H έλλειψη μίας «poppy day» στον ελληνικό αθλητισμό – Μία δημόσια πρόταση

Ιδιαίτερη συμμετοχή είχε ο ελληνικός αθλητισμός στο Β' Παγκόσμιο πόλεμο και στην κατοχή, στους αγώνες για αποτίναξη του φασιστικού - ναζιστικού ζυγού από την Ελλάδα

Σύνταξη Νάσος Μπράτσος

του Νάσου Μπράτσου

Σε πολλούς έχουν αποτυπωθεί οι εικόνες από τα γήπεδα της Αγγλίας, όταν τιμούνται οι πεσόντες στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι η λεγόμενη «poppy day» στον αθλητισμό της συγκεκριμένης χώρας και αναφέρεται συνολικά σε όλους τους πεσόντες εκείνης της περιόδου και όχι ιδιαίτερα σε όσους είχαν αθλητική ιδιότητα.

Στην Ελλάδα στη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, και στη γερμανική εισβολή που ακολούθησε, αλλά και στα μαύρα χρόνια της κατοχής, αρκετοί ήταν οι αθλητές που έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας με κάθε τρόπο τους κατακτητές, ενώ αρκετοί συμμετείχαν σε αθλητικές δράσεις (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, κλπ) στα κατοχικά χρόνια, στηρίζοντας το φρόνημα του λαού μας και ενισχύοντας εμπράκτως την προσπάθειά του για επιβίωση, με στήριξη συσσιτίων, κλπ.

Στη χώρα μας που αναλογικά με τον πληθυσμό της σε μία άλλη περίοδο, εκείνη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πλήρωσε βαρύτατο φόρο αίματος και ειδικά στο χώρο του αθλητισμού, αρκετοί ήταν οι αθλητές που αγωνίστηκαν εναντίον του φασισμού – ναζισμού, καμία ανάλογη εκδήλωση τιμής και μνήμης δεν έχει οργανωθεί μέχρι σήμερα σε σταθερή βάση από την πολιτεία, μιλώντας εξειδικευμένα για το χώρο του αθλητισμού. Μερικές εξαιρέσεις έχουν υπάρξει από συλλόγους και αυτές σποραδικές.

Τέτοιες μέρες σαν αυτές που διανύουμε, οι ναζί υποχωρούσαν το 1944 από την Αθήνα και τον Πειραιά, έχοντας τοποθετήσει εκρηκτικούς μηχανισμούς στον Πειραιά, για να καταστρέψουν υποδομές, μεταξύ αυτών και το εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Κερατσίνι.
Όταν ξημέρωνε η 13η Οκτωβρίου 1944, οι Γερμανοί έπεσαν στην παγίδα του ΕΛΑΣ που τους άφησε να προσεγγίσουν το εργοστάσιο της ΔΕΗ, ενώ οι τρεις λόχοι του ΕΛΑΣ (περίπου 90 μαχητές) είχαν πιάσει τους λόφους, είχαν δηλαδή «από κάτω» τους Γερμανούς, «στη γούβα» όπως έλεγαν στις διηγήσεις τους οι συμμετέχοντες.

Moυράτης – Γόδας

Στη μάχη συμμετείχαν ο ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Νίκος Γόδας, ο μετέπειτα άσος του Ολυμπιακού Ανδρέας Μουράτης. Επίσης πολλοί άλλοι έδωσαν το παρόν στα βουνά της Αλβανίας και μετά στους αγώνες στην κατεχόμενη Ελλάδα, όπως ο Κώστας Λιάρος, ποδοσφαιριστής και κολυμβητής του Απόλλων Καλαμαριάς που εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ,  ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ Πάνος Αλεξάς του Παναιτωλικού, ο σαμποτέρ Γεώργιος Ιβανόφ, ο Αντώνης Καστρινός, ο πιο σημαντικός πρόεδρος της Δόξας Δράμας, που υπήρξε αξιωματικός της Εθνικής Αντίστασης, ο Σπύρος Κοντούλης της ΑΕΚ τον Ιούνιο του 1944 που σκοτώθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής, στην προσπάθεια του να αποδράσει από το φορτηγό που τον μετέφερε για εκτέλεση από τις φυλακές Χαϊδαρίου στο σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Ο εμβληματικός πρόεδρος της Δόξας Δράμας και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Αντώνης Καστρινός.

Ο Ολυμπιακός Βόλου έχασε τους Κυριάκο Μαυραντζούλη στην μάχη της Κλεισούρας και τους Νίκο Μαλαβέτα και Φάνη Σωτηρίου, στη διάρκεια της κατοχής. Ο Μεσσηνιακός τον Πότη Μανολούδη στο Μπλόκο της Καλαμάτας.

Πότης Μανωλούδης ποδοσφαιριστής του Μεσσηνιακού, σε ηλικία 32 ετών εκτελέστηκε για αντιστασιακή δράση στο Μπλόκο της Καλαμάτας την 8η Φεβρουαρίου 1944.

O Δημήτρης Πιερράκος του Παναθηναϊκού έπεσε στις 18 Νοεμβρίου 1940 στη Διποταμιά, αλλά και ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ, Νίκος Σωτηριάδης έπεσε στις 28 Ιανουαρίου 1941, στο ύψωμα της Τσέροβας, στην Κλεισούρα, καθώς και ο Γιώργος Βατίκης ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ που έπεσε στον Μοράβα στις 17 Νοεμβρίου 1940. Ο Νίκος Πολυκράτης του Ολυμπιακού Πατρών που ανδραγάθησε στο ελληνοϊταλικό μέτωπο και ακολούθως έγινε ο θρυλικός Καπετάν Νικήτας στα βουνά της Αχαΐας.

Νίκος Πολυκράτης

Αλλά και τόσοι και τόσοι άλλοι που είτε δεν έζησαν να δουν την χώρα μας να απελευθερώνεται, είτε τραυματίστηκαν στους αγώνες εκείνης της περιόδου. Ατελείωτος είναι ο κατάλογος.

Ο Κώστας Λιάρος

Με αφορμή και τον επετειακό χαρακτήρα της ημέρας που πλησιάζει, αυτή της 28ης Οκτωβρίου, νομίζουμε ότι επιτέλους θα έπρεπε να θεσμοθετηθεί και «η δικιά μας poppy day» ώστε να αναδειχθεί και να τιμηθεί ο ρόλος του αθλητισμού στην περίοδο της επίθεσης της φασιστικής Ιταλίας και της ναζιστικής Γερμανίας στη χώρα μας και των δεινών που επακολούθησαν.

Ο Λάζαρος Αντωνιάδης ένας από τους ιδρυτές του ΕΣΠΕΡΟΥ Καλλιθέας (ίδρυση 1943), οργάνωσε στη διάρκεια της κατοχής, κατά το παράδειγμα του Λαμπράκη, συσσίτια για τον λιμοκτονούντα πληθυσμό.

Στα μεταπολεμικά χρόνια που ακολούθησαν η απόδοση τιμών από το κράτος, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλους φορείς, στα θύματα της κατοχής και τους αγώνες της Εθνικής Αντίστασης, ήταν και παραμένει μία σωστή επιλογή για διατήρηση της ιστορικής μνήμης. Ομοίως και πιο εξειδικευμένες εκδηλώσεις Τιμής & Μνήμης σε κλάδους που είχαν ιδιαίτερη συμμετοχή (πχ στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών, το Μπλόκο της τηλεφωνικής, η Μάχη της Ηλεκτρικής, κλπ).

Εκτίμησή μας είναι ότι ο ρόλος του αθλητισμού στη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο δεν έχει αναδειχθεί, ώστε να αποτελέσει θετικό παράδειγμα και στις νέες γενιές.

Για να προλάβουμε όσους εύλογα αναρωτηθούν για το αν αυτές οι κατευθύνσεις μπορούν να υλοποιηθούν – δρομολογηθούν όταν στον καιρό μας διοργανώσεις αναβάλλονται, άλλες δεν ξέρουν πότε αρχίζουν και με ποιους οργανωτικούς όρους, ας σκεφτούμε αν είχαν τέτοιου τύπου «κρατήματα» οι πρόγονοί μας όταν δέχονταν τις επιθέσεις της φασιστικής Ιταλίας και της ναζιστικής Γερμανίας, πόσο διαφορετικά θα είχε γραφτεί η ιστορία. Πάντα οι μεγάλες στρατηγικές επιλογές πρέπει να προηγούνται της περιστασιακής διαχείρισης καταστάσεων.

Προτείνουμε λοιπόν σαν ένδειξη τιμής προς τους αθλητές της κατοχικής περιόδου, να θεσμοθετηθεί την πλησιέστερη αγωνιστική στην 28η Οκτωβρίου η τήρηση ενός λεπτού σιγής πριν την έναρξη των αγώνων ποδοσφαίρου και μπάσκετ και όποιων άλλων ομαδικών αθλημάτων έχουν οι ομοσπονδίες τους ανάλογες επιλογές.

Πηγή:   https://www.ertnews.gr/anadromes/h-elleipsi-mias-poppy-day-ston-elliniko-athlitismo-mia-dimosia-protasi/

Ένας άνθρωπος στον πλανήτη πεθαίνει κάθε 4 δευτερόλεπτα από την πείνα

  ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Τρίτη, 20 Σεπτεμβριου 2022

Αυτό είναι το σύστημα τους. Η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία… Σε αυτό τον καπιταλιστικό κόσμο του τεράστιου πλούτου,..

Αυτό είναι το σύστημα τους. Η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία… Σε αυτό τον καπιταλιστικό κόσμο του τεράστιου πλούτου, της μεγάλης τεχνολογικής ανάπτυξης υπάρχει πείνα. Πείνα που αφαιρεί ζωές… Ένας άνθρωπος πεθαίνει κάθε τέσσερα δευτερόλεπτα στον κόσμο από την πείνα, καταγγέλλουν σήμερα (20/9) περισσότερες από διακόσιες μη κυβερνητικές οργανώσεις, απευθύνοντας έκκληση στους ηγέτες της υφηλίου που συναντώνται από σήμερα στη Νέα Υόρκη κατά τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ «να ενεργήσουν για να σταματήσουν την παγκόσμια κρίση πείνας».

«Οι οργανώσεις από 75 χώρες υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή στην οποία εκφράζουν την αγανάκτησή τους για την έκρηξη του αριθμού των ανθρώπων που υποφέρουν από την πείνα και για να κάνουν συστάσεις, την ώρα που 345 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο υποφέρουν από οξεία πείνα, αριθμός που έχει υπερδιπλασιαστεί από το 2019», υπογραμμίζουν οι 238 οργανώσεις σε ανακοίνωσή τους.

