Δευτέρα 29 Μαΐου 2023

Επιτέλους, ένα πρώτο βήμα σωστό

 

Ελπίζουμε να συνεχίσετε για να απαλλάξετε τα παιδιά από τις ανεπάρκειες της κυπριακής εκπαίδευσης. Να βγάλετε μια καινούργια γενιά που να μπορεί να στέκεται στα πόδια της, να έχει κριτική θεώρηση και άποψη, να εκφράζεται άφοβα, ν’ αμφιβάλλει και να απορρίπτει, αν χρειαστεί. Να αποβάλετε τα σάπια της παιδείας, κυρία Υπουργέ. Αυτό που κάνατε για τις εξετάσεις, είναι μια αρχή.

Έπεται όρος… που εμποδίζει τα παιδιά μας ν’ αναπτυχθούν σωστά, ελεύθερα, δημιουργικά, για να μπορέσουν ν’ αντιμετωπίσουν μια ζωή που θα είναι αναμφίβολα γεμάτη με Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες. Δώστε τους την ευκαιρία ν’ ανοίξουν τα φτερά τους, σε όποια κατεύθυνση θελήσουν, μην τα φυλακίζετε, μην τα αποστρέφετε από τη γνώση με λανθασμένους και πεπαλαιωμένους τρόπους διδασκαλίας! Το αποτέλεσμα θα είναι τραγικό για τον τόπο.

Αλλάξετε πορεία. Μειώστε τη βαρυφορτωμένη ύλη για να βρείτε χρόνο να τους μιλήσετε για τα χίλια δυο που συμβαίνουν γύρω τους, στον δικό μας μικρόκοσμο, αλλά και στον ευρύτερο. Είναι εξ’ ίσου, αν όχι και πιο σημαντικά, για να τους ανοίξετε τα μάτια. Φέρτε τους αντιμέτωπους με το αύριο για να συνειδητοποιήσουν το σήμερα και να καταλάβουν το χθες. Μαυρίσατε τη ψυχή τους 48 συνεχόμενα χρόνια με τον κενό λόγο, τα ιστορικά ψέματα, και τον κάλπικο ηρωισμό που τους οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον εθνικισμό. Εξηγείστε τους  παίζεται στη Μέση Ανατολή, στη Ρωσία, στην Τουρκία, τι είναι τέλος πάντων τούτο το φυσικό αέριο, τι ρόλο παίζει η ενέργεια στη Μεσόγειο, γιατί είμαστε παίχτες, αν είμαστε, και από εκεί ρωτάτε τους αν ξέρουν ποιος είναι ο Κενάν, και τι σημαίνει ανθρώπινα δικαιώματα! Πέστε τους για τον Κούρδο Σαλαντίν που έκανε την Ευρώπη να τρέμει σύγκορμη…

Εξηγήστε στους 17χρονους/χρονες το διακύβευμα της αδράνειας και του ωχαδερφισμού. Μην τους υποτιμάτε και μην τους αποκοιμίζετε.

Πάρτε τους εκτός σχολείου, περπατάτε μαζί τους σε δρόμους της πόλης, αλλά και σε μέρη που μαρτυρούν: πάρτε τους, οι Λευκωσιάτες, στο φαράγγι της Κακκαρίστρας, να δουν τι πάει να πει γεωλογία… Οι Παφίτες ας παν με τα παιδιά τους στη Σουσκιού να κάνουν εργαστήρια τέχνης με τον πηλό, οι Λαρνακείς στην πλατεία Ζουχουρί και στα νεώρια, οι Λεμεσιανοί… στη Βάσα και στο Κοιλάνι να εξηγήσουν τι είναι τούτο το πράμα που λέγεται κρασί. Ζητάτε τους να δουν τι υπάρχει γύρω τους, αν τους ικανοποιεί και αν όχι, γιατί.  Προκαλέστε τους! Τι σημαίνει περιβάλλον, τι και πώς ήταν Κύπρος, ζητάτε τη γνώμη τους. Πάρτε τους στα βουνά να κτίσουν ξερολιθιές, ναι, κάτω από βροχές… Ζητάτε τη γνώμη τους για τις μεταστροφές φύλου – ξέρουν, μη νομίζετε ότι δεν έχουν μάθει τα πάντα γύρω από το θέμα μέσα από τη συσκευή, που αν τη χάσουν, χάνουν τον προσανατολισμό τους. Αγγίξετε αυτά που τους ενδιαφέρουν, εισχωρήστε στον κόσμο τους, εξηγήστε τους το απόκτημα που λέγεται γνώση και τι μπορεί να αλλάξει στη ζωή τους.

Και, βέβαια, τολμήσετε κυρία Υπουργέ… και για το πιο σημαντικό. Επαναφέρετε το imagine. Έχετε καθήκον να διδάξετε ιστορία, όλη την ιστορία, την πρόσφατη και την παλαιά. Χωρίς παρωπίδες και παραβολές. Πέστε τους πόσοι και ποιοι ήταν οι κατακτητές του νησιού, από την εποχή του Χαλκού μέχρι σήμερα και εξηγήστε τους το φαινόμενο – γιατί περί φαινομένου πρόκειται-  ότι ενώ πέρασαν από το σώμα του νησιού Ασσύριοι, Αιγύπτιοι, Πέρσες, Πτολεμαίοι, Ρωμαίοι, το Βυζάντιο, κάθε λογής Φράγκος, Γενουάτης, Ενετός, Πιζάνος και Καταλανός, Οθωμανοί και Άγγλοι… εμείς μιλάμε ακόμα ελληνικά και το «α Παναγία μου» είναι δυο λέξεις που βγαίνουν από το στόμα μας εκατοντάδες φορές κάθε μέρα…

Όλο αυτό χωρίς εθνικισμούς, Δεν Ξεχνώ και Αγωνίζομαι και μπλε σημαίες και λάβαρα και Άγιο Παΐσιο. Μιλήστε τους για παρελθόντες ηγέτες, είναι ιστορία, μπορείτε, είναι καθήκον σας να λέτε την αλήθεια! Εξηγείστε τους γιατί ήταν μέγιστος ο Ευαγόρας της Σαλαμίνας που δέχτηκε την περσική υποταγή με τον περίφημο όρο! Μεταφράστε στη γλώσσα που καταλαβαίνουν την επιγραφή του Σαργώνα Β’ και αφιερώστε μια ολάκερη περίοδο διδασκαλίας στην επεξήγησή της… Διαβάστε μαζί τους κάθε λέξη της και προκαλέστε τη συζήτηση γιατί «οικειοθελώς» ενταχθήκαμε στη μέγιστη Ασσυριακή αυτοκρατορία. Συνδέστε το με τη νοοτροπία μας, τους φόβους και τις ανασφάλειες. Πέστε τους ότι στην αρχαιότητα είχαμε, όχι μια γραφή, αλλά τρεις. Εξηγήστε τους τα δέκα βασίλεια, πόσα ήταν φιλοπερσικά, πόσα φιλοελληνικά, πέστε τους αλήθειες για το εμπόριο που είναι στο αίμα μας μαζί με την παγαποντιά… Έχει τόσα και τόσα παραδείγματα η ιστορία της καθ’ ημάς Ανατολής και Δύσης στην οποία μετέχουμε. Υπάρχουμε ως μέρος ενός ευρύτερου συνόλου που, αν δεν το μάθουν, δεν θα καταλάβουν  ποτέ γιατί «κουτσουφλήσαμε» τόσες φορές στην πολύχρονη ιστορία μας.  Δώστε τους να αναλύσουν δύο μικρά κείμενα: ένα κείμενο από τις Μέρες του Σεφέρη στην Κύπρο και μια ομιλία ενός σύγχρονου πολιτικού.

Προκαλέστε τη φαντασία και τα πολύπλευρα ταλέντα τους. Αφήστε τους χρόνο από τα πρακτικά μαθήματα και για μουσική και για τέχνη, θέατρο… Αυτά κομίζουν άλλους κόσμους και διδάσκουν χωρίς δάσκαλο και καθηγητή. Απελευθερώστε τους, κάνει καλό στην παιδεία!

* Φωτογραφία: Η στήλη του Σαργώνα Β’ βρίσκεται στο μουσείο Περγάμου στο Βερολίνο. Αντίγραφο εκτίθεται στο Επαρχιακό Μουσείο Λάρνακας.

Πηγή:   https://www.philenews.com/apopsis/article/1316810/epitelous-ena-proto-vima-sosto/


Κυριακή 28 Μαΐου 2023

Πάρε τους πόντους σου

 ΚΑΤΑΪΔΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ   28 Μάη 2023

Πάρε τους πόντους σου
Σε ένα ιδανικό σύστημα αξιολόγησης, θα έπρεπε να υπάρχουν βεβαίως και ερωτήσεις που δεν διδάχτηκαν. Εκείνοι οι 50 που θα τις απαντήσουν, θα είναι οι πιο ξεχωριστοί 50. Γιατί να πρέπει όλες οι ερωτήσεις να έχουν διδαχτεί;

Μεγάλη φασαρία έγινε πάλε, αυτή τη φορά για το γραπτό φυσικής και τις δύο ασκήσεις που δεν διδάχτηκαν οι μαθητές. Το υπουργείο, με γρήγορα αντανακλαστικά αποφάσισε να δώσει όλες τις μονάδες σε όλους τους μαθητές, όπως δίνεται το άγιο φως σε όλους τους πιστούς το Πάσχα. Όλα αυτά μετά από τις μεγάλες διαμαρτυρίες καθηγητών, γονιών και μαθητών.

Πολλοί μάλιστα καθηγητές ζητούν μετ΄ επιτάσεως «να δώσει και τα ονόματα των καθηγητών-συμβούλων- που έκαναν το γραπτό», απαίτηση που ηχεί περίεργα. Τι ακριβώς ζητούν δηλαδή, να τους κρεμάσουν στην πλατεία Ελευθερίας; Εδώ με το ποδήλατο απαγορεύεται να περάσεις. Να τους διαπομπεύσουν δημόσια; Να εκφράσουν ακόμα μια φορά τις εκδικητικές τους εμμονές; Όταν ακούς τέτοιες αμφιλεγόμενες και εκδικητικού τύπου απαιτήσεις και από στόματα θεολόγων που κανονικά έπρεπε να διδάσκουν την έννοια της συγχώρεσης, ε, αυτό πάει πολύ.

Δεχόμαστε προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά επειδή ξέρω γω βρήκε το χημείο δείγμα σαλμονέλας, δεχόμαστε να αποσύρονται ακατάλληλα παιχνίδια, την τρίχα μέσα στη σαλάτα ή το ανάλατο οφτό, αλλά δεν δεχόμαστε δύο λάθη του γραπτού. Λες και το γραπτό το έκανε ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Το υπουργείο, που την άλλη, φταίει για τη δημιουργία του όλου κλίματος. Διότι οι επιθεωρητές όταν τσιακκάρουν τις καθηγήτριες και τις δασκάλες, πάντα ζητούν «δείγμα» των γραπτών τους. Κάποιοι κατσιάριες ζητούν όλο τον φάκελο και τραβούν επιδεικτικά ένα τυχαίο γραπτό. Ένα - δυο σατανάδες επιθεωρητές τα βλέπουν όλα. Και τα τετράδια των μαθητών αν είναι διορθωμένα, και την πινακίδα και την μούττη του μολυφκιού του Πετράκη. Ανούσιες εντελώς καταστάσεις που απέχουν από αυτό που θα έπρεπε να είναι η δουλειά τους. Να δουν απλά ένα καλό μάθημα, και να συζητήσουν έντιμα και ισότιμα με τον δάσκαλο για κάτι παραπάνω που το χρώμα του μαρκαδόρου ή τον δείκτη του μαθήματος (όταν ακούει δείκτη ένας καθηγητής καταλάβει «ύλη»). Αυτή η θεατρική και ανούσια στάση, γέννησε ακριβώς το ίδιο φαινόμενο από την ανάποδη.

