Λακωνική και όχι «λακωνική» πρόσκληση προς τον Γενικό Ελεγκτή

Άλλη μια εμπρηστική ανακοίνωση του Γ.Ε. με μικροπρεπείς και αστήρικτους χαρακτηρισμούς. Με αναφορές σε προηγούμενες εκθέσεις οι οποίες ήταν, επίσης, βασισμένες σε λανθασμένα και "μαγειρεμένα" στοιχεία. Ας ξεκινήσουμε από ένα απλό: Ακόμα και στις χώρες που δεν μειώνεται ο διδακτικός χρόνος με τα χρόνια υπηρεσίας, οι διδακτικές τους ώρες είναι λιγότερες από των δασκάλων της Κύπρου. Στη Φινλανδία (που συχνά την επικαλούνται) οι διδακτικές περίοδοι είναι 25, όσες δηλαδή θα φτάσει ο Κύπριος δάσκαλος στο τέλος της καριέρας του.

Ας εφαρμόσουμε λοιπόν αυτό το σύστημα: Να ξεκινούμε με 25 περιόδους και να μη μειώνονται μετά. Τι λέτε; Παρόμοια κατάσταση υπάρχει και στις άλλες χώρες. Σταματάτε τα ψέματα παρακαλώ. Έχουμε επισκεφτεί όλες αυτές τις χώρες, μέσω COMENIUS, ERASMUS, προσωπικού ενδιαφέροντος και γνωρίζουμε πια από πρώτο χέρι τι συμβαίνει. Αξιότιμε κ. Γ.Ε. έρευνα και μελέτη δεν γίνεται με σερφάρισμα στο διαδίκτυο. Απαιτείται επί τόπου επίσκεψη και πραγματικά στοιχεία. Κάθε χώρα μπορεί να "μαγειρέψει" στοιχεία κάποιες φορές για τους δικούς της λόγους. Μη μου πείτε ότι δεν το συναντήσατε ποτέ στη θητεία σας;

 Παρακαλώ σταματήστε να εκθέτετε την υπηρεσία σας και τον εαυτό σας με αναφορές σε ατεκμηρίωτες εκθέσεις και "μέσους όρους". Για να σταματήσει αυτό το "αλαλούμ" σας προσκαλώ να επισκεφτούμε σχολεία στη Φινλανδία, τη Σλοβενία. Θα φροντίσουμε να είναι σε μη εργάσιμο χρόνο για εμένα, ίσως Πάσχα. Τα έξοδα θα είναι δικά μου, προσφορά στην αλήθεια η οποία πρέπει επιτέλους να λάμψει. Μπορεί, αν θέλει, να έρθει και ο Υ.Π.Π. παρότι είμαι σίγουρος ότι τα γνωρίζει. Η πρόσκληση δεν είναι σχήμα λόγου και "έπεα πτερόεντα".

Στον τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα (Αρκαδία, Λακωνία) μάθαμε να μετράμε τις κουβέντες μας και να κρατάμε το λόγο μας. Μετά να έρθεις και σ´ ένα σχολείο της Κύπρου, επειδή δεν γνωρίζω πότε είναι η τελευταία φορά που πήγες σε σχολείο, για επί τόπου μελέτη, όχι για κοινωνική επίσκεψη. Υπάρχει όμως ένας όρος: όταν επιστρέψουμε από τα σχολεία, αν πειστείς από αυτά που θα δεις, αν διαπιστώσεις τις δυσμενείς συνθήκες στις οποίες εργάζονται οι δάσκαλοι της Κύπρου, θα ζητήσεις δημόσια συγνώμη. Το ίδιο είμαι έτοιμος να κάνω κι εγώ. Με την προσήκουσα τιμή. 

Μανόλης Σόβολος

Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου και γονιός

Δημοσιεύτηκε και στο www.paideia-news.com

 

Πάρε τον μηδενισμό σου από την παιδεία μου

Κανίβαλε του διπλανού γραφείου, υπουργέ, γονιέ, ξερόλα του Facebook, συντεχνιακό κομματόσκυλο, δημοσιογράφε του οργισμένου site που βγάζεις τίτλο «Παιδεραστές στα σχολεία», βουλευτή που μαζεύεις βαθμούς για τη δωροκάρτα της θητείας σου μηδενίζοντας συλλήβδιν τους εκπαιδευτικούς, εσύ που αναμασάς την τσίχλα ότι «κάθονται τρεις μήνες τον χρόνο»… Εσύ που μιλάς χωρίς να αντιλαμβάνεσαι ότι η δημόσια παιδεία είναι δική σου, δεν είναι η μπίζινα κανενός, αλλά την εκχωρείς τόσο εύκολα μπαίνοντας στο παιγνίδι αυτών που θέλουν να την κατασπαράξουν. Ναι, ξέρεις ότι εσύ φταις για τα χάλια της. Εσύ, οργανωμένε γονιέ, συμβιβάζεσαι με τη μετάθεση ως τιμωρητικό μέσο για έναν ανεπαρκή καθηγητή, όπως αποδέχεσαι στο σπίτι σου να πετάνε τα σκουπίδια στην αυλή του γείτονα και ας ξυπνήσουν τα δικά του παιδιά μες στις βρομιές. Εσύ γραφιά του υπουργείου, προτιμάς να γλείφεις παρά να απαιτείς για λύσεις.

Εσύ, συνδικαλιστή, μάστορα του εκβιασμού, που κατεβάζεις τους εκπαιδευτικούς σε απεργία για να μη χαθούν τα φέουδά σου και τα βράδια τα πίνεις στα κομματικά γραφεία με αυτούς που ξεσκίζουν τη δική μου παιδεία. Εσύ υπουργέ, πρώην νυν και επόμενε, που θες να γράφεις εγκυκλίους, να χειροκροτείς γιορτούλες, να συμβαδίζεις με δείκτες, να εκπονείς πολιτικές για τον ρατσισμό και το bullying, αλλά ασκείς τη χειρότερη μορφή ρατσισμού αποδεχόμενος ένα άτυπο σύστημα που διαχωρίζει τα σχολεία στα «καλά» και στα «προβληματικά».