Η ανοιχτή αυτή επιστολή δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή την έναρξη σήμερα της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όπου μεγάλος αριθμός πολιτικών ηγετών, αλλά και εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών συναντάται για μια εβδομάδα κατά την, όπως θεωρείται, πιο σημαντική διπλωματική σύνοδο στον κόσμο.

«Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι με όλη αυτήν την αγροτική τεχνολογία (…) σήμερα, μιλάμε ακόμη για πείνα τον 21ο αιώνα», δήλωσε ο Μοχάνα Άχμεντ Άλι Ελτζαμπάλι του Συνδέσμου Οικογενειακής Φροντίδας της Υεμένης (Yemen Family Care Association), που ήταν μια από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που υπογράφουν την ανοιχτή αυτή επιστολή.

«Δεν πρόκειται μόνον για μια χώρα ή μια ήπειρο και η πείνα έχει πάντα μόνο μία αιτία. Αυτή είναι η αδικία ολόκληρης της ανθρωπότητας», υπογράμμισε.

Πηγή:  https://www.imerodromos.gr/enas-anthropos-ston-planhth-pethainei-kathe-4-deuterolepta-apo-thn-peina/

 

Συζήτηση για τα Σχολεία. Ο Μανόλης Σόβολος στον ρ/σ "ΑΣΤΡΑ", στην "ΠΡΩΙΝΗ ΕΚΔΟΣΗ"

 Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τα σχολεία, του Μανόλη Σόβολου με την Έλπις Γεωργίου, στην "ΠΡΩΙΝΗ ΕΚΔΟΣΗ" του ρ/σ "ΑΣΤΡΑ".

https://drive.google.com/file/d/1CteXMA3RV6jO33bm8K1s4pnMTyAqgN5R/view

Καλή σας ακρόαση

 

Διπλή συνέντευξη: Κρίσιμες αποφάσεις καθορίζουν τον μελλοντικό χαρακτήρα της Ε.Ε.

24 Ιουλίου 2022                                       του Μανόλη Σόβολου

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της. Τα τελευταία χρόνια ήρθε αντιμέτωπη με πρωτόγνωρα προβλήματα και δοκιμάστηκε σκληρά από διαφορετικές κρίσεις. Δεν βγήκε αλώβητη, αλλά παρουσίασε μια ανθεκτικότητα, παρ’ όλη τη δυσκολία στα αντανακλαστικά της. Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των λαών;

Για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης μιλήσαμε με τους ευρωβουλευτές της Κύπρου Νιαζί Κιζίλγιουρεκ και Λουκά Φουρλά. Δέχθηκαν πρόθυμα να μας απαντήσουν στα ερωτήματα για την αντίδραση στις κρίσεις, για τις συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία και για τις προοπτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ερωτήσεις:

1. Η Ε.Ε. ήρθε τα τελευταία χρόνια αντιμέτωπη με πολλές κρίσεις (οικονομία, μετανάστευση, πανδημία, πόλεμος στην Ουκρανία). Πώς κρίνετε την αντίδραση και τα αντανακλαστικά της Ε.Ε. απέναντι σ’ αυτές τις κρίσεις;
2. Η τελευταία κρίση με τον πόλεμο στην Ουκρανία φαίνεται να έχει ξεφύγει από τα πλαίσια που θα επιθυμούσαν οι λαοί της Ευρώπης. Θεωρείτε ότι μπορούσε η Ε.Ε. να αντιδράσει πιο έγκαιρα και αποτελεσματικά (εξαντλώντας ίσως διπλωματικά μέσα) ώστε να αποφευχθεί ο πόλεμος;
3. Οι κυρώσεις απέναντι στη Ρωσία έχουν επεκταθεί πέρα από την ηγεσία της (έχουν στοχοποιηθεί καλλιτέχνες, αθλητές, άνθρωποι του Πολιτισμού και το έργο τους κ.λπ.). Πόσο ανησυχητικό είναι αυτό για τον πολιτισμό μας; Είναι πιθανό να συμβάλει σ’ ένα φαύλο κύκλο ενίσχυσης ρατσιστικών προσεγγίσεων, αποκλεισμού και διαιώνισης της βίας;
4. Τι θεωρείτε ότι πρέπει να γίνει ώστε η Ε.Ε. να ενδυναμώσει την αυτονομία της και τα δημοκρατικά της χαρακτηριστικά, για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των λαών της για ειρήνη και ευημερία;

Νιαζί Κιζίλγιουρεκ: H ΕΕ να ενδυναμώσει τη στήριξη προς τα κράτη-μέλη για κοινωνική συνοχή

1. Πρέπει να πούμε ότι η ΕΕ εξελίσσεται και μέσα από τις κρίσεις. Οι αντιδράσεις της ωριμάζουν και σε κάθε κρίση η αντίδρασή της αλλάζει. Προσπάθησε να απαντήσει στην οικονομική κρίση με λιτότητα και με νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι οποίες βασίζονταν στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, σε σμίκρυνση του κράτους και σε μείωση των κρατικών δαπανών, κάτι όμως που είχε ως αποτέλεσμα την κοινωνική κρίση. Πλέον βρισκόμαστε σε μια μετα-νεοφιλελεύθερη ιστορική περίοδο που είναι κοινώς παραδεκτό πως το οικονομικό μοντέλο του μικρού κράτους, το οποίο δεν πρέπει να «ξοδεύει», απέτυχε πλήρως. Απόδειξη αποτελεί και η απάντηση της ΕΕ στην πανδημία, όπου για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ένωση βγήκε στις αγορές ως οντότητα για να δωρίσει μετά 338 δισεκατομμύρια ευρώ μέσω του μηχανισμού ανάκαμψης και ανθεκτικότητας, πέραν των 385,5 δισεκατομμυρίων ευρώ που προσφέρει ακόμα ως δάνεια στα κράτη-μέλη μέσω του ίδιου μηχανισμού.

Η προσφυγική κρίση το 2008 είχε μια εξίσου προβληματική αντιμετώπιση. Τα κράτη-μέλη δεν έδειξαν καμία αλληλεγγύη μεταξύ τους, δεν άνοιξαν νόμιμες μεταναστευτικές οδούς μέσα στην ίδια την Ένωση και επέτρεψαν τη συγκέντρωση χιλιάδων προσφύγων σε εξευτελιστικούς χώρους φιλοξενίας στον ευρωπαϊκό Νότο -ιδιαίτερα στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία.

Την ίδια ώρα, χιλιάδες άνθρωποι πνίγονταν στη Μεσόγειο. Αντί η ΕΕ να αντιμετωπίσει τότε ανθρωπιστικά το πρόβλημα, έκανε συμφωνία με την Τουρκία, ούτως ώστε να συγκρατεί τους πρόσφυγες στο έδαφός της με ανταλλαγή πακτωλό χρημάτων. Σήμερα, η αντιμετώπιση των προσφύγων από την Ουκρανία είναι σαφώς πιο ανθρώπινη, παρ’ όλο που την ίδια ώρα η Ελλάδα συμμετέχει πλέον αποδεδειγμένα σε επαναπροωθήσεις μεταναστών, και η Ισπανία χρησιμοποιεί βία για να τους σταματήσει στα σύνορα με το Μαρόκο (σκοτώνοντας πρόσφατα πέντε άτομα).

2. Ο πόλεμος ήταν μια αναπάντεχη εξέλιξη, την οποία δεν περίμενε, νομίζω, η ΕΕ. Υπό αυτή την έννοια δεν νομίζω πως μπορούσαν να ληφθούν άλλα μέτρα. Εκεί που ίσως να χρειαστεί περισσότερη προσπάθεια αυτή τη στιγμή είναι αφενός για λήξη του πολέμου και αφετέρου για στήριξη της Ουκρανίας για ανοικοδόμηση.

3. Όντως οι κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία έφεραν μαζί τους και έναν επικίνδυνο παροξυσμό ενάντια σε καθετί ρωσικό. Αυτό είναι όντως πολύ ανησυχητικό, γιατί δεν μπορεί ο Πολιτισμός να πέσει θύμα του πολέμου. Βεβαίως, ο ρατσιστικός λόγος δεν είναι καινούριο φαινόμενο. Δυστυχώς, ένας υποβόσκων ρατσισμός βρίσκεται ακόμα και στη δημιουργία του χαρτοφυλακίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επί προεδρίας Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν για την «προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής μας».

Ήδη από τη δημιουργία του χαρτοφυλακίου είχαμε τονίσει πως ένα τέτοιο πορτφόλιο εντάσσεται στην ερμηνεία μιας βαθιά συντηρητικής, λευκής, ανδροκρατούμενης, αυστηρά χριστιανικής κοινωνίας, η οποία έχει την τάση να αποκλείει οποιονδήποτε ζει διαφορετικά και πιστεύει κάτι άλλο από αυτήν. Επίσης, η αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης έφερε στην επιφάνεια ρατσιστικές προσεγγίσεις και κάποια κράτη αρνήθηκαν να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούσαν, με αποτέλεσμα να δούμε εκατοντάδες νεκρούς στη Μεσόγειο, αλλά και τις εικόνες ντροπής που ακόμα βλέπουμε στις δομές υποδοχής.

4. Για εμβάθυνση της δημοκρατίας χρειάζεται πάντοτε να υπάρχει και η κοινωνική ειρήνη. Το πρώτο που πρέπει, λοιπόν, να κάνει η ΕΕ είναι να ενδυναμώσει τη στήριξη προς τα κράτη-μέλη για κοινωνική συνοχή, για δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας και για κοινωνική και οικονομική προστασία των χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων. Ακολούθως, σε ευρωπαϊκό επίπεδο χρειάζεται να δοθούν λύσεις στο έλλειμμα δημοκρατίας που παρουσιάζεται στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, οι οποίοι δεν ελέγχονται δημοκρατικά. Για αυτόν το λόγο χρειάζεται αφενός να δοθεί στο Ευρωκοινοβούλιο νομοθετική πρωτοβουλία και να θεσπιστεί ο έλεγχός του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Λουκάς Φουρλάς: Δεν μπορούμε να μιλάμε για έλλειψη δημοκρατίας στην Ευρώπη

1. Κάθε κρίση μειώνει την εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών-μελών και αυτό είναι ένα πραγματικό πρόβλημα. Όντως, η ΕΕ έχει έρθει αντιμέτωπη με πολλές κρίσεις τα τελευταία χρόνια και όμως κάθε φορά υπό την πίεση των γεγονότων βρίσκει τις λύσεις. Δεν μου αρέσει να ωραιοποιώ τις καταστάσεις. Προβλήματα και κρίσεις πάντοτε θα υπάρχουν. Ωστόσο, ξεχωρίζω τις αντιδράσεις σε δύο στρατόπεδα.