Σε ένα ιδανικό σύστημα αξιολόγησης θα έπρεπε να υπάρχουν βεβαίως και ερωτήσεις που δεν διδάχτηκαν. Εκείνοι οι 50 που θα τις απαντήσουν, θα είναι οι πιο ξεχωριστοί 50. Γιατί να πρέπει όλες οι ερωτήσεις να έχουν διδαχτεί; ΤΙ είναι αυτή η θεωρία; Έλεος! Στη ζωή απαντούμε – αντιμετωπίζουμε καταστάσεις που πάντα «έχουμε διδαχτεί»; Τα πιο ωραία μέρη των μουσικών είναι όταν αυτοχεδιάζουν. Πρόκειται για μια ακόμα περίπτωση του τύπου… «παιδεία όλα στο πιάτο, κουτσιά καθαρισμένα, αρκούντως παπαγαλισμένα και προβαρισμένα στα φροντιστήρια, για να είμαστε όλοι καλά, κανένας να μην διαμαρτύρεται για τίποτα, αλλά έτσι ακριβώς το μόνο που προάγουμε είναι η ύπνωση, όπως κάνει με το αδιαλείπτως προσεύχεσθε ο μοναχός. Η πράξη των δύο αδίδαχτων ερωτήσεων του υπουργείου έπρεπε να επαινεθεί ως πράξη μιας άλλης φιλοσοφίας ολόκληρης της εκπαίδευσης. Αυτής που θα έπρεπε να δίνει χρόνο στον εκπαιδευτικό να δημιουργεί ελεύθερα και απαλλαγμένος από τύπους και φοβίες. Αυτής που θα έπρεπε λέμε, όχι αυτής που είναι.

Πηγή:   https://politis.com.cy/apopseis/stiles/637684/pare-toys-pontoys-soy


Εμείς πληρώνουμε τη ζημιά του δικού μας «δε βαριέσαι»

 

Του Χρήστου Χαραλάμπους  28 Μάη 2023

Τους προηγούμενους λίγους μήνες, περπατώντας κάποιος στις γειτονιές της πόλης και κυρίως στην περιφέρεια της Λεμεσού, ερχόταν αντιμέτωπος με μια εξοργιστική εικόνα ρύπανσης και ασχήμιας, καθώς πεζοδρόμια, περιτοιχίσματα πάρκων και κυρίως άδεια οικόπεδα και άλλοι ανοικτοί χώροι, ήταν γεμάτα με κάθε είδους άχρηστα αντικείμενα, προερχόμενα από καθαριότητα κήπων και ξεσκαρτάρισμα κάποιων νοικοκυριών.

Παλιά έπιπλα και ηλεκτρικά είδη, σκουριασμένες μεταλλικές κατασκευές, κλαδέματα, πλαστικές γλάστρες με υπολείμματα ξεραμένων λουλουδιών και άλλα διάφορα. Κάποια από αυτά, όταν η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο, επιστρατεύονται κατά καιρούς οι υπηρεσίες των δήμων και τα μαζεύουν για να μεταφερθούν στα Πράσινα Σημεία. Καθώς όμως πρόκειται για μια κατάσταση, μια νοοτροπία και μια ανευθυνότητα κάποιων πολιτών που επαναλαμβάνεται, οι ανοικτοί αυτοί χώροι βρίσκονται συνεχώς στην ίδια αθλιότητα.

Κι αυτό αποκαλύπτεται τώρα που με τον καθαρισμό των οικοπέδων, οι μπουλντόζες σαρώνουν μέσα από τα ψηλά ξερά χόρτα, σπασμένες καρέκλες, μικροσυσκευές και κάθε είδους πλαστικά. Και όλα αυτά τα βλέπεις πλέον να εξέχουν μέσα στις στοίβες από χώματα και τα χόρτα και βέβαια χωρίς να μπορεί καμιά υπηρεσία και κανένα συνεργείο να τα μαζέψει. Και θα μείνουν εκεί και τον επόμενο χρόνο ή μέχρι που το οικόπεδο θα καθαριστεί και θα ισοπεδωθεί για λόγους δόμησης.

Μια εικόνα που αντικατοπτρίζει τη νοοτροπία πολλών, δυστυχώς, συμπολιτών μας, οι οποίοι επιμένουν να ζουν στον μικρόκοσμό τους και να ενδιαφέρονται μόνο για τα τετραγωνικά στα οποία ζουν, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια (για να μην χρησιμοποιήσω την πιο συνηθισμένη σε τέτοιες περιπτώσεις έκφραση) όλους τους υπόλοιπους, πολίτες και υπηρεσίες.

Του βρόντου πάνε (και φαίνεται ότι αυτό θα τραβήξει για πολύ ακόμα) οι συνεχείς ανακοινώσεις των δήμων της μείζονος Λεμεσού με τις οποίες ενημερώνεται το κοινό για τα Πράσινα Σημεία που εδώ και κάποια χρόνια λειτουργούν σε περιοχές γύρω από την πόλη αλλά και σε περιοχές γειτονικών κοινοτήτων, στα οποία ο καθένας μπορεί και έχει την υποχρέωση να μεταφέρει τα διάφορα άχρηστα υλικά τους (μεγάλα αντικείμενα, κλαδέματα κ.λπ.) και μάλιστα χωρίς οποιαδήποτε οικονομική επιβάρυνση.

Αυτό όμως προϋποθέτει περιβαλλοντική ευαισθησία την οποία πολλοί είναι ακόμα εκείνοι που δεν την έχουν. Αβγά πεταμένα στον τοίχο αποδεικνύονται οι εκκλήσεις των Τοπικών Αρχών, αφού στο ελάχιστο είναι η συμμόρφωση και η συνεργασία που ζητείται από τους πολίτες, οι οποίοι προφανώς δεν αντιλαμβάνονται ότι το όφελος από την λειτουργία των Πράσινων Σημείων θα είναι δικό τους αφού αφορά την καθαριότητα και τις συνθήκες υγιεινής του χώρου που τους περιβάλλει, είτε στη γειτονιά τους είτε στο χωριό τους.

Ψιλά γράμματα η ευθύνη της τήρησης των κανόνων και κανονισμών, σε αντίθεση με την νοοτροπία του «δεν βαριέσαι», η οποία καθημερινά αποδεικνύεται ότι μας χαρακτηρίζει σαν λαό, αδιαφορώντας τη ζημιά που εμείς οι ίδιοι τελικά πληρώνουμε.

Πηγή:   https://dialogos.com.cy/plironoyme-ti-zimia-dikoy-mas-de-variesai/?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter

 

Εθισμένοι με τα κινητά

 

  Ξένια Τούρκη   

Την περασμένη Κυριακή ξέσπασε φωτιά σε κοιτώνα σχολείου στη Γουιάνα με αποτέλεσμα να καούν ζωντανά 19 παιδιά και άλλα να δίνουν μάχη για τη ζωή τους. Αυτό από μόνο του είναι μια μεγάλη τραγωδία. Η αποκάλυψη, όμως πως τη φωτιά την έβαλε επίτηδες έφηβη που φοιτούσε στο σχολείο, επειδή της πήραν το κινητό τηλέφωνο, κάνει την είδηση ακόμη πιο τραγική και αναδεικνύει τη σχέση εξάρτησης που έχουν πλέον παιδιά και έφηβοι με τις ηλεκτρονικές τους συσκευές. Δεν είναι δα και μυστικό ότι πλέον ακόμη νήπια ξοδεύουν ατέλειωτες ώρες μπροστά από μια οθόνη. 

Το πόσο άσχημη έχει γίνει η κατάσταση αποτυπώνεται σε όλες τις έρευνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Η τελευταία, για παράδειγμα, δημοσιοποιήθηκε την περασμένη Τρίτη από τις αμερικανικές υπηρεσίας ψυχικής υγείας. Το γενικό συμπέρασμα όπως αποτυπώνεται στην 25σελιδη έρευνα είναι πως υπερβολική χρήση κινητών τηλεφώνων και ειδικότερα η ενασχόληση με τα κοινωνικά δίκτυα κατά την παιδική κι εφηβική ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων ψυχικής υγείας.

Οι προειδοποιήσεις για τους κινδύνους υπάρχουν εδώ και καιρό. Από τα ζητήματα ψυχικής υγείας μέχρι τη βίαιη συμπεριφορά και από την εξάρτηση μέχρι την παρενόχληση ακόμη και την κακοποίηση, οι προκλήσεις είναι τεράστιες και αφορούν όλες τις ηλικίες. Παρόλα αυτά, όμως ελάχιστα βήματα έχουν γίνει μέχρι στιγμής για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το θέμα. 

Οι εταιρείες τεχνολογίας το μόνο που επιδιώκουν είναι να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Παρά τις παραινέσεις πολλών ειδικών, δεν παίρνουν τα κατάλληλα μέτρα για να προστατεύσουν τους ανήλικους. Επιπλέον, ακόμη και να έχουν δεδομένα για τις επιπτώσεις, δεν τα παρέχουν, ώστε να γίνουν καλύτερες αξιολογήσεις για τους πιθανούς κινδύνους. 

Οι γονείς από την άλλη, πολλές φορές δεν ξέρουν, δεν μπορούν ή και δεν θέλουν να κάνουν αυτό που πρέπει. Πόσοι γονείς άλλωστε, έχουν αντοχές να τσακώνονται με τα έφηβα παιδιά τους για όρια και καλή χρήση του κινητού, πόσο μάλλον πόσοι μπορούν να τα ελέγξουν ή αν χρειαστεί να τους απενεργοποιήσουν τις συσκευές. 

Το πρόβλημα, όμως είναι πολύ σοβαρό και αν δεν υπάρξει συλλογική δράση η κατάσταση θα γίνει χειρότερη. Ίσως οι κρατικές αρχές πρέπει να παρέμβουν και να υποχρεώσουν τις εταιρείες τεχνολογίας να συνεργαστούν. Γονείς και εκπαιδευτικοί να συνειδητοποιήσουν ποιος είναι ο ρόλος τους και να δράσουν, αφήνοντας την παθητικότητα στην άκρη. Υπάρχουν πολλά που μπορεί να γίνουν, φτάνει να υπάρχει θέληση.

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1720976/ethismenoi-me-ta-kinita


Κλιματική αλλαγή: Ανησυχητικά ρεκόρ παγκοσμίως, ξηρασία και πλημμύρες στη Ν. Ευρώπη

 


του Ανδρέα Κοσιάρη      

Τρία κλιματολογικά ρεκόρ σε μία ημέρα έσπασαν την Τρίτη 23 Μαΐου, δείχνοντας ξανά πόσο βάσιμες είναι οι ανησυχίες της επιστημονικής κοινότητας για την κλιματική αλλαγή, την ώρα που η Ιβηρική χερσόνησος και άλλα τμήματα της νότιας Ευρώπης πλήττονται από ακραία καιρικά φαινόμενα.

Τρεις δείκτες με ιδιαίτερη σημασία για την πορεία του πλανήτη στην κλιματική αλλαγή έφτασαν την ίδια ημέρα σε επίπεδα ρεκόρ, προκαλώντας έντονη ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα.

Την Τρίτη 23 Μαΐου, ο δείκτης επιφανειακής θερμοκρασίας της θάλασσας (Sea Surface Temperature – SST) και ο δείκτης θερμοκρασίας αέρα βρέθηκαν σε ιστορικά υψηλά, ενώ η έκταση του θαλάσσιου πάγου σημείωσε χαμηλό ρεκόρ, σε μία στιγμιαία επιβεβαίωση ενός θερμαινόμενου πλανήτη.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα δεδομένα που ανέλυσε το Ινστιτούτο Κλιματικής Αλλαγής του Πανεπιστημίου του Μέιν, η μέση επιφανειακή θερμοκρασία των υδάτων παγκοσμίως (υπολογιζόμενη στην περιοχή ανάμεσα στον 60ό βόρειο και τον 60ό νότιο παράλληλο) ήταν 20,9°C, επίπεδο ρεκόρ για τη συγκεκριμένη ημερομηνία από το 1981 που ξεκίνησαν οι παρατηρήσεις.

Παράλληλα, η μέση θερμοκρασία του αέρα σε ύψος δύο μέτρων την ίδια ημέρα ήταν 16,09°C, επίπεδο ρεκόρ για τη συγκεκριμένη ημέρα από το 1979 και +0,64°C απόκλιση από τον μέσο όρο της περιόδου 1979-2000.

Την ίδια ώρα, τα επίπεδα θαλάσσιου πάγου ήταν τα χαμηλότερα για τη συγκεκριμένη ημέρα από το 1979, υπολογιζόμενα σε 21,6 εκατ. τετρ. χιλιόμετρα.

