Στο Γυμνάσιο Τραχωνίου στη Λεμεσό, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που προορίζονταν για τις ειδικές αίθουσες διδασκαλίας, παραμένουν στοιβαγμένοι μέσα σε μια τάξη, απλά και μόνο για να δυσκολεύουν την μετακίνηση των μαθητών. Αχρησιμοποίητοι είναι και οι εκτυπωτές που στάλθηκαν στο σχολείο και οι οποίοι εξακολουθούν να είναι πακεταρισμένοι στα κουτιά τους. Το ίδιο πρόβλημα, σύμφωνα με εκπαιδευτικούς, παρατηρείται και σε άλλες σχολικές μονάδες. Οι λόγοι ποικίλουν. Σε κάποια σχολεία δεν υπάρχει η αναγκαία υποδομή π.χ. καλωδιώσεις για να εγκατασταθούν οι υπολογιστές και σε άλλα δεν υπάρχουν τα κατάλληλα έπιπλα για να τοποθετηθούν (!). Το υπουργείο Παιδείας από την πλευρά του, παραδέχεται ότι 1000 περίπου υπολογιστές δεν έχουν μπει ακόμα στην πρίζα. Την ίδια ώρα όμως, επισημαίνει ότι έχουν εγκατασταθεί ήδη, κάπου 9.000.
Αρμόδιος λειτουργός εξήγησε ότι λίγο πριν την εκπνοή της περσινής χρονιάς, τα σχολεία παρέλαβαν 10.300 νέους υπολογιστές. Όπως είπε, το 90% εγκαταστάθηκαν, ενώ το έργο θα ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου. Όσον αφορά στους εκτυπωτές, ανέφερε ότι θα υπάρξει κάποια καθυστέρηση, αφού πρώτα πρέπει να ολοκληρωθεί η τοποθέτηση των υπολογιστών. Σήμερα, συνέχισε, το 35% τέθηκαν σε λειτουργία και μέχρι τα τέλη του μήνα θα φτάσουν το 60%. Ερωτηθείς ποια είναι η αναλογία ηλεκτρονικών υπολογιστών ανά μαθητή, ο ίδιος έδωσε τα εξής στοιχεία: Γυμνάσια: ένας υπολογιστής ανά τέσσερις μαθητές (1:4). Λύκεια: ένας υπολογιστής ανά τρεις μαθητές (1:3), Τεχνικές Σχολές: ένας υπολογιστής ανά ενάμιση μαθητή ή δυο υπολογιστές ανά τρεις μαθητές (2:3). Δημοτικά: ένας υπολογιστής ανά πέντε σχεδόν μαθητές (1:4,8). «Εάν καθίσουν όλοι οι μαθητές την ίδια ώρα στους υπολογιστές, ισχύουν οι πιο πάνω αναλογίες», σημείωσε, διευκρινίζοντας πως εάν δεν χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα από όλα τα παιδιά, τότε η αναλογία είναι ένας προς έναν. Να σημειωθεί ότι το υπουργείο μελετά το ενδεχόμενο αγοράς υπηρεσιών (τεχνικό προσωπικό) για το συντονισμό και συντήρηση των υπολογιστών στα σχολεία. Θυμίζουμε ότι αίτημα της ΠΟΕΔ ήταν η παραχώρηση ωρών διδασκαλίας σε δασκάλους για να αναλάβουν συντονιστικό ρόλο.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ
«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» 3-10-2008
Εμείς βέβαια που ζούμε μέσα στα σχολεία, γνωρίζουμε ποιος είναι ο πραγματικός αριθμός των Η/Υ στα Δημοτικά σχολεία. Κυρίως όμως γνωρίζουμε και τις δυσκολίες που υπάρχουν, για να γίνει σωστή αξιοποίηση όσων υπάρχουν. Έλλειψη εργαστηρίων, απουσία μαθήματος βασικών γνώσεων στους Η/Υ, ανεπαρκής επιμόρφωση, απουσία τεχνικής υποστήριξης, κακοτεχνίες δικτύωσης, μικρές αίθουσες, δύσχρηστα έπιπλα και εκτυπωτές και πολλά άλλα. Προτιμούμε λοιπόν λίγα λόγια και επιτέλους έργα με προγραμματισμό και φρόνηση.
Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2008
Κανείς δεν μπορεί να «βολεύεται» μ' αυτήν την εκπαίδευση!
Χρόνια τώρα, με το άνοιγμα των σχολείων και των σχολών ανοίγει και ...αδειάζει το πορτοφόλι των λαϊκών οικογενειών. Και κάθε χρόνο, τα πράγματα δυσκολεύουν όλο και περισσότερο. Από τα περιβόητα σχολικά είδη, μέχρι τα μεγάλα χαράτσια των φροντιστηρίων και των διαφόρων κολεγίων και μέχρι το κόστος διαβίωσης και σπουδών για τους φοιτητές - σπουδαστές που ξενιτεύονται... ο γονιός καταλαβαίνει από πρώτο χέρι ότι η δήθεν δημόσια και δωρεάν Παιδεία ...τον «γδέρνει κανονικά».
Από την άλλη, νιώθει διαρκώς την αγωνία του «τι θα κάνει το παιδί μου μετά»... Από το νηπιαγωγείο μέχρι τη μεταλυκειακή και την ανώτατη εκπαίδευση, ένα ποσοστό παιδιών σπρώχνεται είτε στους ιδιώτες είτε εντελώς εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας. Μετά τον παιδικό σταθμό με τα τροφεία και τα χαράτσια του, ξεκινάει πια η αγωνία τού αν θα χωρέσει το παιδί σε ένα δημόσιο νηπιαγωγείο. Αν όχι, είναι υποχρεωτικό να πάει σε ιδιωτικό!
Στο Δημοτικό επίσης, τα πράγματα δεν είναι ρόδινα. Είναι μεγάλος ο αριθμός ειδικά των παιδιών των μεταναστών και των παιδιών με ειδικές ανάγκες που μένουν εκτός σχολείου ή (στην περίπτωση των ΑμΕΑ) δεν έχουν άλλη λύση από τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Παιδιά από απομακρυσμένα χωριά, νησιωτικές περιοχές κ.τ.λ. αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα (εκτός των άλλων και) με τη μεταφορά τους στο σχολείο: Το υπουργείο Οικονομικών με μια αινιγματική και απειλητική ανακοίνωση δήλωσε ότι το κονδύλι που διατίθεται πανελλαδικά για τη μεταφορά μαθητών είναι μεγάλο και πρέπει να μειωθεί! Κι αυτά τα προβλήματα εντείνονται ακόμα περισσότερο στο Γυμνάσιο. Εν έτει 2008 κι ενώ τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει μέχρι τώρα τάχα κόπτονται για την πάταξη του αναλφαβητισμού, δεν έχει λυθεί το ζήτημα της πρόσβασης και φοίτησης στην υποχρεωτική εκπαίδευση για ένα μεγάλο κομμάτι του παιδικού πληθυσμού. Κι αυτά δεν είναι παιδιά ενός «κατώτερου Θεού»!
Από το Λύκειο και μετά, τα ποσοστά των παιδιών των λαϊκών οικογενειών που πετιούνται εκτός εκπαίδευσης μεγαλώνουν. θυμίζουμε ότι φέτος, περίπου 40.000 παιδιά που διεκδίκησαν την εισαγωγή τους στην ανώτατη εκπαίδευση έμειναν εκτός. Οι λύσεις που προσφέρονται στους νέους αυτούς είναι και πανάκριβες και χαμηλής εκπαιδευτικής αξίας.
Μαζί με τις τσέπες αδειάζει και το μυαλό
Βέβαια, αυτό το ζήτημα με το επίπεδο που συνεχώς πέφτει και το περιεχόμενο που προσανατολίζεται στο πώς καλύτερα θα χειραγωγεί νεανικές συνειδήσεις, αγγίζει όλο το νήμα της εκπαίδευσης, από το νηπιαγωγείο μέχρι και το λύκειο και την ανώτατη εκπαίδευση.
