Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013

«... τα ντόπια θεριά... »




Όλα αυτά που κάνει η κυβέρνηση δεν είναι προϊόν «έξωθεν πιέσεων». Δεν αποτελούν επιταγές των Μνημονίων ή των εταίρων με τις οποίες οι κυβερνώντες, τάχα, «δυσφορούν».
Το παραμυθάκι να χρησιμοποιείται σαν «άλλοθι» η τρόικα, πίσω από την οποία η «καημένη» η εγχώρια πλουτοκρατία θα συνεχίσει να κρύβεται την ώρα που εξανδραποδίζει διά του πολιτικού της προσωπικού τον ελληνικό λαό, τελείωσε.
Κι αν δεν πιστεύετε εμάς, φανταζόμαστε ότι ο λόγος του πρωθυπουργού είναι αρκούντως πειστικός.
Ο κ. Σαμαράς στην χτεσινή του εισήγηση στο νέο Υπουργικό Συμβούλιο το ξεκαθάρισε.
Όπως είπε, «τις θεσμικές αλλαγές» (σ.σ.: εννοεί το ξεθεμελίωμα των πάντων) «που έχει ανάγκη η χώρα» (σ.σ.: εννοεί που έχει ανάγκη το μεγάλο κεφάλαιο)
«τις προωθούμε εμείς, γιατί τις πιστεύουμε εμείς. Δεν μας τις επιβάλλουν».
*
Συμφωνούμε απολύτως.
Είναι έτσι όπως το ομολόγησε ο Σαμαράς.
Είναι έτσι όπως το περιγράφει ο ποιητής:
*
«Τις φορές, που ο δεμένος πετάχτηκε απάνου
με τα δόντια να κόψει του ξένου τυράννου
το λυτάρι, δεμένος βρισκότανε πάλι.
Τόνε δένανε τρίδιπλα οι ντόπιοι μεγάλοι.
*
Τώρα η Νύχτα τελειώνει... Παθοί και μαθοί
ξέρουν, όταν η μάχ' η μεγάλη δοθεί,
για να μην ξαναχάσουνε τη λεφτεριά τους,
θ' αφανίσουνε πρώτα τα ντόπια θεριά τους».
*
(Κώστας Βάρναλης, από το ποίημα «Ιστορία» της συλλογής «Ελεύθερος Κόσμος»)

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»  26-6-2013

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013

Κυριακή 23 Ιουνίου 2013

Ποίημα της εβδομάδας 338



Απόψε με πανσέληνο

Απόψε με πανσέληνο, διαβαίνει η σκέψη μου
τ’ απάτητα μονοπάτια της αγάπης.
Ματώνει η καρδιά μου όπως τα πόδια
που γδάρθηκαν πάνω στους θάμνους
και τρανεύει ο πόθος μου να περάσω το νερό
που μπαίνει αναμεσό μας.
Να κρατήσω το χέρι σου θέλω
για να βαδίσουμε μαζί
στα αγκάθια και τα τριβόλια
που σπέρνουν στο δρόμο μας.
Κρατώντας ένα αγαπημένο χέρι
μπορείς να βαδίσεις πιότερα χιλιόμετρα,
κι αν έχει και πανσέληνο δε σε φοβίζουν
τ’ απόκρημνα μονοπάτια της ζωής
που σου ‘λαχε ν’ ανέβεις.

«Σίσυφος»

Φίλος που προτιμά το ... φιλολογικό ψευδώνυμο.  Τον ευχαριστώ ιδιαίτερα για τη συνεισφορά του.

Κυριακή 16 Ιουνίου 2013

Ποίημα της εβδομάδας 337



Κι αν έσβησε σαν ίσκιος

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ' όνειρό μου,
κι αν έχασα για πάντα τη χαρά,
κι αν σέρνομαι στ' ακάθαρτα του δρόμου,
πουλάκι με σπασμένα τα φτερά·

κι αν έχει, πριν ανοίξει, το λουλούδι
στον κήπο της καρδιά μου μαραθεί,
το λεύτερο που εσκέφτηκα τραγούδι
κι αν ξέρω πως ποτέ δε θα ειπωθεί·

κι αν έθαψα την ίδια τη ζωή μου
βαθιά μέσα στον πόνο που πονώ --
καθάρια πώς ταράζεται η ψυχή μου
σα βλέπω το μεγάλο ουρανό,

η θάλασσα σαν έρχεται μεγάλη,
και ογραίνοντας την άμμο το πρωί,
μου λέει για κάποιο γνώριμο ακρογιάλι,
μου λέει για κάποια που 'ζησα ζωή!

