Ποίημα της εβδομάδας 61

Νύχτες

Καλά, θ' απορροφήσουν κάτι και την έγνοια σου

η μέρα, η κίνηση, η δουλειά σου, οι φίλοι,

και θα μπορέσεις ύστερα να πας

σε κάνα θέατρο ή κέντρον ή όπου αλλού.

Όμως όταν τελειώσουν όλα

τα θέατρα και τα κέντρα κλείσουν,

και που οι Φίλοι καληνύχτα,

και πρέπει να γυρίσεις πια στο σπίτι - τι θα γίνει?

Το ξέρεις πως η σκληρή, αδυσώπητη

σε περιμένει στο κρεβάτι σου η έγνοια.

Θα 'σαι μονάχος.

Και τότες θα λογαριαστείτε.

Θες ή δε θες θα μπουν κάτω όλα, να λογαριαστείτε.

Θα 'σαι μονάχος

κι ανυπεράσπιστος απ' το θέατρο και τα κέντρα,

κι απ' τη δουλειά σου και τους φίλους.

Σε περιμένει στο κρεβάτι σου η έγνοια.

Θά 'ρθει - δε γίνεται. Είν' τόσο σίγουρη γι' αυτό, και περιμένει.

Είναι στο σπίτι και σε περιμένει.

Κώστας Μόντης

*Από τη συλλογή τα τραγούδια της ταπεινής ζωής (Λευκωσία 1954)

Εκλογές στην ΠΟΕΔ - Επείγοντα θέματα

Οι εκλογές στην ΠΟΕΔ έχουν προγραμματιστεί για την Πέμπτη, 29-5-2008. Έχει ήδη κυκλοφορήσει στα σχολεία ο κατάλογος των μελών. Κοιτάξτε αν υπάρχει το όνομά σας και αν είναι σωστά τα στοιχεία. Μπορείτε να υποβάλλετε ένσταση μέχρι 21 Μαρτίου 2008. Επίσης όσοι επιθυμείτε μετεγγραφή σε άλλο Επαρχιακό Γραφείο, από εκείνο στο οποίο έχει καταχωρηθεί το όνομά σας, μπορείτε να υποβάλλετε αίτηση μέχρι 21 Μαρτίου 2008. Η μετεγγραφή μπορεί να γίνει λόγω έδρας, καταγωγής, τόπου εργασίας, συμπερίληψης στον ίδιο εκλογικό κατάλογο με τον/την σύζυγο κ.λ.π.

Όπως σας έχω ήδη ενημερώσει, σκοπεύω στις φετινές εκλογές να διεκδικήσουμε τις εκλογές στη Λευκωσία με ένα διευρυμένο ψηφοδέλτιο, αγωνιστικού προσανατολισμού και δράσης. Όσοι λοιπόν ασπάζεστε τις θέσεις και τις αγωνίες μας και σκοπεύετε να υποστηρίξετε το ψηφοδέλτιό μας, φροντίστε αμέσως να πάρετε μετεγγραφή στη Λευκωσία. Ιδιαίτερα όσοι επιθυμείτε να στηρίξετε αυτή την πρωτοβουλία με τη συμμετοχή σας στο ψηφοδέλτιο. Βέβαια αν υπάρχει ενδιαφέρον για δημιουργία ψηφοδελτίου, από συναδέλφους άλλων επαρχιών, μπορούμε να συζητήσουμε και αυτή την προοπτική.

Σε λίγες μέρες θα αναφέρουμε περισσότερες λεπτομέρειες για το ψηφοδέλτιο και τις θέσεις μας.

Ποίημα της εβδομάδας 60

Η Σατραπεία

Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος

για τα ωραία και μεγάλα έργα

η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα

ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·

να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,

και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.

Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,

(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),

και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,

και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη

που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,

και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.

Και συ τα δέχεσαι με απελπισία

αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.

Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·

τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,

τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·

την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.

Αυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Aρταξέρξης,

αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·

και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.

Κωνσταντίνος Καβάφης

Το αγόρι της οδού Αγησιλάου!

Κύριοι της κυβέρνησης, και εσείς του ΠΑΣΟΚ, που υπήρξατε κυβέρνηση και νομιμοποιήσατε την πορνεία σαν επάγγελμα, αλλά και εσένα τρυφερέ δήμαρχε της Αθήνας που γέμισες την πόλη με καρδούλες, αλλά και όλους εσάς τους πυλώνες του συστήματος, την οικονομική εξουσία, την εκκλησία, τη δικαιοσύνη, τον Τύπο, τα κανάλια, την αστυνομία, ...είμαι υποχρεωμένος να σας ζητήσω συγνώμη, σας είχα παρεξηγήσει! Μαθαίνω ευχάριστα πράγματα! Θα αφήσετε, λέει, την υποκρισία και θα δείξετε το πραγματικό πρόσωπό σας! Θα ολοκληρώστε, επιτέλους, ένα έργο! Θα βάλετε, μου είπαν, όλα αυτά τα δυστυχισμένα κορίτσια που κυκλοφορούν στους μικρούς και σκοτεινούς δρόμους του κέντρου της πρωτεύουσας σε βιτρίνες! Όπως έκαναν οι κρεοπώλες με τα κρέατα.

