Σάββατο 14 Μαρτίου 2009
Ποίημα της εβδομάδας 115
Δεν είμ’ εγώ σπορά της Τύχης
ο πλαστουργός της νιας ζωής.
Εγώ ‘μαι τέκνο της Ανάγκης
κι ώριμο τέκνο της Οργής.
Δεν κατεβαίνω από τα νέφη,
γιατί δε μ’ έστειλε κανείς
Πατέρας, τάχα παρηγόρια
για σένα, σκλάβε, που πονείς.
Ουράνιες δύναμες, αγγέλοι,
κρίνα, πουλιά και ψαλμουδιές-
τίποτα! Εμένα παραστέκουν
οι θυμωμένες σας καρδιές.
Εγώ του καραβιού γοργόνα
στ’ ορθόπλωρο καράβι μπρος.
Απάνω μου σπάνε φουρτούνες
κι άγριος ενάντια μου καιρός.
Μέσα στο νου και στην καρδιά μου
αιώνων φουντώσανε ντροπές
και την παλάμη μου αρματώνουν
με φλογισμένες αστραπές.
Ένας δεν είμαι, μα χιλιάδες!
Όχι μονάχα οι ζωντανοί-
κ’ οι πεθαμένοι μ’ ακλουθάνε
Σε μιαν αράδα σκοτεινή.
Μα κι όσοι αγέννητοι, χιλιάδες
άπλαστοι ακόμα με βλογούν
κι όλοι ακουμπάνε τα σπαθιά τους
απάνω μου και τα λυγούν.
Δε δίνω λέξεις παρηγόρια,
δίνω μαχαίρι σ’ ολουνούς
καθώς το μπήγω μες το χώμα
γίνεται φως, γίνεται νους.
Άκου πώς παίρνουν οι αγέρες
χιλιάδες χρόνων τη φωνή!
Μέσα στο λόγο το δικό μου
όλ’ η ανθρωπότητα πονεί.
Ώ! Πώς τον παίρνουν οι αγέρες
και πώς φωνάζουνε μετά
άβυσσοι μαύροι, τάφοι μαύροι,
ποτάμια γαίματα πηχτά!
Όθε περνά, γκρεμίζει κάτου
Σαν το βοριά, σαν το νοτιά
Όλα τα φονικά ρηγάτα
Θεμελιωμένα στην ψευτιά.
Κ’ ένα στηλώνει κι ανασταίνει,
Το να βασίλειο της Δουλειάς,
(Ειρήνη! Ειρήνη!) το βασίλειο
Της Πανανθρώπινης Φιλιάς.
Κώστας Βάρναλης
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009
Συγκέντρωση Τοπικών Υπευθύνων ΠΟΕΔ Λευκωσίας
Συναδέλφισσες , Συνάδελφοι,
Το Επαρχιακό Γραφείο Π.Ο.Ε.Δ. Λευκωσίας σας πληροφορεί ότι την Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009, η ώρα 12:15, στο δημοτικό Σχολείο Σταυρού, θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη ενημερωτική συγκέντρωση Τοπικών Υπευθύνων και Γενικών Αντιπροσώπων Π.Ο.Ε.Δ. Λευκωσίας.
Παρακαλούμε τις συναδέλφισσες και τους συνάδελφους, που ο διδασκαλικός σύλλογος του σχολείου τους, τους έχει ορίσει Τοπικούς Υπεύθυνους Π.Ο.Ε.Δ. Λευκωσίας, όπως μεριμνήσουν για την παρουσία τους στη συγκέντρωση. Η παρουσία των Τοπικών Υπευθύνων ΠΟΕΔ στη συγκέντρωση, θεωρείται απαραίτητη.
Ταυτόχρονα επιθυμούμε να σημειώσουμε τα εξής :
· Σύμφωνα με το καταστατικό της Οργάνωσης, ο Τοπικός Υπεύθυνος ΠΟΕΔ ενημερώνεται από το Επαρχιακό Γραφείο ΠΟΕΔ και στη συνέχεια ενημερώνει τους υπόλοιπους συναδέλφους. Για το σκοπό αυτό, το Επαρχιακό Γραφείο ΠΟΕΔ Λευκωσίας έχει, από τη φετινή σχολική χρονιά, τακτική επικοινωνία με τους Τοπικούς Υπευθύνους ΠΟΕΔ μέσω Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου. Θα παρακαλούσαμε τους συνάδελφους που δε λαμβάνουν email από το Επαρχιακό Γραφείο ΠΟΕΔ Λευκωσίας, όπως μας αποστείλουν email στην ηλεκτρονική διεύθυνση poedlefkosias@gmαil.com, για να τους προσθέσουμε στη λίστα επαφών.