Εσύ ο ίδιος ασκείς το χειρότερο είδος bullying στους ανθρώπους που έχουν όραμα, αγαπούν τη δουλειά τους και καταθέτουν την ψυχή τους στην έδρα, βάζοντάς τους να παλέψουν με τον ογκόλιθο της ανεπάρκειάς σου και τις «διαδικασίες του υπουργείου» σου. Εσύ φταις, γονιέ, που το παιδί σου δεν σε είδε ποτέ να διαβάζεις οτιδήποτε πέρα από τα post στο Facebook, αλλά απαιτείς από μια δασκάλα να ανοίξει το μυαλό του και να του χώσει μέσα πληροφορίες, να τις παπαγαλίσει, να τις γράψει, να περάσει. Εσύ, υποκριτή, που σου έφταιξαν τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, λες και ανατρέφεις Γαλλάκια, αλλά το Σαββατοκύριακο θα παζαρέψεις για τρία ευρώ τον Πακιστανό που θα σου κουρέψει το γρασίδι στο εξοχικό, δείχνοντας πόσο πολυπολιτισμικό είναι το ήθος σου. Και, φυσικά, εσύ Πρόεδρε, που παρέλαβες παραλίες και θα παραδώσεις πύργους. Ποιος είσαι να ποδοπατείς την παιδεία μου;

Εσύ δεν ξέρεις την κυρία Φωτεινή που έκανε την κόρη μου να δακρύσει απαγγέλλοντας Ιλιάδα, ούτε την κυρία Άννα που έκανε τον γιο μου να πιστέψει ότι μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Δεν είσαι τίποτα, είσαι μόνο ένας περαστικός. Φυσικά κι έχει τα χάλια της η παιδεία. Το να είμαστε απασχολημένοι τρώγοντας τις σάρκες της, όμως, βγάζει απλά από τη δύσκολη θέση εκείνους που θα έπρεπε να απαιτούμε να δουλέψουν για να αλλάξει. Τους γλυτώσαμε για άλλη μια φορά. Κι εξασφαλίσαμε ότι δεν θα λογοδοτήσουν.

Τώνια Σταυρινού

«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»  2-6-2018

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ της ΠΟΕΔ

Λευκωσία, 19 Μαΐου 2018

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ

Ολόκληρος ο εκπαιδευτικός κόσμος βάλλεται καθημερινά κατά ριπάς δια στόματος του Υπουργού Παιδείας κ. Κώστα Χαμπιαούρη. Πλήττονται από τον Υπουργό:

• η αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού κόσμου
• η ευσυνειδησία του
• η εργατικότητά του
• ο επαγγελματισμός του
• η ευαισθησία, η αγάπη, η φροντίδα και η έγνοια του για τα παιδιά,
• θίγονται ακόμη και λεπτά θέματα της υγείας, μιας καθαρά ανθρώπινης κατάστασης
• αν χρειαστεί και αν κριθεί σκόπιμο από κάποιους στο πλαίσιο της Μακιαβελικής φιλοσοφίας «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» , μπορεί να γίνει διαρροή διαστρεβλωμένων ακόμα και προσωπικών δεδομένων των εκπαιδευτικών !!!

Την ίδια ώρα, ο Υπουργός Παιδείας έχει εξαπολύσει μια πρωτόγνωρη και πρωτοφανή, για τα συνδικαλιστικά δεδομένα επίθεση, εναντίον της εκπαιδευτικής Οργάνωσης, της συντεχνίας των δασκάλων, της ΠΟΕΔ. Επίθεση και εναντίον της ηγεσίας της με παντελώς αναληθείς, ανακριβείς και προϊόν φαντασίας, κατηγορίες.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΔ εξέτασε στη χθεσινή του συνεδρία, όχι το τραγικό περιστατικό που συνέβη με τον θάνατο του δεκάχρονου, αδικοχαμένου παιδιού, γιατί αυτό αποτελεί προϊόν πειθαρχικής πλέον έρευνας. Εξέτασε την απαράδεκτη και αδικαιολόγητη επίθεση του Υπουργού Παιδείας κατά του εκπαιδευτικού κόσμου, της ΠΟΕΔ, της ηγεσίας της, των δασκάλων, που υποτίθεται θα έπρεπε να είναι οι συνοδοιπόροι, οι συνεργάτες του και οι «φίλοι» του όπως τους αποκαλεί.

Η αίθουσα του ΔΣ χθες, πλημμύρισε από την θλίψη για τον μικρό Σταύρο, από τον πόνο για ένα δικό μας παιδί που χάσαμε τόσο άδικα. Πλημμύρισε όμως και από την οργή, τον

θυμό, την αγανάκτηση, την απογοήτευση, τη ματαίωση για όλα όσα εκστομίζει ο Υπουργός Παιδείας τις τελευταίες μέρες.