Στο ένα είναι όλοι εκείνοι που έτσι και αλλιώς δεν πίστεψαν ποτέ στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα και που δεν χάνουν την ευκαιρία να κατηγορήσουν την Ένωση για αδράνεια, καθυστερήσεις και αντικρουόμενα συμφέροντα. Στο άλλο είμαστε όλοι εμείς. Εμείς, που αγαπάμε την ευρωπαϊκή μας οικογένεια και παλεύουμε για όλα όσα εκείνη πρεσβεύει. Η πανδημία άνοιξε ξανά πληγές στην ΕΕ.

Η Ένωση κατηγορήθηκε και κτυπήθηκε από το λαϊκισμό των εχθρών της. Θα πρέπει, όμως, να δούμε όλοι ψύχραιμα και μακριά από σκοπιμότητες την αλήθεια, χωρίς να ξεχνάμε τα όσα έχει καταφέρει ώστε να καταστεί μια παγκόσμια υπολογίσιμη δύναμη. Η ΕΕ χρηματοδότησε την όλη προσπάθεια των εταιρειών με δισεκατομμύρια ευρώ και ένα χρόνο μετά, είχε στη διάθεσή της ήδη τρία εμβόλια. Αυτό από μόνο του αποτελεί, αν μη τι άλλο, τεράστια επιτυχία για την ανθρωπότητα στο σύνολό της.

2. Δυστυχώς, με τον πόλεμο στην Ουκρανία και την εισβολή της Ρωσίας σε ένα ανεξάρτητο γειτονικό της κράτος χτυπήθηκε η ειρήνη που είχαμε για δεκαετίες στην Ευρώπη. Η ΕΕ ως υπερασπιστής του διεθνούς δικαίου προειδοποιούσε τη Ρωσία πολύ πριν την εισβολή της Μόσχας για κυρώσεις άνευ προηγουμένου και κατέβαλε έντονες διπλωματικές προσπάθειες ώστε να αποφευχθεί, έστω στο παρά πέντε, μια ρωσική επέμβαση, ωστόσο αυτή έγινε. Θεωρώ, όμως, ότι η απόφαση της Ρωσίας ήταν ειλημμένη.

Καμία εισβολή δεν είναι νόμιμη και δεν νοείται τον 21^ο αιώνα να έχουμε καταστροφικούς πολέμους όπου χάνονται ανθρώπινες ζωές και καταστρέφονται τα έθνη και οι οικονομίες. Εμείς συνεχίζουμε αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για εξεύρεση διπλωματικής λύσης το συντομότερο δυνατό.

3. Η απρόκλητη επίθεση της Ρωσίας έναντι μιας κυρίαρχης και ανεξάρτητης χώρας στη γειτονιά της Ευρώπης μάς βρίσκει όλους ενωμένους. Καταδικάζουμε απερίφραστα τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Η αναγνώριση του Ντονμπάς ως ανεξάρτητης περιοχής από μέρους της Μόσχας και η μετέπειτα επέμβαση των στρατιωτικών της δυνάμεων, ξύπνησαν άσχημες μνήμες στην Ευρώπη.

Ως εκ τούτου, με ενιαία φωνή σπεύσαμε να επιβάλουμε κυρώσεις στην κυβέρνηση Πούτιν και καλώς πράξαμε. Θα τις εντείνουμε ακόμη παραπάνω για να υπερασπιστούμε το διεθνές δίκαιο και την αξιοπιστία μας. Ο σκοπός δεν είναι άλλος από το να ασκηθεί πίεση στο καθεστώς Πούτιν, ώστε να εναρμονιστεί με το διεθνές δίκαιο και να σταματήσει τις παράνομες ενέργειές του στην Ουκρανία.

Σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούμε να τιμωρήσουμε τους πολίτες της Ρωσίας και τον πολιτισμό της που έχει συνεισφέρει πολλά σε παγκόσμιο επίπεδο.

4. Θα αναφερθώ και πάλι στους πολέμιους της Ένωσης. Ορισμένοι από τους ευρωσκεπτικιστές διαφωνούν με την τάση της Ένωσης για περαιτέρω ολοκλήρωση, άλλοι δεν συμφωνούν με την υφιστάμενη μορφή της, άλλοι με τον τρόπο λειτουργίας της, ενώ κάποιοι μιλούν για έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών.

Όλα αυτά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ναι, υπάρχουν ζητήματα. Κάθε κράτος-μέλος όμως, έχει ζητήματα και στο εθνικό του Κοινοβούλιο και στην κυβέρνηση. Να υπογραμμίσω ότι κάθε Ευρωπαίος πολίτης έχει την ευκαιρία και το «δώρο» να αποφασίσει ποιοι θα είναι οι εκπρόσωποί του στην Ευρωβουλή.

Επομένως, δεν μπορούμε να μιλάμε για έλλειψη δημοκρατίας στην Ευρώπη. Πρόσφατα, ακούσαμε και τους πολίτες που έστειλαν τα δικά τους μηνύματα, τις δικές τους ανησυχίες και προβληματισμούς για το μέλλον της Ευρώπης. Θέλω να διαβεβαιώσω ότι όλα αυτά λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη.

Συνυπολογίζοντας τη χαοτική αποχώρηση των Αμερικανών από το Αφγανιστάν με την εισβολή στην Ουκρανία, θεωρώ ότι έχουν δημιουργηθεί δυναμικές και για πρώτη φορά πραγματικές προοπτικές για ισχυρή αυτονόμηση της ΕΕ και καθορισμό κοινής εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας.

 Πηγή:  https://dialogos.com.cy/dipli-synenteyxi-krisimes-apoffaseis-kathorizoyn-ton-mellontiko-charaktira-tis-e-e/

 

Η Κτηνιατρική Σχολή θα συμβάλει στην έρευνα και στην ενιαία υγεία

 14 Αυγούστου 2022,          του Μανόλη Σόβολου

• Αρχίζει τη λειτουργία της τον Σεπτέμβρη στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας
• Συνεργασία µε ιδιωτικές µονάδες, φάρµες αγελάδων και αιγοπροβάτων, αλλά και κάποιες κτηνιατρικές κλινικές στις οποίες θα εκπαιδεύονται οι φοιτητές 

Το πρώτο πρόγραµµα Κτηνιατρικής (Doctor of Veterinary Medicine, DVM) αρχίζει στο Πανεπιστήµιο Λευκωσίας τον ερχόµενο Σεπτέµβριο. Έχει αξιολογηθεί και πιστοποιηθεί από το Φορέα ∆ιασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας της Ανώτερης Εκπαίδευσης και εξασφαλίζει την αναγνώριση του τίτλου από όλες τις χώρες της ΕΕ/ΕΟΧ και παγκόσµια. Το πρόγραµµα είναι πενταετές (300 ECTS) και θα προσφέρεται στην αγγλική γλώσσα.

Η φιλοσοφία του προγράµµατος βασίστηκε στο επιτυχηµένο µοντέλο της Ιατρικής Σχολής, ενώ η δοµή του στηρίζεται στη έννοια της «Ενιαίας Υγείας – One Health», η οποία καθορίζει ότι η υγεία των ανθρώπων είναι στενά συνδεδεµένη µε την υγεία των ζώων σε ένα υγιές και βιώσιµο περιβάλλον.

H ∆ιεθνής Συµβουλευτική Επιτροπή της Κτηνιατρικής Σχολής, που περιλαµβάνει κορυφαίους ακαδηµαϊκούς από Κτηνιατρικές Σχολές των ΗΠΑ, της Ευρώπης και του Ισραήλ, σε συνδυασµό µε το εγνωσµένου κύρους ακαδηµαϊκό και κλινικό προσωπικό από την Κύπρο και το εξωτερικό, διασφαλίζουν την παροχή µιας άριστης ποιότητας επιστηµονικής και εργαστηριακής εκπαίδευσης, µε πρακτική εξάσκηση από το πρώτο έτος φοίτησης.

Πρόκειται για ένα διεθνές πρόγραµµα, επεσήµανε ο κ. Μαλάς, που ευελπιστεί να προσελκύσει φοιτητές από τις χώρες που προσελκύει και η Ιατρική Σχολή. «Συνεργαζόµαστε µε κρατικούς φορείς όπως το Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών και οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, µε τους οποίους έχουµε υπογράψει µνηµόνιο συνεργασίας. Συνεργαζόµαστε και µε ιδιωτικές µονάδες, φάρµες αγελάδων και αιγοπροβάτων, στις οποίες θα εκπαιδεύονται οι φοιτητές, καθώς βεβαίως και κάποιες κτηνιατρικές κλινικές. Έχουµε δηµιουργήσει συνέργειες και µε τον δηµόσιο και µε τον ιδιωτικό τοµέα, οι οποίες θα συµπληρώσουν τις υποδοµές που ήδη υπάρχουν και θα δηµιουργηθούν. Το Πανεπιστήµιο Λευκωσίας θα κάνει µια επένδυση 30 εκατοµµυρίων ευρώ, για τη δηµιουργία επιπρόσθετων υποδοµών, οι οποίες θα υποστηρίξουν την Κτηνιατρική Σχολή, αλλά και την υπάρχουσα Ιατρική Σχολή».

Άνθρωποι, ζώα και περιβάλλον είναι άρρηκτα συνδεδεµένα

Η περιπέτεια µε την COVID-19, τόνισε κ. Μαλάς, έχει αναδείξει ότι η υγεία των ζώων είναι άρρηκτα συνδεδεµένη µε την υγεία των ανθρώπων και το περιβάλλον. Το «One Health – Ενιαία Υγεία» έχει αυτόν τον τριαδικό χαρακτήρα. Άνθρωποι, ζώα και περιβάλλον είναι άρρηκτα συνδεδεµένα. «Οι ιώσεις είναι ένα παράδειγµα, έχουµε όµως πιο άµεσα παραδείγµατα. Καταναλώνουµε πολλά ζωικά προϊόντα, όπως γάλα και κρέας. Είναι σηµαντικό αυτά τα προϊόντα να είναι ποιοτικά. Όµως δεν είναι µόνο σηµαντικός ο τρόπος µε τον οποίο φυλάσσονται, αλλά και ο τρόπος µε τον οποίο παράγονται».