Τάιμινγκ και πορεία στον χρόνο

Όπως τονίζουν οι επιστήμονες, δεν έχουν τόση σημασία αυτά καθεαυτά τα ρεκόρ και πόσο υψηλά είναι. Αυτό που έχει ερμηνευτική σημασία είναι πρώτα απ’όλα το γεγονός ότι συμβαίνουν στην ίδια ημέρα, κάτι που σημαίνει ότι δεν αποτελούν μεμονωμένες ανωμαλίες, αλλά μία αλληλοσυνδεόμενη κατάσταση.

Επιπλέον, έχει τεράστια σημασία να ειδωθούν αυτά τα δεδομένα σε βάθος χρόνου, κάτι που μας επιτρέπει να καταλάβουμε ότι αποτελούν μια σαφώς επιδεινούμενη κατάσταση — όπως μπορεί να δει κανείς στα παρακάτω γραφήματα

Γράφημα και χάρτης θερμοκρασίας θαλάσσιας επιφάνειας. (Πηγή: Climate Reanalyzer)
Γράφημα και χάρτης θερμοκρασίας αέρα 2m. (Πηγή: Climate Reanalyzer)
Γράφημα έκτασης παγκόσμιου θαλάσσιου πάγου. (Πηγή: Kevin Pluck)

Αυτό που γίνεται εύκολα κατανοητό είναι πως η σύμπτωση αυτών των τριών ρεκόρ δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά αποτέλεσμα μιας πορείας προς έναν θερμότερο και πιο αφιλόξενο πλανήτη.

Ξηρασία και πλημμύρες

Δείγματα της έκτακτης κατάστασης μπορεί κανείς να δει στις συνθήκες που επικρατούν το τελευταίο διάστημα στην Ιβηρική χερσόνησο και σε άλλα τμήματα της Νότιας Ευρώπης. Η Ισπανία και η Πορτογαλία πλήττονται από τη σοβαρότερη ξηρασία «εδώ και έναν αιώνα», όπως τη χαρακτήρισε ο διευθυντής της Καταλανικής Υπηρεσίας Υδάτων, Samuel Reyes, επακόλουθο ενός εξαιρετικά άνυδρου χειμώνα και θερμοκρασιών ρεκόρ για τον Απρίλιο και τον Μάιο. Ακόμα χειρότερα, η ξηρασία του 2023 ακολουθεί τα βήματα του επίσης ξηρού για την περιοχή έτους 2022.

Το αποτέλεσμα είναι η ραγδαία απομείωση των φυσικών δεξαμενών νερού, προβλήματα υδροδότησης σε πόλεις της νότιας Ιβηρικής και, φυσικά, γιγαντιαία ζημία στην αγροτική, αλλά και την κτηνοτροφική παραγωγή. Περίπου το 60% της ισπανικής υπαίθρου έχει επηρεαστεί από αυτή την ξηρασία.

Αν, μάλιστα, κοιτάξει κανείς τον χάρτη του Παρατηρητηρίου Ξηρασίας του ευρωπαϊκού προγράμματος Copernicus, θα παρατηρήσει ότι πέρα από το κόκκινο χρώμα που υποδηλώνει συναγερμό (καταπόνηση της βλάστησης λόγω ανεπάρκειας βροχής και υγρασίας εδάφους), με πορτοκαλί που υποδηλώνει προειδοποίηση (έλλειψη υγρασίας εδάφους) είναι βαμμένη σχεδόν ολόκληρη η Ιβηρική, μεγάλο τμήμα της νότιας Γαλλία και περιοχές της βορειοδυτικής και νότιας Ιταλίας.

Χάρτης του Δείκτη Συνδυασμένης Ξηρασίας. (Πηγή: Copernicus)
Λεζάντα:
κόκκινο = Συναγερμός (καταπόνηση της βλάστησης λόγω ανεπάρκειας βροχής και υγρασίας εδάφους),
πορτοκαλί = Προειδοποίηση (έλλειψη υγρασίας εδάφους),
κίτρινο = Προειδοποίηση (έλλειψη βροχής),
μοβ = (προσωρινή ανάκαμψη υγρασίας εδάφους),
πράσινο = (προσωρινή ανάκαμψη βλάστησης),
μπλε = (ανάκαμψη σε κανονικές συνθήκες),
λευκό = χωρίς ξηρασία.

Οι προσεκτικοί αναγνώστες θα παρατηρήσουν επίσης πως, ενώ σε γενικές συνθήκες η χώρα μας έχει δεχτεί ικανά ποσά βροχής τη φετινή άνοιξη, η κατάσταση ξηρασίας παρατηρείται από ανησυχητική στην Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου έως επικίνδυνη στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.

Όπως έχει τονιστεί επανειλημμένα, η ξηρασία δεν είναι μόνο επικίνδυνη από μόνη της. Δημιουργεί και τις συνθήκες ούτως ώστε, όταν έρθουν οι πολυπόθητες βροχές, το έδαφος να μην είναι σε θέση να τις απορροφήσει. Και όταν αυτές οι βροχές έρχονται, αποτελούν συχνά συγκέντρωση της έλλειψης βροχόπτωσης του προηγούμενου διαστήματος. Ξηρό έδαφος και μεγάλα ύψη βροχής συνδυάζονται με τις ανθρώπινες παρεμβάσεις (τσιμεντοστρώσεις, μπαζώματα, αποψίλωση κ.ο.κ.) στο καταστροφικό αποτέλεσμα των πλημμυρών, όπως είδαμε πρόσφατα στην Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία, αλλά και στις περιοχές Μούρθια, Αλμερία και Αλικάντε στη νότια Ισπανία.

Πηγή:   https://info-war.gr/klimatiki-allagi-anisychitika-rekor-p/


Τι μάθαμε από την τηλεκπαίδευση

Τις δυνατότητες και τις ελλείψεις που ανέδειξαν τα μαθήματα εξ αποστάσεως μετράει πανεπιστημιακή έρευνα

Τι μάθαμε από την τηλεκπαίδευση

Τι βαθμό πήρε η e-διδασκαλία; Πώς την αξιολόγησαν οι εκπαιδευτικοί που την υλοποίησαν σε συνθήκες εκτάκτου ανάγκης; «Από το να μη γίνεται καθόλου μάθημα, η εξ αποστάσεως διδασκαλία είναι μια λύση», απαντάει έμπειρος καθηγητής λυκείου, προσθέτοντας με νόημα «και ευτυχώς, μείναμε όλοι υγιείς». «Δεν αποξενώθηκαν μαθητές και εκπαιδευτικοί από τη διαδικασία μάθησης», πρόσθεσε συνάδελφός του σε γυμνάσιο.

«Αξιοποιήσαμε στο μάθημα νέα ελκυστικά για τους μαθητές εκπαιδευτικά εργαλεία, που συχνά δεν εφαρμόζονται στις σχολικές τάξεις λόγω έλλειψης κατάλληλου εξοπλισμού», είπε νηπιαγωγός, ενώ καθηγητής σε επαγγελματικό λύκειο εστίασε στο ότι «ασχολήθηκαν οι μαθητές με εργασίες, αναπτύσσοντας έτσι την κριτική τους ικανότητα, κάτι το οποίο λείπει σε σημαντικό βαθμό από τη σχολική τάξη».

Πρόκειται για απαντήσεις εκπαιδευτικών σε ποιοτική και ποσοτική έρευνα, η οποία έγινε με θέμα την εξ αποστάσεως εκπαίδευση στα δημόσια σχολεία, που υλοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας σε περιόδους καραντίνας. Αλλά… αυτά είναι τα «συν» της τηλεκπαίδευσης.

Ελλείψεις

Τα «πλην» δείχνουν ότι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να κάνουν «φροντιστήριο» στις νέες τεχνολογίες, ο εξοπλισμός τους να περάσει από τεχνολογικό λίφτινγκ και το εκπαιδευτικό σύστημα να εξισορροπήσει τις διαφορετικές «ταξικές ταχύτητες» των μαθητών. Συγκεκριμένα, τα μειονεκτήματα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης αφορούν προβλήματα σχετικά με τα τεχνολογικά μέσα, τις ψηφιακές γνώσεις και δεξιότητες μαθητών και εκπαιδευτικών, την αλλαγή των μεθόδων διδασκαλίας στο νέο περιβάλλον μάθησης.

«Κάποιοι μαθητές είχαν μόνιμα προβλήματα ήχου και έγραφαν στο chat. Κάποιοι αγχώνονταν όταν λόγω ταχύτητας δεν έβλεπαν την οθόνη. Επίσης, αναγκάστηκα να ζητήσω μεγαλύτερη ταχύτητα στην οικιακή μου σύνδεση για να αντεπεξέλθω», απάντησε δάσκαλος. «Οι μαθητές δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον ηλεκτρονικό υπολογιστή με ευκολία. Το ψηφιακό περιβάλλον τους δυσκολεύει», επισήμανε καθηγητής σε επαγγελματικό λύκειο, κάνοντας λόγο για «ψηφιακό αναλφαβητισμό μαθητών». Ετερος καθηγητής σε γυμνάσιο τονίζει «την έλλειψη τεχνογνωσίας των εκπαιδευτικών, την αδυναμία αφομοίωσης της ύλης από τους μαθητές και τις δυσκολίες εξατομικευμένης βοήθειας στους μαθητές».

«Τα παιδιά κουράζονται γρήγορα» (νηπιαγωγός), «απουσίασε η άμεση και προσωπική αλληλεπίδραση. Μιλούσα για ώρες μπροστά σε μια οθόνη και δεν γνώριζα εάν με ακούνε» (καθηγητής επαγγελματικού λυκείου), «η εκπαιδευτική διαδικασία χάνει τον πολυεπίπεδο ρόλο της και καταλήγει να είναι απλή μεταφορά πληροφοριών» (καθηγητής γυμνασίου). Την ίδια στιγμή, μιλώντας για τους μαθητές του στο λύκειο, καθηγητής παρατήρησε «μικρή δυνατότητα κινητοποίησης των μαθητών, που συνήθως αδιαφορούν μέσα στο μάθημα».

Κοινές συνισταμένες ήταν ότι οι τεχνικές δυσκολίες δημιούργησαν διάφορα προβλήματα στα 2/3 των μαθητών, όπως τονίστηκε από τους περισσότερους εκπαιδευτικούς, ενώ παιδιά από τα χαμηλότερα κοινωνικά – οικονομικά στρώματα βρέθηκαν σε μειονεκτική θέση, καθώς είχαν ελλείψεις και αντιμετώπισαν συνεχή προβλήματα στον τεχνικό εξοπλισμό, ενώ τα περισσότερα δεν ήξεραν πώς να τον χρησιμοποιήσουν, με αποτέλεσμα να αγχώνονται και τελικά να βαριούνται και να απέχουν από το μάθημα.

Η έρευνα, την οποία παρουσιάζει η «Κ», πραγματοποιήθηκε σε εκπαιδευτικούς νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, γενικού και επαγγελματικού λυκείου από τους πανεπιστημιακούς Τζέλα Βαρνάβα-Σκούρα, Βασίλη Γιαλαμά, Μαρία Ραγκούση και Μαρία Σφυρόερα, στο πλαίσιο μεταπτυχιακού προγράμματος των τμημάτων Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και εκδόθηκε σε βιβλίο από τις εκδόσεις Παπαζήση με τίτλο «Διδάσκοντας εξ αποστάσεως στον καιρό της πανδημίας COVID-19, Εμπειρίες εκπαιδευτικών».

Η έρευνα εστιάζει στον αντίκτυπο της εξ αποστάσεως διδασκαλίας στην εκπαιδευτική διαδικασία στο δημόσιο σχολείο στις πρωτόγνωρες κοινωνικές συνθήκες των εγκλεισμών κατά την πανδημία του κορωνοϊού. Τα ποσοτικά αποτελέσματά της δείχνουν το πεδίο παρέμβασης του υπουργείου Παιδείας, ώστε η εξ αποστάσεως διδασκαλία να μην είναι μόνο λύση ανάγκης, αλλά οι δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία να αξιοποιηθούν στην εκπαιδευτική διαδικασία. Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί.