 Κ. Καρυωτάκης

Σάββατο 8 Ιουνίου 2013

Ποίημα της εβδομάδας 336



Εδώ νυχτώνει νωρίς

Εδώ νυχτώνει νωρίς.
Αναρωτιέμαι πως γίνεται να ζούμε χώρια απ’ αυτούς π’ αγαπήσαμε πολύ.
Είναι τάχατες πρόνοια της ζωής να μας φυλάξει απ’ τη φθορά, για φθόνος για την ευτυχία μας;
Ποιος θα μας το πει;

«Σίσυφος»

Φίλος που προτιμά το ... φιλολογικό ψευδώνυμο.  Τον ευχαριστώ ιδιαίτερα για τη συνεισφορά του.

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Ποίημα της εβδομάδας 335



Αίφνης

Αυτό που λέμε όνειρο δεν είν' όνειρο
που η πλατιά πραγματικότητα δεν είναι πραγματική.
Κάπου γελιέμαι μα εκεί κιόλας υπάρχω απόλυτα,
σαν το σύννεφο που αλλάζει στα νωθρά δευτερόλεπτα
όντας μονάχα η ακάλεστη μεταμόρφωση.
Κανένα λιοντάρι δεν παραγνώρισε το θήραμα
και η πάπια δεν έπαψε να πιπιλίζει τη λάσπη·
το χταπόδι βγαίνει απ' το ρηχό θαλάμι του με γαλαζόπετρα
στα ξέφωτα η τίγρη λησμονιέται ανεπίληπτα.
Νυχτώνει και σήμερα. Η αγωνία
λέει πάλι: θα βοσκήσω το μαύρο.

Νίκος Καρούζος

Σάββατο 25 Μαΐου 2013

Ποίημα της εβδομάδας 334



Στ' ακρωτήρια της ύπαρξης

Νύχτα μπήκα από την κερκόπορτα
κατάκτησα την πόλη, την εκούρσεψα
κάρφωσα το κοντάρι της σημαίας μου
στο δονούμενο χώμα της κι είπα :
«Τούτο το κάστρο είναι πια δικό μου !»

Και το πρωί στο φως του ήλιου είδα
πως ήμουνα στη μέση μιας ερήμου
μονάχος με τον ίσκιο μου.

Γιώργης Μανουσάκης

Σάββατο 18 Μαΐου 2013

Ποίημα της εβδομάδας 333



Πάψετε πια...

Πάψετε πια να εκπέμπετε το σήμα του κινδύνου,
τους γόους της υστερικής σειρήνας σταματήστε,
κι αφήστε το πηδάλιο στης τρικυμίας τα χέρια:
το πιο φρικτό ναυάγιο θα ήταν να σωθούμε!

Τι; Πάλι να γυρίσουμε στη βαρετήν Ιθάκη
στις μίζερες τις έγνοιες μας και τις φτηνές χαρές μας
και στην πιστή τη σύντροφο, που σαν ιστόν αράχνης
ύφαινε την αγάπη της γύρω από τη ζωή μας;

Πάλι να ξέρουμε από πριν το αύριο τι θα 'ναι
και να μη νιώθουμε καμιά λαχτάρα ν' ανατείλη,
πάλι σαν τους ανήλιαστους καρπούς που μαραζώνουν
και πέφτουν σάπιοι καταγής να μοιάζουν τα όνειρά μας;

