Εκτός από «χρυσά διαβατήρια» υπάρχουν και «χρυσές προαγωγές;

                                                                 του Μανόλη Σόβολου

 

Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε παρόμοιες ειδήσεις – ανακοινώσεις.  Σύντομες, λιτές και περιεκτικές:

ΕΔΥ: Αποζημιώσεις αναδρομικά από  … 00.00.0000 στον ...

«Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας ανακοινώνει ότι, στο πλαίσιο επανεξέτασης της πλήρωσης μιας μόνιμης θέσης …, Υπουργείο …, που παραμένει κενή ύστερα από την ακύρωση από το Διοικητικό Δικαστήριο στην Προσφυγή αρ. …, αποφάσισε να προσφέρει διορισμό στην εν λόγω θέση, αναδρομικά από 00.00.0000, στον ...»

Τόσο σύντομη που αν είσαι ανυποψίαστος, την προσπερνάς χωρίς δεύτερη ματιά.  Αν είσαι στοιχειωδώς υποψιασμένος, κινδυνεύεις με εγκεφαλικό, καθώς το αίμα σου ανεβαίνει στο κεφάλι.  Τα κορόιδα θα πληρώσουν και πάλι τις αστοχίες (;) και τις αβλεψίες (;) των Επιτροπών.  Τέτοιες καταστάσεις δεν είναι πρωτόγνωρες.  Αντίθετα, για δεκαετίες, υπάρχουν αποφάσεις της Ε.Δ.Υ. και της Ε.Ε.Υ. οι οποίες ανατρέπονται από τα δικαστήρια.  Συνήθως οι επιτροπές προάγουν πάλι τους ίδιους αναδρομικά και … το «γαϊτανάκι» καλά κρατεί.  Συνεδριάσεις Επιτροπών, δικηγόροι, προσφυγές, δικαστήρια και … πάλι απ’ την αρχή.  Βέβαια οι πολίτες εξασκούν τα δικαιώματά τους, όπως προβλέπονται από τους νόμους και τους κανονισμούς και δεν υπάρχει καμιά μομφή γι αυτό.

Αναρωτιέται κάθε καλόπιστος πολίτης: Τόσες δεκαετίες δεν αντιλαμβάνονται οι υπεύθυνοι τις παθογένειες των διαδικασιών, των νόμων και των κανονισμών;  Γίνεται να κρίνονται και να προάγονται πάλι και πάλι οι ίδιοι, ενάντια στις αποφάσεις δικαστηρίων;  Πώς θα κρίνουν οι Επιτροπές, μετά από δεκαετίες, με άλλη σύνθεση;  Μόνο από τους φακέλους, με την επίκληση τυπικών προσόντων, αρχαιότητας και την επιτηδευμένη λεκτική διατύπωση, ώστε να αποτελέσουν από τη μια «στάχτη στα μάτια» του λαού και από την άλλη εύσχημο άλλοθι για δικηγόρους και δικαστές;

Τόσες δεκαετίες και όλοι οι «άριστοι των αρίστων» που στελέχωσαν τις Επιτροπές δεν αναρωτήθηκαν για όλες αυτές τις στρεβλώσεις που δημιουργούνται.  Αλήθεια, οι «κουτόφραγκοι» εταίροι μας στην Ευρώπη, τις ίδιες μεθόδους χρησιμοποιούν;  Έχουν και εκεί συνταγματικά καθορισμένες Επιτροπές, οι οποίες έχουν τέτοια διακριτική ευχέρεια, να διαχειρίζονται με αυτό τον τρόπο το ανθρώπινο δυναμικό;  Να προξενούν, με τις αποφάσεις τους, διαδικασίες διασπάθισης δημόσιων πόρων;  Άραγε τα δικαστήρια στην Ευρώπη δεν έχουν άλλη δουλειά και ασχολούνται με τις προαγωγές των δημοσίων υπαλλήλων και των εκπαιδευτικών;  Ποιοι ωφελούνται από τέτοιες εξευτελιστικές διαδικασίες;