· Σε κάθε διδασκαλικό σύλλογο πρέπει να υπάρχει Φάκελος ΠΟΕΔ, ο οποίος να ενημερώνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα από τους Τοπικούς Υπευθύνους ΠΟΕΔ για τις αποφάσεις, οδηγίες ή δραστηριότητες της Οργάνωσης.
· Παρακαλούμε τους Διευθυντές / Διευθύντριες των σχολείων της Επαρχίας Λευκωσίας, όπως σε κάθε συνεδρία του διδασκαλικού συλλόγου, παραχωρούν χρόνο στον Τοπικό Υπεύθυνο ΠΟΕΔ για να ενημερώνει το διδασκαλικό σύλλογο για τα θέματα που αφορούν το Επαρχιακό Γραφείο ή την Οργάνωση, όποτε υπάρχει ενημέρωση.
Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,
Απόστολος Σκουρουπάτης
Πρόεδρος Επαρχιακού Γραφείου ΠΟΕΔ Λευκωσίας
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009
Ιαπωνία: δασκάλα από το μέλλον
Έπειτα από 15 χρόνια ερευνών, η Σάγια το ρομπότ πήρε προαγωγή και από το γραφείο υποδοχής όπου εργάζονταν έγινε δασκάλα. Είναι πολύγλωσση, μπορεί να οργανώσει διάφορες εργασίες για τα παιδιά των πρώτων τάξεων του δημοτικού σχολείου και αν τα παιδιά γίνονται ατίθασα μπορεί να τα επαναφέρει στην τάξη, φωνάζοντας τους το γνωστό «ησυχία».
Επίσης η Σάγια δεν είναι ανέκφραστη, οι 18 τοποθετημένοι αισθητήρες κάτω από το συνθετικό της δέρμα της (του) επιτρέπουν να χαμογελάει ή να δείχνει αυστηρότητα. Όπως αναφέρουν οι δημιουργοί της, η Σάγια μπορεί να κάνει ακριβώς ότι και μια αναπληρώτρια δασκάλα. Το συγκεκριμένο ρομπότ-ανδροειδές, αρχικά κατασκευάσθηκε από εταιρείες, οι οποίες ως στόχο είχαν το περιορισμό του κόστους από τους μισθούς που δίνονταν σε γραμματείς και υπαλλήλους υποδοχής.
Σημειώνεται ότι η Ιαπωνία είναι αποφασισμένη έως το 2015 η κάθε οικογένεια να έχει και από ένα ρομπότ μέσα στο σπίτι του. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η τεχνολογικά ανεπτυγμένη Νότια Κορέα, η οποία σκοπεύει να χρησιμοποιήσει ανδροειδή για τη φροντίδα ηλικιωμένων, ενώ πρόσφατα συζητήθηκε και το ενδεχόμενο θέσπισης των δικαιωμάτων των ρομπότ.
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» 11-3-2009
Κυριακή 8 Μαρτίου 2009
Ποίημα της εβδομάδας 114
Οι στίχοι αυτοί μπορεί και να ‘ναι οι τελευταίοι,
οι τελευταίοι στους τελευταίους που θα γραφτούν,
γιατί οι μελλούμενοι ποιητές δε ζούνε πια
- αυτοί που θα μιλούσανε πεθάναν όλοι νέοι.
Τα θλιβερά τραγούδια τους γενήκανε πουλιά
σε κάποιον άλλον ουρανό που λάμπει ξένος ήλιος,
γενήκαν άγριοι ποταμοί και τρέχουνε στη θάλασσα,
και τα νερά τους δε μπορείς να ξεχωρίσεις.
Στα θλιβερά τραγούδια τους φύτρωσε ένας λωτός,
να γεννηθούμε στο χυμό του εμείς πιο νέοι.
