Το savoir vivre των διαδηλώσεων

ΠΡΟΕΔΡΟΣ και υπουργός Δικαιοσύνης διέταξαν έρευνα και ζητούν να μάθουν γιατί η αστυνόμευση της Βουλής προχθές που θα κατέρχονταν σε διαμαρτυρία οι εργαζόμενοι στην ΑΗΚ, ενώ θα εσυζητείτο το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, ήταν χαλαρή.

Η αστυνόμευση ήταν χαλαρή, γιατί κανένας (ούτε ο Πρόεδρος, ούτε ο υπουργός) δεν περίμενε πως θα δημιουργηθούν επεισόδια. Εδώ πήραν τα λεφτά μας από τις τράπεζες και δεν υπήρξε καμία αντίδραση. Εδώ, όπως είχε πει κι ο ποιητής χρόνια πριν, «είχε στείλει ο Ονήσιλλος δέκα χιλιάδες μέλισσες κι όλες ψοφήσανε απάνω στο παχύ μας δέρμα χωρίς τίποτα να νιώσουμε». Γιατί να ανέμενε η Αστυνομία πως οι εργαζόμενοι στην ΑΗΚ θα προκαλούσαν επεισόδια; Τόσες και τόσες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έγιναν έξω από τη Βουλή κι όλοι εν τέλει αποχώρησαν φρόνιμα. Γιατί προχθές να ήταν διαφορετικά τα πράγματα; Μια αστυνόμευση ρουτίνας προβλεπόταν να είναι.

Η αστυνόμευση ήταν χαλαρή γιατί ο αστυνομικός που είχε καθήκον να προσέχει για την ασφάλεια των βουλευτών, έχει άνεργη γυναίκα, παιδιά που σπουδάζουν, χρωστά το σπίτι του και δεν ξέρει πώς θα το αποπληρώσει. Ο άλλος αστυνομικός έχει γείτονα που είναι άνεργος για δύο χρόνια και έχει πέσει σε κατάθλιψη, μη μπορώντας να συντηρήσει την οικογένεια του. Ο άλλος έχει αδελφή που δούλευε τριάντα χρόνια στην Αφρική κι όταν αποφάσισε να συνταξιοδοτηθεί έστειλε όλες της τις οικονομίες στην Κύπρο και της τις κούρεψαν. Ο άλλος αστυνομικός είχε κάποιες οικονομίες για να σπουδάσει τα παιδιά του και του πρότειναν να μετατρέψει τις οικονομίες του σε αξιόγραφα για να παίρνει πιο ψηλό επιτόκιο και τώρα τα έχασε όλα. Όλοι αυτοί οι αστυνομικοί λοιπόν, έβλεπαν απέναντι τους ανθρώπους που είχαν παρόμοιες ιστορίες. Μπορούσαν να κατανοήσουν την οργή μιας τάξης ανθρώπων, έστω κι αν ήταν υπερβολική για τα κυπριακά δεδομένα. Έστω κι αν αυτή η τάξη εθεωρείτο μέχρι σήμερα προνομιούχα.

Τι θα δείξει η έρευνα; Ότι οι αστυνομικοί δεν χρησιμοποίησαν επαρκώς τα γκλομπ τους; Ότι έπρεπε να σπάσουν στο ξύλο τους διαμαρτυρόμενους; Ότι έπρεπε να τους ραντίσουν με νερό, να τους ψεκάσουν με σπρέι; Κι έπειτα; Έπειτα θα καταδικάζαμε την Αστυνομία για χρήση υπερβολικής βίας.

Για να μην έχουμε τέτοια διλήμματα, στην επόμενη διαμαρτυρία ας ακούσουμε τις υποδείξεις των κομμάτων. «Φρόνιμα. Να διαμαρτύρεστε, αλλά φρόνιμα». Μέχρι τότε, οι πολιτικοί ας αναλάβουν να γράψουν το savoir vivre των διαδηλώσεων.