Είναι, νομίζω, αφέλεια να πιστεύουμε ότι υπάρχει καμιά μαγική ζυγαριά η οποία θα εκτιμήσει με ακρίβεια το ποιος/α θα πρέπει να προαχθεί.  Δεν μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξουμε ότι αν κάποιος/α έχει master ή διδακτορικό ή το απέκτησε λίγο νωρίτερα ή έχει λίγους μήνες ή χρόνια υπηρεσίας παραπάνω, τότε σίγουρα είναι καταλληλότερος/η και πρέπει να προαχθεί.  Ούτε οι επιτροπές ούτε τα δικαστήρια απέκτησαν τέτοια ζυγαριά ακριβείας.  Αν διέθεταν τέτοια ζυγαριά, δεν θα ζούσαμε όλες αυτές τις τραγελαφικές καταστάσεις.  Ούτε θα ζούσαμε το μπάχαλο που δημιουργούν, κατά καιρούς, κάποιοι/ες από αυτούς/ές που προάχθηκαν, στις επίζηλες θέσεις.

Η λύση είναι προφανής:  Οι Επιτροπές δεν μπορούν να διαθέτουν τέτοια μεγάλη διακριτική ευχέρεια, που να ακυρώνει άλλα κριτήρια.  Τα μετρήσιμα αντικειμενικά κριτήρια, τα οποία θα συμφωνηθούν, θα πρέπει να έχουν βαρύνουσα σημασία.  Παρότι είναι δικαίωμα των πολιτών να προσφεύγουν στα δικαστήρια, πρέπει να ληφθούν οι πρόνοιες, ώστε αυτό να μη γίνεται για «ψύλλου πήδημα».  Τα δικαστήρια πρέπει να επιλαμβάνονται περιπτώσεων που υπάρχει κατάφωρη παραβίαση, κατάχρηση εξουσίας και δόλος.  Αυτές οι ρυθμίσεις είναι ιδιαίτερα αναγκαίες σ’ ένα μικρό τόπο, με εμφανή τα δείγματα της κουμπαριάς, των γνωστών, των συγγενών, των πελατειακών σχέσεων και της διαφαινόμενης διαφθοράς.

Ο λαός δεν προλαβαίνει να συνέλθει από τα αλλεπάλληλα μηνύματα και τις υποθέσεις πιθανής διαφθοράς, που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, σε διάφορους τομείς της κοινωνικής δραστηριότητας.  Μπορεί τα παραπάνω να φαίνονται παρωνυχίδες μπροστά στην καταιγίδα που έχει ξεσπάσει.  Ίσως, όμως αυτή η αντιμετώπιση είναι η πιο επικίνδυνη, καθώς αφήνει χαραμάδες να εισχωρήσει παντού η διαφθορά και να διαβρώσει τα πάντα.  Από το διαμέρισμα του δημόσιου υπαλλήλου και του εκπαιδευτικού, το γραφείο μιας επιτροπής ή ενός δικηγόρου μέχρι τα δικαστικά μέγαρα.  Εξάλλου, δεν διαφθείρει μόνο ο χρυσός αλλά και τα … «αργύρια», ακόμα κι όταν ήταν … μόνο «τριάκοντα».

Μανόλης Σόβολος

Λέτε να εκραγεί και το «ηφαίστειο» των γονιών;

του Μανόλη Σόβολου

 

Όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του ο Υπουργός Παιδείας, απευθύνθηκα προς εκείνον, μέσα από το φιλόξενο paideia-news, λέγοντάς του μεταξύ άλλων:

https://paideia-news.com/ekpaideysi/2019/12/03/kalosorises.-emeis-mathame-na-%C2%ABfysame-kai-to-giaoyrti%C2%BB/

 

[Θα μου πεις: «Σιγά να μην ξυπνήσουν οι γονείς και βγουν στους δρόμους, απαιτώντας αυτά που δικαιούνται τα παιδιά τους… Αυτά δεν γίνονται στην Κύπρο».  Μην ξεγελιέσαι.  Και ο προκάτοχός σου δεν πίστευε πως οι εκπαιδευτικοί θα βγουν μαζικά στους δρόμους.  Σου το είπα ήδη: κάθεσαι σε ηφαίστειο.  Μην ξαφνιαστείς αν δεις καμιά μέρα χιλιάδες γονείς στους δρόμους].