Συναισθήματα, που έπρεπε να διαχειριστούμε για να ορθώσουμε ξανά το ανάστημά μας. Για να συμμαζέψουμε τον ποδοπατημένο από τον Υπουργό επαγγελματισμό μας. Για να ξεδιπλώσουμε ξανά την τσαλακωμένη μας αξιοπρέπεια από όλα όσα άδικα μας επιρρίπτει. Πρέπει να συνεχίσουμε, όλοι οι εκπαιδευτικοί, το δύσκολο έργο, το λειτούργημά μας, όχι απλώς μέσα στις επικίνδυνες, όπως αποδεικνύεται, συνθήκες Ασφάλειας και Υγείας στα σχολεία, αλλά και με έναν Υπουργό που σαν ακροβολιστής περιμένει τον δάσκαλο, τη νηπιαγωγό, τον ειδικό δάσκαλο τον καθηγητή για να του ρίξει τη σφαίρα στην καρδιά, προκειμένου να μείνει ο ίδιος όρθιος. Αλληγορικά, είναι αυτό που μια λαϊκή ρήση αναφέρει «πατώντας επί πτωμάτων».

Το ΔΣ της ΠΟΕΔ χθες, ομόφωνα, δήλωσε πανέτοιμο, συσπειρωμένο, δυνατό και αποφασισμένο να υπερασπιστεί με όλους τους νόμιμους τρόπους και μέσα την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού κόσμου και της εκπαιδευτικής του Οργάνωσης, της συντεχνίας του, της ΠΟΕΔ. Οι εκπρόσωποι της ΠΟΕΔ κατηγορηματικά δηλώνουμε ότι δεν είχαμε οποιαδήποτε πρόθεση παρέμβασης, προς Θεού, σε μια διοικητική διαδικασία διερεύνησης για τον θάνατο ενός δεκάχρονου παιδιού, ενός παιδιού μας.

Γι’ αυτό σήμερα, υπευθύνως και ενυπογράφως ο Πρόεδρος και ο Γενικός Γραμματέας της ΠΟΕΔ θα παραθέσουμε, θα παρουσιάσουμε «Το βαρύ ιστορικό της αλήθειας». Θα το αντιπαραβάλουμε απέναντι στα χθεσινά δημοσιεύματα, στις δηλώσεις και στις, δήθεν, επιβεβαιώσεις του Υπουργού Παιδείας κ. Κώστα Χαμπιαούρη. Δημοσιεύματα, δηλώσεις και επιβεβαιώσεις που εκεί και όπου ήταν δυνατό, στις ηλεκτρονικές εφημερίδες άλλαζαν από ώρα σε ώρα και αναιρούσαν η κάθε επόμενη, την προηγούμενη. Φτάσαμε στις 2:12μ.μ να διαβάζουμε αντί της «…παρουσίας των εκπροσώπων της ΠΟΕΔ στο σχολείο την ώρα που λαμβάνονταν οι καταθέσεις… με πρόθεση να επηρεάσουν το εκπαιδευτικό προσωπικό … εμφανίστηκαν μπροστά στους ερευνώντες λειτουργούς τα στελέχη της ΠΟΕΔ…», δηλαδή την Παρασκευή και το Σάββατο, ότι «…πήγαν την Κυριακή το απόγευμα και είχαν συγκαλέσει συνάντηση … για να τους στηρίξουν… για το καλώς νοούμενο συμφέρον των παιδιών, των οικογενειών τους θέλοντας να είναι σίγουροι ότι τη Δευτέρα που θα επέστρεφαν τα παιδιά δεν θα είχαν αντιδράσεις…. Προκειμένου να βοηθήσουν να διεξαχθεί κανονικά η λειτουργία της σχολικής μονάδας….».

Όλα τα σχετικά βίντεο, τα δημοσιεύματα, τις δηλώσεις, τα παρακολουθούσαμε κάθε λεπτό και τα έχουμε φυλαγμένα. Θα τα χρησιμοποιήσουμε εκεί και όπου πρέπει.

Απευθύνουμε θερμή παράκληση και προτροπή σε όλο τον εκπαιδευτικό κόσμο και σε όλους, όσους θα πιστέψουν πια, μέσα από «Το ιστορικό της αλήθειας» που δημοσιεύουμε, να αναδημοσιεύσουν σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και όπου αλλού μπορούν, όλα όσα εμείς σήμερα και τις επόμενες ημέρες θα αποκαλύπτουμε στο φως.

Πέρα από όλα τα νόμιμα δικαιώματά μας για τα οποία επιφυλασσόμαστε και για τα οποία είμαστε σε πλήρη συνεννόηση με τον νομικό μας σύμβουλο, εκείνο που θα αποτελέσει την ουσιαστική δικαίωσή θα είναι να ενημερωθεί ολόκληρη η κοινωνία για το τι ακριβώς έχει συμβεί και ποιες ήταν οι δικές μας προθέσεις.

Οφείλουμε στο σημείο αυτό να πούμε ότι είμαστε ήδη σε επαφή με όλες τις άλλες Εκπαιδευτικές Οργανώσεις στην Κύπρο (ελληνοκυπριακές και τουρκοκυπριακές), τη Δευτέρα μεταβαίνουμε στην Ελλάδα και θα ενημερώσουμε τις Συνδικαλιστικές Οργανώσεις ΔΟΕ και ΟΛΜΕ για τα τεκταινόμενα, ενώ ταυτόχρονα απευθυνθήκαμε και στην ETUCE (European Trade Union Committee for Education) της οποίας η διευθύντρια βρισκόταν στην Κύπρο πριν λίγες μέρες και, ασφαλώς, στην EI (Education International). Τους έχουμε, ήδη, αποστείλει όλα τα βίντεο και τα σχετικά δημοσιεύματα για τον τρόπο αντιμετώπισης τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των συνδικαλιστών με σκοπό τον πλήρη συντονισμό στα επόμενα βήματά μας.