Κώστας Ουράνης

Σχολικές εμπειρίες από σχολείο στο Kranj της Σλοβενίας




            Στις 11-15 Μαρτίου 2013, στα πλαίσια του προγράμματος Comenius στο οποίο συμμετέχει το σχολείο μας, είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε ένα σχολείο στην πόλη Kranj στη Σλοβενία. Στη συνάντηση συμμετείχαν αντιπροσωπείες δασκάλων από όλα τα σχολεία που συμμετέχουν στο πρόγραμμα: Ηνωμένο Βασίλειο, Τουρκία, Γερμανία, Σουηδία και Φινλανδία. Στη συνάντηση συμμετείχαν 11 δάσκαλοι από τα συνεργαζόμενα σχολεία.
Το συγκεκριμένο σχολείο που επισκεφτήκαμε είναι ένα μεγάλο συγκρότημα στο οποίο λειτουργούν Νηπιαγωγείο, Δημοτικό και Γυμνάσιο.  Εντυπωσιάζουν με την πρώτη ματιά ο πλούσιος εξοπλισμός του σχολείου, η πολύ καλή οργάνωση, η ηρεμία και ευγένεια των παιδιών καθώς και η πολύ ζεστή ατμόσφαιρα που δημιουργεί η φιλοξενία των ανθρώπων. Κατά την πρώτη μέρα της υποδοχής μας στο σχολείο, μας παρουσίασαν παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια σε μια όμορφη τελετή.  Στην τελετή υποδοχής παρέστησαν ο Δήμαρχος της πόλης και η υπεύθυνη του Τοπικού Γραφείου Εκπαίδευσης.  Όλες οι αντιπροσωπείες από τα συνεργαζόμενα σχολεία είχαμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε τη χώρα μας και το σχολείο μας.
Στη συνέχεια είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε αρκετές τάξεις του Δημοτικού σχολείου και του Νηπιαγωγείου, να παρακολουθήσουμε μαθήματα, να συνομιλήσουμε με τους δασκάλους και τα παιδιά.  Αξίζει να σημειωθεί πως σε κάθε τάξη οι δάσκαλοι είχαν όλα τα εφόδια για να κάνουν με επάρκεια τη δουλειά τους.  Ο καλός εξοπλισμός του σχολείου επεκτείνεται και σε άλλους τομείς που για εμάς ήταν εντυπωσιακό.  Το σχολείο, όπως και κάθε σχολείο στη Σλοβενία, διαθέτει τη δική του κουζίνα με το απαραίτητο προσωπικό.  Τα παιδιά τρώνε πλούσιο γεύμα το μεσημέρι στο χώρο του εστιατορίου.  Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις μικρά παιδιά της Α’ τάξης και τις δεξιότητες που έχουν αναπτύξει:  να πλένουν τα χέρια τους πριν μπουν στο εστιατόριο, να παίρνουν με τη σειρά τους το δίσκο με τα φαγητά (σούπα, σαλάτα, κυρίως πιάτο, ψωμί, επιδόρπιο), να κάθονται ήσυχα στο τραπέζι και να τρώνε, μετά να πηγαίνουν να καθαρίζουν το δίσκο τους στο χώρο διαχωρισμού των υλικών για ανακύκλωση και να τον παραδίδουν στο προσωπικό της κουζίνας για καθαρισμό.  Και όλα αυτά με απόλυτη τάξη και ηρεμία!!!  Στο χώρο του σχολικού εστιατορίου πρόσφεραν και σε μας το καθημερινό μεσημεριανό γεύμα.
Μέσα σε κάθε τάξη υπάρχει ειδικός χώρος για τις οδοντόβουρτσες των παιδιών.  Μετά από κάθε γεύμα τα παιδιά θα πλύνουν τα δόντια τους.  Στην τάξη υπάρχει ειδική αφίσα – πίνακας που καταγράφονται τα αποτελέσματα της μηνιαίας οδοντιατρικής εξέτασης των παιδιών.  Η οδοντίατρος έχει την έδρα της στο χώρο του σχολείου και είναι υπεύθυνη και για όλους τους ενήλικες της κοινότητας.