Ανέφερε ότι στην Κύπρο έχουµε σχετικά κακής ποιότητας γάλα, το οποίο ο κόσµος δεν γνωρίζει. «Το γάλα παράγεται από µονάδες που δεν έχουν καλή υγιεινή. Τα ζώα είναι στοιβαγµένα σε περιορισµένους χώρους, µε υψηλό µικροβιολογικό φορτίο. Αυτό βεβαίως µπορείς να το βελτιώσεις ή να το καταστρέψεις µε την επεξεργασία του γάλακτος. Η παραγωγή χαλλουµιού απαιτεί υψηλές θερµοκρασίες. Όµως υπάρχουν άλλα πράγµατα µέσα στο γάλα. Μαθαίνουµε ότι υπάρχει και γενετικό υλικό που µεταφέρεται από τα ζώα στον άνθρωπο».

Είναι σηµαντικό εποµένως να µελετήσουµε και τον τρόπο που παράγουµε το γάλα, ώστε να το βελτιώσουµε. «Όχι µόνο για την υγεία του ανθρώπου, αλλά και για την ίδια του την εµπορευσιµότητα. Το κυπριακό γάλα δεν µπορεί να φτιάξει ποιοτικό τυρί, εκτός από χαλλούµι».

Το σηµαντικό είναι το γάλα να έχει χαµηλό µικροβιολογικό φορτίο. Για να έχει χαµηλό µικροβιολογικό φορτίο πρέπει οι µονάδες παραγωγής γάλακτος να αλλάξουν άρδην τον τρόπο µε τον οποίο φτιάχνονται και την τοποθεσία τους. «Παρουσίασα ένα χάρτη µε την κατανοµή όλων των κτηνοτροφικών µονάδων. Οι µονάδες που βρίσκονται στις περιοχές Λευκωσίας και Λάρνακας βρίσκονται σε περιοχές µε τις χειρότερες κλιµατολογικές συνθήκες. Πρέπει να φύγουν όλα από κει και να µεταφερθούν στις παρυφές των δασών. Όπου έχει χαµηλότερη υγρασία, µεγαλύτερη διασπορά και βεβαίως µεγαλύτερες εκτάσεις».

Χρειάζεται ένα εθνικό πρόγραµµα πλήρους µετατόπισης όλων των µονάδων, τόνισε ο κ. Μαλάς. Εάν τα ζώα φύγουν από τις περιοχές που βρίσκονται σήµερα και είναι διάσπαρτα στις παρυφές των δασών, δεν θα υπάρχει η συµφόρηση και η παραγωγή των αποβλήτων. Το µικροβιολογικό φορτίο θα πέσει άµεσα, διότι τα ζώα θα ζουν σε συνθήκες όπου δεν θα είναι µέσα σε λάσπες, θα είναι στεγασµένα, κάθε ζώο θα έχει µεγάλη επιφάνεια να µπορεί να διακινείται, θα στεγνώνει. Θα είναι µια πράσινη ανάπτυξη, θα είναι µια οικολογική ανάπτυξη, θα δοθεί η ευκαιρία ακόµη να πάµε σε φάρµες χωρίς τη χρήση αντιβιοτικών». Η Κύπρος έχει το πλεονέκτηµα, ως νησί, να µην προσβάλλεται από ζωονόσους. Αυτό είναι τεράστιο πλεονέκτηµα, δεν το έχουµε αξιοποιήσει.

Για τη συµβίωση ζώων και ανθρώπων ο κ. Μαλάς ανέφερε ότι «αν συµβιώνεις µε ζώα, πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι για κάποιες µεταδοτικές ασθένειες, αλλά υπάρχουν τρόποι να αντιµετωπιστούν αυτά τα πράγµατα. Να γίνονται συνεχώς έλεγχοι, έτσι ώστε οτιδήποτε είναι µεταδοτικό να το αντιµετωπίζουµε. Στις κτηνοτροφικές µονάδες έχουµε εντοπίσει κάποια παράσιτα, τα οποία είναι ζωονόσοι, µεταφέρονται στον άνθρωπο και είναι υψηλά τα ποσοστά. Όταν βελτιώσουµε την ποιότητα της υγείας των παραγωγικών ζώων θα βελτιωθεί και η υγεία στον άνθρωπο».

Ο αντιπρόεδρος του Παγκύπριου Κτηνιατρικού Συλλόγου, κ. ∆ηµήτρης Επαµεινώνδας, επεσήµανε ότι «η Κτηνιατρική Σχολή θα καλύψει ένα µεγάλο κενό που υπάρχει, ιδιαίτερα στην έρευνα για τα παραγωγικά, αλλά και για τα µικρά ζώα. Μέχρι τώρα αυτή η έρευνα καλύπτεται σε κάποια σηµεία από το ΤΕΠΑΚ και εξωτερικά από άλλα πανεπιστήµια. Θα βοηθήσει στην επιστηµοσύνη και στην ασφάλεια στο επαγγελµατικό γίγνεσθαι. Μόνο καλό µπορεί να φέρει η ίδρυση της Κτηνιατρικής Σχολής».

Ο κ. Επαµεινώνδας τόνισε ότι η συµβίωση των ανθρώπων και των ζώων στο αστικό περιβάλλον επηρεάζει πολλούς παράγοντες και πρέπει να αντιµετωπίζονται ως µέλη της οικογένειας. Ανάλογη πρέπει να είναι και η συµπεριφορά των κηδεµόνων των ζώων σε ό,τι αφορά την ιατροφαρµακευτική φροντίδα και την αποφυγή κακοποίησής τους. Η υγεία είναι ενιαία, όπως προωθείται και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και έτσι πρέπει να αντιµετωπίζονται η συνύπαρξη ανθρώπων, ζώων και περιβάλλοντος. Επιπλέον, ανέφερε ότι είναι σηµαντικές προκλήσεις για την ανθρωπότητα ο υπερπληθυσµός, η παγκόσµια επισιτιστική κρίση και η αντιµετώπισή τους.

Χρειαζόµαστε έρευνα και ποιοτικά προγράµµατα

Στη συνοµιλία µας ο Κοσµήτορας της Κτηνιατρικής Σχολής, κ. Σταύρος Μαλάς, αναφέρθηκε στους λόγους της ίδρυσης της Σχολής και στις προκλήσεις:

«Η δηµιουργία της Κτηνιατρικής Σχολής εντάσσεται µέσα στον ευρύτερο σχεδιασµό του Πανεπιστηµίου Λευκωσίας για να παρέχει ποιοτικά εκπαιδευτικά προγράµµατα. Η τριτοβάθµια εκπαίδευση κατέχει το 8% του ΑΕΠ και ανεβαίνει σιγά-σιγά στο 11%. Αυτό µπορεί να γίνει µόνο µε την παροχή ποιοτικών προγραµµάτων, διεθνώς αναγνωρισµένων.

 Επίσης, χρειαζόµαστε µια Κτηνιατρική Σχολή για να ενισχυθεί και ν’ αναβαθµιστεί η ποιότητα της παρεχόµενης φροντίδας των ζώων. Επιπλέον, χρειαζόµαστε σηµαντικές παρεµβάσεις στον τοµέα της έρευνας. Ειδικά στην κτηνοτροφία είναι σηµαντικό λόγω και της παραγωγής χαλλουµιού. Αν δεν έχεις έρευνα ως το βασικό επιστύλιο της πολιτικής δεν θα πάρεις τις σωστές αποφάσεις, εξού και η υπόθεση µε το χαλλούµι.

Επιπρόσθετα, θα δηµιουργηθούν κλινικές υποδοµές φροντίδας ζώων, µικρό νοσοκοµείο φροντίδας ζώων, το οποίο θα συµπληρώσει τις υπάρχουσες δοµές».

Η κατάρτιση πολιτικής στην κτηνοτροφία στερείται επιστηµονικού υπόβαθρου

Ο κ. Μαλάς επισημαίνει ότι η κτη­νιατρική σχολή, μέσα από τα προ­γράμματα έρευνας, θα δώσει τη δυ­νατότητα στην κυβέρνηση να πάρει τις ορθές αποφάσεις για τον τομέα της κτηνοτροφίας. «Δυστυχώς, η κα­τάρτιση πολιτικής στον τομέα αυτό στερείται επιστημονικού υπόβαθρου. Δεν υπάρχει μια ολιστική προσέγγι­ση στη γεωργοκτηνοτροφία. Το πρό­γραμμα ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν μια χρυσή ευκαιρία για την Κύπρο να αναδιαμορφώσει πλή­ρως τον τομέα της κτηνοτροφίας. Το ανέδειξα το 2017, όταν διεκδικούσα την προεδρία και είχα ένα ολιστικό πρόγραμμα όσον αφορά τη γεωργο­κτηνοτροφία».

«Τα προγράμματα της Ιατρικής και της Κτηνιατρικής σ’ όλες τις κοι­νωνίες έχουν υψηλή αναγνωρισιμό­τητα. Οι νέοι που θα αποφοιτούν από τα κυπριακά πανεπιστήμια και θα πηγαίνουν στις χώρες τους να δρα­στηριοποιηθούν είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές -έτσι τους αποκαλώ, για­τί περί πρεσβευτών πρόκειται. «Πολ­λές φορές ρωτάμε έναν γιατρό, “πού τέλειωσες, σε ποιο πανεπιστήμιο”»; Και νιώθουμε ότι επειδή είναι κα­λός γιατρός, αυτό αντικατοπτρίζεται και στο πανεπιστήμιο από το οποίο προέρχεται. Άρα είναι κάτι σημαντι­κό για τη χώρα μας, τη μικρή Κύπρο, γιατί αναδεικνύεται η ποιότητα της εκπαίδευσής μας. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με ποιοτικά προ­γράμματα Ιατρικής, Κτηνιατρικής και άλλα προγράμματα».