Τέλος, ξεκάθαρα λέμε ότι όλα αυτά που με θλίψη αλλά και οργή παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες, κανονικά, δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή από το να κλείσουμε από τη Δευτέρα τα σχολεία μέχρι να ανασκευάσει ο Υπουργός Παιδείας όσες κατηγορίες και προσβολές έχει εκστομίσει για τους εκπαιδευτικούς, την ΠΟΕΔ και την ηγεσία της. Αυτή όμως η αντίδραση δεν θα πραγματοποιηθεί, γιατί μέσα σε όλο αυτό το συγκείμενο με πρώτιστο τον θλιβερό και άδικο θάνατο του δεκάχρονου μαθητή, του οποίου ο θάνατος θέλουμε πλήρως να διερευνηθεί, να διαλευκανθεί και να αποδοθούν ευθύνες εκεί και όπου αναλογούν από τη δικαιοσύνη και όχι από λαϊκά δικαστήρια που στήνονται εντέχνως, θα εξυπηρετήσει τους όποιους σκοπούς του Υπουργού Παιδείας και όσων ενδεχομένως συγχρονίζονται με τις απαράδεκτες ενέργειες και δηλώσεις του.

Γι’ αυτό το ΔΣ της ΠΟΕΔ, με νηφαλιότητα, καθαρό μυαλό, αποφασιστικότητα και πάνω από όλα συναίσθηση της ευθύνης αποφάσισε πέρα από τα πιο πάνω και τα ακόλουθα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΕΔ

Τα υπόλοιπα έντυπα στην ιστοσελίδα της ΠΟΕΔ:   https://www.poed.com.cy/Default.aspx?tabid=92&articleType=ArticleView&articleId=7151

Καλώς όρισες. Γνωρίζεις και θυμάσαι ...

Καλώς όρισες. Σου εύχομαι κάθε επιτυχία στα νέα σου καθήκοντα.  Επέτρεψέ μου τον ενικό, μόνο για σήμερα, χάριν αμεσότητας του λόγου.  Δεν σου λέω αν γνωρίζεις.  Γνωρίζεις σίγουρα, πάρα πολύ καλά, όλα τα θέματα του Υπουργείου.  Δεν χρειάζεσαι καμιά ιδιαίτερη ενημέρωση.  Γι αυτό λέω θυμάσαι ... όλα αυτά τα «μικρά» και «βασανιστικά» της καθημερινότητας των σχολείων μας.  Αυτά που «κόβουν καθημερινά τα φτερά» των παιδιών, των δασκάλων και των γονιών.

Δεν θα σε ζαλίσω σήμερα, ούτε θα σου απαριθμήσω όλα τα προβλήματα ή τις ταπεινές μου εισηγήσεις και προτάσεις.  Περιγράφονται άλλωστε σε πολλά άρθρα μου, των δυο τελευταίων χρόνων, στο φιλόξενο www.paideia-news.com.

Όσο για μένα ... Για δεκαετίες «κάηκα στο χυλό» ... («Διάλογοι για την Παιδεία», «Στρατηγικοί Σχεδιασμοί», «Εκπαιδευτικές Μεταρρυθμίσεις» και ... «του πουλιού το γάλα»).  Έτσι έμαθα να «φυσάω και το γιαούρτι».

Μην το παίρνεις προσωπικά.  Πληρώνεις την επιφυλακτικότητα λόγω της όποιας αστοχίας των προκατόχων σου.  Εμείς όμως εκεί ... αμετανόητα αισιόδοξοι.  Θα πάρουμε άλλη μια φορά το «μικρό μας καλάθι» και ευελπιστούμε ότι θα το γεμίσουμε με τα φρούτα της «εκπαιδευτικής άνοιξης», χωρίς εισαγωγικά.  Αναλαμβάνεις σήμερα, μια σημαδιακή μέρα:  Την πρώτη μέρα της Άνοιξης.  Σου εύχομαι να καταφέρεις να μας βοηθήσεις να διώξουμε την «εκπαιδευτική βαρυχειμωνιά» που μας βασανίζει για δεκαετίες.  Καλώς όρισες, καλή δύναμη, υγεία, υπομονή και καλή επιτυχία.

Μανόλης Σόβολος

Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου ( ... και γονιός)

Δημοσιεύτηκε και στο www.paideia-news.com

 

Στο καλό. Κρίμα. Θα μπορούσε να είχε γίνει κάτι καλύτερο ...

Στο καλό. Σου εύχομαι κάθε επιτυχία στα νέα σου καθήκοντα.  Επέτρεψέ μου σήμερα τον ενικό.  Εξάλλου, πρέπει να το παραδεχτούμε, δεν «κολλούσες» στις τυπικότητες.  Άκουγες με προσοχή όλες τις απόψεις.  Όμως ... Κρίμα ... Θα μπορούσε να είχε γίνει κάτι καλύτερο για τα σχολεία μας.

Δεν σου έλειψε η αποφασιστικότητα.  «Άνοιξες» πολλά μέτωπα και θέματα.  Όμως ... Σπατάλησες τόση ενέργεια και αποφασιστικότητα για πολλά «πουκάμισα αδειανά».  Ασχολήθηκες και εσύ, όπως όλοι οι προκάτοχοί σου, με τα «μεγάλα» και «σοβαρά» θέματα.  Κι απ’ την άλλη η καθημερινότητα στα σχολεία μας, για δεκαετίες, είναι σε άσχημη κατάσταση (για να το θέσω όσο πιο κομψά γίνεται).

Απαξίωσες να ασχοληθείς με τα «μικρά» και καθημερινά;  Δεν τα έβαλες σε προτεραιότητα;  Δεν ήθελες;  Δεν σε άφησαν;  Δεν τα θεωρούσες άξια να τύχουν ιδιαίτερης και επείγουσας ενασχόλησης;  Ποιος ξέρει;  Ότι και να έγινε το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο:  Η τελευταία μέρα του χειμώνα φεύγει σήμερα, με το τέλος της θητείας σου.  Όμως η «εκπαιδευτική βαρυχειμωνιά», όπως έδειξαν οι τελευταίες δεκαετίες, είναι δύσκολο να φύγει.