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»  26-2-2014

Ποίημα της εβδομάδας 373

Σιχαίνομαι ν' ακολουθώ, σιχαίνομαι και να καθοδηγώ.
Να υπακούω; Όχι! Και να κυβερνώ; Ούτε και τούτο!
Όποιος δεν φοβάται τον εαυτό του, φόβο δεν προκαλεί.
Και μόνον όποιος φόβο προκαλεί, μπορεί να οδηγήσει άλλους.
Σιχαίνομαι ακόμα και να καθοδηγώ τον εαυτό μου!
Μ' αρέσει, όπως στα ζώα του δάσους και της θάλασσας, να χάνομαι για λίγο.
Να κάθομαι ανακούρκουδα σε μια ερημιά και να στοχάζομαι,
να ξαναφέρνω πάλι πίσω τον εαυτό μου από μακριά,
πλανεύοντάς τον για να γυρίσει ξανά σ' εμένα.

Φρειδερίκος Νίτσε – Ο Μοναχικός, μετάφραση: Αλέξανδρος Σ. Αλεξάνδρου

Ποίημα της εβδομάδας 372

Έχει μετέλθει πολλά επαγγέλματα.

Σε δύσκολες ώρες ιδιώτευσε

ως μεσίτης πόθων και ως προξενητής

ανεκπλήρωτων ονείρων. Επιδόθηκε

στην εκμάθηση ξένων γλωσσών : της σιωπής,

των χρωμάτων, της αφής, της μουσικής,

των ψιθύρων. Με ιδιαίτερη ευχέρεια

χειρίζεται τη διάλεκτο του μαύρου, ιδίως

όπως ομιλείται μεσουρανούντος του ήλιου.

Προσφάτως παρακολουθεί ιδίαις δαπάναις

μαθήματα αποχρώσεων και υπεκφυγών.

Στον ελεύθερο χρόνο του

προτιμά να διαβάζει ολιγοσέλιδα βιβλία

κυρίως για τα ίχνη αίματος

που αφήνουν στα δάχτυλα

καθώς τα ξεφυλλίζεις.

Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Εντευκτήριο, τεύχ. 78

Ποίημα της εβδομάδας 371

TO ΕΛΑΒΕΣ;

Σου ταχυδρόμησα ένα βότσαλο χτες.

Στην άμπωτη το βρήκα

τη σαρκοφάγο κάθε πλημμυρίδας.

Ολόιδιο με πετρωμένο πρόσωπο λυγμού

απροσδιορίστου ηλικίας

— άγνωστο πότε εισχώρησε στο στέρνο μας

αυτό το θορυβώδες φέρσιμο των δακρύων

ούτε ξεκαθάρισε ποτέ

αν ό λυγμός είναι προϊόν των γεγονότων

για ή κανονική ανάσα των ονείρων.

"Ίδιο με πρόσωπο λυγμού.

Στενότερος του δέοντος

ό δρόμος του μετώπου

λίγο φουρνέλο στα ζυγωματικά

το στόμα λιωμένο

— είθε από τ ασίγαστα φιλιά

πού του 'δινε το κύμα.

"Άθικτες οι κόγχες των ματιών.

Η μία μισάνοιχτη φρικιώσα

να περιγράφει τον διαρρήκτη

η άλλη κούφια ορθάνοιχτη

να τον καθιερώνει.

Μόλις το λάβεις

εσύ πού ξέρεις να πεταλώνεις χρώματα

και να δαμάζεις ποιαν απόχρωση

παίρνει το ακατόρθωτο όταν αφηνιάζει

ζωγράφισε μου σε παρακαλώ

αυτές τις άδειες κόγχες

με χρώμα βαρύ σιδερένιο κλειστό

διπλαμπαρωμένο

να μοιάζουνε απόρθητες

στη μία να φυλάσσονται τ' αμέτρητα

 τ' αμύθητα στην άλλη

να ξεγελιέμαι να μη βλέπω

να χάσκουν τόσο αδειανά

 λεηλατημένα

αυτά τα θησαυροφυλάκια όσων είδαν

και τι δεν είδανε τα μάτια μας.

Κική Δημουλά

ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ 8-2-14

Η μεγάλη ομάδα συνδικαλιστικών και κοινωνικών οργανώσεων που την απαρτίζουν οι πιο κάτω οργανώσεις και σύνολα, απευθύνει προς όλους τους συμπολίτες μας προσκλητήριο μαχητικής κοινωνικής ενεργοποίησης και κινητοποίησης με το ίδιο σταθερό μήνυμα «Η κοινωνία αντιδρά και διεκδικεί".