Πηγή:   https://dialogos.com.cy/ktiniatriki-scholi-tha-symvalei-stin-ereyna-stin-eniaia-ygeia/

 

Οι συνταξιούχοι ζητούν αξιοπρέπεια και αντισταθµικές παροχές για να επιβιώσουν

 

17 Ιουλίου 2022,        του Μανόλη Σόβολου

 

• Καθυστερήσεις, αναπάντητες επιστολές, τηλέφωνα µονίµως κλειστά, παραγνώριση και κοροϊδία
• «∆ίνουν ψίχουλα στους ηλικιωµένους, τα οποία δεν µπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες.  ∆υστυχώς, δεν µπορούµε να περιµένουµε τίποτα από αυτή την Κυβέρνηση»

Άλυτα παραμένουν τα προβλήματά τους

Οι ηλικιωμένοι και ιδιαίτερα οι χαμηλοσυνταξιούχοι αγωνιούν για τα άλυτα προβλήματά τους. Σε μια εποχή που η ακρίβεια καλπάζει, αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα με τους φουσκωμένους λογαριασμούς. Δυσκολεύονται να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες και συναντούν την άρνηση της κυβέρνησης να παραχωρήσει αντισταθμιστικές παροχές στους χαμηλοσυνταξιούχους. Θεωρούν πρόκληση και προσβλητική την αναφορά του Υπουργού Οικονομικών για παροχή αύξησης, η οποία είναι ουσιαστικά η ΑΤΑ που είναι θεσμοθετημένη και δίνεται από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Αυτή όμως δεν καλύπτει ούτε την αύξηση του πληθωρισμού.
Οι συνταξιούχοι συναντούν κλειστά τηλέφωνα στην Υπηρεσία Διαχείρισης Επιδομάτων Πρόνοιας και περιμένουν, χωρίς αποτέλεσμα, μια απάντηση για την αίτησή τους, για μήνες και χρόνια. Οι δημόσιες Στέγες Ηλικιωμένων έκλεισαν και δεν υπάρχουν τα απαραίτητα Κέντρα Αποκατάστασης για όσους τα χρειάζονται. Η διάλυση του Συνεργατισμού επιδείνωσε τη θέση των ηλικιωμένων. Οι εμπορικές τράπεζες τούς χρεώνουν υπερβολικά ποσά, ενώ έχουν κλείσει πολλά καταστήματα που εξυπηρετούνταν, ιδιαίτερα στα χωριά.

Τα προβλήµατα των συνταξιούχων είναι πάρα πολλά, επισηµαίνει ο Γ.Γ. της ΕΚΥΣΥ κ. Κώστας Σκαρπάρης. «Έχουµε κάνει πάρα πολλά διαβήµατα στα αρµόδια υπουργεία, αλλά δεν επιλύονται. Μας λένε ότι τα αιτήµατα που βάζουµε είναι επαναλαµβανόµενα. Εµείς τους λέµε είναι δική σας ευθύνη που δεν επιλύονται και µας αναγκάζετε να καταθέτουµε τα ίδια αιτήµατα».

Προκαλεί ο Υπουργός Οικονοµικών

Η ακρίβεια είναι στα ύψη, οι συνταξιούχοι δεν τα βγάζουν πέρα, υποφέρουν πραγµατικά. Το κόστος του ηλεκτρικού ρεύµατος ταλαιπωρεί όλους τους χαµηλοσυνταξιούχους. «Τον χειµώνα είχαµε τη θέρµανση. Ό,τι είδους θέρµανση και να χρησιµοποιήσουµε, κοστίζει. Είτε πετρέλαιο, είτε ξύλα, είτε γκάζι, είτε ηλεκτρισµό, οι τιµές είναι απαγορευτικές για τους χαµηλοσυνταξιούχους. Τώρα το καλοκαίρι χρειάζονται τα κλιµατιστικά. Για τους ηλικιωµένους η θέρµανση και ο κλιµατισµός είναι θέµα επιβίωσης. Η κυβέρνηση δεν τα βλέπει αυτά. Ορισµένοι ∆ήµοι και Κοινοτικά Συµβούλια έχουν κάποιους κλιµατιζόµενους χώρους για τις πολύ δύσκολες µέρες, ώστε οι ηλικιωµένοι να περάσουν εκεί τις δύσκολες ώρες. ∆υστυχώς δεν µπορούν όλοι οι ηλικιωµένοι να µετακινηθούν. Ζητήσαµε επιτακτικά από την κυβέρνηση να δώσει κάποιες αντισταθµιστικές παροχές για τους χαµηλοσυνταξιούχους, ώστε να αντιµετωπίσουν µε αξιοπρέπεια αυτή τη δύσκολη περίοδο. Συναντήσαµε πεισµατική άρνηση», αναφέρει ο κ. Σκαρπάρης.

Η κυβέρνηση παραπλανά µε τα στοιχεία που δίνει, συνεχίζει ο κ. Σκαρπάρης. «Ο Υπουργός Οικονοµικών µιλώντας στις 27 του Μάη προκάλεσε τα αισθήµατα των ηλικιωµένων. Είπε ότι το Υπουργικό Συµβούλιο αποφάσισε να δώσει αύξηση 4,3% σε 165.000 συνταξιούχους του Ταµείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Μα αυτό είναι κοροϊδία. Αυτό είναι το ποσοστό για τη διαµόρφωση του πληθωρισµού και την ΑΤΑ. ∆εν χρειαζόταν απόφαση του Υπουργικού για κάτι θεσµοθετηµένο. ∆ίνουν ψίχουλα στους ηλικιωµένους, τα οποία δεν µπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες. ∆υστυχώς, δεν µπορούµε να περιµένουµε τίποτα από αυτή την κυβέρνηση µε την πολιτική που ακολουθεί. Ελπίζουµε σε µια προοδευτική κυβέρνηση που θα δείξει ευαισθησία για τα προβλήµατα των ηλικιωµένων και των χαµηλοσυνταξιούχων».

Έκλεισαν τα τηλέφωνα και περιµένουµε χρόνια µια απάντηση…»

Οι συνταξιούχοι επιµένουν να αναδεικνύουν τα προβλήµατα και απαιτούν µέτρα ανακούφισης των ηλικιωµένων. «Στείλαµε επιστολή στην Υπουργό Ενέργειας και ζητήσαµε οι χαµηλοσυνταξιούχοι να περιληφθούν στις ευάλωτες οµάδες του πληθυσµού, ώστε να έχουν την ανάλογη έκπτωση στους λογαριασµούς. ∆εν είδαµε καµιά θετική κίνηση. Η Υπηρεσία ∆ιαχείρισης Επιδοµάτων Πρόνοιας καθυστερεί για χρόνια να δώσει απάντηση στις αιτήσεις των συνταξιούχων. ∆εν απαντούν στα τηλέφωνα. Τους εισηγηθήκαµε να δηµιουργήσουν ένα αποδοτικό τηλεφωνικό κέντρο, ώστε να εξυπηρετούνται οι συνταξιούχοι. Καµιά ενέργεια. Μόνο υποσχέσεις και δεν υλοποιούν τίποτα. ∆οκιμάστε κι εσείς. Πάρτε το τηλέφωνο της Υπηρεσίας και θα δείτε ότι δεν απαντούν καθόλου», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Σκαρπάρης.

Μπήκαμε λοιπόν κι εμείς στη διαδικασία να πάρουμε τηλέφωνο και όντως δεν απάντησαν. Η φωνή στον τηλεφωνητή µάς πληροφορεί ότι «όλες οι γραµµές είναι κατειληµµένες. ∆οκιµάστε αργότερα». Η υποµονή των συνταξιούχων δοκιµάζεται για χρόνια, καθώς δεν παίρνουν καµιά απάντηση, χάνονται έγγραφα από τις αιτήσεις τους και ταλαιπωρούν τους ηλικιωµένους να τα υποβάλλουν ξανά. «Η Επίτροπος ∆ιοικήσεως σε έκθεσή της κάνει αναφορά για όλα αυτά τα θέµατα. ∆εν τα λέµε µόνο εµείς. Είπε για την ταλαιπωρία που υφίστανται οι ηλικιωµένοι, ότι δεν εξυπηρετούνται».

Η διαδικασία της συµπλήρωσης των αιτήσεων είναι πολύπλοκη. Η ενηµέρωση δεν φτάνει εύκολα στις αποµακρυσµένες κοινότητες. Οι ηλικιωµένοι δεν έχουν βοήθεια για τη συµπλήρωσή τους.

Τα προβλήµατα των συνταξιούχων δεν έχουν τελειωµό. «Ένα άλλο θέµα που έχουµε θέσει επιτακτικά, µε την ΠΕΟ και όλο το συνδικαλιστικό κίνηµα, είναι η κατάργηση του πέναλτι 12% για όσους έχουν τις προϋποθέσεις και επιθυµούν να αφυπηρετήσουν στο 63ο έτος. ∆υστυχώς, µέχρι τώρα βρήκαµε την πεισµατική άρνηση της κυβέρνησης. Ακολουθεί πιστά τις νεοφιλελεύθερες λογικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θέλει να ανεβάζει συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης και να τα φέρει 10 χρόνια µακριά από το προσδόκιµο όριο ζωής. Εµείς θα συνεχίσουµε τις προσπάθειές µας».

Το 2018 έγινε ένα µικρό βήµα ώστε να λαµβάνουν τη σύνταξη χηρείας οι χήροι που έχασαν τη σύζυγό τους µετά από αυτή τη χρονολογία. Δεν υπάρχει όμως συνέχεια…

Έκλεισαν σχεδόν όλες οι δηµόσιες Στέγες

∆εν υπάρχουν οι απαραίτητες Στέγες Ηλικιωµένων. Κλείσανε σχεδόν όλες τις δηµόσιες Στέγες που υπήρχαν. Ούτε τα απαραίτητα Κέντρα Αποκατάστασης υπάρχουν. «Αν κάποιος ηλικιωµένος βγει από το νοσοκοµείο και χρειάζεται φροντίδα, δεν µπορεί να την έχει. Αν πάει µόνος στο σπίτι, οδηγείται στο θάνατο. Για να πάει στον ιδιωτικό τοµέα το κόστος είναι τεράστιο για τους χαµηλοσυνταξιούχους. Η µικρή χορηγία δεν µπορεί να καλύψει τις αυξηµένες ανάγκες των ηλικιωµένων. Η κατάσταση είναι τραγική. Όσοι βρεθούν σ’ αυτή τη δύσκολη κατάσταση ζουν στην απελπισία», λέει µε παράπονο και οργή ο κ. Σκαρπάρης.

Οι τράπεζες, µετά τη διάλυση του Συνεργατισµού, κάνουν ό,τι θέλουν. Ζητούν 60 ευρώ από κάθε συνταξιούχο για κάθε λογαριασµό για τον οποίο ζητούν statement τον οποίο χρειάζονται για την αίτησή τους ή/και για το Ελάχιστο Εγγυηµένο Εισόδηµα.

Την πρώτη εβδοµάδα του Ιούλη προσβλέπουν στην προκαθορισµένη συνάντηση µε τον Υπουργό Υγείας, κ. Χατζηπαντέλα, για ένα άλλο µεγάλο θέµα που απασχολεί τους συνταξιούχους. Πρόκειται για τα φάρµακα τα οποία δεν καλύπτονται από το ΓεΣΥ.