Το 60,93% των εκπαιδευτικών καλείται πλέον να ενσωματώσει κάποιες μορφές της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης στη διδακτική τους, όμως το 44,2% απάντησε ότι δεν επαρκούσε ο εξοπλισμός που διέθετε για τη συμμετοχή του στην τηλεδιδασκαλία, ενώ το 72,4% των εκπαιδευτικών δεν είχε επιμορφωθεί στην τεχνολογία για την εφαρμογή της. Από την άλλη, το 85,37% των καθηγητών έκρινε ότι υπήρξε ανάγκη να παρασχεθεί ηλεκτρονικός εξοπλισμός σε κάποιους μαθητές του σχολείου τους.

Εκπαιδευτικοί και σχολεία ανταποκρίθηκαν στην εξ αποστάσεως διδασκαλία, ώστε να εξασφαλιστεί η επαφή με τους μαθητές και η συνέχεια στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Απουσίες…

Την ίδια στιγμή, τι γίνεται με το συνολικό 8,7% των μαθητών, οι οποίοι και στις δύο βαθμίδες δεν συμμετείχαν καθόλου στην εξ αποστάσεως διδασκαλία; Τα μεγαλύτερα ποσοστά παιδιών που πήραν απουσία από τα τηλεμαθήματα ήταν στους μαθητές νηπιαγωγείου (21,6%) και δημοτικού (13,2). Μικρότερα ποσοστά κατεγράφησαν στους μαθητές επαγγελματικού λυκείου (7,3%) και ακολούθησαν οι μαθητές γυμνασίου (6,7%) και γενικού λυκείου 2,5%.

Βέβαια, εάν στο γενικό 8,7% των μαθητών που δεν συμμετείχε καθόλου προστεθεί το 12,4% που μετείχε μερικώς, προκύπτει ότι σε έναν στους πέντε μαθητές η τηλεκπαίδευση άφησε μεγάλα μαθησιακά κενά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη σχολική του διαδρομή. Εκτός κι αν τα κάλυψε το φροντιστήριο…

«Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν με ευκρίνεια ότι οι εκπαιδευτικοί και τα σχολεία ανταποκρίθηκαν στην εφαρμογή της εξ αποστάσεως διδασκαλίας κατά την περίοδο έκτακτης ανάγκης, ώστε να εξασφαλιστεί κάποια επαφή με τους μαθητές και η συνέχεια στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό είναι κάτι που οι εκπαιδευτικοί θεωρούν ιδιαίτερα σημαντικό, άσχετα από την επίτευξη συγκεκριμένων μαθησιακών στόχων. Είναι ενδιαφέρον επίσης ότι σε αυτή τη συγκυρία αναγνωρίστηκε, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, η σημασία των συναισθηματικών διαστάσεων στην εκπαιδευτική επικοινωνία και δόθηκε έμφαση από τους εκπαιδευτικούς στην ανάπτυξή τους» παρατηρεί η κ. Τζέλα Βαρνάβα-Σκούρα.

Ολοι παραδέχονται ότι η κινητοποίηση των εκπαιδευτικών με την ανάληψη πρόσθετου φόρτου εργασίας, χωρίς την απαιτούμενη επιμόρφωση και τα απρόβλεπτα προσωπικά έξοδα που κατέβαλαν σε τεχνολογικό εξοπλισμό για να ανταποκριθούν στην εφαρμογή της εξ αποστάσεως διδασκαλίας, συνέβαλαν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που παρουσιάστηκαν.

Οι τεχνικές δυσκολίες δημιούργησαν προβλήματα στα 2/3 των μαθητών, ενώ παιδιά από τα χαμηλότερα κοινωνικά – οικονομικά
στρώματα βρέθηκαν σε μειονεκτική θέση.

Ωστόσο, από τα όσα ανέφεραν οι εκπαιδευτικοί, φαίνεται ότι μαθητές από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες βρέθηκαν με λιγοστές δυνατότητες πρόσβασης στην εκπαιδευτική διαδικασία και χωρίς υποστήριξη από εκπαιδευτικούς και γονείς για να μελετήσουν. Το γενικευμένο πρόβλημα της συμμετοχής όλων των μαθητών, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, παρουσιάστηκε σε όλα τα σχολικά επίπεδα, αλλά ήταν πιο έντονο στο επίπεδο του νηπιαγωγείου και του δημοτικού σχολείου.

Κάτι που πρέπει να ανησυχήσει ιδιαίτερα, με δεδομένο ότι τα παιδιά του δημοτικού σχολείου έχουν εξοικειωθεί πια με τη χρήση των νέων τεχνολογιών (κινητό τηλέφωνο, τάμπλετ), αλλά φαίνεται μόνο για να παίζουν και όχι για να μαθαίνουν…

Επίσης, πολλοί μαθητές από τα μη προνομιούχα κοινωνικά – οικονομικά στρώματα δεν διέθεταν ηλεκτρονικό εξοπλισμό ή παρακολουθούσαν μέσα από ακατάλληλες συσκευές, όπως είναι τα κινητά τηλέφωνα, κάτι που όταν γίνεται κύριο μέσο υποβαθμίζει σοβαρά τη διδακτική-μαθησιακή διαδικασία. Η προσπάθεια των σχολείων να υποστηρίξουν τους μαθητές ως προς τον εξοπλισμό με τα λίγα μέσα που διέθεταν δεν ήταν εκ των πραγμάτων επαρκής για να καλύψει όλες τις ανάγκες. Το εύρημα αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει το υπουργείο Παιδείας και ευρύτερα τον κόσμο της εκπαίδευσης.

«Δεν ήταν όμως μόνον οι μαθητές που είχαν προβλήματα ως προς τον εξοπλισμό. Πολλοί εκπαιδευτικοί επωμίσθηκαν τα έξοδα για να αναβαθμίσουν τον δικό τους εξοπλισμό, ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στο νέο πλαίσιο διδασκαλίας χωρίς όμως, σε μεγάλο βαθμό, να υπάρχει η απαραίτητη επιμόρφωση και εμπειρία. Από την άλλη, το νέο περιβάλλον διδασκαλίας και μάθησης είχε νέες απαιτήσεις. Ετσι, πραγματοποιήθηκε από τους εκπαιδευτικούς σημαντική αναδιαμόρφωση των διδακτικών στόχων και των διδακτικών στρατηγικών», παρατηρεί η κ. Τζέλα Βαρνάβα-Σκούρα.

Εκτακτη κατάσταση

Οι ερευνητές επισημαίνουν το προφανές, που πρέπει να αξιολογείται: όλα λειτούργησαν σε πρωτόγνωρη κατάσταση έκτακτης ανάγκης και τονίζεται στο βιβλίο ότι η ενσωμάτωση των ψηφιακών τεχνολογιών στην κοινωνία είναι χαμηλότερη στην Ελλάδα σε σύγκριση με τις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι και ότι υπήρξε και σημαντικός βαθμός αλληλοϋποστήριξης μεταξύ εκπαιδευτικών σε όλα τα σχολικά επίπεδα μέσω επαφών στα κοινωνικά δίκτυα. Κάτι που συνεχίζεται και τώρα πλέον. Ωστόσο, όπως τονίζει η κ. Βαρνάβα-Σκούρα, «η εφαρμογή των ψηφιακών τεχνολογιών έχει ανοίξει νέους ορίζοντες προς διαδραστικούς τρόπους διδασκαλίας και μάθησης, εφόσον όμως υπάρχει ο απαραίτητος εξοπλισμός, η κατάλληλη σύνδεση στο Διαδίκτυο, η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, καθώς και η υποστήριξη μαθητών και εκπαιδευτικών.

Διαφορετικά, άστοχη ενσωμάτωση των ψηφιακών τεχνολογιών στην εκπαίδευση θα οδηγήσει στην όξυνση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων και κατ’ επέκταση των κοινωνικών διακρίσεων».

Οι αριθμοί 

8,7% των μαθητών και στις δύο βαθμίδες δεν συμμετείχαν καθόλου στην τηλεκπαίδευση. Τα μεγαλύτερα ποσοστά ήταν στους μαθητές νηπιαγωγείου (21,6%) και δημοτικού (13,2)

85,3% των καθηγητών έκριναν ότι υπήρξε ανάγκη να παρασχεθεί ηλεκτρονικός εξοπλισμός σε κάποιους μαθητές του σχολείου τους.

44,2% των εκπαιδευτικών απάντησαν ότι δεν επαρκούσε ο εξοπλισμός που διέθεταν για τη συμμετοχή τους στην εξ αποστάσεως διδασκαλία.  

75% των καθηγητών γυμνασίου δήλωσαν ότι αξιολόγησαν τους μαθητές μέσω προφορικών εξετάσεων και γραπτών εργασιών.

60% σκέφτονται πλέον να ενσωματώσουν κάποιες μορφές εξ αποστάσεως διδασκαλίας στη διδακτική τους.

74% των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι η αλληλοϋποστήριξη μεταξύ τους μέσω των κοινωνικών δικτύων θα μπορούσε να συμβάλει θετικά
στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Πηγή:   https://www.kathimerini.gr/society/562405744/ti-mathame-apo-tin-tilekpaideysi/


Τρίτη 23 Μαΐου 2023

«Αν τα παιδιά ήταν στο σχολείο τώρα θα κλαίγαμε»

 «Αν τα παιδιά ήταν στο σχολείο τώρα θα κλαίγαμε»

  Ραφαέλα Δημητριάδη    

Να στέλνεις το παιδί σου σχολείο και να φοβάσαι για τη σωματική του ακεραιότητα, διότι άκουσον άκουσον, σε κάποιες περιπτώσεις οι υποδομές των δημόσιων σχολείων στην Κύπρο του 2023, δεν πληρούν τα κριτήρια. Πριν από κάποιες εβδομάδες υπενθυμίζω, στο Γυμνάσιο Φανερωμένης στη Λάρνακα μέρος της οροφής του πεπαλαιωμένου κτηρίου κατέρρευσε, με αποτέλεσμα κομμάτια μπετόν να καταλήξουν στην αυλή του.

Λίγες ημέρες λοιπόν μετά το περιστατικό, επισκέφθηκαν το εν λόγω σχολείο μαθητές μέσω του προγράμματος Erasmus. Αντικρίζοντας το έμειναν άφωνοι, όμως για τους λάθος λόγους. «Δεν έχουμε ξαναδεί τέτοιο πράγμα», ανέφεραν για την τραγική κατάσταση που έβλεπαν.  Εν αντιθέσει, με τους μαθητές της Κύπρου, οι οποίοι όταν επισκέφθηκαν τα σχολεία άλλων ευρωπαϊκών χωρών, έμειναν άναυδοι από το πόσο σύγχρονα και καλοδιατηρημένα είναι. Τι εντύπωση αφήνουμε; Πόσο σεβόμαστε τους πολίτες αυτής της χώρας;

Λέμε, ευτυχώς που εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχαν μαθητές και εκπαιδευτικοί στη σχολική μονάδα. Το εξωφρενικό και συνάμα λυπηρό, είναι ότι οι αρμόδιοι στη χώρα μας, όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος, δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, για να μην ερχόμαστε αντιμέτωποι με τέτοια ντροπιαστικά περιστατικά. Διότι, δυστυχώς, για ακόμη μια φορά οι υπεύθυνοι δεν έκαναν τη δουλειά τους, για την οποία παρεμπιπτόντως πληρώνονται. Μια ευγενική υπενθύμιση, μπας και μερικοί το ξεχνάνε.

Ακόμη πιο εξωφρενικό είναι το ότι για την τραγική κατάσταση τόσο η διεύθυνση όσο και οι οργανωμένοι γονείς με αλλεπάλληλες επιστολές εδώ και χρόνια είχαν ζητήσει έργα συντήρησης, αφού το κτήριο του σχολείου έχει καταστεί επικίνδυνο. «Δυστυχώς, δεν μας άκουσαν».

Τους προειδοποιούσαν, αλλά αυτοί αγρόν ηγόρασαν. Είναι η πρώτη φορά που οι αρμόδιοι δεν ακούνε τις εκκλήσεις των πολιτών και έχουν τα αυτιά τους κλειστά; Είναι η πρώτη φορά που βαυκαλίζουν με ψεύτικες υποσχέσεις τους πολίτες; «Έχουμε πλάνο. Όλα θα λυθούν», είναι οι γραφικές πλέον ατάκες τους. Και κάπως έτσι, νομίζουν πως ξεμπέρδεψαν. Τίποτα όμως δεν λύνεται και αυτό το πλάνο -αν υπάρχει- φαίνεται πως έχει μείνει κλειστό σε ένα συρτάρι κάποιου γραφείου με τη σκόνη να το έχει καλύψει καλά. Διότι δεν εξηγείται αλλιώς, πώς είναι δυνατόν πολλά από τα σχέδια που μας λένε ότι έχουν εκπονήσει, να μην τα υλοποιούν ποτέ. 