 

Τη Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2021, οι γονείς της Μέσης και της Δημοτικής εκπαίδευσης θα βρίσκονται έξω από το Προεδρικό, διαμαρτυρόμενοι για το κλείσιμο των σχολείων και την αδυναμία του Υπουργείου να διαχειριστεί την πανδημία με επάρκεια και αποτελεσματικότητα.  Μπορεί βέβαια ακόμα η διαμαρτυρία των γονιών να απέχει πολύ από το να πάρει διαστάσεις έκρηξης.  Μπορεί οι γονείς να αδυνατούν να προβάλλουν ένα πλαίσιο γενικότερης αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος.  Μπορεί να μην βάζουν στο στόχαστρο την ανεπάρκεια προσώπων και καταστάσεων.  Μπορεί να μην αντιλαμβάνονται σε όλη της την έκταση την καταστροφική επέλαση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής.  Αργά ή γρήγορα οι συνέπειες θα είναι τέτοιες που δεν πρέπει να μας εκπλήξει η έκρηξη του «ηφαιστείου».  Εξάλλου και αυτός ο Υπουργός … βοηθάει όσο μπορεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Μανόλης Σόβολος

Το μεγαλείο μιας μάνας

                                                                                                       της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

  19 Μαρτίου 2021

Δυο πρώην υπουργοί προσφωνούν ο ένας τον άλλο «ρε», ένας υποψήφιος βουλευτής χρησιμοποιεί χυδαίες εκφράσεις στο δημόσιο του λόγο για την υπουργό Δικαιοσύνης, πολλοί τον καταδικάζουν έτοιμοι να τον λιντσάρουν και κάθε μέρα όλο και κάτι πυροδοτεί μια ένταση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να μετατρέπονται σε αρένα. Από το τραγούδι της Γιουροβίζιον μέχρι το Κυπριακό, ένας μικρός εμφύλιος είναι έτοιμος να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. 

Σε ένα παράλληλα σύμπαν, ένας νεαρός 23 χρονών χάνει τη ζωή του στους δρόμους της Αθήνας όταν ο οδηγός της Ντόρας Μπακογιάννη κάνει παράνομα επαναστροφή και κτυπά το μηχανάκι στο οποίο επέβαινε ο νεαρός εργαζόμενος ως διανομέας φαγητού. 

Και ’κει γίνεται ο κακός χαμός, ειδικά όταν γνωστοποιείται πως ο νεαρός είναι κλινικά νεκρός, ενώ ένα φιλμάκι από τη σκηνή του δυστυχήματος φανερώνει προσπάθεια συγκάλυψης και ενοχοποίησης του θύματος. Μέσα σε όλο αυτό, η οικογένεια αποφασίζει να δωρίσει τα όργανα του παιδιού της. Κι η μάνα δηλώνει: «Εύχομαι οι άνθρωποι που θα πάρουν τα όργανα του γιου μου να είναι νέα παιδιά, ζήτησα να είναι, αλλά δεν μπορώ να διαλέξω και να ζήσουν ευτυχισμένα και να πάρουν έστω λίγο από την ευαισθησία του και να χαρούν».

Μια μάνα, που θα μπορούσε να μοιράζει κατάρες ή αν μη τι άλλο να αδιαφορεί για το πώς θα ζήσουν οι άλλοι, αφού το δικό της παιδί δεν θα ζήσει, εύχεται στους άλλους να χαρούν. Μέσα σ’ όλη αυτή την τοξικότητα, όπου οι πάντες είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν ο ένας τον άλλο με κάθε αφορμή, ασήμαντη ή σημαντική, μια γυναίκα επιλέγει να νοιάζεται για τον άλλο. Τον όποιο άγνωστο θα δεχτεί τα όργανα του παιδιού της. 

