου δεν τους ζητάει πεντάρα...
Θα το επαναλάβουμε:
Το επιπλέον ποσό των 350 δισ. ευρώ που «άρμεξε» μια κάστα πλουτοκρατών - μιλάμε για τον πλούτο μόλις μιας ντουζίνας τραπεζών που ξεπερνά ολόκληρο το ετήσιο ΑΕΠ της χώρας (!) - ισούται επί το 10πλάσιο με το δημοσιονομικό έλλειμμα του προϋπολογισμού και ξεπερνάει το σύνολο του δημόσιου χρέους της χώρας!
Πέρα, όμως, από τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, που αποτυπώνουν τον αμύθητο πλούτο που έχει σφετεριστεί μια κάστα ολιγαρχών και ταυτόχρονα δηλώνει τη σαθρή βάση της καπιταλιστικής οικονομίας αφού μια χούφτα πλουτοκρατών παίζοντας με το «πλασματικό χρήμα» και κερδοσκοπώντας πάνω σε «φούσκες», απαιτεί να κατέχει πλούτο υπερδιπλάσιο ολόκληρου του ΑΕΠ της χώρας, υπάρχει μακρά αλυσίδα αποδείξεων, εξίσου αποκαλυπτικών σχετικά με το περίφημο ερώτημα «αν υπάρχουν λεφτά».
Συγκεκριμένα:
1. Ως γνωστόν, μέσω των «οφ σορ» δεν κάνουν τις συναλλαγές τους ούτε συνταξιούχοι, ούτε άνεργοι, ούτε μισθωτοί. Άλλοι τις κάνουν... Σύμφωνα, λοιπόν, με τις αναφορές από το λεγόμενο Παγκόσμιο Δίκτυο Φορολογικής Δικαιοσύνης, αλλά και εκτιμήσεις των επιτελών του τμήματος Οικονομικών Ερευνών του ΣΔΟΕ (εφημερίδα «Νέα», 11/5/2009), οι ελληνικών συμφερόντων «οφ σορ» εταιρείες υπερβαίνουν τις 10.000 (!) και διακινούν ετησίως περί τα 500 δισ. ευρώ! «Αυτά είναι λεφτά»!
2. Οι καταθέσεις και οι συμφωνίες επαναγοράς (τα περίφημα repos) των επιχειρήσεων στις τράπεζες από 160 δισ. ευρώ το 2004 εκτινάχτηκαν στα 277 δισ. ευρώ μέχρι το Νοέμβρη του 2009. Δηλαδή, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας, οι «ραντιέρηδες» (κατά τη ρήση του Αντρέα Παπανδρέου) αύξησαν σε μια πενταετία το χρήμα που διαθέτουν κατά 117 δισ. ευρώ (ποσοστό αύξησης 73%). «Είναι πολλά τα λεφτά»!
3. Οι καταθέσεις προθεσμίας των επιχειρήσεων και των ιδιωτών στις τράπεζες, όπως βεβαιώνει και πάλι η Τράπεζα της Ελλάδας, από 36 δισ. ευρώ το 2004 έφτασαν στα 136 δισ. ευρώ το Νοέμβρη του 2009. Εκείνες οι καταθέσεις δηλαδή που κατά τεκμήριο αφορούν σε μορφή κατάθεσης των πλουσιότερων κοινωνικά στρωμάτων, αυξήθηκαν σε μια πενταετία κατά 100 δισ. ευρώ (ποσοστό αύξησης 278%). Κι άλλα λεφτά!
4. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, ο ένας στους δύο εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται με κάτω από 1.090 ευρώ ενώ περίπου 250.000 εργαζόμενοι αμείβονται με το κατώτατο ημερομίσθιο των 33 ευρώ, ήτοι, μηνιαίως 740 ευρώ. Την ίδια ώρα το επίσημο Ενεργητικό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στη χώρα, όπως καταγράφεται στα στοιχεία της ICAP, έχει φτάσει στα 700 δισ. ευρώ. «Ωκεανός» από λεφτά!
5. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «δεν υπάρχει σάλιο» για τους ανέργους (χωρίς βέβαια να εξηγεί πώς τα χρήματα των εργαζομένων που παρακρατούνται στην πηγή «κάνουν φτερά» μέχρι να φτάσουν στον ΟΑΕΔ). Την ίδια ώρα η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει τη χρηματοδότηση με 10 δισ. ευρώ των μεγαλοεπιχειρηματιών μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δισ. ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δισ. ευρώ μέσω των περιβόητων «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», με άλλα 4 δισ. ευρώ που χαρίζονται για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλουν οι εργοδότες. «Βρέχει» λεφτά!
6. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που κατατέθηκαν για τη φοροδιαφυγή στη Βουλή από το υπουργείο Οικονομικών (31/3/2007), από τα 17,7 δισ. ευρώ βεβαιωμένα και ληξιπρόθεσμα χρέη προς τις εφορίες, τα 15 δισ. ευρώ, δηλαδή πάνω από το 85% της φοροδιαφυγής, προέρχονται από 6.000 μεγαλο-οφειλέτες (υπάρχουν διευθύνσεις και ονόματα) που απαρτίζουν τον κόσμο της «ευπατρίδου» πλουτοκρατίας. Γιατί δεν τους ζητούν τα λεφτά;
7. Το έλλειμμα των 30 δισ. ευρώ ισούται, σύμφωνα με την εφημερίδα «Καθημερινή» (8/9/2009), με μια και μόνο παραγγελία των Ελλήνων εφοπλιστών ύψους 30 δισ. για τη ναυπήγηση των νέων 777 ποντοπόρων πλοίων τους εντός του 2009! Το ποσό δηλαδή για το οποίο ο ελληνικός λαός θα βυθιστεί σε ένα ακόμα τούνελ τετραετούς διάρκειας, είναι ίσο με το ποσό μιας και μόνο παραγγελίας των εφοπλιστών για την ανανέωση του στόλου τους! Πω, πω λεφτά!
8. Το έλλειμμα ισούται με τα ακόμα 30 δισ. ευρώ των ανενεργών καταθέσεων του εφοπλιστικού κεφαλαίου στις εγχώριες τράπεζες και φυσικά ισούται - παρά κάτι - με το ποσό των 28 δισ. ευρώ που εγγυήθηκε το ελληνικό κράτος στις τράπεζες για να «σωθούν» από την κρίση! «Υπάρχουν λεφτά»;!
9. Το έλλειμμα ισούται - παρά κάτι - με την απόφαση του Συμβουλίου Άμυνας για εξοπλιστικά προγράμματα ΝΑΤΟικού χαρακτήρα ύψους 27 δισ. ευρώ για την περίοδο 2006 - 2015, όταν ήδη οι εξοπλιστικές δαπάνες της προηγούμενης δεκαετίας, 1996 - 2005, ξεπέρασαν τα 20 δισ. ευρώ, και χωρίς να υπολογίζονται οι γαλλικές φρεγάτες που θα φορτωθούμε επιπλέον ως επιστέγασμα της... στήριξης του Σαρκοζί ή το 1 εκατομμύριο ημερησίως που στοιχίζει η «εθνική κυριαρχία» στο... Αφγανιστάν! Κι άλλα λεφτά!
10. Το έλλειμμα ισούται με τα... μισά (!) και μόνο καθαρά κέρδη που βάσει των ισολογισμών τους σημείωσαν τη δεκαετία 2000 - 2009 οι εισηγμένοι στο χρηματιστήριο βιομήχανοι, εργολάβοι, τραπεζίτες και εφοπλιστές και τα οποία ξεπερνούν τα 60 δισ. ευρώ! «Τρελαθήκανε» στα λεφτά!
Έτσι δημιουργούνται τα χρέη και τα ελλείμματα στο δημόσιο ταμείο, το οποίο δεν αποτελεί παρά δοχείο μέσω του οποίου ο πλούτος που παράγει ο ελληνικός λαός «μεταγγίζεται» στα ιδιωτικά ταμεία της πλουτοκρατίας.
Η απάντηση στο ερώτημα «αν υπάρχουν λεφτά» είναι προφανής.
Και φυσικά, τα λεφτά αυτά υπάρχουν. Ούτε εξανεμίστηκαν, ούτε εξαερώθηκαν.
Τα έχουν εκείνοι στους οποίους κάνουν πλάτες το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ. Αλλά δεν τους ανήκουν. Ανήκουν στον ελληνικό λαό! Σε αυτόν ανήκει και η απόφαση: Να τα πάρει πίσω! Να μην τους επιτρέψει να του κλέψουν ούτε ένα ευρώ πλέον! Να οργανωθεί, να αντισταθεί, να τους ανατρέψει και να βάλει τέλος σε αυτήν τη ληστεία!
Νίκος Μπογιόπουλος
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 21-2-2010
Επί μήνες επιδίδονται σε μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση λοβοτομής του ελληνικού λαού, που καλείται να φάει το παραμύθι ότι «δεν υπάρχει σάλιο» και ότι η «ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας» περνάει μέσα από τον πλήρη εξανδραποδισμό του εργάτη, του άνεργου, του βιοπαλαιστή!
Αλλά «πού πήγαν τα λεφτά», εκείνα δηλαδή τα λεφτά που τα... έψαχνε ο Παπανδρέου προεκλογικά;
Ιδού!
Ιδού πώς, μαζί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, τα ξαφρίσανε από τον ελληνικό λαό και τώρα στήνουν εξεταστική, για να συμψηφίσουν και να κουκουλώσουν τα «έργα» τους.
Να για ποιους κηφήνες και σφετεριστές καλείται ο ελληνικός λαός, μετά τους κόπους του, να «καταθέσει» ακόμα και το αίμα του!
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, το Ενεργητικό του τραπεζικού τομέα στην Ελλάδα ανερχόταν στα τέλη του 2000 στα 233 δισ. ευρώ.