Μανόλης Αναγνωστάκης
Από τις Εποχές 3
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
Για τα ολιγοθέσια σχολεία ...
Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009
Οι ίσες ευκαιρίες δεν είναι εφικτές ...
Τρίτη 3 Μαρτίου 2009
Οι γκρίζες ζώνες της εκπαίδευσης στην Ελλάδα
Δευτέρα 2 Μαρτίου 2009
Η πολυθρόνα
Συνεδριάσεις, μέτρα, συμβούλια, τιμές, αριθμοί, στατιστικές εκτοξεύονται πάνω μας, από εφημερίδες, εκπομπές, δελτία... Η φτώχεια εμφανίζεται ως καταπέλτης. Η ανεργία φυσική εξέλιξη αόρατων ενόχων ακόμα πιο αόρατων λαθών. Το κεφάλαιο δε διστάζει να φορέσει το μανδύα του... ανόητου, του αφελούς, του καλοπροαίρετου σερίφη που του ξέφυγαν κάτι κακοί μανατζαραίοι και... μας βρήκε το κακό. Έλεος πια με την αφόρητη προπαγάνδα που ηχεί σαν προειδοποίηση: «Τα δύο, τρία, πέντε επόμενα χρόνια πολλοί θα πεθάνετε, άλλοι θα αυτοκτονήσετε, κάμποσοι θα σφαχτείτε μεταξύ σας, αλλά στο τέλος, όσοι επιζήσετε, θα μας ξαναψηφίσετε ακριβώς γι' αυτό. Θα μας χρωστάτε την επιβίωσή σας...». Πιο μαύρη προπαγάνδα έχει ο κόσμος να θυμηθεί από την εποχή που ο Αδόλφος έταζε στα πλήθη την εκδίκηση για την ήττα του προηγούμενου παγκόσμιου πολέμου, φαΐ και τιμή σ' όσους πλαισίωναν, ένστολοι μάλιστα, τις ορδές του.
Κι όμως υπάρχει σ' αυτή τη θύελλα της μαζικής πλύσης εγκεφάλου μια είδηση ευμεγέθης που έκανε το γύρο της Γης και συγκίνησε πληθώρα επιφανών της αστικής τάξης. Δεν εξόργισε όμως όσους θα 'πρεπε από την εργατική.
Ο μέγας (;) μόδιστρος Υβ Σεν Λοράν άφησε το μάταιο τούτο κόσμο και πίσω του μια τεράστια συλλογή έργων τέχνης απ' όλο τον κόσμο. Μόλις προχτές αυτά βγήκαν σε πλειστηριασμό. Συγκεντρώθηκε το ποσό των 350 κάτι εκατομμυρίων ευρώ!!! Το ακριβότερο αντικείμενο που πουλήθηκε ήταν μια πολυθρόνα, έργο διάσημης (;) σχεδιάστριας, του 1919. Κάποιος την αγόρασε κοντά 22 εκατομμύρια ευρώ... Η κατακλείδα της είδησης ήταν το σχόλιο «ευτυχώς υπάρχουν ακόμα αρκετοί πλούσιοι στον κόσμο»...
Χαιρέκακα μάλιστα, διαβάζω, ότι σ' αυτή τη δημοπρασία δε συμμετείχαν βλαχαδεροί νεόπλουτοι της Ασίας παρά μόνον Ευρωπαίοι κι Αμερικανοί κροίσοι «λάτρεις της τέχνης και του καλού γούστου»...
Σου 'ρχεται κατ' αρχήν εμετός από το αντιαισθητικό της γραφής. Ύστερα οργή και τέλος θύμηση.
Πάνε πάρα πολλά χρόνια που ταξίδεψα στο Μαρόκο. Πήγα και στο μουσείο του Μαρακές. Εκεί δεν είδα σχεδόν τίποτα, γιατί δεν υπήρχε παρά μια συλλογή εν είδη λαογραφικού κέντρου μικρού χωριού. Ένας πνευματικός άνθρωπος και ξεναγός μου με ξεστράβωσε: «Ο,τι ωραιότερο και πολυτιμότερο, το έχει στην ιδιωτική του συλλογή με τη βοήθεια πριγκίπων του Μαρόκου ο γνωστός Γάλλος σχεδιαστής Υβ Σεν Λοράν...». Το είπε ψιθυριστά μην ακουστεί και τόνε πούνε κομμουνιστή.