Έξω από κάθε αίθουσα υπάρχει ειδικός χώρος, στους άνετους μεγάλους διαδρόμους, στον οποίο τα παιδιά αφήνουν τα προσωπικά τους είδη (σακάκια, μπουφάν, παπούτσια, τσάντες κλπ).  Τα παιδιά μέσα στο σχολείο κυκλοφορούν με τις παντόφλες τους.  Όλα τακτοποιημένα, με τάξη και απίστευτη ηρεμία.  Έξω από την είσοδο του σχολείου υπάρχει ειδικός χώρος στάθμευσης ποδηλάτων.  Πολλά παιδιά έρχονται στο σχολείο με το ποδήλατο.  Σκεφτείτε και τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα αυτή και βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματα.
Το σχολείο διαθέτει δύο mini-bus.  Οι οδηγοί τους είναι υπεύθυνοι πολυτεχνίτες που αναλαμβάνουν κάθε είδους εργασία που χρειάζεται στο σχολείο.  Υπάρχουν επίσης δύο κλειστές αίθουσες αθλοπαιδιών.  Μια μικρή για τις μικρές τάξεις του Δημοτικού και μια μεγάλη για τις μεγαλύτερες τάξεις και το Γυμνάσιο.  Στο σχολείο ανήκει και ένα άλλο μικρότερο γειτονικό Δημοτικό σχολείο το οποίο είχαμε, επίσης, την ευκαιρία να επισκεφτούμε.  Το σχολείο αυτό έχει περίπου 70 μαθητές, από Α΄ - Ε΄ τάξη του Δημοτικού και είναι εξίσου πολύ καλά εξοπλισμένο, με μικρή κλειστή αίθουσα αθλοπαιδιών και μικρό εστιατόριο.  Το φαγητό έρχεται από την κουζίνα του γειτονικού Νηπιαγωγείου.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς των συνεργαζόμενων σχολείων, για την πορεία του κοινού μας προγράμματος, "Fit, fair, successful", τις δραστηριότητες που έχουν ήδη γίνει στα σχολεία μας, καθώς και να προγραμματίσουμε τις επόμενες επισκέψεις και δράσεις μας.  Σε συγκέντρωση όλου του εκπαιδευτικού προσωπικού του σχολείου που μας φιλοξενούσε, οι αντιπροσωπείες από όλα τα σχολεία των χωρών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα παρουσίασαν το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας τους και ακολούθησε συζήτηση.  Συνάδελφοι του σχολείου μας παρουσίασαν αρκετές ενδιαφέρουσες πρακτικές προτάσεις για υλοποίηση στα πλαίσια του προγράμματός μας.
Άλλο ενδιαφέρον στοιχείο του εκπαιδευτικού συστήματος της Σλοβενίας είναι η εφαρμογή αποκεντρωτικής πολιτικής από πλευράς του Υπουργείου Παιδείας. Με τον τρόπο αυτό, ο Διευθυντής της κάθε σχολικής μονάδας έχει πολύ σημαντικές αρμοδιότητες και ουσιαστικά αποφασίζει για το καθετί που αφορά το σχολείο του: Πρόσληψη και απόλυση προσωπικού (εκπαιδευτικού και βοηθητικού), εξοπλισμό,  εκπαιδευτικά προγράμματα, κλπ.  Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Διευθυντής εκλέγεται, για πενταετή θητεία, από το προσωπικό του σχολείου.  Όσοι πληρούν τα προσόντα μπορούν να αιτηθούν τη θέση και αφού ελεγχθούν τα προσόντα τους από το Υπουργείο, το προσωπικό θα αποφασίσει για το Διευθυντή του σχολείου.  Το προσωπικό θα ανανεώσει ή όχι τη θητεία του Διευθυντή κάθε πέντε χρόνια.  Σκεφτείτε πόσες υπηρεσίες, αρμόδιοι και αναρμόδιοι εμπλέκονται στο δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα για όλα αυτά τα θέματα (Υπουργείο, Ε.Ε.Υ., Σχολική Εφορεία, Επαρχιακά Γραφεία, Επιθεωρητές, Σύνδεσμοι Γονέων, Δήμοι, κλπ).  Δεν είναι παράξενο να σκεφτείτε ότι: «Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει».