Ας εστιάσουμε σε αυτό. Στο καλό. Που ίσως και να μην είναι σπάνιο, αλλά σπάνια αναδεικνύεται γιατί όλοι έχουμε την τάση να πιανόμαστε από το κακό ανακυκλώνοντας το. Κι όλοι έχουμε πέσει στην παγίδα, που είναι σαν κινούμενη άμμος και μας παίρνει από κάτω. Αν βγάλουμε όμως λίγο έξω το κεφάλι και κοιτάξουμε προς το φως, ίσως καταφέρουμε να αναπνεύσουμε κάτι άλλο παρά ταξικό αέρα. Το καλό μάλλον δεν έπαψε να υπάρχει, εμείς είναι που χάσαμε την ικανότητα να το βλέπουμε. Κι αυτή την στιγμή όσο ποτέ άλλοτε οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη να αναδείξουμε τέτοιες πράξεις. Και να χαρούμε τη ζωή. Έχουμε υποχρέωση απέναντι σε ένα παιδί που πέθανε στα 23, Ιάσονα τον έλεγαν, να χαρούμε. Και να μην ξεχάσουμε ποτέ πως η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Όχι η κακία κι η τοξικότητα.   

  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου    

 

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1150424/to-megleio-mias-manas

 

Η κραυγή της δεκάχρονης, τα εργοστάσια και ο ατελείωτος εμπαιγμός

                                                                                                         του Γιώργου Καλλινίκου

  18 Μαρτίου 2021

«Συνεχώς εσείς οι μεγάλοι μας λέτε για τα δικαιώματα που έχουμε εμείς τα παιδιά. Όμως, μας στερείτε το πιο σημαντικό δικαίωμα. Το δικαίωμα μας να αναπνέουμε καθαρό αέρα. Ξέρετε τι σημαίνει να πηγαίνουμε σχολείο κάθε πρωί και να αναπνέουμε τα καυσαέρια από τα εργοστάσια; Αμέσως πονούμε το κεφάλι μας, ζαλιζόμαστε, κάποια παιδιά πονούν το λαιμό τους, το στήθος τους ή έχουν τάση για εμετό. Γιατί επιτρέπετε να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση;».

Συγκλονιστικό. Ήταν η κραυγή ενός δεκάχρονου κοριτσιού στις 11 Φεβρουαρίου 2020 στη Βουλή. Η δραματική προσπάθειά ενός μικρού παιδιού να μεταφέρει σε μερικούς βουλευτές το καθημερινό δράμα το οποίο βιώνει μαζί με εκατοντάδες άλλους μαθητές στο Γ’ Δημοτικό Σχολείο Ιδαλίου εξαιτίας των ρυπογόνων αερίων εργοστασίων ασφαλτικού στην περιοχή του σχολείου τους. Φωνή απόγνωσης από ένα μικρό κοριτσάκι το οποίο αδύναμο βρίσκεται από τόσο νωρίς στη ζωή του σε κατάσταση απελπισίας. Μεγαλώνοντας όντως σε μια περιοχή όπου βιάζεται βάναυσα το περιβάλλον. Μαζί του βιάζεται και το στοιχειώδες δικαίωμα κάθε παιδιού να αναπνέει καθαρό αέρα.

Ο αγώνας χιλιάδων κατοίκων της περιοχής πάει τουλάχιστον έξι χρόνια πίσω. Αγώνας ζωής. Αγώνας για οξυγόνο. Αγώνας για να κρατήσουν υγιή τα μικρά παιδιά τους. Βρεθήκαμε στο πλευρό των ανθρώπων αυτών. Τι άλλη επιλογή είχαμε; Τι σόι άνθρωπος είναι οποιοσδήποτε αν δεν συμπαρίσταται σε κάθε άνθρωπο που διεκδικεί το στοιχειώδες: Οξυγόνο!

Γράψαμε αρκετές φορές για την υπόθεση αυτή. Στις 7 Ιουλίου 2020 δεν είχαμε επιλογή. Οι εξελίξεις μας είχαν προκαλέσει κι εμάς τρόμο: «Στο Δήμο Ιδαλίου κυριαρχεί πανικός, φόβος και απελπισία. Αιτία οι τρεις θάνατοι από καρκίνο κατοίκων της ενορίας Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης μέσα σε μια εβδομάδα! Οι ευρισκόμενοι σε απόγνωση κάτοικοι, αισθάνονται περισσότερο παρά ποτέ τον τρόμο να τους κυριεύει. Ναι, ξεκάθαρα υπογραμμίζουμε ότι οι θάνατοι από καρκίνο στην εν λόγω περιοχή δεν έχει αποδειχθεί ότι οφείλονται στην ατμόσφαιρα της περιοχής και τα αέρια των εργοστασίων. Ουδόλως, όμως, έχει αποδειχθεί και το αντίθετο. Οι επιστημονικές προειδοποιήσεις που υπάρχουν είναι εκείνες οι οποίες έκαναν τους κατοίκους να ζουν έναν εφιάλτη».