Περιμένουμε να γίνει το κακό και μετά πάλι θα ψάχνουμε τους υπαίτιους και μπαλάκι για ακόμη μια φορά οι ευθύνες. Τι θα πουν στους γονείς,  αν ο μη γένοιτο,  τραυματιστεί σοβαρά το παιδί τους;

«Αν τα μπετόν έπεφταν σε ώρα που υπήρχαν μαθητές και εκπαιδευτικοί στο σχολείο, σήμερα θα κλαίγαμε τους ανθρώπους μας», ανέφερε γονιός παιδιού που φοιτά στο συγκεκριμένο Γυμνάσιο. Δυστυχώς, δεν είναι η μόνη σχολική μονάδα, η οποία δεν είναι κατάλληλη και στην οποία σημειώνονται ζημιές.  

Οι τεχνικές επιτροπές του κράτους επισκέφθηκαν το σχολείο και προέβησαν σε κάποιες επιδιορθώσεις κρίνοντάς το κατάλληλο για λειτουργία. Όμως, οι γονείς, βλέποντας την κατάσταση που επικρατεί φοβούνται να στέλνουν τα παιδιά τους σχολείο. Τους αδικείτε; Πότε θα αναβαθμιστεί το σχολείο; Αναμένουμε!  Σε αυτή τη χώρα βασιζόμαστε στην τύχη και όχι στις ενέργειες μας.

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1718736/-an-ta-paidia-itan-sto-scholeio-tora-tha-klaigme


3.122 περιστατικά οικογενειακής και συντροφικής βίας

 

To 2022 όλες οι υπηρεσίες του ΣΠΑΒΟ χειρίστηκαν 3.122 περιστατικά οικογενειακής/συντροφικής βίας σε σύγκριση με 2.854 το 2021, 2.147 το 2020 και 1.384 το 2019. Τα περιστατικά που αφορούσαν κλήσεις στη γραμμή βοήθειας 1440 για ενδοοικογενειακή βία ανήλθαν στα 1.670, δηλαδή 5 περιστατικά την ημέρα, από τα οποία τα 3 ήταν νέα περιστατικά. Σε ποσοστό μεταφράζεται σε 60% νέα περιστατικά και 40% επαναλαμβανόμενα.

Το 2022 οι καταγεγραμμένες κλήσεις στην εθνική γραμμή βοήθειας 1440 ανήλθαν σε 9.095, δηλαδή λήφθηκαν 25 κλήσεις ημερησίως. Σε live chat ή sms λήφθηκαν 112 αιτήματα για βοήθεια (107 live chat και 5 μέσω sms) και αφορούσαν αιτήματα από το εξωτερικό, βοήθεια σε χώρο εργασίας, αναφορές όπου ο δράστης ήταν παρών.

Συνολικά εξυπηρετήθηκαν 337 άτομα (149 γυναίκες και 188 παιδιά) και οι μεγαλύτερες ανάγκες που εξυπηρετήθηκαν από την κοινωνική υπηρεσία για κοινωνική αποκατάσταση αφορούσαν οικιακό εξοπλισμό, ένδυση και υπόδηση, παιδικά είδη και κουπόνια τροφίμων.

Τα αιτήματα συμβουλευτικής για το 2022 ανήλθαν στα 168 και αφορούσαν 138 άτομα. Οι νέες περιπτώσεις ανήλθαν στο 65% που μεταφράζεται σε 2 περιπτώσεις βίας στη συμβουλευτική ημερησίως. Το 15% των περιπτώσεων συνεχίζουν και το 2023.

Το πρόγραμμα Πρωτέας και η εθνική γραμμή πληροφόρησης 1406 δέχτηκε 153 κλήσεις και στο πρόγραμμα εντάχθηκαν 24 άτομα.

Φιλοξενήθηκαν συνολικά 445 γυναίκες και 444 παιδιά (Λευκωσία 179 γυναίκες και 206 παιδιά, Λεμεσός 177 γυναίκες και 140 παιδιά, Πάφος 55 γυναίκες και 55 παιδιά και σε εναλλακτικές δομές 34 γυναίκες και 43 παιδιά).

Από τον Νοέμβριο του 2021 ώς τον Δεκέμβριο του 2022, με δείγμα 729 γυναίκες άνω των 18 ετών που κάλεσαν το 1440, το 61% κατήγγειλε σωματική βία και το 84,9% δήλωσε ότι δεν επισκέφθηκε υπηρεσίες υγείας.

Στο Σπίτι της Γυναίκας το 2022 έγινε χειρισμός 395 περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων 121 περιπτώσεων που μεταφέρθηκαν από το 2021 και αυτό μεταφράζεται σε 9 περιπτώσεις βίας τη βδομάδα.

Πηγή:   https://dialogos.com.cy/3-122-peristatika-oikogeneiakis-syntrofikis-vias/?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter


 

Σ’ αυτό το σχήμα που ξεβάφει αίμα και δάκρυ

 

  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου   

Το 1979 ο Σαββόπουλος παρομοίασε την Κύπρο με «ένα σχήμα που ξεβάφει αίμα και δάκρυ» λέγοντας πως «δεν είν’ οικόπεδο που το καταπατούνε ούτε και μούρλα εθνική που επιστρέφει, αλλά είναι η Κύπρος που οι εμπόροι τη μισούνε», παραδεχόμενος την ενοχή της Ελλάδας: «Το άδειο μας πρόσωπο η Κύπρος το πληρώνει». 

Τους στίχους καταλαβαίναν οι πλείστοι. Είχαν περάσει μόνο πέντε χρόνια από την τουρκική εισβολή και την πτώση της χούντας. Τότε, ακόμα και τα 12άρια της Γιουροβίζιον ήταν μία ένδειξη αλληλεγγύης για το τίμημα που πλήρωσε η Κύπρος. Εξάλλου, πριν ακόμα ο εν λόγω διαγωνισμός τραγουδιού μετατραπεί σε τσίρκο, η Ελλάδα έστειλε τη Μαρίζα Κωχ, η οποία σε ένα τραγούδι θρήνο, προσπάθησε να διαφωτίσει για το Κυπριακό: Κάμπος γεμάτος πορτοκάλια/ Που πέρα ως πέρα απλώνεται η ελιά/ Γύρω χρυσίζουν τ' ακρογιάλια/ Και σε θαμπώνει η αντηλιά/ Στον τόπο αυτό όταν θα πάτε/ Σκηνές αν δείτε στη σειρά/ Δε θα 'ναι κάμπινγκ για τουρίστες/ Θα 'ναι μονάχα προσφυγιά…

Τα χρόνια πέρασαν, οι κάμποι δεν έχουν πια πορτοκάλια και οι σκηνές αντικαταστάθηκαν με πύργους. Η κατοχή συνεχίζεται, αλλά δύσκολα μπορεί να δει κάποιος ένα σχήμα που ξεβάφει αίμα και δάκρυ. Κι ο διαγωνισμός της Γιουροβίζιον δεν είναι παρά ένα πανηγύρι, που δεν μπορεί κάποιος να τον πάρει στα σοβαρά, όπως έκανε ο πρώην υπουργός της Ελλάδας, Νίκος Κοτζιάς, ερμηνεύοντας τη χαμηλή βαθμολογία που έδωσε η κριτική επιτροπή της Ελλάδας στο τραγούδι της Κύπρου, ως μέρος μιας γενικότερης προσπάθειας αποκοπής των δεσμών. 

«Πέρα όμως από τον (εύκολο) σαρκασμό εις βάρος της συνωμοσιολογικής διάθεσης και της ιδιοσυγκρασιακής εθνικής ευαισθησίας του κ. Κοτζιά», όπως γράφει ο Δημήτρης Πολιτάκης στη Lifo, «ένα δίκιο μπορεί και να το έχει. Όχι φυσικά ότι αποτελεί σύμπτωμα ή ένδειξη "αποξένωσης" το γεγονός ότι μια επιτροπή δεν έδωσε ούτε τη βάση στο τραγούδι της Κύπρου, αποτελεί όμως κοινό μυστικό ότι το ενδιαφέρον για το λεγόμενο "Κυπριακό", όσο κι αν αλλάζουν και διαμορφώνονται διαρκώς οι παράμετροί του, φθίνει εδώ και δεκαετίες, ειδικά από τις γενιές μετά τη μεταπολίτευση. Σιγά-σιγά, γινόταν για πολύ κόσμο, κάτι σαν το "μεσανατολικό", ένα προαιώνιο σχεδόν πρόβλημα χωρίς τέλος και χωρίς λύση. Μια στερεοτυπική (και ως εκ τούτου στρεβλή) εικόνα που επικρατεί για τη Μεγαλόνησο, ως παιδική χαρά ολιγαρχών και ισχυρών του πλούτου ή ως φτωχό μέρος πλουσίων κατοίκων, επίσης δεν έχει βοηθήσει τη διαδικασία "ενσυναίσθησης". Συνεπώς, έθιξε ένα υπαρκτό ζήτημα η ανάρτηση του Κοτζιά –  ένα ζήτημα που, αντίθετα από το "δωδεκάρι" στην Eurovision, παραμένει ακλόνητο ταμπού». 

Εδώ, δεν κατανοούμε οι ίδιοι τι μας συμβαίνει και θα αναμένουμε από τους Ελλαδίτες να κατανοήσουν και να μας συμπαρασταθούν; 

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1714983/s-afto-to-schima-poy-xebafei-aima-kai-dakry


Τρίτη 16 Μαΐου 2023

Ναόμι Κλάιν: «Η μεγαλύτερη ληστεία στην ανθρώπινη ιστορία» – Κόλαφος κατά των κατασκευαστών AI

 

«Εμείς εκπαιδεύσαμε τις μηχανές. Όλοι μας. Αλλά ποτέ δεν δώσαμε τη συγκατάθεσή μας». Σε εκτενές της άρθρο – κόλαφο στον Guardian, η διάσημη Καναδή συγγραφέας Ναόμι Κλάιν, που στο βιβλίο της «Το Δόγμα του Σοκ»  ανέλυσε τις τακτικές του «καπιταλισμού της καταστροφής», στρέφεται κατά των Ceo της γενετικής Τεχνητής Νοημοσύνης. (Generative AI ) και της « φάλαγγας των θαυμαστών το

Στο δημοσίευμα η Κλάιν, μεταξύ άλλων, κάνει αναφορά στην «ληστεία» της ανθρώπινης γνώσης, από τους γκουρού της τεχνολογίας,  ώστε τα chatbot να δίνουν «απαντήσεις κατασκευασμένες» και συχνά «εντελώς λανθασμένες». Αλγοριθμικά σκουπίδια, όπως τα χαρακτηρίζει.

«Όπως, για παράδειγμα, όταν ζητάτε από ένα ρομπότ έναν ορισμό για κάτι που δεν υπάρχει, και αυτό, μάλλον πειστικά, σας δίνει έναν πλήρη, με έτοιμες υποσημειώσεις», λέει.

«Ιδιωτικοποιούν την ατομικότητά μας»

Οι πλουσιότερες εταιρείες στην ιστορία (Microsoft, Apple, Google, Meta, Amazon…)  αρπάζουν μονομερώς το σύνολο της ανθρώπινης γνώσης που υπάρχει σε ψηφιακή, επεξεργάσιμη μορφή και το περικλείουν μέσα σε εταιρικά προϊόντα, καταγγέλει η Κλάιν. Άμεσος στόχος, «αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, που με τα έργα τους εκπαίδευσαν τις μηχανές, χωρίς να δώσουν την άδεια ή τη συγκατάθεσή τους».

«Τρέφονται από τη συλλογική εφευρετικότητα, την έμπνευση και τις ανακαλύψεις της ανθρωπότητας (μαζί με τα πιο διεφθαρμένα χαρακτηριστικά μας), λέει η Κλάιν για τους γκουρού της βιομηχανίας των chatbox. Τα μοντέλα τους είναι μηχανές οικειοποίησης, που καταβροχθίζουν και ιδιωτικοποιούν τις ατομικές μας ζωές καθώς και τις συλλογικές πνευματικές και καλλιτεχνικές μας κληρονομιές».