Με την ευκαιρία της εδώ παρουσίας των εκπροσώπων της Τρόικας για την αξιολόγηση της πορείας του κυπριακού μνημονίου και υπό το φόβο, όχι μόνο να συνεχίσουν τα απαράδεκτα μέτρα κατά του κυπριακού λαού, αλλά και να εφαρμοστούν επιπρόσθετα χειρότερα μέτρα, διοργανώνουμε νέα κοινωνική κινητοποίηση με δυναμική εκδήλωση διαμαρτυρίας.

Βιώνουμε όλοι τη σκληρή λιτότητα η οποία έχει επιβληθεί μέσα από το μνημόνιο, καθώς και την απουσία έγκαιρης και ουσιαστικής κοινωνικής διαβούλευσης, με αποτέλεσμα να συρρικνώνονται επικίνδυνα οι συνδικαλιστικές και κοινωνικές κατακτήσεις οι οποίες ήταν αποτέλεσμα αγώνων και κόπων  πολλών δεκαετιών. Οι τραγικές συνέπειες της εφαρμογής του Κυπριακού Μνημονίου όχι μόνο συνεχίζουν να ταλαιπωρούν το λαό μας, αλλά χειροτερεύουν καθημερινά τη θέση του, με πολύ δυσοίωνες τις προοπτικές για το μέλλον.

Η ανεργία καλπάζει, ένας στους δυο νέους δεν έχουν δουλειά ενώ οι  χρόνια άνεργοι αυξάνονται δραματικά.

Οι συνταξιούχοι υποφέρουν από την συρρίκνωση των εισοδημάτων τους, οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες όπως οι πολύτεκνοι, οι ανάπηροι, οι μονογονιοί, οι φοιτητές, οι μαθητές  κινδυνεύουν άμεσα με φτώχεια.   Το κοινωνικό κράτος της Κύπρου ξηλώνεται σταδιακά με πρόσχημα την επίτευξη δημοσιονομικών στόχων.

Η οικονομία συνεχίζει να υποχωρεί και να καταστρέφεται αφού το 2014 αναμένεται να είναι χειρότερο από το 2013.  Οι καταστηματάρχες, οι μικροβιοτέχνες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, βρίσκονται σε δεινή κατάσταση, ενώ οι αγρότες ολοένα και περισσότερο αδυνατούν να συνεχίσουν την καλλιέργεια της γης.

Η Δημόσια Παιδεία δέχεται συνεχή κτυπήματα, τα οποία αποδυναμώνουν την παρεχόμενη εκπαίδευση, πράγμα που υπονομεύει το μέλλον της νέας γενιάς.

Η Δημόσια Υγεία, λόγω των συνεχών περικοπών, ολοένα και δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στο ρόλο της απέναντι στον κύπριο πολίτη, παρά την επιβολή νοσηλίων, ακόμα και στις πλέον χαμηλόμισθες τάξεις του πληθυσμού.

Τα επισφαλή και μη εξυπηρετούμενα δάνεια συνεχώς πληθαίνουν αφού χιλιάδες άνθρωποι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις δόσεις τους και βρίσκονται αντιμέτωποι με την πιθανότητα να μείνουν άστεγοι.

Οι ένοχοι και υπαίτιοι που με την διαφθορά τους οδήγησαν το τόπο στην οικονομική τραγωδία κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι και ανενόχλητοι.

Η νέα κινητοποίηση μας στοχεύει να αναδείξει για ακόμη μια φορά την αντίδραση και την αντίσταση μας στις σκληρές και ανάλγητες πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται στην κυπριακή κοινωνία και στα αδιέξοδα που δημιουργούνται από την ύφεση, την ανεργία και την φτώχεια που αναπαράγονται ως φαύλος κύκλος.

Απορρίπτουμε το σταδιακό ξήλωμα του κοινωνικού κράτους και την άδικη κατανομή των βαρών και του κόστους της οικονομικής κρίσης.