Προσέξτε:
Μετά από μια θητεία του ΠΑΣΟΚ κι άλλη μία της ΝΔ, στα τέλη του 2009, το σύνολο του Ενεργητικού του τραπεζικού τομέα, δηλαδή ο συνολικός πλούτος που έχουν ενθυλακώσει οι τράπεζες, υπερδιπλασιάστηκε και εκτοξεύτηκε στο αστρονομικό ποσό των 579 δισεκατομμυρίων ευρώ!
Αυξήθηκε, δηλαδή, κατά 148% έναντι του 2000 και κατά 110% έναντι του 2004, όταν το Ενεργητικό των τραπεζών αποτιμήθηκε στα 275 δισ. ευρώ.
Με άλλα λόγια:
Όση ακριβώς είναι η εκτίναξη του δημόσιου χρέους, κοντά στα 300 δισ., τόση (και ακόμα παραπάνω!) είναι η αύξηση του αμύθητου πλούτου που ομολογούν ότι απέσπασαν οι τράπεζες μέσα στην αντίστοιχη δεκαετία!
Σύμφωνα δε με τα στοιχεία του Σεπτέμβρη του 2009, από αυτά τα 579 δισ., τα 400 (!) έχουν καταληστευθεί (σ.σ.: «νόμιμα και ηθικά») από επτά μόνο τράπεζες, τις Εθνική, Eurobank, Alpha, Πειραιώς, ΑΤΕ, Εμπορική, Marfin!
Γιατί, επομένως, «ψάχνουν» να βρουν, τάχα, πώς προέκυψε το δημόσιο χρέος; Νάτο, εδώ μπροστά τους είναι που ορθώνεται «ολοζώντανο» και «ακέραιο» το δημόσιο χρέος της Ελλάδας! Τα λεφτά που «βούτηξε» πριν και μετά την κρίση η χρηματιστική ολιγαρχία (δηλαδή, η σύμφυση τραπεζικού και βιομηχανικού κεφαλαίου που συνθέτουν το χρηματιστικό κεφάλαιο) ανέρχονται στα 346 δισ. ευρώ (!) από το 2000 και στα 304 δισ. ευρώ από το 2004!
Το δημόσιο χρέος, δεν είναι παρά τα λύτρα μιας πολιτικής ομηρίας που υπέστη ο ελληνικός λαός, λύτρα τα οποία μετατράπηκαν σε ιδιωτικό πλούτο για μια «παρέα» χρυσοκάνθαρων με ξεχειλισμένα σεντούκια και παραγεμισμένες θυρίδες!
Να, λοιπόν, ποιοι τα «έφαγαν»! Να ποιοι τα κατέχουν! Έχουν ονοματεπώνυμα, έχουν διευθύνσεις!
Να από ποιους να πάνε να τα ζητήσουν!
Να πού βρίσκονται όσα δημιούργησαν οι εργαζόμενοι, να ποιοι καρπώθηκαν τον πλούτο που γέννησε η δουλειά του λαού.
Και να ποιοι είναι αυτοί που πρέπει να πληρώσουν, αλλά που ο «σοσιαλιστής» κ. Παπανδρέου δεν τους ζητάει πεντάρα...
Θα το επαναλάβουμε:
Το επιπλέον ποσό των 350 δισ. ευρώ που «άρμεξε» μια κάστα πλουτοκρατών - μιλάμε για τον πλούτο μόλις μιας ντουζίνας τραπεζών που ξεπερνά ολόκληρο το ετήσιο ΑΕΠ της χώρας (!) - ισούται επί το 10πλάσιο με το δημοσιονομικό έλλειμμα του προϋπολογισμού και ξεπερνάει το σύνολο του δημόσιου χρέους της χώρας!
Πέρα, όμως, από τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, που αποτυπώνουν τον αμύθητο πλούτο που έχει σφετεριστεί μια κάστα ολιγαρχών και ταυτόχρονα δηλώνει τη σαθρή βάση της καπιταλιστικής οικονομίας αφού μια χούφτα πλουτοκρατών παίζοντας με το «πλασματικό χρήμα» και κερδοσκοπώντας πάνω σε «φούσκες», απαιτεί να κατέχει πλούτο υπερδιπλάσιο ολόκληρου του ΑΕΠ της χώρας, υπάρχει μακρά αλυσίδα αποδείξεων, εξίσου αποκαλυπτικών σχετικά με το περίφημο ερώτημα «αν υπάρχουν λεφτά».
Συγκεκριμένα:
1. Ως γνωστόν, μέσω των «οφ σορ» δεν κάνουν τις συναλλαγές τους ούτε συνταξιούχοι, ούτε άνεργοι, ούτε μισθωτοί. Άλλοι τις κάνουν... Σύμφωνα, λοιπόν, με τις αναφορές από το λεγόμενο Παγκόσμιο Δίκτυο Φορολογικής Δικαιοσύνης, αλλά και εκτιμήσεις των επιτελών του τμήματος Οικονομικών Ερευνών του ΣΔΟΕ (εφημερίδα «Νέα», 11/5/2009), οι ελληνικών συμφερόντων «οφ σορ» εταιρείες υπερβαίνουν τις 10.000 (!) και διακινούν ετησίως περί τα 500 δισ. ευρώ! «Αυτά είναι λεφτά»!
2. Οι καταθέσεις και οι συμφωνίες επαναγοράς (τα περίφημα repos) των επιχειρήσεων στις τράπεζες από 160 δισ. ευρώ το 2004 εκτινάχτηκαν στα 277 δισ. ευρώ μέχρι το Νοέμβρη του 2009. Δηλαδή, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας, οι «ραντιέρηδες» (κατά τη ρήση του Αντρέα Παπανδρέου) αύξησαν σε μια πενταετία το χρήμα που διαθέτουν κατά 117 δισ. ευρώ (ποσοστό αύξησης 73%). «Είναι πολλά τα λεφτά»!
3. Οι καταθέσεις προθεσμίας των επιχειρήσεων και των ιδιωτών στις τράπεζες, όπως βεβαιώνει και πάλι η Τράπεζα της Ελλάδας, από 36 δισ. ευρώ το 2004 έφτασαν στα 136 δισ. ευρώ το Νοέμβρη του 2009. Εκείνες οι καταθέσεις δηλαδή που κατά τεκμήριο αφορούν σε μορφή κατάθεσης των πλουσιότερων κοινωνικά στρωμάτων, αυξήθηκαν σε μια πενταετία κατά 100 δισ. ευρώ (ποσοστό αύξησης 278%). Κι άλλα λεφτά!
4. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, ο ένας στους δύο εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται με κάτω από 1.090 ευρώ ενώ περίπου 250.000 εργαζόμενοι αμείβονται με το κατώτατο ημερομίσθιο των 33 ευρώ, ήτοι, μηνιαίως 740 ευρώ. Την ίδια ώρα το επίσημο Ενεργητικό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στη χώρα, όπως καταγράφεται στα στοιχεία της ICAP, έχει φτάσει στα 700 δισ. ευρώ. «Ωκεανός» από λεφτά!
5. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «δεν υπάρχει σάλιο» για τους ανέργους (χωρίς βέβαια να εξηγεί πώς τα χρήματα των εργαζομένων που παρακρατούνται στην πηγή «κάνουν φτερά» μέχρι να φτάσουν στον ΟΑΕΔ). Την ίδια ώρα η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει τη χρηματοδότηση με 10 δισ. ευρώ των μεγαλοεπιχειρηματιών μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δισ. ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δισ. ευρώ μέσω των περιβόητων «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», με άλλα 4 δισ. ευρώ που χαρίζονται για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλουν οι εργοδότες. «Βρέχει» λεφτά!
6. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που κατατέθηκαν για τη φοροδιαφυγή στη Βουλή από το υπουργείο Οικονομικών (31/3/2007), από τα 17,7 δισ. ευρώ βεβαιωμένα και ληξιπρόθεσμα χρέη προς τις εφορίες, τα 15 δισ. ευρώ, δηλαδή πάνω από το 85% της φοροδιαφυγής, προέρχονται από 6.000 μεγαλο-οφειλέτες (υπάρχουν διευθύνσεις και ονόματα) που απαρτίζουν τον κόσμο της «ευπατρίδου» πλουτοκρατίας. Γιατί δεν τους ζητούν τα λεφτά;
7. Το έλλειμμα των 30 δισ. ευρώ ισούται, σύμφωνα με την εφημερίδα «Καθημερινή» (8/9/2009), με μια και μόνο παραγγελία των Ελλήνων εφοπλιστών ύψους 30 δισ. για τη ναυπήγηση των νέων 777 ποντοπόρων πλοίων τους εντός του 2009! Το ποσό δηλαδή για το οποίο ο ελληνικός λαός θα βυθιστεί σε ένα ακόμα τούνελ τετραετούς διάρκειας, είναι ίσο με το ποσό μιας και μόνο παραγγελίας των εφοπλιστών για την ανανέωση του στόλου τους! Πω, πω λεφτά!
8. Το έλλειμμα ισούται με τα ακόμα 30 δισ. ευρώ των ανενεργών καταθέσεων του εφοπλιστικού κεφαλαίου στις εγχώριες τράπεζες και φυσικά ισούται - παρά κάτι - με το ποσό των 28 δισ. ευρώ που εγγυήθηκε το ελληνικό κράτος στις τράπεζες για να «σωθούν» από την κρίση! «Υπάρχουν λεφτά»;!