Χαιρετίζω τη σκέψη σας! Βάζοντας όλη αυτή τη δυστυχία στις βιτρίνες, τουλάχιστον θα γλιτώσει από το κρύο! Αφήστε που θα καθαρίσει και η πόλη! Πώς κάνει η γάτα με τα σκατά της! Χώστε την ασχήμια, για να μην προκαλεί! Βλάκες είναι στο εξωτερικό; Βρυξέλλες, Αμβούργο κ.α.; Αφήστε που στις βιτρίνες θα πουλιέται ευκολότερα το εμπόρευμα, αφού οι έμποροι της λευκής σάρκας θα μπορούν να το καλλωπίζουν, να το φωτίζουν, να το ντεκοράρουν και να το κάνουν πιο ελκυστικό, όπως συμβαίνει με όλα τα άλλα εμπορεύματα. Τα ρούχα, τα ηλεκτρικά, τα αυτοκίνητα. Πράγμα δεν είναι για εσάς και τα κορίτσια; Και αφού τα εντοιχίσετε, τα καρφώσετε σωστότερα στον τοίχο, δημιουργήστε και μια κεντρική αγορά, όπου εκεί θα συγκεντρώνεται το εμπόρευμα από την Ελλάδα και το εξωτερικό και στη συνέχεια θα διοχετεύεται στις βιτρίνες και από εκεί στον πελάτη! Εύκολα πράγματα, δηλαδή! Εγώ θα σας πρότεινα το εμπόρευμα να το βάλετε και στο χρηματιστήριο!

Αλλά, τι λέω! Εσείς είστε μανούλες σε αυτά! Βάζοντας τα κορίτσια στις βιτρίνες, σκεφτήκατε ότι θα τα έχετε πάντα κάτω από τον πλήρη έλεγχό σας. Και τον έλεγχο των επίσημων εμπόρων! Με τους επίσημους εμπόρους δεν είστε; Δεν πιστεύω να ενισχύετε όλους αυτούς με τα πανέρια; Όλο αυτό το φτωχό παραεμπόριο που διαπιστώνουμε κάθε μέρα; Οι ελεύθερες πόρνες, κύριοι, αυτές που βρίσκουν μόνες τους τον πελάτη, όλο και κάποια κομπίνα θα κάνουν. Κάποια τολμηρή από αυτές σίγουρα θα κρύψει μια από τις επαφές, θα χώσει τα χρήματα σε μέρος δύσκολο να τα βρει το αφεντικό! Ασε που μπορεί να ξεφύγει οριστικά από την πορνεία! Στις βιτρίνες δε θα χάνεται ούτε ένα ευρώ! Ούτε μια γυναίκα! Και οι εισπράξεις, που σας ενδιαφέρουν, θα γίνονται από ειδικευμένους ταμίες! Επιπλέον, θα παίρνει και η εφορία τα δικά της! Αλλά και ο δήμαρχος τα δικά του. Και η αστυνομία τα δικά της, φυσικά!

Στις βιτρίνες, επίσης, σκεφτήκατε, και καλά κάνατε, θα μπορείτε να επεκτείνετε το εμπόριο! Να τραβάτε σε DVD τις συνευρέσεις, να βγάζετε φωτογραφίες, να ηχογραφείτε τους αναστεναγμούς (και τις κραυγές πόνου και απελπισίας των κοριτσιών) και όλα αυτά να τα πουλάτε στη συνέχεια. Άλλες χρυσές δουλειές! Αλλά, και αυτό είναι το πιο σατανικό που σκεφτήκατε, θα μπορείτε όταν κάποιο κορίτσι αρρωστήσει, κάποια γυναίκα γεράσει, να τις βγάζετε από τις βιτρίνες και να τις χώνετε σε σακούλες και να τις πετάτε ανέξοδα στα σκουπίδια! Τα κρεματόρια των ναζιστών κοστίζουν του κόσμου το χρήμα, αφήστε που έχουν και κακό όνομα! Σακούλες, σκουπίδια, χωματερή! Τελειώσατε! Όπως τα σούπερ μάρκετ.

Είστε σωστοί και άψογοι! Αφού παράγετε την πορνεία, πρέπει και να τη διαχειριστείτε! Αν έβγαινε από τα δέντρα, θα την αφήνατε στη φύση! Τώρα είναι δική σας η ευθύνη. Το σύστημά σας τη γεννάει! Οι νόμοι σας την επικυρώνουν! Εσείς, δυστυχώς, πρέπει να κάνετε τη βρωμοδουλειά! Αν είχατε δικαίωμα, θα σφάζατε αυτά τα κορίτσια για να μην κρυώνουν! Για να μην εξευτελίζονται! Για να μην πονάνε! Καλοσύνη σας, που τα μεταχειρίζεστε σαν κρέατα! Που τα βάζετε σε γυάλινες βιτρίνες, όπως οι χασάπηδες!

Α, κάτι σας διέφυγε! Ο νόμος που αφορά σε «Εκδιδόμενα με αμοιβή πρόσωπα και άλλες διατάξεις» δεν περιλαμβάνει τίποτα για το αγόρι που ακουμπάει στο κολονάκι της τροχαίας στην οδό Αγησιλάου και περιμένει τον πελάτη! Με αυτό τι θα γίνει; Σκεφτείτε, σας παρακαλώ, κάτι και γι' αυτό!

Του
Νίκου ΑΝΤΩΝΑΚΟΥ

«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 17-2-2008

Δυο παρατάξεις έκαναν ... ένα άτολμο βήμα.