Εκείνη τη φορά, η κραυγή μας έφτασε μέχρι το Προεδρικό. Διαπέρασε τους σκληρούς του τοίχους. Το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε τη μετακίνηση των ασφαλτικών μονάδων. Τι ανόητοι είμαστε. Πιστέψαμε ότι επιτέλους ο αγώνας των κατοίκων της περιοχής είχε δικαιωθεί. Βλέπετε, ανακοινώθηκε ότι επήλθε και συμφωνία με τα εργοστάσια για μετακίνησή τους σε άλλη περιοχή. Μάλιστα, με χρονικό ορίζοντα οκτώ μηνών.

Τι πλάνη Θεέ μου! Οι οκτώ μήνες συμπληρώνονται στις 22 Μαρτίου. Κανένα εργοστάσιο δεν μετακινήθηκε. Ούτε και προβλέπεται φυσικά. Όχι στις επόμενες τέσσερις μέρες αλλά ούτε στους επόμενους δεκατέσσερις μήνες. Ποτέ δεν σταμάτησαν τα αέρια από τα εργοστάσια να προκαλούν αποπνικτική ατμόσφαιρα στην περιοχή. Ποτέ δεν σταμάτησε ο δεκάχρονος άγγελος στον οποίο αναφερθήκαμε στην αρχή και οι συμμαθητές του, να πονούν το κεφάλι τους, το λαιμό τους, το στήθος τους ή να έχουν τάση για εμετό.

Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν είναι εύκολη υπόθεση η μετακίνηση εργοστασίων. Ότι απαιτούνται πολλές διαδικασίες. Ότι υπάρχουν και αντιδράσεις από τις περιοχές στις οποίες θέλουν να τα μετακινήσουν. Αλήθεια είναι. Πολύ πιο δύσκολη, όμως, είναι η ζωή χιλιάδων παιδιών στην περιοχή. Η φωνούλα της δεκάχρονης δονεί τον εγκέφαλο μου: «Συνεχώς, εσείς οι μεγάλοι μας λέτε για τα δικαιώματα που έχουμε εμείς τα παιδιά. Όμως, μας στερείτε το πιο σημαντικό δικαίωμα. Το δικαίωμα μας να αναπνέουμε καθαρό αέρα». Έχει οτιδήποτε πιο σημαντικό; Να αναπνέουν χιλιάδες παιδιά καθαρό αέρα; Όλοι αυτοί οι πολιτικάντηδες, που υποτίθεται ότι πασχίζουν να βρουν λύση, τι θα έκαναν αν στην περιοχή αυτή ζούσαν τα δικά τους παιδιά; Θα μοίραζαν απλόχερα δεσμεύσεις τις οποίες δεν θα υλοποιούσαν; Θα άφηναν τα παιδιά τους να περάσουν οι οκτώ μήνες αναπνέοντας καθημερινά την μπόχα των εργοστασίων; 

Προ ημερών, ήρθε μια ακόμη πρόκληση. Μια απόφαση σε ένα καλοσχεδιασμένο θέατρο. Που εξοργίζει. Διότι αποτελεί σκέτο εμπαιγμό χιλιάδων ανθρώπων. Βλέπετε, όταν οι κυβερνώντες αντιλήφθηκαν ότι η δέσμευσή τους για μετακίνηση των εργοστασίων ήταν μια ακόμη ψευδοδέσμευση, επιχείρησαν να ξεγελάσουν τους κατοίκους οι οποίοι είχαν κορυφώσει τις αντιδράσεις τους. Έδωσαν οδηγίες στον Γενικό Εισαγγελέα να κινηθεί νομικά για να εξασφαλίσει διάταγμα αναστολής της λειτουργίας των εργοστασίων, επικαλούμενος λόγους οχληρίας.