 Ο αγαπημένος μύθος του κλάδου…

«Οι οπαδοί της AI, παρότι αναγνωρίζουν το σφάλμα των μηχανών τους, τροφοδοτούν  τον πιο αγαπημένο μύθο του κλάδου: ότι χτίζοντας αυτά τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα και εκπαιδεύοντάς τα σε οτιδήποτε εμείς οι άνθρωποι έχουμε γράψει, πει και αναπαραστήσει οπτικά, βρίσκονται στη διαδικασία γέννησης μιας ζωηρής νοημοσύνης έτοιμης να πυροδοτήσει ένα εξελικτικό άλμα για το είδος μας».

Αλλά «ο στόχος τους δεν ήταν ποτέ να λύσουν το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής ή να κάνουν τις κυβερνήσεις μας πιο υπεύθυνες ή την καθημερινότητά μας πιο χαλαρή», τονίζει η Κλάιν στηλιτεύοντας τις «παραισθήσεις» που καλλιεργούνται ότι η Generative AI νοημοσύνη θα είναι επωφελής. 

« Ο στόχος ήταν πάντα, το όφελος από τη μαζική εξαθλίωση»

«Υπάρχει ένας κόσμος στον οποίο η τεχνητή νοημοσύνη, ως ισχυρό εργαλείο για την προγνωστική έρευνα και την εκτέλεση θα μπορούσε πράγματι να χρησιμοποιηθεί προς όφελος της ανθρωπότητας. Αλλά για να συμβεί αυτό, αυτές οι τεχνολογίες θα πρέπει να αναπτυχθούν μέσα σε μια πολύ διαφορετική οικονομική και κοινωνική τάξη από τη δική μας, που θα στοχεύει στην ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών» υποστηρίζει η συγγραφέας, και συνεχίζει:

«Αλλά όπως καταλαβαίνουμε, το σημερινό μας σύστημα δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Αντίθετα, είναι φτιαγμένο για να μεγιστοποιήσει την εξαγωγή πλούτου και κέρδους –τόσο από τον άνθρωπο όσο και από τον φυσικό κόσμο. Σε αυτήν την πραγματικότητα της υπερσυγκεντρωμένης δύναμης και πλούτου, η τεχνητή νοημοσύνη – μακριά από το να ανταποκρίνεται σε όλες αυτές τις ουτοπικές ψευδαισθήσεις – είναι πολύ πιο πιθανό να γίνει ένα τρομακτικό εργαλείο περαιτέρω εκποίησης και λεηλασίας.

« Ο στόχος ήταν πάντα, το όφελος από τη μαζική εξαθλίωση, η οποία, στον καπιταλισμό, θα είναι η κραυγαλέα και λογική συνέπεια της αντικατάστασης των ανθρώπινων λειτουργιών με ρομπότ».

Νομιμοποίηση με το…άλλοθι  της «ρήξης»

«Στην περίπτωση του υλικού που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα και για το οποίο γνωρίζουμε τώρα ότι εκπαίδευσε τα μοντέλα AI, έχουν κατατεθεί διάφορες αγωγές που υποστηρίζουν ότι αυτό είναι σαφώς παράνομο», υπενθυμίζει η Κλάιν, που στη συνέχεια αναφέρεται στους ελιγμούς των τεχνολογικών εταιρειών προκειμένου να νομιμοποιήσουν τις προθέσεις τους.

«Το κόλπο, βέβαια, είναι ότι η Silicon Valley βαφτίζει συνήθως την κλοπή ” ρήξη ” – και πολύ συχνά τη γλιτώνει. Γνωρίζουμε αυτή την κίνηση: εισβάλλετε σε άνομο έδαφος- ισχυρίζεστε ότι οι παλιοί κανόνες δεν ισχύουν για τη νέα σας τεχνολογία- φωνάζετε ότι η νομοθεσία θα βοηθήσει μόνο την Κίνα – και όλα αυτά ενώ έχετε τα δεδομένα σας σταθερά στο έδαφος.

Μέχρι να ξεπεράσουμε όλοι την καινοτομία αυτών των νέων κανόνων και να αρχίσουμε να κάνουμε απολογισμό των κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών καταστροφών, η τεχνολογία είναι ήδη τόσο διαδεδομένη που τα δικαστήρια και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής σηκώνουν τα χέρια ψηλά».

«Μην ζητάτε άδεια, ζητήστε συγχώρεση»

Και το άρθρο -καταπέλτης συνεχίζει: «Το είδαμε με τη σάρωση βιβλίων και έργων τέχνης από την Google. Με τον αποικισμό του διαστήματος από τον Μασκ. Με την επίθεση της Uber στον κλάδο των ταξί. Με την επίθεση της Airbnb στην αγορά ενοικίασης. Με την ασυδοσία του Facebook με τα δεδομένα μας. Μην ζητάτε άδεια, αρέσκονται να λένε οι disruptors, ζητήστε συγχώρεση.

Στο βιβλίο The Age of Surveillance Capitalism (Η εποχή του καπιταλισμού της επιτήρησης), η Shoshana Zuboff περιγράφει με λεπτομέρεια πώς οι χάρτες Street View της Google ξεπέρασαν τους κανόνες προστασίας της ιδιωτικής ζωής, στέλνοντας τα αυτοκίνητά της με τις κάμερες να φωτογραφίζουν τους δημόσιους δρόμους και τους εξωτερικούς χώρους των σπιτιών μας. Μέχρι να ξεκινήσουν οι αγωγές για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της ιδιωτικότητας, το Street View ήταν ήδη τόσο διαδεδομένο στις συσκευές μας (και τόσο ωραίο, και τόσο βολικό …) που ελάχιστα δικαστήρια εκτός Γερμανίας ήταν πρόθυμα να παρέμβουν.

Τώρα το ίδιο πράγμα που συνέβη στο εξωτερικό των σπιτιών μας συμβαίνει και στις λέξεις, τις εικόνες, τα τραγούδια μας, ολόκληρη την ψηφιακή μας ζωή. Όλα κατασχέθηκαν επί του παρόντος και χρησιμοποιούνται για να εκπαιδεύσουν τις μηχανές να προσομοιώνουν τη σκέψη και τη δημιουργικότητα».

Το συμπέρασμα; «Οι εταιρείες αυτές πρέπει να γνωρίζουν ότι εμπλέκονται σε κλοπή, ή τουλάχιστον ότι μπορεί να διατυπωθεί μια ισχυρή επιχειρηματολογία ότι το κάνουν. Απλώς ελπίζουν ότι το παλιό εγχειρίδιο λειτουργεί για άλλη μια φορά – ότι η κλίμακα της ληστείας είναι ήδη τόσο μεγάλη και εξελίσσεται με τέτοια ταχύτητα ώστε τα δικαστήρια και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα σηκώσουν για άλλη μια φορά τα χέρια ψηλά μπροστά στο υποτιθέμενο αναπόφευκτο όλων αυτών».

naftemporiki.gr

Πηγή:   https://www.naftemporiki.gr/finance/world/1471199/n-klain-i-megali-listeia-tis-anthropinis-gnosis-livelos-kata-ton-kataskeyaston-ai/


Το αίσχος του τέως Κιτίου και η σπουδαία κ. Εύη Ευθυμίου!

 

Το αίσχος του τέως Κιτίου και η σπουδαία κ. Εύη Ευθυμίου!
Γιώργος Καλλινίκου    16 Μαΐου 2023

Εύη Ευθυμίου. Το όνομα αυτό μπορεί να μην σας λέει κάτι. Και όμως. Η κοινωνία οφείλει σύσσωμη σήμερα να υποκλιθεί στην εν λόγω κυρία. Είναι η δικαστής του επαρχιακού δικαστηρίου Λάρνακας, η οποία βρήκε χθες ένοχο τον τέως Μητροπολίτη Κιτίου για άσεμνη επίθεση σε βάρος μιας 16χρονης το 1981. Κάποιος μπορεί να αντιτάξει πως δικαστής είναι, τη δουλειά της έκανε. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι πλειστάκις έχουμε δει παραδείγματα δικαστών, που οι αποφάσεις τους συγκρούονται με τη λογική. Ή που εθελοτυφλούν μπροστά σε εξόφθαλμα εγκλήματα. Είναι και το ότι η τολμηρή χθεσινή απόφαση έρχεται να συντρίψει την πεποίθηση (που χτίστηκε στη βάση υπαρκτών δεδομένων) ότι οι ευρισκόμενοι σε θέσεις εξουσίας είναι υπεράνω του νόμου.

Η χθεσινή απόφαση της κ. Ευθυμίου, ανοίγει τεράστια τρύπα στην προαναφερθείσα πεποίθηση. Γυρίζει σελίδα στην αντιμετώπιση κάθε ισχυρού αξιωματούχου σε θέματα σεξουαλικής κακοποίησης. Πριν και πάνω απ’ όλα, όμως, η απόφαση της δικαστού είναι εξόχως σημαντική επειδή κοιτάζει κατάματα κάθε γυναίκα η οποία έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης ή άσεμνης επίθεσης στο παρελθόν ή θα βιώσει κάτι ανάλογο στο μέλλον.

Η απόφαση επιτρέπει πλέον σε κάθε θύμα να τολμήσει. Να προχωρήσει σε καταγγελία. Αισθανόμενη πως η υπόθεση δεν θα πέσει στο κενό ώστε η κάθε καταγγέλλουσα να βρεθεί εκτεθειμένη στην κοινωνία. Από χθες, κάθε γυναίκα (και κάθε άντρας) γνωρίζει ότι υπάρχουν δικαστές που τολμάνε. Ότι ακόμη κι εκείνοι οι δικαστές οι οποίοι, ενδεχομένως, να ήθελαν να αφήσουν μιαν ανάλογη υπόθεση να κλείσει κατά χαριστικό προς τον θύτη τρόπο, πλέον, μετά το χθεσινό δεδικασμένο θα τρέμουν στην ιδέα ότι θα βρεθούν εκτεθειμένοι.

Η κοινωνία οφείλει να υποκλιθεί στην κ. Ευθυμίου και για έναν άλλο λόγο. Επειδή απάλλαξε το θύμα της υπόθεσης από τον εφιάλτη τον οποίο κουβαλούσε επί 42 ολόκληρα χρόνια (από τα 16 της). Την απελευθέρωσε από τα δεσμά του φόβου και της αηδίας στα οποία ένας ιεράρχης την είχε εγκλωβίσει. Για να αισθανθούμε την πραγματική αξία του προαναφερθέντος, αρχίσει να ενθυμηθούμε ότι ένα άλλο κορίτσι, η Έλενα Φραντζή, δεν άντεξε σε ανάλογα δεσμά…

Όσον αφορά τον τέως Μητροπολίτη, μόνο αηδία μας προκαλεί. Η προσπάθεια εκμετάλλευσης ενός ανήλικου κοριτσιού, που η μοίρα το έφερε σε δεινή οικονομική κατάσταση όταν έχασε τον πατέρα του και αποτάθηκε κοντά του για οικονομική στήριξη, είναι εμετική. Ιδίως διότι αφορά έναν, υποτίθεται, άνθρωπο του Θεού. Αντί καθηκόντως να αγκαλιάσει με αγάπη και στοργή ένα αδύναμο παιδί, επιχείρησε να το εκμεταλλευτεί με τέτοιο επαίσχυντο τρόπο. Βλέπετε, προφανώς, ενήργησε με τον τρόπο που η δικαστής περιέγραψε στην χθεσινή απόφαση καταπέλτη. Πώς ήταν δυνατό ένα 16χρονο κορίτσι να καταγγείλει έναν ισχυρό ιεράρχη; Πώς ήταν δυνατόν μια φτωχή ράφτρα (η μητέρα της) να κατάγγελλε έναν Μητροπολίτη; Πρόκειται για την άθλια οπτική γωνία με την οποία κάθε ισχυρός αντικρίζει το αδύναμο θύμα του…

Την αηδία η οποία προκαλεί η άθλια πράξη του συγκεκριμένου ρασοφόρου, όμως, συνοδεύει και η πρόκληση οργής. Διότι πέρα από την επαίσχυντη συμπεριφορά του έναντι ενός φτωχού κοριτσιού, είναι και ο εμπαιγμός τον οποίο επιχείρησε. Θυμίζουμε ότι στην προηγούμενη υπόθεση στην οποία αντιμετώπισε καταγγελία για βιασμό (αθωώθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2021) είχε επιχειρήσει να εξαιρεθεί της διαδικασίας προφασιζόμενος ότι ήταν ανίκανος για λόγους υγείας να παρακολουθήσει τη δίκη. Μετά την αθώωσή του είχε δηλώσει ότι «αισθάνεται δικαιωμένος και η Κυπριακή Δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος της».