Σε προηγούμενο σχόλιο είχα αναφέρει ότι απευθύνθηκα σε ΟΛΕΣ τις παρατάξεις ζήτώντας τους να ενημερώσουν, όλους τους συναδέλφους με τους οποίους επικοινωνούν, για την έναρξη του blog. Επίσης να βάλουν σύνδεση στην ιστοσελίδα τους. Μέχρι τώρα δεν έκαναν τίποτα, παρά τις "κορόνες" τους για πλουραλισμό, ενημέρωση κλπ.

Τους έστειλα και δυο άρθρα μου, για το λεγόμενο "Στρατηγικό Σχεδιασμό για την Παιδεία", με την προτροπή να τα δημοσιεύσουν και στην ιστοσελίδα τους. Τις τελευταίες μέρες δυο παρατάξεις (ΑΚΙΔΑ και ΔΗΚΙ) έκαναν ... ένα άτολμο βήμα. Δημοσιεύουν τα άρθρα (η ΔΗΚΙ το ένα). Αποφεύγουν βέβαια να αναφέρουν ότι πρόκειται για τον Ανεξάρτητο Γενικό Αντιπρόσωπο της ΠΟΕΔ και δεν βάζουν καμιά σύνδεση, με τον ιστοτόπο που δημιούργησα, ώστε οι συνάδελφοι που επιθυμούν να μελετήσουν και άλλες απόψεις, ιδέες και άρθρα.

Ας ελπίσουμε πως θα τολμήσουν να ξεφύγουν από παρωχημένες πρακτικές άλλων εποχών ΟΛΕΣ οι παρατάξεις και θα επιδείξουν σεβασμό και στις άλλες απόψεις.

Ποίημα της εβδομάδας 59

Ν’ ΑΓΑΠΑΣ

Ν’ αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα,

τους γνωστούς και τους άγνωρους

τόπους

τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα,

και πολύ ν’ αγαπάς τους ανθρώπους.

Τα θεριά ν’ αγαπάς και τα’ ανήμερα,

τα νησιά, τα ποτάμια, τ’ αστέρια.

Κι αν ποτέ σε πληγώσουν κατάστηθα,

φίλοι, αγρίμια, λευκά περιστέρια,

Ν’ αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα,

τους γνωστούς και τους άγνωρους

τόπους

τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα,

και πολύ ν’ αγαπάς τους ανθρώπους.

Ν’ αγαπάς, να ξεχνάς κα να χαίρεσαι

τη δική σου γαλήνη και ‘κεινα

που μ’ αγάπη το νου μας φωτίζουνε

και βλασταίνουν αμάραντα κρίνα.

Ν’ αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα,

τους γνωστούς και τους άγνωρους

τόπους

τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα,

και πολύ ν’ αγαπάς τους ανθρώπους.

Νίκος Βελιώτης

Μουσική: Παντελής Θαλασσινός

Παιδεία και εκλογές

Πλησιάζοντας προς τις εκλογές διαπιστώνουμε με λύπη πως και στον τομέα της παιδείας δεν αναπτύχθηκε κανένας σοβαρός διάλογος για τις πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης και της παιδείας. Φάνηκε περίτρανα η ανικανότητα, η αδυναμία και η έλλειψη βούλησης της συνδικαλιστικής ηγεσίας να επηρεάσει και να επιδράσει στην εκπόνηση προγραμμάτων για την παιδεία, από τα επιτελεία των υποψηφίων, τα οποία θα απαντούσαν στα χρόνια αιτήματα και τις αγωνίες του εκπαιδευτικού κινήματος των δασκάλων, των γονιών, των φοιτητών και των μαθητών.

Δεν μπορούσε να είναι διαφορετικά τα πράγματα, αφού οι περισσότεροι συνδικαλιστικοί «ηγέτες» που «έρπουν» στους κομματικούς και άλλους διαδρόμους επιφυλάσσουν για τον εαυτό τους μόνο το ρόλο του χειροκροτητή της όποιας θέσης ή άποψης τους «σερβίρουν».

Αν κοιτάξει κάποιος τα προγράμματα των βασικών υποψηφίων για τις προεδρικές εκλογές, στον τομέα της παιδείας, θα απογοητευτεί. Ανέξοδες αερολογίες χωρίς σοβαρή μελέτη, λαϊκίστικες υποσχέσεις, ατεκμηρίωτη υιοθέτηση απόψεων της «αγοράς» και κυρίως έκπτωση από προωθημένες θέσεις που στο παρελθόν διεκδικούσε το εκπαιδευτικό κίνημα. Τώρα υπάρχει μια διολίσθηση σε θέσεις που προοιωνίζουν την παιδεία της αγοράς για τους λίγους, την επέλαση του ρουσφετιού και στο χώρο της εκπαίδευσης, το άνοιγμα της εκπαίδευσης στη βουλιμία των κάθε είδους «χορηγών».

Ας πάρουμε δυο παραδείγματα. Πριν 5 χρόνια κάποιοι υποψήφιοι μιλούσαν για κατάργηση των μεταπτυχιακών διδάκτρων και Ανοικτό Πανεπιστήμιο χωρίς δίδακτρα. Στα πέντε χρόνια όχι μόνο δεν καταργήθηκαν τα δίδακτρα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, αλλά επιβλήθηκαν δίδακτρα και στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Σήμερα ακόμη και αυτοί που υπερθεμάτιζαν για αυτά τα αιτήματα μας μιλούν για « …μεγάλο πρόγραμμα υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές»!!!