Είκοσι πέντε χρόνια μετά, η πολυθρόνα του μεσιέ, μοιάζει με ηλεκτρική καρέκλα της ταξικής νοημοσύνης. Πριν μας βάλουν τα ανθρώπινα πολιτικά, εργασιακά και νοητικά ακόμη δικαιώματα σε κάποιο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων, μάλλον ήρθε η ώρα να πληρώσουν με πολυθρόνες τον εκφυλισμό των πλειστηριασμών τους.
Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 1-3-2009
Κυριακή 1 Μαρτίου 2009
Ποίημα της εβδομάδας 113
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
τις αμυγδαλιές ν' ανθίζουν
λίγο ακόμα θα ιδούμε
τα μάρμαρα να λάμπουν - να λάμπουν στον ήλιο
τη θάλασσα να κυματίζει
Λίγο ακόμα να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα
λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Λίγο ακόμα να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα
λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
τα μάρμαρα να λάμπουν - να λάμπουν στον ήλιο
τη θάλασσα να κυματίζει
Λίγο ακόμα να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα
λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Λίγο ακόμα να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα
λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Γιώργος Σεφέρης
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2009
Μια σταγόνα ταξιδεύει και εμείς κοιμόμαστε.
Γι' αυτό το έργο, τα παιδιά και των δύο σχολείων συνεργάστηκαν, πάντα μέσω του ίντερνετ, για τη συγγραφή και την παράσταση με μαριονέτες σχετικά με τα ταξίδια μίας σταγόνας βροχής, χρησιμοποιώντας τη φαντασία τους, τη γνώση τους στους υπολογιστές και τα περιβαλλοντικά ζητήματα σχετικά με το νερό, π.χ. χρήση του νερού και μόλυνση των ποταμών/θάλασσας. Όπως χαρακτηριστικά είπε η κριτική επιτροπή αξιολογώντας το έργο αυτό, για παιδιά από 4-14 χρονών και αυτό σημειώστε το, θεώρησε ότι η βάση του έργου, ένα διεθνές θέμα, όπως το νερό, ενσωματωμένο με ένα διαπολιτισμικό θέμα, όπως τα παραμύθια, ήταν καινοτόμο και κατάλληλο. Η επιλογή του συνεργάτη είναι ιδιαίτερα κατάλληλη, αφού και οι δύο συνεργάτες μπορούν να προσεγγίσουν το θέμα με παρόμοιες ερωτήσεις. Ταυτόχρονα, το έργο χρησιμεύει ως καλό πρότυπο για διάφορες άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Αυτό το έργο, λένε οι ίδιοι οι μαθητές, έγινε από παιδιά της Κύπρου και παιδιά της Ελλάδας. Δούλεψαν μαζί ολόκληρη τη σχολική χρονιά γράφοντας πρώτα μια οικολογική ιστορία για το νερό, ζωγραφίζοντάς την, κάνοντας τα clipart που μπήκαν στο ηλεκτρονικό παραμύθι, τις κούκλες κουκλοθεάτρου και τα παιχνίδια. Όλες οι εργασίες που ετοιμάζονταν έμπαιναν στο ψηφιακό φόρουμ για να τις πάρει το άλλο σχολείο και να δουλέψει. Έτσι οι εργασίες όλες είναι κοινές, αφού περιέχουν δουλειές και των δύο σχολείων μέσα.