Βιβλία και προγράμματα δίνουν έμφαση σε χρηστικές δεξιότητες, υποβαθμίζοντας άλλα απαραίτητα στοιχεία για την ανάπτυξη της νόησης των παιδιών. Από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού και κυρίως όσο μεγαλώνει η εκπαιδευτική βαθμίδα, τόσο αυξάνεται στα μαθήματα και τα βιβλία η προπαγάνδα για τις κάλπικες ευρωενωσιακές αξίες, τόσο εξυμνείται η «επιχειρηματικότητα» ως τρόπος σκέψης και τρόπος ζωής. Δηλαδή, οι νέοι εμποτίζονται σε κάθε τάξη και αμφιθέατρο με τη λογική ότι η κοινωνία «αναπτύσσεται», όταν κερδοφορούν οι επιχειρήσεις και ότι είναι ατομικό χρέος του καθενός να σκύβει το κεφάλι, να απεμπολεί δικαιώματα και να θυσιάζεται χάριν του εργοδότη του...
Γονείς και παιδιά πνίγονται συχνά μέσα σε ένα χάος εργασιών και πληροφοριών, που μπορεί να κάνουν το μάθημα και το σχολείο πιο ελκυστικό απ' ό,τι παλιότερα, αλλά στην ουσία το απομακρύνουν από το ρόλο της μετάδοσης της συσσωρευμένης γνώσης και της οικοδόμησης προσωπικότητας και τρόπου σκέψης. Βιβλία και σχολικά προγράμματα, όλο και περισσότερο αναπαράγουν την τηλεόραση και το ίντερνετ!
Η επεξεργασία αυτών των νέων βιβλίων και αναλυτικών προγραμμάτων ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ και συνεχίζεται από τη ΝΔ. Υπακούει, δε, στις κατευθύνσεις που έχουν συναποφασιστεί στην ΕΕ και στις χώρες που έχει προηγηθεί η εφαρμογή τους, είναι ήδη μετρήσιμες οι πληγές στις πρώτες φουρνιές αποφοίτων.
Σχολεία των φτωχών και σχολεία της ελίτ
Και το επόμενο βήμα είναι η εμβάθυνση της ταξικότητας της εκπαίδευσης με την παραπέρα διαφοροποίηση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων από σχολείο σε σχολείο. Το δικαίωμα της ισότητας στη μόρφωση όλων των παιδιών του λαού (όσο τουλάχιστον υπήρχε μέχρι σήμερα με κοινά προγράμματα και βιβλία για όλα τα σχολεία) θα πάει περίπατο! Οπως χαρακτηριστικά λέει ένας από τους «γκουρού» της εκπαίδευσης (σε βίντεο παραγωγής της κρατικής τηλεόρασης υπέρ της «ευέλικτης ζώνης» και της υποτιθέμενης αξιολόγησης): Είναι παράλογο να έχουμε ίδια σχολεία στο Κολωνάκι και στο Καστελόριζο!
Αλήθεια, το παιδί του Κολωνακίου έχει διαφοροποιημένες ανάγκες από το παιδί του Καστελόριζου στο να μάθει τη γλώσσα του, να μάθει μαθηματικά, να γνωρίσει τους νόμους κίνησης της φύσης και της κοινωνίας; Οχι, βέβαια! Απλά ο καπιταλισμός δεν έχει ανάγκη, εχθρεύεται τους πραγματικά μορφωμένους εργάτες. Του φτάνει απλά να έχει μια μορφωμένη ελίτ και μάλιστα μορφωμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να τον υπηρετεί, να μην υπάρχει κίνδυνος να τον ανατρέψει, ούτε καν να τον αμφισβητήσει.
Γι' αυτό και το καπιταλιστικό κράτος φροντίζει σιγά - σιγά να απεμπολεί το κόστος για την εκπαίδευση των παιδιών του λαού, να το ρίχνει στις πλάτες του ίδιου του λαού, μέσα από το πέρασμά του αρχικά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ετσι, η προοπτική της διαφοροποίησης θα διευκολυνθεί ιδιαίτερα και από τη λεγόμενη «αποκέντρωση» με τον «Καποδίστρια 2».
Δεν υπάρχουν ατομικές ή διαχειριστικές λύσεις
Γίνεται εύκολα κατανοητό ότι απέναντι σ' αυτή την κατάσταση, δεν μπορεί κανείς να τα βγάλει πέρα μόνος του. Δεν είναι λύση για το γονιό να μπει σε έναν κυκεώνα αναζήτησης του «καλύτερου» σχολείου, του «καλύτερου» δασκάλου, του «καλύτερου» μεταπτυχιακού κ.ο.κ. Γιατί η μάχη του αυτή είναι εξοντωτική, άνιση και τελικά, σε ένα μεγάλο βαθμό, είναι αναποτελεσματική αφού ο ατομικός αγώνας δεν μπορεί να εξαλείψει την κοινωνική ανισότητα. Στις μέρες μας, το «αμερικάνικο όνειρο» είναι μια εικόνα που έχει ξεθωριάσει εντελώς...
Με άλλα λόγια, τα πραγματικά και μεγάλα προβλήματα της εκπαίδευσης γίνονται όλο και πιο σύνθετα και δεν ανακουφίζονται αν αποσυρθεί απλά ένα βιβλίο ή αν βελτιωθεί ένα σχολικό κτίριο. Είναι βέβαια απαραίτητος ο αγώνας και για τα κτίρια και για τα προαύλια και για κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζουν γονείς, δάσκαλοι και παιδιά σε κάθε σχολείο, ωστόσο αν δε συνδεθεί ο αγώνας για την Παιδεία με την πάλη για ριζικές αλλαγές συνολικά στην κοινωνία και την οικονομία, δε θα αλλάξει κλίση ο κατήφορος του εκπαιδευτικού συστήματος για τη μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών του λαού.
Γιάννα ΣΤΡΕΒΙΝΑ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 14-9-2008
Από την άλλη, νιώθει διαρκώς την αγωνία του «τι θα κάνει το παιδί μου μετά»... Από το νηπιαγωγείο μέχρι τη μεταλυκειακή και την ανώτατη εκπαίδευση, ένα ποσοστό παιδιών σπρώχνεται είτε στους ιδιώτες είτε εντελώς εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας. Μετά τον παιδικό σταθμό με τα τροφεία και τα χαράτσια του, ξεκινάει πια η αγωνία τού αν θα χωρέσει το παιδί σε ένα δημόσιο νηπιαγωγείο. Αν όχι, είναι υποχρεωτικό να πάει σε ιδιωτικό!
Στο Δημοτικό επίσης, τα πράγματα δεν είναι ρόδινα. Είναι μεγάλος ο αριθμός ειδικά των παιδιών των μεταναστών και των παιδιών με ειδικές ανάγκες που μένουν εκτός σχολείου ή (στην περίπτωση των ΑμΕΑ) δεν έχουν άλλη λύση από τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Παιδιά από απομακρυσμένα χωριά, νησιωτικές περιοχές κ.τ.λ. αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα (εκτός των άλλων και) με τη μεταφορά τους στο σχολείο: Το υπουργείο Οικονομικών με μια αινιγματική και απειλητική ανακοίνωση δήλωσε ότι το κονδύλι που διατίθεται πανελλαδικά για τη μεταφορά μαθητών είναι μεγάλο και πρέπει να μειωθεί! Κι αυτά τα προβλήματα εντείνονται ακόμα περισσότερο στο Γυμνάσιο. Εν έτει 2008 κι ενώ τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει μέχρι τώρα τάχα κόπτονται για την πάταξη του αναλφαβητισμού, δεν έχει λυθεί το ζήτημα της πρόσβασης και φοίτησης στην υποχρεωτική εκπαίδευση για ένα μεγάλο κομμάτι του παιδικού πληθυσμού. Κι αυτά δεν είναι παιδιά ενός «κατώτερου Θεού»!
Από το Λύκειο και μετά, τα ποσοστά των παιδιών των λαϊκών οικογενειών που πετιούνται εκτός εκπαίδευσης μεγαλώνουν. θυμίζουμε ότι φέτος, περίπου 40.000 παιδιά που διεκδίκησαν την εισαγωγή τους στην ανώτατη εκπαίδευση έμειναν εκτός. Οι λύσεις που προσφέρονται στους νέους αυτούς είναι και πανάκριβες και χαμηλής εκπαιδευτικής αξίας.
Μαζί με τις τσέπες αδειάζει και το μυαλό
Βέβαια, αυτό το ζήτημα με το επίπεδο που συνεχώς πέφτει και το περιεχόμενο που προσανατολίζεται στο πώς καλύτερα θα χειραγωγεί νεανικές συνειδήσεις, αγγίζει όλο το νήμα της εκπαίδευσης, από το νηπιαγωγείο μέχρι και το λύκειο και την ανώτατη εκπαίδευση.