9. Το έλλειμμα ισούται - παρά κάτι - με την απόφαση του Συμβουλίου Άμυνας για εξοπλιστικά προγράμματα ΝΑΤΟικού χαρακτήρα ύψους 27 δισ. ευρώ για την περίοδο 2006 - 2015, όταν ήδη οι εξοπλιστικές δαπάνες της προηγούμενης δεκαετίας, 1996 - 2005, ξεπέρασαν τα 20 δισ. ευρώ, και χωρίς να υπολογίζονται οι γαλλικές φρεγάτες που θα φορτωθούμε επιπλέον ως επιστέγασμα της... στήριξης του Σαρκοζί ή το 1 εκατομμύριο ημερησίως που στοιχίζει η «εθνική κυριαρχία» στο... Αφγανιστάν! Κι άλλα λεφτά!
10. Το έλλειμμα ισούται με τα... μισά (!) και μόνο καθαρά κέρδη που βάσει των ισολογισμών τους σημείωσαν τη δεκαετία 2000 - 2009 οι εισηγμένοι στο χρηματιστήριο βιομήχανοι, εργολάβοι, τραπεζίτες και εφοπλιστές και τα οποία ξεπερνούν τα 60 δισ. ευρώ! «Τρελαθήκανε» στα λεφτά!
Έτσι δημιουργούνται τα χρέη και τα ελλείμματα στο δημόσιο ταμείο, το οποίο δεν αποτελεί παρά δοχείο μέσω του οποίου ο πλούτος που παράγει ο ελληνικός λαός «μεταγγίζεται» στα ιδιωτικά ταμεία της πλουτοκρατίας.
Η απάντηση στο ερώτημα «αν υπάρχουν λεφτά» είναι προφανής.
Και φυσικά, τα λεφτά αυτά υπάρχουν. Ούτε εξανεμίστηκαν, ούτε εξαερώθηκαν.
Τα έχουν εκείνοι στους οποίους κάνουν πλάτες το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ. Αλλά δεν τους ανήκουν. Ανήκουν στον ελληνικό λαό! Σε αυτόν ανήκει και η απόφαση: Να τα πάρει πίσω! Να μην τους επιτρέψει να του κλέψουν ούτε ένα ευρώ πλέον! Να οργανωθεί, να αντισταθεί, να τους ανατρέψει και να βάλει τέλος σε αυτήν τη ληστεία!
Νίκος Μπογιόπουλος
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 21-2-2010
Ποίημα της εβδομάδας 165
Η πληγωμένη Άνοιξη
Η πληγωμένη Άνοιξη τεντώνει τα λουλούδια της
οι βραδινές καμπάνες την κραυγή τους
κι η κάτασπρη κοπέλα μέσα στα γαρίφαλα
συνάζει στάλα-στάλα το αίμα
απ’ όλες τις σημαίες που πονέσανε
από τα κυπαρίσσια που σφάχτηκαν
για να χτιστεί ένας πύργος κατακόκκινος
μ’ ένα ρολόγι και δυο μαύρους δείχτες
κι οι δείχτες σα σταυρώνουν θα ‘ρχεται ένα σύννεφο
κι οι δείχτες σα σταυρώνουν θα ‘ρχεται ένα ξίφος
το σύννεφο θ’ ανάβει τα γαρίφαλα
το ξίφος θα θερίζει το κορμί της
Μίλτος Σαχτούρης
Η πληγωμένη Άνοιξη τεντώνει τα λουλούδια της
οι βραδινές καμπάνες την κραυγή τους
κι η κάτασπρη κοπέλα μέσα στα γαρίφαλα
συνάζει στάλα-στάλα το αίμα
απ’ όλες τις σημαίες που πονέσανε
από τα κυπαρίσσια που σφάχτηκαν
για να χτιστεί ένας πύργος κατακόκκινος
μ’ ένα ρολόγι και δυο μαύρους δείχτες
κι οι δείχτες σα σταυρώνουν θα ‘ρχεται ένα σύννεφο
κι οι δείχτες σα σταυρώνουν θα ‘ρχεται ένα ξίφος
το σύννεφο θ’ ανάβει τα γαρίφαλα
το ξίφος θα θερίζει το κορμί της
Μίλτος Σαχτούρης
Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010
Πρόταση της επιτροπής για τη διαμόρφωση των Αναλυτικών προγραμμάτων
Διαβάστε την πρόταση της επιτροπής για τη διαμόρφωση των Αναλυτικών προγραμμάτων για το Δημοτικό Σχολείο. Πατήστε εδώ.
Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 164
Επιστροφή
Με σπαραγμό κρατώντας τη βαριά καρδιά μου
βρήκα το πατρικό μου σπίτι να κοιτάζει,
μες απ' τις φυλλωσιές, σαν άλλοτε, τη δύση.
-με σπαραγμό κρατώντας τη βαριά καρδιά μου.
Γοργά το τζάκι η μάνα μου τρέχει ν' ανάψει.
Κ' ενώ απ' την πόρτα βλέπω τις γλυκές του λάμψεις,
με σπαραγμό κρατώντας τη βαριά καρδιά μου
δε μπαίνω μέσα. Απέξω κάθομαι και κλαίω...
Νικηφόρος Βρεττάκος
Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010
Η ηγεσία της ΠΟΕΔ στη «νιρβάνα» της.
Εδώ και πολλούς μήνες η ηγεσία της ΠΟΕΔ έχει βουβαθεί. Φαίνεται ότι συνεχίζει συνειδητά να «αποκοιμίζει» τους δασκάλους παίζοντας πλέον ανοιχτά το παιχνίδι της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας. Τα προβλήματα τείνουν να πνίξουν το δημόσιο σχολείο και η ηγεσία της ΠΟΕΔ σφυρίζει αδιάφορα. Καμιά ουσιαστική ενημέρωση δεν υπάρχει για τη «δράση» ή … την απραξία της Γραμματείας. Η ιστοσελίδα της ΠΟΕΔ έχει μεταβληθεί σε λαμπρό παράδειγμα … προς αποφυγή. Οι τελευταίες αναρτήσεις είναι κάποιες ανακοινώσεις για τις … Χριστουγεννιάτικες γιορτές. Ναι, εκείνες τις σκηνοθετημένες … κόντρες με το Υπουργείο. Είναι «μανούλες» στη δημιουργία ανούσιων τάχα συγκρούσεων με το Υπουργείο, τις περισσότερες φορές μάλλον προσυμφωνημένων, ώστε να δείχνουν «αγωνιστικό» πρόσωπο στους αφελείς και απληροφόρητους ψηφοφόρους τους. Είναι πάμπολλες οι φορές που στελέχη των κινήσεων παραδέχτηκαν σε Συνδιασκέψεις ότι είχαν συναντήσεις με Υπουργούς και άλλους παράγοντες, την ώρα που υπήρχαν κινητοποιήσεις ή μέτρα της οργάνωσης, έξω από τις θεσμικές συναντήσεις της ΠΟΕΔ. Ανάλογα με ποιο κόμμα ήταν στην εξουσία και φυσικά πάντα … για το καλό μας.
Μεθοδευμένα και σιωπηλά καλλιεργούν την απάθεια και τον εφησυχασμό στους δασκάλους, τους κρατούν στο σκοτάδι για το τι συμβαίνει, εφαρμόζουν τη «συνδικαλιστική διπλωματία των διαδρόμων» και των ανεξέλεγκτων «συναντήσεων και επαφών» χωρίς να ενημερώνουν για μήνες ολόκληρους το τι κάνουν, ποιους βλέπουν, τι συζητούν, τι απαντήσεις παίρνουν, ποια αιτήματα προωθούν και με ποια επιχειρήματα. Αναμένουν το Υπουργείο να διαμορφώσει πολιτική και να προωθήσει μέτρα. Τότε όμως είναι αργά και οι όποιες αντιδράσεις μας είναι καταδικασμένες. Πολύ περισσότερο όταν ουδέποτε προσπάθησαν να δημιουργήσουν συνθήκες εκπαιδευτικού κινήματος και μετώπου παιδείας, το οποίο να είναι έγκαιρα ενημερωμένο, σε εγρήγορση, να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά κάθε αντιεκπαιδευτικό μέτρο και να είναι πανέτοιμο με τεκμηριωμένες θέσεις να διεκδικεί. Συγκρίνετε την ιστοσελίδα της ΠΟΕΔ http://www.poed.com.cy/ με την ιστοσελίδα της ΔΟΕ http://www.doe.gr/
(Για να μην παρεξηγούμαστε: Η σύγκριση γίνεται ως προς την ενημέρωση και μόνο. Και εκεί οι συμβιβασμένες ηγεσίες έχουν βρει άλλους τρόπους να ποδηγετούν τους δασκάλους. Υπάρχει όμως ενημέρωση για το τι κάνει καθημερινά η ηγεσία της ΔΟΕ. Ακόμα και ιστοσελίδες τοπικών συλλόγων, που μπορείτε να δείτε, δεν συγκρίνονται με το χάλι της ιστοσελίδας της ΠΟΕΔ). Από εκεί και πέρα είναι ευθύνη και του κάθε εκπαιδευτικού να διαμορφώσει θέση και δράση για την ανάπτυξη του εκπαιδευτικού μετώπου της αγωνιστικής διεκδίκησης.
Την ίδια στιγμή που ακόμη και η «αδελφή» ΟΕΛΜΕΚ κερδίζει αιτήματα και ανοίγει μέτωπα, η ηγεσία της ΠΟΕΔ περιμένει να μας φέρει το Υπουργείο προτάσεις που θα ξεθεμελιώσουν παραπέρα τα όποια δικαιώματα των δασκάλων και θα φορτώνουν κι άλλα βάρη στην πλάτη των εκπαιδευτικών. Ήδη ο Υπουργός άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης του διορισμού ειδικοτήτων στο Δημοτικό. Αναρωτιέμαι αν αυτή θα είναι η επόμενη προσυμφωνημένη «κόντρα» που θα ξυπνήσει τα «αγωνιστικά» ένστικτα της ηγεσίας της ΠΟΕΔ. Αν αυτός θα είναι ένας εύσχημος τρόπος για να ξεπουλήσει όλα τα άλλα αιτήματα των δασκάλων και της δημόσιας εκπαίδευσης. Για πάρα πολλά χρόνια καταθέτουμε τις απόψεις για το θέμα. Στη Συνδιάσκεψη των Γενικών Αντιπροσώπων το Μάη είχαμε ως «ΡΙ.Α.ΚΙ.» εισηγηθεί:
Ειδικότητες στα Δημοτικά Σχολεία.