Στο καλό λοιπόν.  Κρίμα όμως ... Αν ... Θα μου πεις: «το αν το σπείρανε και δε φύτρωσε».  Κρίμα όμως ... Αν όλη αυτή η αποφασιστικότητα ...

Εμείς, δεν έχουμε άλλη επιλογή, θα μεταφέρουμε από αύριο στο διάδοχό σου τα αιτήματα και θα αγωνιζόμαστε να έρθει γρηγορότερα και η «εκπαιδευτική άνοιξη», χωρίς εισαγωγικά.

Μανόλης Σόβολος

Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου ( ... και γονιός)

Δημοσιεύτηκε και στο www.paideia-news.com

 

ΔΡΑΣΕ ΟΛΟΗΜΕΡΑ ή μένεις στην εκπαιδευτική νύχτα …

Είμαι σίγουρος πώς όσοι δεν είναι κοντά στα εκπαιδευτικά πράγματα δεν θα το πιστεύουν.  Μόνο όσοι είναι «προπονημένοι» στις παραδοξότητες και τους παραλογισμούς της εκπαιδευτικής μας πραγματικότητας αντιλαμβάνονται πλήρως την τραγελαφική κατάσταση: Εκπαιδευτικοί που εργάζονται στα σχολεία μας, στα προγράμματα ΔΡΑ.Σ.Ε. και προαιρετικά ολοήμερα, δεν τους αναγνωρίζεται η εκπαιδευτική τους υπηρεσία από το Υπουργείο.  Πείτε μου αν υπάρχει μεγαλύτερος παραλογισμός!!!

Πώς μπορεί να προσπερνούν οι αρμόδιες υπηρεσίες, ελαφρά τη καρδία, αυτή την απάνθρωπη μεταχείριση των νέων δασκάλων;  Δεν εργάζονται αυτοί οι δάσκαλοι στα σχολεία;  Δεν προσφέρουν εκπαιδευτικό έργο;  Γιατί κάνουν πώς δεν τους βλέπουν;  Ποιοι επιτελούν το εκπαιδευτικό έργο τόσα χρόνια σ’ αυτές τις δομές του Υ.Π.Π.;  Ήρθαν εξωγήινοι;  Σε ποια εργασία επιτρέπεται να εργάζεται κάποιος χωρίς να αναγνωρίζεται η υπηρεσία του;  Οι δάσκαλοι αυτοί τρέχουν από σχολείο σε σχολείο να συμπληρώσουν κάποιες ώρες εργασίας, «τρώνε» το λειψό μεροκάματο στις βενζίνες, δεν έχουν στοιχειώδη δικαιώματα που έχουν όλοι οι εργαζόμενοι και από πάνω δεν τους αναγνωρίζεται η εκπαιδευτική τους υπηρεσία.  Λες και ήταν άφαντοι και αόρατοι τόσα χρόνια στα σχολεία μας.

Η οργάνωση των δασκάλων όταν ξεκινούσαν τα προαιρετικά ολοήμερα σχολεία έδωσε το «πράσινο φως» χωρίς να εξασφαλίσει τους συναδέλφους που θα εργάζονταν σ’ αυτά.  Απορεί βέβαια κανείς, ακόμα και μ’ όσα έχουν δει τα μάτια μας τα τελευταία χρόνια, πώς είναι δυνατόν η οργάνωση των δασκάλων να μην προασπίζει το πρώτο και κύριο για τα μέλη της και τα εν δυνάμει μέλη της: την κατοχύρωση της εκπαιδευτικής τους υπηρεσίας.

Είναι επιτακτική ανάγκη να επιδειχτεί η στοιχειώδης σοβαρότητα και ευαισθησία από όλες τις υπηρεσίες και να αναγνωριστεί η υπηρεσία όλων των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε όλα τα προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού.  Επιβάλλεται αυτό να είναι μια από τις πρώτες προτεραιότητες διεκδίκησης της οργάνωσης των δασκάλων.  Επιβάλλεται να δρούμε ολοήμερα και να μη μένουμε στην εκπαιδευτική νύχτα ...

Μανόλης Σόβολος

Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου

Δημοσιεύτηκε και στο www.paideia-news.com

 

Σχολείο και Μετανεωτερικότητα

Αντίθετα από ό,τι συνηθίζουν να κάνουν οι απόφοιτοι των λυκείων της Κύπρου σήμερα όταν θέλουν να γιορτάσουν το κλείσιμο δεκαετιών (δεκάχρονων, εικοσάχρονων, τριαντάχρονων κλπ) από την αποφοίτησή τους, να οργανώνουν  δηλαδή συνεστίαση σε μια ταβέρνα για να έχουν την ευκαιρία  τρώγοντας και πίνοντας να θυμηθούν τα μαθητικά τους χρόνια και να γελάσουν με τα καμώματα τα δικά τους  και των καθηγητών τους, οι απόφοιτοι του πρακτικού τμήματος του Παγκυπρίου Γυμνασίου του 1967 αποφάσισαν να επισκεφθούν το σχολείο τους σε μια συγκεκριμένη ώρα λειτουργίας του για να έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν με τους μαθητές και να τους μεταφέρουν τις δικές τους εμπειρίες από την προ πεντηκονταετίας φοίτησή τους καθώς και τα αισθήματά τους για το σχολείο και τις αντιλήψεις τους για την εκπαίδευση. Ένας μάλιστα από αυτούς σε άρθρο του με τίτλο Οι πενηντάχρονοι (απόφοιτοι) επιστρέφουν. Τίποτε δεν έχει αλλάξει, τίποτε δεν είναι όπως παλιά στον Φιλελεύθερο της Κυριακής 15 Οκτωβρίου, πέραν του ότι ανέφερε τον σκοπό της επίσκεψης τους, εξέφρασε τον σεβασμό τους στους καθηγητές και τις ευχαριστίες τους για όσα τους πρόσφεραν και έκανε εύφημη μνεία για έναν από τους καθηγητές τους και την ξεχωριστή προσφορά του στη μόρφωσή τους.   