Βιβλία και προγράμματα δίνουν έμφαση σε χρηστικές δεξιότητες, υποβαθμίζοντας άλλα απαραίτητα στοιχεία για την ανάπτυξη της νόησης των παιδιών. Από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού και κυρίως όσο μεγαλώνει η εκπαιδευτική βαθμίδα, τόσο αυξάνεται στα μαθήματα και τα βιβλία η προπαγάνδα για τις κάλπικες ευρωενωσιακές αξίες, τόσο εξυμνείται η «επιχειρηματικότητα» ως τρόπος σκέψης και τρόπος ζωής. Δηλαδή, οι νέοι εμποτίζονται σε κάθε τάξη και αμφιθέατρο με τη λογική ότι η κοινωνία «αναπτύσσεται», όταν κερδοφορούν οι επιχειρήσεις και ότι είναι ατομικό χρέος του καθενός να σκύβει το κεφάλι, να απεμπολεί δικαιώματα και να θυσιάζεται χάριν του εργοδότη του...
Γονείς και παιδιά πνίγονται συχνά μέσα σε ένα χάος εργασιών και πληροφοριών, που μπορεί να κάνουν το μάθημα και το σχολείο πιο ελκυστικό απ' ό,τι παλιότερα, αλλά στην ουσία το απομακρύνουν από το ρόλο της μετάδοσης της συσσωρευμένης γνώσης και της οικοδόμησης προσωπικότητας και τρόπου σκέψης. Βιβλία και σχολικά προγράμματα, όλο και περισσότερο αναπαράγουν την τηλεόραση και το ίντερνετ!
Η επεξεργασία αυτών των νέων βιβλίων και αναλυτικών προγραμμάτων ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ και συνεχίζεται από τη ΝΔ. Υπακούει, δε, στις κατευθύνσεις που έχουν συναποφασιστεί στην ΕΕ και στις χώρες που έχει προηγηθεί η εφαρμογή τους, είναι ήδη μετρήσιμες οι πληγές στις πρώτες φουρνιές αποφοίτων.
Σχολεία των φτωχών και σχολεία της ελίτ
Και το επόμενο βήμα είναι η εμβάθυνση της ταξικότητας της εκπαίδευσης με την παραπέρα διαφοροποίηση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων από σχολείο σε σχολείο. Το δικαίωμα της ισότητας στη μόρφωση όλων των παιδιών του λαού (όσο τουλάχιστον υπήρχε μέχρι σήμερα με κοινά προγράμματα και βιβλία για όλα τα σχολεία) θα πάει περίπατο! Οπως χαρακτηριστικά λέει ένας από τους «γκουρού» της εκπαίδευσης (σε βίντεο παραγωγής της κρατικής τηλεόρασης υπέρ της «ευέλικτης ζώνης» και της υποτιθέμενης αξιολόγησης): Είναι παράλογο να έχουμε ίδια σχολεία στο Κολωνάκι και στο Καστελόριζο!
Αλήθεια, το παιδί του Κολωνακίου έχει διαφοροποιημένες ανάγκες από το παιδί του Καστελόριζου στο να μάθει τη γλώσσα του, να μάθει μαθηματικά, να γνωρίσει τους νόμους κίνησης της φύσης και της κοινωνίας; Οχι, βέβαια! Απλά ο καπιταλισμός δεν έχει ανάγκη, εχθρεύεται τους πραγματικά μορφωμένους εργάτες. Του φτάνει απλά να έχει μια μορφωμένη ελίτ και μάλιστα μορφωμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να τον υπηρετεί, να μην υπάρχει κίνδυνος να τον ανατρέψει, ούτε καν να τον αμφισβητήσει.
Γι' αυτό και το καπιταλιστικό κράτος φροντίζει σιγά - σιγά να απεμπολεί το κόστος για την εκπαίδευση των παιδιών του λαού, να το ρίχνει στις πλάτες του ίδιου του λαού, μέσα από το πέρασμά του αρχικά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ετσι, η προοπτική της διαφοροποίησης θα διευκολυνθεί ιδιαίτερα και από τη λεγόμενη «αποκέντρωση» με τον «Καποδίστρια 2».
Δεν υπάρχουν ατομικές ή διαχειριστικές λύσεις
Γίνεται εύκολα κατανοητό ότι απέναντι σ' αυτή την κατάσταση, δεν μπορεί κανείς να τα βγάλει πέρα μόνος του. Δεν είναι λύση για το γονιό να μπει σε έναν κυκεώνα αναζήτησης του «καλύτερου» σχολείου, του «καλύτερου» δασκάλου, του «καλύτερου» μεταπτυχιακού κ.ο.κ. Γιατί η μάχη του αυτή είναι εξοντωτική, άνιση και τελικά, σε ένα μεγάλο βαθμό, είναι αναποτελεσματική αφού ο ατομικός αγώνας δεν μπορεί να εξαλείψει την κοινωνική ανισότητα. Στις μέρες μας, το «αμερικάνικο όνειρο» είναι μια εικόνα που έχει ξεθωριάσει εντελώς...
Με άλλα λόγια, τα πραγματικά και μεγάλα προβλήματα της εκπαίδευσης γίνονται όλο και πιο σύνθετα και δεν ανακουφίζονται αν αποσυρθεί απλά ένα βιβλίο ή αν βελτιωθεί ένα σχολικό κτίριο. Είναι βέβαια απαραίτητος ο αγώνας και για τα κτίρια και για τα προαύλια και για κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζουν γονείς, δάσκαλοι και παιδιά σε κάθε σχολείο, ωστόσο αν δε συνδεθεί ο αγώνας για την Παιδεία με την πάλη για ριζικές αλλαγές συνολικά στην κοινωνία και την οικονομία, δε θα αλλάξει κλίση ο κατήφορος του εκπαιδευτικού συστήματος για τη μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών του λαού.
Γιάννα ΣΤΡΕΒΙΝΑ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 14-9-2008
Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2008
Ποίημα της εβδομάδας 92
Γύμνασμα
Δοκίμαζε, συνέχιζε τα γυμνάσματά σου.
Κοίτα που κ’ η θάλασσα ανακατεύει συνεχώς
ουρανό και φύκια
πασχίζοντας να βρει το σωστό της χρώμα.
Άρης Αλεξάνδρου
Δοκίμαζε, συνέχιζε τα γυμνάσματά σου.
Κοίτα που κ’ η θάλασσα ανακατεύει συνεχώς
ουρανό και φύκια
πασχίζοντας να βρει το σωστό της χρώμα.
Άρης Αλεξάνδρου
Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2008
Ημέρα του εκπαιδευτικού
Ενημέρωση από το Επαρχιακό Γραφείο ΠΟΕΔ Λευκωσίας για την ημέρα του εκπαιδευτικού.
θΕΜΑ: Εκδηλώσεις για τη μέρα του Εκπαιδευτικού, 5 Οκτωβρίου 2008
Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Το Επαρχιακό Γραφείο ΠΟΕΔ Λευκωσίας, απευθύνει θερμό χαιρετισμό σε όλους τους εκπαιδευτικούς με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα του Εκπαιδευτικού, όπως καθιερώθηκε η 5η Οκτωβρίου, από την UNESCO to 1994.
Σήμερα, 5 Οκτωβρίου 2008, γιορτάζουν αυτοί που δημιουργούν τη νέα κοινωνία, αυτοί που πλάθουν χαρακτήρες, που διαπαιδαγωγούν ενεργούς πολίτες με δημοκρατικά ιδεώδη, κοινωνικές ευαισθησίες και αγάπη για την πατρίδα τους, γιορτάζουν αυτοί που διαμορφώνουν ανθρώπους με κριτική σκέψη και σύγχρονες αντιλήψεις, γιορτάζουν οι εκπαιδευτικοί – ο κορμός κάθε κοινωνίας.
Ως Επαρχιακό Γραφείο της Π.Ο.Ε.Δ Λευκωσίας, επιθυμώντας να συμβάλουμε στον εορτασμό της συγκεκριμένης επετείου, νιώθουμε την ανάγκη να τιμήσουμε το μαχόμενο εκπαιδευτικό που με ποιότητα και δημιουργικότητα κρατά τη δημόσια πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε πολύ ψηλά επίπεδα.