Είναι καιρός να αναρωτηθούμε πού μπορούμε να φτάσουμε συνεχίζοντας να μεταβάλλουμε τα σχολεία μας, κάθε χρόνο, σε κέντρα διερχομένων.  Χωρίς σταθερό προσωπικό και ηγεσία ποιο όραμα μπορούμε να δημιουργήσουμε για τα σχολεία μας;   Πώς θα παρέχουμε σωστή παιδεία, στις δύσκολες στιγμές που περνάμε, όταν δεν επενδύσαμε στους τομείς της εκπαίδευσης που είχαμε ανάγκη;  Οι χώρες αυτές, που περνούν παρόμοιες δυσκολίες, έχουν για χρόνια σωστές δομές, πλούσιο εξοπλισμό στους βασικούς τομείς, υποδομές προσφοράς στα παιδιά και μπορούν να στηρίξουν παιδιά, γονείς και δασκάλους.  Είναι με θλίψη που αντικρίζουμε τη δική μας κατάσταση:  Για μήνες πελαγοδρομούσαμε για να καταφέρουμε να παρέχουμε ένα σάντουιτς σε μερικά παιδιά!  Δεν έχουμε ούτε ένα σχολείο που να διαθέτει εστιατόριο, όταν σ’ αυτές τις χώρες έχουν, εδώ και δεκαετίες, σ’ όλα τα σχολεία τους.   Και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα.  Πρέπει να αναρωτηθούμε σε ποιους τομείς επενδύαμε όλα αυτά τα χρόνια.
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για τη θερμή φιλοξενία που είχαμε στη Σλοβενία και την προθυμία όλων να λύσουν κάθε μας απορία. Είναι πεποίθησή μας πως έχουμε να κερδίσουμε πολλά αν έχουμε τη διάθεση να μελετήσουμε την πείρα άλλων χωρών στον εκπαιδευτικό και σ’ άλλους κοινωνικούς τομείς.  Υπάρχουν στοιχεία που μπορούν να μας δώσουν λύσεις σε πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.  Χωρίς μιμητισμούς, αλλά με προσεκτική μελέτη, μπορούμε να υιοθετήσουμε εκείνα τα στοιχεία που μας είναι χρήσιμα και να αποφύγουμε τις κακοτοπιές και τις ιδέες του μαρασμού βασικών τομέων της παιδείας που μερικοί μας εισηγούνται ως νέες.
            Οι συνάδελφοι του σχολείου είχαν την καλοσύνη να μας γνωρίσουν την πόλη τους, Kranj, και την πρωτεύουσα της χώρας τους, Ljubljana, με τη βοήθεια ξεναγού.  Έτσι είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας που μας φιλοξενούσε.  Επισκεφτήκαμε, επίσης, πολλά ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία, αρχαιολογικούς τόπους και τουριστικά αξιοθέατα.
            Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία και ήδη αισθανόμαστε βαριά την ευθύνη να ανταποκριθούμε επάξια στη ζεστή φιλοξενία που είχαμε στη Σλοβενία, όταν τον επόμενο Οκτώβριο, στα πλαίσια του προγράμματος, το σχολείο μας θα φιλοξενήσει τους δασκάλους από τις άλλες συνεργαζόμενες χώρες.