«Είναι επιτακτική ανάγκη να συζητηθεί σοβαρά το θέμα των ειδικοτήτων στα Δημοτικά Σχολεία. Πρέπει να κατοχυρωθούν οι δάσκαλοι που με γνώση και μεράκι για χρόνια διδάσκουν τα μαθήματα ειδικοτήτων στα σχολεία. Να μην επαφίεται στη διεύθυνση του σχολείου αν θα τους αξιοποιήσει στο θέμα που για χρόνια διδάσκουν. Να γίνει καταγραφή για τις ανάγκες σε ειδικότητες παγκύπρια. Να εξασφαλιστεί η διδασκαλία των ειδικών μαθημάτων από τους συναδέλφους που για τόσα χρόνια τα διδάσκουν. Αν υπάρχουν επιπλέον ανάγκες να διορίζονται δάσκαλοι ειδικοτήτων μόνο αν έχουν παιδαγωγική και ψυχολογική κατάρτιση. Αυτά είναι μεταβατικά μέτρα. Οριστική λύση μπορεί να δώσει μόνο η ίδρυση Παιδαγωγικών Σχολών στα Πανεπιστήμια, για τους δασκάλους όλων των βαθμίδων. Εκεί να υπάρχει η αναγκαία εξειδίκευση και η παιδαγωγική και ψυχολογική κατάρτιση για όλους».
Η ηγεσία της ΠΟΕΔ, εγκλωβισμένη στην αυταρέσκεια της παντογνωσίας της, αδιαφορεί και απαξιώνει κάθε εισήγηση, καλλιεργεί τη στάση μοιρολατρίας και βολέματος με μερικές προαγωγές, υπονομεύει κάθε πιθανότητα αγωνιστικής ανάτασης του δασκαλικού κινήματος και έχει καταστήσει την οργάνωση των δασκάλων αναξιόπιστη και ανυπόληπτη στην κοινωνία. Δεν μπορεί ούτε τα στοιχειώδη δικαιώματα των μελών της να προστατεύσει. Την ώρα που θα έπρεπε η οργάνωση των δασκάλων να είναι πρωτοπόρα στους κοινωνικούς αγώνες και καθοδηγητής της πάλης για την διεκδίκηση συγκεκριμένων μέτρων για την αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, περιμένει τους τεχνοκράτες να μας επιβάλλουν τα σχέδιά τους. Την ώρα που οι εργαζόμενοι γονείς δέχονται σοβαρά κτυπήματα των δικαιωμάτων τους, οι δάσκαλοι των παιδιών τους σιωπούν.
Δεν επιζητούμε από την ηγεσία της ΠΟΕΔ «αγωνιστική ρητορία» σε ανούσια ζητήματα επικοινωνιακού χαρακτήρα. Ζητάμε ουσιαστική μελέτη, τεκμηριωμένες θέσεις, συγκεκριμένες εισηγήσεις για κάθε θέμα και αγωνιστική διεκδίκησή τους με όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η τωρινή ηγεσία της ΠΟΕΔ, ούτε ΘΕΛΕΙ ούτε ΜΠΟΡΕΙ. Η μόνη προσφορά στο δασκαλικό κίνημα είναι ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ. Οι δάσκαλοι σε όποια κίνηση και αν ανήκουν, μέχρι σήμερα, να απεξαρτηθούν και να πάρουν πρωτοβουλίες για να ζητήσουν την παραίτηση της ηγεσίας της ΠΟΕΔ. Πριν είναι αργά.
Παρακάτω παρουσιάζουμε πάλι τις εισηγήσεις που καταθέσαμε, ως ΡΙ.Α.ΚΙ., στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη το Μάη του 2009:
ΘΕΜΑ: Εγγραφή θεμάτων για την Τακτική Παγκύπρια Συνδιάσκεψη.
Παρακαλώ όπως εγγραφούν για συζήτηση στην Τακτική Παγκύπρια Συνδιάσκεψη τα παρακάτω θέματα:
1. Αλλαγή του καταστατικού.
Από την έκθεση προόδου της επιτροπής για το καταστατικό φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι κινήσεις κωλυσιεργούν και προφασίζονται διάφορα για να μη προχωρήσουμε σε ουσιαστική εκδημοκρατικοποίηση και ενδυνάμωση του ρόλου της βάσης του κλάδου.
Η Παγκύπρια Συνδιάσκεψη πρέπει να αποφασίσει τις κατευθύνσεις που θα δοθούν και οριστικό δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα. Προς τούτο επαναφέρω τις σχετικές προτάσεις μου για αποκέντρωση και δημιουργία τοπικών συλλόγων, κ.λ.π.
2. Άδεια μητρότητας
Διεκδίκηση άδειας μητρότητας τουλάχιστον 12 μήνες. Είμαστε πολύ πίσω και σε σχέση με πολλά ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία αρέσκονται να επικαλούνται «ευρωλιγούρηδες» παντός καιρού. (Ελλάδα 13 μήνες, Φινλανδία 11 μήνες, Σουηδία 15 μήνες κ.λ.π.). Συνεργασία με τις γυναικείες οργανώσεις, πολυτέκνους και άλλους φορείς, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και δυναμικές διεκδικήσεις.
3. Προβλήματα στο θεσμό των Μεντόρων στα σχολεία.
Η ηγεσία της ΠΟΕΔ σύρθηκε σε απαράδεκτες υποχωρήσεις για τη λειτουργία του θεσμού των Μεντόρων. Πολλές τάξεις παραδίδονται ουσιαστικά σε πολλαπλούς άπειρους φοιτητές. Το αποτέλεσμα θα είναι να γίνουν οι δάσκαλοι της τάξης στόχος των παραπόνων των γονιών και της κοινωνίας, απροστάτευτοι για μια ακόμα φορά. Η ηγεσία της ΠΟΕΔ, για μια ακόμα φορά, δεν διεκδίκησε δυναμικά από τα Πανεπιστήμια το δικαίωμα των δασκάλων για δωρεάν Μεταπτυχιακές σπουδές. Τα «ωφελήματα» που τάχα μας προσφέρθηκαν είναι «χάντρες για ιθαγενείς».
4. Προβλήματα με τους Η/Υ στα σχολεία.
Και εδώ η ηγεσία της ΠΟΕΔ φάνηκε κατώτερη των περιστάσεων. «Ρίχνει το μπαλάκι» στους δασκάλους του σχολείου, στέλνοντας μια ανακοίνωση στα σχολεία. Μετατρέπει, και σ’ αυτό το θέμα, τους δασκάλους σε εύκολους στόχους της κοινωνίας και των γονιών. Αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της και σε συνεργασία με τους οργανωμένους γονείς να καταγγείλουν από κοινού την πολυετή κοροϊδία του Υπουργείου. Εκτός από τις οποιεσδήποτε ώρες συντονισμού που μπορεί να δοθούν, υπάρχει άμεση η αναγκαιότητα ύπαρξης, ενός τουλάχιστον, τεχνικού Η/Υ σε κάθε Σχολική Εφορεία. Οι υπεύθυνοι της ΠΟΕΔ σιωπούν μπροστά στους υπευθύνους του Υπουργείου (γιατί άραγε;), σ’ όλες τις διαχρονικά άστοχες ενέργειες. Ακόμα και όταν υπάρχει φανερή κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος.
5. Ειδικότητες στα Δημοτικά Σχολεία.
Είναι επιτακτική ανάγκη να συζητηθεί σοβαρά το θέμα των ειδικοτήτων στα Δημοτικά Σχολεία. Πρέπει να κατοχυρωθούν οι δάσκαλοι που με γνώση και μεράκι για χρόνια διδάσκουν τα μαθήματα ειδικοτήτων στα σχολεία. Να μην επαφίεται στη διεύθυνση του σχολείου αν θα τους αξιοποιήσει στο θέμα που για χρόνια διδάσκουν. Να γίνει καταγραφή για τις ανάγκες σε ειδικότητες παγκύπρια. Να εξασφαλιστεί η διδασκαλία των ειδικών μαθημάτων από τους συναδέλφους που για τόσα χρόνια τα διδάσκουν. Αν υπάρχουν επιπλέον ανάγκες να διορίζονται δάσκαλοι ειδικοτήτων μόνο αν έχουν παιδαγωγική και ψυχολογική κατάρτιση. Αυτά είναι μεταβατικά μέτρα. Οριστική λύση μπορεί να δώσει μόνο η ίδρυση Παιδαγωγικών Σχολών στα Πανεπιστήμια, για τους δασκάλους όλων των βαθμίδων. Εκεί να υπάρχει η αναγκαία εξειδίκευση και η παιδαγωγική και ψυχολογική κατάρτιση για όλους.
6. Εκπαιδευτικές άδειες με πλήρεις απολαβές.
Παράδειγμα: Στην Ελλάδα μπορεί ο εκπαιδευτικός να πάρει μέχρι πέντε (5) χρόνια εκπαιδευτική άδεια με πλήρεις απολαβές. Ακόμη και η διετής Μετεκπαίδευση στα διδασκαλεία τους παραχωρείται με πλήρεις απολαβές, κι ας μην θεωρούνται Μεταπτυχιακές σπουδές
7. Δωρεάν μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Η παιδεία δεν είναι εμπόρευμα. Ουσιαστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση γίνεται όταν αξιοποιείς τους δασκάλους και τους παρέχεις τα κίνητρα για βελτίωση.