Για το λόγο αυτό, κατά τις προγραμματισμένες επισκέψεις των κλιμακίων μας, την Τρίτη 7/10 και την Πέμπτη 9/10, έχουμε αποφασίσει όπως επιδοθούν σχετικά αναμνηστικά σε αριθμό διδασκαλικών συλλόγων. Οι Διευθύνσεις των συγκεκριμένων σχολικών μονάδων θα ενημερωθούν τηλεφωνικά για το πρόγραμμα των επισκέψεων.
Ταυτόχρονα, επιθυμούμε να ενημερώσουμε τους εκπαιδευτικούς της Επαρχίας Λευκωσίας ότι το Επαρχιακό Γραφείο ΠΟΕΔ Λευκωσίας έχει συμφωνήσει με τα ακόλουθα βιβλιοπωλεία, για να ισχύει ειδική έκπτωση για τους εκπαιδευτικούς από τη Δευτέρα 6 Οκτωβρίου μέχρι την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου, εφόσον επιδείξουν την κάρτα μέλους της Π.Ο.Ε.Δ.
1. ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ, Βυζαντίου 29Α, Στρόβολος, 22666909, έκπτωση 30% στις εκδόσεις «ΛΙΒΑΝΗ» και στις εκδόσεις «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ».
2. ΕΚΔΟΧΗ, Λεωφ. Θάλασσας 58, Λευκωσία, 22871158, έκπτωση 30% στις εκδόσεις «ΛΙΒΑΝΗ» και στις εκδόσεις «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ».
3. MAYROMATIS BKS & STATIONERY LTD, στα Δέκα Βιβλιοπωλεία της Εταιρείας, 77777650, έκπτωση 25 %, εκτός από τα βιβλία που είναι προσφορά.
4. ΤΑ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, Λεωφ. Ομήρου 3Κ , Λευκωσία, 22672801, έκπτωση 20 % και δώρο ένα βιβλίο για αγορές πάνω από 50 ευρώ.
5. ΕΝΑ ΣΥΝ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, Αγίου Γεωργίου 29, Λακατάμεια, 22382075, έκπτωση 20 % μόνον για αγορά βιβλίων.
6. ΤΟ ΦΩΣ, Κοραή 20-26, πλατεία Αρχιεπισκοπής, 22430301, έκπτωση 15-20%.
7. ΠΕΡΓΑΜΟΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, Βασιλέως Παύλου 12-12Α, Λευκωσία, 22676343, έκπτωση 10-15%.
8. ΣΟΛΩΝΕΙΟ Κέντρο Βιβλίου, Βυζαντίου 24, Στρόβολος, 22666799, έκπτωση 10 %
θΕΜΑ: Εκδηλώσεις για τη μέρα του Εκπαιδευτικού, 5 Οκτωβρίου 2008
Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Το Επαρχιακό Γραφείο ΠΟΕΔ Λευκωσίας, απευθύνει θερμό χαιρετισμό σε όλους τους εκπαιδευτικούς με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα του Εκπαιδευτικού, όπως καθιερώθηκε η 5η Οκτωβρίου, από την UNESCO to 1994.
Σήμερα, 5 Οκτωβρίου 2008, γιορτάζουν αυτοί που δημιουργούν τη νέα κοινωνία, αυτοί που πλάθουν χαρακτήρες, που διαπαιδαγωγούν ενεργούς πολίτες με δημοκρατικά ιδεώδη, κοινωνικές ευαισθησίες και αγάπη για την πατρίδα τους, γιορτάζουν αυτοί που διαμορφώνουν ανθρώπους με κριτική σκέψη και σύγχρονες αντιλήψεις, γιορτάζουν οι εκπαιδευτικοί – ο κορμός κάθε κοινωνίας.
Ως Επαρχιακό Γραφείο της Π.Ο.Ε.Δ Λευκωσίας, επιθυμώντας να συμβάλουμε στον εορτασμό της συγκεκριμένης επετείου, νιώθουμε την ανάγκη να τιμήσουμε το μαχόμενο εκπαιδευτικό που με ποιότητα και δημιουργικότητα κρατά τη δημόσια πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε πολύ ψηλά επίπεδα.
Για το λόγο αυτό, κατά τις προγραμματισμένες επισκέψεις των κλιμακίων μας, την Τρίτη 7/10 και την Πέμπτη 9/10, έχουμε αποφασίσει όπως επιδοθούν σχετικά αναμνηστικά σε αριθμό διδασκαλικών συλλόγων. Οι Διευθύνσεις των συγκεκριμένων σχολικών μονάδων θα ενημερωθούν τηλεφωνικά για το πρόγραμμα των επισκέψεων.
Ταυτόχρονα, επιθυμούμε να ενημερώσουμε τους εκπαιδευτικούς της Επαρχίας Λευκωσίας ότι το Επαρχιακό Γραφείο ΠΟΕΔ Λευκωσίας έχει συμφωνήσει με τα ακόλουθα βιβλιοπωλεία, για να ισχύει ειδική έκπτωση για τους εκπαιδευτικούς από τη Δευτέρα 6 Οκτωβρίου μέχρι την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου, εφόσον επιδείξουν την κάρτα μέλους της Π.Ο.Ε.Δ.
1. ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ, Βυζαντίου 29Α, Στρόβολος, 22666909, έκπτωση 30% στις εκδόσεις «ΛΙΒΑΝΗ» και στις εκδόσεις «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ».
2. ΕΚΔΟΧΗ, Λεωφ. Θάλασσας 58, Λευκωσία, 22871158, έκπτωση 30% στις εκδόσεις «ΛΙΒΑΝΗ» και στις εκδόσεις «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ».
3. MAYROMATIS BKS & STATIONERY LTD, στα Δέκα Βιβλιοπωλεία της Εταιρείας, 77777650, έκπτωση 25 %, εκτός από τα βιβλία που είναι προσφορά.
4. ΤΑ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, Λεωφ. Ομήρου 3Κ , Λευκωσία, 22672801, έκπτωση 20 % και δώρο ένα βιβλίο για αγορές πάνω από 50 ευρώ.
5. ΕΝΑ ΣΥΝ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, Αγίου Γεωργίου 29, Λακατάμεια, 22382075, έκπτωση 20 % μόνον για αγορά βιβλίων.
6. ΤΟ ΦΩΣ, Κοραή 20-26, πλατεία Αρχιεπισκοπής, 22430301, έκπτωση 15-20%.
7. ΠΕΡΓΑΜΟΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, Βασιλέως Παύλου 12-12Α, Λευκωσία, 22676343, έκπτωση 10-15%.
8. ΣΟΛΩΝΕΙΟ Κέντρο Βιβλίου, Βυζαντίου 24, Στρόβολος, 22666799, έκπτωση 10 %
Κλαδικές επιτροπές Επαρχιακού Γραφείου ΠΟΕΔ Λευκωσίας
Ενημέρωση από το Επαρχιακό Γραφείο ΠΟΕΔ Λευκωσίας
Προς τις συναδέλφισσες και συναδέλφους
του Επαρχιακού Γραφείου ΠΟΕΔ Λ/σίας
ΘΕΜΑ : Κλαδικές Επιτροπές ΠΟΕΔ Λευκωσίας
Συναδέλφισσες,Συνάδελφοι,
H ΠΟΕΔ Λευκωσίας σας ενημερώνει ότι οι Κλαδικές Επιτροπές της Επαρχίας μας ξεκινούν τη λειτουργία τους μέσα στο μήνα Οκτώβριο, με την εκλογή νέων Επαρχιακών Συμβουλίων.
«Ο ρόλος των Κλαδικών Επιτροπών είναι συμβουλευτικός. Μπορούν, όμως, να έχουν λόγο στα θέματα που τους αφορούν και μπορούν να υποβάλλουν σχετικά εισηγήσεις, ανάλογα με την επαρχιακή ή παγκύπρια σύνθεσή τους, στις επαρχιακές επιτροπές ή στο Δ.Σ. . Μπορούν επίσης να συμμετέχουν, αν τους ζητηθεί, στις συνεδρίες διαφόρων οργάνων της ΠΟΕΔ για να εκθέτουν τις απόψεις και τις θέσεις τους πάνω στα θέματα που τους αφορούν.», άρθρο 27.3 του καταστατικού της ΠΟΕΔ.