Η αγωγή κατατέθηκε τον περασμένο Ιανουάριο. Ακόμη ηχούν στ’ αφτιά μου τα λόγια του Περδίκη. Προειδοποιούσε ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να εξασφαλισθεί τέτοιο διάταγμα για λόγους οχληρίας, γνωρίζοντας προηγούμενα στο παρελθόν. Οι ατάλαντοι πολιτικάντηδες, όμως, είχαν κάνει τη δουλειά τους. Έδειχναν στον κόσμο ότι είναι «αποφασισμένοι» να κλείσουν τα εργοστάσια. Απλώς, ενέπαιζαν τους κατοίκους. Απλώς, πάσχιζαν να κερδίσουν χρόνο ξεγελώντας τους.

Το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της Γενικής Εισαγγελίας. Το αποκορύφωμα; Η Εισαγγελία στήριξε το αίτημά της στο ότι η συμφωνία με τα εργοστάσια για μετακίνησή τους ήταν άσχετη με το νομικό αίτημα το οποίο κατέθεσε για αναστολή λειτουργίας. Ξέρετε πώς απέρριψε αυτό τον ισχυρισμό το Δικαστήριο; Επικαλούμενο δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών ο οποίος σύνδεε τα δύο! Ο απόλυτος εμπαιγμός δηλαδή.

Το δεκάχρονο κοριτσάκι και οι συμμαθητές του, αν μη τι άλλο,  παίρνουν μαθήματα από νωρίς. Μαθαίνουν ότι σ’ αυτή τη ζωή, όλα περιστρέφονται γύρω από τις επιχειρήσεις, το χρήμα, το κέρδος. Ο καθαρός αέρας, το κάψιμο στα μάτια, στο λαιμό και στο στήθος, η ζωή, είναι ήσσονος σημασίας για τους πολιτικάντηδες. Μαθαίνουν από τόσο νωρίς ότι τους πολιτικούς δεν μπορείς να τους εμπιστεύεσαι. Πως ό,τι και αν σου πουν είναι έπεα πτερόεντα.

Όσο για τους γονείς τους, δεν έχουν άλλη επιλογή. Μόνο να εντείνουν ακόμη περισσότερο τον αγώνα τους. Όχι με άγονες στάσεις εργασίας ή αποκόπτοντας δρόμους. Μόνιμα στο Προεδρικό. Μέχρι πραγματικά να νιώσουν την κραυγή απόγνωσης του δεκάχρονου κοριτσιού: «Μας στερείτε το πιο σημαντικό δικαίωμα. Να αναπνέουμε καθαρό αέρα».

  Γιώργος Καλλινίκου    

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1149391/i-kravg-tis-dekachronis-ta-ergstasia-kai-o-ateleiotos-empaigos

Δάσκαλοι και μαθητές μια γροθιά στο Γ' Ιδαλίου

17 Μαρτίου 2021

Σε δίωρη αποχή από τα μαθήματά τους την Δευτέρα, 22 Μαρτίου (από τις 7:30 π.μ. μέχρι τις 9:25 π.μ.) κατέρχονται οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές του Γ' Δημοτικού Σχολειου Ιδαλίου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις απαράδεκτες συνθήκες που συνεχίζουν να βιώνουν καθημερινά τα παιδιά, οι εκπαιδευτικοί και το υπόλοιπο προσωπικό του σχολείου ως αποτέλεσμα της λειτουργίας των ασφαλτικών εργοστασίων.

Τη στάση στηρίζουν τόσο η ΠΟΕΔ όσο και ο Σύνδεσμος Γονέων του Σχολείου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Δάλι ώρα μηδέν: Μεγάλη διαμαρτυρία για τα ασφαλτικά στις 27 Μαρτίου

Κύριο αίτημα είναι η εκ νέου παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας για καθορισμό νέου τελικού χρονοδιαγράμματος για την άμεση και οριστική μετακίνηση των εργοστασίων παραγωγής ασφαλτικού σκυροδέματος από την περιοχή.