Απορρίπτουμε την εκποίηση  δημόσιου πλούτου μέσα από διαδικασίες που όχι μόνο δεν υπηρετούν το κοινωνικό αίτημα για πραγματικό εκσυγχρονισμό των Ημικρατικών οργανισμών, αλλά οδηγούν σε ιδιωτικοποίηση που θυμίζει ξεπούλημα, με τραγικές συνέπειες για το Κύπριο καταναλωτή.

Διεκδικούμε πολιτική ανάπτυξης με την ενεργητική συμβολή του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες ανάκαμψης και δουλειές για τους ανέργους.

Διεκδικούμε Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και μια Ευρώπη των λαών όχι των αριθμών και οικονομικών δεικτών.

Καταγγέλλουμε τις πολιτικές της Τρόικας, οι οποίες επιβάλλονται εκβιαστικά αγνοώντας τις καταστροφικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις στους εργαζόμενους και στις κοινωνίες.

Οι πολιτικές αυτές αμφισβητούνται σήμερα ολοένα και περισσότερο για την αποτελεσματικότητα τους  και στοχοποιούνται ως οι αιτίες της αποδόμησης των κοινωνιών μέσα στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Η Τρόικα ως θεσμός, αμφισβητείται πλέον ανοικτά και από το ίδιο το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο σχετικά με τη δημοκρατική και θεσμική της  υπόσταση.

Είναι η πεποίθηση μας ότι η πλήρης ευθυγράμμιση με τις επιταγές της Τρόικας και η αξιοποίηση της παρουσίας της για την υιοθέτηση και εφαρμογή μονοδιάστατων και σκληρών  πολιτικών, δεν οδηγεί τον τόπο σε πορεία προόδου και ανάκαμψης αλλά δημιουργεί συνθήκες όξυνσης των αντιθέσεων και αναπαραγωγής των αδιεξόδων.

Οι οργανώσεις μας απευθύνουν κάλεσμα στους εργαζόμενους και την κοινωνία για μαζική παρουσία στην κινητοποίηση η οποία θα πραγματοποιηθεί την Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014, η ώρα 10:00 πμ, έξω από το Υπουργείο Οικονομικών και θα πάρει τον χαρακτήρα συμβολικής περικύκλωσης και αποκλεισμού του Υπουργείου Οικονομικών, του Υπουργείου Εργασίας, της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και του Σπιτιού της Ευρώπης ώστε να σταλούν με οργανωμένο τρόπο τα μηνύματα μας προς  όλες τις κατευθύνσεις, στο εσωτερικό στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.  Όσο θα συνεχίζονται αυτές οι πολιτικές, με συνέπεια οι εργαζόμενοι και οι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού να υποφέρουν, η κοινωνία θα αντιδρά και θα διεκδικεί την ποιότητα και το επίπεδο ζωής που αξίζει στους ανθρώπους της.

Οι οργανώσεις:

ΠΕΟ – ΔΕΟΚ – ΠΟΕΔ – ΠΟΑΣ – ΠΟΦΕΝ – ΠΟΒΕΚ – ΕΚΥΣΥ – ΠΟΠΟ – Κίνημα κατά των Ιδιωτικοποιήσεων – Κίνηση Πολιτισμού – Κίνημα κατά Εκποιήσεων – ΕΚΑ – Νέα Αγροτική – Συνομοσπονδία Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης – ΠΣΕΜ – ΣΥΤΕΠΑΚ – Ένωση Συντακτών Κύπρου – Παγκύπρια Οργάνωση Πολυτέκνων και η Παγκύπρια Ένωση Καταναλωτών και ποιότητας Ζωής.

Ποίημα της εβδομάδας 370

Δυσπνέεις. Κατανοητό.

Πνιγηρή του καθενός μας η δύση.

Κάνε όμως κάτι, σκαρφάλωσε

ή

χτύπα συνθηματικά τον τοίχο

του διπλανού τρόμου

ή

έστω θυμήσου λίγο παράθυρο

άσε κουφωτό ένα λάθος

να μπαίνει ελάχιστος άνθρωπος

ίσα να φέγγει να διακρίνεις

να μη χτυπάς επάνω στις κόγχες

της επίγνωσης.