Στόχος του Επαρχιακού Γραφείου ΠΟΕΔ Λευκωσίας είναι η εμπλοκή περισσότερων συναδέλφων και συναδελφισσών στις δραστηριότητες της Οργάνωσης. Με το σκεπτικό αυτό απευθύνουμε πρόσκληση σε όλους, για ενεργή συμμετοχή και δραστηριοποίηση στις Επιτροπές, ανακοινώνοντας ταυτόχρονα τις πρώτες συγκεντρώσεις.
Οι συναντήσεις θα πραγματοποιηθούν στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Δ.Σ της ΠΟΕΔ, Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ΄18,( 5ος όροφος ) και έχουν προγραμματιστεί ως εξής:
- Κλαδική Επιτροπή Διευθυντών Δευτέρα 13/10/08, ώρα 17:00
- Κλαδική Ειδικής Εκπαίδευσης Δευτέρα 13/10/08, ώρα 18 :00
- Κλαδική Επιτροπή Νηπιαγωγών Πέμπτη 16/10/08, ώρα 17:30
- Αθλητική Επιτροπή Δευτέρα 20/10/08, ώρα 17:00
- Πολιτιστική Επιτροπή Πέμπτη 23/10/08, ώρα 17:30
Προς τις συναδέλφισσες και συναδέλφους
του Επαρχιακού Γραφείου ΠΟΕΔ Λ/σίας
ΘΕΜΑ : Κλαδικές Επιτροπές ΠΟΕΔ Λευκωσίας
Συναδέλφισσες,Συνάδελφοι,
H ΠΟΕΔ Λευκωσίας σας ενημερώνει ότι οι Κλαδικές Επιτροπές της Επαρχίας μας ξεκινούν τη λειτουργία τους μέσα στο μήνα Οκτώβριο, με την εκλογή νέων Επαρχιακών Συμβουλίων.
«Ο ρόλος των Κλαδικών Επιτροπών είναι συμβουλευτικός. Μπορούν, όμως, να έχουν λόγο στα θέματα που τους αφορούν και μπορούν να υποβάλλουν σχετικά εισηγήσεις, ανάλογα με την επαρχιακή ή παγκύπρια σύνθεσή τους, στις επαρχιακές επιτροπές ή στο Δ.Σ. . Μπορούν επίσης να συμμετέχουν, αν τους ζητηθεί, στις συνεδρίες διαφόρων οργάνων της ΠΟΕΔ για να εκθέτουν τις απόψεις και τις θέσεις τους πάνω στα θέματα που τους αφορούν.», άρθρο 27.3 του καταστατικού της ΠΟΕΔ.
Στόχος του Επαρχιακού Γραφείου ΠΟΕΔ Λευκωσίας είναι η εμπλοκή περισσότερων συναδέλφων και συναδελφισσών στις δραστηριότητες της Οργάνωσης. Με το σκεπτικό αυτό απευθύνουμε πρόσκληση σε όλους, για ενεργή συμμετοχή και δραστηριοποίηση στις Επιτροπές, ανακοινώνοντας ταυτόχρονα τις πρώτες συγκεντρώσεις.
Οι συναντήσεις θα πραγματοποιηθούν στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Δ.Σ της ΠΟΕΔ, Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ΄18,( 5ος όροφος ) και έχουν προγραμματιστεί ως εξής:
- Κλαδική Επιτροπή Διευθυντών Δευτέρα 13/10/08, ώρα 17:00
- Κλαδική Ειδικής Εκπαίδευσης Δευτέρα 13/10/08, ώρα 18 :00
- Κλαδική Επιτροπή Νηπιαγωγών Πέμπτη 16/10/08, ώρα 17:30
- Αθλητική Επιτροπή Δευτέρα 20/10/08, ώρα 17:00
- Πολιτιστική Επιτροπή Πέμπτη 23/10/08, ώρα 17:30
Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2008
Ποίημα της εβδομάδας 91
Είμαστε υπεύθυνοι
Για να χτίσουν μια καλύβα
παίρνουν κοκκινόχωμα νερό ζυμώνουνε τη λάσπη με τα πόδια
ρίχνοντας άχυρο τριμμένο για να δέσουν τα πλιθιά όταν
τ’ αραδιάσουνε στον ήλιο.
Εμείς το μόνο που ‘χαμε ήταν στάχτη αίμα και σκουριασμένο
συρματόπλεγμα.
Χρόνια και χρόνια τώρα πασχίζω να στεριώσω το μικρό πλιθί
μου μ’ αυτά τα υλικά
χρόνια πασχίζουμε να χτίσουμε τον κόσμο
να τον μεταμορφώσουμε
ζυμώνουμε τη λάσπη και συνεχώς διαλύεται
απ’ τις προλήψεις τις βροχές τις προδοσίες.
Είμαστε υπεύθυνοι για τα υλικά
για τις λιποψυχίες μας
είμαστε υπεύθυνοι για την επιμονή μας
να ζυμώνουμε ακόμα με τα γυμνά μας πόδια
τη στάχτη και το αίμα.
Άρης Αλεξάνδρου
Για να χτίσουν μια καλύβα
παίρνουν κοκκινόχωμα νερό ζυμώνουνε τη λάσπη με τα πόδια
ρίχνοντας άχυρο τριμμένο για να δέσουν τα πλιθιά όταν
τ’ αραδιάσουνε στον ήλιο.
Εμείς το μόνο που ‘χαμε ήταν στάχτη αίμα και σκουριασμένο
συρματόπλεγμα.
Χρόνια και χρόνια τώρα πασχίζω να στεριώσω το μικρό πλιθί
μου μ’ αυτά τα υλικά
χρόνια πασχίζουμε να χτίσουμε τον κόσμο
να τον μεταμορφώσουμε
ζυμώνουμε τη λάσπη και συνεχώς διαλύεται
απ’ τις προλήψεις τις βροχές τις προδοσίες.
Είμαστε υπεύθυνοι για τα υλικά
για τις λιποψυχίες μας
είμαστε υπεύθυνοι για την επιμονή μας
να ζυμώνουμε ακόμα με τα γυμνά μας πόδια
τη στάχτη και το αίμα.
Άρης Αλεξάνδρου
Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2008
Ποίημα της εβδομάδας 90
Υποσημείωση
Φίλε ή αντίπαλε μην τ' αναγγείλεις πουθενά.
Δεσμώτης τήδε ίσταμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος.
Άρης Αλεξάνδρου
Φίλε ή αντίπαλε μην τ' αναγγείλεις πουθενά.
Δεσμώτης τήδε ίσταμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος.
Άρης Αλεξάνδρου
Να δούμε το θάνατό μας τρώγοντας;
Είναι χρόνια τώρα, που με καταδιώκει μία φαντασίωση. Την οποία, αν είχα τις γνώσεις και τις δυνατότητες, θα φρόντιζα να κάνω πράξη.
Δηλαδή, να κατεβάσω τους πομπούς των τηλεοράσεων σε όλο τον πλανήτη για ένα απροσδιόριστο διάστημα. Ξαφνικά, όλες οι τηλεοράσεις, να γεμίσουν με παράσιτα, να μην εκπέμπουν τίποτα εκτός από "χιόνια".
Ένας καλός φίλος και διακεκριμένος ψυχίατρος στον οποίο είχα εκμυστηρευτεί το...τρομοκρατικό μου όραμα, πριν χρόνια στην Αθήνα, μου είπε, πως αν συνέβαινε αυτό, θα είχαμε πρώτα ένα κύμα αδιανόητων καβγάδων μεταξύ των ανθρώπων, μετά ένα κύμα μαζικών αυτοκτονιών και τέλος ένα μεγάλο κύμα έξαρσης των καταθλιπτικών φαινομένων ακόμα και με οργανικά συμπτώματα.
Δηλαδή; του είπα... Δηλαδή, μου απάντησε, τα ίδια περίπου συμπτώματα που έχουν οι τοξικομανείς σε συνθήκες στέρησης. Ναι, ακριβώς, απάντησε, για να συμπληρώσει πως η τηλεόραση είναι εξίσου εθιστική με το τσιγάρο και άλλες χημικές ουσίες.
Και μετά; Τον ξαναρώτησα...
Και μετά, μου απάντησε, υπάρχει μια πολύ μεγάλη πιθανότητα, ίσως βεβαιότητα, πως θα είχαμε ένα πρωτοφανές μαζικό ξέσπασμα κατά των Κυβερνήσεων, κατά πάσας Αρχής, με αίτημα την επιστροφή στην ανθρώπινη ζωή, την επιστροφή σε ανθρώπινους δεσμούς , τη φύση κλπ. Θα έχουμε μία πλήρη αντιστροφή του τρόπου σκέψης τόσο μεγάλη που δεν είναι δυνατόν να υπολογιστεί. Στην πραγματικότητα, θα έχουμε Επιστροφή στη Σκέψη.