Δευτέρα 13 Μαΐου 2013

Κωνσταντίνος Μανίκας ο Μαθητής που αφησε αφωνο όλο το Facebook

Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10 Λύκειο Δραπετσώνας.
Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.
Αφορμή είναι η απεργία των καθηγητών μου , μέσα στην εξεταστική περίοδο και τα κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και δημοσιογράφων για το μέλλον μου ,που «κινδυνεύει» απ αυτήν.
Τι λέτε;;;;;
Τι μέλλον έχω , -εξαιτίας σας - κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;
Ας δούμε πρώτα, ποιος διαμόρφωσε το μέλλον και την ζωή όλων, από παλιά.
- Ποιος έφτιαξε το μέλλον του παππού μου και το έντυσε με τα αποφόρια της ΟΥΝΤΡΑ, στέλνοντας τον μετανάστη στη Γερμανία;
- Ποιος κακοδιαχειρίστηκε και κατάκλεψε αυτόν τον τόπο;
- Ποιος ανάγκασε την μητέρα μου να δουλεύει απ το πρωί ως το βράδυ για 530 ευρώ, που αφού πληρώσει λογαριασμούς και φαγητό , δεν περισσεύουν -όχι για να μου πάρει παπούτσια- αλλά ούτε ένα βιβλίο που θέλω απ τον πάγκο του παζαριού;;;;;
- Ποιος μείωσε στο μισό τον μισθό του πατέρα μου;
- Ποιος τον συκοφάντησε ,τον απείλησε με επιστράτευση , απόλυση -αυτόν και όλους τους συναδέλφους του στις μεταφορές- όταν κατέβηκαν σε απεργίες μόνο και μόνο γιατί ήθελαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια;
- Ποιος θέλει να κλείσει την σχολή που διάλεξε ο αδερφός μου για να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, στο Πανεπιστήμιο;
- Ποιος μου έδωσε φωτοτυπίες αντί για βιβλία;
- Ποιος με άφησε να παγώνω χωρίς θέρμανση στην τάξη μου;
- Ποιος φταίει που μαθητές λιποθυμάνε απ την πείνα;
- Ποιος άφησε τόσους άνεργους;
- Ποιος οδήγησε 4000 ανθρώπους στην αυτοκτονία;
- Ποιος άφησε τους παππούδες μας χωρίς περίθαλψη και φάρμακα;
Οι καθηγητές μου ή ΕΣΕΙΣ τα κάνατε όλα αυτά;;;;
Λέτε επίσης ότι οι καθηγητές μου , με την απεργία , θα καταστρέψουν τα όνειρα μου.
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος στο 67% των νέων ανέργων;
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να δουλεύω ανασφάλιστος και χωρίς ωράρια για 350 ευρώ το μήνα -όπως ψηφίσατε στην τελευταία σας τροπολογία-;
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να γίνω οικονομικός μετανάστης ;
Ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να γίνω delivery boy;
Δυο λόγια θέλω να πω και στους δασκάλους μου , σ όλη τη χώρα.
Δάσκαλοι μου , έχετε υποχρέωση απέναντι σ όλους τους μαθητές ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ .
Αν υποχωρήσετε στον δίκαιο αγώνα σας τότε πραγματικά θα έχετε παίξει με το μέλλον μου και θα το χετε υποθηκεύσει.
Όποια υποχώρηση και να κάνετε , όποια νίκη της κυβέρνησης , θα μου στερήσει το δικαίωμα να χαμογελάω , να ονειρεύομαι , να ελπίζω, να αγωνίζομαι για καλύτερη ζωή για μια ανθρώπινη κοινωνία.
Στους γονείς , τους συμμαθητές μου και σ όλη την κοινωνία έχω να πω τα εξής:
Θέλετε αυτοί που μας διδάσκουν να ζουν μες στην εξαθλίωση;
Θέλετε να μας στοιβάξουν σαν εμπορεύματα στις αίθουσες;
Θέλετε να κλείσουν τα σχολεία και να χτίσουν φυλακές;
Θα αφήσετε τους δασκάλους μας μόνους τους σε αυτόν τον αγώνα ;
Έτσι θα μας μάθετε να φωνάζουμε αλληλεγγύη ;
Θέλετε ο δάσκαλος να είναι παράδειγμα σε μας, αυτοσεβασμού , αξιοπρέπειας μαχητικότητας η παράδειγμα υποδούλωσης;;;
Θέλετε τελικά να ζήσουμε σαν δούλοι ;
Από αύριο κιόλας , καταλήψεις σε όλα τα σχολεία από μαθητές και γονείς για να στηρίξουμε τους δασκάλους μας μ' ένα τραγούδι , ένα σύνθημα : «εμπρός να τσακίσουμε τυράννους φασίστες»
Όλοι μαζί για να αγωνιστούμε για δημόσια δωρεάν και ποιοτική παιδεία .
Όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτούς που κλέβουν το γέλιο μας ,το γέλιο των παιδιών σας.
ΥΓ. όχι από ματαιοδοξία αλλά για να στερήσω από κάποιους το γελοίο επιχείρημα πως «απλά θέλω να χάσω μαθήματα» , παραθέτω τους βαθμούς μου.
 

Κυριακή 12 Μαΐου 2013

Ποίημα της εβδομάδας 332



Ο διάβολος τραγούδησε σωστά

«Ο άγγελος δεν ξέρει τίποτ' απ' την
ομορφιά του αγγέλου.
Εγώ, μονάχα εγώ,
Που πρόδωσα τη φύση μου
-Την πρώτα αγγελική-
Τώρα μπορώ σωστά να τη λατρέψω
Να εφαρμόσω ολόκληρος απάνω της
Ρουφώντας με φιλιά τη μεταμέλεια
Να ονειρευτώ, να ερωτευτώ το απαρνημένο».

Αντώνης Φωστιέρης