Το δεύτερο παράδειγμα. Πριν πέντε χρόνια μας έλεγαν για ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Στα πέντε χρόνια επέβαλλαν Ιδιωτικά Πανεπιστήμια κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Πρέπει να έχουν χάσει οι λέξεις το νόημά τους. Τους ενοχλεί, τάχα η κερδοσκοπία στο γάλα, τα καύσιμα, τα μπρόκολα και τα λάχανα, αλλά δεν τους καίγεται καρφί όταν πρόκειται για την παιδεία. Σήμερα ακόμη και οι πιο διαπρύσιοι κήρυκες των μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων μας τάζουν «… διασφάλιση ότι θα υπηρετούν με ευθύνη τη δημόσια αποστολή τους και θα προσφέρουν ποιοτικά προγράμματα σπουδών». Να γελάσουμε ή να κλάψουμε;

Καλύτερα να οργιστούμε και να οπλιστούμε με δύναμη και θέληση για τη δημιουργία ενός μετώπου παιδείας που δεν θα ξεπουλάει τις αρχές και τους αγώνες του στα πόδια καμιάς εξουσίας. Ένα μέτωπο παιδείας που θα αγωνιστεί για να απαλλαγεί το συνδικαλιστικό κίνημα από τις λαθρόβιες, σκυφτοκέφαλες, συνδικαλιστικές ηγεσίες που έχουν θυσιάσει τα πάντα στο βωμό της αφέλειας, της ιδιοτέλειας και του βολέματος.

Ποίημα της εβδομάδας 58

Πέντε Ποιήματα μέσ' το Σκοτάδι. Εικόνα

Γυρίζει μόνος

στα χείλη του παντάνασσα σιωπή

συνέχεια των πουλιών τα μαλλιά του.

Ωχρός

με βουλιαγμένα όνειρα κι ανέγγιχτος

νερό τρεχάμενο στα ρείθρα, ωχρός

έλληνας.

Πάντα ο δρόμος μέσ' στα μάτια του

κ' η λάμψη απ' τη φωτιά

που καταλύει

τη νύχτα.

Γυρίζει μόνος

στα χέρια του κλαδί από ελιά

γεμάτος πόνο χάνεται στα δειλινά

αισθάνεται

πως όλα χάθηκαν.

Mην του μιλάτε είναι άνεργος

τα χέρια στις τσέπες του

σαν δυο χειροβομβίδες.

Mην του μιλάτε δε μιλούν στους καθρέφτες.

Άνθη της λεμονιάς

λουλούδια του ανέμου

στεφάνωσέ τον Άνοιξη

τον κλώθει ο θάνατος.

Nίκος Καρούζος

(από Τα Ποιήματα, Α΄, Ίκαρος 1993)

Φαστ φουντ... πτυχία από τα ΜακΝτόναλντς !

Κρατικά αναγνωρισμένους τίτλους σπουδών θα μπορεί να προσφέρει στη Βρετανία η γνωστή αλυσίδα φαστ φουντ Μακ Ντόναλντς.

Από το ερχόμενο φθινόπωρο, οι υπάλληλοι της εταιρείας θα μπορούν να παρακολουθούν μαθήματα, τα οποία θα οδηγούν στην απόκτηση τίτλου ισότιμου με A-level, ενός από τα διπλώματα δηλαδή που είναι απαραίτητα για την είσοδο στα βρετανικά πανεπιστήμια. Την ίδια δυνατότητα θα έχει η αεροπορική εταιρεία Φλάιμπι και η εταιρεία που είναι υπεύθυνη για τη συντήρηση του σιδηροδρομικού δικτύου της Βρετανίας, Νέτουορκ Ρέιλ.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το «Πανεπιστήμιο Χάμπουργκερ» της ΜακΝτόναλντς λειτουργεί από το 1961. Στην Ευρώπη, ωστόσο, θα είναι η πρώτη φορά που εμπορικές επιχειρήσεις θα έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν εθνικά αναγνωρισμένους τίτλους σπουδών.

Και ενώ τα βρετανικά μέσα έχουν βαφτίσει ήδη «ΜακΔιπλώματα» τους συγκεκριμένους τίτλους και πολλά πανεπιστήμια δεν φαίνονται πρόθυμα να τους δεχτούν ως ισότιμους με τα A-levels, ο υπουργός αρμόδιος για την ανώτατη εκπαίδευση, Τζον Ντέναμ, δήλωσε ότι «είναι ένα σημαντικό βήμα προς την κατάργηση των παλαιών διαχωρισμών μεταξύ των εκπαιδευτικών προγραμμάτων εταιρειών και εθνικών διπλωμάτων».

Η ΜακΝτόναλντς θα παρέχει δίπλωμα στο μάνατζμεντ εστιατορίων, η Νέτουορκ Ρέιλ στη μηχανολογία, ενώ η Φλάιμπι θα μπορεί να δίνει μέχρι και το ισότιμο πανεπιστημιακού πτυχίου σε μηχανικούς και πληρώματα αεροσκαφών. Πολλοί είναι βέβαια αυτοί που αναρωτιούνται πόσοι, πέρα από τις ίδιες τις εταιρείες που τα προσφέρουν, θα είναι πρόθυμοι να αναγνωρίσουν την αξία τους.