Περιττό περιττό,

πότε το λίγο φως πού μπαίνει

από έναν κουφωτό άνθρωπο

κατανόησε το ορθάνοιχτο;

απαντάς κι αφήνοντας πίσω το νόημα

βρόντηξες με πάταγο το περιττό

ξεχνώντας πώς του οφείλεσαι

αποκλειστικά

εκείνο έπεισε

την ξεροκέφαλη ανυπαρξία

να επιτρέψει την ύπαρξη

μόνον αύτη θα σε κάνει, διάσημη

της είπε

αλλιώς θα παραμείνεις στην αφάνεια

μια αβλαβής εσαεί ανυπαρξία

κι εκείνο σε μετέφερε

από την εκεί σου έρημο στην εδώ

καβάλα στο πειθήνιο αναγκαίο

— ταλαίπωρο να γονατίζει 

πιο εξαντλημένο κι απ' την υπομονή.

Αλλά του περιττού ό βούρδουλας πέφτει ζωογόνος.

Το ξεχνάς

σα να μη σε δίδαξε ή τόση αντίφαση 

ότι χωρίς το περιττό

στιγμή δε ζει το απαραίτητο.

Σύμφωνοι, περιττός ό άνθρωπος

όμως για κάποιο λόγο αιώνια δες

τί απαραίτητος του είναι

του θανάτου.

Περιττός θάνατος

δεν είναι και ό έρωτας;

Ναι, αλλά του είναι απαραίτητο να ζήσει

την αναγκαία αθανασία του ονείρου.

Κική Δημουλά, "Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως"

Ποίημα της εβδομάδας 369

Νόμιζα πως είχα πολύ χρόνο

να μεταλλαγώ σε κύμα

ως να υπήρχα από πάντοτε

μες στον ανοιξιάτικο άνεμο.

Δεν ήξερα πως η ζωή και το χάος

μας δόθηκαν δανεικά

πως ήμουν η σκιά

μια φευγαλέας αχτίδας

μύθος προορισμένος να ξεχαστεί

εκεί που η μνήμη δεν θυμάται

η συνείδηση πορεύεται μονάχη

σκοτεινό απρόσιτο ποτάμι

αγνοώντας τη γνώση τα όνειρα τα γηρατειά

κυλάει και χύνεται

σε μιαν αδιαπέραστη κινούμενη άμμο.

Βασίλης Φαϊτάς, Συνάντηση με το σύμπαν, 2011

Ποίημα της εβδομάδας 368

Θεός να μας φυλάει - και τα παιδιά μας και τ' αγγόνια μας -

Θεός να δίνει γνώση και στους άλλους. Είμαστε καλά, καλούτσικα,

πολλά δε γυρεύουμε - το φαγί μας, το σπιτάκι μας,

και κάτι στην άκρη, για την κακιά την ώρα.

Σα μας χτυπούν την πόρτα, δε ρωτούμε «δίκαιος ή άνομος»

δίνουμε σ' όλους αυτό που μπορούμε

Τα παιδιά μας στο έθνος, τα κορίτσια στους όμοιούς μας.

Πουλάμε στο συνηθισμένο κέρδος, πάμε πάντα με το νόμο.

- Έτσι η γαλήνη στέκεται στο σπιτικό μας.

Λέμε πάντα ναι - και στη φωτιά και στο νερό

στο μυλωνά και στον ξωμάχο.

Ναι στον άγιο, ναι στο διάβολο.

Ναι κι όταν ναι δεν υπάρχει,

είν' η φωτιά που πέφτει πια

και μας εξολοθρεύει.