8. Μείωση διδακτικού ωραρίου. Ουσιαστική μείωση του διδακτικού ωραρίου των δασκάλων. Άμεση πρακτική διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας. Απουσία από κάθε πρόγραμμα και εκδήλωση που δεν είμαστε υποχρεωμένοι, κ.λ.π.
9. Εφαρμογή του νόμου για υποχρεωτική προδημοτική, Ενιαίο Σχολείο, Μέτρα στήριξης. Ιδιαίτερα για τους αλλοδαπούς μαθητές που την έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Οι μαθητές οι οποίοι έχουν ηλικία για να πάνε στην Α’ τάξη, να πάνε πρώτα στην Προδημοτική τάξη. Απαίτηση για δίχρονη δωρεάν προσχολική αγωγή και ενιαίο 12χρονο δωρεάν δημόσιο σχολείο. Κρατικούς, δωρεάν, παιδικούς σταθμούς. Στελέχωση των σχολείων με ομάδες ειδικών ψυχολόγων, λογοθεραπευτών, ειδικών δασκάλων κ.λ.π. Επιχορήγηση από το Υπουργείο του κομίστρου των λεωφορείων για εκπαιδευτικές επισκέψεις των σχολείων. Πλήρης κάλυψη της δαπάνης εκπαιδευτικών επισκέψεων, θεατρικών παραστάσεων κ.λ.π. για τα ολιγοθέσια σχολεία. Δημιουργία κεντρικής μαθητικής βιβλιοθήκης σε κάθε σχολείο.
10. Υλικοτεχνική υποδομή όλων των σχολείων.
Απαίτηση από το Υπουργείο να μας δοθεί ολοκληρωμένο πρόγραμμα, χρονοδιάγραμμα δημιουργίας αιθουσών πολλαπλής χρήσης και αιθουσών ειδικών μαθημάτων στα σχολεία. Να καταρτιστεί κατάλογος όπως έγινε με το γραμματειακό προσωπικό, ώστε να μπορούμε να ελέγχουμε την υλοποίησή του.
Σε τυχόν άρνηση του Υπουργείου να αρχίσουμε με πρόγραμμα συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας των μαθητών, γονιών και δασκάλων έξω από το Υπουργείο, κάθε μέρα μετά την 14η του Σεπτέμβρη, όπως το πρόγραμμα των κινηματογραφικών παραστάσεων. Προηγουμένως εννοείται η συνεργασία με την Ομοσπονδία Γονέων και η εξαγγελία των μέτρων σε κοινές διασκέψεις τύπου.
Αυτή η αγωνιστική στάση θα δώσει το μήνυμα ότι οι γονείς, οι μαθητές και οι δάσκαλοι είναι αποφασισμένοι να διεκδικήσουν δυναμικά ποιοτική εκπαίδευση για ΟΛΑ τα παιδιά. Ευελπιστώ ότι θα συνεργαστούμε όλοι οι φορείς για την λύση των θεμάτων και δεν θα αναλωνόμαστε στην απλή συζήτησή τους, μετατρεπόμενοι σε ανάχωμα της οργής και της αγανάκτησης όσων υφίστανται και βιώνουν τριτοκοσμικές καταστάσεις στα σχολεία τους.
11. Νέα βιβλία και διδακτικό υλικό.
Σχεδιασμός για εκπόνηση βιβλίων στην Κύπρο για τα παιδιά και όχι για την τσέπη των «συγγραφέων» και των εκδοτών.
12. Ενισχυτική διδασκαλία, Επιπρόσθετος δάσκαλος στην Α’ τάξη, Μείωση αριθμού μαθητών.
H ενισχυτική διδασκαλία επιβάλλεται να αρχίζει από την πρώτη τάξη. Να δίνονται δυο ώρες για ενισχυτική διδασκαλία σε όλους/όλες τους/τις συναδέλφους/σσες που αναλαμβάνουν τις πρώτες τάξεις. Mόνο έτσι θα μπορέσουμε να παρέμβουμε έγκαιρα εκεί που υπάρχουν προβλήματα και να δώσουμε την απαραίτητη βοήθεια. O/H δάσκαλος/α της τάξης είναι το καταλληλότερο πρόσωπο να παρέμβει έγκαιρα και αποτελεσματικά.
Αργότερα, τις περισσότερες φορές, είναι πολύ αργά και ο θεσμός καταντά "στάχτη στα μάτια του κόσμου". Είναι προτιμότερο να ενεργούμε ως "Προμηθείς" και όχι ως "Eπιμηθείς". Φυσικά η Ενισχυτική Διδασκαλία θα συνεχίζεται και στις επόμενες τάξεις όπου υπάρχει ανάγκη.
Άμεσος διορισμός πρόσθετου δασκάλου στις πρώτες τάξεις. Άμεση μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, εκεί που υπάρχουν αίθουσες, για όλες τις τάξεις του Β’ κύκλου και επιπλέον μείωση στους 15 μαθητές για τις Α’, Β’, και νηπιαγωγεία.
13. Ασφάλεια στους σχολικούς χώρους.
Η κατ’ όνομα «αντισεισμική αναβάθμιση» έχει αποκαλύψει και δημιουργήσει πολλά προβλήματα στην ασφάλεια των σχολικών κτιρίων για μαθητές και δασκάλους. Επιβάλλεται η ενεργός παρακολούθηση του θέματος και η δυναμική διεκδίκηση εφαρμογής σωστών προδιαγραφών ασφαλείας. Κατεδάφιση κτιρίων όπου κρίνεται απαραίτητο και είναι ασύμφορη οικονομικά η επισκευή τους.
14. Προτεινόμενο Σχέδιο Αξιολόγησης.
Για το θέμα που έχει εγγράψει ήδη το Διοικητικό Συμβούλιο για συζήτηση προτείνουμε τα εξής:
Η προσέγγισή μας πρέπει να αντιμετωπίζει το σχέδιο και τις επιπτώσεις στην παιδεία, το σχολικό χώρο και τους εκπαιδευτικούς συνολικά. Δεν μπορούμε να αποπροσανατολιζόμαστε αναζητώντας τυχόν θετικές επουσιώδεις διατάξεις που δεν έχουν καμιά αξία, όταν λειτουργούν σ’ αυταρχικό, αντιδημοκρατικό περιβάλλον.
Το «νέο» προτεινόμενο σχέδιο αξιολόγησης δεν προσκομίζει τίποτα το πραγματικά νέο. Επίσης είναι ψευδεπίγραφο αφού δεν ασχολείται με την ουσιαστική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, αλλά με την αξιολόγηση και τον ασφυκτικότερο έλεγχο των εκπαιδευτικών. Για άλλη μια φορά, αντί να καταργηθεί, παραμένει αποφασιστικός ο ρόλος της συνέντευξης στην Ε.Ε.Υ. για τις προαγωγές. Εμείς δεν θα παρασυρθούμε από επιμέρους ασήμαντες, τάχα προοδευτικές, πρόνοιες. Ο ρόλος των αξιολογητών και της Ε.Ε.Υ. παραμένει καθοριστικός για το μέλλον των δασκάλων. Καταργούν στα λόγια τον Επιθεωρητή και φέρνουν τρεις αξιολογητές με βαθμολογική αποτίμηση. Ο ένας μάλιστα (Διευθυντής σχολείου) θα αξιολογεί καθημερινά τους δασκάλους. Ο εξευτελισμός της προσωπικότητας των δασκάλων με τις βαθμολογίες και τις συνεντεύξεις συνεχίζεται. Σ’ ένα μικρό τόπο που όλοι γνωρίζονται, διατηρούνται στο προτεινόμενο σχέδιο, τα προνόμια των συγκεκριμένων θεσμών να διαχειρίζονται με ρουσφετολογικές και άλλες απαράδεκτες νοοτροπίες το μέλλον των εκπαιδευτικών.
Με την ανακατανομή των θέσεων στις νέες θέσεις χάνονται αρκετές θέσεις προαγωγής και επιβαρύνονται οι δάσκαλοι με νέα καθήκοντα και υποχρεώσεις. Οι προτεινόμενες μειώσεις διδακτικού ωραρίου είναι επουσιώδεις μπροστά στο φόρτο εργασίας που απαιτούν από τους εκπαιδευτικούς. Δημιουργούν την κλίμακα του ανώτερου εκπαιδευτικού, για να κρατήσουν τάχα τους καλούς δασκάλους στην τάξη. Και εδώ αρχίζει ένας από τους πολλούς παραλογισμούς: Για να διεκδικήσει κάποιος τη θέση ανώτερου εκπαιδευτικού απαιτούν 15 χρόνια υπηρεσίας. Την ίδια ώρα απαιτούν 10 χρόνια για τη θέση του Παιδαγωγικού Συμβούλου που θα καθοδηγεί αυτόν τον καλό δάσκαλο. Τέτοιες παράλογες πρόνοιες υπάρχουν πολλές όταν τις αναλύσεις στις λεπτομέρειες. Δεν είναι όμως αυτός ο στόχος μας. Δεν μπορεί να χάνουμε το δάσος κοιτώντας το δέντρο.
Το σημαντικό όμως είναι να μην παρασυρθούμε στη συζήτηση των επιμέρους και να απαιτήσουμε δυναμικά το οποιοδήποτε νέο σχέδιο αξιολόγησης να διέπεται από βασικές αρχές στις οποίες θα μείνουμε σταθεροί:
Ø Η αξιολόγηση πρέπει να επεκτείνεται σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς στην εκπαίδευση, ξεκινώντας από την κορυφή (Υπουργείο Παιδείας), οι οποίοι έχουν σημαντικές ευθύνες για την κατάσταση που βρίσκεται η παιδεία.