Απαντώντας σε κατηγορίες ότι η αναγνώριση τέτοιων διπλωμάτων σημαίνει ότι υποβαθμίζεται η ποιότητα της εκπαίδευσης, εκπρόσωπος της ΜακΝτόναλντς είπε ότι το εκπαιδευτικό της πρόγραμμα έπρεπε να πληροί τα ίδια αυστηρά κριτήρια με τα παραδοσιακά προγράμματα.

Η επιχειρηματική κοινότητα εκφράζει εδώ και καιρό την ανησυχία ότι τα σχολεία και τα πανεπιστήμια δεν εξοπλίζουν τους νέους με τα εφόδια που είναι απαραίτητα στον πραγματικό κόσμο της εργασίας.

Τα νέα διπλώματα αποτελούν μέρος της πολιτικής της κυβέρνησης για την εκπαίδευση και τη μείωση της ανεργίας. Σε ομιλία του ο Γκόρντον Μπράουν δήλωσε ότι πριν από μερικές δεκαετίες ένας Βρετανός πρωθυπουργός αντιμετώπιζε τον παγκόσμιο ανταγωνισμό εξοπλισμών, σήμερα όμως η μεγαλύτερη πρόκληση είναι ο ανταγωνισμός ικανοτήτων στην αγορά εργασίας.

ΛΟΝΔΙΝΟ. Της ΑΛΙΝΑΣ ΣΑΡΑΝΤΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/01/2008

Ποίημα της εβδομάδας 57

ΣΩΠΑ

…σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος σώπα οι πάνω, σώπα οι κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Κατάπιαμε τη γλώσσα μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε. Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
Μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα, κι όλα πολύ
εύκολα. Μόνο με το Σώπα.

Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου,
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσα σου και κάν'την να σωπάσει.

Κόψ' την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.

Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.

Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς, να λες "έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς".

Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς. Και δεν θα μιλάς,

Θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.
Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ'την αμέσως.

Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός, αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις.

Κόψε τη γλώσσα σου, για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά σου.

Ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσα μου,
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο, με έναν ψίθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει:
ΜΙΛΑ!....

του Αζίς Νεσίν

Δημοσιεύματα για προβληματισμό

ΕΡΕΥΝΑ ΓΣΕΕ: Οι περισσότεροι φοιτητές από εύπορες οικογένειες

Τα θρανία της ανισότητας

Ένας στους τρεις Έλληνες που αποτελούν τη λεγόμενη «καρδιά των εργαζομένων», τη θεωρούμενη πιο δυναμική κατηγορία πολιτών, ηλικίας 30-40 ετών, έχει φοιτήσει «το πολύ μέχρι το Γυμνάσιο». Αντίθετα, μόλις ένας στους πενήντα διαθέτει μεταπτυχιακό-διδακτορικό.

Στοιχεία-έκπληξη για το μορφωτικό επίπεδό μας, το οποίο, ωστόσο, αποτελεί βασικό όπλο ενάντια στη φτώχεια. Οσο υψηλότερο είναι το μορφωτικό επίπεδο, τόσο μικρότερος ο κίνδυνος της φτώχειας. Ωστόσο, όπως επιβεβαιώνει η αποκαλυπτική έρευνα της ΓΣΕΕ (του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής), η εκπαίδευση στην Ελλάδα παραμένει ταξική και, επιπλέον, περιφερειακά άνιση. Οι περισσότεροι φοιτητές προέρχονται από εύπορες οικογένειες.

Με άλλα λόγια, αν λάβουμε υπ' όψιν ότι οι δείκτες βελτίωσης του μορφωτικού επιπέδου αποτελούν ένα από τα δύο βασικά κριτήρια της αξιολόγησης των πολιτικών για την καταπολέμηση της φτώχειας (το άλλο είναι η παιδική θνησιμότητα), τότε η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση. Να το πούμε αλλιώς: Αν κάποιος από 30-40 ετών είναι εργαζόμενος και έχει λάβει τη στοιχειώδη υποχρεωτική (ή και λιγότερο από αυτήν) εκπαίδευση, τότε οι πιθανότητες αξιοπρεπούς επιβίωσης όλο και λιγοστεύουν, ενώ τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα αν είναι γονέας, ενώ αν πρόκειται για γυναίκα, πρέπει να ανησυχεί. Το ποσοστό κινδύνου οικονομικής επισφάλειας είναι υψηλότερο στις γυναίκες (20,9%), σε σχέση με τους άνδρες (18,3%).

Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τους ερευνητές του ΚΑΝΕΠ είναι αποκαλυπτικά, ακόμη και για τους ίδιους, που περίμεναν ότι το προαναφερόμενο προφίλ του σύγχρονου Ελληνα ανήκε στο παρελθόν. Εξίσου αποκαλυπτικά, όμως, είναι και τα δεδομένα που προκύπτουν σε ό,τι αφορά τον καθοριστικό ρόλο της εκπαίδευσης στην κοινωνικο-οικονομική ανάπτυξη των πολιτών και της χώρας, αλλά από την άλλη και των ανισοτήτων σ' αυτήν, εξαιτίας της «ανισόρροπης εκπαιδευτικής ανάπτυξης», που βασίζεται σ' ένα σύστημα το οποίο συντηρεί και αναπαράγει «έναν ιδιότυπο ανορθολογισμό, που αγγίζει τα όρια του παραλογισμού». Αυτό τόνισε χθες ο υπεύθυνος των ερευνητικών προγραμμάτων του ΚΑΝΕΠ και παρουσιαστής της έρευνας, Νίκος Παΐζης.