Αφού όλα τα παιδιά είναι γραμμένα στο twinspace με δικό τους κωδικό μπορούσαν να επικοινωνούν με τους δασκάλους και των δύο σχολείων, οι οποίοι τους ανέθεταν δουλειές και μετά στον πίνακα ανακοινώσεων τους έστελναν πίσω σχόλια. Δούλεψαν με κέφι και ενθουσιασμό. Έκαναν νέους φίλους και έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για το έργο τους. Μέσα από αυτή τη στήλη, πολλές φορές δώσαμε παραδείγματα, προσπαθώντας να αφυπνίσουμε πολιτικούς, κυβερνητικούς και άλλους «αρμοδίους», για το πώς μπορεί η Κύπρος και ως οικονομία και ως κοινωνία να αναπτυχθεί ραγδαία και στις σωστές κατευθύνσεις. Αξιοποιώντας τις τεχνολογίες του ίντερνετ, της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών. Όμως, ρίχνουμε αυγά σε τοίχους. Μες στην απογοήτευση όμως, έρχονται σαν ουράνιο τόξο τα παιδιά του Α' Δημοτικού Σχολείου Λατσιών, να δείξουν ότι υπάρχει άλλη όψη του νομίσματος. Και να δώσουν και το κύριο περιβαλλοντικό τους μήνυμα. Μπράβο παιδιά. Και σας ευχαριστώ. Να δούμε, θα το πάρουν χαμπάρι οι «αρμόδιοι» να σας βραβεύσουν ή θα συνεχίσουν να κοιμούνται;
Π. Θεοχαρίδης
«Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» 22-2-2009
Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009
Επιχείρηση «φυλακές»
....................................................................................................................
Μες στον ορυμαγδό γλιστράνε οι ειδήσεις, φριχτοί ανακλαστήρες μιας φριχτότερης πραγματικότητας. Δεν προλαβαίνεις ούτε να τις μάθεις, ούτε να διδαχτείς απ' αυτές, προβάλλοντάς τες στη γιγαντοοθόνη της πραγματικής ζωής. Στέκομαι άφωνη σχεδόν μπροστά σε μια που δεν αναπαράχθηκε όσο θα έπρεπε, ίσως γιατί δεν άντεξαν ούτε οι σκεπτόμενοι αστοί το βαθύ τρομοκρατικό της περιεχόμενο.
Στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ δυο δικαστές συνελήφθησαν, ομολόγησαν και καταδικάστηκαν, για δωροδοκίες. Ο ένας εξ αυτών, μάλιστα, ήταν σαφής ως προς το «καινοτόμο» αυτής της δωροδοκίας. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή.
Η φυλακή, στην οποία έστελναν κατά συρροή νέους κυρίως παραβάτες του νόμου, με εξοντωτικές ποινές, είναι ιδιωτική. Μία από τις πάμπολλες στις ΗΠΑ. Και επιδοτείται για κάθε κρατούμενο. Με το κεφάλι, δηλαδή. Ήτοι, κάποιος υπάρχει, που τον ρωτάνε τι δουλειά κάνεις κι απαντάει ότι είναι επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης φυλακής!..
Οι δικαστές, λοιπόν, χρηματίζονταν από τον επιχειρηματία, ώστε να του στέλνουν πρώτη ύλη νέους και να μεγαλώνει το επιδοματικό του κεφάλαιο. Σε διάστημα 4 ετών, οι δυο δικαστές έστειλαν στη φυλακή 2.000 (!) νέους με εξοντωτικές για τα αδικήματά τους ποινές. Όλες οι υποθέσεις θα επανεξεταστούν, λέει το σύστημα.
Και κάποιοι θα λένε πως είναι σωστό κι έχει τις άμυνές του. Κανείς δε θα ανοίξει το στόμα του για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις φυλάκισης των ανθρώπων, και δη των νέων.
Ουδείς θα κοστολογήσει τις κατεστραμμένες ζωές. Ουδείς θα δει το ...νομιμοποιημένο πρόσωπο του καπιταλιστή δημίου. Η πρόοδος αύριο θα είναι τα ιδιωτικά Γκουαντάναμο. Αυτήν την είδηση ας την κατεβάσουμε εκεί που τόσο εύκολα μιλάνε για τη νεολαία, για το άσυλο, για τη χειραγώγησή της με τη βία μέσα της κι απέναντί της. Ευρωεκλογές έρχονται. Κι όπως δείχνει η Ιστορία, ό,τι «καλό» γίνεται στις ΗΠΑ περνάει τον Ατλαντικό και γίνεται κι ευρωπαϊκό παιχνίδι ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού. Σαρώστε τους εγκαίρως.
Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009
Μια διδακτική προσέγγιση και ένα μάθημα για όλους μας
Θέλει λίγη υπομονή αλλά θα ανταμειφτείτε.