Πηγή: https://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/1149135/daskaloi-kai-mathites-mia-gothia-sto-g-idalioy

«Είναι μια καλή ιδέα … Θα τη σκεφτούμε …»

                                                                                                                 του Μανόλη Σόβολου

Την Τρίτη, 16 Μαρτίου 2021, ανοίγει η εστίαση, καφετέριες, εστιατόρια, ταβέρνες, κ.λ.π., για εξυπηρέτηση στους εξωτερικούς χώρους.

Τα Γυμνάσια, παγκύπρια, θα παραμείνουν κλειστά, συνεχίζοντας την εξ αποστάσεως τηλεκπαίδευση.

Τα Δημοτικά σχολεία στη Λεμεσό, θα παραμείνουν κλειστά μέχρι το τέλος του μήνα.

Οι γονείς και τα παιδιά διαμαρτύρονται, ενώ θα μπορούσε να κάνουν εποικοδομητικές εισηγήσεις:

Τα παιδιά και οι δάσκαλοι να μεταφερθούν και να κάνουν τα μαθήματά τους στα γειτονικά εστιατόρια και καφετέριες, που θα είναι ανοικτά, 8 άτομα ανά τραπέζι και … με όλα τα πρωτόκολλα.  Θα τονωθεί η αγορά και η εστίαση …

Επίσης, μπορούν να μετονομαστούν τα σχολεία σε εστιατόρια και καφετέριες.  Να βγάλουν τραπεζάκια έξω και να κάνουν Outdoor Activities.  Έτσι θα εναρμονιστούμε και με τα σκανδιναβικά εκπαιδευτικά συστήματα, που επενδύουν πολύ σε δραστηριότητες εκτός της αίθουσας.

Ας σταματήσουμε όπως εδώ την πλάκα.  Μπορεί να το ακούσει και ο Προδρόμου και να δηλώσει: «Είναι μια καλή ιδέα … Θα τη σκεφτούμε …».  Όπως … τις κουβερτούλες.

Μανόλης Σόβολος

Δάλι ώρα μηδέν: Μεγάλη διαμαρτυρία για τα ασφαλτικά στις 27 Μαρτίου

                                                                                                            της Παναγιώτας Χαραλάμπους

                                                                                                  

  14 Μαρτίου 2021

Ογκώδη εκδήλωση διαμαρτυρίας προγραμματίζει για το Σάββατο, 27 Μαρτίου ο Δήμος Ιδαλίου και οι κάτοικοι της ενορίας Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Η εκδήλωση, που πραγματοποιείται λίγες μονό μέρες μετά την αρνητική απάντηση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στο αίτημα της Νομικής Υπηρεσίας για άμεση αναστολή εργασιών των δύο ασφαλτικών μονάδων που λειτουργούν σε Τσέρι και Γέρι, θα περιλαμβάνει αυτοκινητοπομπή που θα ξεκινήσει από το Γ’ Δημοτικό Σχολείο Ιδαλίου και θα καταλήξει στο Προεδρικό Μέγαρο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Πάνε στο Εφετείο τα ασφαλτικά στο Δάλι

Με σύνθημα «Διαδηλώνουμε με τα παιδιά μας για τα παιδιά μας», η Ενορία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης αξιώνει την ικανοποίηση δύο αιτημάτων:

1. Την άμεση παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας για τον καθορισμό τελικού χρονοδιαγράμματος σε σχέση με την απομάκρυνση των δύο συγκεκριμένων βιομηχανικών μονάδων που προσβάλλουν την ποιότητα του αέρα στην περιοχή.

2. Την άμεση έναρξη της διαδικασίας μετακίνησης.

Οι διαμαρτυρόμενοι θα συγκεντρωθούν στις 10 το πρωί στο Δημοτικό Σχολείο Ιδαλίου Γ’ και από κει θα πορευθούν με τα αυτοκίνητά τους προς το Προεδρικό Μέγαρο.

Κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας θα τηρηθούν όλα τα μέτρα που καθορίζονται από τα σχετικά διατάγματα του Υπουργείου Υγείας αναφορικά με τη διαχείριση της πανδημίας.