Ανάμεσα στα σημαντικά ευρήματα της έρευνας, εντάσσονται:

- Ο συσχετισμός του κοινωνικού αποκλεισμού στην πρόσβαση σε ΑΕΙ και ΤΕΙ με τους δείκτες οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης.

- Η ανάδειξη της γεωγραφίας των ανισοτήτων στην εκπαίδευση.

- Η σύνδεση της σχολικής αναποτελεσματικότητας με τη διαφαινόμενη απαξίωση της γνώσης.

Αναλυτικότερα:

Οι επιπτώσεις του επιπέδου εκπαίδευσης των μελών των νοικοκυριών στη φτώχεια αναδεικνύεται, ανάμεσα σε άλλα, από τα εξής στοιχεία:

- Το 83,7% των φτωχών είναι αναλφάβητοι, έχουν τελειώσει μερικές τάξεις του Δημοτικού, Δημοτικό ή Γυμνάσιο, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τους μη φτωχούς εκτιμάται στο 47,3%.

- Οι μη φτωχοί που έχουν μεταπτυχιακό είναι 24 φορές περισσότεροι από τους αντίστοιχους φτωχούς.

- Το 54,2% αυτών που δεν έχουν πάει καθόλου σχολείο (αναλφάβητοι) απειλείται από φτώχεια. Το αντίστοιχο ποσοστό για άτομα που έχουν τελειώσει ΑΕΙ μειώνεται δραστικά, στο 4,2%.

Οι «κραυγαλέες» κοινωνικές ανισότητες στον χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης έχουν πολλές αφετηρίες και διαδρομές. Σύμφωνα με την έρευνα, υπάρχουν:

- Περιοχές με χαμηλό δείκτη ευημερίας, αλλά χαμηλό δείκτη πρόσβασης στα ΑΕΙ. Σε Ροδόπη και Ξάνθη, το 52% έχουν πάρει υποχρεωτική μόρφωση, ενώ στην Ευρυτανία το 42,94%.

- Περιοχές με υψηλό δείκτη ευημερίας και υψηλό δείκτη πρόσβασης. Χαρακτηριστικές είναι οι Αθήνα (29,16% είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ), Θεσσαλονίκη (29,12%), Ιωάννινα (30,09%), Χίος (26,16%) και Χανιά.

- Περιοχές με αντιθέσεις. Αλλες με χαμηλό δείκτη ευημερίας και υψηλό δείκτη πρόσβασης, όπως οι Σέρρες και η Καρδίτσα, αλλά και αντίθετα, δηλαδή με υψηλούς οικονομικούς δείκτες, αλλά χαμηλούς εκπαιδευτικούς δείκτες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατηγορίας αποτελούν οι τουριστικές περιοχές (Ζάκυνθος, Κυκλάδες), όπου διαπιστώνεται απαξίωση της γνώσης, αλλά και άλλες περιοχές, όπως ο Νομός Ρεθύμνου -και ειδικά στα ορεινά. Το 40% των κατοίκων έχουν λάβει υποχρεωτική μόρφωση, ενώ το 25% μόνο του Δημοτικού. Εδώ και χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο της σχολικής διαρροής. Η περιοχή, όμως, ευημερεί. Η ευκολία πλουτισμού, τα προϊόντα παραοικονομίας και φοροδιαφυγής -που τώρα διερευνώνται, με αφορμή τα επεισόδια στα Ζωνιανά- ήταν και παραμένουν λόγοι απαξίωσης του σχολείου ως εργαλείου κοινωνικής καταξίωσης.

Το ότι υπάρχουν εκπαιδευτικές ανισότητες δεν αποτελεί είδηση, λένε οι ερευνητές της ΓΣΣΕ. Το ότι όμως η εθνική εκπαιδευτική πολιτική αδικεί κατάφωρα τις περιοχές που μειονεκτούν, δεν έχει αναδειχθεί.

- Ο πολιτικός σχεδιασμός είναι αποκλειστικά κεντρικός και εξειδικεύεται με τον αυτό τρόπο στις περιφέρειες.

- Το -κοινωνικά και συνταγματικά- κεκτημένο της δωρεάν Παιδείας αφενός βάλλεται, αφετέρου δεν επαρκεί για να υπάρξει ουσιαστική ισότητα ευκαιριών στην πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

Οι φοιτητές εξακολουθούν στην πλειονότητά τους να προέρχονται από εύπορες οικογένειες, ενώ ο αριθμός αυτών που προέρχονται από τα πολυπληθέστερα λαϊκά στρώματα είναι αναλογικά εξαιρετικά χαμηλός. Και αυτή η δυσαναλογία, αντί να μειώνεται, εντείνεται.

- Και από την άλλη, εξακολουθούμε να δίνουμε τεράστια ποσά στην παραπαιδεία. Τα ελληνικά νοικοκυριά έδωσαν τη χρονιά 2004-2005 4.371.300.000 ευρώ.