Έχετε προσέξει αγαπητοί αναγνώστες πώς φτιάχνονται πια οι ειδήσεις; Το ρεπορτάζ, ανάλογα με το θέμα και τη "δραματικότητά" του, είναι συνοδευμένο από μουσική και υπότιτλους, και ο δημοσιογράφος κάνει μια "παλλόμενη" εισαγωγή με φωνή που προσπαθεί να είναι γεμάτη νόημα. Με άλλα λόγια, το όλον θυμίζει περισσότερο τρέιλερ κινηματογραφικής ταινίας που υποβάλλει συναισθηματικά παρά "είδηση".
Και ας μην το υποτιμάμε αυτό στο ρόλο που παίζει. Γιατί, ακριβώς αυτή η λεπτομέρεια είναι που ακυρώνει τη δυναμική τής είδησης και την καθιστά "θέαμα" που δεν μας αφορά. Είναι... "ταινία".
Ξέρετε ποια είναι η λιγότερο πετυχημένη ζώνη του Euronews; Η γνωστή "no comment" στην οποία προβάλλονται ρεπορτάζ χωρίς ίχνος αφήγησης, μουσικής και άλλου δραματικού στοιχείου. Ο λόγος απλός. Η αλήθεια πονάει και ενοχλεί. Μας βγάζει από τη βολική θέση του θεατή. Και είναι καταμετρημένο πως όταν το Euronews προβάλλει τη συγκεκριμένη εκπομπή κάθε μέρα, εκατομμύρια τηλεθεατές γυρίζουν την τηλεόραση αλλού. Συνήθως μάλιστα, όχι σε άλλο ειδησεογραφικό κανάλι, αλλά σε μουσικό. Για...αντίδοτο!
Κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στο διαδίκτυο ένα ντοκουμέντο(;) που αρκετά πειστικά θέλει να αποδείξει πως τα ρεπορτάζ στη Γεωργία που υποτίθεται πως αναδεικνύουν τη βία των Ρώσων είναι όλα στημένα, πως έχουν χρησιμοποιηθεί ηθοποιοί και πως όλες οι εικόνες που είδε η Δύση στην τηλεόραση και που κατά κανόνα προκαλούσαν την υπέρ των Γεωργιανών συμπάθεια, ήταν σκηνοθετημένα.
Δεν είμαι σε θέση να ελέγξω την πραγματικότητα. Όμως, είμαι σε θέση να πω ότι όλοι μας πια, είμαστε ζαλισμένοι από τις "ειδήσεις", τον τρόμο που παράγουν και τον εντυπωσιασμό που θέλουν να προκαλούν τα κανάλια στο παιγνίδι της θεαματικότητας.
Κάπου μεταξύ μπριζόλας και αναψυκτικού, ανάμεσα σε δυο γουλιές και μια μπουκιά, είδαμε τον δεμένο πισθάγκωνα σερνόμενο στο πάτωμα κρατούμενο του Γκουαντάναμο, τον αποκεφαλισμό ενός ομήρου στο Ιράκ, τα παιδιά με τα τυφέκια στην Παλαιστίνη, όλα μπερδεμένα και ανακατωμένα με το τελευταίο κλιπ της Δέσποινας Βανδή, μια συνέντευξη του Ρουβά, τον Εφραίμ από το Βατοπέδι, τις ιπποδρομίες στο Kent κλπ.
Και όλα χάνουν το μέτρο και την αξία τους.
Έτσι, ακυρώνονται συστηματικά οι αυθεντικές συναισθηματικές και λογικές μας αντιδράσεις.
Με τον αχταρμά των εντυπώσεων που δυναμιτίζει κάθε λογική και κριτική διεργασία.
Και ο κουρασμένος ανθρωπάκος, που από το πρωί τρέχει για να επιβιώσει, να πληρώσει τις δόσεις του και να καλύψει τις υποχρεώσεις του, πέφτει μισολιπόθυμος στον καναπέ κάθε βράδυ και δέχεται την ομοβροντία των εικόνων. Των εικόνων στις οποίες και ο ίδιος συμμετέχει.
Γιατί αύριο, ο θάνατός του μπορεί να γίνει θέαμα από μια κάμερα που ήταν στημένη στο δρόμο πιο πέρα. Όλα εικόνα.
Εικόνα και η ίδια η ζωή. Και εν τέλει, αντί να ζούμε τη ζωή, "ζούμε" την εικόνα της, σκηνοθετημένη από κάποιους άλλους με τη δική μας ανοχή.
Η υπερθέρμανση του πλανήτη, το λιώσιμο των πάγων, ο θάνατός μας δηλαδή, τείνει να γίνει και αυτός, άλλο ένα υπερθέαμα.
Οι συνεχείς καταστροφές από κυκλώνες και τυφώνες επίσης. Η παγκόσμια οικονομική κρίση, η αφόρητη πίεση που αυτή τη στιγμή εξουδετερώνει εκατομμύρια ανθρώπους οικονομικά σε όλον τον πλανήτη, το ίδιο.
Η Κοινωνία του Θεάματος, όπως την περιέγραψε από το 1967 κιόλας ο Γκυ Ντεμπόρ όχι μόνο δεν έχει ξεπεραστεί, αλλά εξελίσσεται ακόμα. Το χειρότερο είναι πως συνήθως την ελέγχουν και την παράγουν άνθρωποι ουσιαστικά αναλφάβητοι. Οι οποίοι τακτικά απλά καλλιεργούν τα συναισθήματα που βολεύουν τις εξουσίες. Και οι εξουσίες μόνο με ένα συναίσθημα βολεύεται. Αυτό του φόβου.
Εμείς; Εμείς απουσιάζουμε.
Είμαστε καρφωμένοι στις οθόνες μας και παρακολουθούμε το τέλος μας.
Γιώργος Πήττας
«ΠΟΛΙΤΗΣ» - 20/09/2008
Δηλαδή, να κατεβάσω τους πομπούς των τηλεοράσεων σε όλο τον πλανήτη για ένα απροσδιόριστο διάστημα. Ξαφνικά, όλες οι τηλεοράσεις, να γεμίσουν με παράσιτα, να μην εκπέμπουν τίποτα εκτός από "χιόνια".
Ένας καλός φίλος και διακεκριμένος ψυχίατρος στον οποίο είχα εκμυστηρευτεί το...τρομοκρατικό μου όραμα, πριν χρόνια στην Αθήνα, μου είπε, πως αν συνέβαινε αυτό, θα είχαμε πρώτα ένα κύμα αδιανόητων καβγάδων μεταξύ των ανθρώπων, μετά ένα κύμα μαζικών αυτοκτονιών και τέλος ένα μεγάλο κύμα έξαρσης των καταθλιπτικών φαινομένων ακόμα και με οργανικά συμπτώματα.
Δηλαδή; του είπα... Δηλαδή, μου απάντησε, τα ίδια περίπου συμπτώματα που έχουν οι τοξικομανείς σε συνθήκες στέρησης. Ναι, ακριβώς, απάντησε, για να συμπληρώσει πως η τηλεόραση είναι εξίσου εθιστική με το τσιγάρο και άλλες χημικές ουσίες.
Και μετά; Τον ξαναρώτησα...
Και μετά, μου απάντησε, υπάρχει μια πολύ μεγάλη πιθανότητα, ίσως βεβαιότητα, πως θα είχαμε ένα πρωτοφανές μαζικό ξέσπασμα κατά των Κυβερνήσεων, κατά πάσας Αρχής, με αίτημα την επιστροφή στην ανθρώπινη ζωή, την επιστροφή σε ανθρώπινους δεσμούς , τη φύση κλπ. Θα έχουμε μία πλήρη αντιστροφή του τρόπου σκέψης τόσο μεγάλη που δεν είναι δυνατόν να υπολογιστεί. Στην πραγματικότητα, θα έχουμε Επιστροφή στη Σκέψη.
Έχετε προσέξει αγαπητοί αναγνώστες πώς φτιάχνονται πια οι ειδήσεις; Το ρεπορτάζ, ανάλογα με το θέμα και τη "δραματικότητά" του, είναι συνοδευμένο από μουσική και υπότιτλους, και ο δημοσιογράφος κάνει μια "παλλόμενη" εισαγωγή με φωνή που προσπαθεί να είναι γεμάτη νόημα. Με άλλα λόγια, το όλον θυμίζει περισσότερο τρέιλερ κινηματογραφικής ταινίας που υποβάλλει συναισθηματικά παρά "είδηση".