Αυτή τη δίκη, όμως, στην οποία χθες βρέθηκε ένοχος, μια χαρά μπόρεσε να την παρακολουθήσει. Μια χαρά μπόρεσε να εμφανιστεί εριστικός και προσβλητικός. Μια χαρά μπορούσε να εμφανίζει εκρήξεις. Μάλιστα, μια χαρά τόλμησε σε μιαν από αυτές να κτυπήσει το χέρι του στο ευαγγέλιο! Δεν τον ακούσαμε να δηλώνει ότι «η Κυπριακή Δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος της».

Αυτό το οποίο απομένει ως επισφράγιση της αηδιαστικής υπόθεσης είναι οι ποινές. Από το δικαστήριο και από την Ιερά Σύνοδο. Ο νόμος επιβάλει μέχρι και δύο χρόνια φυλάκιση. Έχει άραγε σημασία; Έχει μεγαλύτερη τιμωρία από τον εξευτελισμό του θύτη; Του συγκεκριμένου μεγαλόσχημου θύτη. Η Ιερά Σύνοδος, ωστόσο, δεν μπορεί να εξετάσει την ποινή υπό αυτό το πρίσμα.

Οφείλει να επιβάλει την αυστηρότερη των ποινών, την καθαίρεση. Για να σταλεί στεντόρειο μήνυμα ότι η Εκκλησία δεν ανέχεται τέτοιες αισχρές συμπεριφορές από οποιονδήποτε ρασοφόρο και δη ιεράρχη! Ο νέος Αρχιεπίσκοπος, που μέχρι στιγμής έχει δώσει θετικά δείγματα γραφής, οφείλει να επιμείνει. Μόνο έτσι θα αρχίσει να αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη του λαού προς τους ιεράρχες και τους ιερωμένους γενικότερα.

 Πηγή:  https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1714363/to-aischos-toy-teos-kitioy-kai-i-spoydaia-k-evi-efthymioy


Δευτέρα 15 Μαΐου 2023

Αφιέρωμα στον Γιάννη Βογιατζή

 Ένα μικρό αφιέρωμα στον Γιάννη Βογιατζή, που "έφυγε" σήμερα.



Σάββατο 13 Μαΐου 2023

Πού είναι το μεμπτό; Στην κοροϊδία κύριε Κουμή!



Γιώργος Καλλινίκου    

«Δεν ήταν πρακτική στην Κύπρο να δίνονταν ευκαιρίες σε πρόσωπα που στελέχωσαν επιτελεία; Ο Νίκος Αναστασιάδης ποιους εργοδότησε; Δεν ήταν ανθρώπους που τον στήριξαν προεκλογικά; Ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν έδωσε ευκαιρίες; Πού είναι το μεμπτό;». Τάδε έφη ο υφυπουργός Τουρισμού, Κώστα Κουμής, για την πρόσληψη της 19χρονης φοιτήτριας. Το μεμπτό είναι ο τρόπος σκέψης σου. Το δούλεμα το οποίο επιχειρείς να κάνεις αντί να απολογηθείς. Είναι γιατί η πλειονότητα της κοινωνίας ψήφισε τον Πρόεδρο που σε διόρισε επειδή πίστεψε στην προεκλογική του δέσμευση για ένα νέο πνεύμα και ένα νέο ήθος στην πολιτική. Είναι που κι εκείνος χθες πρότασσε το ότι δεν θα γίνει τίποτα παράνομο, λες και ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικά σωστό. Είναι που δεν αντιλήφθηκε ότι οι γκάφες μπορεί να συγχωρούνταν προεκλογικά αλλά δεν θα συγχωρεθεί καμία μετεκλογικά. Είναι και που βγήκες με ύφος χιλίων καρδιναλίων να υποτιμήσεις τη νοημοσύνη μας.

Δεν γνώριζες, ισχυρίστηκες, ότι η 19χρονη (η στήλη ξεκαθαρίζει ότι την θεωρεί θύμα όλου αυτού του μπάχαλου που προκλήθηκε) ήταν στο επιτελείο Χριστοδουλίδη. Είσαι πολύ λίγος κύριε Κουμή, για να εμπαίζεις με τέτοιο άγαρμπο τρόπο την κοινωνία. Την προσέλαβες στη βάση συστάσεων δικού σου προσώπου, ισχυρίστηκες. Αν και δεν λες αλήθεια, εντούτοις, χάριν συζήτησης θα σου υποδείξουμε ότι αυτό και αν είναι μεμπτό.

Έτσι θα προσλαμβάνεις άτομα; Με συστάσεις… δικών σου ανθρώπων;. Έτσι θα φορτώνεις τον κρατικό προϋπολογισμό; Έτσι θα εκμεταλλεύεσαι τα χρήματα των φορολογουμένων; Το Υφυπουργείο, κύριε Κουμή, δεν είναι ιδιωτική επιχείρηση για να κόβεις και να ράβεις κατά το δοκούν. Μόνο ως αχαπαροσύνη σε σχέση με την χρηστή διοίκηση, τη νομιμότητα και ένα ορθόδοξο κανονιστικό πλαίσιο μπορεί να χαρακτηριστεί κάτι τέτοιο.

Πρόταξες την ανάγκη το Υφυπουργείο να γυρίσει σελίδα διότι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν διαθέτει προφίλ. Καλά, κοτζάμ υφυπουργείο (πρώην ΚΟΤ) δεν διαθέτει ένα λειτουργό που να σκαμπάζει από αυτά; Τι ντροπή αλήθεια… Αν δεν υπάρχει, τότε να προκηρύξεις θέση και να προσλάβεις κάποιο άτομο με αξιοκρατική (όσο ο όρος αυτός μπορεί να υπάρχει σε αυτό τον δύσμοιρο τόπο) διαδικασία.

Θέλατε, ισχυρίστηκες, να δώσετε μιαν ευκαιρία σε ένα νέο άτομο. Πολύ σωστή σκέψη. Ξέρεις, όμως, κύριε Κουμή με το περισπούδαστο υφάκι, πόσες χιλιάδες νέοι με πτυχία, μεταπτυχιακά και κάποιοι με δοκτοράτα, ψήνουν καφέ για να επιβιώσουν; Επειδή, ακριβώς, δεν έλαχε να βρεθούν σε κάποιο προεκλογικό επιτελείο. Επειδή δεν έτυχε να βρεθεί οποιοσδήποτε να δώσει συστάσεις σε κάποιον, που έτυχε να βρεθεί σε υφυπουργείο. Πολλοί από αυτούς, ψήφισαν τον Πρόεδρο που σε διόρισε, γιατί πίστεψαν ότι επιτέλους, εν έτει 2023, πρέπει να αλλάξουν οι μέθοδοι. Να επιβληθούν αξιοκρατικές διαδικασίες. Βόλεμα λέγεται κύριε Κουμή. Πού να καταλάβεις όμως; Με ανάλογο τρόπο δεν σε διόρισε και σένα ο Πρόεδρος; Επειδή ήσουν μεταξύ των υποστηρικτών του;

Παράλληλα, πήγες να βγεις και πληγωμένος από την υπόθεση. Να σας κρίνουμε από το αποτέλεσμα και όχι από την πρόσληψη ενός προσώπου, είπες. Τι λες άνθρωπέ μου; Σοβαρομιλάς; Κρίνεστε από τα πάντα. Από τα μεγαλύτερα προβλήματα του τέως Προέδρου ήταν η επιλογή ατόμων σε διορισμούς. Δυστυχώς, και ο νυν δείχνει να βαδίζει στα ίδια αχνάρια…

Τα πράγματα είναι πολύ απλά κύριε Κουμή, με το εκνευριστικό υφάκι. Ο Πρόεδρος υποσχέθηκε στο εκλογικό σώμα νέο πνεύμα. Αξιοκρατία. Δημοκρατικές διαδικασίες. Ορθολογισμό. Αν δεν υπάρχουν θεσμοθετημένες διαδικασίες για την πρόσληψη συμβούλων και συνεργατών, να τις βρείτε. Να τις θεσμοθετήσετε. Πρώτα κάντε αυτό και μετά αρχίστε να προσλαμβάνετε.

Καταλάβατε κύριε Χριστοδουλίδη; Δεν αρκεί να μιλάτε για νομιμότητα. Προηγείται η αξιοκρατία και το νέο ήθος στις πολιτικές αποφάσεις. Αν ήταν να συνεχίσουμε με τις μεθόδους του προκατόχου σου, τι να σε κάναμε εσένα;

Καταλάβατε κύριε Κουμή; Γι’ αυτό άντε παράτα μας…

ΥΓ: ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Ανεξαρτήτως της πρόκλησης εκ μέρους των κυβερνώντων με την πρόσληψη της φοιτήτριας, δεν μπορεί να προσπεράσουμε και την υπέρμετρη υποκρισία κάποιων κομμάτων. Ειδικά εκείνων που για χρόνια προέβαιναν σε πληθώρα ανάλογων προκλητικών βολεμάτων στο δημόσιο. Εκείνων που χάριν του βολέματος ημετέρων ξόδευαν αλόγιστα τα χρήματα των φορολογουμένων. Ειδικά η αντίδραση της Πινδάρου είναι απείρως προκλητική, αφού είναι νωπά τα κατορθώματα της κυβέρνησής της.

 Πηγή:  https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1710684/poy-einai-to-mempto-stin-koroidia-kyrie-koymi


Κυριακή 7 Μαΐου 2023

Το ατομικό δελτίο

 ΚΑΤΑΪΔΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ   30.4.2023

Το ατομικό δελτίο
Το ατομικό δελτίο είναι, με λίγα λόγια, τα «τυπικά» προσόντα του κάθε Κύπριου εκπαιδευτικού. Υπάρχουν όμως πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί με ελάχιστα «τυπικά» προσόντα

Κάθε χρόνο στο κυπριακό σχολείο όλοι οι καθηγητές και καθηγήτριες συμπληρώνουν το λεγόμενο ατομικό τους δελτίο. Το ίδιο κάνουν και οι δάσκαλοι. Το ατομικό δελτίο είναι βασικά μια κόλλα μπρος-πίσω που γράφουν οι καθηγητές -κάθε χρόνο- τα στοιχεία και τις επιδόσεις τους. Το ατομικό δελτίο συμπληρώνεται πάντα προς το τέλος κάθε σχολικής χρονιάς. Τα ατομικά δελτία ο Κύπριος εκπαιδευτικός τα κουβαλάει μέχρι το φέρετρο.

Κάθε νέα χρονιά, μια καθηγήτρια ξαναγράφει το όνομά της όπως την προηγούμενη εκτός αν άλλαξε όνομα, ξαναγράφει τη διεύθυνση και το τηλέφωνό της, το πτυχίο της και τη χρονιά που το πήρε, αν έχει παιδιά και πόσα. Πρέπει επίσης να γράφει τις λεγόμενες δράσεις της. Οι δράσεις της χωρίζονται σε αυτές που της ανέθεσε ο διευθυντής, αλλά και σε αυτές που η κυρία Μυρούλλα ανέλαβε από μόνη της. Πάντα οι καθηγητές ακριβώς σε αυτό το σημείο πρέπει να γράψουν πολλά. Είναι τα δύο σημεία του εντυπωσιασμού. Όσα πιο πολλά σεμινάρια πήγε ο κύριος Πάνος, τόσο το καλύτερο για τον ίδιο. Διότι τέτοια θέλουν να βλέπουν οι επιθεωρητές του. Είναι η δουλειά τους, εξάλλου αν στα βαρετά σεμινάρια που κάνουν δεν πατήσει κανένας, είναι σαν να παίζει η Βίσση σε μια παρέα των πέντε. Γι’ αυτό τα σεμινάρια είναι και υποχρεωτικά, γιατί αλλιώς κανένας εκπαιδευτικός δεν θα πήγαινε. Το θέμα βέβαια είναι πόσοι πάνε στα άλλα που δεν είναι υποχρεωτικά. Ποιοι, πόσο, πότε και γιατί τα ακολουθούν, εκεί είναι η ουσία..