Πηγή:   https://dialogos.com.cy/oi-syntaxioychoi-zitoyn-axioprepeia-kai-antistath-ikes-paroches-gia-na-epiviosoyn/

 

Πύργοι και ύβρις

 

14 Σεπτεμβρίου 2022 

 

  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου   

Στην Αγγλία πριν κάποια χρόνια είχε επικρατήσει ο όρος «σκοτεινά παράθυρα» για όλα εκείνα τα διαμερίσματα των ψηλών πύργων που παρέμεναν άδεια, στις πιο κεντρικές περιοχές της πρωτεύουσας την ίδια ώρα που δεκάδες χιλιάδες πολίτες έψαχναν στέγη και δεν έβρισκαν. Αν ήταν τυχεροί, έβρισκαν κάπου εκτός και πηγαινοέρχονταν με τα τρένα προσθέτοντας στον χρόνο εργασίας άλλες 2 ώρες να πάνε στη δουλειά τους και 2 να επιστρέψουν στο σπίτι εξαντλημένοι, χωρίς ενέργεια και κουράγιο για όποια άλλη δραστηριότητα. 

Η ταινία Nomadland δε, που προβλήθηκε πριν δύο χρόνια, παρουσιάζει πώς στις μέρες μας διαμορφώθηκε μια «φυλή» που ανήμποροι οικονομικά να διαθέτουν στέγη περιπλανούνται ως νομάδες διαμένοντας σε τροχόσπιτα και αντίσκηνα, κάνοντας ευκαιριακές δουλειές εκεί όπου καταλύουν για να έχουν, αν μη τι άλλο, ένα πιάτο φαγητό. 

Όλα αυτά δεν είναι πια μακριά από εμάς. Στη Λεμεσό οι φοιτητές έστησαν αντίσκηνα έξω από κτήρια του ΤΕΠΑΚ για να καταδείξουν το πρόβλημα που υπάρχει στην εξεύρεση στέγης, ειδικά στη συγκεκριμένη πόλη. «Ενοικιάζεται αντίσκηνο προς 1200 ευρώ μόνο», λέει ένα πλακάτ που ανήρτησαν πάνω σε σκηνή. Και δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Η διεύθυνση δε του πανεπιστήμιου είχε κάνει έκκληση για φιλοξενία φοιτητών. Χωρίς οποιαδήποτε στοιχεία αμφιβάλλουμε αν ανταποκρίθηκε έστω και ένας στην έκκληση αυτή. Στη Λευκωσία, βρέθηκε πιο «εύκολη» λύση. Διαμονή στα κατεχόμενα. 

Κι όλα αυτά καθώς οι πύργοι παραμένουν άδειοι. Εξάλλου, δεν κτίστηκαν για να προσφέρουν στέγη, αλλά για να πουληθούν. Οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων μπορεί και να μην τα είδαν ποτέ παρά μόνο στις διαφημιστικές μπροσούρες, όπου αναλύονταν τα πλεονεκτήματα του κυπριακού διαβατηρίου. Μαζί με τα διαμερίσματα των πύργων πήραν την ανιούσα και οι τιμές όλων των άλλων διαμερισμάτων και χώρων διαβίωσης. 

Μπορεί ακόμα να υπάρχουν κάποιοι (ίσως και πολλοί) που να πιστεύουν πως το πρόγραμμα πολιτογραφήσεων το οποίο συνοδεύτηκε από ντιβέλοπιγκ, ήταν η σωτηρία του τόπου μετά την κρίση και το κούρεμα. Ωστόσο, όπως πίστευαν οι παππούδες μας, «ύστερα φέρνει ο φούρνος την πυρά». Και τώρα είμαστε στο ύστερα. Τα εκατομμύρια έμειναν σε μια ομάδα και οι υπόλοιποι αρχίσαμε να βιώνουμε τα αποτελέσματα της «ανάπτυξης». Το τίμημα το πληρώνει πιο πολύ η νέα γενιά. Όχι μόνο οι φοιτητές, αλλά και οι νέοι που ψάχνουν στέγη. Και το οξύμωρο είναι ότι υπάρχουν πολλές στέγες. Τουριστικά συγκροτήματα, πύργοι, μαρίνες, χωριά… Αν υπήρχε τρόπος να μετρηθούν πόσα από αυτά κατοικούνται, πόσες μέρες τον χρόνο χρησιμοποιούνται, πόσα κτισμένα τετραγωνικά αναλογούν στον κάθε κάτοικο του νησιού, δεν θα υπήρχε τρόπος να εξηγηθεί σε κάποιον εξωγήινο πώς γίνεται να υπάρχει στεγαστικό πρόβλημα.  

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1553129/pyrgi-kai-ybris

Social Μedia: Ένας απέραντος βούρκος και όποιος αντέξει!

 

  07 Σεπτεμβρίου 2022    Ιωάννα Μάντζιηπα   

Τα τελευταία χρόνια, τα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν εισβάλει δραστικά και καθοριστικά στη ζωή του κάθε πολίτη καταδεικνύοντας την τεράστια επιρροή και δύναμη που διαθέτουν. Μια δύναμη που μπορεί να ρίξει ακόμη και μια κυβέρνηση μέσα από την κριτική και τις πιέσεις που ασκούνται. Φυσικά, αυτά σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, εκτός από τη μικρή νήσο των Αγίων!

Πολλές φορές διαπιστώσαμε ότι μια ανάρτηση, μια φωτογραφία ή ένα βίντεο, μπορεί να προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων από τους πολίτες και ακόμη και πολιτικοί να παίρνουν θέση μέσα από τους επίσημους λογαριασμούς τους.

Την ώρα που τα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρέχουν μεγάλη δυνατότητα επικοινωνίας και ενημέρωσης, τα τελευταία χρόνια αυτή η δύναμή τους έχει μετατρέπει σε ένα μεγάλο βούρκο. Η τάση που καταγράφεται και κυρίως από την εποχή του κορωνοϊού και έπειτα, έχει δημιουργήσει ένα κλίμα ανθρωποφαγίας και υποκίνησης μίσους.

Ο κάθε χρήστης έχει τη δυνατότητα να εκφέρει άποψη, πολιτικές θέσεις και να σχολιάσει ακόμη και με γλώσσα πεζοδρομίου, απλώς και μόνο για να επιδείξει θέση, άποψη και γνώσεις σε οποιοδήποτε θέμα πέσει στην αντίληψή του. Πρωτοστάτης όλης αυτής της ανεξέλεγκτης κατάστασης το Facebook, όπου οι επαναστάτες του πληκτρολογίου ανώνυμα ή επώνυμα εκφέρουν απόψεις επί παντός επιστητού. Με ένα ψεύτικο προφίλ στα Social Media ο οποιοσδήποτε δημοσιοποιεί πρόσωπα, καταστάσεις ακόμη και προσωπικές στιγμές άλλων πολιτών, αγνοώντας παντελώς την ιδιωτικότητα και τις οποιεσδήποτε συνέπειες.

Ποιος δεν θυμάται τις αντιδράσεις που προκάλεσε ένα τιτίβισμα στον προσωπικό της λογαριασμό στο twitter η πρώην υπουργός Δικαιοσύνης, Έμιλυ Γιολίτη, για τη ζεστή μηλόπιτα που έφαγε από τον Ρωτή εν μέσω μέτρων κατά της covid. Από την άλλη, δεν είναι λίγες οι φορές που πολιτικοί ξεκατινιάστηκαν ρίχνοντας το επίπεδο της πολιτικής στο χαμηλότερο υπόβαθρο. Ποιος ξεχνά την κόντρα και τον σάλο που ξέσπασε από την αντιπαράθεση του μακαρίτη Σωκράτη Χάσικου προς τον Χάρη Γεωργιάδη, με το «ρε» να είναι η λέξη πρωταγωνιστής.

Παραδείγματα τέτοιου είδους πολλά, ενώ από τις παγίδες των Social Media δεν εξαιρούνται οι πολιτικοί και πρόσωπα ευυπόληπτα τα οποία αγνοούν ή δεν έχουν μέχρι σήμερα αντιληφθεί τη δύναμη των Μέσων αυτών. Μια άμεση αντίδραση, μια δημόσια τοποθέτηση, είναι αρκετή να προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις, με τον κόσμο να σχολιάζει πολλές φορές με ύβρεις και σχόλια απρεπή.

Το πρόβλημα και ο προβληματισμός όμως παραμένουν. Η άμεση επικοινωνία αλλά και η ενημέρωση που παρέχουν τα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υποκαθίστανται από το αλληλοφάγωμα, την επίδειξη, την ανούσια προβολή με τις influencers να τσεπώνουν χιλιάδες ευρώ πουλώντας την εικόνα τους και πλασάροντας διάφορα προϊόντα και υπηρεσίες.

Εν κατακλείδι, η κατάσταση που επικρατεί στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης καταδεικνύει ότι οι περισσότεροι χρήστες πλήττονται από μιζέρια η οποία κρύβεται πίσω από μια οθόνη. Πλέον, έχουν χαθεί οι διαπροσωπικές σχέσεις, τα φιλικά τραπέζια και οι ουσιαστικές έξοδοι με φίλους, αφού πλέον μια βιντεοκλήση μπορεί να αντικαταστήσει όλα αυτά. Αυτό όμως που πρέπει να μας προβληματίσει ως κοινωνία, είναι το τι παράδειγμα δίνουμε στα παιδιά μας και πώς αυτά επηρεάζονται από την υπερβολική χρήση των Μέσων, αγνοώντας την ίδια ώρα τους μεγάλους κινδύνους που ελλοχεύουν.

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1547882/social-media-enas-aperantos-boyrkos-kai-opoios-antexei

 

Σε ένα δημοτικό σχολείο της Κύπρου έφτιαξαν μια αλλιώτικη αίθουσα διδασκαλίας

 Οι τάξεις που θέλουμε να βλέπουμε στα σχολεία μας.

Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2022

Το ΚΣτ’ Δημοτικό Σχολείο Λεμεσού θα υποδεχτεί, τη Δευτέρα, τους μαθητές του με μια πλήρως ανακαινισμένη αίθουσα Αγωγής Υγείας-Οικιακής Οικονομίας. Όπως διαβάζουμε σε ανάρτηση της εκπαιδευτικού Γεωργίας Σολωμού, οι συντονισμένες δράσεις και το όραμα έκαναν πραγματικότητα μια αίθουσα, ομολογουμένως πολύ διαφορετική από αυτές που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στα σχολεία μας.