Και ας μην το υποτιμάμε αυτό στο ρόλο που παίζει. Γιατί, ακριβώς αυτή η λεπτομέρεια είναι που ακυρώνει τη δυναμική τής είδησης και την καθιστά "θέαμα" που δεν μας αφορά. Είναι... "ταινία".
Ξέρετε ποια είναι η λιγότερο πετυχημένη ζώνη του Euronews; Η γνωστή "no comment" στην οποία προβάλλονται ρεπορτάζ χωρίς ίχνος αφήγησης, μουσικής και άλλου δραματικού στοιχείου. Ο λόγος απλός. Η αλήθεια πονάει και ενοχλεί. Μας βγάζει από τη βολική θέση του θεατή. Και είναι καταμετρημένο πως όταν το Euronews προβάλλει τη συγκεκριμένη εκπομπή κάθε μέρα, εκατομμύρια τηλεθεατές γυρίζουν την τηλεόραση αλλού. Συνήθως μάλιστα, όχι σε άλλο ειδησεογραφικό κανάλι, αλλά σε μουσικό. Για...αντίδοτο!
Κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στο διαδίκτυο ένα ντοκουμέντο(;) που αρκετά πειστικά θέλει να αποδείξει πως τα ρεπορτάζ στη Γεωργία που υποτίθεται πως αναδεικνύουν τη βία των Ρώσων είναι όλα στημένα, πως έχουν χρησιμοποιηθεί ηθοποιοί και πως όλες οι εικόνες που είδε η Δύση στην τηλεόραση και που κατά κανόνα προκαλούσαν την υπέρ των Γεωργιανών συμπάθεια, ήταν σκηνοθετημένα.
Δεν είμαι σε θέση να ελέγξω την πραγματικότητα. Όμως, είμαι σε θέση να πω ότι όλοι μας πια, είμαστε ζαλισμένοι από τις "ειδήσεις", τον τρόμο που παράγουν και τον εντυπωσιασμό που θέλουν να προκαλούν τα κανάλια στο παιγνίδι της θεαματικότητας.
Κάπου μεταξύ μπριζόλας και αναψυκτικού, ανάμεσα σε δυο γουλιές και μια μπουκιά, είδαμε τον δεμένο πισθάγκωνα σερνόμενο στο πάτωμα κρατούμενο του Γκουαντάναμο, τον αποκεφαλισμό ενός ομήρου στο Ιράκ, τα παιδιά με τα τυφέκια στην Παλαιστίνη, όλα μπερδεμένα και ανακατωμένα με το τελευταίο κλιπ της Δέσποινας Βανδή, μια συνέντευξη του Ρουβά, τον Εφραίμ από το Βατοπέδι, τις ιπποδρομίες στο Kent κλπ.
Και όλα χάνουν το μέτρο και την αξία τους.
Έτσι, ακυρώνονται συστηματικά οι αυθεντικές συναισθηματικές και λογικές μας αντιδράσεις.
Με τον αχταρμά των εντυπώσεων που δυναμιτίζει κάθε λογική και κριτική διεργασία.
Και ο κουρασμένος ανθρωπάκος, που από το πρωί τρέχει για να επιβιώσει, να πληρώσει τις δόσεις του και να καλύψει τις υποχρεώσεις του, πέφτει μισολιπόθυμος στον καναπέ κάθε βράδυ και δέχεται την ομοβροντία των εικόνων. Των εικόνων στις οποίες και ο ίδιος συμμετέχει.
Γιατί αύριο, ο θάνατός του μπορεί να γίνει θέαμα από μια κάμερα που ήταν στημένη στο δρόμο πιο πέρα. Όλα εικόνα.
Εικόνα και η ίδια η ζωή. Και εν τέλει, αντί να ζούμε τη ζωή, "ζούμε" την εικόνα της, σκηνοθετημένη από κάποιους άλλους με τη δική μας ανοχή.
Η υπερθέρμανση του πλανήτη, το λιώσιμο των πάγων, ο θάνατός μας δηλαδή, τείνει να γίνει και αυτός, άλλο ένα υπερθέαμα.
Οι συνεχείς καταστροφές από κυκλώνες και τυφώνες επίσης. Η παγκόσμια οικονομική κρίση, η αφόρητη πίεση που αυτή τη στιγμή εξουδετερώνει εκατομμύρια ανθρώπους οικονομικά σε όλον τον πλανήτη, το ίδιο.
Η Κοινωνία του Θεάματος, όπως την περιέγραψε από το 1967 κιόλας ο Γκυ Ντεμπόρ όχι μόνο δεν έχει ξεπεραστεί, αλλά εξελίσσεται ακόμα. Το χειρότερο είναι πως συνήθως την ελέγχουν και την παράγουν άνθρωποι ουσιαστικά αναλφάβητοι. Οι οποίοι τακτικά απλά καλλιεργούν τα συναισθήματα που βολεύουν τις εξουσίες. Και οι εξουσίες μόνο με ένα συναίσθημα βολεύεται. Αυτό του φόβου.
Εμείς; Εμείς απουσιάζουμε.
Είμαστε καρφωμένοι στις οθόνες μας και παρακολουθούμε το τέλος μας.
Γιώργος Πήττας
«ΠΟΛΙΤΗΣ» - 20/09/2008
Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2008
Ποίημα της εβδομάδας 89
Μέσα στις πέτρες
Κι όμως δεν αυτοκτόνησα.
Είδατε ποτέ κανέναν έλατο να κατεβαίνει μοναχός του στο πριονιστήριο;
Η θέση μας είναι μέσα δω σ’ αυτό το δάσος
με τα κλαδιά κομμένα μισοκαμμένους τους κορμούς
με τις ρίζες σφηνωμένες μες στις πέτρες.
Άρης Αλεξάνδρου
Κι όμως δεν αυτοκτόνησα.
Είδατε ποτέ κανέναν έλατο να κατεβαίνει μοναχός του στο πριονιστήριο;
Η θέση μας είναι μέσα δω σ’ αυτό το δάσος
με τα κλαδιά κομμένα μισοκαμμένους τους κορμούς
με τις ρίζες σφηνωμένες μες στις πέτρες.
Άρης Αλεξάνδρου
Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2008
Στην άλλη τάξη η έγκυος δασκάλα
Πριν αρκετές δεκαετίες, μισό αιώνα και βάλε οι γυναίκες εκπαιδευτικοί είχαν να διαλέξουν: γάμος ή σχολείο; Αν διάλεγαν το πρώτο θα έπρεπε να εγκαταλείψουν το επάγγελμα. Σήμερα οι γυναίκες εκπαιδευτικοί μπορούν να παντρεύονται, μπορούν και να τεκνοποιούν και να απουσιάζουν όπως σ' όλους τους επαγγελματικούς κλάδους για την περίοδο που προβλέπει η νομοθεσία. Στον ιδιωτικό τομέα τις πλείστες φορές μια εγκυμοσύνη δεν αντιμετωπίζετε με άνοιγμα σαμπάνιας, αλλά τι να γίνει; Οι εργοδότες θα πρέπει να το δεκτούν και οι συνάδελφοι να το υποστούν, γιατί όλοι έχουμε περάσει -με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο- από αυτό το στάδιο.
Στη δημόσια εκπαίδευση ωστόσο που είναι και ένας από τους λίγους χώρους που η απούσα με άδεια μητρότητας αναπληρώνεται χωρίς να φορτώνεται κανένας συνάδελφος επιπλέον δουλειά, οι αντιδράσεις προέρχονται από τους γονείς. Με τις μαμάδες να έχουν τον πρώτο λόγο στις αντιδράσεις «γιατί αναστατώνεται το παιδί», «γιατί διακόπτεται η μάθηση του παιδιού με την απουσία της δασκάλας», «γιατί τα παιδιά συνήθισαν με τη συγκεκριμένη δασκάλα και έχουν ψυχολογική δυσκολία να συνδεθούν με άλλο άτομο».