Πάνος Θασίτης, Από τη συλλογή Ελεεινόν θέατρον, 1980

Ποίημα της εβδομάδας 367

Τώρα πια δεν ενδείκνυται
Η προσφυγή στις παλιές φωτογραφίες
Η ζωή έχει τόσες μεταπτώσεις
Μην εισχωρείτε στην εποχή των ερώτων
Στα βίαια καλοκαίρια μην υποκύπτετε
Στη σαγήνη των παλαιών φωνών
Η κυτταρίνη διατηρεί χαμόγελα και στάσεις
Στο λυκαυγές του βίου μορφές ασάλευτες
Που σας κοιτούν νοσταλγικά στιγμές
Αυτάρκειας που έχουν πια λησμονηθεί
Πρόσωπα που φτερούγισαν από κοντά σας
Η κυτταρίνη αποκαλύπτει την απάτη
Του χρόνου μεγεθύνοντας τον άλλο χρόνο
Που παραμένει ακέραιος χωρίς τα ελάχιστα
Σημεία χαλασμού γι' αυτό μην ξεσκαλίζετε
Παλιές φωτογραφίες μην αποτολμάτε
Καμία σύγκριση που θ' αποβεί σε βάρος σας
Μη διαβάζετε αφιερώσεις αιωνίας φιλίας ή αγάπης
Μην βλέπετε γνωστούς σας καλοβαλμένους κι αρυτίδωτους
Λες και θα ξεκινήσουνε για το μεγάλο γλέντι
Αποφεύγετε κάθε σας περιπλάνηση σε φωτογραφίες παλιές
Μην ταράζετε τη μακάρια γαλήνη τους
Είναι σοφές και ξέρουν να εκδικούνται
Κλείτος Κύρου, Κλειδάριθμοι, 1963

Παγκύπρια Γενική Συνέλευση Συμβασιούχων και Αντικαταστατών Εκπαιδευτικών Δ.Ε.

Η ΠΟΕΔ καλεί τα μέλη της που υπηρετούν με Σύμβαση ή ως Αντικαταστάτες σε Παγκύπρια Γενική Συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 17 του Γενάρη, 2014, στο Δημοτικό Σχολείο Κοφίνου, στις 4.30 το απόγευμα.
Σκοπός της Συνέλευσης είναι η ενημέρωση των συναδέλφων για τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με το θέμα της αναθεώρησης του Συστήματος Διορισμών και η ανταλλαγή απόψεων για άλλα ζητήματα που τους αφορούν.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΕΔ.

Ποίημα της εβδομάδας 366

Οι ποιητές που νιώθουν
τα σημάδια των καιρών
γράφουν ποιήματα
ολόιδια με ρημαγμένα σπίτια,
μ' ερημωμένα σοκάκια κι αλητοπαρέες.

Κάνουν τόπο στις λέξεις
να βρουν απομεινάρια ξεχασμένα
- κρυμμένα τσιγάρα
κάτω από τα κεραμίδια
του χαμόσπιτου.

Οι ποιητές που νιώθουν
τα σημάδια των καιρών
δε χωράνε στα σαλόνια.
Ψάχνουν στους δρόμους για στίχους
ολόιδιους με μπαλωμένα ρούχα
μιας μόδας που έσβησε.

Ψάχνουν στις τσέπες τους
για σκόρπιες συλλαβές
για να πληρώσουν.

Θοδωρής Βοριάς, Χαμένες ψηφίδες, 2012

Ε.Ε. = Έλος Έλος

Τι είν' η Ευρώπη μας; Μην είν' η Γκόλντμαν Σακς; Μην είν' η Μαύρη Πέτρα (Black Rock); Μην είν' η τράπεζα η τρανή, το Αιγαίο των Πνιγμών κι η Λαμπεντούζα των Αφρικανών, που τους απολυμαίνουν με παγωμένο ντους παραμονές Χριστουγέννων των Φιλανθρώπων; Μην είν' η Μάφια η κραταιά, που σπάει τα των ανθέων μαγαζιά αν δεν της αγοράσουν κατοστάρικο ευρώ τα... κατακόκκινα αλεξανδρινά; Έρανος για να πληρωθούν τα έξοδα τα δικαστικά των πάμφτωχων μαφιόζων στα κελιά, είπαν τα... μίντια τα τρανά.