Πηγή:  https://city.sigmalive.com/article/2022/9/10/se-ena-demotiko-skholeio-tes-kuprou-ephtiaxan-mia-alliotike-aithousa-didaskalias/

Ζεκί: ένας νοσταλγικός και ουτοπικός Κυπραίος

 ΝΙΑΖΙ ΚΙΖΙΛΓΙΟΥΡΕΚ Δημοσιεύθηκε 2.8.2022

Εξοργιζόταν όταν άκουε να λένε «Τουρκοκύπριος» ή «Ελληνοκύπριος». Θα ήθελε να τον προσφωνούν «Κυπραίο». Μιλούσε ελληνικά όπως και τουρκικά, με την κυπριακή διάλεκτο. Εκφραζόταν με τα λόγια της αλήθειας ενός αφελούς παιδιού. Για παράδειγμα, αποδοκίμαζε την απαράδεκτη πολιτική της απαγόρευσης διέλευσης από τα οδοφράγματα και έλεγε: «Τι περίεργο... το νερό περνά, τα πουλιά περνούν, οι άνθρωποι όμως δεν μπορούν». Ο Zeki Beşiktepeli (Ζεκί Μπεσίκτεπελη) γεννήθηκε στο χωριό Μελάνδρα, κοντά στην Πόλη Χρυσοχούς, και μεγάλωσε δίγλωσσος. Οι Τουρκοκύπριοι εκείνης της περιοχής ζούσαν ανέκαθεν μαζί με τους Ελληνοκύπριους. Δεν έβλεπαν ο ένας τον άλλον ως εχθρό. Μάλιστα, πολλοί για πολλά χρόνια τιμούσαν και τις δύο θρησκείες ταυτόχρονα. Εύκολα μπορούσαν να περάσουν από τη μια πίστη στην άλλη. Μέχρι που η εθνικιστική ιδεολογία και δράση να φτάσει σε αυτές τις απομακρυσμένες και απόμερες περιοχές... Όταν η ΤΜΤ ξεκίνησε τις εκστρατείες «Πολίτη, Μίλα Τουρκικά» και «Από Τούρκο σε Τούρκο», οι τ/κ της περιοχής, τουλάχιστον φαινομενικά, αναγκάστηκαν να υποκύψουν στις «εθνικές υποδείξεις». Όμως συνέχισαν να διατηρούν στενούς δεσμούς με τους γείτονές τους ακόμη και όταν η επαφή με τους ε/κ ήταν απαγορευμένη από την ΤΜΤ. Ήταν μαζί στα χωράφια, στα ορυχεία της περιοχής. Η σκληρή γεωγραφία τους ανάγκαζε σε συνεργασία. Οι καθημερινές τους σχέσεις είχαν προχωρήσει τόσο πολύ που κάποιοι Τουρκοκύπριοι μετέφεραν κρυφά προμήθειες στα μέλη της ΕΟΚΑ που κρύβονταν από τους Άγγλους. Ο Ζεκί γεννήθηκε σε ένα τέτοιο περιβάλλον και μεγάλωσε με τέτοιες αφηγήσεις. Δεν έδινε σημασία στην εθνικιστική ρητορική και στα αφηγήματα περί «αιώνιας εχθρότητας». Ιδιαίτερα μετά που έμαθε ότι η ΤΜΤ κατασκεύασε τη λεγόμενη «Σφαγή της Μελάνδρας», σταμάτησε για τα καλά να πιστεύει στα λεγόμενα της τ/κ ηγεσίας.

Το Ψέμα περί «Σφαγής της Μελάνδρας»

Ήταν 4 Δεκεμβρίου 1957, όταν τρεις Τουρκοκύπριοι, ο Halil Mustafa, ο Ali Arif και ο Halit Derviş σκοτώθηκαν με τσεκούρια, ενώ εργάζονταν στο δάσος κοντά στο χωριό Μελάνδρα. Ο Δρ.Küçük έστειλε τηλεγράφημα στον Τούρκο πρωθυπουργό, Adnan Menderes και του έλεγε για «την ελληνική βαρβαρότητα που αυξάνεται μέρα με τη μέρα» και ότι «αυτή η κατάσταση αποδεικνύει ότι οι Έλληνες ξεκίνησαν την σφαγή σε βάρος των Τούρκων». Καταλήγοντας έλεγε: «Πιστεύουμε ότι η προστασία της ζωής και της τιμής μας θα είναι δυνατή μόνο με την παρέμβασή σας». Και η ΤΜΤ με ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1957, έκανε λόγο για την «Σφαγή της Μελάνδρας» και τόνιζε «αυτό το φρικτό γεγονός είναι μια κίνηση προς την εξόντωση των Τούρκων όπως έγινε στην Κρήτη».

Όμως αυτός ο ισχυρισμός ήταν ένα κατασκευασμένο ψέμα. Ο φόνος δεν έγινε από ελ/κ, αλλά από τ/κ και αφορούσε λόγους τιμής και όχι πολιτικούς. Παρόλα αυτά, η τ/κ ηγεσία συνέχισε να αποδίδει την ευθύνη στους ε/κ.

Ο Ζεκί γνώριζε καλά τα γεγονότα. Μάλιστα όταν ετοίμαζα το βιβλίο μου «Μια Ιστορία της Βίας και Μνησικακίας» , όχι μόνο μου έχει πει την αλήθεια, αλλά οργάνωσε και συνάντηση με χωρικούς-συγγενείς των θυμάτων που γνώριζαν από πρώτο χέρι το θέμα και το είχαν ζήσει προσωπικά.

Ο Ζεκί λοιπόν, που γνώριζε ότι οι εθνικιστικές, όπως έλεγε ο Μπέρτολ Μπρεχτ, «ταΐζουν τους ανθρώπους με ψέματα και τα γουρούνια με πατάτες», δεν πήρε ποτέ στα σοβαρά την εθνικιστική ρητορική ότι οι δύο κοινότητες δεν μπορούν να ζήσουν μαζί.

Φοιτητικά χρόνια και ένα θαύμα

Ο Ζέκι Μπεσίκτεπελη σπούδασε οικονομικά στη Μόσχα. Είχε πολλούς ε/κ φίλους στα φοιτητικά του χρόνια. Για τον Ζεκί δεν ήταν ασυνήθιστο να συναναστρέφεται με Ε/κ. Αλλά για τους Ε/κ, η συνάντηση με τον Ζέκι ήταν ένα ξεχωριστό γεγονός. Στην πραγματικότητα πολλοί ε/κ πριν το 1974 αγνοούσαν την ύπαρξη των τουρκοκυπρίων. Οι ε/κ που γνώρισαν το Ζεκί, έναν άνθρωπο που αυτοπροσδιορίζεται ως «Κύπριος» και μιλάει ελληνικά, ήταν αδύνατο να μην εντυπωσιαστούν.

Ο Ζεκί παρέμεινε φίλος με τους ανθρώπους που γνώρισε στην Μόσχα. Ο Τρύφωνας, ο Μενέλαος, ο Ανδρέας Παράσχος ήταν στενοί φίλοι του. Υπήρξε όμως, ένας ελληνοκύπριος που για να τον συναντήσει, πρέπει να είχε κάνει «συνωμοσία το σύμπαν».

Μιλώ για τον δημοσιογράφο Γιώργο Παυλίδη. Όταν ο Γιώργος, πρόσφυγας, πάτησε το πόδι του στη Μόσχα για σπουδές, ο πρώτος Κύπριος φοιτητής που γνώρισε, ήταν ο Ζεκί που αυτοσυστήθηκε ως «Κυπραιος από τη Μελάνδρα». Με την ευγένεια, την ειλικρίνεια και το όμορφο χαμόγελό του, εντυπωσίασε τον Γιώργο. Καθώς η συζήτησή τους βάθαινε, άρχισε να αποκαλύπτεται η υπόστασή της κυπριακής τραγωδίας. Ο Γιώργος ειχε εξαναγκαστεί στην προσφυγιά το 1974 και βρέθηκε στο νότο. Ο Ζεκί, από την άλλη, είχε εγκατασταθεί στα βόρεια του νησιού.

Αυτό από μόνο του δεν προκαλεί έκπληξη. Αναγκάστηκαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι να προσφυγοποιηθούν στη χώρα μας... Το γεγονός όμως, ότι το χωριό που εγκαταστάθηκε ο Ζέκι ήταν το χωριό από όπου εκδιώχθηκε ο Γιώργος, άλλαζε τα παντα. Το ενδιαφέρον και ο ενθουσιασμός κορυφώθηκε όταν ο Γιώργος ρώτησε πώς είναι το χωριό και το σπίτι του. Εδώ εκδηλώθηκε η «συνωμοσία του σύμπαντος»: Ο Ζεκί ζούσε στο σπίτι του Γιώργου, έμενε στο δωμάτιό του, κοιμόταν στο κρεβάτι του...

Η φιλία που δημιουργήθηκε εκείνη την ημέρα μεταξύ των δύο νεαρών φοιτητών τους συνόδεψε μέχρι το θάνατο, ακόμα και μετά...

Ήταν ο Γιώργος που μου ανακοίνωσε ότι ο Ζεκί πέθανε. ​​ Ήταν πολύ λυπημένος. Μάζεψε όλους τους Ελληνοκύπριους φίλους του Ζέκι και ετοιμάζονταν να πάνε στο χωριό του, τον Λαράνακα της Λαπήθου (Kozan köy). Εγώ δεν μπορούσα να παρευρεθώ στην κηδεία, γιατί βρισκόμουν στη Λιθουανία για μια υποχρέωση που δεν μπορούσα να αναβάλω. Αργότερα έμαθα όλες τις λεπτομέρειες.

Ο Ζεκί θάφτηκε 50 μέτρα από το σπίτι του Γιώργου...κατά κάποιον τρόπο τώρα είναι σπίτι και των δύο. Έτσι, κάθε φορά που ο Γιώργος θα επισκέπτεται το σπίτι του, θα συνεχίσει να επισκέπτεται και τον Ζεκί όπως παλιά.

Ποιος ξέρει... ίσως μια μέρα, όταν θα τερματιστεί η απάνθρωπη απαγόρευση στους Ελληνοκύπριους να ταφούν στα μέρη που γεννήθηκαν, μπορεί και ο Γιώργος, κάποτε, να κοιμάται δίπλα από το Ζεκί...

Στην κηδεία όλοι μαζί τραγούδησαν «Τούρκος εσύ και εγώ Ρωμιός...» Είμαι σίγουρος ότι ο Ζεκί πάντα αναστέναζε με αυτό το τραγούδι.

Τελευταίος τον αποχαιρέτησε εκ μέρους των ε/κ φίλων του ο Μενέλαος Αβραάμ. Τον αποχαιρέτησε ως «πραγματικό άνθρωπο, ως πραγματικό Κυπραίο...»