    Επειδή έκρινα ότι η πρωτοβουλία αυτή είναι όχι μόνο σπάνια αλλά και  σημαντική από εκπαιδευτική και κοινωνική άποψη, αποφάσισα να τη σχολιάσω με άρθρο μου στον τύπο. Το πρώτο που θάθελα να πω είναι ότι το γεγονός ότι η πρωτοβουλία αυτή ακούεται σήμερα παράξενη, είναι μια σαφής ένδειξη πως έχουμε μπει για καλά ως Κύπρος στην εποχή της μετανεωτερικότητας, μια εποχή απαξίωσης των κοινών και αποθέωσης του ατόμου και εξυπηρέτησης των ατομικών ενδιαφερόντων και συμφερόντων. Στην εποχή αυτή η εκπαίδευση δεν είναι πια κάτι που ενδιαφέρει πολύ την κοινωνία, τις κοινότητες και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Ενδιαφέρει αποκλειστικά το κράτος, τους μαθητές και τους γονείς. Ακόμα και οι οργανωμένοι γονείς (ομοσπονδίες και συνομοσπονδίες) της Κύπρου προσεγγίζουν σήμερα τα θέματα της εκπαίδευσης περισσότερο ως θέματα  εκπαιδευτικής πολιτικής παρά ως θέμα  παιδαγωγικό. Το σχολείο για την κυπριακή κοινωνία είναι πλέον ένα εργαστήρι προσφοράς γνώσεων και δεξιοτήτων παρά ένας θεσμός διαπλάσεως ανθρώπων και πολιτών. Γι’ αυτό και φαντάζει τόσο ξένο προς τα καθημερινά ενδιαφέροντα της κοινωνίας και του συνόλου.
   Η αποξένωση αυτή ξεκίνησε βέβαια από τους ίδιους τους μαθητές, Για πολλούς λόγους έχασαν τον ψυχικό δεσμό που ένιωθαν οι μαθητές των προηγούμενων γενιών με το σχολείο. Ο κύριος λόγος είναι ασφαλώς η γενίκευση της φοίτησης των μαθητών σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα. Έτσι οι μαθητές δεν αποδίδουν πλέον  στο σχολείο και στους καθηγητές τους τις επιτυχίες τους στις εξετάσεις αλλά στα φροντιστήρια. Το ίδιο και οι γονείς και ολόκληρη η κοινωνία.
    Η εξέλιξη αυτή δεν έφερε μόνο συναισθηματική απεξάρτηση από το σχολείο και τους καθηγητές αλλά και απαξίωση. Σε μια εποχή σαν τη σημερινή που εκείνο που μετρά είναι η προσωπική επιτυχία όπως μεταφράζεται σε εγγραφή σε καλό πανεπιστήμιο, σε εξεύρεση  αμειπτικής απασχόλησης και σε υψηλή κοινωνική άνοδο, η ευγνωμοσύνη μαθητών και γονιών στρέφεται αποκλειστικά προς το φροντιστήριο και τους φροντιστές και όχι στους καθηγητές του σχολείου.
   Τα πράγματα όμως δεν ήταν έτσι προηγουμένως. Και αυτό θέλησαν να μαρτυρήσουν οι απόφοιτοι του πρακτικού τμήματος του Παγκυπρίου Γυμνασίου του 1967 με την επίσκεψή τους στο σχολείο τους και με τη δημοσίευσή τους στον τύπο. Ασφαλώς η επίσκεψη αυτή δεν μπορεί να αναστρέψει την  κατάσταση. Και ούτε βέβαια ήταν αυτός ο σκοπός της. Έδωσε όμως, νομίζω, ένα μήνυμα πως ο ρόλος του σχολείου και των καθηγητών δεν ήταν παλιά και δεν είναι ούτε σήμερα μόνο να προετοιμάζουν τους μαθητές για τις εξετάσεις.      Αλίμονο αν το σχολείο μετατραπεί τελικά σε φροντιστήριο. Θα παράγει μηχανές και ανδρείκελα.  Ο ρόλος του είναι  να βοηθήσει τους τροφίμους του να ωριμάσουν ψυχικά και πνευματικά και να τους μάθει να σκέφτονται, να μιλούν σωστά και να συμπεριφέρονται σωστά ως άνθρωποι και ως πολίτες.. Για να το επιτύχουν όμως αυτό χρειάζονται τη συμπαράσταση όχι μόνο του κράτους αλλά  κυρίως των κοινοτήτων και των ανθρώπων ως προσώπων και ως ηθικών προσωπικοτήτων. Το σχολείο καλλιεργεί ανθρώπους και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με σωστή ανθρώπινη επαφή και με τη στήριξή του από ανθρώπους.
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Κ. ΠΕΡΣΙΑΝΗ*
*Πρώην Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου 

Δημοσιεύτηκε στο www.paideia-news.com  20-10-2017

Ένα παιδί ονειρεύτηκε και … μετά ξύπνησε

-       Μπαμπά, μπαμπά, ξύπνα!

-         Κοιμήσου παιδί μου.  Είναι νύχτα ακόμη.

-         Ξύπνα!  Θέλω να σου πω τα όμορφα πράγματα που θα γίνουν φέτος στα σχολεία μας.

-         Ωραία, σε ακούω με προσοχή.