Όχι καμάρια μου, που λεν και στο χωριό μου! Είναι αυτά κι άλλα τόσα. Υπέροχα και τραγανά σαν κουραμπιέδες που καταβροχθίζονται από τα περιστασιακά αριστερούτσικα καλικαντζάρια του αθάνατου καπιτάλα παππού. Αυτού που τάχα μου τρέμει απ' τα καρουσέλ με τις σβάστικες που γυρνάνε σα σβούρες στα όνειρα των πεινασμένων παιδιών και τα γεμίζουν με νομιμότητα των εγκλημάτων τα οποία και προορίζονται να διαπράξουν. Η Ευρώπη σήμερα δεν είναι Παραμύθι Χωρίς Όνομα. Είναι το παζάρι της αγοράς των λύκων. Καταμεσής στο πάρκο των ευρωστεναγμών έχει κι εκείνο το σκλαβοπάζαρο με τους εσωτερικούς, εξωτερικούς κι ιθαγενείς εργαζόμενους, μετανάστες εξ ορισμού κι εκ... γενετής, που διδάσκονται ολημερίς πως είναι πιο αξιοπρεπές να είσαι φτωχός παρά επαναστάτης! Πως είναι προτιμότερο να στέκεσαι στην ουρά για μιας μέρας δουλειά ή ένα μπουκάλι γάλα, παρά να ξεπαγιάζεις σαν κομμουνιστής μπροστά στην πύλη της φάμπρικας για να μη σπάσει η απεργία. Είναι παραμύθι με όνομα φρικτό, το Δέρας το Χρυσόμαλλον, που στραφταλίζει κι ωραιοποιεί τη σφαγή των πολιτών προβάτων. Γραμμένο από τον καλλιεργημένο, πεπειραμένο κεφαλαιοκράτη, το δολοφόνο με το ολόχρυσο πριόνι, που σε σφάζει για ν' αγιάσεις στο όνομα ενός πολιτισμού που σφετερίστηκε και την τελευταία σταγόνα ιδρώτα των δημιουργών του δι' ίδιον, σωρευτικό του πλούτου, όφελος.

Σ' αυτήν την Ευρώπη των Χρυσόμαλλων Δεράτων και Τεράτων, προσοχή στις πριμαντόνες. Αυτές που σκούζουν πως θα σου μοιράσουν τις τρίχες απ' το δέρας και έτσι θα εξοντώσουν το τέρας. Και δεν θα σου πουν ποτέ ότι είναι το ίδιο σου το πετσί, τα κόκαλα και το αίμα σου που θ' ανεμίζουν με πτυχώσεις - τάσεις κατά το άνοιγμα της αυλαίας στην Όπερα της Σοσιαλδημοκρατίας. Όποτε στο ευρωπαϊκό παραμύθι εμφανίζεται πριμαντόνα - αριστερός ψάλτης, με ερυθρών αποχρώσεων κορόνες σε στίχους Σκρουτζ Μακ Ντακ, τότε πόλεμος μυρίζει και καμένη σάρκα και είναι οι σειρήνες του πολέμου που λένε τα κάλαντα. Ε.Ε. Έλος - Έλος. Αυτό είναι το πραγματικό όνομα του ευρωπαραμυθιού μιας ενότητας βασισμένης στην εξαφάνιση της έννοιας εργατική τάξη. Είναι το πισωγύρισμα και το πνίξιμο κάθε πολιτικού, εργασιακού, κοινωνικού και ασφαλιστικού δικαιώματος στο βάλτο των μονοπωλιακών αδιεξόδων και συγκρούσεων. Σ' αυτό το βάλτο ενδημούν φιλόδοξοι αλιγάτορες και τάζουν τη διαχείρισή του. Δεν έχουν καν ιδεολογικό φερετζέ για την... αποξήρανση.

Τα μυστικά του ευρωβάλτου, μέρες που είναι εορταστικής αιθαλομίχλης και δηλητηριώδους ανθρωποφαγίας, πακετάρονται ως «αποκαλύψεις» του καπιταλιστικού Ιανού και τοποθετούνται ως δώρα στις πόρτες των ανθρώπων που δεν περιμένουν κανέναν Αϊ - Βασίλη. Μήτε με τρόικα, μήτε με την εγκεκριμένη του Αλέξη την παντιέρα ευκαιρίας την κοκκινωπή. Καλές γιορτές, με δυο εκατομμύρια άνεργους δύσκολα μπορείς να εκστομίσεις ως ευχή. Μια προειδοποίηση πιθανώς να είναι προτιμότερη τουλάχιστον ως «δώρο» σε ενήλικες. Προσοχή! Εύθραυστον το πακετάκι σωτηρίας!

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»  22-12-2-13