  Παναγιώτα Χαραλάμπους    

Πηγή:   https://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/1146796/dali-ora-miden-megli-diamartyria-ga-ta-asfaltika-stis-27-martioy

Οι μoναδικές 10 χώρες με ίσα δικαιώματα για τις γυναίκες

Με βαθμολογία 100%

06 Mar 2021

RF._.studio / pexels

 

Στην παγκόσμια έρευνα οι ΗΠΑ έχουν πιο χαμηλές επιδόσεις από το Περού. Οι χώρες που έκαναν πρόοδο.

Σε μόλις δέκα χώρες στον κόσμο, οι γυναίκες απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί σε αυτόν τον τομέα.

Σύμφωνα με την έκθεση Women, Business and the Law 2021 (Γυναίκες, Επιχειρήσεις και Νόμοι 2021) που δημοσίευσε πρόσφατα η Παγκόσμια Τράπεζα, οι 9 από τις 10 είναι ευρωπαϊκές ενώ τη λίστα συμπληρώνει ο Καναδάς. Αντιθέτως, οι γυναίκες στις ΗΠΑ φαίνεται να βρίσκονται, σε ό,τι αφορά τα ίσα δικαιώματα, σε  χειρότερη θέση από αυτές στο Περού.

Αιτία, η απώλεια βαθμών (στο σύστημα βαθμολόγησης ανά κατηγορία) εξαιτίας της μη εξασφάλισης ίσης αμοιβής και σύνταξης σε άνδρες και γυναίκες, αλλά και της τραγικής έλλειψης οποιασδήποτε μέριμνας για άδεια λοχείας. 

Και οι 10 χώρες που βρίσκονται στη κορυφή της κατάταξης έχουν την υψηλότερη δυνατή βαθμολογία, δηλαδή 100%. 

Statista.com

H Ελλάδα, αν και δεν εμφανίζεται στο γράφημα του Statista βαθμολογήθηκε με 97.5%, ενώ η Κύπρος, με 91,3 όπως ακριβώς και η Ταϊβάν, η Κίνα, η Αλβανία και οι ΗΠΑ. 

Επίσης οι 94 από τις 194 χώρες που βαθμολογήθηκαν συγκεντρώνουν βαθμολογία  80% και πάνω.

Η δε Σαουδική Αραβία που κατετάγη τελευταία το 2019 βελτίωσε τις επιδόσεις της και κατ′ επέκταση τη βαθμολογία της μετά την υιοθέτηση νέων νόμων και τώρα βρίσκεται στην 91η θέση με 80%

Στις τελευταίες θέσεις βρίσκουμε την Υεμένη με 26.9%, το Κουβέιτ με 28,8% και το Σουδάν με 29.4%. 

Statista.com

Οι χώρες που βελτίωσαν (περισσότερο ή λιγότερο) με διάφορες παρεμβάσεις τη θέση των γυναικών προς την κατεύθυνση των ίσων δικαιωμάτων με τους άνδρες είναι οι: Ιρλανδία, Πορτογαλία, Νέα Ζηλανδία, Αυστρία, Σλοβενία, Μαυροβούνιο, Βραζιλία, Πουέρτο Ρίκο, Κόστα Ρίκα, Φίτζι, ΗΑΕ, Βιετνάμ, Ρουάντα, Χιλή, Σαουδική Αραβία, Μπενίν, Αιθιοπία, Μαδαγκάρη, Σουριάμε, Ουζμπεκιστάν, Σιέρα Λεόνε, Νησιά Μάραλ, Σενεγάλη, Μπαχρέιν, Πακιστάν, Ιορδανία, Ιορδανία Κουβέιτ. 

Αντίστοιχα, η μόνη χώρα που εισήγαγε αλλαγές σε ό,τι αφορά στα δικαιώματα των γυναικών οδηγώντας σε μείωση της βαθμολογίας της, είναι η Σλοβακία. 

 Πηγή 

Αντλήθηκε από: https://avant-garde.com.cy/articles/nea/news/oi-monadikes-10-hores-me-isa-dikaiomata-gia-tis-gynaikes