- Πρώτα απ’ όλα δεν θα χρειάζεται να ξυπνάμε από τα άγρια χαράματα.  Τα μαθήματα θα ξεκινούν στις 8:30 το πρωί. Θα έχουμε αρκετό χρόνο να κοιμηθούμε, να ξεκουραστούμε και να ξυπνήσουμε με καλή διάθεση να πάμε στο σχολείο.

Τα θρανία μας θα είναι ελαφρά, ατομικά, με αποθηκευτικό χώρο για τα βιβλία μας, εύκολα και ευέλικτα στη μετακίνηση και τη διαφορετική διάταξη.  Και το σπουδαιότερο θρανία και καρέκλες θα προσαρμόζονται στο ύψος μας.

Θα έχουμε μεγάλα διαλείμματα της μισής ώρας.  Θα προλαβαίνουμε να φάμε το φαγητό μας, να πάμε τουαλέτα, να παίξουμε με τις φίλες μας, να συζητήσουμε με τις δασκάλες μας.  Θυμάσαι που πετούσα το φαγητό στον κάλαθο, που ζητούσαμε να πάμε τουαλέτα μόλις μπαίναμε στην τάξη από το διάλειμμα, που προσπαθούσαμε να ξεγελάσουμε τις δασκάλες, που δεν είχαμε καμιά όρεξη να κάνουμε μάθημα επειδή δεν είχαμε προλάβει να παίξουμε; Ε! Λοιπόν, αυτά τώρα ξέχασέ τα!  Είναι μιας άλλης εποχής.

Τα μαθήματα θα λιγοστέψουν και εκείνα που είναι μόνο γνώσεις θα είναι ελάχιστα.  Τα περισσότερα θα είναι πρακτικά και ενδιαφέροντα. Άκουσε μπαμπά να ζηλέψεις:  Ξυλουργική, Μεταλλοτεχνία, Ραπτική, Μαγειρική, Τεχνολογία, Χειροτεχνία, Χορός, Φυσική Αγωγή, κ.ά.

Τα βιβλία μας θα είναι λιγότερα και καλογραμμένα.  Θα έχουν επιτέλους μεγαλύτερα γράμματα.  Με εκείνα τα παλιά ταλαιπωρηθήκαμε αφάνταστα.  Ιδιαίτερα τα παιδιά που είχαν κάποιες δυσκολίες στην ανάγνωση, δεν υπήρχε περίπτωση να καταφέρουν να διαβάσουν και να κατανοήσουν.  Τώρα μπαμπά μου, εμείς είμαστε πολύ τυχεροί.  Τα βιβλία μας θα είναι διδάξιμα και κατανοητά.

Το μεσημέρι θα έχουμε δωρεάν γεύμα στο σχολείο.  Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ.  Θα βοηθήσει όλες τις οικογένειες.  Θυμάσαι που μου έλεγες πως υπήρχε σε άλλες χώρες.  Θα είναι υπέροχα που θα τρώμε όλα τα παιδιά μαζί με τους δασκάλους μας.

Στις εκπαιδευτικές μας επισκέψεις και εκδρομές θα πηγαίνουμε δωρεάν.  Αυτό είναι πολύ καλό μπαμπά.  Κάποιες οικογένειες δυσκολεύονταν πολύ.  Και οι δασκάλες μας ήθελαν να μας πάνε εκπαιδευτικές επισκέψεις και δίσταζαν από το κόστος των λεωφορείων ή το εισιτήριο για διάφορα προγράμματα.  Τώρα θα «χορτάσουμε» θέατρα και εκπαιδευτικές επισκέψεις.

Για τα μικρότερα παιδιά, οι οικογένειες δεν θα έχουν καμιά έγνοια.  Θα πηγαίνουν δωρεάν σε κρατικούς παιδικούς σταθμούς.  Εξάλλου αυξήθηκε και η άδεια μητρότητας και έγινε ένας χρόνος.  Θυμάσαι που η μαμά με άφησε στους τέσσερις μήνες να ξαναπάει στη δουλειά όπως όλες οι μαμάδες; 

Τα πιο τυχερά όμως μπαμπά είναι τα πρωτάκια.  Από φέτος στην πρώτη τάξη δεν θα έχουν βιβλία.  Θα συνεχίζουν το πρόγραμμα όπως περίπου ήταν στην προδημοτική.  Τα βιβλία θα τα ξεκινούν στην Δευτέρα τάξη. Θυμάσαι που εγώ πήγα πεντέμισι χρονών στο Δημοτικό.  Εντάξει μπορεί να τα κατάφερα στα μαθήματα, αλλά εγώ είμαι παιδί και ήθελα ακόμα να παίξω.  Με βάλανε σε μια καρέκλα τόσες ώρες, «με ρίξανε στα βαθιά να κολυμπήσω».  Κι αν εγώ κατάφερα «να βγω στη στεριά» όπως όπως, πολλά παιδιά «ήπιαν πολύ νερό» κι αν δεν πνίγηκαν στην πρώτη τάξη, πολύ φοβάμαι ότι μπορεί να πνιγούν στις επόμενες.

Και για τους δασκάλους μας όμως θα είναι καλύτερα τα πράγματα.  Τέρμα στις άσκοπες μεταθέσεις και μετακινήσεις.  Θα υπάρχει σταθερό προσωπικό στα σχολεία.  Θα δημιουργηθεί επιτέλους κλίμα ομάδας στα σχολεία, με συνέπεια και συνέχεια.  Θα αποκτήσουν και οι δάσκαλοι κύρος και αξιοπρέπεια.  Να σταματήσουν να τους αντιμετωπίζουν σαν αριθμούς.