Της ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 25/01/2008

Η φαντασία στα σχολεία

Μια πρώτη έρευνα στα σχολεία αποδεικνύει πως οι μαθητές δεν υιοθέτησαν το τζιν ως στολή. Όπως ήταν φυσικό κι αναμενόμενο για πολλούς. Δεν χρειάζονται ούτε ιδιαίτερες γνώσεις, ούτε ιδιαίτερη φαντασία για να προβλέψει κάποιος πως όταν εξακολουθείς να βάζεις πλαίσια, αλλάζοντας απλά το χρώμα των πλαισίων, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Εκτός κι αν με την εισαγωγή του τζιν, με ακριβή περιγραφή πώς πρέπει να είναι το τζιν, οι εμπνευστές της καινοτομίας ήθελαν να πετύχουν ακριβώς αυτό: Να προτιμήσουν οι μαθητές το γκρίζο. Η έλλειψη φαντασίας ωστόσο δεν περιορίζεται μόνο στο θέμα της στολής. Ένα άλλο θέμα είναι οι σχολικές εκδρομές. Από παραλία Μακένζι μέχρι Ασίνου και Μαχαιρά. Και ξανά και ξανά. Σε σημείο, που ενώ πριν κάποιες δεκαετίες κάναμε πώς και πώς να πάμε εκδρομή, σήμερα το βρίσκουν χάσιμο χρόνου. Είναι από τη μια οι ευκαιρίες που έχουν να πάνε παντού, που το να πας στην παραλία Μακένζι εκδρομή καταντά αγγαρεία. Και όσοι δεν σκέφτονται τις απουσίες, κάνουν σκασιαρχείο. Και δεν μπορεί κανείς να τους αδικήσει. Δεν είναι πως είμαστε ένας τόπος με τόσα πολλά πράγματα που να μπορούν να προσφέρουν εμπειρίες στους μαθητές για δώδεκα σχολικά χρόνια επί τουλάχιστον δύο εκδρομές το χρόνο. Ωστόσο, είναι άξιο απορίας τι μπορεί να τους προσφέρει μια εκδρομή στην παραλία Μακένζι πέρα από τη διαιώνιση του πάμε, τρώμε, φεύγουμε. Τρώμε μάλιστα μεσημεριανό στις 11:30-12:00, ώστε στις 1:00-1:30 να είμαστε πίσω για να σχολάσουμε στην ώρα μας. Τι μπορεί να τους καλλιεργήσει μια τέτοια εκδρομή; Την αγάπη προς τη φύση; Την αισθητική απολαμβάνοντας το γύρω τοπίο; Τον εκλεκτισμό στο φαγητό, τρώγοντας μαζικά καλαμάρι; Κι άντε να το κάνεις μια, να το κάνεις δυο. Είναι απόλυτα κατανοητό πως οι σχολικές εκδρομές αποσκοπούν και στη ψυχαγωγία, πέρα από τους εκπαιδευτικούς -τάχα- σκοπούς. Ακόμα κι αυτή η ψυχαγωγία όμως καταργείται και γίνεται μια καταναγκαστική δραστηριότητα που προκαλεί βαρεμάρα.

ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ «Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» 22-11-07

Σκηνές από το μέλλον

Έτος 2108. Η ξηρασία έχει ερημώσει τα πάντα. Γυμνά τοπία, σκασμένη γη. Κάποτε, λένε οι παλαιότεροι, υπήρχαν δάση. Τώρα ένα δέντρο εδώ κι ένα εκεί. Δύσκολα μπορεί κάποιος να ζήσει σ' αυτό τον τόπο. Κι ούτε το πετρέλαιο βρέθηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου, που στις αρχές τις χιλιετίας οι πρόγονοι του πίστεψαν πως θα τους έσωζε και θα μπορούσε η Κύπρος να γίνει Ντουμπάι. Θυμάται από ιστορίες της μαμάς πως πριν ένα αιώνα μια Σριλανκέζα δούλευε για τη γιαγιά. Ικανή και έξυπνη γυναίκα. Με τα λεφτά που της έδινε η οικογένεια όταν ευημερούσε, έφτιαξε σπίτι στη χώρα της και μια μικρή βιοτεχνία αρχικά που έπειτα εξελίχθηκε. Κι η οικογένεια της φτωχής κάποτε οικιακής βοηθού περνάει σήμερα ζωή και κότα στην ευημερούσα Σρι Λάνκα, αφού οι ισορροπίες έχουν ανατραπεί κι ο πλούτος μετακόμισε πια στον άλλοτε φτωχό τρίτο κόσμο, ενώ χώρες που ευημερούσαν στις αρχές της χιλιετίας έχουν άλλες βυθιστεί κι άλλες γίνει κρανίου τόπος με τους πολίτες τους να ψάχνουν απελπισμένοι λύσεις, όπως κάποτε έκαναν οι πολίτες άλλων χωρών, Σύριοι, Αιγύπτιοι, Αλβανοί, Πακιστανοί, Σριλανκέζοι... Να πάρουν ένα καράβι και να σαλπάρουν για αλλού να μπορέσουν να ζήσουν; Να πάρουν και την οικογένεια μαζί τους ή να τους αφήσουν πίσω και να στέλνουν λεφτά; Ας πάνε πρώτα οι ίδιοι να δούνε τις συνθήκες. Πάνε με πλοίο στη Συρία κι από κει με διάφορα μέσα προσπαθούν να φτάσουν στη Σρι Λάνκα όπου θα εργοδοτηθούν στη βιομηχανία των απογόνων της κάποτε οικιακής βοηθού της οικογένειας τους. Και μια μέρα μπουκάρει η Υπηρεσία Αλλοδαπών στη βιομηχανία και βρίσκει τους φτωχούς Κύπριους και άλλους Ευρωπαίους να εργάζονται άλλοι παράνομα, κι άλλοι νόμιμα. Οι παράνομοι συλλαμβάνονται και κλείνονται σε ένα τεράστιο χώρο, σαν στρατόπεδο συγκεντρώσεως μέχρι να απελαθούν. Κάποιοι δεν έχουν καν στοιχεία από πού έρχονται. Κανείς δεν θέλει να επιστρέψει πίσω όπου θα τον περιμένει το απόλυτο τίποτα. Έτος 2008. Το SMS, που στάληκε από κάποιο κατάστημα προς ενημέρωση για τις καταπληκτικές του τιμές, δίνει τέλος στον εφιάλτη. Ευτυχώς ακόμα εμείς ευημερούμε κι όλα αυτά δεν είναι παρά εφιαλτικά σενάρια που δεν μας αφορούν.

ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» 12-1-2008

«Μεγάλος Αδελφός» από Microsoft σε κινητά και Η/Υ

Από το χτύπο της καρδιάς, την απροσδόκητη εφίδρωση, μέχρι ένα ένοχο χαμόγελο και φυσικά όλες τις εξω-εργασιακές δραστηριότητες, όλα θα τα καταγράφει το νέο σύστημα «Μεγάλου Αδελφού» που δημιουργεί η Microsoft.

Το φουτουριστικό σύστημα παρακολούθησης, που βρίσκεται στα τελευταία στάδια τελειοποίησης, έχει ήδη προκαλέσει ρίγη ικανοποίησης στους εργοδότες, που στοχεύουν συνεχώς στη μεγιστοποίηση της απόδοσης, και ρίγη αποστροφής στους εργαζόμενους, τους ακτιβιστές και τους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι πληροφορίες για το σύστημα, το οποίο φέρει προς το παρόν την ονομασία «Monitoring 500», διέρρευσαν από την αίτηση για την πατέντα που έχει καταθέσει στις ΗΠΑ η Microsoft. Και όπως υποστηρίζουν οι βρετανικοί «Times», που έχουν στη διάθεσή τους περισσότερες από 17 σελίδες και σχετικά σχεδιαγράμματα, το σύστημα θα εγκαθίσταται όχι μόνο στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές στα γραφεία, αλλά και στους φορητούς και στα κινητά τηλέφωνα των εργαζομένων, ώστε οι κινήσεις τους να ελέγχονται ακόμη και όταν εργάζονται εκτός γραφείου. «Ο συνδυασμός αισθητήρων, κάμερας και ενός πανέξυπνου ηλεκτρονικού εγκεφάλου, θα καταγράφει και αναλύει τις λέξεις και τα νούμερα που γράφει κάθε εργαζόμενος, τις ιστοσελίδες που επισκέπτεται, ενώ θα μετρά συνεχώς το σφυγμό, την αρτηριακή πίεση, τις αναπνοές», αναφέρεται στην αίτηση για την πατέντα. Υπογραμμίζεται ότι το «Monitoring 500» δεν μετρά απλώς την απόδοση, αλλά στοχεύει στη μέτρηση «του εργασιακού ήθους και της ειλικρίνειας» των εργαζομένων, ώστε να μην παρεκκλίνουν από τις εταιρικές νόρμες. Θα ελέγχει δηλαδή την ώρα που ο κάθε εργαζόμενος εκπληρώνει τα καθήκοντά του, ώστε να μην πηγαίνει ούτε ένα λεπτό χαμένο, θα διασταυρώνεται εάν όντως κάνει αυτό που πρέπει ή χαζεύει στο δίκτυο, και ότι εάν σερφάρει δεν εμπλέκεται σε παράνομες δραστηριότητες. Θα παρέχονται επίσης συγκριτικά στοιχεία για την απόδοσή του, την ταχύτητα, την ευσυνειδησία σε σύγκριση με τους συναδέλφους του.

ΙΩΑΝΝΑ ΝΙΩΤΗ (Πηγή: «The Times»)

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/01/2008

Ποίημα της εβδομάδας 56

Δυο άνθρωποι

Αν είδες ποτέ στη μέση του δρόμου

δυο ανθρώπους να τους πηγαίνουν με χειροπέδες

δεν αποκλείεται ο ένας να ήμουν εγώ

που με ξαναστέλναν εξορία.

Και κείνο το πρωί είχα σαν και σένα

τόσα όνειρα

για τη δουλειά που θα ‘βρισκα

για έναν περίπατο στα φώτα και στην άσφαλτο,

για λίγο ήλιο...

Και κείνος

που ξαφνικά τα σίδερα τον δέσαν στο κορμί του

είχε κι εκείνος χαραγμένα τα όνειρά του

στο αυστηρό του πρόσωπο.

(Τον πήρανε χαράματα στις έξι από τη γυναίκα του.)

Όταν βλέπεις στο δρόμο δυο ανθρώπους

με χειροπέδες

μη νομίσεις τίποτα περισσότερο

μη νομίσεις τίποτα λιγότερο.

Δυο άνθρωποι

σαν και σένα.

Τίτος Πατρίκιος