Η οργή και αγωνία δεν νίκησαν το χαμόγελό του

Πράγματι, ο Ζέκι ζούσε σαν «Κυπραίος» - σε όλη την Κύπρο. Αυτή την έννοια, εγώ την ερμηνεύω με δύο τρόπους: πρώτον, ως «Νοσταλγικό Κυπραίο» που ποθούσε την Κύπρο της ειρηνικής συνύπαρξης πριν την εθνοτική διένεξη, και δεύτερον, ως «Ουτοπικό Κυπραίο», τον άνθρωπο που αγωνίζεται για την Ολική Κύπρο, για την μετα-εθνικιστική ενωμένη Κύπρο. Ο Ζέκι ήταν και τα δύο.

Νοσταλγούσε την Κύπρο του παρελθόντος, αλλά ταυτόχρονα αγωνιζόταν για την ενωμένη Κύπρο του μέλλοντος. Γι' αυτό, ο Ζέκι είχε διαφωνίες με τους Ελληνοκύπριους που νοσταλγούσαν μόνο την Κύπρο πριν το 1974 (το “χαμένο Παράδεισο»), ήταν επίσης οργισμένος με τους Τουρκοκύπριους που ακολούθησαν το Ντεκτασικό δόγμα για «απαγόρευση της νοσταλγίας» και δεν ήθελαν να θυμούνται τους τόπους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν, και συγκρουόταν ανοικτά με τους Τουρκοκύπριους αριστερούς που ταυτίστηκαν με το status quo και έπαψαν να αγωνίζονται για την ενωμένη Κύπρο του αύριο.

Σε αυτόν τον αγώνα, γεμάτο αγωνία, ο Ζεκί δεν έδειξε κανένα σημάδι αυταρέσκειας ή αλαζονείας, δεν έβαλε ποτέ το εγώ του πάνω απο τον αγώνα του, και δεν απόρριψε κανέναν. Η οργή και αγωνία του δεν νίκησαν ποτέ το χαμόγελό του.

Ήταν ένας αγωνιστής λες και ακολουθούσε τα βήματα του Γκάντι...

Πηγή:   https://politis.com.cy/apopseis/505444/zeki-enas-nostalgkos-kai-oytopikos-kypraios

Οι τυχαίες φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης

 

21 Ιουλίου 2022

  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου   

Κι επειδή είναι τυχαίες, δεν κρατούν πολύ. Βασικότερη μεταρρύθμιση το ΓεΣΥ, το μέλλον του οποίου είναι αβέβαιο. Δεν είναι ωστόσο η μόνη μεταρρύθμιση που έγινε επί προεδρίας Αναστασιάδη, και η οποία δεν θα αναμενόταν από μια δεξιά κυβέρνηση. Αλλά, όπως ήταν έκπληξη για το λαό, μάλλον ήταν και για την ίδια την κυβέρνηση που λίγο πριν αποχωρήσει θέλει να διορθώσει τα «λάθη» της. 

Επί προεδρίας Μάριου Πελεκάνου στο Δ.Σ. του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης, αποφασίστηκε όπως ο Οργανισμός αλλάξει τα πρότυπα κατοικιών που έκτιζε για ευάλωτες ομάδες και προχωρήσει σε ποιοτικές κατασκευές με αρχιτεκτονική ταυτότητα, βιοκλιματικά χαρακτηριστικά, κοινόχρηστους υπαίθριους χώρους και λοιπά. Για να το πετύχει αυτό κατέφυγε σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, ενώ παράλληλα σύνηψε συμφωνία με το πανεπιστήμιο Κύπρου για επιστημονική συνεργασία στον ενεργειακό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό.

Στα πλαίσια αυτής της νέας φιλοσοφίας, ομολογουμένως πολύ ανθρωποκεντρικής για μια δεξιά κυβέρνηση, έγιναν ήδη δύο διαγωνισμοί. Μία στη Λάρνακα για 32 μονάδες και μία στα Πολεμίδια για 28 μονάδες. Κι αυτό τον καιρό προχωρούσε σε τρίτο διαγωνισμό στην Αγλαντζιά. Ξαφνικά όμως κι ενώ ο διαγωνισμός ήταν ήδη σε εξέλιξη, με τους μελετητές να εργάζονται για να παραδώσουν προτάσεις τον Σεπτέμβριο, ο ΚΟΑΓ αποφάσισε να αλλάξει ρότα και να κάνει όπισθεν. Τερματίζει στα μουλωχτά τους διαγωνισμούς και ο σχεδιασμός θα γίνεται εσωτερικά από τον ΚΟΑΓ. Με τα αποτελέσματα που ξέραμε μέχρι σήμερα, προφανώς. 

Πριν δύο χρόνια στόχος του ΚΟΑΓ, όπως εκφραζόταν από τον τότε πρόεδρο του ΚΟΑΓ και νυν κυβερνητικό Εκπρόσωπο, οι κατοικίες του Οργανισμού θα έπρεπε να διακρίνονται από ποιότητα στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, καθώς και από κοινωνική και περιβαλλοντική συνείδηση. Κι οι διαγωνισμοί ήταν ο τρόπος να επιτευχθεί «παραγωγή προσιτής στέγης που να είναι, μεταξύ άλλων, αρχιτεκτονικά αναβαθμισμένη, υψηλής κατασκευαστικής ποιότητας και υψηλής ενεργειακής απόδοσης».

Οι δήμαρχοι Λάρνακας και Λεμεσού, με το πέρας των διαγωνισμών εξηγούσαν πως η κοινωνική στέγαση είναι ένας τρόπος με τον οποίο οι δημόσιες και τοπικές Αρχές μπορούν να απαντήσουν στην αδυναμία της αγοράς κατοικίας να καλύψει το σύνολο των αναγκών στέγασης σε προσιτή τιμή, είτε για αγορά είτε για ενοίκιο. Ο ΚΟΑΓ θα πει πως αυτό θα συνεχίσει να γίνεται. Αλλά, τι να την κάνουν την ποιότητα οι φτωχοί;

Σε χθεσινό ρεπορτάζ του Βάσου Βασιλείου, η νυν πρόεδρος του ΚΟΑΓ Έλενα Κούσιου επικαλέστηκε, για τον τερματισμό των διαγωνισμών, οικονομικούς λόγους. Το περιττό έξοδο ήταν οι 79.000 ευρώ που θα δίνονταν στα βραβεία; 

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1515959/oi-tychaies-filolaikes-metarrythmiseis-tis-kybernisis

Ποιος έθρεψε το φίδι;

 

  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου   15 Ιουλίου 2022

Όταν ένας διευθυντής σχολείου βάζει στο στόχαστρο μαθητή από τη Συρία αρνούμενος να του επιτρέψει να παραστεί στην εκδήλωση αποφοίτησης -γιατί δεν του άρεσε τάχα το κούρεμά του- και ο υπουργός Παιδείας τον καλύπτει πλήρως, όπως τον κάλυψε και την προηγούμενη χρονιά που τα έβαλε με κοπέλα από την Αφρική για τις πλεξούδες των μαλλιών της, ο σπόρος του ρατσισμού είναι έτοιμος να δώσει καρπούς. Η καλλιέργειά του αρχίζει από τα σχολεία. 

Όταν ένας πρόεδρος Συνδέσμου Γονέων πάει στη Βουλή και καταγγέλλει με πάσα σοβαρότητα πως μαθητής με μεταναστευτική βιογραφία σχεδίαζε να κάνει μακελειό στο σχολείο όπου φοιτά, αλλά την επομένη -αφού ήδη η ιστορία έχει γίνει μέγα θέμα- αποδεικνύεται πως η πληροφορία δεν είναι παρά ράδιο αρβύλα, δεν θα έπρεπε ο εν λόγω πρόεδρος να κατηγορηθεί για διασπορά ψευδών ειδήσεων που υποθάλπουν τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό; Ή έστω να του ζητήσει κάποιος να απολογηθεί;

Όταν πέφτουν τα μπαλκόνια κι ο δήμαρχος της πόλης εντοπίζει το πρόβλημα στα θύματα που κατοικούν στα διαμερίσματα με τα αποσαθρωμένα μπαλκόνια κι είναι έτοιμος να βγάλει τον κόσμο στους δρόμους, δεν είναι αυτό ρατσιστικό παραλήρημα; 

Όταν ένας αντιδήμαρχος αυτοχαρακτηρίζεται με περηφάνεια ρατσιστής και σε λίγους μήνες φιγουράρει στο ψηφοδέλτιο του κυβερνώντος κόμματος ως υποψήφιος βουλευτής (και εκλέγεται), γιατί μας σοκάρει που κάποιος δεν δηλώνει απλά ρατσιστής αλλά το δείχνει κιόλας στην πράξη; 

Όταν ο υπουργός Εσωτερικών, μια την άλλη μιλά για τρομοκράτες στα Κέντρα Φιλοξενίας, όταν στήνει συρματοπλέγματα διαχωρίζοντας την ήδη μοιρασμένη πατρίδα, δεν οπλίζει τους φασίστες, ρατσιστές και τον κάθε αρρωστημένο να δράσουν για να «καθαρίσουν» τον τόπο τους από τους ξένους;  

Όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αποδίδει τα προβλήματα της Παιδείας στα παιδιά με μεταναστευτική πολιτική, δεν στοχοποιούνται παιδιά; 

Όταν ένας υπουργός Παιδείας, από τα πρώτα πράγματα που κάνει με την ανάληψη των καθηκόντων του, είναι να επισκεφθεί τα γραφεία του ΕΛΑΜ και να το διαβεβαιώσει πως μοιράζονται τις ίδιες αξίες, ενώ λίγες μέρες μετά αφήνει αντιπροσωπεία του να πάρει σε σχολείο σακάκια μόνο για ελληνορθόδοξα παιδιά, θέλει πολύ για να σπάσει το αυγό του φιδιού; 

Όταν φτιάχνεις μια Κοινοβουλευτική Επιτροπή με θέμα το δημογραφικό και την δίνεις στο ΕΛΑΜ για να κάνει παιχνίδι με αυτά που πρεσβεύει, δεν είσαι ηθικός αυτουργός για αυτό που συνέβη χθες στη Λάρνακα; 

Τώρα συγκλονιζόμαστε και καταδικάζουμε. Ωστόσο, δεν είναι τυχαίο που ένας τύπος συμπεριφέρεται λες κι είναι τσιφλικάς στην άγρια Δύση τον 18ο αιώνα.   

 

Πηγή:   https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1511427/poios-ethrepse-to-fidi