Ø Κατάργηση της αριθμητικής αξιολόγησης και της συνέντευξης για τις προαγωγές.
Ø Για τις προαγωγές να υπάρχουν αποκλειστικά μετρήσιμα μοριοδοτημένα κριτήρια. Η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί στη βαρύτητα που πρέπει να έχουν τα κριτήρια (π.χ. αρχαιότητα, μεταπτυχιακά, δημοσιεύσεις, κ.λ.π.)
Ø Τα μόρια από κάθε κριτήριο πρέπει να υπολογίζονται μόνο σε μια φάση προαγωγής. Σε τυχόν επόμενη φάση θα υπολογίζονται μόνο τα επιπλέον που αποκτήθηκαν στο διάστημα από την προηγούμενη προαγωγή.
Ø Σημαντική μείωση του διδακτικού ωραρίου των δασκάλων, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στον παιδαγωγικό τους ρόλο.
Ø Απαιτείται ποιοτική αρχική μόρφωση των εκπαιδευτικών σε Πανεπιστημιακές Παιδαγωγικές σχολές, με Παιδαγωγική και Ψυχολογική κατάρτιση για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Στη συνέχεια ποιοτική περιοδική επιμόρφωση, σε εργάσιμο χρόνο, με συγκεκριμένους στόχους και προγράμματα.
Αυτές οι βασικές αρχές θα απαλλάξουν τους δασκάλους από το βραχνά του άγχους και θα τους προσδώσουν το παιδαγωγικό κύρος που απαιτείται για να επιτελέσουν το έργο τους. Θα βάλουν τέρμα στις πελατειακές σχέσεις και τον εξευτελισμό των εκπαιδευτικών. Είναι η μεγάλη ευκαιρία του κλάδου να αποκτήσει αξιοπρέπεια και το κύρος του στους γονείς και την κοινωνία. Είναι κρίμα, από ολιγωρία, συμφέροντα ή υστεροβουλίες, να αφεθούν οι δάσκαλοι να προχωρούν «έρποντας και γλείφοντας» σε κομματικούς και παραταξιακούς διαδρόμους, επαίτες για μια προαγωγή. Είναι καθήκον μας να ανυψώσουμε το κύρος και την αξιοπρέπεια των δασκάλων.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Μανόλης Σόβολος
ΓΕΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΠΟΕΔ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ»
Μεθοδευμένα και σιωπηλά καλλιεργούν την απάθεια και τον εφησυχασμό στους δασκάλους, τους κρατούν στο σκοτάδι για το τι συμβαίνει, εφαρμόζουν τη «συνδικαλιστική διπλωματία των διαδρόμων» και των ανεξέλεγκτων «συναντήσεων και επαφών» χωρίς να ενημερώνουν για μήνες ολόκληρους το τι κάνουν, ποιους βλέπουν, τι συζητούν, τι απαντήσεις παίρνουν, ποια αιτήματα προωθούν και με ποια επιχειρήματα. Αναμένουν το Υπουργείο να διαμορφώσει πολιτική και να προωθήσει μέτρα. Τότε όμως είναι αργά και οι όποιες αντιδράσεις μας είναι καταδικασμένες. Πολύ περισσότερο όταν ουδέποτε προσπάθησαν να δημιουργήσουν συνθήκες εκπαιδευτικού κινήματος και μετώπου παιδείας, το οποίο να είναι έγκαιρα ενημερωμένο, σε εγρήγορση, να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά κάθε αντιεκπαιδευτικό μέτρο και να είναι πανέτοιμο με τεκμηριωμένες θέσεις να διεκδικεί. Συγκρίνετε την ιστοσελίδα της ΠΟΕΔ http://www.poed.com.cy/ με την ιστοσελίδα της ΔΟΕ http://www.doe.gr/
(Για να μην παρεξηγούμαστε: Η σύγκριση γίνεται ως προς την ενημέρωση και μόνο. Και εκεί οι συμβιβασμένες ηγεσίες έχουν βρει άλλους τρόπους να ποδηγετούν τους δασκάλους. Υπάρχει όμως ενημέρωση για το τι κάνει καθημερινά η ηγεσία της ΔΟΕ. Ακόμα και ιστοσελίδες τοπικών συλλόγων, που μπορείτε να δείτε, δεν συγκρίνονται με το χάλι της ιστοσελίδας της ΠΟΕΔ). Από εκεί και πέρα είναι ευθύνη και του κάθε εκπαιδευτικού να διαμορφώσει θέση και δράση για την ανάπτυξη του εκπαιδευτικού μετώπου της αγωνιστικής διεκδίκησης.
Την ίδια στιγμή που ακόμη και η «αδελφή» ΟΕΛΜΕΚ κερδίζει αιτήματα και ανοίγει μέτωπα, η ηγεσία της ΠΟΕΔ περιμένει να μας φέρει το Υπουργείο προτάσεις που θα ξεθεμελιώσουν παραπέρα τα όποια δικαιώματα των δασκάλων και θα φορτώνουν κι άλλα βάρη στην πλάτη των εκπαιδευτικών. Ήδη ο Υπουργός άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης του διορισμού ειδικοτήτων στο Δημοτικό. Αναρωτιέμαι αν αυτή θα είναι η επόμενη προσυμφωνημένη «κόντρα» που θα ξυπνήσει τα «αγωνιστικά» ένστικτα της ηγεσίας της ΠΟΕΔ. Αν αυτός θα είναι ένας εύσχημος τρόπος για να ξεπουλήσει όλα τα άλλα αιτήματα των δασκάλων και της δημόσιας εκπαίδευσης. Για πάρα πολλά χρόνια καταθέτουμε τις απόψεις για το θέμα. Στη Συνδιάσκεψη των Γενικών Αντιπροσώπων το Μάη είχαμε ως «ΡΙ.Α.ΚΙ.» εισηγηθεί:
Ειδικότητες στα Δημοτικά Σχολεία.
«Είναι επιτακτική ανάγκη να συζητηθεί σοβαρά το θέμα των ειδικοτήτων στα Δημοτικά Σχολεία. Πρέπει να κατοχυρωθούν οι δάσκαλοι που με γνώση και μεράκι για χρόνια διδάσκουν τα μαθήματα ειδικοτήτων στα σχολεία. Να μην επαφίεται στη διεύθυνση του σχολείου αν θα τους αξιοποιήσει στο θέμα που για χρόνια διδάσκουν. Να γίνει καταγραφή για τις ανάγκες σε ειδικότητες παγκύπρια. Να εξασφαλιστεί η διδασκαλία των ειδικών μαθημάτων από τους συναδέλφους που για τόσα χρόνια τα διδάσκουν. Αν υπάρχουν επιπλέον ανάγκες να διορίζονται δάσκαλοι ειδικοτήτων μόνο αν έχουν παιδαγωγική και ψυχολογική κατάρτιση. Αυτά είναι μεταβατικά μέτρα. Οριστική λύση μπορεί να δώσει μόνο η ίδρυση Παιδαγωγικών Σχολών στα Πανεπιστήμια, για τους δασκάλους όλων των βαθμίδων. Εκεί να υπάρχει η αναγκαία εξειδίκευση και η παιδαγωγική και ψυχολογική κατάρτιση για όλους».
Η ηγεσία της ΠΟΕΔ, εγκλωβισμένη στην αυταρέσκεια της παντογνωσίας της, αδιαφορεί και απαξιώνει κάθε εισήγηση, καλλιεργεί τη στάση μοιρολατρίας και βολέματος με μερικές προαγωγές, υπονομεύει κάθε πιθανότητα αγωνιστικής ανάτασης του δασκαλικού κινήματος και έχει καταστήσει την οργάνωση των δασκάλων αναξιόπιστη και ανυπόληπτη στην κοινωνία. Δεν μπορεί ούτε τα στοιχειώδη δικαιώματα των μελών της να προστατεύσει. Την ώρα που θα έπρεπε η οργάνωση των δασκάλων να είναι πρωτοπόρα στους κοινωνικούς αγώνες και καθοδηγητής της πάλης για την διεκδίκηση συγκεκριμένων μέτρων για την αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, περιμένει τους τεχνοκράτες να μας επιβάλλουν τα σχέδιά τους. Την ώρα που οι εργαζόμενοι γονείς δέχονται σοβαρά κτυπήματα των δικαιωμάτων τους, οι δάσκαλοι των παιδιών τους σιωπούν.
Δεν επιζητούμε από την ηγεσία της ΠΟΕΔ «αγωνιστική ρητορία» σε ανούσια ζητήματα επικοινωνιακού χαρακτήρα. Ζητάμε ουσιαστική μελέτη, τεκμηριωμένες θέσεις, συγκεκριμένες εισηγήσεις για κάθε θέμα και αγωνιστική διεκδίκησή τους με όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η τωρινή ηγεσία της ΠΟΕΔ, ούτε ΘΕΛΕΙ ούτε ΜΠΟΡΕΙ. Η μόνη προσφορά στο δασκαλικό κίνημα είναι ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ. Οι δάσκαλοι σε όποια κίνηση και αν ανήκουν, μέχρι σήμερα, να απεξαρτηθούν και να πάρουν πρωτοβουλίες για να ζητήσουν την παραίτηση της ηγεσίας της ΠΟΕΔ. Πριν είναι αργά.
Παρακάτω παρουσιάζουμε πάλι τις εισηγήσεις που καταθέσαμε, ως ΡΙ.Α.ΚΙ., στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη το Μάη του 2009:
ΘΕΜΑ: Εγγραφή θεμάτων για την Τακτική Παγκύπρια Συνδιάσκεψη.
Παρακαλώ όπως εγγραφούν για συζήτηση στην Τακτική Παγκύπρια Συνδιάσκεψη τα παρακάτω θέματα:
1. Αλλαγή του καταστατικού.