Λίγο κουτσομπολιό… Ένας επιθεωρητής όταν είδε πόσο δραστήριος είναι ο κύριος Πάνος, τον ζήτησε για βοηθό στο γραφείο του, μισταρκό που λαλούν. Για την ιστορία, ο κύριος Πάνος αρνήθηκε και από τότε ο επιθεωρητής τον έβαλε στο μάτι αλλά τον κύριο Πάνο δεν φαίνεται να τον κόφτει.

Υπάρχουν διευθυντές που δίνουν μεγάλη σημασία στα ατομικά δελτία και διευθυντές που δίνουν λίγη. Οι διευθυντές επίσης πρέπει να καταγράψουν τις παρατηρήσεις τους. Φανταστείτε τους καημένους να έχουν να συμπληρώσουν 70 τέτοια. Στο πρώτο νιώθουν σαν τον Χριστό, δίκαιοι και σοβαροί, μα κάπου στη μέση βαριούνται και γράφουν τα ίδια. Επομένως, σε ένα κυπριακό σχολείο με 70 καθηγητές, τα 35 ατομικά δελτία έχουν τις ίδιες παρατηρήσεις του διευθυντή. Αν ο διευθυντής είναι στη δεύτερη κατηγορία, εκείνου που ενδιαφέρεται λίγο. Έτσι είναι οι παραπάνω. Κάποιοι, ελάχιστοι όμως, διευθυντές και διευθύντριες δίνουν μεγάλη σημασία. Οι παραπάνω απ' αυτούς το κάνουν από την αίσθηση της τυπικότητας που έχουν, αλλά υπάρχουν και πολύ λίγες διευθύντριες που το κάνουν επειδή πιστεύουν στους υφιστάμενούς τους (τους αποκαλούν «συναδέλφους») και δεν θέλουν να τους αδικήσει το σύστημα. Το σύστημα είναι ο επιθεωρητής που θα πιάσει τα ατομικά δελτία και θα τα βάλει σε ένα συρτάρι. Μεγάλο συρτάρι.

Το ατομικό δελτίο είναι με λίγα λόγια τα «τυπικά» προσόντα του κάθε Κύπριου εκπαιδευτικού. Υπάρχουν όμως πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί με ελάχιστα «τυπικά» προσόντα. Που όμως όταν κάνουν μάθημα οι μαθητές τους περιμένουν και τους αγαπούν. Τέτοιοι είναι πάρα πολλοί. Κάθε ειδικότητας. Συνήθως αυτή η κατηγορία εκπαιδευτικών βαριέται πολύ να συμπληρώσει το ατομικό δελτίο. Επίσης, οι ίδιοι λένε τις αλήθειες στους επιθεωρητές. Δεν κρύβονται ούτε προσποιούνται για να δελεάσουν τους στρατηγούς. Στους επιθεωρητές δεν αρέσει αυτό, όπως δεν άρεσε στον Φαραώ να τον βλέπεις στα μάτια και σου έπαιρνε το κεφάλι. Προσβάλλονται και την όποια κριτική την παίρνουν προσωπικά. Και καλά κάνουν εδώ που τα λέμε, αλλά δυστυχώς μένουν μόνο στο επίπεδο της εκδίκησης.

Στις κυπριακές εκπαιδευτικές βαθμίδες πάντα κυριαρχούν τα «τυπικά» προσόντα, αυτά που μάλλον προσομοιάζουν στην περιβόητη αριστεία. Γι’ αυτό και πάει τόσο καλά η παιδεία μας…

Συνοπτικά, το ατομικό δελτίο του Κύπριου εκπαιδευτικού είναι ακόμα μία τυπική σπατάλη του Δημοσίου. Θα μπορούσε, εννοείται, να γινόταν η δουλειά ηλεκτρονικά, όταν χρειάζεται, ας πούμε αν χωρίσει η κυρία Μυρούλλα και κάνει δίδυμα να μπορεί να μπει στο διαδίκτυο και να γράψει τα νέα δεδομένα. Αλλά πάλι αν γίνει αυτό δεν θα έχουμε με τι σοβαρό να ασχοληθούμε και θα ασχολούμαστε με τραγούδια σε γενέθλια προέδρων.

Πηγή:   https://politis.com.cy/apopseis/stiles/625926/to-atomiko-deltio


Κορώνα-γράμματα η ζωή μαθητών επί 2 χρόνια βρε αθεόφοβοι!

 Κορώνα-γράμματα η ζωή μαθητών επί 2 χρόνια βρε αθεόφοβοι!


  Γιώργος Καλλινίκου   

«Αρκετές κολώνες είναι φαγωμένες και αποσαθρωμένες. Σε πολλά σημεία του κτηρίου πέφτουν σοβάδες. Σε κάποια σημεία έχει αποκολληθεί και πέσει το μωσαϊκό. Αυτό εγκυμονεί πολύ σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των παιδιών και του προσωπικού του σχολείου». Αυτά έγραφε σε επιστολή του προς τους αρμόδιους, στις 24 Μαρτίου 2021, ο διευθυντής του Γυμνασίου Φανερωμένης Λάρνακας. Στις 30 Απριλίου 2023, κομμάτια μπετόν από διάφορα σημεία των τοίχων και της οροφής του σχολείου έπεσαν στην αυλή. Ευχή Θεού είχαν οι μαθητές του σχολείου, γιατί το θλιβερό περιστατικό συνέβη κατά τη διάρκεια του τριημέρου της Πρωτομαγιάς. Το σχολείο ήταν κλειστό κι έτσι οι μαθητές δεν κινδύνευσαν.

Χθες, η στήλη αναφερόταν στο κωμικοτραγικό γεγονός της ανικανότητας κρατικών υπηρεσιών και δήμων να εντοπίσουν και να πιάσουν μιαν αγέλη σκύλων, που εδώ και τέσσερις μήνες προκαλεί φόβο σε όσους χρησιμοποιούν το Γραμμικό Πάρκο Λευκωσίας. Αναρωτιόμασταν αν πρέπει να γελάσουμε ή να κλάψουμε για το γεγονός ότι τόσο καιρό, μια αγέλη ρεζιλεύει ένα ολόκληρο κράτος και τις Αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης.

Σήμερα, για την περίπτωση του Γυμνασίου Φανερωμένης στη Λάρνακα, ούτε να γελάσουμε ούτε να κλάψουμε μπορούμε. Μόνο οργή μας προκαλεί. Για το γενικότερο κατάντημα αυτού του τόπου. Την ανευθυνότητα. Την αμέλεια. Την ανικανότητα. Την τσαπατσουλιά. Όλα αυτά τα αρνητικά χαρακτηριστικά, τα οποία γεννάνε κινδύνους παντού. Μικρούς και μεγάλους. Πλειστάκις, η στήλη αυτή επισήμανε με θλίψη ότι ολόκληρη η Κύπρος είναι διάσπαρτη από μικρά και μεγάλα Μαρί. Καραδοκούν καθημερινά και δεν γνωρίζουμε πότε θα γίνει η επόμενη «έκρηξη».

Στην προκειμένη περίπτωση, το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της συναδέλφου Νατάσας Χριστοφόρου, λες και επιδιώκει να μας προκαλέσει κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο. Είναι δυνατόν, από τον Μάρτιο του 2021, η διεύθυνση του σχολείου να επισημαίνει τον κίνδυνο και ουδείς εκ των… αρμοδίων να μην έλαβε μέτρα;

Όχι πατσιαρίσματα με ψευδοσουβατίσματα όπως αυτά που έκαναν. Ριζικά και αποτελεσματικά μέτρα, τα οποία να εξασφαλίσουν την ασφάλεια του κτηρίου σε βαθμό που να μην κινδυνεύουν τα παιδιά και το προσωπικό της σχολικής μονάδας. Μέχρι και κλείσιμο του σχολείου αν αυτό ήταν αναγκαίο.

Ορθώς η συνάδελφος επισημαίνει στο ρεπορτάζ της: «Αν οι άσχημες καιρικές συνθήκες κατάφεραν να προκαλέσουν πτώση μεγάλων κομματιών μπετόν από το κτήριο του Γυμνασίου Φανερωμένης στη Λάρνακα, ουδείς θέλει να φαντάζεται τι θα γινόταν στην περίπτωση σεισμικής δόνησης και, μάλιστα, σε ώρα που θα έκαναν μάθημα τα παιδιά».

Χθες, διάβαζα και δήλωση του προέδρου της Σχολικής Εφορείας Λάρνακας, όταν ρωτήθηκε για το συμβάν: «Μόλις ενημερωθήκαμε για το συμβάν, επισκεφθήκαμε το σχολείο και όσα κομμάτια κρίθηκαν επικίνδυνα ρίχθηκαν κάτω, προκειμένου να μην υπάρχει πρόβλημα για τους μαθητές. Το συγκεκριμένο σχολείο είναι κάποιας ηλικίας και παρά το γεγονός ότι γίνονται τακτικοί έλεγχοι, εντούτοις, δεν διαφάνηκε να υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα πτώσης μπετόν». Ωστόσο συνέχισε, «φαίνεται ότι οι καταρρακτώδεις βροχές και το χαλάζι που έπεσαν στη Λάρνακα την Παρασκευή το απόγευμα, επηρέασαν τα συγκεκριμένα κομμάτια μπετόν τα οποία, λόγω και της υγρασίας, έπεσαν στο έδαφος. Μόλις επισκεφθήκαμε το σχολείο ενημερώσαμε το Υπουργείο Παιδείας και τις Τεχνικές Υπηρεσίες προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες επιδιορθώσεις στο Γυμνάσιο Φανερωμένης».

Αλήθεια; Αυτό ήταν όλο το θέμα; Να ρίξετε όσα κομμάτια κρίθηκαν επικίνδυνα; Δεν διαπιστώσατε να υπήρχε πρόβλημα; Οι επιστολές της διεύθυνσης του σχολείου και οι προειδοποιήσεις του Συνδέσμου Γονέων σας εκθέτουν. Όσο για την αναφορά στις βροχές και το χαλάζι, έλεος! Αλίμονο όποτε βρέχει ή όποτε ρίχνει χαλάζι να πέφτει μπετόν από τους τοίχους των σχολείων. Τότε πρέπει οι γονείς να ελέγχουν την Μετεωρολογική Υπηρεσία καθημερινά και όποτε προβλέπει βροχές να μην στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο.

Ε, λοιπόν, όχι κύριοι. Αυτό δεν πρέπει να περάσει έτσι. Τι έπραξε το υπουργείο Παιδείας τα τελευταία δύο χρόνια όταν η διεύθυνση του σχολείου προειδοποιούσε για τον κίνδυνο; Τι έπραξαν οι Τεχνικές Υπηρεσίες του υπουργείου; Τι έπραξε η γενική διεύθυνση του υπουργείου; Και τι ο προηγούμενος πολιτικός προϊστάμενος; Τι έπραξε η Σχολική Εφορεία;

Τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι ήσαν ενήμεροι για τα σοβαρά κτηριακά προβλήματα του Γυμνασίου Φανερωμένης Λάρνακας και τους κινδύνους που υπήρχαν. Το αποτέλεσμα παραπέμπει στο ότι είτε προέβησαν, απλώς, σε μερικά πατσιαρίσματα, είτε δεν έπραξαν τίποτα. Όποιο και από τα δύο αν ισχύει, στην ουσία συνεπάγεται ότι κώφευσαν στον κώδωνα κινδύνου που σήμαναν προ διετίας η διεύθυνση του σχολείου και στη συνέχεια ο σύνδεσμος γονέων.

Ορθώς η Ομοσπονδία Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης Λάρνακας ζητά να οριστεί ερευνών λειτουργός για να εξακριβωθεί η θλιβερή πορεία δύο χρόνων, που έφτασε στο προ ημερών αποτέλεσμα και την συμπτωματική αποφυγή δυσάρεστης εξέλιξης. Έχει καθήκον η υπουργός Παιδείας να το πράξει.

Μιλάμε για ζωές βρε αθεόφοβοι! Μάλιστα, για μικρά παιδιά! Σας τα εμπιστεύονται οι γονείς τους για να τους μάθετε γράμματα. Όχι για να παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα!

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1707493/korona-gammata-i-zoi-mathiton-epi-2-chronia-bre-atheofoboi