-         Μα πού τ’ άκουσες όλα αυτά παιδί μου;

-         Τ’ άκουσα στην τηλεόραση.  Τα ανακοίνωσαν υπεύθυνοι του Υπουργείου.  Είπαν και άλλα πολλά και όμορφα που θα γίνουν.  Δεν τα θυμάμαι όλα.  Νομίζω ήταν και ο ίδιος ο Υπουργός. Δεν είμαι σίγουρη.

-         Ηρέμησε αγάπη μου.  Ένα όνειρο ήταν.

-         Μπαμπά τα άκουσα. Είμαι σίγουρη. Θα γίνουν!

-         Παιδί μου ήταν ένα όνειρο.  Κι εγώ, από τότε που ήμουν μικρός, τέτοια όνειρα έβλεπα.  Μέχρι σήμερα τα βλέπω ... και στον ξύπνιο μου.

-         Γιατί μπαμπά, τόσα χρόνια, δεν μπορούν να γίνουν τα όνειρά μας πραγματικότητα;

-         Για τους υπεύθυνους, τόσες δεκαετίες υπάρχουν άλλες προτεραιότητες: μεταρρυθμίσεις, καινοτομίες, κ.ά.

-         Και είναι πιο σημαντικές αυτές οι μεταρρυθμίσεις και οι καινοτομίες;  Τόσα χρόνια δεν βρέθηκε ούτε ένας να καταλάβει τι θέλουν τα παιδιά και τι χρειάζονται τα σχολεία μας;  Τα όνειρά μας δεν θα γίνουν ποτέ;

-         Εγώ παιδί μου θα έχω πάντα μια ΕΛΠΙΔΑ!

Σημαντική σημείωση:  Παρακαλώ διαβάστε το άρθρο σωστά.  Δεν είναι απαισιόδοξο.  Τουλάχιστον, εμείς και τα παιδιά, ξέρουμε τι θέλουμε.

Μανόλης Σόβολος

Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου ( ... και γονιός)

Δημοσιεύτηκε και στο www.paideia-news.com
 

Ας δοκιμάσουμε κι άλλους σοφούς

Η Μαίρη Κουτσελίνη – Ιωαννίδου είναι μια καταξιωμένη εκπαιδευτικός. Με βιογραφικό που υπερβαίνει τις 10 σελίδες. Έχει υπηρετήσει (και υπηρετεί) την Παιδεία από όλα τα πόστα (αυτή τη στιγμή είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κύπρου). Έχει συγγράψει πολλά έργα με εκπαιδευτικό περιεχόμενο, έχει πρωταγωνιστήσει σε όλες σχεδόν τις καινοτομίες, αλλαγές, πειραματισμούς που έγιναν τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση. Σε μια σύντομη περίληψη του βιογραφικού της μπορεί να δει κάποιος πως συμμετέχει στην Επιτροπή Νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων του Υπουργείου Παιδείας, στη Μικτή Επιτροπή Ανάπτυξης και Αξιολόγησης του Προγράμματος Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης Καθηγητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, στη Συμβουλευτική Επιτροπή Αξιολόγησης και Εξετάσεων και σε μεγάλο αριθμό τεχνικών επιτροπών αξιολόγησης προγραμμάτων και προσωπικού. Προΐσταται ως συντονίστρια και επιστημονική υπεύθυνη σε ερευνητικά έργα που χρηματοδοτούνται από προγράμματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και το Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας και είναι ενεργό μέλος σε διεθνείς ακαδημαϊκές οργανώσεις. Προχθές ανακοινώθηκε ο διορισμός της στο τριμελές σώμα εποπτείας της διαδικασίας για το νέο σύστημα διορισμού εκπαιδευτικών (πρόεδρος διορίστηκε ο Άκης Χατζηχαμπής, πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, και το άλλο μέλος είναι κ. Κώστας Χρίστου, καθηγητής του Πανεπιστημίου Κύπρου και πρόεδρος της Διοικούσας του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου).

 

Χωρίς καμία πρόθεση αμφισβήτησης του έργου, της αξίας και της προσωπικότητας της κ. Κουτσελίνη, θέτω ως απλός παρατηρητής το ερώτημα: Είναι σοφό ή γόνιμο ή επιστημονικά ορθό, ο ίδιος άνθρωπος να διορίζεται σε όλα τα πόστα που έχουν να κάνουν με τις όποιες εκπαιδευτικές αλλαγές; (Όπως κι αν ονομάζεται, όποιος κι αν είναι αυτός, δεν είναι προσωπικό το θέμα με την κ. Κουτσελίνη.) Ένας άνθρωπος, όσο κι αν συνεχίζει να μορφώνεται και να εξελίσσεται, έχει έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης. Όσο και να παρακολουθεί τα σύγχρονα δεδομένα, τα ερμηνεύει ανάλογα με τον δικό του τρόπο σκέψης. Κάποια υιοθετεί, κάποια απορρίπτει, κάποια προσαρμόζει. Όση σοφία κι αν έχει συσσωρεύσει μέσα στον χρόνο και τη δράση του, σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι σοφοί. Των οποίων τη σοφία ίσως κάποια στιγμή θα πρέπει να δοκιμάσουμε. Αυτό δεν θα σημαίνει πως ακυρώνεται η κ. Κουτσελίνη. Δεν μπορεί όμως όλα να περιστρέφονται γύρω από το ίδιο άτομο. Ακόμα και βιολογικά να το δει κάποιος, οι άνθρωποι κάποτε εξαντλούνται, στερεύουν. Υπάρχουν, φυσικά, και περιπτώσεις που παραμένουν ακμαίοι και διαυγείς, πολύ πιο δημιουργικοί από πολλούς νεότερους. Δεν είναι ηλικιακό εξάλλου το θέμα. Μία αλλαγή ίσως μας κάνει καλό.

  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου  

  «Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» 09 Σεπτεμβρίου 2017