Από την έκθεση προόδου της επιτροπής για το καταστατικό φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι κινήσεις κωλυσιεργούν και προφασίζονται διάφορα για να μη προχωρήσουμε σε ουσιαστική εκδημοκρατικοποίηση και ενδυνάμωση του ρόλου της βάσης του κλάδου.
Η Παγκύπρια Συνδιάσκεψη πρέπει να αποφασίσει τις κατευθύνσεις που θα δοθούν και οριστικό δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα. Προς τούτο επαναφέρω τις σχετικές προτάσεις μου για αποκέντρωση και δημιουργία τοπικών συλλόγων, κ.λ.π.
2. Άδεια μητρότητας
Διεκδίκηση άδειας μητρότητας τουλάχιστον 12 μήνες. Είμαστε πολύ πίσω και σε σχέση με πολλά ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία αρέσκονται να επικαλούνται «ευρωλιγούρηδες» παντός καιρού. (Ελλάδα 13 μήνες, Φινλανδία 11 μήνες, Σουηδία 15 μήνες κ.λ.π.). Συνεργασία με τις γυναικείες οργανώσεις, πολυτέκνους και άλλους φορείς, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και δυναμικές διεκδικήσεις.
3. Προβλήματα στο θεσμό των Μεντόρων στα σχολεία.
Η ηγεσία της ΠΟΕΔ σύρθηκε σε απαράδεκτες υποχωρήσεις για τη λειτουργία του θεσμού των Μεντόρων. Πολλές τάξεις παραδίδονται ουσιαστικά σε πολλαπλούς άπειρους φοιτητές. Το αποτέλεσμα θα είναι να γίνουν οι δάσκαλοι της τάξης στόχος των παραπόνων των γονιών και της κοινωνίας, απροστάτευτοι για μια ακόμα φορά. Η ηγεσία της ΠΟΕΔ, για μια ακόμα φορά, δεν διεκδίκησε δυναμικά από τα Πανεπιστήμια το δικαίωμα των δασκάλων για δωρεάν Μεταπτυχιακές σπουδές. Τα «ωφελήματα» που τάχα μας προσφέρθηκαν είναι «χάντρες για ιθαγενείς».
4. Προβλήματα με τους Η/Υ στα σχολεία.
Και εδώ η ηγεσία της ΠΟΕΔ φάνηκε κατώτερη των περιστάσεων. «Ρίχνει το μπαλάκι» στους δασκάλους του σχολείου, στέλνοντας μια ανακοίνωση στα σχολεία. Μετατρέπει, και σ’ αυτό το θέμα, τους δασκάλους σε εύκολους στόχους της κοινωνίας και των γονιών. Αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της και σε συνεργασία με τους οργανωμένους γονείς να καταγγείλουν από κοινού την πολυετή κοροϊδία του Υπουργείου. Εκτός από τις οποιεσδήποτε ώρες συντονισμού που μπορεί να δοθούν, υπάρχει άμεση η αναγκαιότητα ύπαρξης, ενός τουλάχιστον, τεχνικού Η/Υ σε κάθε Σχολική Εφορεία. Οι υπεύθυνοι της ΠΟΕΔ σιωπούν μπροστά στους υπευθύνους του Υπουργείου (γιατί άραγε;), σ’ όλες τις διαχρονικά άστοχες ενέργειες. Ακόμα και όταν υπάρχει φανερή κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος.
5. Ειδικότητες στα Δημοτικά Σχολεία.
Είναι επιτακτική ανάγκη να συζητηθεί σοβαρά το θέμα των ειδικοτήτων στα Δημοτικά Σχολεία. Πρέπει να κατοχυρωθούν οι δάσκαλοι που με γνώση και μεράκι για χρόνια διδάσκουν τα μαθήματα ειδικοτήτων στα σχολεία. Να μην επαφίεται στη διεύθυνση του σχολείου αν θα τους αξιοποιήσει στο θέμα που για χρόνια διδάσκουν. Να γίνει καταγραφή για τις ανάγκες σε ειδικότητες παγκύπρια. Να εξασφαλιστεί η διδασκαλία των ειδικών μαθημάτων από τους συναδέλφους που για τόσα χρόνια τα διδάσκουν. Αν υπάρχουν επιπλέον ανάγκες να διορίζονται δάσκαλοι ειδικοτήτων μόνο αν έχουν παιδαγωγική και ψυχολογική κατάρτιση. Αυτά είναι μεταβατικά μέτρα. Οριστική λύση μπορεί να δώσει μόνο η ίδρυση Παιδαγωγικών Σχολών στα Πανεπιστήμια, για τους δασκάλους όλων των βαθμίδων. Εκεί να υπάρχει η αναγκαία εξειδίκευση και η παιδαγωγική και ψυχολογική κατάρτιση για όλους.
6. Εκπαιδευτικές άδειες με πλήρεις απολαβές.
Παράδειγμα: Στην Ελλάδα μπορεί ο εκπαιδευτικός να πάρει μέχρι πέντε (5) χρόνια εκπαιδευτική άδεια με πλήρεις απολαβές. Ακόμη και η διετής Μετεκπαίδευση στα διδασκαλεία τους παραχωρείται με πλήρεις απολαβές, κι ας μην θεωρούνται Μεταπτυχιακές σπουδές
7. Δωρεάν μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Η παιδεία δεν είναι εμπόρευμα. Ουσιαστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση γίνεται όταν αξιοποιείς τους δασκάλους και τους παρέχεις τα κίνητρα για βελτίωση.
8. Μείωση διδακτικού ωραρίου. Ουσιαστική μείωση του διδακτικού ωραρίου των δασκάλων. Άμεση πρακτική διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας. Απουσία από κάθε πρόγραμμα και εκδήλωση που δεν είμαστε υποχρεωμένοι, κ.λ.π.
9. Εφαρμογή του νόμου για υποχρεωτική προδημοτική, Ενιαίο Σχολείο, Μέτρα στήριξης. Ιδιαίτερα για τους αλλοδαπούς μαθητές που την έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Οι μαθητές οι οποίοι έχουν ηλικία για να πάνε στην Α’ τάξη, να πάνε πρώτα στην Προδημοτική τάξη. Απαίτηση για δίχρονη δωρεάν προσχολική αγωγή και ενιαίο 12χρονο δωρεάν δημόσιο σχολείο. Κρατικούς, δωρεάν, παιδικούς σταθμούς. Στελέχωση των σχολείων με ομάδες ειδικών ψυχολόγων, λογοθεραπευτών, ειδικών δασκάλων κ.λ.π. Επιχορήγηση από το Υπουργείο του κομίστρου των λεωφορείων για εκπαιδευτικές επισκέψεις των σχολείων. Πλήρης κάλυψη της δαπάνης εκπαιδευτικών επισκέψεων, θεατρικών παραστάσεων κ.λ.π. για τα ολιγοθέσια σχολεία. Δημιουργία κεντρικής μαθητικής βιβλιοθήκης σε κάθε σχολείο.
10. Υλικοτεχνική υποδομή όλων των σχολείων.
Απαίτηση από το Υπουργείο να μας δοθεί ολοκληρωμένο πρόγραμμα, χρονοδιάγραμμα δημιουργίας αιθουσών πολλαπλής χρήσης και αιθουσών ειδικών μαθημάτων στα σχολεία. Να καταρτιστεί κατάλογος όπως έγινε με το γραμματειακό προσωπικό, ώστε να μπορούμε να ελέγχουμε την υλοποίησή του.
Σε τυχόν άρνηση του Υπουργείου να αρχίσουμε με πρόγραμμα συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας των μαθητών, γονιών και δασκάλων έξω από το Υπουργείο, κάθε μέρα μετά την 14η του Σεπτέμβρη, όπως το πρόγραμμα των κινηματογραφικών παραστάσεων. Προηγουμένως εννοείται η συνεργασία με την Ομοσπονδία Γονέων και η εξαγγελία των μέτρων σε κοινές διασκέψεις τύπου.
Αυτή η αγωνιστική στάση θα δώσει το μήνυμα ότι οι γονείς, οι μαθητές και οι δάσκαλοι είναι αποφασισμένοι να διεκδικήσουν δυναμικά ποιοτική εκπαίδευση για ΟΛΑ τα παιδιά. Ευελπιστώ ότι θα συνεργαστούμε όλοι οι φορείς για την λύση των θεμάτων και δεν θα αναλωνόμαστε στην απλή συζήτησή τους, μετατρεπόμενοι σε ανάχωμα της οργής και της αγανάκτησης όσων υφίστανται και βιώνουν τριτοκοσμικές καταστάσεις στα σχολεία τους.
11. Νέα βιβλία και διδακτικό υλικό.
Σχεδιασμός για εκπόνηση βιβλίων στην Κύπρο για τα παιδιά και όχι για την τσέπη των «συγγραφέων» και των εκδοτών.
12. Ενισχυτική διδασκαλία, Επιπρόσθετος δάσκαλος στην Α’ τάξη, Μείωση αριθμού μαθητών.
H ενισχυτική διδασκαλία επιβάλλεται να αρχίζει από την πρώτη τάξη. Να δίνονται δυο ώρες για ενισχυτική διδασκαλία σε όλους/όλες τους/τις συναδέλφους/σσες που αναλαμβάνουν τις πρώτες τάξεις. Mόνο έτσι θα μπορέσουμε να παρέμβουμε έγκαιρα εκεί που υπάρχουν προβλήματα και να δώσουμε την απαραίτητη βοήθεια. O/H δάσκαλος/α της τάξης είναι το καταλληλότερο πρόσωπο να παρέμβει έγκαιρα και αποτελεσματικά.