Οι ίδιες αυτές μαμάδες πριν λίγα χρόνια, όταν γεννήθηκε το παιδί τους που αναστατώνεται ψυχολογικά με την απουσία της δασκάλας και τον ερχομό μιας άλλης, είχαν λείψει από την εργασία τους τέσσερεις μήνες κι ήταν δικαίωμα τους. Και των δασκάλων φυσικά αναγνωρίζουν πως είναι δικαίωμα τους, αλλά να μην τυγχάνει να είναι δασκάλες του δικού τους παιδιού. Ας είναι της διπλανής τάξης. Αλλά δεν μπορούν να αφήσουν τα πράγματα στην τύχη, ελπίζοντας η έγκυος δασκάλα να είναι στην άλλη τάξη. Γι' αυτό το θέμα θα πρέπει να φροντίσει ο γνωστός μας πολιτικός. Κι ο πολιτικός πάντα φροντίζει. Από το τι πρέπει να περιέχει το βιβλίο της ιστορίας, μέχρι και με ποιον θα κάθεται το παιδί του τάδε και της τάδε και ποια δασκάλα θα του κάνει μάθημα. Υψηλή πολιτική. Με όλους να έχουν πρόσβαση στην εξουσία. Αυτό θα πει δημοκρατία.
ΤΗΣ ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 13-9-2008
Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2008
Ποίημα της εβδομάδας 88
Φρόντισε
Φρόντισε οι στίχοι σου να σπονδυλωθούν
με τις αρθρώσεις των σκληρών των συγκεκριμένων λέξεων.
Πάσχισε να 'ναι προεκτάσεις της πραγματικότητας
όπως κάθε δάχτυλο είναι μια προέκταση στο δεξί του χέρι.
Έτσι μονάχα θα μπορέσουν σαν την παλάμη του γιατρού
να συνεφέρουν με χαστούκια
όσους λιποθύμησαν
μπροστά στο άδειο προσωπό τους.
Άρης Αλεξάνδρου
Φρόντισε οι στίχοι σου να σπονδυλωθούν
με τις αρθρώσεις των σκληρών των συγκεκριμένων λέξεων.
Πάσχισε να 'ναι προεκτάσεις της πραγματικότητας
όπως κάθε δάχτυλο είναι μια προέκταση στο δεξί του χέρι.
Έτσι μονάχα θα μπορέσουν σαν την παλάμη του γιατρού
να συνεφέρουν με χαστούκια
όσους λιποθύμησαν
μπροστά στο άδειο προσωπό τους.
Άρης Αλεξάνδρου
Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2008
Καλή σχολική χρονιά.
Οπλιστείτε με υπομονή, επιμονή και αγωνιστική διάθεση για προσφορά στα παιδιά του τόπου μας. Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς θα ακούσουμε πολλά και από πολλούς. Τα προβλήματα της εκπαίδευσης πολλά και σοβαρά. Μην πιστέψετε ούτε μια στιγμή ότι θα μας τα λύσουν κάποιοι άλλοι. Ο δρόμος του δικού μας αγώνα μπορεί να δώσει καρπούς.
Τα μαθήματα άρχισαν και πολλοί εκπαιδευτικοί έμαθαν μόλις πριν λίγες μέρες το σχολείο που θα εργαστούν. Μερικοί είναι ακόμη "με τη βαλίτσα στο χέρι" μέχρι οι αρμόδιοι να αποφασίσουν που θα τους στείλουν. Κι όλα αυτά ενώ είχαν ζητήσει από το Νοέμβρη τις αιτήσεις για ματεθέσεις. Τι μπορεί να γίνει;
Πρώτα απ' όλα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν πρόκειται για ανικανότητα λύσης του προβλήματος. Δεν θέλουν να το λύσουν. Για χρόνια τώρα θέλουν να κρατούν σε ομηρία, μέχρι την τελευταία στιγμή, τους εκπαιδευτικούς. Να καλλλιεργούν τις πελατειακές σχέσεις, το "γλείψιμο" και τη μιζέρια. Έτσι πολιτεία και "συνδικαλιστικοί ηγέτες" χέρι χέρι κάνουν τη δουλειά τους αντιμετωπίζοντας τους δασκάλους ως λάφυρα της ψηφοθηρικής τους λαίλαπας. Οι περισσότεροι δάσκαλοι δεν διαννοούνται ότι μπορεί να αντιδράσουν στον εξευτελισμό που υφίστανται κάθε χρόνο.
Πώς θα διδάξουμε όμως ελευθερία, όντας υποζύγια εμείς.
Άμεσα λοιπόν πρέπει να απαιτήσουμε να γίνονται έγκαιρα δυο μόνο σειρές μεταθέσεων (Μάρτη και Μάη). Μέσα Ιουνίου όλοι οι δάσκαλοι πρέπει να γνωρίζουν σε ποιο σχολείο θα εργαστούν την επόμενη σχολική χρονιά και να αρχίσει ο προγραμματισμός για την τάξη τους. Επίσης θα πρέπει άμεσα ν' αρχίσουμε να μελετούμε σοβαρά τις δυνατότητες της δημιουργίας μόνιμης οργανικής θέσης στα σχολεία. Να δούμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα, τα θετικά και τα αρνητικά ενός τέτοιου εγχειρήματος και να πάρουμε γρήγορα αποφάσεις. Η αξιοπρέπεια των δασκάλων δεν μπορεί να συνεχίσει ν' αλέθεται στις μυλόπετρες των παλατειακών σχέσεων. Οι μαθητές από την πρώτη μέρα έχουν το δικαίωμα ν' αντικρύζουν περήφανους, αξιοπρεπείς δασκάλους με αυτοπεποίθηση. Όχι άβουλους, φοβισμένους και σκυφτοκέφαλους.
Ψηλά το κεφάλι, αγώνα και καλή χρονιά.
Τα μαθήματα άρχισαν και πολλοί εκπαιδευτικοί έμαθαν μόλις πριν λίγες μέρες το σχολείο που θα εργαστούν. Μερικοί είναι ακόμη "με τη βαλίτσα στο χέρι" μέχρι οι αρμόδιοι να αποφασίσουν που θα τους στείλουν. Κι όλα αυτά ενώ είχαν ζητήσει από το Νοέμβρη τις αιτήσεις για ματεθέσεις. Τι μπορεί να γίνει;
Πρώτα απ' όλα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν πρόκειται για ανικανότητα λύσης του προβλήματος. Δεν θέλουν να το λύσουν. Για χρόνια τώρα θέλουν να κρατούν σε ομηρία, μέχρι την τελευταία στιγμή, τους εκπαιδευτικούς. Να καλλλιεργούν τις πελατειακές σχέσεις, το "γλείψιμο" και τη μιζέρια. Έτσι πολιτεία και "συνδικαλιστικοί ηγέτες" χέρι χέρι κάνουν τη δουλειά τους αντιμετωπίζοντας τους δασκάλους ως λάφυρα της ψηφοθηρικής τους λαίλαπας. Οι περισσότεροι δάσκαλοι δεν διαννοούνται ότι μπορεί να αντιδράσουν στον εξευτελισμό που υφίστανται κάθε χρόνο.
Πώς θα διδάξουμε όμως ελευθερία, όντας υποζύγια εμείς.
Άμεσα λοιπόν πρέπει να απαιτήσουμε να γίνονται έγκαιρα δυο μόνο σειρές μεταθέσεων (Μάρτη και Μάη). Μέσα Ιουνίου όλοι οι δάσκαλοι πρέπει να γνωρίζουν σε ποιο σχολείο θα εργαστούν την επόμενη σχολική χρονιά και να αρχίσει ο προγραμματισμός για την τάξη τους. Επίσης θα πρέπει άμεσα ν' αρχίσουμε να μελετούμε σοβαρά τις δυνατότητες της δημιουργίας μόνιμης οργανικής θέσης στα σχολεία. Να δούμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα, τα θετικά και τα αρνητικά ενός τέτοιου εγχειρήματος και να πάρουμε γρήγορα αποφάσεις. Η αξιοπρέπεια των δασκάλων δεν μπορεί να συνεχίσει ν' αλέθεται στις μυλόπετρες των παλατειακών σχέσεων. Οι μαθητές από την πρώτη μέρα έχουν το δικαίωμα ν' αντικρύζουν περήφανους, αξιοπρεπείς δασκάλους με αυτοπεποίθηση. Όχι άβουλους, φοβισμένους και σκυφτοκέφαλους.
Ψηλά το κεφάλι, αγώνα και καλή χρονιά.
Ετικέτες
Συνδικαλιστικά,
Σύντομα σχόλια
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)