Αργότερα, τις περισσότερες φορές, είναι πολύ αργά και ο θεσμός καταντά "στάχτη στα μάτια του κόσμου". Είναι προτιμότερο να ενεργούμε ως "Προμηθείς" και όχι ως "Eπιμηθείς". Φυσικά η Ενισχυτική Διδασκαλία θα συνεχίζεται και στις επόμενες τάξεις όπου υπάρχει ανάγκη.
Άμεσος διορισμός πρόσθετου δασκάλου στις πρώτες τάξεις. Άμεση μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, εκεί που υπάρχουν αίθουσες, για όλες τις τάξεις του Β’ κύκλου και επιπλέον μείωση στους 15 μαθητές για τις Α’, Β’, και νηπιαγωγεία.
13. Ασφάλεια στους σχολικούς χώρους.
Η κατ’ όνομα «αντισεισμική αναβάθμιση» έχει αποκαλύψει και δημιουργήσει πολλά προβλήματα στην ασφάλεια των σχολικών κτιρίων για μαθητές και δασκάλους. Επιβάλλεται η ενεργός παρακολούθηση του θέματος και η δυναμική διεκδίκηση εφαρμογής σωστών προδιαγραφών ασφαλείας. Κατεδάφιση κτιρίων όπου κρίνεται απαραίτητο και είναι ασύμφορη οικονομικά η επισκευή τους.
14. Προτεινόμενο Σχέδιο Αξιολόγησης.
Για το θέμα που έχει εγγράψει ήδη το Διοικητικό Συμβούλιο για συζήτηση προτείνουμε τα εξής:
Η προσέγγισή μας πρέπει να αντιμετωπίζει το σχέδιο και τις επιπτώσεις στην παιδεία, το σχολικό χώρο και τους εκπαιδευτικούς συνολικά. Δεν μπορούμε να αποπροσανατολιζόμαστε αναζητώντας τυχόν θετικές επουσιώδεις διατάξεις που δεν έχουν καμιά αξία, όταν λειτουργούν σ’ αυταρχικό, αντιδημοκρατικό περιβάλλον.
Το «νέο» προτεινόμενο σχέδιο αξιολόγησης δεν προσκομίζει τίποτα το πραγματικά νέο. Επίσης είναι ψευδεπίγραφο αφού δεν ασχολείται με την ουσιαστική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, αλλά με την αξιολόγηση και τον ασφυκτικότερο έλεγχο των εκπαιδευτικών. Για άλλη μια φορά, αντί να καταργηθεί, παραμένει αποφασιστικός ο ρόλος της συνέντευξης στην Ε.Ε.Υ. για τις προαγωγές. Εμείς δεν θα παρασυρθούμε από επιμέρους ασήμαντες, τάχα προοδευτικές, πρόνοιες. Ο ρόλος των αξιολογητών και της Ε.Ε.Υ. παραμένει καθοριστικός για το μέλλον των δασκάλων. Καταργούν στα λόγια τον Επιθεωρητή και φέρνουν τρεις αξιολογητές με βαθμολογική αποτίμηση. Ο ένας μάλιστα (Διευθυντής σχολείου) θα αξιολογεί καθημερινά τους δασκάλους. Ο εξευτελισμός της προσωπικότητας των δασκάλων με τις βαθμολογίες και τις συνεντεύξεις συνεχίζεται. Σ’ ένα μικρό τόπο που όλοι γνωρίζονται, διατηρούνται στο προτεινόμενο σχέδιο, τα προνόμια των συγκεκριμένων θεσμών να διαχειρίζονται με ρουσφετολογικές και άλλες απαράδεκτες νοοτροπίες το μέλλον των εκπαιδευτικών.
Με την ανακατανομή των θέσεων στις νέες θέσεις χάνονται αρκετές θέσεις προαγωγής και επιβαρύνονται οι δάσκαλοι με νέα καθήκοντα και υποχρεώσεις. Οι προτεινόμενες μειώσεις διδακτικού ωραρίου είναι επουσιώδεις μπροστά στο φόρτο εργασίας που απαιτούν από τους εκπαιδευτικούς. Δημιουργούν την κλίμακα του ανώτερου εκπαιδευτικού, για να κρατήσουν τάχα τους καλούς δασκάλους στην τάξη. Και εδώ αρχίζει ένας από τους πολλούς παραλογισμούς: Για να διεκδικήσει κάποιος τη θέση ανώτερου εκπαιδευτικού απαιτούν 15 χρόνια υπηρεσίας. Την ίδια ώρα απαιτούν 10 χρόνια για τη θέση του Παιδαγωγικού Συμβούλου που θα καθοδηγεί αυτόν τον καλό δάσκαλο. Τέτοιες παράλογες πρόνοιες υπάρχουν πολλές όταν τις αναλύσεις στις λεπτομέρειες. Δεν είναι όμως αυτός ο στόχος μας. Δεν μπορεί να χάνουμε το δάσος κοιτώντας το δέντρο.
Το σημαντικό όμως είναι να μην παρασυρθούμε στη συζήτηση των επιμέρους και να απαιτήσουμε δυναμικά το οποιοδήποτε νέο σχέδιο αξιολόγησης να διέπεται από βασικές αρχές στις οποίες θα μείνουμε σταθεροί:
Ø Η αξιολόγηση πρέπει να επεκτείνεται σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς στην εκπαίδευση, ξεκινώντας από την κορυφή (Υπουργείο Παιδείας), οι οποίοι έχουν σημαντικές ευθύνες για την κατάσταση που βρίσκεται η παιδεία.
Ø Κατάργηση της αριθμητικής αξιολόγησης και της συνέντευξης για τις προαγωγές.
Ø Για τις προαγωγές να υπάρχουν αποκλειστικά μετρήσιμα μοριοδοτημένα κριτήρια. Η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί στη βαρύτητα που πρέπει να έχουν τα κριτήρια (π.χ. αρχαιότητα, μεταπτυχιακά, δημοσιεύσεις, κ.λ.π.)
Ø Τα μόρια από κάθε κριτήριο πρέπει να υπολογίζονται μόνο σε μια φάση προαγωγής. Σε τυχόν επόμενη φάση θα υπολογίζονται μόνο τα επιπλέον που αποκτήθηκαν στο διάστημα από την προηγούμενη προαγωγή.
Ø Σημαντική μείωση του διδακτικού ωραρίου των δασκάλων, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στον παιδαγωγικό τους ρόλο.
Ø Απαιτείται ποιοτική αρχική μόρφωση των εκπαιδευτικών σε Πανεπιστημιακές Παιδαγωγικές σχολές, με Παιδαγωγική και Ψυχολογική κατάρτιση για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Στη συνέχεια ποιοτική περιοδική επιμόρφωση, σε εργάσιμο χρόνο, με συγκεκριμένους στόχους και προγράμματα.
Αυτές οι βασικές αρχές θα απαλλάξουν τους δασκάλους από το βραχνά του άγχους και θα τους προσδώσουν το παιδαγωγικό κύρος που απαιτείται για να επιτελέσουν το έργο τους. Θα βάλουν τέρμα στις πελατειακές σχέσεις και τον εξευτελισμό των εκπαιδευτικών. Είναι η μεγάλη ευκαιρία του κλάδου να αποκτήσει αξιοπρέπεια και το κύρος του στους γονείς και την κοινωνία. Είναι κρίμα, από ολιγωρία, συμφέροντα ή υστεροβουλίες, να αφεθούν οι δάσκαλοι να προχωρούν «έρποντας και γλείφοντας» σε κομματικούς και παραταξιακούς διαδρόμους, επαίτες για μια προαγωγή. Είναι καθήκον μας να ανυψώσουμε το κύρος και την αξιοπρέπεια των δασκάλων.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Μανόλης Σόβολος
ΓΕΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΠΟΕΔ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ»
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
Ποίημα της εβδομάδας 163
ΕΧΕΙΣ ΧΡΕΟΣ
Έχεις χρέος να μισείς αν το μίσος σου
για το δίκιο του ανθρώπου δουλεύει
να μισείς όποιον πάει στο χωράφι σου
και τον τίμιον ιδρώτα σου κλέβει.
Έχεις χρέος να μισείς αν το μίσος σου
του φονιά το μαχαίρι στομώνει
να μισείς όποιον άσπλαχνα κι άνομα
των παιδιών σου το γέλιο σκοτώνει.
Έχεις χρέος να μισείς αν το μίσος σου
το σκοτάδι της νύχτας σκορπίζει
να μισείς όποιον κλείνει τα μάτια σου,
να μη βλέπεις το φως που ροδίζει.
Έχεις χρέος να μισείς αν αλλιώτικα
απ’ το βέβαιο χαμό δε γλυτώνεις
κι αν μ’ αυτό το θανάσιμο μίσος σου
της αγάπης το κάστρο στεριώνεις.
Λέων Κουκούλας
Έχεις χρέος να μισείς αν το μίσος σου
για το δίκιο του ανθρώπου δουλεύει
να μισείς όποιον πάει στο χωράφι σου
και τον τίμιον ιδρώτα σου κλέβει.
Έχεις χρέος να μισείς αν το μίσος σου
του φονιά το μαχαίρι στομώνει
να μισείς όποιον άσπλαχνα κι άνομα
των παιδιών σου το γέλιο σκοτώνει.
Έχεις χρέος να μισείς αν το μίσος σου
το σκοτάδι της νύχτας σκορπίζει
να μισείς όποιον κλείνει τα μάτια σου,
να μη βλέπεις το φως που ροδίζει.
Έχεις χρέος να μισείς αν αλλιώτικα
απ’ το βέβαιο χαμό δε γλυτώνεις
κι αν μ’ αυτό το θανάσιμο μίσος σου
της αγάπης το κάστρο στεριώνεις.
Λέων Κουκούλας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)